არა გეხეციკი - რედაქტირების ისტორია

Tkenchoshvili: /* ლიტერატურა */

2024-04-12T10:24:36Z

‎ლიტერატურა

Tkenchoshvili 20:51, 24 აგვისტო 2023-ზე

2023-08-24T20:51:21Z

Tkenchoshvili 15:28, 11 აპრილი 2021-ზე

2021-04-11T15:28:05Z

Tkenchoshvili 06:32, 15 ოქტომბერი 2019-ზე

2019-10-15T06:32:04Z

Tkenchoshvili 10:02, 19 ნოემბერი 2018-ზე

2018-11-19T10:02:11Z

Echelidze 18:29, 8 ნოემბერი 2018-ზე

2018-11-08T18:29:04Z

Tkenchoshvili: /* წყარო */

2017-07-10T08:22:37Z

‎წყარო

Echelidze: ახალი გვერდი: '''არა გეხეციკ-ი''' ''(სომხ. Արա Գեղեցիկ — „არა მშვენიერი“)'' – მოკვდავ...

2017-07-06T10:02:07Z

ახალი გვერდი: '''არა გეხეციკ-ი''' ''(სომხ. Արա Գեղեցիկ — „არა მშვენიერი“)'' – მოკვდავ...

ახალი გვერდი

'''არა გეხეციკ-ი''' ''(სომხ. Արա Գեղեցիկ — „არა მშვენიერი“)'' – მოკვდავი და აღდგენადი ბუნების, სიყვარულისა და საბრძოლო გამარჯვებათა ღვთაება სომხურ მითოლოგიაში. არქაული [[მითი|მითების]] დემითოლოგიზაცია-ისტორიზაციისა და ეპოსის ჩამოყალიბების პირობებში, როცა სხვადასხვა მითოლოგიურ პერსონაჟებს შორის გარკვეული გენეალოგიური კავშირები წარმოიქმნა, არა გეხეციკი გვევლინება, როგორც სომეხთა ერთ-ერთი [[ეპონიმი|ეპონიმის]] (პირველწინაპრის – [[ჰაიკი]]ს – შთამომავლის) – [[არამი (მითოლოგია)|არამი]]ს – ვაჟი და [[ანუშავან სოსანვერი|ანუშავან სოსანვერის]] პაპა. მითები არა გეხეციკისა და ქალღმერთ [[შამირამი]]ს შესახებ წარმოადგენს [[ოსირისი]]სა და ისიდას, [[თამუზი|თამუზისა]] და [[იშთარი]]ს, [[ადონისი]]სა და ასტარტას შესახებ მითების ვარიანტს. მიიჩნევენ, რომ იგი პროტოარმენებმა ჯერ კიდევ ძვ. წ. მეორე ათასწლეულში შექმნეს. ეპოსის მიხედვით, არა გეხეციკი სომხეთის მეფეა, შამირამი კი – ასირიისა. შამირამმა, რომელმაც სილამაზით განთქმული არა გეხეციკი ქმრად ისურვა, ამ უკანასკნელის ცოლის – ნანას – გარდაცვალების შემდეგ, მასთან ძღვენით ელჩობა გაგზავნა და შეუთვალა: ან ასირიის მეფე გამხდარიყო, ან ქალის ვნებები დაეკმაყოფილებინა და შინ მშვიდობით დაბრუნებულიყო. არა გეხეციკის უარით განრისხებულმა შამირამმა სომხეთს ჯარი შეუსია და სარდლები გააფრთხილა, რომ მეფე ცოცხლად შეეპყროთ, მაგრამ სომხეთის მბრძანებელი ბრძოლის ველზე მოკლეს. შამირამი პოულობს მის ცხედარს და [[არალეზი|არალეზების]] დახმარებით აცოცხლებს (მ. ხორენაცის „ისტორიის“ თანახმად, შამირამმა მხოლოდ ხმები გაავრცელა არალეზთა მიერ არა გეხეციკის აღდგომის თაობაზე). ვარაუდობენ, რომ ეს მითი საფუძვლად დაედო პლატონის მიერ ერის შესახებ გადმოცემულ მითს: ბრძოლის ველზე მოკლული ერი მეთორმეტე დღეს ცოცხლდება და [[საიქიო|საიქიოში]] ნანახის თაობაზე ყვება. ამ მითში, როგორც სხვა სომხურ მითებში, მითოსური დრო გარდაქმნილია ისტორიულ დროდ, როცა ასირიასა და სომხეთს შორის დიდმნიშვნელოვანი მოვლენები ხდება.

XV-XIX სს-ის სომხურ ხელნაწერ თილისმებში არა გეხეციკი ფიგურირებს, როგორც ციებ-ცხელებით დაავადებულთა, მშობიარეთა და მეომართა მფარველი რიგითი სული (ამავე ძეგლებში გვხვდება მფარველი სულები, რომელთა სახელწოდება მისი სახელიდან არის ნაწარმოები, მაგალითად: არაიხული ( ...), არაბიელი (...) და სხვ.

გადმოცემების თანახმად, არა გეხეციკის სახელით იწოდება არარატის დაბლობი, აგრეთვე ცახკევანკის მთა (ერევნთან ახლოს), რომლის მეორე სახელწოდებაა „არა“. თქმულება არა გეხეციკის გაცოცხლების შესახებ უკავშირდება ქ. ვანის შორიახლოს მდებარე სოფ. ლეზკის გორას.

==ლიტერატურა==
* მოვსეს ხორენაცი. სომხეთის ისტორია. ძველი სომხურიდან თარგმნა, შესავალი და შენიშვნები დაურთო ალექსანდრე აბდალაძემ. თბ., 1984;
* Ананикян М. А. Мифы Армении. М., 2010;
* Арутюнян С. Б. Ара Гехецик // Мифы народов мира. Т. I. М., 1980; მისივე, Армянская мифология // Мифы народов мира. Т. I. М., 1980;
* Одабашян А. А. Народные верования армян (По материалам рукописных талисманов XV-XIX) // Кавказский этнографический сборник. VI. М., 1976.

==წყარო==
ნუგზარ ანთელავა. კავკასიის ხალხთა მითები და რიტუალები. - გამომცემლობა „უნივერსალი“,- თბილისი 2017

[[კატეგორია:მითოლოგია]]
[[კატეგორია:კავკასიური მითები]]
[[კატეგორია:სომხური მითები]]
[[კატეგორია:სომხური ღვთაებანი]]

←წინა ვერსია		20:51, 24 აგვისტო 2023-ის ვერსია
ხაზი 5:		ხაზი 5:
	XV-XIX სს-ის სომხურ ხელნაწერ თილისმებში არა გეხეციკი ფიგურირებს, როგორც ციებ-ცხელებით დაავადებულთა, მშობიარეთა და მეომართა მფარველი რიგითი სული (ამავე ძეგლებში გვხვდება მფარველი სულები, რომელთა სახელწოდება მისი სახელიდან არის ნაწარმოები, მაგალითად: არაიხული ( ...), არაბიელი (...) და სხვ.		XV-XIX სს-ის სომხურ ხელნაწერ თილისმებში არა გეხეციკი ფიგურირებს, როგორც ციებ-ცხელებით დაავადებულთა, მშობიარეთა და მეომართა მფარველი რიგითი სული (ამავე ძეგლებში გვხვდება მფარველი სულები, რომელთა სახელწოდება მისი სახელიდან არის ნაწარმოები, მაგალითად: არაიხული ( ...), არაბიელი (...) და სხვ.

−	გადმოცემების თანახმად, არა გეხეციკის სახელით იწოდება არარატის დაბლობი, აგრეთვე ცახკევანკის მთა (ერევნთან ახლოს), რომლის მეორე სახელწოდებაა „არა“. თქმულება არა გეხეციკის გაცოცხლების შესახებ უკავშირდება ქ. ვანის შორიახლოს მდებარე სოფ. ლეზკის გორას.	+	გადმოცემების თანახმად, არა გეხეციკის სახელით იწოდება არარატის დაბლობი, აგრეთვე ცახკევანკის მთა (ერევნთან ახლოს), რომლის მეორე სახელწოდებაა „არა“. [[თქმულება]] არა გეხეციკის გაცოცხლების შესახებ უკავშირდება ქ. ვანის შორიახლოს მდებარე სოფ. ლეზკის გორას.

←წინა ვერსია		15:28, 11 აპრილი 2021-ის ვერსია
ხაზი 1:		ხაზი 1:
−	'''არა გეხეციკ-ი''' ''(სომხ. Արա Գեղեցիկ — „არა მშვენიერი“)'' – მოკვდავი და აღდგენადი ბუნების, სიყვარულისა და საბრძოლო გამარჯვებათა ღვთაება სომხურ მითოლოგიაში. არქაული [[მითი\|მითების]] დემითოლოგიზაცია-ისტორიზაციისა და ეპოსის ჩამოყალიბების პირობებში, როცა სხვადასხვა მითოლოგიურ პერსონაჟებს შორის გარკვეული გენეალოგიური კავშირები წარმოიქმნა, არა გეხეციკი გვევლინება, როგორც სომეხთა ერთ-ერთი [[ეპონიმი\|ეპონიმის]] (პირველწინაპრის – [[ჰაიკი (მითოლოგია)\|ჰაიკის]] – შთამომავლის) – [[არამი (მითოლოგია)\|არამი]]ს – ვაჟი და [[ანუშავან სოსანვერი\|ანუშავან სოსანვერის]] პაპა. მითები არა გეხეციკისა და ქალღმერთ ~~[[შამირამი]]ს~~ შესახებ წარმოადგენს [[ოსირისი]]სა და ისიდას, [[თამუზი\|თამუზისა]] და [[იშთარი]]ს, [[ადონისი]]სა და ასტარტას შესახებ მითების ვარიანტს. მიიჩნევენ, რომ იგი პროტოარმენებმა ჯერ კიდევ ძვ. წ. მეორე ათასწლეულში შექმნეს.	+	'''არა გეხეციკ-ი''' ''(სომხ. Արա Գեղեցիկ — „არა მშვენიერი“)'' – მოკვდავი და აღდგენადი ბუნების, სიყვარულისა და საბრძოლო გამარჯვებათა ღვთაება სომხურ მითოლოგიაში. არქაული [[მითი\|მითების]] დემითოლოგიზაცია-ისტორიზაციისა და ეპოსის ჩამოყალიბების პირობებში, როცა სხვადასხვა მითოლოგიურ პერსონაჟებს შორის გარკვეული გენეალოგიური კავშირები წარმოიქმნა, არა გეხეციკი გვევლინება, როგორც სომეხთა ერთ-ერთი [[ეპონიმი\|ეპონიმის]] (პირველწინაპრის – [[ჰაიკი (მითოლოგია)\|ჰაიკის]] – შთამომავლის) – [[არამი (მითოლოგია)\|არამი]]ს – ვაჟი და [[ანუშავან სოსანვერი\|ანუშავან სოსანვერის]] პაპა. მითები არა გეხეციკისა და ქალღმერთ შამირამის შესახებ წარმოადგენს [[ოსირისი]]სა და ისიდას, [[თამუზი\|თამუზისა]] და [[იშთარი]]ს, [[ადონისი]]სა და ასტარტას შესახებ მითების ვარიანტს. მიიჩნევენ, რომ იგი პროტოარმენებმა ჯერ კიდევ ძვ. წ. მეორე ათასწლეულში შექმნეს.

	ეპოსის მიხედვით, არა გეხეციკი [[სომხეთი\|სომხეთის]] მეფეა, შამირამი კი – ასირიისა. შამირამმა, რომელმაც სილამაზით განთქმული არა გეხეციკი ქმრად ისურვა, ამ უკანასკნელის ცოლის – ნანას – გარდაცვალების შემდეგ, მასთან ძღვენით ელჩობა გაგზავნა და შეუთვალა: ან ასირიის მეფე გამხდარიყო, ან ქალის [[ვნება\|ვნებები]] დაეკმაყოფილებინა და შინ მშვიდობით დაბრუნებულიყო. არა გეხეციკის უარით განრისხებულმა შამირამმა სომხეთს [[ჯარი]] შეუსია და [[სარდალი\|სარდლები]] გააფრთხილა, რომ მეფე ცოცხლად შეეპყროთ, მაგრამ სომხეთის მბრძანებელი [[ბრძოლის ველი\|ბრძოლის ველზე]] მოკლეს. შამირამი პოულობს მის ცხედარს და [[არალეზი\|არალეზების]] დახმარებით აცოცხლებს (მ. ხორენაცის „ისტორიის“ თანახმად, შამირამმა მხოლოდ ხმები გაავრცელა არალეზთა მიერ არა გეხეციკის აღდგომის თაობაზე). ვარაუდობენ, რომ ეს მითი საფუძვლად დაედო [[პლატონი]]ს მიერ ერის შესახებ გადმოცემულ მითს: ბრძოლის ველზე მოკლული ერი მეთორმეტე დღეს ცოცხლდება და [[საიქიო\|საიქიოში]] ნანახის თაობაზე ყვება. ამ მითში, როგორც სხვა სომხურ მითებში, მითოსური დრო გარდაქმნილია ისტორიულ დროდ, როცა ასირიასა და სომხეთს შორის დიდმნიშვნელოვანი მოვლენები ხდება.		ეპოსის მიხედვით, არა გეხეციკი [[სომხეთი\|სომხეთის]] მეფეა, შამირამი კი – ასირიისა. შამირამმა, რომელმაც სილამაზით განთქმული არა გეხეციკი ქმრად ისურვა, ამ უკანასკნელის ცოლის – ნანას – გარდაცვალების შემდეგ, მასთან ძღვენით ელჩობა გაგზავნა და შეუთვალა: ან ასირიის მეფე გამხდარიყო, ან ქალის [[ვნება\|ვნებები]] დაეკმაყოფილებინა და შინ მშვიდობით დაბრუნებულიყო. არა გეხეციკის უარით განრისხებულმა შამირამმა სომხეთს [[ჯარი]] შეუსია და [[სარდალი\|სარდლები]] გააფრთხილა, რომ მეფე ცოცხლად შეეპყროთ, მაგრამ სომხეთის მბრძანებელი [[ბრძოლის ველი\|ბრძოლის ველზე]] მოკლეს. შამირამი პოულობს მის ცხედარს და [[არალეზი\|არალეზების]] დახმარებით აცოცხლებს (მ. ხორენაცის „ისტორიის“ თანახმად, შამირამმა მხოლოდ ხმები გაავრცელა არალეზთა მიერ არა გეხეციკის აღდგომის თაობაზე). ვარაუდობენ, რომ ეს მითი საფუძვლად დაედო [[პლატონი]]ს მიერ ერის შესახებ გადმოცემულ მითს: ბრძოლის ველზე მოკლული ერი მეთორმეტე დღეს ცოცხლდება და [[საიქიო\|საიქიოში]] ნანახის თაობაზე ყვება. ამ მითში, როგორც სხვა სომხურ მითებში, მითოსური დრო გარდაქმნილია ისტორიულ დროდ, როცა ასირიასა და სომხეთს შორის დიდმნიშვნელოვანი მოვლენები ხდება.

←წინა ვერსია		06:32, 15 ოქტომბერი 2019-ის ვერსია
ხაზი 1:		ხაზი 1:
−	'''არა გეხეციკ-ი''' ''(სომხ. Արա Գեղեցիկ — „არა მშვენიერი“)'' – მოკვდავი და აღდგენადი ბუნების, სიყვარულისა და საბრძოლო გამარჯვებათა ღვთაება სომხურ მითოლოგიაში. არქაული [[მითი\|მითების]] დემითოლოგიზაცია-ისტორიზაციისა და ეპოსის ჩამოყალიბების პირობებში, როცა სხვადასხვა მითოლოგიურ პერსონაჟებს შორის გარკვეული გენეალოგიური კავშირები წარმოიქმნა, არა გეხეციკი გვევლინება, როგორც სომეხთა ერთ-ერთი [[ეპონიმი\|ეპონიმის]] (პირველწინაპრის – [[ჰაიკი (მითოლოგია)\|ჰაიკის]] – შთამომავლის) – [[არამი (მითოლოგია)\|არამი]]ს – ვაჟი და [[ანუშავან სოსანვერი\|ანუშავან სოსანვერის]] პაპა. მითები არა გეხეციკისა და ქალღმერთ [[შამირამი]]ს შესახებ წარმოადგენს [[ოსირისი]]სა და ისიდას, [[თამუზი\|თამუზისა]] და [[იშთარი]]ს, [[ადონისი]]სა და ასტარტას შესახებ მითების ვარიანტს. მიიჩნევენ, რომ იგი პროტოარმენებმა ჯერ კიდევ ძვ. წ. მეორე ათასწლეულში შექმნეს. ეპოსის მიხედვით, არა გეხეციკი სომხეთის მეფეა, შამირამი კი – ასირიისა. შამირამმა, რომელმაც სილამაზით განთქმული არა გეხეციკი ქმრად ისურვა, ამ უკანასკნელის ცოლის – ნანას – გარდაცვალების შემდეგ, მასთან ძღვენით ელჩობა გაგზავნა და შეუთვალა: ან ასირიის მეფე გამხდარიყო, ან ქალის ვნებები დაეკმაყოფილებინა და შინ მშვიდობით დაბრუნებულიყო. არა გეხეციკის უარით განრისხებულმა შამირამმა სომხეთს ჯარი შეუსია და სარდლები გააფრთხილა, რომ მეფე ცოცხლად შეეპყროთ, მაგრამ სომხეთის მბრძანებელი ბრძოლის ველზე მოკლეს. შამირამი პოულობს მის ცხედარს და [[არალეზი\|არალეზების]] დახმარებით აცოცხლებს (მ. ხორენაცის „ისტორიის“ თანახმად, შამირამმა მხოლოდ ხმები გაავრცელა არალეზთა მიერ არა გეხეციკის აღდგომის თაობაზე). ვარაუდობენ, რომ ეს მითი საფუძვლად დაედო ~~პლატონის~~ მიერ ერის შესახებ გადმოცემულ მითს: ბრძოლის ველზე მოკლული ერი მეთორმეტე დღეს ცოცხლდება და [[საიქიო\|საიქიოში]] ნანახის თაობაზე ყვება. ამ მითში, როგორც სხვა სომხურ მითებში, მითოსური დრო გარდაქმნილია ისტორიულ დროდ, როცა ასირიასა და სომხეთს შორის დიდმნიშვნელოვანი მოვლენები ხდება.	+	'''არა გეხეციკ-ი''' ''(სომხ. Արա Գեղեցիկ — „არა მშვენიერი“)'' – მოკვდავი და აღდგენადი ბუნების, სიყვარულისა და საბრძოლო გამარჯვებათა ღვთაება სომხურ მითოლოგიაში. არქაული [[მითი\|მითების]] დემითოლოგიზაცია-ისტორიზაციისა და ეპოსის ჩამოყალიბების პირობებში, როცა სხვადასხვა მითოლოგიურ პერსონაჟებს შორის გარკვეული გენეალოგიური კავშირები წარმოიქმნა, არა გეხეციკი გვევლინება, როგორც სომეხთა ერთ-ერთი [[ეპონიმი\|ეპონიმის]] (პირველწინაპრის – [[ჰაიკი (მითოლოგია)\|ჰაიკის]] – შთამომავლის) – [[არამი (მითოლოგია)\|არამი]]ს – ვაჟი და [[ანუშავან სოსანვერი\|ანუშავან სოსანვერის]] პაპა. მითები არა გეხეციკისა და ქალღმერთ [[შამირამი]]ს შესახებ წარმოადგენს [[ოსირისი]]სა და ისიდას, [[თამუზი\|თამუზისა]] და [[იშთარი]]ს, [[ადონისი]]სა და ასტარტას შესახებ მითების ვარიანტს. მიიჩნევენ, რომ იგი პროტოარმენებმა ჯერ კიდევ ძვ. წ. მეორე ათასწლეულში შექმნეს.
		+
		+	ეპოსის მიხედვით, არა გეხეციკი [[სომხეთი\|სომხეთის]] მეფეა, შამირამი კი – ასირიისა. შამირამმა, რომელმაც სილამაზით განთქმული არა გეხეციკი ქმრად ისურვა, ამ უკანასკნელის ცოლის – ნანას – გარდაცვალების შემდეგ, მასთან ძღვენით ელჩობა გაგზავნა და შეუთვალა: ან ასირიის მეფე გამხდარიყო, ან ქალის [[ვნება\|ვნებები]] დაეკმაყოფილებინა და შინ მშვიდობით დაბრუნებულიყო. არა გეხეციკის უარით განრისხებულმა შამირამმა სომხეთს [[ჯარი]] შეუსია და [[სარდალი\|სარდლები]] გააფრთხილა, რომ მეფე ცოცხლად შეეპყროთ, მაგრამ სომხეთის მბრძანებელი [[ბრძოლის ველი\|ბრძოლის ველზე]] მოკლეს. შამირამი პოულობს მის ცხედარს და [[არალეზი\|არალეზების]] დახმარებით აცოცხლებს (მ. ხორენაცის „ისტორიის“ თანახმად, შამირამმა მხოლოდ ხმები გაავრცელა არალეზთა მიერ არა გეხეციკის აღდგომის თაობაზე). ვარაუდობენ, რომ ეს მითი საფუძვლად დაედო [[პლატონი]]ს მიერ ერის შესახებ გადმოცემულ მითს: ბრძოლის ველზე მოკლული ერი მეთორმეტე დღეს ცოცხლდება და [[საიქიო\|საიქიოში]] ნანახის თაობაზე ყვება. ამ მითში, როგორც სხვა სომხურ მითებში, მითოსური დრო გარდაქმნილია ისტორიულ დროდ, როცა ასირიასა და სომხეთს შორის დიდმნიშვნელოვანი მოვლენები ხდება.

	XV-XIX სს-ის სომხურ ხელნაწერ თილისმებში არა გეხეციკი ფიგურირებს, როგორც ციებ-ცხელებით დაავადებულთა, მშობიარეთა და მეომართა მფარველი რიგითი სული (ამავე ძეგლებში გვხვდება მფარველი სულები, რომელთა სახელწოდება მისი სახელიდან არის ნაწარმოები, მაგალითად: არაიხული ( ...), არაბიელი (...) და სხვ.		XV-XIX სს-ის სომხურ ხელნაწერ თილისმებში არა გეხეციკი ფიგურირებს, როგორც ციებ-ცხელებით დაავადებულთა, მშობიარეთა და მეომართა მფარველი რიგითი სული (ამავე ძეგლებში გვხვდება მფარველი სულები, რომელთა სახელწოდება მისი სახელიდან არის ნაწარმოები, მაგალითად: არაიხული ( ...), არაბიელი (...) და სხვ.

←წინა ვერსია		10:02, 19 ნოემბერი 2018-ის ვერსია
ხაზი 14:		ხაზი 14:

	==წყარო==		==წყარო==
−	~~ნუგზარ ანთელავა.~~ კავკასიის ხალხთა მითები და რიტუალები~~. - გამომცემლობა „უნივერსალი“,- თბილისი 2017~~	+	[[კავკასიის ხალხთა მითები და რიტუალები]]

←წინა ვერსია		18:29, 8 ნოემბერი 2018-ის ვერსია
ხაზი 1:		ხაზი 1:
−	'''არა გეხეციკ-ი''' ''(სომხ. Արա Գեղեցիկ — „არა მშვენიერი“)'' – მოკვდავი და აღდგენადი ბუნების, სიყვარულისა და საბრძოლო გამარჯვებათა ღვთაება სომხურ მითოლოგიაში. არქაული [[მითი\|მითების]] დემითოლოგიზაცია-ისტორიზაციისა და ეპოსის ჩამოყალიბების პირობებში, როცა სხვადასხვა მითოლოგიურ პერსონაჟებს შორის გარკვეული გენეალოგიური კავშირები წარმოიქმნა, არა გეხეციკი გვევლინება, როგორც სომეხთა ერთ-ერთი [[ეპონიმი\|ეპონიმის]] (პირველწინაპრის – [[ჰაიკი]]ს – შთამომავლის) – [[არამი (მითოლოგია)\|არამი]]ს – ვაჟი და [[ანუშავან სოსანვერი\|ანუშავან სოსანვერის]] პაპა. მითები არა გეხეციკისა და ქალღმერთ [[შამირამი]]ს შესახებ წარმოადგენს [[ოსირისი]]სა და ისიდას, [[თამუზი\|თამუზისა]] და [[იშთარი]]ს, [[ადონისი]]სა და ასტარტას შესახებ მითების ვარიანტს. მიიჩნევენ, რომ იგი პროტოარმენებმა ჯერ კიდევ ძვ. წ. მეორე ათასწლეულში შექმნეს. ეპოსის მიხედვით, არა გეხეციკი სომხეთის მეფეა, შამირამი კი – ასირიისა. შამირამმა, რომელმაც სილამაზით განთქმული არა გეხეციკი ქმრად ისურვა, ამ უკანასკნელის ცოლის – ნანას – გარდაცვალების შემდეგ, მასთან ძღვენით ელჩობა გაგზავნა და შეუთვალა: ან ასირიის მეფე გამხდარიყო, ან ქალის ვნებები დაეკმაყოფილებინა და შინ მშვიდობით დაბრუნებულიყო. არა გეხეციკის უარით განრისხებულმა შამირამმა სომხეთს ჯარი შეუსია და სარდლები გააფრთხილა, რომ მეფე ცოცხლად შეეპყროთ, მაგრამ სომხეთის მბრძანებელი ბრძოლის ველზე მოკლეს. შამირამი პოულობს მის ცხედარს და [[არალეზი\|არალეზების]] დახმარებით აცოცხლებს (მ. ხორენაცის „ისტორიის“ თანახმად, შამირამმა მხოლოდ ხმები გაავრცელა არალეზთა მიერ არა გეხეციკის აღდგომის თაობაზე). ვარაუდობენ, რომ ეს მითი საფუძვლად დაედო პლატონის მიერ ერის შესახებ გადმოცემულ მითს: ბრძოლის ველზე მოკლული ერი მეთორმეტე დღეს ცოცხლდება და [[საიქიო\|საიქიოში]] ნანახის თაობაზე ყვება. ამ მითში, როგორც სხვა სომხურ მითებში, მითოსური დრო გარდაქმნილია ისტორიულ დროდ, როცა ასირიასა და სომხეთს შორის დიდმნიშვნელოვანი მოვლენები ხდება.	+	'''არა გეხეციკ-ი''' ''(სომხ. Արա Գեղեցիկ — „არა მშვენიერი“)'' – მოკვდავი და აღდგენადი ბუნების, სიყვარულისა და საბრძოლო გამარჯვებათა ღვთაება სომხურ მითოლოგიაში. არქაული [[მითი\|მითების]] დემითოლოგიზაცია-ისტორიზაციისა და ეპოსის ჩამოყალიბების პირობებში, როცა სხვადასხვა მითოლოგიურ პერსონაჟებს შორის გარკვეული გენეალოგიური კავშირები წარმოიქმნა, არა გეხეციკი გვევლინება, როგორც სომეხთა ერთ-ერთი [[ეპონიმი\|ეპონიმის]] (პირველწინაპრის – [[ჰაიკი (მითოლოგია)\|ჰაიკის]] – შთამომავლის) – [[არამი (მითოლოგია)\|არამი]]ს – ვაჟი და [[ანუშავან სოსანვერი\|ანუშავან სოსანვერის]] პაპა. მითები არა გეხეციკისა და ქალღმერთ [[შამირამი]]ს შესახებ წარმოადგენს [[ოსირისი]]სა და ისიდას, [[თამუზი\|თამუზისა]] და [[იშთარი]]ს, [[ადონისი]]სა და ასტარტას შესახებ მითების ვარიანტს. მიიჩნევენ, რომ იგი პროტოარმენებმა ჯერ კიდევ ძვ. წ. მეორე ათასწლეულში შექმნეს. ეპოსის მიხედვით, არა გეხეციკი სომხეთის მეფეა, შამირამი კი – ასირიისა. შამირამმა, რომელმაც სილამაზით განთქმული არა გეხეციკი ქმრად ისურვა, ამ უკანასკნელის ცოლის – ნანას – გარდაცვალების შემდეგ, მასთან ძღვენით ელჩობა გაგზავნა და შეუთვალა: ან ასირიის მეფე გამხდარიყო, ან ქალის ვნებები დაეკმაყოფილებინა და შინ მშვიდობით დაბრუნებულიყო. არა გეხეციკის უარით განრისხებულმა შამირამმა სომხეთს ჯარი შეუსია და სარდლები გააფრთხილა, რომ მეფე ცოცხლად შეეპყროთ, მაგრამ სომხეთის მბრძანებელი ბრძოლის ველზე მოკლეს. შამირამი პოულობს მის ცხედარს და [[არალეზი\|არალეზების]] დახმარებით აცოცხლებს (მ. ხორენაცის „ისტორიის“ თანახმად, შამირამმა მხოლოდ ხმები გაავრცელა არალეზთა მიერ არა გეხეციკის აღდგომის თაობაზე). ვარაუდობენ, რომ ეს მითი საფუძვლად დაედო პლატონის მიერ ერის შესახებ გადმოცემულ მითს: ბრძოლის ველზე მოკლული ერი მეთორმეტე დღეს ცოცხლდება და [[საიქიო\|საიქიოში]] ნანახის თაობაზე ყვება. ამ მითში, როგორც სხვა სომხურ მითებში, მითოსური დრო გარდაქმნილია ისტორიულ დროდ, როცა ასირიასა და სომხეთს შორის დიდმნიშვნელოვანი მოვლენები ხდება.

	XV-XIX სს-ის სომხურ ხელნაწერ თილისმებში არა გეხეციკი ფიგურირებს, როგორც ციებ-ცხელებით დაავადებულთა, მშობიარეთა და მეომართა მფარველი რიგითი სული (ამავე ძეგლებში გვხვდება მფარველი სულები, რომელთა სახელწოდება მისი სახელიდან არის ნაწარმოები, მაგალითად: არაიხული ( ...), არაბიელი (...) და სხვ.		XV-XIX სს-ის სომხურ ხელნაწერ თილისმებში არა გეხეციკი ფიგურირებს, როგორც ციებ-ცხელებით დაავადებულთა, მშობიარეთა და მეომართა მფარველი რიგითი სული (ამავე ძეგლებში გვხვდება მფარველი სულები, რომელთა სახელწოდება მისი სახელიდან არის ნაწარმოები, მაგალითად: არაიხული ( ...), არაბიელი (...) და სხვ.

@@ ხაზი 9: / ხაზი 9: @@
 ==ლიტერატურა==
-* მოვსეს ხორენაცი. სომხეთის ისტორია. ძველი სომხურიდან თარგმნა, შესავალი და შენიშვნები დაურთო ალექსანდრე აბდალაძემ. თბ., 1984;
+* [[მოვსეს ხორენაცი]]. სომხეთის ისტორია. ძველი სომხურიდან თარგმნა, შესავალი და შენიშვნები დაურთო ალექსანდრე აბდალაძემ. თბ., 1984;
 * Ананикян М. А. Мифы Армении. М., 2010;
 * Арутюнян С. Б. Ара Гехецик // Мифы народов мира. Т. I. М., 1980; მისივე, Армянская мифология // Мифы народов мира. Т. I. М., 1980;
 * Одабашян А. А. Народные верования армян (По материалам рукописных талисманов XV-XIX) // Кавказский этнографический сборник. VI. М., 1976.
 ==წყარო==

@@ ხაზი 20: / ხაზი 20: @@
 [[კატეგორია:კავკასიური მითები]]
 [[კატეგორია:სომხური მითები]]
 [[კატეგორია:სომხური ღვთაებანი]]