ახმეტელი მიხეილ - რედაქტირების ისტორია

Tkenchoshvili 19:53, 4 ოქტომბერი 2023-ზე

2023-10-04T19:53:57Z

Tkenchoshvili: /* იხილე აგრეთვე */

2023-10-04T19:53:22Z

‎იხილე აგრეთვე

Tkenchoshvili 10:24, 7 მარტი 2019-ზე

2019-03-07T10:24:30Z

Echelidze 12:42, 4 მარტი 2019-ზე

2019-03-04T12:42:17Z

Tkenchoshvili: /* იხილე აგრეთვე */

2019-02-14T10:21:26Z

‎იხილე აგრეთვე

Echelidze: /* ლიტიტერატურა */

2019-01-15T12:18:28Z

‎ლიტიტერატურა

Tkenchoshvili: მომხმარებელმა Tkenchoshvili გვერდი „მიხეილ ახმეტელი“ გადაიტანა გვერდზე „ახმეტელი მიხეილ“ გადამის...

2019-01-15T10:42:44Z

მომხმარებელმა Tkenchoshvili გვერდი „მიხეილ ახმეტელი“ გადაიტანა გვერდზე „ახმეტელი მიხეილ“ გადამის...

Tkenchoshvili: მომხმარებელმა Tkenchoshvili გვერდი „ახმეტელი მიხეილ“ გადაიტანა გვერდზე „მიხეილ ახმეტელი“

2019-01-15T10:42:24Z

მომხმარებელმა Tkenchoshvili გვერდი „ახმეტელი მიხეილ“ გადაიტანა გვერდზე „მიხეილ ახმეტელი“

Tkenchoshvili: ახალი გვერდი: '''ახმეტელი მიხეილ კონსტანტინეს ძე''' - (1895, ბორჯომი - 1963, მიუნხენი, ...

2019-01-15T10:40:06Z

ახალი გვერდი: '''ახმეტელი მიხეილ კონსტანტინეს ძე''' - (1895, ბორჯომი - 1963, მიუნხენი, ...

ახალი გვერდი

'''ახმეტელი მიხეილ კონსტანტინეს ძე''' - (1895, ბორჯომი - 1963, მიუნხენი, გფრ) - პოლიტოლოგი,
პოლიტიკური და საზოგადო მოღვაწე, სოვეტოლოგიის გერმანული სამეცნიერო სკოლის ერთ-ერთი ფუძემდებელი, ქართული [[ემიგრაცია|ემიგრაციის]] ცნობილი წარმომადგენელი.

====ბიოგრაფია====
დაიბადა აზნაურის, სასულიერო პირის ოჯახში. დაამთავრა თბილისის ქართული სათავადაზნაურო გიმნაზია (1914). სწავლობდა ხარკოვის უნივერსიტეტში (1914-1917).

სამშობლოში დაბრუნების შემდეგ თანაუგრძნობდა ხელისუფლების სათავეში მოქცეულ სოციალ-დემოკრატებს, რომელთა შორისაც იყო მისი ბიძა [[ვლადიმერ ახმეტელი]], საქართველოს ელჩი [[გერმანია|გერმანიაში]]. საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის მთავრობის მიერ დანიშნული სტიპენდიით გაიგზავნა გერმანიაში სწავლის გასაგრძელებლად (1919).

საბჭოთა რუსეთის მიერ საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის [[ოკუპაცია|ოკუპაციის]] შემდეგ მიიღო გერმანიის მოქალაქეობა. დაამთავრა იენის უნივერსიტეტი და იქვე დაიცვა დისერტაცია ფილოსოფიის დოქტორის ხარისხის
მოსაპოვებლად (1925). იმავე წელს შეუდგა აგრარულ მეცნიერებათა შესწავლას. მისი ნაშრომები იბეჭდებოდა გერმანიაში გამომავალ
ავტორიტეტულ სამეცნიერო ჟურნალებში. გამოსცა ფუნდამენტური გამოკვლევები სსრ კავშირისა და აღმოსავლეთ ევროპის აგრარული პოლიტიკის, ბოლშევიზმის ისტორიის, საგარეო და საშინაო პოლიტიკის ისტორიის ძირითად საკითხებზე. მათ შორის გამოირჩევა
წიგნი „აგრარული პოლიტიკა საბჭოთა კავშირში და მისი შედეგები“ (1942), რომელიც საერთაშორისო დონის სოვეტოლოგიური გამოკვლევაა. ითვლება სოვეტოლოგიის გერმანული სკოლის ერთ-ერთ ფუძემდებლად. ზოგჯერ წერდა ფსევდონიმით „კონსტანტინ მიხაილი“. ახლო ურთიერთობაში იმყოფებოდა ქართული და სხვა კავკასიელი ერების ემიგრაციის ცნობილ წარმომადგენლებთან. მოღვაწეობდა აღმოსავლეთ ევროპის სამეცნიერო-კვლევით ინსტიტუტში (1927-1934). 1937-1940 წწ-ში ხელმძღვანელობდა ამ ცენტრს, რომელსაც ვანზეეს ინსტიტუტსაც უწოდებდნენ. პარალელურად მუშაობდა ბრესლაუს უნივერსიტეტში - ჯერ პრივატ-დოცენტის, ხოლო შემდეგ პროფესორის თანამდებობაზე. ასევე მოღვაწეობდა ბერლინის ჰუმბოლდტის სახელობის (1939-1945) და მიუნხენის უნივერსიტეტებში (1945 წლდან).

[[II მსოფლიო ომი 1939-45|II მსოფლიო ომის]] პერიოდში, ალექსანდრე ნიკურაძესთან ერთად, ხელმძღვანელობდა აღმოსავლეთ ევროპის ქვეყნებისა და სსრ კავშირის შემსწავლელ სამეცნიერო-კვლევით ინსტიტუტს. იყო გერმანიის მეშვეობით [[კავკასია|კავკასიის]] განთავისუფლების მომხრე, რომლის ძირითად მიზანს წარმოადგენდა კავკასიური კონფედერაციის ჩამოყალიბება საქართველოს ჰეგემონიითა და გერმანიის პროტექტორატით. 1943 მკაცრად გააკრიტიკა გერმანიის პოლიტიკა აღმოსავლეთით დაპყრობილი ტერიტორიის მოსახლეობის მიმართ, რის გამოც დაპატიმრებას ძლივს გადაურჩა. [[ომი|ომის]] დასრულების შემდეგ დასახლდა მიუნხენში, სადაც მისი აქტიური მონაწილეობით დაფუძნდა აღმოსავლეთ ევროპისა და სსრ კავშირის შემსწავლელი ახალი სამეცნიერო-კვლევითი ინსტიტუტი. ეწეოდა აქტიურ საზოგადოებრივ-პოლიტიკურ საქმიანობას. იყო გერმანიაში არსებული [[ქართველები|ქართველთა]] სათვისტომოს გამგეობის წევრი და იმავე ქვეყანაში გამომავალი ქართული ემიგრანტული პრესის აქტიური თანამშრომელი, ანტიბოლშევიკური და ანტისაბჭოური მოძრაობის გამოჩენილი წარმომადგენელი დასავლეთ ევროპაში, ერთ-ერთი დამფუძნებელი „ანტიბოლშევიკ ერთა ბლოკისა“.
::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::ნიკო ჯავახიშვილი

==თხზულებები==
* Das Gesetz des abnehmenden Ertragszuwachses und seine gegenwärtige Beurteilung, Ohiau, 1932;
* Querschnitt durch die Industrie Sowjetrusslands//Ostraum-Berichte, Heft 1, 1935;
* Die quantitative Leistung und dIe Betriebsverhäitnisse der Sowjetrussland//იქვე, Heft2, 1935;
* Die AgrarpolitIk der Sowjet-Union und deren Ergebnisse. Berlin-Leipzig, 1936;
* Stellungnahme zur neuen Agrarordnung, Berlin, Wansee-Institut, 1942.

==ლიტიტერატურა==
ბერლინელი, მიხეილ ახმეტელი (ნეკროლოგი), „კავკასიონი“, პარიზი, 1964, № 9;
ლ. ურუშაძე, ახმეტელი მიხეილ კონსტანტინეს ძე, ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 1, თბ., 1997;
Н. Джавахишвили, Очерки истории грузино-балтийских взаимоотношений, Рига, 2015.

==წყარო==
[[საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკა (1918-1921) ენციკლოპედია-ლექსიკონი]]

==იხილე აგრეთვე==
* [http://www.nplg.gov.ge/bios/ka/00003975/ მიხეილ ახმეტელი]
* [http://www.nplg.gov.ge/emigrants/ka/00000283/ ახმეტელი მიხეილ]

[[კატეგორია:ქართველი პოლიტოლოგები]]
[[კატეგორია:ქართველი პოლიტიკოსები]]
[[კატეგორია:ქართველი საზოგადო მოღვაწეები]]
[[კატეგორია:ახმეტელები]]

@@ ხაზი 9: / ხაზი 9: @@
 [[II მსოფლიო ომი 1939-45|II მსოფლიო ომის]] პერიოდში, [[ალექსანდრე ნიკურაძე|ალექსანდრე ნიკურაძესთან]] ერთად, ხელმძღვანელობდა აღმოსავლეთ ევროპის ქვეყნებისა და სსრ კავშირის შემსწავლელ სამეცნიერო-კვლევით ინსტიტუტს. იყო გერმანიის მეშვეობით [[კავკასია|კავკასიის]] განთავისუფლების მომხრე, რომლის ძირითად მიზანს წარმოადგენდა კავკასიური კონფედერაციის ჩამოყალიბება საქართველოს ჰეგემონიითა და გერმანიის პროტექტორატით. 1943 წელს მკაცრად გააკრიტიკა გერმანიის პოლიტიკა აღმოსავლეთით დაპყრობილი ტერიტორიის მოსახლეობის მიმართ, რის გამოც  დაპატიმრებას ძლივს გადაურჩა. [[ომი|ომის]] დასრულების შემდეგ დასახლდა მიუნხენში, სადაც მისი აქტიური მონაწილეობით დაფუძნდა აღმოსავლეთ ევროპისა და სსრ კავშირის შემსწავლელი ახალი სამეცნიერო-კვლევითი ინსტიტუტი. ეწეოდა აქტიურ საზოგადოებრივ-პოლიტიკურ საქმიანობას. იყო გერმანიაში არსებული [[ქართველები|ქართველთა]] სათვისტომოს გამგეობის წევრი და იმავე ქვეყანაში გამომავალი ქართული ემიგრანტული პრესის აქტიური თანამშრომელი, ანტიბოლშევიკური და ანტისაბჭოური მოძრაობის გამოჩენილი წარმომადგენელი დასავლეთ ევროპაში, ერთ-ერთი დამფუძნებელი „ანტიბოლშევიკ ერთა ბლოკისა“.
-:::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::'''''ნიკო ჯავახიშვილი'''''
 ==თხზულებები==
@@ ხაზი 23: / ხაზი 24: @@
 * Н. Джавахишвили, Очерки истории грузино-балтийских взаимоотношений, Рига, 2015.
 ==იხილე აგრეთვე==
@@ ხაზი 30: / ხაზი 29: @@
 * [http://www.nplg.gov.ge/emigrants/ka/00000283/ ახმეტელი მიხეილ]

@@ ხაზი 33: / ხაზი 33: @@
 [[კატეგორია:ქართველი პოლიტოლოგები]]
-[[კატეგორია:ქართველი პოლიტიკოსები]]
+[[კატეგორია:ქართველი პოლიტიკური მოღვაწენი]]
 [[კატეგორია:ქართველი სოვეტოლოგები]]
 [[კატეგორია:საქართველოს საზოგადო მოღვაწეები]]
 [[კატეგორია:ახმეტელები]]

@@ ხაზი 3: / ხაზი 3: @@
 ====ბიოგრაფია====
-დაიბადა აზნაურის, სასულიერო პირის ოჯახში. დაამთავრა თბილისის ქართული სათავადაზნაურო გიმნაზია (1914). სწავლობდა ხარკოვის უნივერსიტეტში (1914-1917).
+დაიბადა აზნაურის, სასულიერო პირის ოჯახში. დაამთავრა [[თბილისი|თბილისის]] ქართული სათავადაზნაურო გიმნაზია (1914). სწავლობდა ხარკოვის უნივერსიტეტში (1914-1917). სამშობლოში დაბრუნების შემდეგ თანაუგრძნობდა ხელისუფლების სათავეში მოქცეულ სოციალ-დემოკრატებს, რომელთა შორისაც იყო მისი ბიძა [[ვლადიმერ ახმეტელი]], საქართველოს ელჩი [[გერმანია|გერმანიაში]]. [[საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის მთავრობა|საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის მთავრობის]] მიერ დანიშნული სტიპენდიით გაიგზავნა გერმანიაში სწავლის გასაგრძელებლად (1919).
-სამშობლოში დაბრუნების შემდეგ თანაუგრძნობდა ხელისუფლების სათავეში მოქცეულ სოციალ-დემოკრატებს, რომელთა შორისაც იყო მისი ბიძა [[ვლადიმერ ახმეტელი]], საქართველოს ელჩი [[გერმანია|გერმანიაში]]. საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის მთავრობის მიერ დანიშნული სტიპენდიით გაიგზავნა გერმანიაში სწავლის გასაგრძელებლად (1919).
+[[საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის ოკუპაცია საბჭოთა რუსეთის მიერ|საბჭოთა რუსეთის მიერ საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის კუპაციის]] შემდეგ მიიღო გერმანიის მოქალაქეობა. დაამთავრა იენის უნივერსიტეტი და იქვე დაიცვა დისერტაცია ფილოსოფიის დოქტორის ხარისხის
-საბჭოთა რუსეთის მიერ საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის [[ოკუპაცია|ოკუპაციის]] შემდეგ მიიღო გერმანიის მოქალაქეობა. დაამთავრა იენის უნივერსიტეტი და იქვე დაიცვა დისერტაცია ფილოსოფიის დოქტორის ხარისხის
+[[II მსოფლიო ომი 1939-45|II მსოფლიო ომის]] პერიოდში, [[ალექსანდრე ნიკურაძე|ალექსანდრე ნიკურაძესთან]] ერთად, ხელმძღვანელობდა აღმოსავლეთ ევროპის ქვეყნებისა და სსრ კავშირის შემსწავლელ სამეცნიერო-კვლევით ინსტიტუტს. იყო გერმანიის მეშვეობით [[კავკასია|კავკასიის]] განთავისუფლების მომხრე, რომლის ძირითად მიზანს წარმოადგენდა კავკასიური კონფედერაციის ჩამოყალიბება საქართველოს ჰეგემონიითა და გერმანიის პროტექტორატით. 1943 წელს მკაცრად გააკრიტიკა გერმანიის პოლიტიკა აღმოსავლეთით დაპყრობილი ტერიტორიის მოსახლეობის მიმართ, რის გამოც  დაპატიმრებას ძლივს გადაურჩა. [[ომი|ომის]] დასრულების შემდეგ დასახლდა მიუნხენში, სადაც მისი აქტიური მონაწილეობით დაფუძნდა აღმოსავლეთ ევროპისა და სსრ კავშირის შემსწავლელი ახალი სამეცნიერო-კვლევითი ინსტიტუტი. ეწეოდა აქტიურ საზოგადოებრივ-პოლიტიკურ საქმიანობას. იყო გერმანიაში არსებული [[ქართველები|ქართველთა]] სათვისტომოს გამგეობის წევრი და იმავე ქვეყანაში გამომავალი ქართული ემიგრანტული პრესის აქტიური თანამშრომელი, ანტიბოლშევიკური და ანტისაბჭოური მოძრაობის გამოჩენილი წარმომადგენელი დასავლეთ ევროპაში, ერთ-ერთი დამფუძნებელი „ანტიბოლშევიკ ერთა ბლოკისა“.
-მოსაპოვებლად (1925). იმავე წელს შეუდგა აგრარულ მეცნიერებათა შესწავლას. მისი ნაშრომები იბეჭდებოდა გერმანიაში გამომავალ
-ავტორიტეტულ სამეცნიერო ჟურნალებში. გამოსცა ფუნდამენტური გამოკვლევები სსრ კავშირისა და აღმოსავლეთ ევროპის აგრარული პოლიტიკის, ბოლშევიზმის ისტორიის, საგარეო და საშინაო პოლიტიკის ისტორიის ძირითად საკითხებზე. მათ შორის გამოირჩევა
-წიგნი „აგრარული პოლიტიკა საბჭოთა კავშირში და მისი შედეგები“ (1942), რომელიც საერთაშორისო დონის სოვეტოლოგიური გამოკვლევაა. ითვლება სოვეტოლოგიის გერმანული სკოლის ერთ-ერთ ფუძემდებლად. ზოგჯერ წერდა ფსევდონიმით „კონსტანტინ მიხაილი“. ახლო ურთიერთობაში იმყოფებოდა ქართული და სხვა კავკასიელი ერების ემიგრაციის ცნობილ წარმომადგენლებთან. მოღვაწეობდა აღმოსავლეთ ევროპის სამეცნიერო-კვლევით ინსტიტუტში (1927-1934). 1937-1940 წწ-ში ხელმძღვანელობდა ამ ცენტრს, რომელსაც ვანზეეს ინსტიტუტსაც უწოდებდნენ. პარალელურად მუშაობდა ბრესლაუს უნივერსიტეტში - ჯერ პრივატ-დოცენტის, ხოლო შემდეგ პროფესორის თანამდებობაზე. ასევე მოღვაწეობდა ბერლინის ჰუმბოლდტის სახელობის (1939-1945) და მიუნხენის უნივერსიტეტებში (1945 წლდან).
-−
 [[II მსოფლიო ომი 1939-45|II მსოფლიო ომის]] პერიოდში, ალექსანდრე ნიკურაძესთან ერთად, ხელმძღვანელობდა აღმოსავლეთ ევროპის ქვეყნებისა და სსრ კავშირის შემსწავლელ სამეცნიერო-კვლევით ინსტიტუტს. იყო გერმანიის მეშვეობით [[კავკასია|კავკასიის]] განთავისუფლების მომხრე, რომლის ძირითად მიზანს წარმოადგენდა კავკასიური კონფედერაციის ჩამოყალიბება საქართველოს ჰეგემონიითა და გერმანიის პროტექტორატით. 1943 მკაცრად გააკრიტიკა გერმანიის პოლიტიკა აღმოსავლეთით დაპყრობილი ტერიტორიის მოსახლეობის მიმართ, რის გამოც  დაპატიმრებას ძლივს გადაურჩა. [[ომი|ომის]] დასრულების შემდეგ დასახლდა მიუნხენში, სადაც მისი აქტიური მონაწილეობით დაფუძნდა აღმოსავლეთ ევროპისა და სსრ კავშირის შემსწავლელი ახალი სამეცნიერო-კვლევითი ინსტიტუტი. ეწეოდა აქტიურ საზოგადოებრივ-პოლიტიკურ საქმიანობას. იყო გერმანიაში არსებული [[ქართველები|ქართველთა]] სათვისტომოს გამგეობის წევრი და იმავე ქვეყანაში გამომავალი ქართული ემიგრანტული პრესის აქტიური თანამშრომელი, ანტიბოლშევიკური და ანტისაბჭოური მოძრაობის გამოჩენილი წარმომადგენელი დასავლეთ ევროპაში, ერთ-ერთი დამფუძნებელი „ანტიბოლშევიკ ერთა ბლოკისა“.
 :::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::'''''ნიკო ჯავახიშვილი'''''
@@ ხაზი 38: / ხაზი 34: @@
 [[კატეგორია:ქართველი პოლიტოლოგები]]
 [[კატეგორია:ქართველი პოლიტიკოსები]]
 [[კატეგორია:საქართველოს საზოგადო მოღვაწეები]]
 [[კატეგორია:ახმეტელები]]

@@ ხაზი 1: / ხაზი 1: @@
-'''ახმეტელი მიხეილ კონსტანტინეს ძე''' - (1895, ბორჯომი - 1963, მიუნხენი, გფრ) - პოლიტოლოგი,
+[[ფაილი:Mixeil axmeteli.jpg|thumb|'''მიხეილ ახმეტელი''']]
-პოლიტიკური და საზოგადო მოღვაწე, სოვეტოლოგიის გერმანული სამეცნიერო სკოლის ერთ-ერთი ფუძემდებელი, ქართული [[ემიგრაცია|ემიგრაციის]] ცნობილი წარმომადგენელი.
+'''ახმეტელი მიხეილ კონსტანტინეს ძე''' - (1895, ბორჯომი - 1963, მიუნხენი, გფრ) - პოლიტოლოგი, პოლიტიკური და საზოგადო მოღვაწე, სოვეტოლოგიის გერმანული სამეცნიერო სკოლის ერთ-ერთი ფუძემდებელი, ქართული [[ემიგრაცია|ემიგრაციის]] ცნობილი წარმომადგენელი.
 ====ბიოგრაფია====
@@ ხაზი 13: / ხაზი 13: @@
 [[II მსოფლიო ომი 1939-45|II მსოფლიო ომის]] პერიოდში, ალექსანდრე ნიკურაძესთან ერთად, ხელმძღვანელობდა აღმოსავლეთ ევროპის ქვეყნებისა და სსრ კავშირის შემსწავლელ სამეცნიერო-კვლევით ინსტიტუტს. იყო გერმანიის მეშვეობით [[კავკასია|კავკასიის]] განთავისუფლების მომხრე, რომლის ძირითად მიზანს წარმოადგენდა კავკასიური კონფედერაციის ჩამოყალიბება საქართველოს ჰეგემონიითა და გერმანიის პროტექტორატით. 1943 მკაცრად გააკრიტიკა გერმანიის პოლიტიკა აღმოსავლეთით დაპყრობილი ტერიტორიის მოსახლეობის მიმართ, რის გამოც  დაპატიმრებას ძლივს გადაურჩა. [[ომი|ომის]] დასრულების შემდეგ დასახლდა მიუნხენში, სადაც მისი აქტიური მონაწილეობით დაფუძნდა აღმოსავლეთ ევროპისა და სსრ კავშირის შემსწავლელი ახალი სამეცნიერო-კვლევითი ინსტიტუტი. ეწეოდა აქტიურ საზოგადოებრივ-პოლიტიკურ საქმიანობას. იყო გერმანიაში არსებული [[ქართველები|ქართველთა]] სათვისტომოს გამგეობის წევრი და იმავე ქვეყანაში გამომავალი ქართული ემიგრანტული პრესის აქტიური თანამშრომელი, ანტიბოლშევიკური და ანტისაბჭოური მოძრაობის გამოჩენილი წარმომადგენელი დასავლეთ ევროპაში, ერთ-ერთი დამფუძნებელი „ანტიბოლშევიკ ერთა ბლოკისა“.
-::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::ნიკო ჯავახიშვილი
+:::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::'''''ნიკო ჯავახიშვილი'''''
-−
-−
 ==თხზულებები==

@@ ხაზი 25: / ხაზი 25: @@
 ==ლიტიტერატურა==
-ბერლინელი, მიხეილ ახმეტელი (ნეკროლოგი), „კავკასიონი“, პარიზი, 1964, № 9;
+* ბერლინელი, მიხეილ ახმეტელი (ნეკროლოგი), „კავკასიონი“, პარიზი, 1964, № 9;
-ლ. ურუშაძე, ახმეტელი მიხეილ კონსტანტინეს ძე, ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 1, თბ., 1997;
+* ლ. ურუშაძე, ახმეტელი მიხეილ კონსტანტინეს ძე, ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 1, თბ., 1997;
-Н. Джавахишвили, Очерки истории грузино-балтийских взаимоотношений, Рига, 2015.
+* Н. Джавахишвили, Очерки истории грузино-балтийских взаимоотношений, Рига, 2015.
 ==წყარო==