https://www.nplg.gov.ge/wikidict/index.php?action=history&feed=atom&title=%E1%83%90%E1%83%A0%E1%83%92%E1%83%95%E1%83%94%E1%83%97%E1%83%98 2026-06-16T08:16:44Z ამ გვერდის შესწორებათა ისტორია ვიკიში MediaWiki 1.19.24 https://www.nplg.gov.ge/wikidict/index.php?title=%E1%83%90%E1%83%A0%E1%83%92%E1%83%95%E1%83%94%E1%83%97%E1%83%98&diff=221369&oldid=prev 2024-03-27T08:18:59Z

<p>‎<span dir="auto"><span class="autocomment">ლიტერატურა</span></span></p> <table class='diff diff-contentalign-left'> <col class='diff-marker' /> <col class='diff-content' /> <col class='diff-marker' /> <col class='diff-content' /> <tr valign='top'> <td colspan='2' style="background-color: white; color:black;">←წინა ვერსია</td> <td colspan='2' style="background-color: white; color:black;">08:18, 27 მარტი 2024-ის ვერსია</td> </tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno">ხაზი 10:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">ხაზი 10:</td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>==ლიტერატურა==</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>==ლიტერატურა==</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>−</td><td style="background: #ffa; color:black; font-size: smaller;"><div>* ბერძენიშვილი ნ., საქართველოს ისტორიის საკითხები, წგ.: 1, თბ., 1964;&#160; &#160;</div></td><td class='diff-marker'>+</td><td style="background: #cfc; color:black; font-size: smaller;"><div>* <ins class="diffchange diffchange-inline">[[ბერძენიშვილი ნიკოლოზი|</ins>ბერძენიშვილი ნ.<ins class="diffchange diffchange-inline">]]</ins>, საქართველოს ისტორიის საკითხები, წგ.: 1, თბ., 1964;&#160; &#160;</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>* ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 1, თბ., 1975; &#160;</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>* ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 1, თბ., 1975; &#160;</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>−</td><td style="background: #ffa; color:black; font-size: smaller;"><div>* ჯავახიშვილი ივ., ქართველი ერის ისტორია, წგ.: 2, თბ., 1983 (თხზ. თორმეტ ტომად, ტ. 2);&#160; &#160;</div></td><td class='diff-marker'>+</td><td style="background: #cfc; color:black; font-size: smaller;"><div>* <ins class="diffchange diffchange-inline">[[ჯავახიშვილი ივანე|</ins>ჯავახიშვილი ივ<ins class="diffchange diffchange-inline">]]</ins>., ქართველი ერის ისტორია, წგ.: 2, თბ., 1983 (თხზ. თორმეტ ტომად, ტ. 2);&#160; &#160;</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>−</td><td style="background: #ffa; color:black; font-size: smaller;"><div>* ჯანაშია ს., შრომები, ტ. 2, თბ., 1952. &#160;</div></td><td class='diff-marker'>+</td><td style="background: #cfc; color:black; font-size: smaller;"><div>* <ins class="diffchange diffchange-inline">[[ჯანაშია სიმონ|</ins>ჯანაშია ს<ins class="diffchange diffchange-inline">]]</ins>., შრომები, ტ. 2, თბ., 1952.</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>==წყარო==</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>==წყარო==</div></td></tr> </table>

Tkenchoshvili https://www.nplg.gov.ge/wikidict/index.php?title=%E1%83%90%E1%83%A0%E1%83%92%E1%83%95%E1%83%94%E1%83%97%E1%83%98&diff=166878&oldid=prev 2022-09-30T08:46:31Z

<p></p> <table class='diff diff-contentalign-left'> <col class='diff-marker' /> <col class='diff-content' /> <col class='diff-marker' /> <col class='diff-content' /> <tr valign='top'> <td colspan='2' style="background-color: white; color:black;">←წინა ვერსია</td> <td colspan='2' style="background-color: white; color:black;">08:46, 30 სექტემბერი 2022-ის ვერსია</td> </tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno">ხაზი 3:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">ხაზი 3:</td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>ლეონტი მროველის (XI ს.) ცნობით, არგვეთი მოიცავდა ტერიტორიას ლიხის ქედიდან მდ. რიონამდე და [[რაჭა|რაჭის]] მთებიდან ფერსათის მთებამდე. არგვეთი საერისთავო ქვეყანა იყო. სხვადასხვა დროს არგვეთის ტერიტორია იცვლებოდა. პირველად აქ [[ფარნავაზ მეფე|მეფე ფარნავაზმა]] ჩამოაყალიბა საერისთავო. ქრისტეშობამდე IV-III სს. მიჯნაზე მას აუგია შორაპნისა და დიმის ციხეები, რომლებიც სამხედრო-სტრატეგიული და სავაჭრო-ეკონომიური თვალსაზრისით დიდ როლს თამაშობდნენ ქვეყნის ცხოვრებაში. [[ვახტანგ გორგასალი|ვახტანგ გორგასლი]]ს მეფობაში არგვეთის ტერიტორია თაკვერსაც მოიცავდა. საქართველოს ეს მხარე ხშირად ხდებოდა [[ბრძოლა|ბრძოლის]] ასპარეზი – [[ქართლი|ქართლ]]-[[კახეთი|კახეთიდან]] შემოსული მტერი დასავლეთ საქართველოს&#160; დაპატრონებას [[არგვეთის საერისთავო]]ს გავლით ცდილობდა. [[მურვან ყრუს შემოსევა საქართველოში 735-736|მურვან ყრუს შემოსევის]] დროს (735-737) არგვეთის მთავრებმა, დავით და კონსტანტინე მხეიძეებმა, თავი გაწირეს მამულისა და [[ქრისტიანობა|ქრისტიანობის]] დასაცავად. მათ სახელზე გაერთიანებული საქართველოს პირველმა მეფემ, [[ბაგრატ III]]-მ (975-1014), ააგო მოწამეთას ტაძარი, რომელშიც წამებული ძმების წმ. ნაწილებია დაცული. IX საუკუნის [[არგვეთის ერისთავი|არგვეთის ერისთავად]] დადგენილი აფხაზთა უფლისწულის რეზიდენცია ჩიხაში ყოფილა. მოგვიანებით, X ს., ამ მხარეს ბაღვაშთა (ბაღუაშების) ძლიერი საგვარეულო დაეპატრონა. ბაღვაშთა [[საძვალე]] იყო კაცხის მონასტერი. უკანასკნელი ბაღვაშის – [[რატი (II) ბაღვაში ლიპარიტის ძე|რატი]]ს – სიკვდილის შემდეგ, 1103 წ. [[დავით IV|დავით IV აღმაშენებელმა]] მათი მამული გელათის მონასტერს შესწირა. XII-XIII სს. არგვეთის ერისთავებად ამანელისძენი ჩანან. გვიანფეოდალურ ხანაში არგვეთის ტერიტორიაზე ჩამოყალიბდა რამდენიმე სათავადო – საწერეთლო, სააბაშიძეო, საჩხეიძეო და სამხეიძეო. &#160;</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>ლეონტი მროველის (XI ს.) ცნობით, არგვეთი მოიცავდა ტერიტორიას ლიხის ქედიდან მდ. რიონამდე და [[რაჭა|რაჭის]] მთებიდან ფერსათის მთებამდე. არგვეთი საერისთავო ქვეყანა იყო. სხვადასხვა დროს არგვეთის ტერიტორია იცვლებოდა. პირველად აქ [[ფარნავაზ მეფე|მეფე ფარნავაზმა]] ჩამოაყალიბა საერისთავო. ქრისტეშობამდე IV-III სს. მიჯნაზე მას აუგია შორაპნისა და დიმის ციხეები, რომლებიც სამხედრო-სტრატეგიული და სავაჭრო-ეკონომიური თვალსაზრისით დიდ როლს თამაშობდნენ ქვეყნის ცხოვრებაში. [[ვახტანგ გორგასალი|ვახტანგ გორგასლი]]ს მეფობაში არგვეთის ტერიტორია თაკვერსაც მოიცავდა. საქართველოს ეს მხარე ხშირად ხდებოდა [[ბრძოლა|ბრძოლის]] ასპარეზი – [[ქართლი|ქართლ]]-[[კახეთი|კახეთიდან]] შემოსული მტერი დასავლეთ საქართველოს&#160; დაპატრონებას [[არგვეთის საერისთავო]]ს გავლით ცდილობდა. [[მურვან ყრუს შემოსევა საქართველოში 735-736|მურვან ყრუს შემოსევის]] დროს (735-737) არგვეთის მთავრებმა, დავით და კონსტანტინე მხეიძეებმა, თავი გაწირეს მამულისა და [[ქრისტიანობა|ქრისტიანობის]] დასაცავად. მათ სახელზე გაერთიანებული საქართველოს პირველმა მეფემ, [[ბაგრატ III]]-მ (975-1014), ააგო მოწამეთას ტაძარი, რომელშიც წამებული ძმების წმ. ნაწილებია დაცული. IX საუკუნის [[არგვეთის ერისთავი|არგვეთის ერისთავად]] დადგენილი აფხაზთა უფლისწულის რეზიდენცია ჩიხაში ყოფილა. მოგვიანებით, X ს., ამ მხარეს ბაღვაშთა (ბაღუაშების) ძლიერი საგვარეულო დაეპატრონა. ბაღვაშთა [[საძვალე]] იყო კაცხის მონასტერი. უკანასკნელი ბაღვაშის – [[რატი (II) ბაღვაში ლიპარიტის ძე|რატი]]ს – სიკვდილის შემდეგ, 1103 წ. [[დავით IV|დავით IV აღმაშენებელმა]] მათი მამული გელათის მონასტერს შესწირა. XII-XIII სს. არგვეთის ერისთავებად ამანელისძენი ჩანან. გვიანფეოდალურ ხანაში არგვეთის ტერიტორიაზე ჩამოყალიბდა რამდენიმე სათავადო – საწერეთლო, სააბაშიძეო, საჩხეიძეო და სამხეიძეო. &#160;</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>−</td><td style="background: #ffa; color:black; font-size: smaller;"><div>არგვეთში, ძირითადად, განვითარებული იყო მევენახეობა, მესაქონლეობა და მემინდვრეობა. მოიპოვებოდა და მუშავდებოდა სპილენძი, რკინა, [[ვერცხლი]], სამშენებლო ქვა და [[თიხა]]. არგვეთის უმნიშვნელოვანესი ციხეები იყო: შორაპანი, სკანდა, სვერი, ჩიხა, მუხური და სხვ. ეკლესია-მონასტერთაგან აღსანიშნავია: IX ს. უბისის ტაძარი, ჯრუჭის, მღვიმევისა და [[ტაბაკინის მონასტერი|ტაბაკინის მონასტრები]]. &#160;</div></td><td class='diff-marker'>+</td><td style="background: #cfc; color:black; font-size: smaller;"><div>არგვეთში, ძირითადად, განვითარებული იყო მევენახეობა, მესაქონლეობა და მემინდვრეობა. მოიპოვებოდა და მუშავდებოდა სპილენძი, <ins class="diffchange diffchange-inline">[[</ins>რკინა<ins class="diffchange diffchange-inline">]]</ins>, [[ვერცხლი]], სამშენებლო ქვა და [[თიხა]]. არგვეთის უმნიშვნელოვანესი ციხეები იყო: შორაპანი, სკანდა, სვერი, ჩიხა, მუხური და სხვ. ეკლესია-მონასტერთაგან აღსანიშნავია: IX ს. უბისის ტაძარი, ჯრუჭის, მღვიმევისა და [[ტაბაკინის მონასტერი|ტაბაკინის მონასტრები]]. &#160;</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>მდინარე ლაშურის ნაპირზე 1936-1964 წწ. არქეოლოგიურმა ექსპედიციამ (ხელმძღვ. – რ. აბრამიშვილი) გათხარა ადრებრინჯაოს ხანის (ქრისტეშობამდე III ათასწლ.) სამოსახლო ბორცვი. აღმოჩენილია ნაგებობათა ბათქაშით შელესილი ძელური კედლები, თიხატკეპნილი იატაკები, წრიული მოყვანილობის კერები, მტკვარ-არაქსის კულტურისათვის (ქრისტეშობამდე IV-III ათასწლ.) დამახასიათებელი თიხის ჭურჭელი, ლითონის ჩამოსასხმელი ყალიბები, [[ირემი|ირმის]] [[რქა|რქისაგან]] დამზადებული მიწის დასამუშავებელი პრიმიტიული იარაღი, [[ნამგალი|ნამგლები]], [[ისარი|ისრის]] პირები, კერის თიხის მოდელი, სამკაულები და სხვ. ნაპოვნია ფოთლისებური [[სატევარი|სატევრებიც]]. ბორცვი დასახლებული ყოფილა ადრებრინჯაოს ხანიდან მოყოლებული, XIII ს-მდე. აღმოჩენილია აგრეთვე ფეოდალური ხანის ციხე-დარბაზი, ეკლესია, საცხოვრებელი და სამეურნეო შენობები (მარცვლეულის შესანახი, [[ხარო]]ები, [[მარანი|მარნები]]). ეკლესიურად არგვეთ შედიოდა ქუთათლის სამწყსოში, 1917 წლიდან – მარგვეთის ეპარქიაში, ხოლო დღეს ისტორიული არგვეთის ტერიტორიაზე რამდენიმე [[ეპარქია|ეპარქიაა]] – ჭიათურისა და საჩხერის, თერჯოლისა და ტყიბულის, მარგვეთისა და უბისის, აგრეთვე ბაღდათისა და ვანის ეპარქიის ნაწილი. &#160;</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>მდინარე ლაშურის ნაპირზე 1936-1964 წწ. არქეოლოგიურმა ექსპედიციამ (ხელმძღვ. – რ. აბრამიშვილი) გათხარა ადრებრინჯაოს ხანის (ქრისტეშობამდე III ათასწლ.) სამოსახლო ბორცვი. აღმოჩენილია ნაგებობათა ბათქაშით შელესილი ძელური კედლები, თიხატკეპნილი იატაკები, წრიული მოყვანილობის კერები, მტკვარ-არაქსის კულტურისათვის (ქრისტეშობამდე IV-III ათასწლ.) დამახასიათებელი თიხის ჭურჭელი, ლითონის ჩამოსასხმელი ყალიბები, [[ირემი|ირმის]] [[რქა|რქისაგან]] დამზადებული მიწის დასამუშავებელი პრიმიტიული იარაღი, [[ნამგალი|ნამგლები]], [[ისარი|ისრის]] პირები, კერის თიხის მოდელი, სამკაულები და სხვ. ნაპოვნია ფოთლისებური [[სატევარი|სატევრებიც]]. ბორცვი დასახლებული ყოფილა ადრებრინჯაოს ხანიდან მოყოლებული, XIII ს-მდე. აღმოჩენილია აგრეთვე ფეოდალური ხანის ციხე-დარბაზი, ეკლესია, საცხოვრებელი და სამეურნეო შენობები (მარცვლეულის შესანახი, [[ხარო]]ები, [[მარანი|მარნები]]). ეკლესიურად არგვეთ შედიოდა ქუთათლის სამწყსოში, 1917 წლიდან – მარგვეთის ეპარქიაში, ხოლო დღეს ისტორიული არგვეთის ტერიტორიაზე რამდენიმე [[ეპარქია|ეპარქიაა]] – ჭიათურისა და საჩხერის, თერჯოლისა და ტყიბულის, მარგვეთისა და უბისის, აგრეთვე ბაღდათისა და ვანის ეპარქიის ნაწილი. &#160;</div></td></tr> </table>

Tkenchoshvili https://www.nplg.gov.ge/wikidict/index.php?title=%E1%83%90%E1%83%A0%E1%83%92%E1%83%95%E1%83%94%E1%83%97%E1%83%98&diff=159280&oldid=prev 2022-06-20T09:14:45Z

<p></p> <table class='diff diff-contentalign-left'> <col class='diff-marker' /> <col class='diff-content' /> <col class='diff-marker' /> <col class='diff-content' /> <tr valign='top'> <td colspan='2' style="background-color: white; color:black;">←წინა ვერსია</td> <td colspan='2' style="background-color: white; color:black;">09:14, 20 ივნისი 2022-ის ვერსია</td> </tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno">ხაზი 3:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">ხაზი 3:</td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>ლეონტი მროველის (XI ს.) ცნობით, არგვეთი მოიცავდა ტერიტორიას ლიხის ქედიდან მდ. რიონამდე და [[რაჭა|რაჭის]] მთებიდან ფერსათის მთებამდე. არგვეთი საერისთავო ქვეყანა იყო. სხვადასხვა დროს არგვეთის ტერიტორია იცვლებოდა. პირველად აქ [[ფარნავაზ მეფე|მეფე ფარნავაზმა]] ჩამოაყალიბა საერისთავო. ქრისტეშობამდე IV-III სს. მიჯნაზე მას აუგია შორაპნისა და დიმის ციხეები, რომლებიც სამხედრო-სტრატეგიული და სავაჭრო-ეკონომიური თვალსაზრისით დიდ როლს თამაშობდნენ ქვეყნის ცხოვრებაში. [[ვახტანგ გორგასალი|ვახტანგ გორგასლი]]ს მეფობაში არგვეთის ტერიტორია თაკვერსაც მოიცავდა. საქართველოს ეს მხარე ხშირად ხდებოდა [[ბრძოლა|ბრძოლის]] ასპარეზი – [[ქართლი|ქართლ]]-[[კახეთი|კახეთიდან]] შემოსული მტერი დასავლეთ საქართველოს&#160; დაპატრონებას [[არგვეთის საერისთავო]]ს გავლით ცდილობდა. [[მურვან ყრუს შემოსევა საქართველოში 735-736|მურვან ყრუს შემოსევის]] დროს (735-737) არგვეთის მთავრებმა, დავით და კონსტანტინე მხეიძეებმა, თავი გაწირეს მამულისა და [[ქრისტიანობა|ქრისტიანობის]] დასაცავად. მათ სახელზე გაერთიანებული საქართველოს პირველმა მეფემ, [[ბაგრატ III]]-მ (975-1014), ააგო მოწამეთას ტაძარი, რომელშიც წამებული ძმების წმ. ნაწილებია დაცული. IX საუკუნის [[არგვეთის ერისთავი|არგვეთის ერისთავად]] დადგენილი აფხაზთა უფლისწულის რეზიდენცია ჩიხაში ყოფილა. მოგვიანებით, X ს., ამ მხარეს ბაღვაშთა (ბაღუაშების) ძლიერი საგვარეულო დაეპატრონა. ბაღვაშთა [[საძვალე]] იყო კაცხის მონასტერი. უკანასკნელი ბაღვაშის – [[რატი (II) ბაღვაში ლიპარიტის ძე|რატი]]ს – სიკვდილის შემდეგ, 1103 წ. [[დავით IV|დავით IV აღმაშენებელმა]] მათი მამული გელათის მონასტერს შესწირა. XII-XIII სს. არგვეთის ერისთავებად ამანელისძენი ჩანან. გვიანფეოდალურ ხანაში არგვეთის ტერიტორიაზე ჩამოყალიბდა რამდენიმე სათავადო – საწერეთლო, სააბაშიძეო, საჩხეიძეო და სამხეიძეო. &#160;</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>ლეონტი მროველის (XI ს.) ცნობით, არგვეთი მოიცავდა ტერიტორიას ლიხის ქედიდან მდ. რიონამდე და [[რაჭა|რაჭის]] მთებიდან ფერსათის მთებამდე. არგვეთი საერისთავო ქვეყანა იყო. სხვადასხვა დროს არგვეთის ტერიტორია იცვლებოდა. პირველად აქ [[ფარნავაზ მეფე|მეფე ფარნავაზმა]] ჩამოაყალიბა საერისთავო. ქრისტეშობამდე IV-III სს. მიჯნაზე მას აუგია შორაპნისა და დიმის ციხეები, რომლებიც სამხედრო-სტრატეგიული და სავაჭრო-ეკონომიური თვალსაზრისით დიდ როლს თამაშობდნენ ქვეყნის ცხოვრებაში. [[ვახტანგ გორგასალი|ვახტანგ გორგასლი]]ს მეფობაში არგვეთის ტერიტორია თაკვერსაც მოიცავდა. საქართველოს ეს მხარე ხშირად ხდებოდა [[ბრძოლა|ბრძოლის]] ასპარეზი – [[ქართლი|ქართლ]]-[[კახეთი|კახეთიდან]] შემოსული მტერი დასავლეთ საქართველოს&#160; დაპატრონებას [[არგვეთის საერისთავო]]ს გავლით ცდილობდა. [[მურვან ყრუს შემოსევა საქართველოში 735-736|მურვან ყრუს შემოსევის]] დროს (735-737) არგვეთის მთავრებმა, დავით და კონსტანტინე მხეიძეებმა, თავი გაწირეს მამულისა და [[ქრისტიანობა|ქრისტიანობის]] დასაცავად. მათ სახელზე გაერთიანებული საქართველოს პირველმა მეფემ, [[ბაგრატ III]]-მ (975-1014), ააგო მოწამეთას ტაძარი, რომელშიც წამებული ძმების წმ. ნაწილებია დაცული. IX საუკუნის [[არგვეთის ერისთავი|არგვეთის ერისთავად]] დადგენილი აფხაზთა უფლისწულის რეზიდენცია ჩიხაში ყოფილა. მოგვიანებით, X ს., ამ მხარეს ბაღვაშთა (ბაღუაშების) ძლიერი საგვარეულო დაეპატრონა. ბაღვაშთა [[საძვალე]] იყო კაცხის მონასტერი. უკანასკნელი ბაღვაშის – [[რატი (II) ბაღვაში ლიპარიტის ძე|რატი]]ს – სიკვდილის შემდეგ, 1103 წ. [[დავით IV|დავით IV აღმაშენებელმა]] მათი მამული გელათის მონასტერს შესწირა. XII-XIII სს. არგვეთის ერისთავებად ამანელისძენი ჩანან. გვიანფეოდალურ ხანაში არგვეთის ტერიტორიაზე ჩამოყალიბდა რამდენიმე სათავადო – საწერეთლო, სააბაშიძეო, საჩხეიძეო და სამხეიძეო. &#160;</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>−</td><td style="background: #ffa; color:black; font-size: smaller;"><div>არგვეთში, ძირითადად, განვითარებული იყო მევენახეობა, მესაქონლეობა და მემინდვრეობა. მოიპოვებოდა და მუშავდებოდა სპილენძი, რკინა, [[ვერცხლი]], სამშენებლო ქვა და თიხა. არგვეთის უმნიშვნელოვანესი ციხეები იყო: შორაპანი, სკანდა, სვერი, ჩიხა, მუხური და სხვ. ეკლესია-მონასტერთაგან აღსანიშნავია: IX ს. უბისის ტაძარი, ჯრუჭის, მღვიმევისა და [[ტაბაკინის მონასტერი|ტაბაკინის მონასტრები]]. &#160;</div></td><td class='diff-marker'>+</td><td style="background: #cfc; color:black; font-size: smaller;"><div>არგვეთში, ძირითადად, განვითარებული იყო მევენახეობა, მესაქონლეობა და მემინდვრეობა. მოიპოვებოდა და მუშავდებოდა სპილენძი, რკინა, [[ვერცხლი]], სამშენებლო ქვა და <ins class="diffchange diffchange-inline">[[</ins>თიხა<ins class="diffchange diffchange-inline">]]</ins>. არგვეთის უმნიშვნელოვანესი ციხეები იყო: შორაპანი, სკანდა, სვერი, ჩიხა, მუხური და სხვ. ეკლესია-მონასტერთაგან აღსანიშნავია: IX ს. უბისის ტაძარი, ჯრუჭის, მღვიმევისა და [[ტაბაკინის მონასტერი|ტაბაკინის მონასტრები]]. &#160;</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>მდინარე ლაშურის ნაპირზე 1936-1964 წწ. არქეოლოგიურმა ექსპედიციამ (ხელმძღვ. – რ. აბრამიშვილი) გათხარა ადრებრინჯაოს ხანის (ქრისტეშობამდე III ათასწლ.) სამოსახლო ბორცვი. აღმოჩენილია ნაგებობათა ბათქაშით შელესილი ძელური კედლები, თიხატკეპნილი იატაკები, წრიული მოყვანილობის კერები, მტკვარ-არაქსის კულტურისათვის (ქრისტეშობამდე IV-III ათასწლ.) დამახასიათებელი თიხის ჭურჭელი, ლითონის ჩამოსასხმელი ყალიბები, [[ირემი|ირმის]] [[რქა|რქისაგან]] დამზადებული მიწის დასამუშავებელი პრიმიტიული იარაღი, [[ნამგალი|ნამგლები]], [[ისარი|ისრის]] პირები, კერის თიხის მოდელი, სამკაულები და სხვ. ნაპოვნია ფოთლისებური [[სატევარი|სატევრებიც]]. ბორცვი დასახლებული ყოფილა ადრებრინჯაოს ხანიდან მოყოლებული, XIII ს-მდე. აღმოჩენილია აგრეთვე ფეოდალური ხანის ციხე-დარბაზი, ეკლესია, საცხოვრებელი და სამეურნეო შენობები (მარცვლეულის შესანახი, [[ხარო]]ები, [[მარანი|მარნები]]). ეკლესიურად არგვეთ შედიოდა ქუთათლის სამწყსოში, 1917 წლიდან – მარგვეთის ეპარქიაში, ხოლო დღეს ისტორიული არგვეთის ტერიტორიაზე რამდენიმე [[ეპარქია|ეპარქიაა]] – ჭიათურისა და საჩხერის, თერჯოლისა და ტყიბულის, მარგვეთისა და უბისის, აგრეთვე ბაღდათისა და ვანის ეპარქიის ნაწილი. &#160;</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>მდინარე ლაშურის ნაპირზე 1936-1964 წწ. არქეოლოგიურმა ექსპედიციამ (ხელმძღვ. – რ. აბრამიშვილი) გათხარა ადრებრინჯაოს ხანის (ქრისტეშობამდე III ათასწლ.) სამოსახლო ბორცვი. აღმოჩენილია ნაგებობათა ბათქაშით შელესილი ძელური კედლები, თიხატკეპნილი იატაკები, წრიული მოყვანილობის კერები, მტკვარ-არაქსის კულტურისათვის (ქრისტეშობამდე IV-III ათასწლ.) დამახასიათებელი თიხის ჭურჭელი, ლითონის ჩამოსასხმელი ყალიბები, [[ირემი|ირმის]] [[რქა|რქისაგან]] დამზადებული მიწის დასამუშავებელი პრიმიტიული იარაღი, [[ნამგალი|ნამგლები]], [[ისარი|ისრის]] პირები, კერის თიხის მოდელი, სამკაულები და სხვ. ნაპოვნია ფოთლისებური [[სატევარი|სატევრებიც]]. ბორცვი დასახლებული ყოფილა ადრებრინჯაოს ხანიდან მოყოლებული, XIII ს-მდე. აღმოჩენილია აგრეთვე ფეოდალური ხანის ციხე-დარბაზი, ეკლესია, საცხოვრებელი და სამეურნეო შენობები (მარცვლეულის შესანახი, [[ხარო]]ები, [[მარანი|მარნები]]). ეკლესიურად არგვეთ შედიოდა ქუთათლის სამწყსოში, 1917 წლიდან – მარგვეთის ეპარქიაში, ხოლო დღეს ისტორიული არგვეთის ტერიტორიაზე რამდენიმე [[ეპარქია|ეპარქიაა]] – ჭიათურისა და საჩხერის, თერჯოლისა და ტყიბულის, მარგვეთისა და უბისის, აგრეთვე ბაღდათისა და ვანის ეპარქიის ნაწილი. &#160;</div></td></tr> </table>

Tkenchoshvili https://www.nplg.gov.ge/wikidict/index.php?title=%E1%83%90%E1%83%A0%E1%83%92%E1%83%95%E1%83%94%E1%83%97%E1%83%98&diff=158584&oldid=prev 2022-06-09T12:11:07Z

<p></p> <table class='diff diff-contentalign-left'> <col class='diff-marker' /> <col class='diff-content' /> <col class='diff-marker' /> <col class='diff-content' /> <tr valign='top'> <td colspan='2' style="background-color: white; color:black;">←წინა ვერსია</td> <td colspan='2' style="background-color: white; color:black;">12:11, 9 ივნისი 2022-ის ვერსია</td> </tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno">ხაზი 3:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">ხაზი 3:</td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>ლეონტი მროველის (XI ს.) ცნობით, არგვეთი მოიცავდა ტერიტორიას ლიხის ქედიდან მდ. რიონამდე და [[რაჭა|რაჭის]] მთებიდან ფერსათის მთებამდე. არგვეთი საერისთავო ქვეყანა იყო. სხვადასხვა დროს არგვეთის ტერიტორია იცვლებოდა. პირველად აქ [[ფარნავაზ მეფე|მეფე ფარნავაზმა]] ჩამოაყალიბა საერისთავო. ქრისტეშობამდე IV-III სს. მიჯნაზე მას აუგია შორაპნისა და დიმის ციხეები, რომლებიც სამხედრო-სტრატეგიული და სავაჭრო-ეკონომიური თვალსაზრისით დიდ როლს თამაშობდნენ ქვეყნის ცხოვრებაში. [[ვახტანგ გორგასალი|ვახტანგ გორგასლი]]ს მეფობაში არგვეთის ტერიტორია თაკვერსაც მოიცავდა. საქართველოს ეს მხარე ხშირად ხდებოდა [[ბრძოლა|ბრძოლის]] ასპარეზი – [[ქართლი|ქართლ]]-[[კახეთი|კახეთიდან]] შემოსული მტერი დასავლეთ საქართველოს&#160; დაპატრონებას [[არგვეთის საერისთავო]]ს გავლით ცდილობდა. [[მურვან ყრუს შემოსევა საქართველოში 735-736|მურვან ყრუს შემოსევის]] დროს (735-737) არგვეთის მთავრებმა, დავით და კონსტანტინე მხეიძეებმა, თავი გაწირეს მამულისა და [[ქრისტიანობა|ქრისტიანობის]] დასაცავად. მათ სახელზე გაერთიანებული საქართველოს პირველმა მეფემ, [[ბაგრატ III]]-მ (975-1014), ააგო მოწამეთას ტაძარი, რომელშიც წამებული ძმების წმ. ნაწილებია დაცული. IX საუკუნის [[არგვეთის ერისთავი|არგვეთის ერისთავად]] დადგენილი აფხაზთა უფლისწულის რეზიდენცია ჩიხაში ყოფილა. მოგვიანებით, X ს., ამ მხარეს ბაღვაშთა (ბაღუაშების) ძლიერი საგვარეულო დაეპატრონა. ბაღვაშთა [[საძვალე]] იყო კაცხის მონასტერი. უკანასკნელი ბაღვაშის – [[რატი (II) ბაღვაში ლიპარიტის ძე|რატი]]ს – სიკვდილის შემდეგ, 1103 წ. [[დავით IV|დავით IV აღმაშენებელმა]] მათი მამული გელათის მონასტერს შესწირა. XII-XIII სს. არგვეთის ერისთავებად ამანელისძენი ჩანან. გვიანფეოდალურ ხანაში არგვეთის ტერიტორიაზე ჩამოყალიბდა რამდენიმე სათავადო – საწერეთლო, სააბაშიძეო, საჩხეიძეო და სამხეიძეო. &#160;</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>ლეონტი მროველის (XI ს.) ცნობით, არგვეთი მოიცავდა ტერიტორიას ლიხის ქედიდან მდ. რიონამდე და [[რაჭა|რაჭის]] მთებიდან ფერსათის მთებამდე. არგვეთი საერისთავო ქვეყანა იყო. სხვადასხვა დროს არგვეთის ტერიტორია იცვლებოდა. პირველად აქ [[ფარნავაზ მეფე|მეფე ფარნავაზმა]] ჩამოაყალიბა საერისთავო. ქრისტეშობამდე IV-III სს. მიჯნაზე მას აუგია შორაპნისა და დიმის ციხეები, რომლებიც სამხედრო-სტრატეგიული და სავაჭრო-ეკონომიური თვალსაზრისით დიდ როლს თამაშობდნენ ქვეყნის ცხოვრებაში. [[ვახტანგ გორგასალი|ვახტანგ გორგასლი]]ს მეფობაში არგვეთის ტერიტორია თაკვერსაც მოიცავდა. საქართველოს ეს მხარე ხშირად ხდებოდა [[ბრძოლა|ბრძოლის]] ასპარეზი – [[ქართლი|ქართლ]]-[[კახეთი|კახეთიდან]] შემოსული მტერი დასავლეთ საქართველოს&#160; დაპატრონებას [[არგვეთის საერისთავო]]ს გავლით ცდილობდა. [[მურვან ყრუს შემოსევა საქართველოში 735-736|მურვან ყრუს შემოსევის]] დროს (735-737) არგვეთის მთავრებმა, დავით და კონსტანტინე მხეიძეებმა, თავი გაწირეს მამულისა და [[ქრისტიანობა|ქრისტიანობის]] დასაცავად. მათ სახელზე გაერთიანებული საქართველოს პირველმა მეფემ, [[ბაგრატ III]]-მ (975-1014), ააგო მოწამეთას ტაძარი, რომელშიც წამებული ძმების წმ. ნაწილებია დაცული. IX საუკუნის [[არგვეთის ერისთავი|არგვეთის ერისთავად]] დადგენილი აფხაზთა უფლისწულის რეზიდენცია ჩიხაში ყოფილა. მოგვიანებით, X ს., ამ მხარეს ბაღვაშთა (ბაღუაშების) ძლიერი საგვარეულო დაეპატრონა. ბაღვაშთა [[საძვალე]] იყო კაცხის მონასტერი. უკანასკნელი ბაღვაშის – [[რატი (II) ბაღვაში ლიპარიტის ძე|რატი]]ს – სიკვდილის შემდეგ, 1103 წ. [[დავით IV|დავით IV აღმაშენებელმა]] მათი მამული გელათის მონასტერს შესწირა. XII-XIII სს. არგვეთის ერისთავებად ამანელისძენი ჩანან. გვიანფეოდალურ ხანაში არგვეთის ტერიტორიაზე ჩამოყალიბდა რამდენიმე სათავადო – საწერეთლო, სააბაშიძეო, საჩხეიძეო და სამხეიძეო. &#160;</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>−</td><td style="background: #ffa; color:black; font-size: smaller;"><div>არგვეთში, ძირითადად, განვითარებული იყო მევენახეობა, მესაქონლეობა და მემინდვრეობა. მოიპოვებოდა და მუშავდებოდა სპილენძი, რკინა, ვერცხლი, სამშენებლო ქვა და თიხა. არგვეთის უმნიშვნელოვანესი ციხეები იყო: შორაპანი, სკანდა, სვერი, ჩიხა, მუხური და სხვ. ეკლესია-მონასტერთაგან აღსანიშნავია: IX ს. უბისის ტაძარი, ჯრუჭის, მღვიმევისა და [[ტაბაკინის მონასტერი|ტაბაკინის მონასტრები]]. &#160;</div></td><td class='diff-marker'>+</td><td style="background: #cfc; color:black; font-size: smaller;"><div>არგვეთში, ძირითადად, განვითარებული იყო მევენახეობა, მესაქონლეობა და მემინდვრეობა. მოიპოვებოდა და მუშავდებოდა სპილენძი, რკინა, <ins class="diffchange diffchange-inline">[[</ins>ვერცხლი<ins class="diffchange diffchange-inline">]]</ins>, სამშენებლო ქვა და თიხა. არგვეთის უმნიშვნელოვანესი ციხეები იყო: შორაპანი, სკანდა, სვერი, ჩიხა, მუხური და სხვ. ეკლესია-მონასტერთაგან აღსანიშნავია: IX ს. უბისის ტაძარი, ჯრუჭის, მღვიმევისა და [[ტაბაკინის მონასტერი|ტაბაკინის მონასტრები]]. &#160;</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>მდინარე ლაშურის ნაპირზე 1936-1964 წწ. არქეოლოგიურმა ექსპედიციამ (ხელმძღვ. – რ. აბრამიშვილი) გათხარა ადრებრინჯაოს ხანის (ქრისტეშობამდე III ათასწლ.) სამოსახლო ბორცვი. აღმოჩენილია ნაგებობათა ბათქაშით შელესილი ძელური კედლები, თიხატკეპნილი იატაკები, წრიული მოყვანილობის კერები, მტკვარ-არაქსის კულტურისათვის (ქრისტეშობამდე IV-III ათასწლ.) დამახასიათებელი თიხის ჭურჭელი, ლითონის ჩამოსასხმელი ყალიბები, [[ირემი|ირმის]] [[რქა|რქისაგან]] დამზადებული მიწის დასამუშავებელი პრიმიტიული იარაღი, [[ნამგალი|ნამგლები]], [[ისარი|ისრის]] პირები, კერის თიხის მოდელი, სამკაულები და სხვ. ნაპოვნია ფოთლისებური [[სატევარი|სატევრებიც]]. ბორცვი დასახლებული ყოფილა ადრებრინჯაოს ხანიდან მოყოლებული, XIII ს-მდე. აღმოჩენილია აგრეთვე ფეოდალური ხანის ციხე-დარბაზი, ეკლესია, საცხოვრებელი და სამეურნეო შენობები (მარცვლეულის შესანახი, [[ხარო]]ები, [[მარანი|მარნები]]). ეკლესიურად არგვეთ შედიოდა ქუთათლის სამწყსოში, 1917 წლიდან – მარგვეთის ეპარქიაში, ხოლო დღეს ისტორიული არგვეთის ტერიტორიაზე რამდენიმე [[ეპარქია|ეპარქიაა]] – ჭიათურისა და საჩხერის, თერჯოლისა და ტყიბულის, მარგვეთისა და უბისის, აგრეთვე ბაღდათისა და ვანის ეპარქიის ნაწილი. &#160;</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>მდინარე ლაშურის ნაპირზე 1936-1964 წწ. არქეოლოგიურმა ექსპედიციამ (ხელმძღვ. – რ. აბრამიშვილი) გათხარა ადრებრინჯაოს ხანის (ქრისტეშობამდე III ათასწლ.) სამოსახლო ბორცვი. აღმოჩენილია ნაგებობათა ბათქაშით შელესილი ძელური კედლები, თიხატკეპნილი იატაკები, წრიული მოყვანილობის კერები, მტკვარ-არაქსის კულტურისათვის (ქრისტეშობამდე IV-III ათასწლ.) დამახასიათებელი თიხის ჭურჭელი, ლითონის ჩამოსასხმელი ყალიბები, [[ირემი|ირმის]] [[რქა|რქისაგან]] დამზადებული მიწის დასამუშავებელი პრიმიტიული იარაღი, [[ნამგალი|ნამგლები]], [[ისარი|ისრის]] პირები, კერის თიხის მოდელი, სამკაულები და სხვ. ნაპოვნია ფოთლისებური [[სატევარი|სატევრებიც]]. ბორცვი დასახლებული ყოფილა ადრებრინჯაოს ხანიდან მოყოლებული, XIII ს-მდე. აღმოჩენილია აგრეთვე ფეოდალური ხანის ციხე-დარბაზი, ეკლესია, საცხოვრებელი და სამეურნეო შენობები (მარცვლეულის შესანახი, [[ხარო]]ები, [[მარანი|მარნები]]). ეკლესიურად არგვეთ შედიოდა ქუთათლის სამწყსოში, 1917 წლიდან – მარგვეთის ეპარქიაში, ხოლო დღეს ისტორიული არგვეთის ტერიტორიაზე რამდენიმე [[ეპარქია|ეპარქიაა]] – ჭიათურისა და საჩხერის, თერჯოლისა და ტყიბულის, მარგვეთისა და უბისის, აგრეთვე ბაღდათისა და ვანის ეპარქიის ნაწილი. &#160;</div></td></tr> </table>

Tkenchoshvili https://www.nplg.gov.ge/wikidict/index.php?title=%E1%83%90%E1%83%A0%E1%83%92%E1%83%95%E1%83%94%E1%83%97%E1%83%98&diff=151950&oldid=prev 2022-04-11T10:23:04Z

<p></p> <table class='diff diff-contentalign-left'> <col class='diff-marker' /> <col class='diff-content' /> <col class='diff-marker' /> <col class='diff-content' /> <tr valign='top'> <td colspan='2' style="background-color: white; color:black;">←წინა ვერსია</td> <td colspan='2' style="background-color: white; color:black;">10:23, 11 აპრილი 2022-ის ვერსია</td> </tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno">ხაზი 3:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">ხაზი 3:</td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>ლეონტი მროველის (XI ს.) ცნობით, არგვეთი მოიცავდა ტერიტორიას ლიხის ქედიდან მდ. რიონამდე და [[რაჭა|რაჭის]] მთებიდან ფერსათის მთებამდე. არგვეთი საერისთავო ქვეყანა იყო. სხვადასხვა დროს არგვეთის ტერიტორია იცვლებოდა. პირველად აქ [[ფარნავაზ მეფე|მეფე ფარნავაზმა]] ჩამოაყალიბა საერისთავო. ქრისტეშობამდე IV-III სს. მიჯნაზე მას აუგია შორაპნისა და დიმის ციხეები, რომლებიც სამხედრო-სტრატეგიული და სავაჭრო-ეკონომიური თვალსაზრისით დიდ როლს თამაშობდნენ ქვეყნის ცხოვრებაში. [[ვახტანგ გორგასალი|ვახტანგ გორგასლი]]ს მეფობაში არგვეთის ტერიტორია თაკვერსაც მოიცავდა. საქართველოს ეს მხარე ხშირად ხდებოდა [[ბრძოლა|ბრძოლის]] ასპარეზი – [[ქართლი|ქართლ]]-[[კახეთი|კახეთიდან]] შემოსული მტერი დასავლეთ საქართველოს&#160; დაპატრონებას [[არგვეთის საერისთავო]]ს გავლით ცდილობდა. [[მურვან ყრუს შემოსევა საქართველოში 735-736|მურვან ყრუს შემოსევის]] დროს (735-737) არგვეთის მთავრებმა, დავით და კონსტანტინე მხეიძეებმა, თავი გაწირეს მამულისა და [[ქრისტიანობა|ქრისტიანობის]] დასაცავად. მათ სახელზე გაერთიანებული საქართველოს პირველმა მეფემ, [[ბაგრატ III]]-მ (975-1014), ააგო მოწამეთას ტაძარი, რომელშიც წამებული ძმების წმ. ნაწილებია დაცული. IX საუკუნის [[არგვეთის ერისთავი|არგვეთის ერისთავად]] დადგენილი აფხაზთა უფლისწულის რეზიდენცია ჩიხაში ყოფილა. მოგვიანებით, X ს., ამ მხარეს ბაღვაშთა (ბაღუაშების) ძლიერი საგვარეულო დაეპატრონა. ბაღვაშთა [[საძვალე]] იყო კაცხის მონასტერი. უკანასკნელი ბაღვაშის – [[რატი (II) ბაღვაში ლიპარიტის ძე|რატი]]ს – სიკვდილის შემდეგ, 1103 წ. [[დავით IV|დავით IV აღმაშენებელმა]] მათი მამული გელათის მონასტერს შესწირა. XII-XIII სს. არგვეთის ერისთავებად ამანელისძენი ჩანან. გვიანფეოდალურ ხანაში არგვეთის ტერიტორიაზე ჩამოყალიბდა რამდენიმე სათავადო – საწერეთლო, სააბაშიძეო, საჩხეიძეო და სამხეიძეო. &#160;</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>ლეონტი მროველის (XI ს.) ცნობით, არგვეთი მოიცავდა ტერიტორიას ლიხის ქედიდან მდ. რიონამდე და [[რაჭა|რაჭის]] მთებიდან ფერსათის მთებამდე. არგვეთი საერისთავო ქვეყანა იყო. სხვადასხვა დროს არგვეთის ტერიტორია იცვლებოდა. პირველად აქ [[ფარნავაზ მეფე|მეფე ფარნავაზმა]] ჩამოაყალიბა საერისთავო. ქრისტეშობამდე IV-III სს. მიჯნაზე მას აუგია შორაპნისა და დიმის ციხეები, რომლებიც სამხედრო-სტრატეგიული და სავაჭრო-ეკონომიური თვალსაზრისით დიდ როლს თამაშობდნენ ქვეყნის ცხოვრებაში. [[ვახტანგ გორგასალი|ვახტანგ გორგასლი]]ს მეფობაში არგვეთის ტერიტორია თაკვერსაც მოიცავდა. საქართველოს ეს მხარე ხშირად ხდებოდა [[ბრძოლა|ბრძოლის]] ასპარეზი – [[ქართლი|ქართლ]]-[[კახეთი|კახეთიდან]] შემოსული მტერი დასავლეთ საქართველოს&#160; დაპატრონებას [[არგვეთის საერისთავო]]ს გავლით ცდილობდა. [[მურვან ყრუს შემოსევა საქართველოში 735-736|მურვან ყრუს შემოსევის]] დროს (735-737) არგვეთის მთავრებმა, დავით და კონსტანტინე მხეიძეებმა, თავი გაწირეს მამულისა და [[ქრისტიანობა|ქრისტიანობის]] დასაცავად. მათ სახელზე გაერთიანებული საქართველოს პირველმა მეფემ, [[ბაგრატ III]]-მ (975-1014), ააგო მოწამეთას ტაძარი, რომელშიც წამებული ძმების წმ. ნაწილებია დაცული. IX საუკუნის [[არგვეთის ერისთავი|არგვეთის ერისთავად]] დადგენილი აფხაზთა უფლისწულის რეზიდენცია ჩიხაში ყოფილა. მოგვიანებით, X ს., ამ მხარეს ბაღვაშთა (ბაღუაშების) ძლიერი საგვარეულო დაეპატრონა. ბაღვაშთა [[საძვალე]] იყო კაცხის მონასტერი. უკანასკნელი ბაღვაშის – [[რატი (II) ბაღვაში ლიპარიტის ძე|რატი]]ს – სიკვდილის შემდეგ, 1103 წ. [[დავით IV|დავით IV აღმაშენებელმა]] მათი მამული გელათის მონასტერს შესწირა. XII-XIII სს. არგვეთის ერისთავებად ამანელისძენი ჩანან. გვიანფეოდალურ ხანაში არგვეთის ტერიტორიაზე ჩამოყალიბდა რამდენიმე სათავადო – საწერეთლო, სააბაშიძეო, საჩხეიძეო და სამხეიძეო. &#160;</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>−</td><td style="background: #ffa; color:black; font-size: smaller;"><div>არგვეთში, ძირითადად, განვითარებული იყო მევენახეობა, მესაქონლეობა და მემინდვრეობა. მოიპოვებოდა და მუშავდებოდა სპილენძი, რკინა, ვერცხლი, სამშენებლო ქვა და თიხა. არგვეთის უმნიშვნელოვანესი ციხეები იყო: შორაპანი, სკანდა, სვერი, ჩიხა, მუხური და სხვ. ეკლესია-მონასტერთაგან აღსანიშნავია: IX ს. უბისის ტაძარი, ჯრუჭის, მღვიმევისა და ტაბაკინის მონასტრები. &#160;</div></td><td class='diff-marker'>+</td><td style="background: #cfc; color:black; font-size: smaller;"><div>არგვეთში, ძირითადად, განვითარებული იყო მევენახეობა, მესაქონლეობა და მემინდვრეობა. მოიპოვებოდა და მუშავდებოდა სპილენძი, რკინა, ვერცხლი, სამშენებლო ქვა და თიხა. არგვეთის უმნიშვნელოვანესი ციხეები იყო: შორაპანი, სკანდა, სვერი, ჩიხა, მუხური და სხვ. ეკლესია-მონასტერთაგან აღსანიშნავია: IX ს. უბისის ტაძარი, ჯრუჭის, მღვიმევისა და <ins class="diffchange diffchange-inline">[[ტაბაკინის მონასტერი|</ins>ტაბაკინის მონასტრები<ins class="diffchange diffchange-inline">]]</ins>. &#160;</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>მდინარე ლაშურის ნაპირზე 1936-1964 წწ. არქეოლოგიურმა ექსპედიციამ (ხელმძღვ. – რ. აბრამიშვილი) გათხარა ადრებრინჯაოს ხანის (ქრისტეშობამდე III ათასწლ.) სამოსახლო ბორცვი. აღმოჩენილია ნაგებობათა ბათქაშით შელესილი ძელური კედლები, თიხატკეპნილი იატაკები, წრიული მოყვანილობის კერები, მტკვარ-არაქსის კულტურისათვის (ქრისტეშობამდე IV-III ათასწლ.) დამახასიათებელი თიხის ჭურჭელი, ლითონის ჩამოსასხმელი ყალიბები, [[ირემი|ირმის]] [[რქა|რქისაგან]] დამზადებული მიწის დასამუშავებელი პრიმიტიული იარაღი, [[ნამგალი|ნამგლები]], [[ისარი|ისრის]] პირები, კერის თიხის მოდელი, სამკაულები და სხვ. ნაპოვნია ფოთლისებური [[სატევარი|სატევრებიც]]. ბორცვი დასახლებული ყოფილა ადრებრინჯაოს ხანიდან მოყოლებული, XIII ს-მდე. აღმოჩენილია აგრეთვე ფეოდალური ხანის ციხე-დარბაზი, ეკლესია, საცხოვრებელი და სამეურნეო შენობები (მარცვლეულის შესანახი, [[ხარო]]ები, [[მარანი|მარნები]]). ეკლესიურად არგვეთ შედიოდა ქუთათლის სამწყსოში, 1917 წლიდან – მარგვეთის ეპარქიაში, ხოლო დღეს ისტორიული არგვეთის ტერიტორიაზე რამდენიმე [[ეპარქია|ეპარქიაა]] – ჭიათურისა და საჩხერის, თერჯოლისა და ტყიბულის, მარგვეთისა და უბისის, აგრეთვე ბაღდათისა და ვანის ეპარქიის ნაწილი. &#160;</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>მდინარე ლაშურის ნაპირზე 1936-1964 წწ. არქეოლოგიურმა ექსპედიციამ (ხელმძღვ. – რ. აბრამიშვილი) გათხარა ადრებრინჯაოს ხანის (ქრისტეშობამდე III ათასწლ.) სამოსახლო ბორცვი. აღმოჩენილია ნაგებობათა ბათქაშით შელესილი ძელური კედლები, თიხატკეპნილი იატაკები, წრიული მოყვანილობის კერები, მტკვარ-არაქსის კულტურისათვის (ქრისტეშობამდე IV-III ათასწლ.) დამახასიათებელი თიხის ჭურჭელი, ლითონის ჩამოსასხმელი ყალიბები, [[ირემი|ირმის]] [[რქა|რქისაგან]] დამზადებული მიწის დასამუშავებელი პრიმიტიული იარაღი, [[ნამგალი|ნამგლები]], [[ისარი|ისრის]] პირები, კერის თიხის მოდელი, სამკაულები და სხვ. ნაპოვნია ფოთლისებური [[სატევარი|სატევრებიც]]. ბორცვი დასახლებული ყოფილა ადრებრინჯაოს ხანიდან მოყოლებული, XIII ს-მდე. აღმოჩენილია აგრეთვე ფეოდალური ხანის ციხე-დარბაზი, ეკლესია, საცხოვრებელი და სამეურნეო შენობები (მარცვლეულის შესანახი, [[ხარო]]ები, [[მარანი|მარნები]]). ეკლესიურად არგვეთ შედიოდა ქუთათლის სამწყსოში, 1917 წლიდან – მარგვეთის ეპარქიაში, ხოლო დღეს ისტორიული არგვეთის ტერიტორიაზე რამდენიმე [[ეპარქია|ეპარქიაა]] – ჭიათურისა და საჩხერის, თერჯოლისა და ტყიბულის, მარგვეთისა და უბისის, აგრეთვე ბაღდათისა და ვანის ეპარქიის ნაწილი. &#160;</div></td></tr> </table>

Echelidze https://www.nplg.gov.ge/wikidict/index.php?title=%E1%83%90%E1%83%A0%E1%83%92%E1%83%95%E1%83%94%E1%83%97%E1%83%98&diff=122233&oldid=prev 2021-04-11T19:24:23Z

<p>‎<span dir="auto"><span class="autocomment">წყარო</span></span></p> <table class='diff diff-contentalign-left'> <col class='diff-marker' /> <col class='diff-content' /> <col class='diff-marker' /> <col class='diff-content' /> <tr valign='top'> <td colspan='2' style="background-color: white; color:black;">←წინა ვერსია</td> <td colspan='2' style="background-color: white; color:black;">19:24, 11 აპრილი 2021-ის ვერსია</td> </tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno">ხაზი 16:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">ხაზი 16:</td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>==წყარო==</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>==წყარო==</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>−</td><td style="background: #ffa; color:black; font-size: smaller;"><div>[[საქართველოს <del class="diffchange diffchange-inline">მათლმადიდებელი </del>ეკლესია:ენციკლოპედია]]</div></td><td class='diff-marker'>+</td><td style="background: #cfc; color:black; font-size: smaller;"><div><ins class="diffchange diffchange-inline">* </ins>[[საქართველოს <ins class="diffchange diffchange-inline">მართლმადიდებელი </ins>ეკლესია:ენციკლოპედია]]</div></td></tr> <tr><td colspan="2">&#160;</td><td class='diff-marker'>+</td><td style="background: #cfc; color:black; font-size: smaller;"><div>&#160;</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>[[კატეგორია:საქართველოს ისტორიულ-გეოგრაფიული მხარეები]]</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>[[კატეგორია:საქართველოს ისტორიულ-გეოგრაფიული მხარეები]]</div></td></tr> </table>

Tkenchoshvili https://www.nplg.gov.ge/wikidict/index.php?title=%E1%83%90%E1%83%A0%E1%83%92%E1%83%95%E1%83%94%E1%83%97%E1%83%98&diff=118250&oldid=prev 2021-02-24T09:56:13Z

<p>ახალი გვერდი: &#039;&#039;&#039;არგვეთი&#039;&#039;&#039; – ისტორიული პროვინცია დასავლეთ <a href="/wikidict/index.php/%E1%83%A1%E1%83%90%E1%83%A5%E1%83%90%E1%83%A0%E1%83%97%E1%83%95%E1%83%94%E1%83%9A%E1%83%9D" title="საქართველო">საქართველოში</a>. ს...</p> <p><b>ახალი გვერდი</b></p><div>'''არგვეთი''' – ისტორიული პროვინცია დასავლეთ [[საქართველო]]ში. საისტორიო წყაროებში იხსენიება მარგვეთის სახელითაც. <br /> <br /> ლეონტი მროველის (XI ს.) ცნობით, არგვეთი მოიცავდა ტერიტორიას ლიხის ქედიდან მდ. რიონამდე და [[რაჭა|რაჭის]] მთებიდან ფერსათის მთებამდე. არგვეთი საერისთავო ქვეყანა იყო. სხვადასხვა დროს არგვეთის ტერიტორია იცვლებოდა. პირველად აქ [[ფარნავაზ მეფე|მეფე ფარნავაზმა]] ჩამოაყალიბა საერისთავო. ქრისტეშობამდე IV-III სს. მიჯნაზე მას აუგია შორაპნისა და დიმის ციხეები, რომლებიც სამხედრო-სტრატეგიული და სავაჭრო-ეკონომიური თვალსაზრისით დიდ როლს თამაშობდნენ ქვეყნის ცხოვრებაში. [[ვახტანგ გორგასალი|ვახტანგ გორგასლი]]ს მეფობაში არგვეთის ტერიტორია თაკვერსაც მოიცავდა. საქართველოს ეს მხარე ხშირად ხდებოდა [[ბრძოლა|ბრძოლის]] ასპარეზი – [[ქართლი|ქართლ]]-[[კახეთი|კახეთიდან]] შემოსული მტერი დასავლეთ საქართველოს დაპატრონებას [[არგვეთის საერისთავო]]ს გავლით ცდილობდა. [[მურვან ყრუს შემოსევა საქართველოში 735-736|მურვან ყრუს შემოსევის]] დროს (735-737) არგვეთის მთავრებმა, დავით და კონსტანტინე მხეიძეებმა, თავი გაწირეს მამულისა და [[ქრისტიანობა|ქრისტიანობის]] დასაცავად. მათ სახელზე გაერთიანებული საქართველოს პირველმა მეფემ, [[ბაგრატ III]]-მ (975-1014), ააგო მოწამეთას ტაძარი, რომელშიც წამებული ძმების წმ. ნაწილებია დაცული. IX საუკუნის [[არგვეთის ერისთავი|არგვეთის ერისთავად]] დადგენილი აფხაზთა უფლისწულის რეზიდენცია ჩიხაში ყოფილა. მოგვიანებით, X ს., ამ მხარეს ბაღვაშთა (ბაღუაშების) ძლიერი საგვარეულო დაეპატრონა. ბაღვაშთა [[საძვალე]] იყო კაცხის მონასტერი. უკანასკნელი ბაღვაშის – [[რატი (II) ბაღვაში ლიპარიტის ძე|რატი]]ს – სიკვდილის შემდეგ, 1103 წ. [[დავით IV|დავით IV აღმაშენებელმა]] მათი მამული გელათის მონასტერს შესწირა. XII-XIII სს. არგვეთის ერისთავებად ამანელისძენი ჩანან. გვიანფეოდალურ ხანაში არგვეთის ტერიტორიაზე ჩამოყალიბდა რამდენიმე სათავადო – საწერეთლო, სააბაშიძეო, საჩხეიძეო და სამხეიძეო. <br /> <br /> არგვეთში, ძირითადად, განვითარებული იყო მევენახეობა, მესაქონლეობა და მემინდვრეობა. მოიპოვებოდა და მუშავდებოდა სპილენძი, რკინა, ვერცხლი, სამშენებლო ქვა და თიხა. არგვეთის უმნიშვნელოვანესი ციხეები იყო: შორაპანი, სკანდა, სვერი, ჩიხა, მუხური და სხვ. ეკლესია-მონასტერთაგან აღსანიშნავია: IX ს. უბისის ტაძარი, ჯრუჭის, მღვიმევისა და ტაბაკინის მონასტრები. <br /> <br /> მდინარე ლაშურის ნაპირზე 1936-1964 წწ. არქეოლოგიურმა ექსპედიციამ (ხელმძღვ. – რ. აბრამიშვილი) გათხარა ადრებრინჯაოს ხანის (ქრისტეშობამდე III ათასწლ.) სამოსახლო ბორცვი. აღმოჩენილია ნაგებობათა ბათქაშით შელესილი ძელური კედლები, თიხატკეპნილი იატაკები, წრიული მოყვანილობის კერები, მტკვარ-არაქსის კულტურისათვის (ქრისტეშობამდე IV-III ათასწლ.) დამახასიათებელი თიხის ჭურჭელი, ლითონის ჩამოსასხმელი ყალიბები, [[ირემი|ირმის]] [[რქა|რქისაგან]] დამზადებული მიწის დასამუშავებელი პრიმიტიული იარაღი, [[ნამგალი|ნამგლები]], [[ისარი|ისრის]] პირები, კერის თიხის მოდელი, სამკაულები და სხვ. ნაპოვნია ფოთლისებური [[სატევარი|სატევრებიც]]. ბორცვი დასახლებული ყოფილა ადრებრინჯაოს ხანიდან მოყოლებული, XIII ს-მდე. აღმოჩენილია აგრეთვე ფეოდალური ხანის ციხე-დარბაზი, ეკლესია, საცხოვრებელი და სამეურნეო შენობები (მარცვლეულის შესანახი, [[ხარო]]ები, [[მარანი|მარნები]]). ეკლესიურად არგვეთ შედიოდა ქუთათლის სამწყსოში, 1917 წლიდან – მარგვეთის ეპარქიაში, ხოლო დღეს ისტორიული არგვეთის ტერიტორიაზე რამდენიმე [[ეპარქია|ეპარქიაა]] – ჭიათურისა და საჩხერის, თერჯოლისა და ტყიბულის, მარგვეთისა და უბისის, აგრეთვე ბაღდათისა და ვანის ეპარქიის ნაწილი. <br /> <br /> ''ზ. ტყეშელაშვილი'' <br /> <br /> ==ლიტერატურა==<br /> * ბერძენიშვილი ნ., საქართველოს ისტორიის საკითხები, წგ.: 1, თბ., 1964; <br /> * ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 1, თბ., 1975; <br /> * ჯავახიშვილი ივ., ქართველი ერის ისტორია, წგ.: 2, თბ., 1983 (თხზ. თორმეტ ტომად, ტ. 2); <br /> * ჯანაშია ს., შრომები, ტ. 2, თბ., 1952. <br /> <br /> ==წყარო==<br /> [[საქართველოს მათლმადიდებელი ეკლესია:ენციკლოპედია]]<br /> [[კატეგორია:საქართველოს ისტორიულ-გეოგრაფიული მხარეები]]</div>

Tkenchoshvili