აფხაიძე შალვა - რედაქტირების ისტორია

Tkenchoshvili 06:47, 7 მარტი 2019-ზე

2019-03-07T06:47:27Z

Echelidze 10:15, 4 მარტი 2019-ზე

2019-03-04T10:15:19Z

Echelidze 10:15, 4 მარტი 2019-ზე

2019-03-04T10:15:06Z

Tkenchoshvili 15:27, 15 იანვარი 2019-ზე

2019-01-15T15:27:11Z

Tkenchoshvili: მომხმარებელმა Tkenchoshvili გვერდი „შალვა აფხაიძე“ გადაიტანა გვერდზე „აფხაიძე შალვა“ გადამისამარ...

2019-01-14T11:47:21Z

მომხმარებელმა Tkenchoshvili გვერდი „შალვა აფხაიძე“ გადაიტანა გვერდზე „აფხაიძე შალვა“ გადამისამარ...

Tkenchoshvili: მომხმარებელმა Tkenchoshvili გვერდი „აფხაიძე შალვა“ გადაიტანა გვერდზე „შალვა აფხაიძე“

2019-01-14T11:47:06Z

მომხმარებელმა Tkenchoshvili გვერდი „აფხაიძე შალვა“ გადაიტანა გვერდზე „შალვა აფხაიძე“

Tkenchoshvili 11:46, 14 იანვარი 2019-ზე

2019-01-14T11:46:34Z

Tkenchoshvili: ახალი გვერდი: '''აფხაიძე შალვა ნიკოლოზის ძე''' - (20.VII.1894, სოფ. ძუყნური გ. 19.II.1968, [[თბი...

2019-01-14T11:46:00Z

ახალი გვერდი: '''აფხაიძე შალვა ნიკოლოზის ძე''' - (20.VII.1894, სოფ. ძუყნური გ. 19.II.1968, [[თბი...

ახალი გვერდი

'''აფხაიძე შალვა ნიკოლოზის ძე''' - (20.VII.1894, სოფ. ძუყნური გ. 19.II.1968, [[თბილისი]]) - ქართველი პოეტი და ლიტერატურათმცოდნე.

====ბიოგრაფია====
ადრე დაობლებული, ბაბუამ გაზარდა. დაამთავრა ქუთაისის კლასიკური გიმნაზია და შევიდა პეტერბურგის უნივერსიტეტის ისტორია-ფილოლოგიის ფაკულტეტზე. ისმენდა ნიკო მარის, ივანე ჯავახიშვილის და სხვათა ლექციებს. 1914 აფხაიძის პირველი კრიტიკული წერილი დაიბეჭდა.

1917 - პირველი ლექსი (ქუთაისის გაზეთში „მეგობარი“). 1917 პეტერბურგის უნივერსიტეტის დამთავრებისთანავე დაბრუნდა საქართველოში. იმავე წლიდან იყო „ცისფერყანწელთა“ ლიტერატურული ჯგუფის აქტიური წევრი.
მუშაობდა განათლების სახალხო კომისარიატთან არსებულ ხელოვნების მთავარ კომიტეტში, გაზეთ „მუშის“ რედაქციაში, გამომცემლობა „ტექნიკა და შრომაში“, იყო საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის გამომცემლობის
დირექტორი, საქართველოს მწერალთა კავშირის მთავარი კონსულტანტი. 1918 შეუერთდა „ცისფერყანწელთა“ ორდენს. ის წერდა: „განთავისუფლებულ საქართველოში ხელოვნების რენესანსის სათავე ახალმა სკოლამ - სიმბოლიზმმა დაიკავა ხელში. იგი სხვა გზას ვერ აირჩევდა“. დამოუკიდებლობის პერიოდში გაზეთ „სახალხო საქმეში“ გამოქვეყნდა მისი ლექსები: „სენტიმენტალური აღსარება“, „ფრაგმენტი“, „თავის დაწვა“, „ქრისტეს შობა ქალაქში“.

1922 წ-ის 1 თებერვალს გაზეთ „ბარრიკადში“ გამოქვეყნდა შ. აფხაიძის საეტაპო მნიშვნელობის სტატია „თავისუფალი ლექსი“.
1941 - პირველი კრებული „ლექსები“. შემდგომი კრებულები: „ლექსები“ (1949), „ერთტომეული“ (1954), „გაზაფხულის მელოდიები“ (1957), „გაზაფხულის განთიადები“ (1963), „კრიტიკული წერილები“ (1959) და სხვა. ავტორია მონოგრაფიებისა ლიტერატურისა და ხელოვნების ქართველ მოღვაწეთა შესახებ („ვერიკო ანჯაფარიძე“, 1956; „სანდრო ახმეტელი“, 1958; „აკაკი ხორავა“, 1962 და სხვა). შეადგინა „აფხაზური პოეზიის ანთოლოგია“ (1957), თარგმნა მ. გორკის, დ. ფურმანოვისა და სხვათა ნაწარმოებები. დაჯილდოებულია „საპატიო ნიშნის“ ორდენითა და მედლებით. დაკრძალულია მწერალთა და საზოგადო მოღვაწეთა დიდუბის პანთეონში.
:::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::გაგა ლომიძე

===ლიტერატურა==
* ზ. ბაბუნაშვილი, თ. ნოზაძე, „მამულიშვილთა სავანე“, თბ., 1994;
* ენც. „საქართველო“, ტ. I. თბ., 1997;
* ს. ჭილაია, ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 2, თბ.,
* 1977; გაზ. „სახალხო საქმე“, 1920, №723, 737, 812, 1921, №1024.

==წყარო==
[[საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკა (1918-1921) ენციკლოპედია-ლექსიკონი]]

==იხილე გრეთვე==
[http://www.nplg.gov.ge/bios/ka/00004022/ შალვა აფხაიძე]

[[კატეგორია:ქართველი პოეტები]]
[[კატეგორია:ცისფერყანწელები]]

==იხილე გრეთვე==

←წინა ვერსია		11:46, 14 იანვარი 2019-ის ვერსია
ხაზი 1:		ხაზი 1:
−	'''აფხაიძე შალვა ნიკოლოზის ძე''' - (20.VII.1894, სოფ. ძუყნური გ. 19.II.1968, [[თბილისი]]) - ქართველი პოეტი და ლიტერატურათმცოდნე.	+	'''აფხაიძე შალვა ნიკოლოზის ძე''' - (20.VII.1894, სოფ. ძუყნური გ. 19.II.1968, [[თბილისი]]) - [[ქართველები\|ქართველი]] პოეტი და ლიტერატურათმცოდნე.

	====ბიოგრაფია====		====ბიოგრაფია====

@@ ხაზი 3: / ხაზი 3: @@
 ====ბიოგრაფია====
-ადრე დაობლებული, ბაბუამ გაზარდა. დაამთავრა ქუთაისის კლასიკური გიმნაზია და შევიდა პეტერბურგის უნივერსიტეტის ისტორია-ფილოლოგიის ფაკულტეტზე. ისმენდა ნიკო მარის, ივანე ჯავახიშვილის და სხვათა ლექციებს. 1914 აფხაიძის პირველი კრიტიკული წერილი დაიბეჭდა.
+ადრე დაობლებული, ბაბუამ გაზარდა. დაამთავრა ქუთაისის კლასიკური გიმნაზია და შევიდა პეტერბურგის უნივერსიტეტის ისტორია-ფილოლოგიის ფაკულტეტზე. ისმენდა ნიკო მარის, [[ივანე ჯავახიშვილი]]ს და სხვათა ლექციებს. 1914 წელს აფხაიძის პირველი კრიტიკული წერილი დაიბეჭდა. 1917 - პირველი ლექსი (ქუთაისის გაზეთში „მეგობარი“). 1917 პეტერბურგის უნივერსიტეტის დამთავრებისთანავე დაბრუნდა [[საქართველო|საქართველოში]]. იმავე წლიდან იყო „ცისფერყანწელთა“ ლიტერატურული ჯგუფის აქტიური წევრი. მუშაობდა განათლების სახალხო კომისარიატთან არსებულ ხელოვნების მთავარ კომიტეტში, გაზეთ „მუშის“ რედაქციაში, გამომცემლობა „ტექნიკა და შრომაში“, იყო საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის გამომცემლობის დირექტორი, საქართველოს მწერალთა კავშირის მთავარი კონსულტანტი. 1918 წელს შეუერთდა „ცისფერყანწელთა“ ორდენს. ის წერდა: „განთავისუფლებულ საქართველოში ხელოვნების რენესანსის სათავე ახალმა სკოლამ - სიმბოლიზმმა დაიკავა ხელში. იგი სხვა გზას ვერ აირჩევდა“.
-- პირველი ლექსი (ქუთაისის გაზეთში „მეგობარი“). 1917 პეტერბურგის უნივერსიტეტის დამთავრებისთანავე დაბრუნდა საქართველოში. იმავე წლიდან იყო „ცისფერყანწელთა“ ლიტერატურული ჯგუფის აქტიური წევრი.
+დამოუკიდებლობის პერიოდში გაზეთ „სახალხო საქმეში“ გამოქვეყნდა მისი ლექსები: „სენტიმენტალური აღსარება“, „ფრაგმენტი“, „თავის დაწვა“, „ქრისტეს შობა ქალაქში“. 1922 წლის 1 თებერვალს გაზეთ „[[ბარრიკადი (გაზეთი)|ბარრიკადში]]“ გამოქვეყნდა შ. აფხაიძის საეტაპო მნიშვნელობის სტატია „თავისუფალი ლექსი“. 1941 - პირველი კრებული „ლექსები“. შემდგომი კრებულები: „ლექსები“ (1949), „ერთტომეული“ (1954), „გაზაფხულის მელოდიები“ (1957), „გაზაფხულის განთიადები“ (1963), „კრიტიკული წერილები“ (1959) და სხვა. ავტორია მონოგრაფიებისა ლიტერატურისა და ხელოვნების ქართველ მოღვაწეთა შესახებ („ვერიკო ანჯაფარიძე“, 1956; „სანდრო ახმეტელი“, 1958; „აკაკი ხორავა“, 1962 და სხვა). შეადგინა „აფხაზური პოეზიის ანთოლოგია“ (1957), თარგმნა მ. გორკის, დ. ფურმანოვისა და სხვათა ნაწარმოებები. დაჯილდოებულია „საპატიო ნიშნის“ ორდენითა და მედლებით. დაკრძალულია მწერალთა და საზოგადო მოღვაწეთა დიდუბის პანთეონში.
-მუშაობდა განათლების სახალხო კომისარიატთან არსებულ ხელოვნების მთავარ კომიტეტში, გაზეთ „მუშის“ რედაქციაში, გამომცემლობა „ტექნიკა და შრომაში“, იყო საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის გამომცემლობის
-დირექტორი, საქართველოს მწერალთა კავშირის მთავარი კონსულტანტი. 1918 შეუერთდა „ცისფერყანწელთა“ ორდენს. ის წერდა: „განთავისუფლებულ საქართველოში ხელოვნების რენესანსის სათავე ახალმა სკოლამ - სიმბოლიზმმა დაიკავა ხელში. იგი სხვა გზას ვერ აირჩევდა“. დამოუკიდებლობის პერიოდში გაზეთ „სახალხო საქმეში“ გამოქვეყნდა მისი ლექსები: „სენტიმენტალური აღსარება“, „ფრაგმენტი“, „თავის დაწვა“, „ქრისტეს შობა ქალაქში“.
-−
-წ-ის 1 თებერვალს გაზეთ „ბარრიკადში“ გამოქვეყნდა შ. აფხაიძის საეტაპო მნიშვნელობის სტატია „თავისუფალი ლექსი“.
-- პირველი კრებული „ლექსები“. შემდგომი კრებულები: „ლექსები“ (1949), „ერთტომეული“ (1954), „გაზაფხულის მელოდიები“ (1957), „გაზაფხულის განთიადები“ (1963), „კრიტიკული წერილები“ (1959) და სხვა. ავტორია მონოგრაფიებისა ლიტერატურისა და ხელოვნების ქართველ მოღვაწეთა შესახებ („ვერიკო ანჯაფარიძე“, 1956; „[[სანდრო ახმეტელი]]“, 1958; „აკაკი ხორავა“, 1962 და სხვა). შეადგინა „აფხაზური პოეზიის ანთოლოგია“ (1957), თარგმნა მ. გორკის, დ. ფურმანოვისა და სხვათა ნაწარმოებები. დაჯილდოებულია „საპატიო ნიშნის“ ორდენითა და მედლებით. დაკრძალულია მწერალთა და საზოგადო მოღვაწეთა დიდუბის პანთეონში.
 ::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::'''''გაგა ლომიძე'''''
@@ ხაზი 27: / ხაზი 22: @@
 [[კატეგორია:ქართველი პოეტები]]
 [[კატეგორია:ცისფერყანწელები]]

@@ ხაზი 13: / ხაზი 13: @@
 ::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::'''''გაგა ლომიძე'''''
-===ლიტერატურა==
+==ლიტერატურა==
 * ზ. ბაბუნაშვილი, თ. ნოზაძე, „მამულიშვილთა სავანე“, თბ., 1994;
 * ენც. „საქართველო“, ტ. I. თბ., 1997;

@@ ხაზი 1: / ხაზი 1: @@
 '''აფხაიძე შალვა ნიკოლოზის ძე''' -  (20.VII.1894, სოფ. ძუყნური გ. 19.II.1968, [[თბილისი]]) - [[ქართველები|ქართველი]] პოეტი და ლიტერატურათმცოდნე.
@@ ხაზი 10: / ხაზი 11: @@
 წ-ის 1 თებერვალს გაზეთ „ბარრიკადში“ გამოქვეყნდა შ. აფხაიძის საეტაპო მნიშვნელობის სტატია „თავისუფალი ლექსი“.
 - პირველი კრებული „ლექსები“. შემდგომი კრებულები: „ლექსები“ (1949), „ერთტომეული“ (1954), „გაზაფხულის მელოდიები“ (1957), „გაზაფხულის განთიადები“ (1963), „კრიტიკული წერილები“ (1959) და სხვა. ავტორია მონოგრაფიებისა ლიტერატურისა და ხელოვნების ქართველ მოღვაწეთა შესახებ („ვერიკო ანჯაფარიძე“, 1956; „[[სანდრო ახმეტელი]]“, 1958; „აკაკი ხორავა“, 1962 და სხვა). შეადგინა „აფხაზური პოეზიის ანთოლოგია“ (1957), თარგმნა მ. გორკის, დ. ფურმანოვისა და სხვათა ნაწარმოებები. დაჯილდოებულია „საპატიო ნიშნის“ ორდენითა და მედლებით. დაკრძალულია მწერალთა და საზოგადო მოღვაწეთა დიდუბის პანთეონში.
-:::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::გაგა ლომიძე
+::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::'''''გაგა ლომიძე'''''
-−
-−
-−
 ===ლიტერატურა==
@@ ხაზი 20: / ხაზი 18: @@
 * ს. ჭილაია, ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 2, თბ.,
 * 1977; გაზ. „სახალხო საქმე“, 1920, №723, 737, 812, 1921, №1024.
 ==წყარო==