არსენ IV ბულმაისიმისძე - რედაქტირების ისტორია

Tkenchoshvili 07:41, 8 აპრილი 2024-ზე

2024-04-08T07:41:47Z

Tkenchoshvili: /* იხილე აგრეთვე */

2024-04-08T07:09:55Z

‎იხილე აგრეთვე

Tkenchoshvili 10:34, 20 თებერვალი 2024-ზე

2024-02-20T10:34:54Z

Tkenchoshvili 19:03, 25 სექტემბერი 2023-ზე

2023-09-25T19:03:49Z

Masatiani: /* ლიტერატურა */

2023-09-20T07:39:50Z

‎ლიტერატურა

Masatiani: /* ლიტერატურა */

2023-09-20T07:37:56Z

‎ლიტერატურა

Tkenchoshvili: /* წყარო */

2023-01-26T18:39:33Z

‎წყარო

Tkenchoshvili: /* წყარო */

2023-01-26T18:38:59Z

‎წყარო

Tkenchoshvili 07:58, 24 იანვარი 2023-ზე

2023-01-24T07:58:45Z

Tkenchoshvili: /* წყარო */

2022-11-14T08:07:49Z

‎წყარო

@@ ხაზი 1: / ხაზი 1: @@
 '''არსენ IV ბულმაისიმისძე''' – XIII ს. სასულიერო მოღვაწე, მწერალი და ჰიმნოგრაფი. [[საქართველო]]ს [[კათოლიკოს-პატრიარქი]] 1241-1249/50 წწ. წერილობით წყაროებში მისი გვარი გვხდება სხვა ფორმითაც – ბულმაისისძე ან ბულმაისძე.
-ცნობები არსენ IV-ის შესახებ და მისი ლიტერატურული ნაწარმოებები ჩართულია ცნობილ ხელნაწერ კრებულში A 85, რომელიც შეადგინა [[აბუსერიძე ტბელი|ტბელ აბუსერიძე]]მ. იგი გადაწერილია 1233 წ. კრებულში მოთავსებულია „გალობანი წმიდისა მოციქულისა ნინოსნი“, „გალობანი წმიდისა შიო მღვიმელისანი“, [[სვინაქსარი]] იამბიკური ოთხთა თუეთანი: თებერვლის, მარტის, აპრილის, მაისის, სტიქარონნი, წარდგომა, კანონი და „აქებდითი“ ხელთუქმნელისა და უხილავის [[ხატი|ხატისა]], „ძლისპირნი [[ზესთა]] გამოუთქმელისა ხელთქმნელისა ხატისანი 16 აგვისტოსა“, სრული კანონი. ეს თხზულებები არსენ  IV-მ შექმნა [[აბუსერისძენი|აბუსერიძების]] – ვარდანისა და აბუსერის – „შეხუეწით“, როგორც თავად აღნიშნავს კრებულში ჩართულ [[ეპისტოლე]]ში. თხზულებების შექმნის დროს არსენ  IV [[გელათი|გელათში]] მოღვაწეობდა.არსენ  IV-ის სახელი გვხვდება სხვა საისტორიო საბუთებშიც. 1241/1242 წწ. მის მიერ დამტკიცებულია არსენ [[მწიგნობართუხუცეს-ჭყონდიდელი|ჭყონდიდელი-მწიგნობართუხუცესის]] მიერ მგელა აბულახტარისძისადმი ბოძებული [[სიგელი (საბუთი)|სიგელი]] — „ესე, ვითა [[ქრისტე]]ს სწორსა არსენი ჭყონდიდელ [[მთავარეპისკოპოსი|მთავარეპისკოპოსსა]] და მწიგნობართუხუცესსა შეუწყალებია მგელა და შვილნი მისნი და ღურეკი სოფელი სამამულოდ უბოძებია, მოწმე და მამტკიცებელი ვარ მეცა, გლახაკი, ქრისტეს მიერ [[ქართლი]]სა კათალიკოზი არსენი“. 1241 წ. ახლო ხანებში აპ. IV ამტკიცებს წინამორბედი [[პატრიარქი|პატრიარქის]], მიქელ V-ის მიერ [[მსახურთუხუცესი|მსახურთუხუცეს]] ვაჩე გუარამის ძისადმი ბოძებულ სიგელს.
+ცნობები არსენ IV-ის შესახებ და მისი ლიტერატურული ნაწარმოებები ჩართულია ცნობილ ხელნაწერ კრებულში A 85, რომელიც შეადგინა [[აბუსერიძე ტბელი|ტბელ აბუსერიძე]]მ. იგი გადაწერილია 1233 წ. კრებულში მოთავსებულია „გალობანი წმიდისა მოციქულისა ნინოსნი“, „გალობანი წმიდისა შიო მღვიმელისანი“, [[სვინაქსარი]] იამბიკური ოთხთა თუეთანი: თებერვლის, მარტის, აპრილის, მაისის, სტიქარონნი, წარდგომა, კანონი და „აქებდითი“ ხელთუქმნელისა და უხილავის [[ხატი|ხატისა]], „ძლისპირნი [[ზესთა]] გამოუთქმელისა ხელთქმნელისა ხატისანი 16 აგვისტოსა“, სრული კანონი. ეს თხზულებები არსენ  IV-მ შექმნა [[აბუსერისძენი|აბუსერიძების]] – ვარდანისა და აბუსერის – „შეხუეწით“, როგორც თავად აღნიშნავს კრებულში ჩართულ [[ეპისტოლე]]ში. თხზულებების შექმნის დროს არსენ  IV [[გელათი|გელათში]] მოღვაწეობდა. არსენ  IV-ის სახელი გვხვდება სხვა საისტორიო საბუთებშიც. 1241/1242 წწ. მის მიერ დამტკიცებულია არსენ [[მწიგნობართუხუცეს-ჭყონდიდელი|ჭყონდიდელი-მწიგნობართუხუცესის]] მიერ [[მგელა აბულახტარისძე|მგელა აბულახტარისძისადმი]] ბოძებული [[სიგელი (საბუთი)|სიგელი]] — „ესე, ვითა [[ქრისტე]]ს სწორსა არსენი ჭყონდიდელ [[მთავარეპისკოპოსი|მთავარეპისკოპოსსა]] და მწიგნობართუხუცესსა შეუწყალებია მგელა და შვილნი მისნი და ღურეკი სოფელი სამამულოდ უბოძებია, მოწმე და მამტკიცებელი ვარ მეცა, გლახაკი, ქრისტეს მიერ [[ქართლი]]სა კათალიკოზი არსენი“. 1241 წ. ახლო ხანებში აპ. IV ამტკიცებს წინამორბედი [[პატრიარქი|პატრიარქის]], მიქელ V-ის მიერ [[მსახურთუხუცესი|მსახურთუხუცეს]] ვაჩე გუარამის ძისადმი ბოძებულ სიგელს.
 XIII ს. 40-იან წლებშია შედგენილი საეკლესიო კრების განჩინება შიომღვიმის მონასტრის შეუვალობის შესახებ. განჩინება თვით კათოლიკოს არსენ  IV-ის მიერაა შედგენილი: „მე, არსენ ქართლისა კათალიკოზმან, ჩემითა ჴელითა დავწერე ყოველი ესე სიმტკიცე“ და სახენი მტკიცემყოფელნი აკურთხნეს ღმერთმან და წმიდამან დედაქალაქმან“.

@@ ხაზი 17: / ხაზი 17: @@
 * [[ბერძენიშვილი ნიკო|ნ. ბერძენიშვილი]], სავაზირო ფეოდალურ საქართველოში, წიგნში.: საქართველოს ისტორიის საკითხები, წგ. 3, თბ., 1966;
 * [[კეკელიძე კორნელი|კეკელიძე კ]]., ქართული ლიტერატურის ისტორია, ტ. 1, თბ., 1960; შოშიაშვილი ნ., XIII ს-ის საქართველოს ისტორიული ქრონოლოგიის საკითხისათვის, საქართველოს სახელმწ. მუზეუმის „მოამბე“, 1954, №18-5.
 ==წყარო==

@@ ხაზი 1: / ხაზი 1: @@
 '''არსენ IV ბულმაისიმისძე''' – XIII ს. სასულიერო მოღვაწე, მწერალი და ჰიმნოგრაფი. [[საქართველო]]ს [[კათოლიკოს-პატრიარქი]] 1241-1249/50 წწ. წერილობით წყაროებში მისი გვარი გვხდება სხვა ფორმითაც – ბულმაისისძე ან ბულმაისძე.
-ცნობები არსენ IV-ის შესახებ და მისი ლიტერატურული ნაწარმოებები ჩართულია ცნობილ ხელნაწერ კრებულში A 85, რომელიც შეადგინა [[აბუსერიძე ტბელი|ტბელ აბუსერიძე]]მ. იგი გადაწერილია 1233 წ. კრებულში მოთავსებულია „გალობანი წმიდისა მოციქულისა ნინოსნი“, „გალობანი წმიდისა შიო მღვიმელისანი“, [[სვინაქსარი]] იამბიკური ოთხთა თუეთანი: თებერვლის, მარტის, აპრილის, მაისის, სტიქარონნი, წარდგომა, კანონი და „აქებდითი“ ხელთუქმნელისა და უხილავის [[ხატი|ხატისა]], „ძლისპირნი [[ზესთა]] გამოუთქმელისა ხელთქმნელისა ხატისანი 16 აგვისტოსა“, სრული კანონი. ეს თხზულებები არსენ  IV-მ შექმნა [[აბუსერისძენი|აბუსერიძების]] – ვარდანისა და აბუსერის – „შეხუეწით“, როგორც თავად აღნიშნავს კრებულში ჩართულ [[ეპისტოლე]]ში. თხზულებების შექმნის დროს არსენ  IV [[გელათი|გელათში]] მოღვაწეობდა.არსენ  IV-ის სახელი გვხვდება სხვა საისტორიო საბუთებშიც. 1241/1242 წწ. მის მიერ დამტკიცებულია არსენ [[მწიგნობართუხუცეს-ჭყონდიდელი|ჭყონდიდელი-მწიგნობართუხუცესის]] მიერ მგელა აბულახტარისძისადმი ბოძებული სიგელი — „ესე, ვითა [[ქრისტე]]ს სწორსა არსენი ჭყონდიდელ [[მთავარეპისკოპოსი|მთავარეპისკოპოსსა]] და მწიგნობართუხუცესსა შეუწყალებია მგელა და შვილნი მისნი და ღურეკი სოფელი სამამულოდ უბოძებია, მოწმე და მამტკიცებელი ვარ მეცა, გლახაკი, ქრისტეს მიერ [[ქართლი]]სა კათალიკოზი არსენი“. 1241 წ. ახლო ხანებში აპ. IV ამტკიცებს წინამორბედი [[პატრიარქი|პატრიარქის]], მიქელ V-ის მიერ [[მსახურთუხუცესი|მსახურთუხუცეს]] ვაჩე გუარამის ძისადმი ბოძებულ სიგელს.
+ცნობები არსენ IV-ის შესახებ და მისი ლიტერატურული ნაწარმოებები ჩართულია ცნობილ ხელნაწერ კრებულში A 85, რომელიც შეადგინა [[აბუსერიძე ტბელი|ტბელ აბუსერიძე]]მ. იგი გადაწერილია 1233 წ. კრებულში მოთავსებულია „გალობანი წმიდისა მოციქულისა ნინოსნი“, „გალობანი წმიდისა შიო მღვიმელისანი“, [[სვინაქსარი]] იამბიკური ოთხთა თუეთანი: თებერვლის, მარტის, აპრილის, მაისის, სტიქარონნი, წარდგომა, კანონი და „აქებდითი“ ხელთუქმნელისა და უხილავის [[ხატი|ხატისა]], „ძლისპირნი [[ზესთა]] გამოუთქმელისა ხელთქმნელისა ხატისანი 16 აგვისტოსა“, სრული კანონი. ეს თხზულებები არსენ  IV-მ შექმნა [[აბუსერისძენი|აბუსერიძების]] – ვარდანისა და აბუსერის – „შეხუეწით“, როგორც თავად აღნიშნავს კრებულში ჩართულ [[ეპისტოლე]]ში. თხზულებების შექმნის დროს არსენ  IV [[გელათი|გელათში]] მოღვაწეობდა.არსენ  IV-ის სახელი გვხვდება სხვა საისტორიო საბუთებშიც. 1241/1242 წწ. მის მიერ დამტკიცებულია არსენ [[მწიგნობართუხუცეს-ჭყონდიდელი|ჭყონდიდელი-მწიგნობართუხუცესის]] მიერ მგელა აბულახტარისძისადმი ბოძებული [[სიგელი (საბუთი)|სიგელი]] — „ესე, ვითა [[ქრისტე]]ს სწორსა არსენი ჭყონდიდელ [[მთავარეპისკოპოსი|მთავარეპისკოპოსსა]] და მწიგნობართუხუცესსა შეუწყალებია მგელა და შვილნი მისნი და ღურეკი სოფელი სამამულოდ უბოძებია, მოწმე და მამტკიცებელი ვარ მეცა, გლახაკი, ქრისტეს მიერ [[ქართლი]]სა კათალიკოზი არსენი“. 1241 წ. ახლო ხანებში აპ. IV ამტკიცებს წინამორბედი [[პატრიარქი|პატრიარქის]], მიქელ V-ის მიერ [[მსახურთუხუცესი|მსახურთუხუცეს]] ვაჩე გუარამის ძისადმი ბოძებულ სიგელს.
 XIII ს. 40-იან წლებშია შედგენილი საეკლესიო კრების განჩინება შიომღვიმის მონასტრის შეუვალობის შესახებ. განჩინება თვით კათოლიკოს არსენ  IV-ის მიერაა შედგენილი: „მე, არსენ ქართლისა კათალიკოზმან, ჩემითა ჴელითა დავწერე ყოველი ესე სიმტკიცე“ და სახენი მტკიცემყოფელნი აკურთხნეს ღმერთმან და წმიდამან დედაქალაქმან“.

@@ ხაზი 1: / ხაზი 1: @@
 '''არსენ IV ბულმაისიმისძე''' – XIII ს. სასულიერო მოღვაწე, მწერალი და ჰიმნოგრაფი. [[საქართველო]]ს [[კათოლიკოს-პატრიარქი]] 1241-1249/50 წწ. წერილობით წყაროებში მისი გვარი გვხდება სხვა ფორმითაც – ბულმაისისძე ან ბულმაისძე.
-ცნობები არსენ IV-ის შესახებ და მისი ლიტერატურული ნაწარმოებები ჩართულია ცნობილ ხელნაწერ კრებულში A 85, რომელიც შეადგინა ტბელ [[აბუსერისძენი|აბუსერიძემ]]. იგი გადაწერილია 1233 წ. კრებულში მოთავსებულია „გალობანი წმიდისა მოციქულისა ნინოსნი“, „გალობანი წმიდისა შიო მღვიმელისანი“, [[სვინაქსარი]] იამბიკური ოთხთა თუეთანი: თებერვლის, მარტის, აპრილის, მაისის, სტიქარონნი, წარდგომა, კანონი და „აქებდითი“ ხელთუქმნელისა და უხილავის [[ხატი|ხატისა]], „ძლისპირნი [[ზესთა]] გამოუთქმელისა ხელთქმნელისა ხატისანი 16 აგვისტოსა“, სრული კანონი. ეს თხზულებები არსენ  IV-მ შექმნა აბუსერიძების – ვარდანისა და აბუსერის – „შეხუეწით“, როგორც თავად აღნიშნავს კრებულში ჩართულ [[ეპისტოლე]]ში. თხზულებების შექმნის დროს არსენ  IV [[გელათი|გელათში]] მოღვაწეობდა.არსენ  IV-ის სახელი გვხვდება სხვა საისტორიო საბუთებშიც. 1241/1242 წწ. მის მიერ დამტკიცებულია არსენ [[მწიგნობართუხუცეს-ჭყონდიდელი|ჭყონდიდელი-მწიგნობართუხუცესის]] მიერ მგელა აბულახტარისძისადმი ბოძებული სიგელი — „ესე, ვითა [[ქრისტე]]ს სწორსა არსენი ჭყონდიდელ მთავარეპისკოპოსსა და მწიგნობართუხუცესსა შეუწყალებია მგელა და შვილნი მისნი და ღურეკი სოფელი სამამულოდ უბოძებია, მოწმე და მამტკიცებელი ვარ მეცა, გლახაკი, ქრისტეს მიერ ქართლისა კათალიკოზი არსენი“. 1241 წ. ახლო ხანებში აპ. IV ამტკიცებს წინამორბედი პატრიარქის, მიქელ V-ის მიერ [[მსახურთუხუცესი|მსახურთუხუცეს]] ვაჩე გუარამის ძისადმი ბოძებულ სიგელს.
+ცნობები არსენ IV-ის შესახებ და მისი ლიტერატურული ნაწარმოებები ჩართულია ცნობილ ხელნაწერ კრებულში A 85, რომელიც შეადგინა [[აბუსერიძე ტბელი|ტბელ აბუსერიძე]]მ. იგი გადაწერილია 1233 წ. კრებულში მოთავსებულია „გალობანი წმიდისა მოციქულისა ნინოსნი“, „გალობანი წმიდისა შიო მღვიმელისანი“, [[სვინაქსარი]] იამბიკური ოთხთა თუეთანი: თებერვლის, მარტის, აპრილის, მაისის, სტიქარონნი, წარდგომა, კანონი და „აქებდითი“ ხელთუქმნელისა და უხილავის [[ხატი|ხატისა]], „ძლისპირნი [[ზესთა]] გამოუთქმელისა ხელთქმნელისა ხატისანი 16 აგვისტოსა“, სრული კანონი. ეს თხზულებები არსენ  IV-მ შექმნა [[აბუსერისძენი|აბუსერიძების]] – ვარდანისა და აბუსერის – „შეხუეწით“, როგორც თავად აღნიშნავს კრებულში ჩართულ [[ეპისტოლე]]ში. თხზულებების შექმნის დროს არსენ  IV [[გელათი|გელათში]] მოღვაწეობდა.არსენ  IV-ის სახელი გვხვდება სხვა საისტორიო საბუთებშიც. 1241/1242 წწ. მის მიერ დამტკიცებულია არსენ [[მწიგნობართუხუცეს-ჭყონდიდელი|ჭყონდიდელი-მწიგნობართუხუცესის]] მიერ მგელა აბულახტარისძისადმი ბოძებული სიგელი — „ესე, ვითა [[ქრისტე]]ს სწორსა არსენი ჭყონდიდელ [[მთავარეპისკოპოსი|მთავარეპისკოპოსსა]] და მწიგნობართუხუცესსა შეუწყალებია მგელა და შვილნი მისნი და ღურეკი სოფელი სამამულოდ უბოძებია, მოწმე და მამტკიცებელი ვარ მეცა, გლახაკი, ქრისტეს მიერ [[ქართლი]]სა კათალიკოზი არსენი“. 1241 წ. ახლო ხანებში აპ. IV ამტკიცებს წინამორბედი [[პატრიარქი|პატრიარქის]], მიქელ V-ის მიერ [[მსახურთუხუცესი|მსახურთუხუცეს]] ვაჩე გუარამის ძისადმი ბოძებულ სიგელს.
 XIII ს. 40-იან წლებშია შედგენილი საეკლესიო კრების განჩინება შიომღვიმის მონასტრის შეუვალობის შესახებ. განჩინება თვით კათოლიკოს არსენ  IV-ის მიერაა შედგენილი: „მე, არსენ ქართლისა კათალიკოზმან, ჩემითა ჴელითა დავწერე ყოველი ესე სიმტკიცე“ და სახენი მტკიცემყოფელნი აკურთხნეს ღმერთმან და წმიდამან დედაქალაქმან“.
-მკვლევართა ნაწილი (ნ. ბერძენიშვილი, ნ. შოშიაშვილი) არსენ IV-ს მიიჩნევს არა ქართლის, არამედ აფხაზეთის კათოლიკოსად, მაგრამ ეს აზრი არ არის გაზიარებული ისტორიოგრაფიაში.
+მკვლევართა ნაწილი ([[ბერძენიშვილი ნიკო|ნ. ბერძენიშვილი]], ნ. შოშიაშვილი) არსენ IV-ს მიიჩნევს არა ქართლის, არამედ აფხაზეთის კათოლიკოსად, მაგრამ ეს აზრი არ არის გაზიარებული ისტორიოგრაფიაში.
 ''ვ. სილოგავა''

@@ ხაზი 17: / ხაზი 17: @@
 * [[ბერძენიშვილი ნიკო|ნ. ბერძენიშვილი]], სავაზირო ფეოდალურ საქართველოში, წიგნში.: საქართველოს ისტორიის საკითხები, წგ. 3, თბ., 1966;
 * [[კეკელიძე კორნელი|კეკელიძე კ]]., ქართული ლიტერატურის ისტორია, ტ. 1, თბ., 1960; შოშიაშვილი ნ., XIII ს-ის საქართველოს ისტორიული ქრონოლოგიის საკითხისათვის, საქართველოს სახელმწ. მუზეუმის „მოამბე“, 1954, №18-5.
 ==წყარო==

@@ ხაზი 15: / ხაზი 15: @@
 ==ლიტერატურა==
-* ბერძენიშვილ ი ნ., სავაზირო ფეოდალურ საქართველოში, წგ.: საქართველოს ისტორიის საკითხები, წგ. 3, თბ., 1966;
+* [[ბერძენიშვილი ნიკო|ნ. ბერძენიშვილი]], სავაზირო ფეოდალურ საქართველოში, წიგნში.: საქართველოს ისტორიის საკითხები, წგ. 3, თბ., 1966;
-* კეკელიძე კ., ქართული ლიტერატურის ისტორია, ტ. 1, თბ., 1960; შოშიაშვილი ნ., XIII ს-ის საქართველოს ისტორიული ქრონოლოგიის საკითხისათვის, საქართველოს სახელმწ. მუზეუმის „მოამბე“, 1954, №18-5.
+* [[კეკელიძე კორნელი|კეკელიძე კ]]., ქართული ლიტერატურის ისტორია, ტ. 1, თბ., 1960; შოშიაშვილი ნ., XIII ს-ის საქართველოს ისტორიული ქრონოლოგიის საკითხისათვის, საქართველოს სახელმწ. მუზეუმის „მოამბე“, 1954, №18-5.
 ==წყარო==

@@ ხაზი 23: / ხაზი 23: @@
 [[კატეგორია:საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქები]]
 [[კატეგორია:სასულიერო პირები]]
 [[კატეგორია:მღვდელმთავრები]]
 [[კატეგორია:ქართველი ჰიმნოგრაფები]]
 [[კატეგორია:ქართველი მწერლები]]
 [[კატეგორია:ბულმაისიმისძენი]]