არაბალი ფერნანდო - რედაქტირების ისტორია

Tkenchoshvili 10:27, 24 ივლისი 2025-ზე

2025-07-24T10:27:39Z

Tkenchoshvili: /* წყარო */

2023-06-20T08:37:41Z

‎წყარო

Tkenchoshvili 17:15, 20 დეკემბერი 2021-ზე

2021-12-20T17:15:55Z

Tkenchoshvili 12:33, 4 ნოემბერი 2021-ზე

2021-11-04T12:33:44Z

Tkenchoshvili 12:14, 3 ნოემბერი 2021-ზე

2021-11-03T12:14:19Z

Tkenchoshvili: /* ბიოგრაფია */

2021-11-02T11:54:36Z

‎ბიოგრაფია

Tkenchoshvili 20:06, 26 მაისი 2021-ზე

2021-05-26T20:06:59Z

Tkenchoshvili: მომხმარებელმა Tkenchoshvili გვერდი „ფერნანდო არაბალი“ გადაიტანა გვერდზე „არაბალი ფერნანდო“ გადამ...

2017-05-19T10:25:06Z

მომხმარებელმა Tkenchoshvili გვერდი „ფერნანდო არაბალი“ გადაიტანა გვერდზე „არაბალი ფერნანდო“ გადამ...

Tkenchoshvili: /* წყარო */

2017-05-11T06:32:50Z

‎წყარო

Tkenchoshvili: მომხმარებელმა Tkenchoshvili გვერდი „არაბალი ფერნანდო“ გადაიტანა გვერდზე „ფერნანდო არაბალი“

2017-05-02T06:25:13Z

მომხმარებელმა Tkenchoshvili გვერდი „არაბალი ფერნანდო“ გადაიტანა გვერდზე „ფერნანდო არაბალი“

←წინა ვერსია		10:27, 24 ივლისი 2025-ის ვერსია
ხაზი 1:		ხაზი 1:
−	[[ფაილი:Fernando arabali.jpg\|~~250px~~\|thumb\|ფერნანდო არაბალი]]	+	[[ფაილი:Fernando arabali.jpg\|150px\|thumb\|ფერნანდო არაბალი]]
	'''არაბალი ფერნანდო''' - (''ფრ.'' ARRABAL FERNANDO. ესპანელი სცენარისტი, დრამატურგი, კინორეჟისორი, მსახიობი, პოეტი და პროზაიკოსი.		'''არაბალი ფერნანდო''' - (''ფრ.'' ARRABAL FERNANDO. ესპანელი სცენარისტი, დრამატურგი, კინორეჟისორი, მსახიობი, პოეტი და პროზაიკოსი.

@@ ხაზი 39: / ხაზი 39: @@
 == წყარო ==
-* XX საუკუნის ფრანგი დრამატურგები და თეატრის თეორეტიკოსები: [ცნობარი / შეადგინა ლევან ხეთაგურმა]. - თბ., 1998. - 111გვ.;
+*[[XX საუკუნის ფრანგი დრამატურგები და თეატრის თეორეტიკოსები]]
-* საქართველოს პარლამენტის ეროვნული ბიბლიოთეკის ელექტრონული კატალოგი.
+* [https://www.nplg.gov.ge/geo/home საქართველოს პარლამენტის ეროვნული ბიბლიოთეკის ელექტრონული კატალოგი]
 [[კატეგორია:დრამატურგები]]
 [[კატეგორია: ესპანელი დრამატურგები]]

@@ ხაზი 17: / ხაზი 17: @@
 წელს არაბალი ამთავრებს ერთ-ერთ თავის უმნიშვნელოვანეს [[პიესა (დრამატული ნაწარმოები)|პიესას]] „არქიტექტორი და ასირიის იმპერატორი“ – „L’Architecte et l’Empreur d’Assyrie“, რომელიც დაიდგა 1967 წელს გასტონ ბატის მონპარნასის თეატრში რეჟისორ ხორხე ლაველის მიერ). მას მოჰყვა „კმაყოფილებათა ბაღი“ – „Le Jardin des Délices“  (1967), „ეროტიკული სამხეცე“ – „Le Bestiaire érotique“  (1968), „კუ, სახელად დოსტოევსკი“  (1968), „მათემატიკოსების მიერ შეცდენილი ღმერთი“  და სხვანი.
-წელს ავინიონის ფესტივალზე უნდა ეჩვენებინათ სპექტაკლი „ათასწლიანი ომი“  (ბელა ჩაოს მიხედვით) ლაველის დადგმით, მაგრამ პიესა ამოღებულ იქნა ცენზურის მიერ.
+წელს ავინიონის ფესტივალზე უნდა ეჩვენებინათ [[სპექტაკლი]] „ათასწლიანი ომი“  (ბელა ჩაოს მიხედვით) ლაველის დადგმით, მაგრამ პიესა ამოღებულ იქნა ცენზურის მიერ.
 არაბალი ინტერესდება კინემატოგრაფიით (მისი პირველი სცენარები 1965 წელს დაიწერა). 1973 წელს გადაიღეს ფილმი „მოვალ, როგორც ველური ცხენი“, რომელიც თავდაპირველად აიკრძალა საფრანგეთში, მაგრამ საერთაშორისო ფესტივალზე შერჩევისთვის ცენზურამ უკან დაიხია.

@@ ხაზი 7: / ხაზი 7: @@
 წლიდან არაბალი სწავლობს სამართალს. იმავე პერიოდშია დაწერილი მისი ყმაწვილური, პირველი პიესები ესპანურ ენაზე. არაბალი ინარჩუნებს ურთიერთობებს ახალგაზრდა ესპანელ პოეტ-ავანგარდისტებთან, ხოლო 1954 წელს გაიცნობს ფრანგ სტუდენტ გოგონას ლიუს მოროს, რომელიც მოგვიანებით მისი მეუღლე ხდება. 1955 წელს ღებულობს სტიპენდიას სამთვიანი სტაჟირებისთვის პარიზში, მაგრამ ჩასვლისთანავე ღია ტუბერკულოზური პროცესის გამო ხვდება საავადმყოფოში. ამას მოჰყვა სერიოზული ოპერაცია და სანატორიუმში ორწლიანი მკურნალობა. არაბალი [[საფრანგეთი|საფრანგეთში]] დასახლებას გადაწყვეტს. იგი წერს პიესებს, ხოლო ლიუს მორო ეხმარება მათ ფრანგულ ენაზე თარგმნაში; მაშინვე ამთავრებს „ავტომანქანათა სასაფლაოს“  („Le Cimetière des voitures“).
-წელს მადრიდში იდგმება არაბალის დრამა „სამთვლიანი ველოსიპედი“ („Le tricycle“), ხოლო ჟან-მარი სერო დგამს „კალდერონის ცხოვრება სიზმარია“-ს არაბალისეული გადამუშავებით. არაბალი ასრულებს რომანს „ბაალ ბაბილონი“ („Baal Babylone“), ხოლო გამომცემლობა ჟიუიარში გამოდის მისი პირველი ტომი თეატრალური ნაწარმოებებისა. ერთი წლის შემდეგ შედგა მისი პიესის „პიკნიკი სოფელში“ - „Pique-nique en campagne“  (რეჟისორი ჟან-მარი სერო) [[პრემიერა]]. საუნივერსიტეტო სტიპენდიით არაბალი ნახევარი წლით მიემგზავრება [[ამერიკა]]ში.
+წელს მადრიდში იდგმება არაბალის დრამა „სამთვლიანი ველოსიპედი“ („Le tricycle“), ხოლო ჟან-მარი სერო დგამს „კალდერონის ცხოვრება სიზმარია“-ს არაბალისეული გადამუშავებით. არაბალი ასრულებს რომანს „ბაალ ბაბილონი“ („Baal Babylone“), ხოლო გამომცემლობა ჟიუიარში გამოდის მისი პირველი ტომი თეატრალური ნაწარმოებებისა. ერთი წლის შემდეგ შედგა მისი პიესის „პიკნიკი სოფელში“ - „Pique-nique en campagne“  ([[რეჟისორი]] ჟან-მარი სერო) [[პრემიერა]]. საუნივერსიტეტო სტიპენდიით არაბალი ნახევარი წლით მიემგზავრება [[ამერიკა]]ში.
 წელს ტოპორთან, ხოდოროვსკისთან და შტენბერგთან ერთად ქმნის „პანიკურ ქმედებას“, ამავე დროს მას აცნობენ [[ბრეტონი ანდრე|ანდრე ბრეტონს]]. არაბალი მონაწილეობას იღებს სიურრეალისტთა შეკრებებში, თუმცა ფორმალურად არასოდეს არ შედიოდა მათ წრეში. მიუხედავად ამისა, არაბალის მრავალი პანიკური ტექსტი იბეჭდება სწორედ სიურრეალისტურ ჟურნალში „La Brèche“.

@@ ხაზი 15: / ხაზი 15: @@
 წლის ივნისში არაბალი გაიცნობს ავანგარდისტ რეჟისორ ვიქტორ გარსიას. მის პიესებს [[თეატრი|თეატრში]] ახორციელებენ პიტერ ბრუკი, ხორხე ლაველი და სხვანი, სპექტაკლები თითქმის მთელს მსოფლიოში იდგმება - ნიუ-იორკიდან პრაღამდე.
-წელს არაბალი ამთავრებს ერთ-ერთ თავის უმნიშვნელოვანეს პიესას „არქიტექტორი და ასირიის იმპერატორი“ – „L’Architecte et l’Empreur d’Assyrie“, რომელიც დაიდგა 1967 წელს გასტონ ბატის მონპარნასის თეატრში რეჟისორ ხორხე ლაველის მიერ). მას მოჰყვა „კმაყოფილებათა ბაღი“ – „Le Jardin des Délices“  (1967), „ეროტიკული სამხეცე“ – „Le Bestiaire érotique“  (1968), „კუ, სახელად დოსტოევსკი“  (1968), „მათემატიკოსების მიერ შეცდენილი ღმერთი“  და სხვანი.
+წელს არაბალი ამთავრებს ერთ-ერთ თავის უმნიშვნელოვანეს [[პიესა (დრამატული ნაწარმოები)|პიესას]] „არქიტექტორი და ასირიის იმპერატორი“ – „L’Architecte et l’Empreur d’Assyrie“, რომელიც დაიდგა 1967 წელს გასტონ ბატის მონპარნასის თეატრში რეჟისორ ხორხე ლაველის მიერ). მას მოჰყვა „კმაყოფილებათა ბაღი“ – „Le Jardin des Délices“  (1967), „ეროტიკული სამხეცე“ – „Le Bestiaire érotique“  (1968), „კუ, სახელად დოსტოევსკი“  (1968), „მათემატიკოსების მიერ შეცდენილი ღმერთი“  და სხვანი.
 წელს ავინიონის ფესტივალზე უნდა ეჩვენებინათ სპექტაკლი „ათასწლიანი ომი“  (ბელა ჩაოს მიხედვით) ლაველის დადგმით, მაგრამ პიესა ამოღებულ იქნა ცენზურის მიერ.

@@ ხაზი 5: / ხაზი 5: @@
 ფერნანდო არაბალი დაიბადა 1932 წელს მალაგაში, ესპანურ მაროკოში. 1936 წელს არაბალის მამა, როგორც რესპუბლიკელი, დააპატიმრეს ფრანკისტებმა, მოგვიანებით კი დახვრეტის განაჩენი შეუცვალეს ოცდაათწლიანი პატიმრობით. 1942 წელს მამამისი საეჭვო ვითარებაში გარბის ციხიდან და სამუდამოდ იკარგება. არაბალი დედასთან ერთად მადრიდში გადასახლდება.
-წლიდან არაბალი სწავლობს სამართალს. იმავე პერიოდშია დაწერილი მისი ყმაწვილური, პირველი პიესები ესპანურ ენაზე. არაბალი ინარჩუნებს ურთიერთობებს ახალგაზრდა ესპანელ პოეტ-ავანგარდისტებთან, ხოლო 1954 წელს გაიცნობს ფრანგ სტუდენტ გოგონას ლიუს მოროს, რომელიც მოგვიანებით მისი მეუღლე ხდება. 1955 წელს ღებულობს სტიპენდიას სამთვიანი სტაჟირებისთვის პარიზში, მაგრამ ჩასვლისთანავე ღია ტუბერკულოზური პროცესის გამო ხვდება საავადმყოფოში. ამას მოჰყვა სერიოზული ოპერაცია და სანატორიუმში ორწლიანი მკურნალობა. არაბალი საფრანგეთში დასახლებას გადაწყვეტს. იგი წერს პიესებს, ხოლო ლიუს მორო ეხმარება მათ ფრანგულ ენაზე თარგმნაში; მაშინვე ამთავრებს „ავტომანქანათა სასაფლაოს“  („Le Cimetière des voitures“).
+წლიდან არაბალი სწავლობს სამართალს. იმავე პერიოდშია დაწერილი მისი ყმაწვილური, პირველი პიესები ესპანურ ენაზე. არაბალი ინარჩუნებს ურთიერთობებს ახალგაზრდა ესპანელ პოეტ-ავანგარდისტებთან, ხოლო 1954 წელს გაიცნობს ფრანგ სტუდენტ გოგონას ლიუს მოროს, რომელიც მოგვიანებით მისი მეუღლე ხდება. 1955 წელს ღებულობს სტიპენდიას სამთვიანი სტაჟირებისთვის პარიზში, მაგრამ ჩასვლისთანავე ღია ტუბერკულოზური პროცესის გამო ხვდება საავადმყოფოში. ამას მოჰყვა სერიოზული ოპერაცია და სანატორიუმში ორწლიანი მკურნალობა. არაბალი [[საფრანგეთი|საფრანგეთში]] დასახლებას გადაწყვეტს. იგი წერს პიესებს, ხოლო ლიუს მორო ეხმარება მათ ფრანგულ ენაზე თარგმნაში; მაშინვე ამთავრებს „ავტომანქანათა სასაფლაოს“  („Le Cimetière des voitures“).
-წელს მადრიდში იდგმება არაბალის დრამა „სამთვლიანი ველოსიპედი“ („Le tricycle“), ხოლო ჟან-მარი სერო დგამს „კალდერონის ცხოვრება სიზმარია“-ს არაბალისეული გადამუშავებით. არაბალი ასრულებს რომანს „ბაალ ბაბილონი“ („Baal Babylone“), ხოლო გამომცემლობა ჟიუიარში გამოდის მისი პირველი ტომი თეატრალური ნაწარმოებებისა. ერთი წლის შემდეგ შედგა მისი პიესის „პიკნიკი სოფელში“ - „Pique-nique en campagne“  (რეჟისორი ჟან-მარი სერო) პრემიერა. საუნივერსიტეტო სტიპენდიით არაბალი ნახევარი წლით მიემგზავრება ამერიკაში.
+წელს მადრიდში იდგმება არაბალის დრამა „სამთვლიანი ველოსიპედი“ („Le tricycle“), ხოლო ჟან-მარი სერო დგამს „კალდერონის ცხოვრება სიზმარია“-ს არაბალისეული გადამუშავებით. არაბალი ასრულებს რომანს „ბაალ ბაბილონი“ („Baal Babylone“), ხოლო გამომცემლობა ჟიუიარში გამოდის მისი პირველი ტომი თეატრალური ნაწარმოებებისა. ერთი წლის შემდეგ შედგა მისი პიესის „პიკნიკი სოფელში“ - „Pique-nique en campagne“  (რეჟისორი ჟან-მარი სერო) პრემიერა. საუნივერსიტეტო სტიპენდიით არაბალი ნახევარი წლით მიემგზავრება [[ამერიკა]]ში.
 წელს ტოპორთან, ხოდოროვსკისთან და შტენბერგთან ერთად ქმნის „პანიკურ ქმედებას“, ამავე დროს მას აცნობენ [[ბრეტონი ანდრე|ანდრე ბრეტონს]]. არაბალი მონაწილეობას იღებს სიურრეალისტთა შეკრებებში, თუმცა ფორმალურად არასოდეს არ შედიოდა მათ წრეში. მიუხედავად ამისა, არაბალის მრავალი პანიკური ტექსტი იბეჭდება სწორედ სიურრეალისტურ ჟურნალში „La Brèche“.
@@ ხაზი 21: / ხაზი 21: @@
 არაბალი ინტერესდება კინემატოგრაფიით (მისი პირველი სცენარები 1965 წელს დაიწერა). 1973 წელს გადაიღეს ფილმი „მოვალ, როგორც ველური ცხენი“, რომელიც თავდაპირველად აიკრძალა საფრანგეთში, მაგრამ საერთაშორისო ფესტივალზე შერჩევისთვის ცენზურამ უკან დაიხია.
-წელს არაბალი წერს „ბალადა მოჩვენება-მატარებელზე“  (რეჟისორი ხ. ლაველი, 1975). ერთ-ერთი მისი პიესა იაპონიაში თეატრ „ნო“-ში დაიდგა.
+წელს არაბალი წერს „ბალადა მოჩვენება-მატარებელზე“  (რეჟისორი ხ. ლაველი, 1975). ერთ-ერთი მისი პიესა [[იაპონია]]ში თეატრ „ნო“-ში დაიდგა.
-არაბალი უფრო აქტიურად ერთვება ესპანეთის ფრანკისტული რეჟიმის წინააღმდეგ ბრძოლაში. ამას ეძღვნება კიდევ ერთი ფილმი მისი სცენარის მიხედვით „გერნიკის ხე“  (1975). არაბალს ეკრძალება ესპანეთის საზღვრის გადაკვეთა, მაგრამ იგი თანამშრომლობს ესპანურ ჟურნალებთან (მაგალითად, „კამბრიო 16“-ში იბეჭდება მისი სტატიების ციკლი).
+არაბალი უფრო აქტიურად ერთვება [[ესპანეთი]]ს ფრანკისტული რეჟიმის წინააღმდეგ ბრძოლაში. ამას ეძღვნება კიდევ ერთი ფილმი მისი სცენარის მიხედვით „გერნიკის ხე“  (1975). არაბალს ეკრძალება ესპანეთის საზღვრის გადაკვეთა, მაგრამ იგი თანამშრომლობს ესპანურ ჟურნალებთან (მაგალითად, „კამბრიო 16“-ში იბეჭდება მისი სტატიების ციკლი).
-არაბალი მრავალი უნივერსიტეტის სასურველი სტუმარია. იგი მიემგზავრება ლექციებით ამერიკაში, კანადაში, ლათინურ ამერიკაში.
+არაბალი მრავალი უნივერსიტეტის სასურველი სტუმარია. იგი მიემგზავრება ლექციებით ამერიკაში, [[კანადა]]ში, ლათინურ ამერიკაში.
 წელს პიესა „არქიტექტორი და ასირიის იმპერატორი“  შეტანილია ავინიონის ფესტივალის პროგრამაში (ტეატრ დე ფეს დასის სპექტაკლი, რეჟისორი ჟ-მ ფლორენსი, რომელსაც არაბალი ასევე ხშირად აძლევს საკუთარი პიესების დადგმის უფლებას).

@@ ხაზი 41: / ხაზი 41: @@
 * XX საუკუნის ფრანგი დრამატურგები და თეატრის თეორეტიკოსები: [ცნობარი / შეადგინა ლევან ხეთაგურმა]. - თბ., 1998. - 111გვ.;
 * საქართველოს პარლამენტის ეროვნული ბიბლიოთეკის ელექტრონული კატალოგი.
+[[კატეგორია:დრამატურგები]]
-[[კატეგორია: XX საუკუნის ესპანელი დრამატურგები]]
+[[კატეგორია: ესპანელი დრამატურგები]]
-[[კატეგორია: XX საუკუნის ფრანგული თეატრი]]
+[[კატეგორია:ფრანგული თეატრი]]
-[[კატეგორია: XX საუკუნის ესპანელი მწერლები]]
+[[კატეგორია: ესპანელი მწერლები]]
 [[კატეგორია: ესპანელი სცენარისტები]]
 [[კატეგორია: ესპანელი კინორეჟისორები]]