https://www.nplg.gov.ge/wikidict/index.php?action=history&feed=atom&title=%E1%83%91%E1%83%90%E1%83%A0%E1%83%90%E1%83%97%E1%83%90%E1%83%A8%E1%83%95%E1%83%98%E1%83%9A%E1%83%98_%E1%83%9C%E1%83%98%E1%83%99%E1%83%9D%E1%83%9A%E1%83%9D%E1%83%96 2026-05-13T23:54:34Z ამ გვერდის შესწორებათა ისტორია ვიკიში MediaWiki 1.19.24 https://www.nplg.gov.ge/wikidict/index.php?title=%E1%83%91%E1%83%90%E1%83%A0%E1%83%90%E1%83%97%E1%83%90%E1%83%A8%E1%83%95%E1%83%98%E1%83%9A%E1%83%98_%E1%83%9C%E1%83%98%E1%83%99%E1%83%9D%E1%83%9A%E1%83%9D%E1%83%96&diff=250801&oldid=prev 2025-07-29T13:23:00Z

<p>‎<span dir="auto"><span class="autocomment">შემოქმედება</span></span></p> <table class='diff diff-contentalign-left'> <col class='diff-marker' /> <col class='diff-content' /> <col class='diff-marker' /> <col class='diff-content' /> <tr valign='top'> <td colspan='2' style="background-color: white; color:black;">←წინა ვერსია</td> <td colspan='2' style="background-color: white; color:black;">13:23, 29 ივლისი 2025-ის ვერსია</td> </tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno">ხაზი 7:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">ხაზი 7:</td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>ნ. ბარათაშვილის ლექსები ხელნაწერებად ვრცელდებოდა. შემოგვრჩა თხზულებათა რამდენიმე ავტოგრაფული კრებული. მისი რამდენიმე ლექსი პირველად ჟურნალ „ცისკარში“ დაიბეჭდა (1852, 1858).</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>ნ. ბარათაშვილის ლექსები ხელნაწერებად ვრცელდებოდა. შემოგვრჩა თხზულებათა რამდენიმე ავტოგრაფული კრებული. მისი რამდენიმე ლექსი პირველად ჟურნალ „ცისკარში“ დაიბეჭდა (1852, 1858).</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>−</td><td style="background: #ffa; color:black; font-size: smaller;"><div>ნ. ბარათაშვილის [[პოეზია]] ქართული [[რომანტიზმი|რომანტიზმის]] მწვერვალია. [[ჭავჭავაძე ილია|ი. ჭავჭავაძის]] აზრით, მისი შემოქმედება მოასწავებს ევროპეიზმის დამკვიდრებას ქართულ მწერლობაში, რაც დაკავშირებული იყო აღმოსავლური ([[ირანი|სპარსული]]) პოეზიის გავლენის უარყოფასთან. როგორც მოაზროვნემ და [[მხატვარი|მხატვარმა]], ნ. ბარათაშვილმა გეზი მისცა მთელი XIX საუკუნის ლიტერატურულ განვითარებას [[საქართველო|საქართველოში]]. პოეტის [[მსოფლმხედველობა|მსოფლმხედველობრივ]] ინტერესთა რკალი მეტად ფართოა, ხოლო მიზეზთა მიზეზი მისი სულიერი ტკივილისა ეროვნულ სინამდვილესთან არის დაკავშირებული. ნ. ბარათაშვილის მსოფლმხედველობრივ ძიებათა რთული შინაარსის ამოსახსნელად თავისებური გასაღებია პოემა „ბედი ქართლისა“ (1839). პოემის [[სიუჟეტი|სიუჟეტს]] საფუძვლად უდევს რეალური ისტორიული მოვლენა: [[აღა-მაჰმად-ხან ყაჯარი|აღა მაჰმად-ხანის]] მიერ 1795 წ. [[თბილისი|თბილისის]] აღება, რამაც ფაქტიურად საქართველოს მომავალი ბედი განაპირობა; მაგრამ „ბედი ქართლისა“, როგორც რომანტიკული პოემა, შორს დგას მხატვრული ისტორიზმის მყარი პრინციპებისგან. პოემაში წარმოსახული მოვლენები სიმბოლურ განზომილებასაც შეიცავს. [[ერეკლე მეორე|ერეკლე მეორის]] სახე და მოქმედება ნ. ბარათაშვილისთვის გაცნობიერებული აუცილებლობის განსახიერებაა. ერეკლეს ღრმად აქვს შეგნებული ისტორიული ბედისწერის გარდუვალობა. [[სოლომონ ლიონიძე|სოლომონ მსაჯული]] ერეკლესთან პაექრობისას ძირითადად ადამიანის ბუნებისა და „ერის თვისების“ ცნებებს ემყარება: [[ადამიანი|ადამიანთა]] თანდაყოლილი სწრაფვა თავისუფლებისკენ, მისი რწმენით, შეუძლებელს ხდის არსებობის უცხო, შეუთავსებელ ფორმებთან შეგუებას. ეს დავა ემოციური შთაბეჭდილების თვალსაზრისით მსაჯულის სასარგებლოდ წყდება. მაგრამ საბოლოოდ, ობიექტურად, პოემაში მაინც ერეკლეს პოზიცია იმარჯვებს. „ბედი ქართლისა“ ნ. ბარათაშვილმა 22 წლისამ დაწერა. მიუხედავად თანდაყოლილი რომანტიკული სულიერი წყობისა, ჭაბუკ პოეტს აღმოაჩნდა რეალობის უაღრესი გრძნობა საოცარი სიმშვიდით უსწორებს იგი თვალს სინამდვილის ულმობელ განაჩენს და წყნარი, უდრტვინველი, შეკავებული ტონალობით ამთავრებს პოემას. ის აქ თითქოს დაჟინებით აკვირდება გარდუვალობის ამოქმედებულ კანონს, აუღელვებელი სიჯიუტით ცდილობს გაერკვეს, შეისწავლოს, ფხიზლად, აუჩქარებლად, მხედველობის მაქსიმალური დაძაბვით განჭვრიტოს მისი არსება. „ბედი ქართლისა“ თავისებური პრელუდიაა ნ. ბარათაშვილის ფილოსოფიური ლირიკისთვის დამახასიათებელი ძიებისა, რომელიც მიზნად ისახავდა როგორც ახალი ჰუმანისტური იდეალების, ასევე ეროვნული მოქმედების სახელმძღვანელო პრინციპთა დადგენას. პოემაში დასმული კითხვა, ისევე როგორც ბარათაშვილის მთელი შემოქმედების ძირითადი ფილოსოფიური ალტერნატივა, თავის საბოლოო პასუხს „მერანში“ პოვებს. თუმცა პოეტის შემოქმედებითი ბიოგრაფია დროის მცირე მონაკვეთს მოიცავს, მან მსოფლმხედველობრივი და მხატრული განვითარების უაღრესად მნიშვნელოვანი გზა განვლო. [[უზნაძე დიმიტრი|დიმიტრი უზნაძის]] სიტყვით, ნ. ბარათაშვილის „მთელი სალიტერატურო შემოქმედება მხოლოდ „[[ოდისეა|ოდისეაა]]“ მისი თვითგამორკვევისაკენ მიმსწრაფი სულისა“. ეს იყო, ამავე დროს, ახალი [[ესთეტიკა|ესთეტიკური]] [[მრწამსი|მრწამსის]], ახალი პოეტური [[მანერიზმი|მანერის]] ჩამოყალიბებისა და დამკვიდრების ურთულესი გზაც.</div></td><td class='diff-marker'>+</td><td style="background: #cfc; color:black; font-size: smaller;"><div>ნ. ბარათაშვილის [[პოეზია]] ქართული [[რომანტიზმი|რომანტიზმის]] მწვერვალია. [[ჭავჭავაძე ილია|ი. ჭავჭავაძის]] აზრით, მისი შემოქმედება მოასწავებს ევროპეიზმის დამკვიდრებას ქართულ მწერლობაში, რაც დაკავშირებული იყო აღმოსავლური ([[ირანი|სპარსული]]) პოეზიის გავლენის უარყოფასთან. როგორც მოაზროვნემ და [[მხატვარი|მხატვარმა]], ნ. ბარათაშვილმა გეზი მისცა მთელი XIX საუკუნის ლიტერატურულ განვითარებას [[საქართველო|საქართველოში]]. პოეტის [[მსოფლმხედველობა|მსოფლმხედველობრივ]] ინტერესთა რკალი მეტად ფართოა, ხოლო მიზეზთა მიზეზი მისი სულიერი ტკივილისა ეროვნულ სინამდვილესთან არის დაკავშირებული. ნ. ბარათაშვილის მსოფლმხედველობრივ ძიებათა რთული შინაარსის ამოსახსნელად თავისებური გასაღებია პოემა „ბედი ქართლისა“ (1839). <ins class="diffchange diffchange-inline">[[პოემა|</ins>პოემის<ins class="diffchange diffchange-inline">]] </ins>[[სიუჟეტი|სიუჟეტს]] საფუძვლად უდევს რეალური ისტორიული მოვლენა: [[აღა-მაჰმად-ხან ყაჯარი|აღა მაჰმად-ხანის]] მიერ 1795 წ. [[თბილისი|თბილისის]] აღება, რამაც ფაქტიურად საქართველოს მომავალი ბედი განაპირობა; მაგრამ „ბედი ქართლისა“, როგორც რომანტიკული პოემა, შორს დგას მხატვრული ისტორიზმის მყარი პრინციპებისგან. პოემაში წარმოსახული მოვლენები სიმბოლურ განზომილებასაც შეიცავს. [[ერეკლე მეორე|ერეკლე მეორის]] სახე და მოქმედება ნ. ბარათაშვილისთვის გაცნობიერებული აუცილებლობის განსახიერებაა. ერეკლეს ღრმად აქვს შეგნებული ისტორიული ბედისწერის გარდუვალობა. [[სოლომონ ლიონიძე|სოლომონ მსაჯული]] ერეკლესთან პაექრობისას ძირითადად ადამიანის ბუნებისა და „ერის თვისების“ ცნებებს ემყარება: [[ადამიანი|ადამიანთა]] თანდაყოლილი სწრაფვა თავისუფლებისკენ, მისი რწმენით, შეუძლებელს ხდის არსებობის უცხო, შეუთავსებელ ფორმებთან შეგუებას. ეს დავა ემოციური შთაბეჭდილების თვალსაზრისით მსაჯულის სასარგებლოდ წყდება. მაგრამ საბოლოოდ, ობიექტურად, პოემაში მაინც ერეკლეს პოზიცია იმარჯვებს. „ბედი ქართლისა“ ნ. ბარათაშვილმა 22 წლისამ დაწერა. მიუხედავად თანდაყოლილი რომანტიკული სულიერი წყობისა, ჭაბუკ პოეტს აღმოაჩნდა რეალობის უაღრესი გრძნობა საოცარი სიმშვიდით უსწორებს იგი თვალს სინამდვილის ულმობელ განაჩენს და წყნარი, უდრტვინველი, შეკავებული ტონალობით ამთავრებს პოემას. ის აქ თითქოს დაჟინებით აკვირდება გარდუვალობის ამოქმედებულ კანონს, აუღელვებელი სიჯიუტით ცდილობს გაერკვეს, შეისწავლოს, ფხიზლად, აუჩქარებლად, მხედველობის მაქსიმალური დაძაბვით განჭვრიტოს მისი არსება. „ბედი ქართლისა“ თავისებური პრელუდიაა ნ. ბარათაშვილის ფილოსოფიური ლირიკისთვის დამახასიათებელი ძიებისა, რომელიც მიზნად ისახავდა როგორც ახალი ჰუმანისტური იდეალების, ასევე ეროვნული მოქმედების სახელმძღვანელო პრინციპთა დადგენას. პოემაში დასმული კითხვა, ისევე როგორც ბარათაშვილის მთელი შემოქმედების ძირითადი ფილოსოფიური ალტერნატივა, თავის საბოლოო პასუხს „მერანში“ პოვებს. თუმცა პოეტის შემოქმედებითი ბიოგრაფია დროის მცირე მონაკვეთს მოიცავს, მან მსოფლმხედველობრივი და მხატრული განვითარების უაღრესად მნიშვნელოვანი გზა განვლო. [[უზნაძე დიმიტრი|დიმიტრი უზნაძის]] სიტყვით, ნ. ბარათაშვილის „მთელი სალიტერატურო შემოქმედება მხოლოდ „[[ოდისეა|ოდისეაა]]“ მისი თვითგამორკვევისაკენ მიმსწრაფი სულისა“. ეს იყო, ამავე დროს, ახალი [[ესთეტიკა|ესთეტიკური]] [[მრწამსი|მრწამსის]], ახალი პოეტური [[მანერიზმი|მანერის]] ჩამოყალიბებისა და დამკვიდრების ურთულესი გზაც.</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>ნ. ბარათაშვილის გენიის პირველი მძლავრი გამოვლინებაა ლექსი „შემოღამება მთაწმინდაზედ“ (1833-36). აქ მთავარია რომანტიკული ამაღლება, მიწიერი ტვირთისგან განთავისუფლებისა და სამყაროს იდუმალ, მარადიულ ძალებთან შეხმიანების ცდა. პოეტის ოცნება — [[ჰარმონია|ჰარმონიულად]] შეუთვისდეს ამ საწყისებს, „რომ დაშთოს აქ ამაოება&quot;, აუხდენელია. „მერანისგან“ განსხვავებით, ამ ლექსის განწყობილება მოკლებულია [[დრამა|დრამატიზმს]]. აქ ჯერ კიდევ არ იგრძნობა ბედთან შეჭიდების [[მოტივი (ლიტერატურა)|მოტივი]]. იგივე სევდა ცხოვრების ამაოების გამო და ადამიანის სულიერ მოთხოვნილებათა მარადიული დაუკმაყოფილებლობის შეგნები ცნაურდება ფილოსოფიური ხასიათის ლექსში „ფიქრნი მტკვრის პირზედ“ (1837).</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>ნ. ბარათაშვილის გენიის პირველი მძლავრი გამოვლინებაა ლექსი „შემოღამება მთაწმინდაზედ“ (1833-36). აქ მთავარია რომანტიკული ამაღლება, მიწიერი ტვირთისგან განთავისუფლებისა და სამყაროს იდუმალ, მარადიულ ძალებთან შეხმიანების ცდა. პოეტის ოცნება — [[ჰარმონია|ჰარმონიულად]] შეუთვისდეს ამ საწყისებს, „რომ დაშთოს აქ ამაოება&quot;, აუხდენელია. „მერანისგან“ განსხვავებით, ამ ლექსის განწყობილება მოკლებულია [[დრამა|დრამატიზმს]]. აქ ჯერ კიდევ არ იგრძნობა ბედთან შეჭიდების [[მოტივი (ლიტერატურა)|მოტივი]]. იგივე სევდა ცხოვრების ამაოების გამო და ადამიანის სულიერ მოთხოვნილებათა მარადიული დაუკმაყოფილებლობის შეგნები ცნაურდება ფილოსოფიური ხასიათის ლექსში „ფიქრნი მტკვრის პირზედ“ (1837).</div></td></tr> </table>

Tkenchoshvili https://www.nplg.gov.ge/wikidict/index.php?title=%E1%83%91%E1%83%90%E1%83%A0%E1%83%90%E1%83%97%E1%83%90%E1%83%A8%E1%83%95%E1%83%98%E1%83%9A%E1%83%98_%E1%83%9C%E1%83%98%E1%83%99%E1%83%9D%E1%83%9A%E1%83%9D%E1%83%96&diff=250723&oldid=prev 2025-07-29T11:43:57Z

<p>‎<span dir="auto"><span class="autocomment">შემოქმედება</span></span></p> <table class='diff diff-contentalign-left'> <col class='diff-marker' /> <col class='diff-content' /> <col class='diff-marker' /> <col class='diff-content' /> <tr valign='top'> <td colspan='2' style="background-color: white; color:black;">←წინა ვერსია</td> <td colspan='2' style="background-color: white; color:black;">11:43, 29 ივლისი 2025-ის ვერსია</td> </tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno">ხაზი 7:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">ხაზი 7:</td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>ნ. ბარათაშვილის ლექსები ხელნაწერებად ვრცელდებოდა. შემოგვრჩა თხზულებათა რამდენიმე ავტოგრაფული კრებული. მისი რამდენიმე ლექსი პირველად ჟურნალ „ცისკარში“ დაიბეჭდა (1852, 1858).</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>ნ. ბარათაშვილის ლექსები ხელნაწერებად ვრცელდებოდა. შემოგვრჩა თხზულებათა რამდენიმე ავტოგრაფული კრებული. მისი რამდენიმე ლექსი პირველად ჟურნალ „ცისკარში“ დაიბეჭდა (1852, 1858).</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>−</td><td style="background: #ffa; color:black; font-size: smaller;"><div>ნ. ბარათაშვილის პოეზია ქართული [[რომანტიზმი|რომანტიზმის]] მწვერვალია. [[ჭავჭავაძე ილია|ი. ჭავჭავაძის]] აზრით, მისი შემოქმედება მოასწავებს ევროპეიზმის დამკვიდრებას ქართულ მწერლობაში, რაც დაკავშირებული იყო აღმოსავლური ([[ირანი|სპარსული]]) პოეზიის გავლენის უარყოფასთან. როგორც მოაზროვნემ და [[მხატვარი|მხატვარმა]], ნ. ბარათაშვილმა გეზი მისცა მთელი XIX საუკუნის ლიტერატურულ განვითარებას [[საქართველო|საქართველოში]]. პოეტის [[მსოფლმხედველობა|მსოფლმხედველობრივ]] ინტერესთა რკალი მეტად ფართოა, ხოლო მიზეზთა მიზეზი მისი სულიერი ტკივილისა ეროვნულ სინამდვილესთან არის დაკავშირებული. ნ. ბარათაშვილის მსოფლმხედველობრივ ძიებათა რთული შინაარსის ამოსახსნელად თავისებური გასაღებია პოემა „ბედი ქართლისა“ (1839). პოემის [[სიუჟეტი|სიუჟეტს]] საფუძვლად უდევს რეალური ისტორიული მოვლენა: [[აღა-მაჰმად-ხან ყაჯარი|აღა მაჰმად-ხანის]] მიერ 1795 წ. [[თბილისი|თბილისის]] აღება, რამაც ფაქტიურად საქართველოს მომავალი ბედი განაპირობა; მაგრამ „ბედი ქართლისა“, როგორც რომანტიკული პოემა, შორს დგას მხატვრული ისტორიზმის მყარი პრინციპებისგან. პოემაში წარმოსახული მოვლენები სიმბოლურ განზომილებასაც შეიცავს. [[ერეკლე მეორე|ერეკლე მეორის]] სახე და მოქმედება ნ. ბარათაშვილისთვის გაცნობიერებული აუცილებლობის განსახიერებაა. ერეკლეს ღრმად აქვს შეგნებული ისტორიული ბედისწერის გარდუვალობა. [[სოლომონ ლიონიძე|სოლომონ მსაჯული]] ერეკლესთან პაექრობისას ძირითადად ადამიანის ბუნებისა და „ერის თვისების“ ცნებებს ემყარება: [[ადამიანი|ადამიანთა]] თანდაყოლილი სწრაფვა თავისუფლებისკენ, მისი რწმენით, შეუძლებელს ხდის არსებობის უცხო, შეუთავსებელ ფორმებთან შეგუებას. ეს დავა ემოციური შთაბეჭდილების თვალსაზრისით მსაჯულის სასარგებლოდ წყდება. მაგრამ საბოლოოდ, ობიექტურად, პოემაში მაინც ერეკლეს პოზიცია იმარჯვებს. „ბედი ქართლისა“ ნ. ბარათაშვილმა 22 წლისამ დაწერა. მიუხედავად თანდაყოლილი რომანტიკული სულიერი წყობისა, ჭაბუკ პოეტს აღმოაჩნდა რეალობის უაღრესი გრძნობა საოცარი სიმშვიდით უსწორებს იგი თვალს სინამდვილის ულმობელ განაჩენს და წყნარი, უდრტვინველი, შეკავებული ტონალობით ამთავრებს პოემას. ის აქ თითქოს დაჟინებით აკვირდება გარდუვალობის ამოქმედებულ კანონს, აუღელვებელი სიჯიუტით ცდილობს გაერკვეს, შეისწავლოს, ფხიზლად, აუჩქარებლად, მხედველობის მაქსიმალური დაძაბვით განჭვრიტოს მისი არსება. „ბედი ქართლისა“ თავისებური პრელუდიაა ნ. ბარათაშვილის ფილოსოფიური ლირიკისთვის დამახასიათებელი ძიებისა, რომელიც მიზნად ისახავდა როგორც ახალი ჰუმანისტური იდეალების, ასევე ეროვნული მოქმედების სახელმძღვანელო პრინციპთა დადგენას. პოემაში დასმული კითხვა, ისევე როგორც ბარათაშვილის მთელი შემოქმედების ძირითადი ფილოსოფიური ალტერნატივა, თავის საბოლოო პასუხს „მერანში“ პოვებს. თუმცა პოეტის შემოქმედებითი ბიოგრაფია დროის მცირე მონაკვეთს მოიცავს, მან მსოფლმხედველობრივი და მხატრული განვითარების უაღრესად მნიშვნელოვანი გზა განვლო. [[უზნაძე დიმიტრი|დიმიტრი უზნაძის]] სიტყვით, ნ. ბარათაშვილის „მთელი სალიტერატურო შემოქმედება მხოლოდ „[[ოდისეა|ოდისეაა]]“ მისი თვითგამორკვევისაკენ მიმსწრაფი სულისა“. ეს იყო, ამავე დროს, ახალი [[ესთეტიკა|ესთეტიკური]] [[მრწამსი|მრწამსის]], ახალი პოეტური [[მანერიზმი|მანერის]] ჩამოყალიბებისა და დამკვიდრების ურთულესი გზაც.</div></td><td class='diff-marker'>+</td><td style="background: #cfc; color:black; font-size: smaller;"><div>ნ. ბარათაშვილის <ins class="diffchange diffchange-inline">[[</ins>პოეზია<ins class="diffchange diffchange-inline">]] </ins>ქართული [[რომანტიზმი|რომანტიზმის]] მწვერვალია. [[ჭავჭავაძე ილია|ი. ჭავჭავაძის]] აზრით, მისი შემოქმედება მოასწავებს ევროპეიზმის დამკვიდრებას ქართულ მწერლობაში, რაც დაკავშირებული იყო აღმოსავლური ([[ირანი|სპარსული]]) პოეზიის გავლენის უარყოფასთან. როგორც მოაზროვნემ და [[მხატვარი|მხატვარმა]], ნ. ბარათაშვილმა გეზი მისცა მთელი XIX საუკუნის ლიტერატურულ განვითარებას [[საქართველო|საქართველოში]]. პოეტის [[მსოფლმხედველობა|მსოფლმხედველობრივ]] ინტერესთა რკალი მეტად ფართოა, ხოლო მიზეზთა მიზეზი მისი სულიერი ტკივილისა ეროვნულ სინამდვილესთან არის დაკავშირებული. ნ. ბარათაშვილის მსოფლმხედველობრივ ძიებათა რთული შინაარსის ამოსახსნელად თავისებური გასაღებია პოემა „ბედი ქართლისა“ (1839). პოემის [[სიუჟეტი|სიუჟეტს]] საფუძვლად უდევს რეალური ისტორიული მოვლენა: [[აღა-მაჰმად-ხან ყაჯარი|აღა მაჰმად-ხანის]] მიერ 1795 წ. [[თბილისი|თბილისის]] აღება, რამაც ფაქტიურად საქართველოს მომავალი ბედი განაპირობა; მაგრამ „ბედი ქართლისა“, როგორც რომანტიკული პოემა, შორს დგას მხატვრული ისტორიზმის მყარი პრინციპებისგან. პოემაში წარმოსახული მოვლენები სიმბოლურ განზომილებასაც შეიცავს. [[ერეკლე მეორე|ერეკლე მეორის]] სახე და მოქმედება ნ. ბარათაშვილისთვის გაცნობიერებული აუცილებლობის განსახიერებაა. ერეკლეს ღრმად აქვს შეგნებული ისტორიული ბედისწერის გარდუვალობა. [[სოლომონ ლიონიძე|სოლომონ მსაჯული]] ერეკლესთან პაექრობისას ძირითადად ადამიანის ბუნებისა და „ერის თვისების“ ცნებებს ემყარება: [[ადამიანი|ადამიანთა]] თანდაყოლილი სწრაფვა თავისუფლებისკენ, მისი რწმენით, შეუძლებელს ხდის არსებობის უცხო, შეუთავსებელ ფორმებთან შეგუებას. ეს დავა ემოციური შთაბეჭდილების თვალსაზრისით მსაჯულის სასარგებლოდ წყდება. მაგრამ საბოლოოდ, ობიექტურად, პოემაში მაინც ერეკლეს პოზიცია იმარჯვებს. „ბედი ქართლისა“ ნ. ბარათაშვილმა 22 წლისამ დაწერა. მიუხედავად თანდაყოლილი რომანტიკული სულიერი წყობისა, ჭაბუკ პოეტს აღმოაჩნდა რეალობის უაღრესი გრძნობა საოცარი სიმშვიდით უსწორებს იგი თვალს სინამდვილის ულმობელ განაჩენს და წყნარი, უდრტვინველი, შეკავებული ტონალობით ამთავრებს პოემას. ის აქ თითქოს დაჟინებით აკვირდება გარდუვალობის ამოქმედებულ კანონს, აუღელვებელი სიჯიუტით ცდილობს გაერკვეს, შეისწავლოს, ფხიზლად, აუჩქარებლად, მხედველობის მაქსიმალური დაძაბვით განჭვრიტოს მისი არსება. „ბედი ქართლისა“ თავისებური პრელუდიაა ნ. ბარათაშვილის ფილოსოფიური ლირიკისთვის დამახასიათებელი ძიებისა, რომელიც მიზნად ისახავდა როგორც ახალი ჰუმანისტური იდეალების, ასევე ეროვნული მოქმედების სახელმძღვანელო პრინციპთა დადგენას. პოემაში დასმული კითხვა, ისევე როგორც ბარათაშვილის მთელი შემოქმედების ძირითადი ფილოსოფიური ალტერნატივა, თავის საბოლოო პასუხს „მერანში“ პოვებს. თუმცა პოეტის შემოქმედებითი ბიოგრაფია დროის მცირე მონაკვეთს მოიცავს, მან მსოფლმხედველობრივი და მხატრული განვითარების უაღრესად მნიშვნელოვანი გზა განვლო. [[უზნაძე დიმიტრი|დიმიტრი უზნაძის]] სიტყვით, ნ. ბარათაშვილის „მთელი სალიტერატურო შემოქმედება მხოლოდ „[[ოდისეა|ოდისეაა]]“ მისი თვითგამორკვევისაკენ მიმსწრაფი სულისა“. ეს იყო, ამავე დროს, ახალი [[ესთეტიკა|ესთეტიკური]] [[მრწამსი|მრწამსის]], ახალი პოეტური [[მანერიზმი|მანერის]] ჩამოყალიბებისა და დამკვიდრების ურთულესი გზაც.</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>ნ. ბარათაშვილის გენიის პირველი მძლავრი გამოვლინებაა ლექსი „შემოღამება მთაწმინდაზედ“ (1833-36). აქ მთავარია რომანტიკული ამაღლება, მიწიერი ტვირთისგან განთავისუფლებისა და სამყაროს იდუმალ, მარადიულ ძალებთან შეხმიანების ცდა. პოეტის ოცნება — [[ჰარმონია|ჰარმონიულად]] შეუთვისდეს ამ საწყისებს, „რომ დაშთოს აქ ამაოება&quot;, აუხდენელია. „მერანისგან“ განსხვავებით, ამ ლექსის განწყობილება მოკლებულია [[დრამა|დრამატიზმს]]. აქ ჯერ კიდევ არ იგრძნობა ბედთან შეჭიდების [[მოტივი (ლიტერატურა)|მოტივი]]. იგივე სევდა ცხოვრების ამაოების გამო და ადამიანის სულიერ მოთხოვნილებათა მარადიული დაუკმაყოფილებლობის შეგნები ცნაურდება ფილოსოფიური ხასიათის ლექსში „ფიქრნი მტკვრის პირზედ“ (1837).</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>ნ. ბარათაშვილის გენიის პირველი მძლავრი გამოვლინებაა ლექსი „შემოღამება მთაწმინდაზედ“ (1833-36). აქ მთავარია რომანტიკული ამაღლება, მიწიერი ტვირთისგან განთავისუფლებისა და სამყაროს იდუმალ, მარადიულ ძალებთან შეხმიანების ცდა. პოეტის ოცნება — [[ჰარმონია|ჰარმონიულად]] შეუთვისდეს ამ საწყისებს, „რომ დაშთოს აქ ამაოება&quot;, აუხდენელია. „მერანისგან“ განსხვავებით, ამ ლექსის განწყობილება მოკლებულია [[დრამა|დრამატიზმს]]. აქ ჯერ კიდევ არ იგრძნობა ბედთან შეჭიდების [[მოტივი (ლიტერატურა)|მოტივი]]. იგივე სევდა ცხოვრების ამაოების გამო და ადამიანის სულიერ მოთხოვნილებათა მარადიული დაუკმაყოფილებლობის შეგნები ცნაურდება ფილოსოფიური ხასიათის ლექსში „ფიქრნი მტკვრის პირზედ“ (1837).</div></td></tr> </table>

Tkenchoshvili https://www.nplg.gov.ge/wikidict/index.php?title=%E1%83%91%E1%83%90%E1%83%A0%E1%83%90%E1%83%97%E1%83%90%E1%83%A8%E1%83%95%E1%83%98%E1%83%9A%E1%83%98_%E1%83%9C%E1%83%98%E1%83%99%E1%83%9D%E1%83%9A%E1%83%9D%E1%83%96&diff=250554&oldid=prev 2025-07-25T12:40:15Z

<p>‎<span dir="auto"><span class="autocomment">შემოქმედება</span></span></p> <table class='diff diff-contentalign-left'> <col class='diff-marker' /> <col class='diff-content' /> <col class='diff-marker' /> <col class='diff-content' /> <tr valign='top'> <td colspan='2' style="background-color: white; color:black;">←წინა ვერსია</td> <td colspan='2' style="background-color: white; color:black;">12:40, 25 ივლისი 2025-ის ვერსია</td> </tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno">ხაზი 9:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">ხაზი 9:</td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>ნ. ბარათაშვილის პოეზია ქართული [[რომანტიზმი|რომანტიზმის]] მწვერვალია. [[ჭავჭავაძე ილია|ი. ჭავჭავაძის]] აზრით, მისი შემოქმედება მოასწავებს ევროპეიზმის დამკვიდრებას ქართულ მწერლობაში, რაც დაკავშირებული იყო აღმოსავლური ([[ირანი|სპარსული]]) პოეზიის გავლენის უარყოფასთან. როგორც მოაზროვნემ და [[მხატვარი|მხატვარმა]], ნ. ბარათაშვილმა გეზი მისცა მთელი XIX საუკუნის ლიტერატურულ განვითარებას [[საქართველო|საქართველოში]]. პოეტის [[მსოფლმხედველობა|მსოფლმხედველობრივ]] ინტერესთა რკალი მეტად ფართოა, ხოლო მიზეზთა მიზეზი მისი სულიერი ტკივილისა ეროვნულ სინამდვილესთან არის დაკავშირებული. ნ. ბარათაშვილის მსოფლმხედველობრივ ძიებათა რთული შინაარსის ამოსახსნელად თავისებური გასაღებია პოემა „ბედი ქართლისა“ (1839). პოემის [[სიუჟეტი|სიუჟეტს]] საფუძვლად უდევს რეალური ისტორიული მოვლენა: [[აღა-მაჰმად-ხან ყაჯარი|აღა მაჰმად-ხანის]] მიერ 1795 წ. [[თბილისი|თბილისის]] აღება, რამაც ფაქტიურად საქართველოს მომავალი ბედი განაპირობა; მაგრამ „ბედი ქართლისა“, როგორც რომანტიკული პოემა, შორს დგას მხატვრული ისტორიზმის მყარი პრინციპებისგან. პოემაში წარმოსახული მოვლენები სიმბოლურ განზომილებასაც შეიცავს. [[ერეკლე მეორე|ერეკლე მეორის]] სახე და მოქმედება ნ. ბარათაშვილისთვის გაცნობიერებული აუცილებლობის განსახიერებაა. ერეკლეს ღრმად აქვს შეგნებული ისტორიული ბედისწერის გარდუვალობა. [[სოლომონ ლიონიძე|სოლომონ მსაჯული]] ერეკლესთან პაექრობისას ძირითადად ადამიანის ბუნებისა და „ერის თვისების“ ცნებებს ემყარება: [[ადამიანი|ადამიანთა]] თანდაყოლილი სწრაფვა თავისუფლებისკენ, მისი რწმენით, შეუძლებელს ხდის არსებობის უცხო, შეუთავსებელ ფორმებთან შეგუებას. ეს დავა ემოციური შთაბეჭდილების თვალსაზრისით მსაჯულის სასარგებლოდ წყდება. მაგრამ საბოლოოდ, ობიექტურად, პოემაში მაინც ერეკლეს პოზიცია იმარჯვებს. „ბედი ქართლისა“ ნ. ბარათაშვილმა 22 წლისამ დაწერა. მიუხედავად თანდაყოლილი რომანტიკული სულიერი წყობისა, ჭაბუკ პოეტს აღმოაჩნდა რეალობის უაღრესი გრძნობა საოცარი სიმშვიდით უსწორებს იგი თვალს სინამდვილის ულმობელ განაჩენს და წყნარი, უდრტვინველი, შეკავებული ტონალობით ამთავრებს პოემას. ის აქ თითქოს დაჟინებით აკვირდება გარდუვალობის ამოქმედებულ კანონს, აუღელვებელი სიჯიუტით ცდილობს გაერკვეს, შეისწავლოს, ფხიზლად, აუჩქარებლად, მხედველობის მაქსიმალური დაძაბვით განჭვრიტოს მისი არსება. „ბედი ქართლისა“ თავისებური პრელუდიაა ნ. ბარათაშვილის ფილოსოფიური ლირიკისთვის დამახასიათებელი ძიებისა, რომელიც მიზნად ისახავდა როგორც ახალი ჰუმანისტური იდეალების, ასევე ეროვნული მოქმედების სახელმძღვანელო პრინციპთა დადგენას. პოემაში დასმული კითხვა, ისევე როგორც ბარათაშვილის მთელი შემოქმედების ძირითადი ფილოსოფიური ალტერნატივა, თავის საბოლოო პასუხს „მერანში“ პოვებს. თუმცა პოეტის შემოქმედებითი ბიოგრაფია დროის მცირე მონაკვეთს მოიცავს, მან მსოფლმხედველობრივი და მხატრული განვითარების უაღრესად მნიშვნელოვანი გზა განვლო. [[უზნაძე დიმიტრი|დიმიტრი უზნაძის]] სიტყვით, ნ. ბარათაშვილის „მთელი სალიტერატურო შემოქმედება მხოლოდ „[[ოდისეა|ოდისეაა]]“ მისი თვითგამორკვევისაკენ მიმსწრაფი სულისა“. ეს იყო, ამავე დროს, ახალი [[ესთეტიკა|ესთეტიკური]] [[მრწამსი|მრწამსის]], ახალი პოეტური [[მანერიზმი|მანერის]] ჩამოყალიბებისა და დამკვიდრების ურთულესი გზაც.</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>ნ. ბარათაშვილის პოეზია ქართული [[რომანტიზმი|რომანტიზმის]] მწვერვალია. [[ჭავჭავაძე ილია|ი. ჭავჭავაძის]] აზრით, მისი შემოქმედება მოასწავებს ევროპეიზმის დამკვიდრებას ქართულ მწერლობაში, რაც დაკავშირებული იყო აღმოსავლური ([[ირანი|სპარსული]]) პოეზიის გავლენის უარყოფასთან. როგორც მოაზროვნემ და [[მხატვარი|მხატვარმა]], ნ. ბარათაშვილმა გეზი მისცა მთელი XIX საუკუნის ლიტერატურულ განვითარებას [[საქართველო|საქართველოში]]. პოეტის [[მსოფლმხედველობა|მსოფლმხედველობრივ]] ინტერესთა რკალი მეტად ფართოა, ხოლო მიზეზთა მიზეზი მისი სულიერი ტკივილისა ეროვნულ სინამდვილესთან არის დაკავშირებული. ნ. ბარათაშვილის მსოფლმხედველობრივ ძიებათა რთული შინაარსის ამოსახსნელად თავისებური გასაღებია პოემა „ბედი ქართლისა“ (1839). პოემის [[სიუჟეტი|სიუჟეტს]] საფუძვლად უდევს რეალური ისტორიული მოვლენა: [[აღა-მაჰმად-ხან ყაჯარი|აღა მაჰმად-ხანის]] მიერ 1795 წ. [[თბილისი|თბილისის]] აღება, რამაც ფაქტიურად საქართველოს მომავალი ბედი განაპირობა; მაგრამ „ბედი ქართლისა“, როგორც რომანტიკული პოემა, შორს დგას მხატვრული ისტორიზმის მყარი პრინციპებისგან. პოემაში წარმოსახული მოვლენები სიმბოლურ განზომილებასაც შეიცავს. [[ერეკლე მეორე|ერეკლე მეორის]] სახე და მოქმედება ნ. ბარათაშვილისთვის გაცნობიერებული აუცილებლობის განსახიერებაა. ერეკლეს ღრმად აქვს შეგნებული ისტორიული ბედისწერის გარდუვალობა. [[სოლომონ ლიონიძე|სოლომონ მსაჯული]] ერეკლესთან პაექრობისას ძირითადად ადამიანის ბუნებისა და „ერის თვისების“ ცნებებს ემყარება: [[ადამიანი|ადამიანთა]] თანდაყოლილი სწრაფვა თავისუფლებისკენ, მისი რწმენით, შეუძლებელს ხდის არსებობის უცხო, შეუთავსებელ ფორმებთან შეგუებას. ეს დავა ემოციური შთაბეჭდილების თვალსაზრისით მსაჯულის სასარგებლოდ წყდება. მაგრამ საბოლოოდ, ობიექტურად, პოემაში მაინც ერეკლეს პოზიცია იმარჯვებს. „ბედი ქართლისა“ ნ. ბარათაშვილმა 22 წლისამ დაწერა. მიუხედავად თანდაყოლილი რომანტიკული სულიერი წყობისა, ჭაბუკ პოეტს აღმოაჩნდა რეალობის უაღრესი გრძნობა საოცარი სიმშვიდით უსწორებს იგი თვალს სინამდვილის ულმობელ განაჩენს და წყნარი, უდრტვინველი, შეკავებული ტონალობით ამთავრებს პოემას. ის აქ თითქოს დაჟინებით აკვირდება გარდუვალობის ამოქმედებულ კანონს, აუღელვებელი სიჯიუტით ცდილობს გაერკვეს, შეისწავლოს, ფხიზლად, აუჩქარებლად, მხედველობის მაქსიმალური დაძაბვით განჭვრიტოს მისი არსება. „ბედი ქართლისა“ თავისებური პრელუდიაა ნ. ბარათაშვილის ფილოსოფიური ლირიკისთვის დამახასიათებელი ძიებისა, რომელიც მიზნად ისახავდა როგორც ახალი ჰუმანისტური იდეალების, ასევე ეროვნული მოქმედების სახელმძღვანელო პრინციპთა დადგენას. პოემაში დასმული კითხვა, ისევე როგორც ბარათაშვილის მთელი შემოქმედების ძირითადი ფილოსოფიური ალტერნატივა, თავის საბოლოო პასუხს „მერანში“ პოვებს. თუმცა პოეტის შემოქმედებითი ბიოგრაფია დროის მცირე მონაკვეთს მოიცავს, მან მსოფლმხედველობრივი და მხატრული განვითარების უაღრესად მნიშვნელოვანი გზა განვლო. [[უზნაძე დიმიტრი|დიმიტრი უზნაძის]] სიტყვით, ნ. ბარათაშვილის „მთელი სალიტერატურო შემოქმედება მხოლოდ „[[ოდისეა|ოდისეაა]]“ მისი თვითგამორკვევისაკენ მიმსწრაფი სულისა“. ეს იყო, ამავე დროს, ახალი [[ესთეტიკა|ესთეტიკური]] [[მრწამსი|მრწამსის]], ახალი პოეტური [[მანერიზმი|მანერის]] ჩამოყალიბებისა და დამკვიდრების ურთულესი გზაც.</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>−</td><td style="background: #ffa; color:black; font-size: smaller;"><div>ნ. ბარათაშვილის გენიის პირველი მძლავრი გამოვლინებაა ლექსი „შემოღამება მთაწმინდაზედ“ (1833-36). აქ მთავარია რომანტიკული ამაღლება, მიწიერი ტვირთისგან განთავისუფლებისა და სამყაროს იდუმალ, მარადიულ ძალებთან შეხმიანების ცდა. პოეტის ოცნება — [[ჰარმონია|ჰარმონიულად]] შეუთვისდეს ამ საწყისებს, „რომ დაშთოს აქ ამაოება&quot;, აუხდენელია. „მერანისგან“ განსხვავებით, ამ ლექსის განწყობილება მოკლებულია [[დრამა|დრამატიზმს]]. აქ ჯერ კიდევ არ იგრძნობა ბედთან შეჭიდების მოტივი. იგივე სევდა ცხოვრების ამაოების გამო და ადამიანის სულიერ მოთხოვნილებათა მარადიული დაუკმაყოფილებლობის შეგნები ცნაურდება ფილოსოფიური ხასიათის ლექსში „ფიქრნი მტკვრის პირზედ“ (1837).</div></td><td class='diff-marker'>+</td><td style="background: #cfc; color:black; font-size: smaller;"><div>ნ. ბარათაშვილის გენიის პირველი მძლავრი გამოვლინებაა ლექსი „შემოღამება მთაწმინდაზედ“ (1833-36). აქ მთავარია რომანტიკული ამაღლება, მიწიერი ტვირთისგან განთავისუფლებისა და სამყაროს იდუმალ, მარადიულ ძალებთან შეხმიანების ცდა. პოეტის ოცნება — [[ჰარმონია|ჰარმონიულად]] შეუთვისდეს ამ საწყისებს, „რომ დაშთოს აქ ამაოება&quot;, აუხდენელია. „მერანისგან“ განსხვავებით, ამ ლექსის განწყობილება მოკლებულია [[დრამა|დრამატიზმს]]. აქ ჯერ კიდევ არ იგრძნობა ბედთან შეჭიდების <ins class="diffchange diffchange-inline">[[</ins>მოტივი <ins class="diffchange diffchange-inline">(ლიტერატურა)|მოტივი]]</ins>. იგივე სევდა ცხოვრების ამაოების გამო და ადამიანის სულიერ მოთხოვნილებათა მარადიული დაუკმაყოფილებლობის შეგნები ცნაურდება ფილოსოფიური ხასიათის ლექსში „ფიქრნი მტკვრის პირზედ“ (1837).</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>ადამიანური ქმედების, ღვაწლის, „შრომისა და ზრუნვის“ მთავარ სტიმულს ნიკოლოზ ბარათაშვილი ხედავს მისი გულის დაუოკებელ წყურვილში, მის თანდაყოლილ ძლიერ ვნებებში. ეს რომანტიკული შეხედულება ადამიანის ბუნებაზე გამოხატულია მკაფიო&#160; [[მეტაფორა|მეტაფორულ]] სახეში:</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>ადამიანური ქმედების, ღვაწლის, „შრომისა და ზრუნვის“ მთავარ სტიმულს ნიკოლოზ ბარათაშვილი ხედავს მისი გულის დაუოკებელ წყურვილში, მის თანდაყოლილ ძლიერ ვნებებში. ეს რომანტიკული შეხედულება ადამიანის ბუნებაზე გამოხატულია მკაფიო&#160; [[მეტაფორა|მეტაფორულ]] სახეში:</div></td></tr> <tr><td colspan="2" class="diff-lineno">ხაზი 50:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">ხაზი 50:</td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>ნ. ბარათაშვილის თხზულებათა ძირითადი გამოცემებია: 1876 წ. (რედაქტორი [[პეტრე უმიკაშვილი|პ. უმიკაშვილი]]), 1895 წ. ([[თაყაიშვილი ექვთიმე|ე. თაყაიშვილი]] და დ. კარიჭაშვილი), 1922 წ. (ს[[ფირცხალავა სამსონ|. ფირცხალავა]]), 1930 წ. ([[ინგოროყვა პავლე|პ. ინგოროყვა]]), 1939 წ. (ი. თავაძე, ა. გაწერელია); 1945 წ. ([[კეკელიძე კორნელი|კ. კეკელიძე]]); 1968 წ. ([[ინგოროყვა პავლე|პ. ინგოროყვა]]), 1972 წ. (ა. გაწერელია, ი. ლოლაშვილი).</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>ნ. ბარათაშვილის თხზულებათა ძირითადი გამოცემებია: 1876 წ. (რედაქტორი [[პეტრე უმიკაშვილი|პ. უმიკაშვილი]]), 1895 წ. ([[თაყაიშვილი ექვთიმე|ე. თაყაიშვილი]] და დ. კარიჭაშვილი), 1922 წ. (ს[[ფირცხალავა სამსონ|. ფირცხალავა]]), 1930 წ. ([[ინგოროყვა პავლე|პ. ინგოროყვა]]), 1939 წ. (ი. თავაძე, ა. გაწერელია); 1945 წ. ([[კეკელიძე კორნელი|კ. კეკელიძე]]); 1968 წ. ([[ინგოროყვა პავლე|პ. ინგოროყვა]]), 1972 წ. (ა. გაწერელია, ი. ლოლაშვილი).</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>−</td><td style="background: #ffa; color:black; font-size: smaller;"><div><del style="color: red; font-weight: bold; text-decoration: none;"></del></div></td><td colspan="2">&#160;</td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>==ლიტერატურა==</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>==ლიტერატურა==</div></td></tr> </table>

Tkenchoshvili https://www.nplg.gov.ge/wikidict/index.php?title=%E1%83%91%E1%83%90%E1%83%A0%E1%83%90%E1%83%97%E1%83%90%E1%83%A8%E1%83%95%E1%83%98%E1%83%9A%E1%83%98_%E1%83%9C%E1%83%98%E1%83%99%E1%83%9D%E1%83%9A%E1%83%9D%E1%83%96&diff=209078&oldid=prev 2023-10-18T16:08:21Z

<p></p> <table class='diff diff-contentalign-left'> <col class='diff-marker' /> <col class='diff-content' /> <col class='diff-marker' /> <col class='diff-content' /> <tr valign='top'> <td colspan='2' style="background-color: white; color:black;">←წინა ვერსია</td> <td colspan='2' style="background-color: white; color:black;">16:08, 18 ოქტომბერი 2023-ის ვერსია</td> </tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno">ხაზი 1:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">ხაზი 1:</td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>[[ფაილი:Nikoloz baratashvili.PNG|thumb|ნიკოლოზ ბარათაშვილი]]</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>[[ფაილი:Nikoloz baratashvili.PNG|thumb|ნიკოლოზ ბარათაშვილი]]</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>−</td><td style="background: #ffa; color:black; font-size: smaller;"><div>'''ბარათაშვილი ნიკოლოზ''' (1817-1845) <del class="diffchange diffchange-inline">— </del>პოეტი. დაიბადა ცნობილი არისტოკრატის, ერთ დროს [[თბილისი]]ს თავადაზნაურობის [[მარშალი|მარშლის]] - მელიტონ ბარათაშვილის ოჯახში. დედამისი ეფემია — [[ერეკლე მეორე|ერეკლე მეორის]] შვილთაშვილი, [[ორბელიანი გრიგოლ|გრიგოლ ორბელიანის]] დაი — თანამედროვეთათვის ცნობილი იყო სანიმუშო ქართული აღზრდითა და სათნოებით. თბილისის კეთილშობილთა გიმნაზიაში (1827-1835) ნ. ბარათაშვილს ასწავლიდა 1832 წ. შეთქმულების ყველაზე [[რადიკალი|რადიკალური]] ფრთის ლიდერი [[სოლომონ დოდაშვილი]], რომელმაც განსაკუთრებული გავლენა მოახდინა ყმაწვილის [[მსოფლმხედველობა|მსოფლმხედველობაზე]]. გიმნაზიის დამთავრების შემდეგ ამაოდ ოცნებობდა უმაღლესი განათლების მისაღებად [[რუსეთი|რუსეთს]] გამგზავრებისთვის (ეს გეგმა ჩაიშალა უსახსრობის გამო, რასაც მაშინ მელიტონ ბარათაშვილის ოჯახი განიცდიდა). განუხორციელებელი დარჩა აგრეთვე (კოჭლობის მიზეზით) პოეტის განზრახვა მოქმედ [[არმია|არმიაში]] გამწესებისა. მიუხედავად ღრმა სულიერი [[დეპრესია|დეპრესიისა]], რომელიც შეინიშნებოდა ქართულ საზოგადოებრივ ცხოვრებაში 1832 წლის შეთქმულების დამარცხების შემდეგ, რაც ჭაბუკ პოეტს ხშირად „ამა სოფლის ამაოებისაკენ“ უბიძგებდა, ნ. ბარათაშვილი და მის გარშემო შემოკრებილი ახალგაზრდა ლიტერატორები ცდილობდნენ კულტურულ-საზოგადოებრივი საქმიანობის წამოწყებას. მაგრამ მათი მეცადინეობა ვერ ქმნიდა იმდროინდელი სულიერი ცხოვრების ამინდს. ზრახვის აღუსრულებლობა თან სდევდა პოეტის ყოველ პრაქტიკულ ნაბიჯს, ყველა გეგმას — როგორც საზოგადოებრივს, ისე პირადულს. გაპროვინციულებული ყოფის უნიათობასა და სიდუხჭირესთან ერთად წინ გადაეღობა მამისეული ოჯახის სრული გაღატაკების საფრთხეც. იძულებული გახდა რიგითი მოხელის სამსახურს დასჯერებოდა. მწვავე უკმაყოფილებას თან დაერთო პირადი დრამაც (უიმედო სიყვარული ეკატერინე ჭავჭავაძისადმი). ყოველივე ამან ღრმა [[დაღი]] დაასვა ნ. ბარათაშვილის ხასიათს. მის პირად წერილებს [[ლაიტმოტივი|ლაიტმოტივად]] გასდევს „მკაცრი ბედისა“ და სულიერი სარბიელის აუტანელი სივიწროვის განცდა. 1835 წლიდან მუშაობდა უბრალო ჩინოვნიკად სამართლისა და განჩინების ექსპედიციის კანცელარიაში; 1844 წ. სამსახურის საძიებლად წავიდა ნახიჩევანში, ხოლო 1845 წ. — განჯაში, სადაც ოთხი თვის შემდეგ დაიღუპა ავთვისებიანი მალარიით. ნ. ბარათაშვილის გადმოსვენებამ 1893 წ. განჯიდან თბილისში (დიდუბის პანთეონი) ეროვნული მანიფესტაციის სახე მიიღო. 1938 წლიდან პოეტის ნეშტი [[მთაწმინდა (თბილისი)|მთაწმინდის პანთეონში]] განისვენებს.</div></td><td class='diff-marker'>+</td><td style="background: #cfc; color:black; font-size: smaller;"><div>'''ბარათაშვილი ნიკოლოზ''' <ins class="diffchange diffchange-inline">– </ins>(1817-1845) <ins class="diffchange diffchange-inline">– </ins>პოეტი. დაიბადა ცნობილი არისტოკრატის, ერთ დროს [[თბილისი]]ს თავადაზნაურობის [[მარშალი|მარშლის]] - მელიტონ ბარათაშვილის ოჯახში. დედამისი ეფემია — [[ერეკლე მეორე|ერეკლე მეორის]] შვილთაშვილი, [[ორბელიანი გრიგოლ|გრიგოლ ორბელიანის]] დაი — თანამედროვეთათვის ცნობილი იყო სანიმუშო ქართული აღზრდითა და სათნოებით. თბილისის კეთილშობილთა გიმნაზიაში (1827-1835) ნ. ბარათაშვილს ასწავლიდა 1832 წ. შეთქმულების ყველაზე [[რადიკალი|რადიკალური]] ფრთის ლიდერი [[სოლომონ დოდაშვილი]], რომელმაც განსაკუთრებული გავლენა მოახდინა ყმაწვილის [[მსოფლმხედველობა|მსოფლმხედველობაზე]]. გიმნაზიის დამთავრების შემდეგ ამაოდ ოცნებობდა უმაღლესი განათლების მისაღებად [[რუსეთი|რუსეთს]] გამგზავრებისთვის (ეს გეგმა ჩაიშალა უსახსრობის გამო, რასაც მაშინ მელიტონ ბარათაშვილის ოჯახი განიცდიდა). განუხორციელებელი დარჩა აგრეთვე (კოჭლობის მიზეზით) პოეტის განზრახვა მოქმედ [[არმია|არმიაში]] გამწესებისა. მიუხედავად ღრმა სულიერი [[დეპრესია|დეპრესიისა]], რომელიც შეინიშნებოდა ქართულ საზოგადოებრივ ცხოვრებაში 1832 წლის შეთქმულების დამარცხების შემდეგ, რაც ჭაბუკ პოეტს ხშირად „ამა სოფლის ამაოებისაკენ“ უბიძგებდა, ნ. ბარათაშვილი და მის გარშემო შემოკრებილი ახალგაზრდა ლიტერატორები ცდილობდნენ კულტურულ-საზოგადოებრივი საქმიანობის წამოწყებას. მაგრამ მათი მეცადინეობა ვერ ქმნიდა იმდროინდელი სულიერი ცხოვრების ამინდს. ზრახვის აღუსრულებლობა თან სდევდა პოეტის ყოველ პრაქტიკულ ნაბიჯს, ყველა გეგმას — როგორც საზოგადოებრივს, ისე პირადულს. გაპროვინციულებული ყოფის უნიათობასა და სიდუხჭირესთან ერთად წინ გადაეღობა მამისეული ოჯახის სრული გაღატაკების საფრთხეც. იძულებული გახდა რიგითი მოხელის სამსახურს დასჯერებოდა. მწვავე უკმაყოფილებას თან დაერთო პირადი დრამაც (უიმედო სიყვარული ეკატერინე ჭავჭავაძისადმი). ყოველივე ამან ღრმა [[დაღი]] დაასვა ნ. ბარათაშვილის ხასიათს. მის პირად წერილებს [[ლაიტმოტივი|ლაიტმოტივად]] გასდევს „მკაცრი ბედისა“ და სულიერი სარბიელის აუტანელი სივიწროვის განცდა. 1835 წლიდან მუშაობდა უბრალო ჩინოვნიკად სამართლისა და განჩინების ექსპედიციის კანცელარიაში; 1844 წ. სამსახურის საძიებლად წავიდა ნახიჩევანში, ხოლო 1845 წ. — განჯაში, სადაც ოთხი თვის შემდეგ დაიღუპა ავთვისებიანი მალარიით. ნ. ბარათაშვილის გადმოსვენებამ 1893 წ. განჯიდან თბილისში (დიდუბის პანთეონი) ეროვნული მანიფესტაციის სახე მიიღო. 1938 წლიდან პოეტის ნეშტი [[მთაწმინდა (თბილისი)|მთაწმინდის პანთეონში]] განისვენებს.</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>ნ. ბარათაშვილის ცხოვრება ღარიბია ღირსშესანიშნავი ფაქტებით. მთავარი, რაც მის ბიოგრაფიაში ყურადღებას იპყრობს, ის კი არ არის, რასაც აღსრულება ეწერა, არამედ ის, რაც პოეტს აუხდენელ ოცნებად დარჩა: განუხორციელებელი სურვილები, გეგმები. „მერანის“ ავტორის სულიერი [[ტრაგედია]] იყო ტრაგედია დიდი ცხოვრებისთვის, დიდი ქმედებისთვის დაბადებული პიროვნებისა, რომელსაც დრომ ფაქტიური უმოქმედობა არგუნა წილად.</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>ნ. ბარათაშვილის ცხოვრება ღარიბია ღირსშესანიშნავი ფაქტებით. მთავარი, რაც მის ბიოგრაფიაში ყურადღებას იპყრობს, ის კი არ არის, რასაც აღსრულება ეწერა, არამედ ის, რაც პოეტს აუხდენელ ოცნებად დარჩა: განუხორციელებელი სურვილები, გეგმები. „მერანის“ ავტორის სულიერი [[ტრაგედია]] იყო ტრაგედია დიდი ცხოვრებისთვის, დიდი ქმედებისთვის დაბადებული პიროვნებისა, რომელსაც დრომ ფაქტიური უმოქმედობა არგუნა წილად.</div></td></tr> <tr><td colspan="2" class="diff-lineno">ხაზი 64:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">ხაზი 64:</td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>[[კატეგორია:ქართველი პოეტები]]</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>[[კატეგორია:ქართველი პოეტები]]</div></td></tr> <tr><td colspan="2">&#160;</td><td class='diff-marker'>+</td><td style="background: #cfc; color:black; font-size: smaller;"><div><ins style="color: red; font-weight: bold; text-decoration: none;">[[კატეგორია:ქართველი რომანტიკოსები]]</ins></div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>[[კატეგორია:ბარათაშვილები]]</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>[[კატეგორია:ბარათაშვილები]]</div></td></tr> </table>

Tkenchoshvili https://www.nplg.gov.ge/wikidict/index.php?title=%E1%83%91%E1%83%90%E1%83%A0%E1%83%90%E1%83%97%E1%83%90%E1%83%A8%E1%83%95%E1%83%98%E1%83%9A%E1%83%98_%E1%83%9C%E1%83%98%E1%83%99%E1%83%9D%E1%83%9A%E1%83%9D%E1%83%96&diff=208080&oldid=prev 2023-10-12T21:04:59Z

<p></p> <table class='diff diff-contentalign-left'> <col class='diff-marker' /> <col class='diff-content' /> <col class='diff-marker' /> <col class='diff-content' /> <tr valign='top'> <td colspan='2' style="background-color: white; color:black;">←წინა ვერსია</td> <td colspan='2' style="background-color: white; color:black;">21:04, 12 ოქტომბერი 2023-ის ვერსია</td> </tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno">ხაზი 49:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">ხაზი 49:</td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>ამრიგად, ეროვნული პრობლემატიკაც ბარათაშვილის შემოქმედებაში ფართო ფილოსოფიური ასპექტით გადაიჭრა. „მერანის“ მთავარი იდეა — ადამიანის შემოქმედი სულისა და თავისუფალი ნების სამკვდრო-სასიცოცხლო, უკომპრომისო ბრძოლა აუცილებლობის მტრულ ძალებთან, როგორც კაცობრიობის ისტორიის ჭეშმარიტი აზრი და გამართლება, თავისი უნივერსალური შინაარსით ამომწურავი პასუხია იმ კითხვებისა, რომლებიც პოეტმა „ბედი ქართლისაში“ დასვა. თუ რუსთაველის პოემაში თავისი სრულქმნილი გამოხატულება პოვა კლასიკურმა ეპიკურმა აზროვნებამ, „მერანი“ რომანტიკული პოეზიისთვის დამახასიათებელი ლირიკული თვითგამოხატვის უთვალსაჩინოესი ნიმუშია. ეს არის ერთ-ერთი ბრწყინვალე გამოვლინება ქართველი ერის პოეტური გენიისა, რომელიც გარდუვალი მხატვრული ზემოქმედების ძალას ინარჩუნებს.</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>ამრიგად, ეროვნული პრობლემატიკაც ბარათაშვილის შემოქმედებაში ფართო ფილოსოფიური ასპექტით გადაიჭრა. „მერანის“ მთავარი იდეა — ადამიანის შემოქმედი სულისა და თავისუფალი ნების სამკვდრო-სასიცოცხლო, უკომპრომისო ბრძოლა აუცილებლობის მტრულ ძალებთან, როგორც კაცობრიობის ისტორიის ჭეშმარიტი აზრი და გამართლება, თავისი უნივერსალური შინაარსით ამომწურავი პასუხია იმ კითხვებისა, რომლებიც პოეტმა „ბედი ქართლისაში“ დასვა. თუ რუსთაველის პოემაში თავისი სრულქმნილი გამოხატულება პოვა კლასიკურმა ეპიკურმა აზროვნებამ, „მერანი“ რომანტიკული პოეზიისთვის დამახასიათებელი ლირიკული თვითგამოხატვის უთვალსაჩინოესი ნიმუშია. ეს არის ერთ-ერთი ბრწყინვალე გამოვლინება ქართველი ერის პოეტური გენიისა, რომელიც გარდუვალი მხატვრული ზემოქმედების ძალას ინარჩუნებს.</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>−</td><td style="background: #ffa; color:black; font-size: smaller;"><div>ნ. ბარათაშვილის თხზულებათა ძირითადი გამოცემებია: 1876 წ. (რედაქტორი პ. უმიკაშვილი), 1895 წ. ([[თაყაიშვილი ექვთიმე|ე. თაყაიშვილი]] და დ. კარიჭაშვილი), 1922 წ. (ს[[ფირცხალავა სამსონ|. ფირცხალავა]]), 1930 წ. ([[ინგოროყვა პავლე|პ. ინგოროყვა]]), 1939 წ. (ი. თავაძე, ა. გაწერელია); 1945 წ. ([[კეკელიძე კორნელი|კ. კეკელიძე]]); 1968 წ. ([[ინგოროყვა პავლე|პ. ინგოროყვა]]), 1972 წ. (ა. გაწერელია, ი. ლოლაშვილი).</div></td><td class='diff-marker'>+</td><td style="background: #cfc; color:black; font-size: smaller;"><div>ნ. ბარათაშვილის თხზულებათა ძირითადი გამოცემებია: 1876 წ. (რედაქტორი <ins class="diffchange diffchange-inline">[[პეტრე უმიკაშვილი|</ins>პ. უმიკაშვილი<ins class="diffchange diffchange-inline">]]</ins>), 1895 წ. ([[თაყაიშვილი ექვთიმე|ე. თაყაიშვილი]] და დ. კარიჭაშვილი), 1922 წ. (ს[[ფირცხალავა სამსონ|. ფირცხალავა]]), 1930 წ. ([[ინგოროყვა პავლე|პ. ინგოროყვა]]), 1939 წ. (ი. თავაძე, ა. გაწერელია); 1945 წ. ([[კეკელიძე კორნელი|კ. კეკელიძე]]); 1968 წ. ([[ინგოროყვა პავლე|პ. ინგოროყვა]]), 1972 წ. (ა. გაწერელია, ი. ლოლაშვილი).</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td></tr> </table>

Tkenchoshvili https://www.nplg.gov.ge/wikidict/index.php?title=%E1%83%91%E1%83%90%E1%83%A0%E1%83%90%E1%83%97%E1%83%90%E1%83%A8%E1%83%95%E1%83%98%E1%83%9A%E1%83%98_%E1%83%9C%E1%83%98%E1%83%99%E1%83%9D%E1%83%9A%E1%83%9D%E1%83%96&diff=206707&oldid=prev 2023-10-09T10:53:00Z

<p>‎<span dir="auto"><span class="autocomment">ლიტერატურა</span></span></p> <table class='diff diff-contentalign-left'> <col class='diff-marker' /> <col class='diff-content' /> <col class='diff-marker' /> <col class='diff-content' /> <tr valign='top'> <td colspan='2' style="background-color: white; color:black;">←წინა ვერსია</td> <td colspan='2' style="background-color: white; color:black;">10:53, 9 ოქტომბერი 2023-ის ვერსია</td> </tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno">ხაზი 53:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">ხაზი 53:</td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>==ლიტერატურა==</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>==ლიტერატურა==</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>−</td><td style="background: #ffa; color:black; font-size: smaller;"><div>ა. გაწერელია, [[ნიკოლოზ ბარათაშვილი]], 1947; &#160;</div></td><td class='diff-marker'>+</td><td style="background: #cfc; color:black; font-size: smaller;"><div><ins class="diffchange diffchange-inline">* </ins>ა. გაწერელია, [[ნიკოლოზ ბარათაშვილი]], 1947; &#160;</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>−</td><td style="background: #ffa; color:black; font-size: smaller;"><div>[[კოტეტიშვილი ვახტანგ|ვ. კოტეტიშვილი]], ქართული ლიტერატურის ისტორია, XIX საუკუნე, 1959; &#160;</div></td><td class='diff-marker'>+</td><td style="background: #cfc; color:black; font-size: smaller;"><div><ins class="diffchange diffchange-inline">* </ins>[[კოტეტიშვილი ვახტანგ|ვ. კოტეტიშვილი]], ქართული ლიტერატურის ისტორია, XIX საუკუნე, 1959; &#160;</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>−</td><td style="background: #ffa; color:black; font-size: smaller;"><div>ი. მეუნარგია, ცხოვრება და პოეზია ნიკოლოზ ბარათაშვილისა, 1968; &#160;</div></td><td class='diff-marker'>+</td><td style="background: #cfc; color:black; font-size: smaller;"><div><ins class="diffchange diffchange-inline">* </ins>ი. მეუნარგია, ცხოვრება და პოეზია ნიკოლოზ ბარათაშვილისა, 1968; &#160;</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>−</td><td style="background: #ffa; color:black; font-size: smaller;"><div>[[ინგოროყვა პავლე|პ. ინგოროყვა]], ნიკოლოზ ბარათაშვილი, 1969; &#160;</div></td><td class='diff-marker'>+</td><td style="background: #cfc; color:black; font-size: smaller;"><div><ins class="diffchange diffchange-inline">* </ins>[[ინგოროყვა პავლე|პ. ინგოროყვა]], ნიკოლოზ ბარათაშვილი, 1969; &#160;</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>−</td><td style="background: #ffa; color:black; font-size: smaller;"><div>გ. ასათიანი, „მერანი“ და მისი ავტორი. 1969; &#160;</div></td><td class='diff-marker'>+</td><td style="background: #cfc; color:black; font-size: smaller;"><div><ins class="diffchange diffchange-inline">* </ins>გ. ასათიანი, „მერანი“ და მისი ავტორი. 1969; &#160;</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>−</td><td style="background: #ffa; color:black; font-size: smaller;"><div>[[აბაშიძე კიტა|კ. აბაშიძე]], ეტიუდები XIX ს. ქართული ლიტერატურის შესახებ, 1970.</div></td><td class='diff-marker'>+</td><td style="background: #cfc; color:black; font-size: smaller;"><div><ins class="diffchange diffchange-inline">* </ins>[[აბაშიძე კიტა|კ. აბაშიძე]], ეტიუდები XIX ს. ქართული ლიტერატურის შესახებ, 1970.</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>== წყარო==</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>== წყარო==</div></td></tr> </table>

Tkenchoshvili https://www.nplg.gov.ge/wikidict/index.php?title=%E1%83%91%E1%83%90%E1%83%A0%E1%83%90%E1%83%97%E1%83%90%E1%83%A8%E1%83%95%E1%83%98%E1%83%9A%E1%83%98_%E1%83%9C%E1%83%98%E1%83%99%E1%83%9D%E1%83%9A%E1%83%9D%E1%83%96&diff=206706&oldid=prev 2023-10-09T10:52:18Z

<p></p> <a href="https://www.nplg.gov.ge/wikidict/index.php?title=%E1%83%91%E1%83%90%E1%83%A0%E1%83%90%E1%83%97%E1%83%90%E1%83%A8%E1%83%95%E1%83%98%E1%83%9A%E1%83%98_%E1%83%9C%E1%83%98%E1%83%99%E1%83%9D%E1%83%9A%E1%83%9D%E1%83%96&amp;diff=206706&amp;oldid=206627">ცვლილებების ჩვენება</a>

Tkenchoshvili https://www.nplg.gov.ge/wikidict/index.php?title=%E1%83%91%E1%83%90%E1%83%A0%E1%83%90%E1%83%97%E1%83%90%E1%83%A8%E1%83%95%E1%83%98%E1%83%9A%E1%83%98_%E1%83%9C%E1%83%98%E1%83%99%E1%83%9D%E1%83%9A%E1%83%9D%E1%83%96&diff=206627&oldid=prev 2023-10-09T09:19:19Z

<p></p> <a href="https://www.nplg.gov.ge/wikidict/index.php?title=%E1%83%91%E1%83%90%E1%83%A0%E1%83%90%E1%83%97%E1%83%90%E1%83%A8%E1%83%95%E1%83%98%E1%83%9A%E1%83%98_%E1%83%9C%E1%83%98%E1%83%99%E1%83%9D%E1%83%9A%E1%83%9D%E1%83%96&amp;diff=206627&amp;oldid=142361">ცვლილებების ჩვენება</a>

Masatiani https://www.nplg.gov.ge/wikidict/index.php?title=%E1%83%91%E1%83%90%E1%83%A0%E1%83%90%E1%83%97%E1%83%90%E1%83%A8%E1%83%95%E1%83%98%E1%83%9A%E1%83%98_%E1%83%9C%E1%83%98%E1%83%99%E1%83%9D%E1%83%9A%E1%83%9D%E1%83%96&diff=142361&oldid=prev 2022-02-20T20:17:24Z

<p>მომხმარებელმა Tkenchoshvili გვერდი „<a href="/wikidict/index.php/%E1%83%9C%E1%83%98%E1%83%99%E1%83%9D%E1%83%9A%E1%83%9D%E1%83%96_%E1%83%91%E1%83%90%E1%83%A0%E1%83%90%E1%83%97%E1%83%90%E1%83%A8%E1%83%95%E1%83%98%E1%83%9A%E1%83%98" class="mw-redirect" title="ნიკოლოზ ბარათაშვილი">ნიკოლოზ ბარათაშვილი“</a> გადაიტანა გვერდზე „<a href="/wikidict/index.php/%E1%83%91%E1%83%90%E1%83%A0%E1%83%90%E1%83%97%E1%83%90%E1%83%A8%E1%83%95%E1%83%98%E1%83%9A%E1%83%98_%E1%83%9C%E1%83%98%E1%83%99%E1%83%9D%E1%83%9A%E1%83%9D%E1%83%96" title="ბარათაშვილი ნიკოლოზ">ბარათაშვილი ნიკოლოზ</a>...</p> <table class='diff diff-contentalign-left'> <tr valign='top'> <td colspan='1' style="background-color: white; color:black;">←წინა ვერსია</td> <td colspan='1' style="background-color: white; color:black;">20:17, 20 თებერვალი 2022-ის ვერსია</td> </tr></table>

Tkenchoshvili https://www.nplg.gov.ge/wikidict/index.php?title=%E1%83%91%E1%83%90%E1%83%A0%E1%83%90%E1%83%97%E1%83%90%E1%83%A8%E1%83%95%E1%83%98%E1%83%9A%E1%83%98_%E1%83%9C%E1%83%98%E1%83%99%E1%83%9D%E1%83%9A%E1%83%9D%E1%83%96&diff=142359&oldid=prev 2022-02-20T20:17:14Z

<p>მომხმარებელმა Tkenchoshvili გვერდი „<a href="/wikidict/index.php/%E1%83%91%E1%83%90%E1%83%A0%E1%83%90%E1%83%97%E1%83%90%E1%83%A8%E1%83%95%E1%83%98%E1%83%9A%E1%83%98_%E1%83%9C%E1%83%98%E1%83%99%E1%83%9D%E1%83%9A%E1%83%9D%E1%83%96" title="ბარათაშვილი ნიკოლოზ">ბარათაშვილი ნიკოლოზ“</a> გადაიტანა გვერდზე „<a href="/wikidict/index.php/%E1%83%9C%E1%83%98%E1%83%99%E1%83%9D%E1%83%9A%E1%83%9D%E1%83%96_%E1%83%91%E1%83%90%E1%83%A0%E1%83%90%E1%83%97%E1%83%90%E1%83%A8%E1%83%95%E1%83%98%E1%83%9A%E1%83%98" class="mw-redirect" title="ნიკოლოზ ბარათაშვილი">ნიკოლოზ ბარათაშვილი“</a></p> <table class='diff diff-contentalign-left'> <tr valign='top'> <td colspan='1' style="background-color: white; color:black;">←წინა ვერსია</td> <td colspan='1' style="background-color: white; color:black;">20:17, 20 თებერვალი 2022-ის ვერსია</td> </tr></table>

Tkenchoshvili