https://www.nplg.gov.ge/wikidict/index.php?action=history&feed=atom&title=%E1%83%91%E1%83%90%E1%83%A0%E1%83%A0%E1%83%98%E1%83%99%E1%83%90%E1%83%93%E1%83%98_%28%E1%83%92%E1%83%90%E1%83%96%E1%83%94%E1%83%97%E1%83%98%29 2026-05-06T09:49:26Z ამ გვერდის შესწორებათა ისტორია ვიკიში MediaWiki 1.19.24 https://www.nplg.gov.ge/wikidict/index.php?title=%E1%83%91%E1%83%90%E1%83%A0%E1%83%A0%E1%83%98%E1%83%99%E1%83%90%E1%83%93%E1%83%98_(%E1%83%92%E1%83%90%E1%83%96%E1%83%94%E1%83%97%E1%83%98)&diff=250697&oldid=prev 2025-07-29T11:13:18Z

<p></p> <table class='diff diff-contentalign-left'> <col class='diff-marker' /> <col class='diff-content' /> <col class='diff-marker' /> <col class='diff-content' /> <tr valign='top'> <td colspan='2' style="background-color: white; color:black;">←წინა ვერსია</td> <td colspan='2' style="background-color: white; color:black;">11:13, 29 ივლისი 2025-ის ვერსია</td> </tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno">ხაზი 1:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">ხაზი 1:</td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>„'''ბარრიკადი'''“ ( 1920, 1922, 1924) - „ცისფერყანწელების“ ყოველკვირეული გაზეთი. იბეჭდებოდა [[თბილისი|თბილისში]], ინტერვალებით. &#160;</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>„'''ბარრიკადი'''“ ( 1920, 1922, 1924) - „ცისფერყანწელების“ ყოველკვირეული გაზეთი. იბეჭდებოდა [[თბილისი|თბილისში]], ინტერვალებით. &#160;</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>−</td><td style="background: #ffa; color:black; font-size: smaller;"><div>გამოცემის რედაქტორი იყო [[ტიციან ტაბიძე]]. გაზეთს ჰქონდა სამი ძირითადი განყოფილება: პოეზია, [[ესთეტიკა]], პოლიტიკა. სახელწოდება აღებულია ფრანგული ანალოგიური სახელის ჟურნალიდან, რომელსაც შარლ ბოდლერი გამოსცემდა პარიზში, 1848 წლის საფრანგეთის რევოლუციის დროს. „ბარრიკადში“ თანამშრომლობდნენ: ტ. ტაბიძე, [[იაშვილი პაოლო|პ. იაშვილი]], [[გაფრინდაშვილი ვალერიან|ვ. გაფრინდაშვილი]], [[აფხაიძე შალვა|შ. აფხაიძე]], [[ცეცხლაძე გრიგოლ|გრ. ცეცხლაძე]], [[ლეონიძე გოგლა|გ. ლეონიძე]], [[ნადირაძე კოლაუ|კ. ნადირაძე]], [[მიწიშვილი ნიკოლო|ნ. მიწიშვილი]], [[არსენიშვილი ალექსანდრე|ა. არსენიშვილი]]. &#160;</div></td><td class='diff-marker'>+</td><td style="background: #cfc; color:black; font-size: smaller;"><div>გამოცემის რედაქტორი იყო [[ტიციან ტაბიძე]]. გაზეთს ჰქონდა სამი ძირითადი განყოფილება: <ins class="diffchange diffchange-inline">[[</ins>პოეზია<ins class="diffchange diffchange-inline">]]</ins>, [[ესთეტიკა]], პოლიტიკა. სახელწოდება აღებულია ფრანგული ანალოგიური სახელის ჟურნალიდან, რომელსაც შარლ ბოდლერი გამოსცემდა პარიზში, 1848 წლის საფრანგეთის რევოლუციის დროს. „ბარრიკადში“ თანამშრომლობდნენ: ტ. ტაბიძე, [[იაშვილი პაოლო|პ. იაშვილი]], [[გაფრინდაშვილი ვალერიან|ვ. გაფრინდაშვილი]], [[აფხაიძე შალვა|შ. აფხაიძე]], [[ცეცხლაძე გრიგოლ|გრ. ცეცხლაძე]], [[ლეონიძე გოგლა|გ. ლეონიძე]], [[ნადირაძე კოლაუ|კ. ნადირაძე]], [[მიწიშვილი ნიკოლო|ნ. მიწიშვილი]], [[არსენიშვილი ალექსანდრე|ა. არსენიშვილი]]. &#160;</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>გაზეთის პირველ ნომერში იბეჭდება მეთაური სტატია „ბარრიკადები“, რომელშიც „ცისფერყანწელთა“ ესთეტიკური პრინციპებისადმი ერთგულებისა და მისთვის თავგანწირვის იდეა ამ სიტყვებით არის გამოხატული: „ჩვენთვის [[ბარიკადი|ბარიკადები]] დიდი ხანია გილიოტინათ იქცა“. გამოცემა ადასტურებს მზაობას ბარიკადებზე დგომისათვის, ახალი ცხოვრებისა და „ახალთაობის კულტურის“ დასაცავად. &#160;</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>გაზეთის პირველ ნომერში იბეჭდება მეთაური სტატია „ბარრიკადები“, რომელშიც „ცისფერყანწელთა“ ესთეტიკური პრინციპებისადმი ერთგულებისა და მისთვის თავგანწირვის იდეა ამ სიტყვებით არის გამოხატული: „ჩვენთვის [[ბარიკადი|ბარიკადები]] დიდი ხანია გილიოტინათ იქცა“. გამოცემა ადასტურებს მზაობას ბარიკადებზე დგომისათვის, ახალი ცხოვრებისა და „ახალთაობის კულტურის“ დასაცავად. &#160;</div></td></tr> </table>

Tkenchoshvili https://www.nplg.gov.ge/wikidict/index.php?title=%E1%83%91%E1%83%90%E1%83%A0%E1%83%A0%E1%83%98%E1%83%99%E1%83%90%E1%83%93%E1%83%98_(%E1%83%92%E1%83%90%E1%83%96%E1%83%94%E1%83%97%E1%83%98)&diff=207297&oldid=prev 2023-10-10T16:25:14Z

<p></p> <table class='diff diff-contentalign-left'> <col class='diff-marker' /> <col class='diff-content' /> <col class='diff-marker' /> <col class='diff-content' /> <tr valign='top'> <td colspan='2' style="background-color: white; color:black;">←წინა ვერსია</td> <td colspan='2' style="background-color: white; color:black;">16:25, 10 ოქტომბერი 2023-ის ვერსია</td> </tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno">ხაზი 22:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">ხაზი 22:</td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>* ს. სიგუა, „ქართული მოდერნიზმი“, თბ., 2002.</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>* ს. სიგუა, „ქართული მოდერნიზმი“, თბ., 2002.</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td></tr> <tr><td colspan="2">&#160;</td><td class='diff-marker'>+</td><td style="background: #cfc; color:black; font-size: smaller;"><div><ins style="color: red; font-weight: bold; text-decoration: none;">==იხილე აგრეთვე==</ins></div></td></tr> <tr><td colspan="2">&#160;</td><td class='diff-marker'>+</td><td style="background: #cfc; color:black; font-size: smaller;"><div><ins style="color: red; font-weight: bold; text-decoration: none;">[http://www.nplg.gov.ge/paperge/ka/browse/000852/ საქართველოს გაზეთები]</ins></div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>==წყარო==</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>==წყარო==</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>[[საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკა (1918-1921) ენციკლოპედია-ლექსიკონი]]</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>[[საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკა (1918-1921) ენციკლოპედია-ლექსიკონი]]</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>−</td><td style="background: #ffa; color:black; font-size: smaller;"><div><del class="diffchange diffchange-inline">==იხილე აგრეთვე==</del></div></td><td class='diff-marker'>+</td><td style="background: #cfc; color:black; font-size: smaller;"><div>&#160;</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>−</td><td style="background: #ffa; color:black; font-size: smaller;"><div><del class="diffchange diffchange-inline">[http://www.nplg.gov.ge/paperge/ka/browse/000852/ საქართველოს გაზეთები]</del></div></td><td class='diff-marker'>+</td><td style="background: #cfc; color:black; font-size: smaller;"><div></div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>[[კატეგორია:ქართული გაზეთები]]</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>[[კატეგორია:ქართული გაზეთები]]</div></td></tr> </table>

Tkenchoshvili https://www.nplg.gov.ge/wikidict/index.php?title=%E1%83%91%E1%83%90%E1%83%A0%E1%83%A0%E1%83%98%E1%83%99%E1%83%90%E1%83%93%E1%83%98_(%E1%83%92%E1%83%90%E1%83%96%E1%83%94%E1%83%97%E1%83%98)&diff=207201&oldid=prev 2023-10-10T15:51:49Z

<p>‎<span dir="auto"><span class="autocomment">იხილე აგრეთვე</span></span></p> <table class='diff diff-contentalign-left'> <col class='diff-marker' /> <col class='diff-content' /> <col class='diff-marker' /> <col class='diff-content' /> <tr valign='top'> <td colspan='2' style="background-color: white; color:black;">←წინა ვერსია</td> <td colspan='2' style="background-color: white; color:black;">15:51, 10 ოქტომბერი 2023-ის ვერსია</td> </tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno">ხაზი 32:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">ხაზი 32:</td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>[[კატეგორია:ცისფერყანწელები]]</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>[[კატეგორია:ცისფერყანწელები]]</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>[[კატეგორია:ქართული გაზეთები 1918-1921]]</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>[[კატეგორია:ქართული გაზეთები 1918-1921]]</div></td></tr> <tr><td colspan="2">&#160;</td><td class='diff-marker'>+</td><td style="background: #cfc; color:black; font-size: smaller;"><div><ins style="color: red; font-weight: bold; text-decoration: none;">[[კატეგორია:ქართული პერიოდული გამოცემები‏‎]]</ins></div></td></tr> </table>

Tkenchoshvili https://www.nplg.gov.ge/wikidict/index.php?title=%E1%83%91%E1%83%90%E1%83%A0%E1%83%A0%E1%83%98%E1%83%99%E1%83%90%E1%83%93%E1%83%98_(%E1%83%92%E1%83%90%E1%83%96%E1%83%94%E1%83%97%E1%83%98)&diff=153955&oldid=prev 2022-04-27T08:46:17Z

<p></p> <table class='diff diff-contentalign-left'> <col class='diff-marker' /> <col class='diff-content' /> <col class='diff-marker' /> <col class='diff-content' /> <tr valign='top'> <td colspan='2' style="background-color: white; color:black;">←წინა ვერსია</td> <td colspan='2' style="background-color: white; color:black;">08:46, 27 აპრილი 2022-ის ვერსია</td> </tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno">ხაზი 13:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">ხაზი 13:</td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>1922 წლის მეოთხე ნომერში დაიბეჭდა ტ. ტაბიძის დეკლარაცია „ცისფერი ყანწები“, რომელშიც ავტორი ხაზს უსვამს ლიტერატურული ორდენის განუმეორებლობასა და ერთადერთობას, იგი სოციალური რევოლუციის იდეისადმი ერთგულებასაც ადასტურებს და „ცისფერყანწელების“ მიზნად აცხადებს რევოლუციურ გარდატეხას მწერლობაში. გაზეთის ცალკეული სტატიები შეეხება ლიტერატურულ მიმდინარეობებს, მაგ., გ. რ. ფსევდონიმით გამოქვეყნებულია წერილი „იმპრესიონიზმი“. ასევე, პუბლიკაციები ეძღვნება ფრანგი სიმბოლისტების - არტურ რემბოს, სტეფან მალარმესა და სხვა ავტორთა შემოქმედებას. &#160;</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>1922 წლის მეოთხე ნომერში დაიბეჭდა ტ. ტაბიძის დეკლარაცია „ცისფერი ყანწები“, რომელშიც ავტორი ხაზს უსვამს ლიტერატურული ორდენის განუმეორებლობასა და ერთადერთობას, იგი სოციალური რევოლუციის იდეისადმი ერთგულებასაც ადასტურებს და „ცისფერყანწელების“ მიზნად აცხადებს რევოლუციურ გარდატეხას მწერლობაში. გაზეთის ცალკეული სტატიები შეეხება ლიტერატურულ მიმდინარეობებს, მაგ., გ. რ. ფსევდონიმით გამოქვეყნებულია წერილი „იმპრესიონიზმი“. ასევე, პუბლიკაციები ეძღვნება ფრანგი სიმბოლისტების - არტურ რემბოს, სტეფან მალარმესა და სხვა ავტორთა შემოქმედებას. &#160;</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>−</td><td style="background: #ffa; color:black; font-size: smaller;"><div>გამოცემა პატივს მიაგებს რუსულ ლიტერატურას. ტ. ტაბიძე დეკლარაცია „ცისფერი ყანწებში“ საუბრობს ალ. ბლოკის, თ. დოსტოევსკისა და ა. ბელის შემოქმედებაზე. 1922 წლის მეოთხე ნომრის პირველი გვერდი ეძღვნება პოეტ ალ. ბლოკს. მეექვსე ნომერი კი, თითქმის მთლიანად - დოსტოევსკის. ესეიში „ქიმერიონი“ ტ. ტაბიძემ წარმოაჩინა ს. სუდეიკინის, [[გუდიაშვილი ლადო|ლ. გუდიაშვილისა]] და [[კაკაბაძე დავით|დ. კაკაბაძი]]ს მიერ მოხატული კაფე „ქიმერიონი“ - ცისფერყანწელთა თავშეყრის ადგილი. გაზეთი მუდმივად აქვეყნებდა „ცისფერყანწელი“ პოეტების ლექსებს, თარგმანებს, აგრეთვე, მკითხველს აწვდიდა ინფორმაციებს ახალი წიგნების შესახებ.</div></td><td class='diff-marker'>+</td><td style="background: #cfc; color:black; font-size: smaller;"><div>გამოცემა პატივს მიაგებს რუსულ ლიტერატურას. ტ. ტაბიძე დეკლარაცია „ცისფერი ყანწებში“ საუბრობს ალ. ბლოკის, თ. დოსტოევსკისა და ა. ბელის შემოქმედებაზე. 1922 წლის მეოთხე ნომრის პირველი გვერდი ეძღვნება პოეტ ალ. ბლოკს. მეექვსე ნომერი კი, თითქმის მთლიანად - დოსტოევსკის. ესეიში „ქიმერიონი“ ტ. ტაბიძემ წარმოაჩინა ს. სუდეიკინის, [[გუდიაშვილი ლადო|ლ. გუდიაშვილისა]] და [[კაკაბაძე დავით|დ. კაკაბაძი]]ს მიერ მოხატული კაფე „ქიმერიონი“ - ცისფერყანწელთა თავშეყრის ადგილი. გაზეთი მუდმივად აქვეყნებდა „ცისფერყანწელი“ პოეტების ლექსებს, თარგმანებს, აგრეთვე, მკითხველს აწვდიდა ინფორმაციებს ახალი წიგნების შესახებ. <ins class="diffchange diffchange-inline">(''</ins>მარი წერეთელი<ins class="diffchange diffchange-inline">'')</ins></div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>−</td><td style="background: #ffa; color:black; font-size: smaller;"><div><del class="diffchange diffchange-inline">::::::::::::::::::::::::::::::::::::</del>მარი წერეთელი</div></td><td class='diff-marker'>+</td><td style="background: #cfc; color:black; font-size: smaller;"><div>&#160;</div></td></tr> <tr><td colspan="2">&#160;</td><td class='diff-marker'>+</td><td style="background: #cfc; color:black; font-size: smaller;"><div>&#160;</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>==ლიტერატურა== &#160;</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>==ლიტერატურა== &#160;</div></td></tr> </table>

Tkenchoshvili https://www.nplg.gov.ge/wikidict/index.php?title=%E1%83%91%E1%83%90%E1%83%A0%E1%83%A0%E1%83%98%E1%83%99%E1%83%90%E1%83%93%E1%83%98_(%E1%83%92%E1%83%90%E1%83%96%E1%83%94%E1%83%97%E1%83%98)&diff=83656&oldid=prev 2019-05-23T08:59:21Z

<p>‎<span dir="auto"><span class="autocomment">იხილე აგრეთვე</span></span></p> <table class='diff diff-contentalign-left'> <col class='diff-marker' /> <col class='diff-content' /> <col class='diff-marker' /> <col class='diff-content' /> <tr valign='top'> <td colspan='2' style="background-color: white; color:black;">←წინა ვერსია</td> <td colspan='2' style="background-color: white; color:black;">08:59, 23 მაისი 2019-ის ვერსია</td> </tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno">ხაზი 30:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">ხაზი 30:</td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>[[კატეგორია:ქართული გაზეთები]]</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>[[კატეგორია:ქართული გაზეთები]]</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>[[კატეგორია:ცისფერყანწელები]]</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>[[კატეგორია:ცისფერყანწელები]]</div></td></tr> <tr><td colspan="2">&#160;</td><td class='diff-marker'>+</td><td style="background: #cfc; color:black; font-size: smaller;"><div><ins style="color: red; font-weight: bold; text-decoration: none;">[[კატეგორია:ქართული გაზეთები 1918-1921]]</ins></div></td></tr> </table>

Tkenchoshvili https://www.nplg.gov.ge/wikidict/index.php?title=%E1%83%91%E1%83%90%E1%83%A0%E1%83%A0%E1%83%98%E1%83%99%E1%83%90%E1%83%93%E1%83%98_(%E1%83%92%E1%83%90%E1%83%96%E1%83%94%E1%83%97%E1%83%98)&diff=78766&oldid=prev 2019-03-13T11:49:43Z

<p>‎<span dir="auto"><span class="autocomment">წყარო</span></span></p> <table class='diff diff-contentalign-left'> <col class='diff-marker' /> <col class='diff-content' /> <col class='diff-marker' /> <col class='diff-content' /> <tr valign='top'> <td colspan='2' style="background-color: white; color:black;">←წინა ვერსია</td> <td colspan='2' style="background-color: white; color:black;">11:49, 13 მარტი 2019-ის ვერსია</td> </tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno">ხაზი 24:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">ხაზი 24:</td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>==წყარო==</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>==წყარო==</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>[[საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკა (1918-1921) ენციკლოპედია-ლექსიკონი]]</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>[[საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკა (1918-1921) ენციკლოპედია-ლექსიკონი]]</div></td></tr> <tr><td colspan="2">&#160;</td><td class='diff-marker'>+</td><td style="background: #cfc; color:black; font-size: smaller;"><div><ins style="color: red; font-weight: bold; text-decoration: none;"></ins></div></td></tr> <tr><td colspan="2">&#160;</td><td class='diff-marker'>+</td><td style="background: #cfc; color:black; font-size: smaller;"><div><ins style="color: red; font-weight: bold; text-decoration: none;">==იხილე აგრეთვე==</ins></div></td></tr> <tr><td colspan="2">&#160;</td><td class='diff-marker'>+</td><td style="background: #cfc; color:black; font-size: smaller;"><div><ins style="color: red; font-weight: bold; text-decoration: none;">[http://www.nplg.gov.ge/paperge/ka/browse/000852/ საქართველოს გაზეთები]</ins></div></td></tr> <tr><td colspan="2">&#160;</td><td class='diff-marker'>+</td><td style="background: #cfc; color:black; font-size: smaller;"><div><ins style="color: red; font-weight: bold; text-decoration: none;"></ins></div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>[[კატეგორია:ქართული გაზეთები]]</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>[[კატეგორია:ქართული გაზეთები]]</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>[[კატეგორია:ცისფერყანწელები]]</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>[[კატეგორია:ცისფერყანწელები]]</div></td></tr> </table>

Tkenchoshvili https://www.nplg.gov.ge/wikidict/index.php?title=%E1%83%91%E1%83%90%E1%83%A0%E1%83%A0%E1%83%98%E1%83%99%E1%83%90%E1%83%93%E1%83%98_(%E1%83%92%E1%83%90%E1%83%96%E1%83%94%E1%83%97%E1%83%98)&diff=78393&oldid=prev 2019-03-07T12:19:56Z

<p></p> <table class='diff diff-contentalign-left'> <col class='diff-marker' /> <col class='diff-content' /> <col class='diff-marker' /> <col class='diff-content' /> <tr valign='top'> <td colspan='2' style="background-color: white; color:black;">←წინა ვერსია</td> <td colspan='2' style="background-color: white; color:black;">12:19, 7 მარტი 2019-ის ვერსია</td> </tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno">ხაზი 1:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">ხაზი 1:</td></tr> <tr><td class='diff-marker'>−</td><td style="background: #ffa; color:black; font-size: smaller;"><div>„'''ბარრიკადი'''“ ( 1920, 1922, 1924) - „ცისფერყანწელების“ ყოველკვირეული გაზეთი. იბეჭდებოდა [[თბილისი|თბილისში]], ინტერვალებით<del class="diffchange diffchange-inline">. გამოცემის რედაქტორი იყო ტიციან ტაბიძე. გაზეთს ჰქონდა სამი ძირითადი განყოფილება: პოეზია, [[ესთეტიკა]], პოლიტიკა. სახელწოდება აღებულია ფრანგული ანალოგიური სახელის ჟურნალიდან, რომელსაც შარლ ბოდლერი გამოსცემდა პარიზში, 1848 წლის საფრანგეთის რევოლუციის დროს. „ბარრიკადში“ თანამშრომლობდნენ: ტ. ტაბიძე, პ. იაშვილი, ვ. გაფრინდაშვილი, [[აფხაიძე შალვა|შ. აფხაიძე]], გრ. ცეცხლაძე, გ. ლეონიძე, კ. ნადირაძე, ნ. მიწიშვილი, [[არსენიშვილი ალექსანდრე|ა. არსენიშვილი]]. გაზეთის პირველ ნომერში იბეჭდება მეთაური სტატია „ბარრიკადები“, რომელშიც „ცისფერყანწელთა“ ესთეტიკური პრინციპებისადმი ერთგულებისა და მისთვის თავგანწირვის იდეა ამ სიტყვებით არის გამოხატული: „ჩვენთვის ბარიკადები დიდი ხანია გილიოტინათ იქცა“. გამოცემა ადასტურებს მზაობას ბარიკადებზე დგომისათვის, ახალი ცხოვრებისა და „ახალთაობის კულტურის“ დასაცავად. გაზეთში გამოქვეყნებული წერილები: პ. იაშვილის „ჩვენი სეზონი“, გრ. რობაქიძის „საქანელა და სახრჩობელა“, ნ. მიწიშვილის „მანიფესტი აზიას“ და სხვ., განახლების მუხტით არის შთაგონებული და ავტორთა მოდერნისტული პლატფორმის გამომხატველია. წერილი „ირრედენტისთვის“ ეხმიანება ტ. ტაბიძის სტატია „ირრიდენტას“ გამო ბათუმში გამომავალი გაზეთის „მთლიანი საქართველო“ დახურვის ფაქტს, მასთან დაკავშირებულ პერიპეტიებს და ქვეყნის ერთიანობის იდეას გამოხატავს: „მხოლოდ რჩება უდრეკი ნება მთლიანი საქართველოსი თავისი სხეულის გამრთელებისათვის, და გარდაუვალი ირრედენტა: ლაზისტანი და ტრაპიზონი“. იმდროინდელი ქართული ჟურნალისტიკა კრიტიკულად არის შეფასებული ვარამ გაგელის (ვ. გაფრინდაშვილის) სტატიაში „ქართული პრესა“. პირველ ნომერში იბეჭდება გრ. რობაქიძის მისასალმებელი სიტყვა ევროპის სოციალისტთა მიმართ</del>.</div></td><td class='diff-marker'>+</td><td style="background: #cfc; color:black; font-size: smaller;"><div>„'''ბარრიკადი'''“ ( 1920, 1922, 1924) - „ცისფერყანწელების“ ყოველკვირეული გაზეთი. იბეჭდებოდა [[თბილისი|თბილისში]], ინტერვალებით. &#160;</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>−</td><td style="background: #ffa; color:black; font-size: smaller;"><div>„ბარრიკადი“ საქართველოს პირველი რესპუბლიკის მთავრობისადმი პოზიტიურად იყო განწყობილი. 1920 <del class="diffchange diffchange-inline">[[რობაქიძე გრიგოლ|</del>გრ. რობაქიძემ<del class="diffchange diffchange-inline">]] </del>გამოაქვეყნა წერილი „ნოე ჟორდანია“. ავტორი მეტაფორებს, ეპითეტებსა და ჰიპერბოლებს არ იშურებს, რათა პოლიტიკოსის განუმეორებელი სახე წარმოადგინოს. გრ. რობაქიძის აზრით, [[ჟორდანია ნოე|ნ. ჟორდანია ]] ინტუიციით გრძნობს ერთა სოლიდარობის სიკეთეებს საქართველოსთვის, ურომლისოდაც პატარა ერს არ ეყოფა ბიოლოგიური ენერგია ნაციონალური განვითარებისთვის. ავტორის თქმით, იგი რუსეთთან შეერთებას მხოლოდ იმიტომ ეთანხმებოდა, რომ <del class="diffchange diffchange-inline">[[ევროპა|</del>ევროპისკენ<del class="diffchange diffchange-inline">]] </del>გზა გაგვეჭრა, მაგრამ როცა იმპერიის ბოროტი ზრახვები გააცნობიერა, მაშინვე მიემხრო მისგან გამოყოფას. გრ. რობაქიძე კალამსაც უქებს მთავრობის თავმჯდომარეს: „მას არ უყვარს სიბნელე და სძულს განყენება: მის სიტყვაში ჭვირვალი სინათლეა და სხეულიანი კონკრეტობა...“ ამ წერილს დიდი აჟიოტაჟი მოჰყვა, უმრავლესობას მოეწონა, თუმცა, მაგალითად, პირველი პირის ზღვარგადასულმა ქებამ საზოგადო მოღვაწე [[კატო მიქელაძე]] ძალზე გააღიზიანა. იგი სტატიას კრიტიკული ლექსითაც კი გამოეხმაურა. 1922 წლის მეოთხე ნომერში დაიბეჭდა ტ. ტაბიძის დეკლარაცია „ცისფერი ყანწები“, რომელშიც ავტორი ხაზს უსვამს ლიტერატურული ორდენის განუმეორებლობასა და ერთადერთობას, იგი სოციალური რევოლუციის იდეისადმი ერთგულებასაც ადასტურებს და „ცისფერყანწელების“ მიზნად აცხადებს რევოლუციურ გარდატეხას მწერლობაში. გაზეთის ცალკეული სტატიები შეეხება ლიტერატურულ მიმდინარეობებს, მაგ., გ. რ. ფსევდონიმით გამოქვეყნებულია წერილი „იმპრესიონიზმი“. ასევე, პუბლიკაციები ეძღვნება ფრანგი სიმბოლისტების - არტურ რემბოს, სტეფან მალარმესა და სხვა ავტორთა შემოქმედებას. გამოცემა პატივს მიაგებს რუსულ ლიტერატურას. ტ. ტაბიძე დეკლარაცია „ცისფერი ყანწებში“ საუბრობს ალ. ბლოკის, თ. დოსტოევსკისა და ა. ბელის შემოქმედებაზე. 1922 წლის მეოთხე ნომრის პირველი გვერდი ეძღვნება პოეტ ალ. ბლოკს. მეექვსე ნომერი კი, თითქმის მთლიანად - დოსტოევსკის. ესეიში „ქიმერიონი“ ტ. ტაბიძემ წარმოაჩინა ს. სუდეიკინის, [[გუდიაშვილი ლადო|ლ. გუდიაშვილისა]] და [[კაკაბაძე დავით|დ. კაკაბაძი]]ს მიერ მოხატული კაფე „ქიმერიონი“ - ცისფერყანწელთა თავშეყრის ადგილი. გაზეთი მუდმივად აქვეყნებდა „ცისფერყანწელი“ პოეტების ლექსებს, თარგმანებს, აგრეთვე, მკითხველს აწვდიდა ინფორმაციებს ახალი წიგნების შესახებ.</div></td><td class='diff-marker'>+</td><td style="background: #cfc; color:black; font-size: smaller;"><div><ins class="diffchange diffchange-inline">გამოცემის რედაქტორი იყო [[ტიციან ტაბიძე]]. გაზეთს ჰქონდა სამი ძირითადი განყოფილება: პოეზია, [[ესთეტიკა]], პოლიტიკა. სახელწოდება აღებულია ფრანგული ანალოგიური სახელის ჟურნალიდან, რომელსაც შარლ ბოდლერი გამოსცემდა პარიზში, 1848 წლის საფრანგეთის რევოლუციის დროს. „ბარრიკადში“ თანამშრომლობდნენ: ტ. ტაბიძე, [[იაშვილი პაოლო|პ. იაშვილი]], [[გაფრინდაშვილი ვალერიან|ვ. გაფრინდაშვილი]], [[აფხაიძე შალვა|შ. აფხაიძე]], [[ცეცხლაძე გრიგოლ|გრ. ცეცხლაძე]], [[ლეონიძე გოგლა|გ. ლეონიძე]], [[ნადირაძე კოლაუ|კ. ნადირაძე]], [[მიწიშვილი ნიკოლო|ნ. მიწიშვილი]], [[არსენიშვილი ალექსანდრე|ა. არსენიშვილი]]. </ins></div></td></tr> <tr><td colspan="2">&#160;</td><td class='diff-marker'>+</td><td style="background: #cfc; color:black; font-size: smaller;"><div>&#160;</div></td></tr> <tr><td colspan="2">&#160;</td><td class='diff-marker'>+</td><td style="background: #cfc; color:black; font-size: smaller;"><div><ins class="diffchange diffchange-inline">გაზეთის პირველ ნომერში იბეჭდება მეთაური სტატია „ბარრიკადები“, რომელშიც „ცისფერყანწელთა“ ესთეტიკური პრინციპებისადმი ერთგულებისა და მისთვის თავგანწირვის იდეა ამ სიტყვებით არის გამოხატული: „ჩვენთვის [[ბარიკადი|ბარიკადები]] დიდი ხანია გილიოტინათ იქცა“. გამოცემა ადასტურებს მზაობას ბარიკადებზე დგომისათვის, ახალი ცხოვრებისა და „ახალთაობის კულტურის“ დასაცავად. </ins></div></td></tr> <tr><td colspan="2">&#160;</td><td class='diff-marker'>+</td><td style="background: #cfc; color:black; font-size: smaller;"><div>&#160;</div></td></tr> <tr><td colspan="2">&#160;</td><td class='diff-marker'>+</td><td style="background: #cfc; color:black; font-size: smaller;"><div><ins class="diffchange diffchange-inline">გაზეთში გამოქვეყნებული წერილები: პ. იაშვილის „ჩვენი სეზონი“, [[რობაქიძე გრიგოლ|გრ. რობაქიძის]] „საქანელა და სახრჩობელა“, ნ. მიწიშვილის „მანიფესტი აზიას“ და სხვ., განახლების მუხტით არის შთაგონებული და ავტორთა მოდერნისტული პლატფორმის გამომხატველია. წერილი „ირრედენტისთვის“ ეხმიანება ტ. ტაბიძის სტატია „ირრიდენტას“ გამო ბათუმში გამომავალი გაზეთის „მთლიანი საქართველო“ დახურვის ფაქტს, მასთან დაკავშირებულ პერიპეტიებს და ქვეყნის ერთიანობის იდეას გამოხატავს: „მხოლოდ რჩება უდრეკი ნება მთლიანი საქართველოსი თავისი სხეულის გამრთელებისათვის, და გარდაუვალი ირრედენტა: ლაზისტანი და ტრაპიზონი“. </ins></div></td></tr> <tr><td colspan="2">&#160;</td><td class='diff-marker'>+</td><td style="background: #cfc; color:black; font-size: smaller;"><div>&#160;</div></td></tr> <tr><td colspan="2">&#160;</td><td class='diff-marker'>+</td><td style="background: #cfc; color:black; font-size: smaller;"><div><ins class="diffchange diffchange-inline">იმდროინდელი ქართული ჟურნალისტიკა კრიტიკულად არის შეფასებული ვარამ გაგელის (ვ. გაფრინდაშვილის) სტატიაში „ქართული პრესა“. პირველ ნომერში იბეჭდება გრ. რობაქიძის მისასალმებელი სიტყვა [[ევროპა|ევროპის]] სოციალისტთა მიმართ.</ins></div></td></tr> <tr><td colspan="2">&#160;</td><td class='diff-marker'>+</td><td style="background: #cfc; color:black; font-size: smaller;"><div>&#160;</div></td></tr> <tr><td colspan="2">&#160;</td><td class='diff-marker'>+</td><td style="background: #cfc; color:black; font-size: smaller;"><div>„ბარრიკადი“ <ins class="diffchange diffchange-inline">[[საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის მთავრობა|</ins>საქართველოს პირველი რესპუბლიკის მთავრობისადმი<ins class="diffchange diffchange-inline">]] </ins>პოზიტიურად იყო განწყობილი. 1920 გრ. რობაქიძემ გამოაქვეყნა წერილი „ნოე ჟორდანია“. ავტორი მეტაფორებს, ეპითეტებსა და ჰიპერბოლებს არ იშურებს, რათა პოლიტიკოსის განუმეორებელი სახე წარმოადგინოს. გრ. რობაქიძის აზრით, [[ჟორდანია ნოე|ნ. ჟორდანია ]] ინტუიციით გრძნობს ერთა სოლიდარობის სიკეთეებს <ins class="diffchange diffchange-inline">[[საქართველო|</ins>საქართველოსთვის<ins class="diffchange diffchange-inline">]]</ins>, ურომლისოდაც პატარა ერს არ ეყოფა ბიოლოგიური ენერგია ნაციონალური განვითარებისთვის. ავტორის თქმით, იგი რუსეთთან შეერთებას მხოლოდ იმიტომ ეთანხმებოდა, რომ ევროპისკენ გზა გაგვეჭრა, მაგრამ როცა იმპერიის ბოროტი ზრახვები გააცნობიერა, მაშინვე მიემხრო მისგან გამოყოფას. გრ. რობაქიძე კალამსაც უქებს მთავრობის თავმჯდომარეს: „მას არ უყვარს სიბნელე და სძულს განყენება: მის სიტყვაში ჭვირვალი სინათლეა და სხეულიანი კონკრეტობა...“ ამ წერილს დიდი აჟიოტაჟი მოჰყვა, უმრავლესობას მოეწონა, თუმცა, მაგალითად, პირველი პირის ზღვარგადასულმა ქებამ საზოგადო მოღვაწე [[კატო მიქელაძე]] ძალზე გააღიზიანა. იგი სტატიას კრიტიკული ლექსითაც კი გამოეხმაურა. &#160;</div></td></tr> <tr><td colspan="2">&#160;</td><td class='diff-marker'>+</td><td style="background: #cfc; color:black; font-size: smaller;"><div>&#160;</div></td></tr> <tr><td colspan="2">&#160;</td><td class='diff-marker'>+</td><td style="background: #cfc; color:black; font-size: smaller;"><div>1922 წლის მეოთხე ნომერში დაიბეჭდა ტ. ტაბიძის დეკლარაცია „ცისფერი ყანწები“, რომელშიც ავტორი ხაზს უსვამს ლიტერატურული ორდენის განუმეორებლობასა და ერთადერთობას, იგი სოციალური რევოლუციის იდეისადმი ერთგულებასაც ადასტურებს და „ცისფერყანწელების“ მიზნად აცხადებს რევოლუციურ გარდატეხას მწერლობაში. გაზეთის ცალკეული სტატიები შეეხება ლიტერატურულ მიმდინარეობებს, მაგ., გ. რ. ფსევდონიმით გამოქვეყნებულია წერილი „იმპრესიონიზმი“. ასევე, პუბლიკაციები ეძღვნება ფრანგი სიმბოლისტების - არტურ რემბოს, სტეფან მალარმესა და სხვა ავტორთა შემოქმედებას. &#160;</div></td></tr> <tr><td colspan="2">&#160;</td><td class='diff-marker'>+</td><td style="background: #cfc; color:black; font-size: smaller;"><div>&#160;</div></td></tr> <tr><td colspan="2">&#160;</td><td class='diff-marker'>+</td><td style="background: #cfc; color:black; font-size: smaller;"><div>გამოცემა პატივს მიაგებს რუსულ ლიტერატურას. ტ. ტაბიძე დეკლარაცია „ცისფერი ყანწებში“ საუბრობს ალ. ბლოკის, თ. დოსტოევსკისა და ა. ბელის შემოქმედებაზე. 1922 წლის მეოთხე ნომრის პირველი გვერდი ეძღვნება პოეტ ალ. ბლოკს. მეექვსე ნომერი კი, თითქმის მთლიანად - დოსტოევსკის. ესეიში „ქიმერიონი“ ტ. ტაბიძემ წარმოაჩინა ს. სუდეიკინის, [[გუდიაშვილი ლადო|ლ. გუდიაშვილისა]] და [[კაკაბაძე დავით|დ. კაკაბაძი]]ს მიერ მოხატული კაფე „ქიმერიონი“ - ცისფერყანწელთა თავშეყრის ადგილი. გაზეთი მუდმივად აქვეყნებდა „ცისფერყანწელი“ პოეტების ლექსებს, თარგმანებს, აგრეთვე, მკითხველს აწვდიდა ინფორმაციებს ახალი წიგნების შესახებ.</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>::::::::::::::::::::::::::::::::::::მარი წერეთელი</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>::::::::::::::::::::::::::::::::::::მარი წერეთელი</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td></tr> </table>

Tkenchoshvili https://www.nplg.gov.ge/wikidict/index.php?title=%E1%83%91%E1%83%90%E1%83%A0%E1%83%A0%E1%83%98%E1%83%99%E1%83%90%E1%83%93%E1%83%98_(%E1%83%92%E1%83%90%E1%83%96%E1%83%94%E1%83%97%E1%83%98)&diff=76255&oldid=prev 2019-02-15T12:44:41Z

<p></p> <table class='diff diff-contentalign-left'> <col class='diff-marker' /> <col class='diff-content' /> <col class='diff-marker' /> <col class='diff-content' /> <tr valign='top'> <td colspan='2' style="background-color: white; color:black;">←წინა ვერსია</td> <td colspan='2' style="background-color: white; color:black;">12:44, 15 თებერვალი 2019-ის ვერსია</td> </tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno">ხაზი 1:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">ხაზი 1:</td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>„'''ბარრიკადი'''“ ( 1920, 1922, 1924) - „ცისფერყანწელების“ ყოველკვირეული გაზეთი. იბეჭდებოდა [[თბილისი|თბილისში]], ინტერვალებით. გამოცემის რედაქტორი იყო ტიციან ტაბიძე. გაზეთს ჰქონდა სამი ძირითადი განყოფილება: პოეზია, [[ესთეტიკა]], პოლიტიკა. სახელწოდება აღებულია ფრანგული ანალოგიური სახელის ჟურნალიდან, რომელსაც შარლ ბოდლერი გამოსცემდა პარიზში, 1848 წლის საფრანგეთის რევოლუციის დროს. „ბარრიკადში“ თანამშრომლობდნენ: ტ. ტაბიძე, პ. იაშვილი, ვ. გაფრინდაშვილი, [[აფხაიძე შალვა|შ. აფხაიძე]], გრ. ცეცხლაძე, გ. ლეონიძე, კ. ნადირაძე, ნ. მიწიშვილი, [[არსენიშვილი ალექსანდრე|ა. არსენიშვილი]]. გაზეთის პირველ ნომერში იბეჭდება მეთაური სტატია „ბარრიკადები“, რომელშიც „ცისფერყანწელთა“ ესთეტიკური პრინციპებისადმი ერთგულებისა და მისთვის თავგანწირვის იდეა ამ სიტყვებით არის გამოხატული: „ჩვენთვის ბარიკადები დიდი ხანია გილიოტინათ იქცა“. გამოცემა ადასტურებს მზაობას ბარიკადებზე დგომისათვის, ახალი ცხოვრებისა და „ახალთაობის კულტურის“ დასაცავად. გაზეთში გამოქვეყნებული წერილები: პ. იაშვილის „ჩვენი სეზონი“, გრ. რობაქიძის „საქანელა და სახრჩობელა“, ნ. მიწიშვილის „მანიფესტი აზიას“ და სხვ., განახლების მუხტით არის შთაგონებული და ავტორთა მოდერნისტული პლატფორმის გამომხატველია. წერილი „ირრედენტისთვის“ ეხმიანება ტ. ტაბიძის სტატია „ირრიდენტას“ გამო ბათუმში გამომავალი გაზეთის „მთლიანი საქართველო“ დახურვის ფაქტს, მასთან დაკავშირებულ პერიპეტიებს და ქვეყნის ერთიანობის იდეას გამოხატავს: „მხოლოდ რჩება უდრეკი ნება მთლიანი საქართველოსი თავისი სხეულის გამრთელებისათვის, და გარდაუვალი ირრედენტა: ლაზისტანი და ტრაპიზონი“. იმდროინდელი ქართული ჟურნალისტიკა კრიტიკულად არის შეფასებული ვარამ გაგელის (ვ. გაფრინდაშვილის) სტატიაში „ქართული პრესა“. პირველ ნომერში იბეჭდება გრ. რობაქიძის მისასალმებელი სიტყვა ევროპის სოციალისტთა მიმართ.</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>„'''ბარრიკადი'''“ ( 1920, 1922, 1924) - „ცისფერყანწელების“ ყოველკვირეული გაზეთი. იბეჭდებოდა [[თბილისი|თბილისში]], ინტერვალებით. გამოცემის რედაქტორი იყო ტიციან ტაბიძე. გაზეთს ჰქონდა სამი ძირითადი განყოფილება: პოეზია, [[ესთეტიკა]], პოლიტიკა. სახელწოდება აღებულია ფრანგული ანალოგიური სახელის ჟურნალიდან, რომელსაც შარლ ბოდლერი გამოსცემდა პარიზში, 1848 წლის საფრანგეთის რევოლუციის დროს. „ბარრიკადში“ თანამშრომლობდნენ: ტ. ტაბიძე, პ. იაშვილი, ვ. გაფრინდაშვილი, [[აფხაიძე შალვა|შ. აფხაიძე]], გრ. ცეცხლაძე, გ. ლეონიძე, კ. ნადირაძე, ნ. მიწიშვილი, [[არსენიშვილი ალექსანდრე|ა. არსენიშვილი]]. გაზეთის პირველ ნომერში იბეჭდება მეთაური სტატია „ბარრიკადები“, რომელშიც „ცისფერყანწელთა“ ესთეტიკური პრინციპებისადმი ერთგულებისა და მისთვის თავგანწირვის იდეა ამ სიტყვებით არის გამოხატული: „ჩვენთვის ბარიკადები დიდი ხანია გილიოტინათ იქცა“. გამოცემა ადასტურებს მზაობას ბარიკადებზე დგომისათვის, ახალი ცხოვრებისა და „ახალთაობის კულტურის“ დასაცავად. გაზეთში გამოქვეყნებული წერილები: პ. იაშვილის „ჩვენი სეზონი“, გრ. რობაქიძის „საქანელა და სახრჩობელა“, ნ. მიწიშვილის „მანიფესტი აზიას“ და სხვ., განახლების მუხტით არის შთაგონებული და ავტორთა მოდერნისტული პლატფორმის გამომხატველია. წერილი „ირრედენტისთვის“ ეხმიანება ტ. ტაბიძის სტატია „ირრიდენტას“ გამო ბათუმში გამომავალი გაზეთის „მთლიანი საქართველო“ დახურვის ფაქტს, მასთან დაკავშირებულ პერიპეტიებს და ქვეყნის ერთიანობის იდეას გამოხატავს: „მხოლოდ რჩება უდრეკი ნება მთლიანი საქართველოსი თავისი სხეულის გამრთელებისათვის, და გარდაუვალი ირრედენტა: ლაზისტანი და ტრაპიზონი“. იმდროინდელი ქართული ჟურნალისტიკა კრიტიკულად არის შეფასებული ვარამ გაგელის (ვ. გაფრინდაშვილის) სტატიაში „ქართული პრესა“. პირველ ნომერში იბეჭდება გრ. რობაქიძის მისასალმებელი სიტყვა ევროპის სოციალისტთა მიმართ.</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>−</td><td style="background: #ffa; color:black; font-size: smaller;"><div>„ბარრიკადი“ საქართველოს პირველი რესპუბლიკის მთავრობისადმი პოზიტიურად იყო განწყობილი. 1920 გრ. რობაქიძემ გამოაქვეყნა წერილი „ნოე ჟორდანია“. ავტორი მეტაფორებს, ეპითეტებსა და ჰიპერბოლებს არ იშურებს, რათა პოლიტიკოსის განუმეორებელი სახე წარმოადგინოს. გრ. რობაქიძის აზრით, [[ჟორდანია ნოე|ნ. ჟორდანია ]] ინტუიციით გრძნობს ერთა სოლიდარობის სიკეთეებს საქართველოსთვის, ურომლისოდაც პატარა ერს არ ეყოფა ბიოლოგიური ენერგია ნაციონალური განვითარებისთვის. ავტორის თქმით, იგი რუსეთთან შეერთებას მხოლოდ იმიტომ ეთანხმებოდა, რომ [[ევროპა|ევროპისკენ]] გზა გაგვეჭრა, მაგრამ როცა იმპერიის ბოროტი ზრახვები გააცნობიერა, მაშინვე მიემხრო მისგან გამოყოფას. გრ. რობაქიძე კალამსაც უქებს მთავრობის თავმჯდომარეს: „მას არ უყვარს სიბნელე და სძულს განყენება: მის სიტყვაში ჭვირვალი სინათლეა და სხეულიანი კონკრეტობა...“ ამ წერილს დიდი აჟიოტაჟი მოჰყვა, უმრავლესობას მოეწონა, თუმცა, მაგალითად, პირველი პირის ზღვარგადასულმა ქებამ საზოგადო მოღვაწე [[კატო მიქელაძე]] ძალზე გააღიზიანა. იგი სტატიას კრიტიკული ლექსითაც კი გამოეხმაურა. 1922 წლის მეოთხე ნომერში დაიბეჭდა ტ. ტაბიძის დეკლარაცია „ცისფერი ყანწები“, რომელშიც ავტორი ხაზს უსვამს ლიტერატურული ორდენის განუმეორებლობასა და ერთადერთობას, იგი სოციალური რევოლუციის იდეისადმი ერთგულებასაც ადასტურებს და „ცისფერყანწელების“ მიზნად აცხადებს რევოლუციურ გარდატეხას მწერლობაში. გაზეთის ცალკეული სტატიები შეეხება ლიტერატურულ მიმდინარეობებს, მაგ., გ. რ. ფსევდონიმით გამოქვეყნებულია წერილი „იმპრესიონიზმი“. ასევე, პუბლიკაციები ეძღვნება ფრანგი სიმბოლისტების - არტურ რემბოს, სტეფან მალარმესა და სხვა ავტორთა შემოქმედებას. გამოცემა პატივს მიაგებს რუსულ ლიტერატურას. ტ. ტაბიძე დეკლარაცია „ცისფერი ყანწებში“ საუბრობს ალ. ბლოკის, თ. დოსტოევსკისა და ა. ბელის შემოქმედებაზე. 1922 წლის მეოთხე ნომრის პირველი გვერდი ეძღვნება პოეტ ალ. ბლოკს. მეექვსე ნომერი კი, თითქმის მთლიანად - დოსტოევსკის. ესეიში „ქიმერიონი“ ტ. ტაბიძემ წარმოაჩინა ს. სუდეიკინის, [[გუდიაშვილი ლადო|ლ. გუდიაშვილისა]] და [[კაკაბაძე დავით|დ. კაკაბაძი]]ს მიერ მოხატული კაფე „ქიმერიონი“ - ცისფერყანწელთა თავშეყრის ადგილი. გაზეთი მუდმივად აქვეყნებდა „ცისფერყანწელი“ პოეტების ლექსებს, თარგმანებს, აგრეთვე, მკითხველს აწვდიდა ინფორმაციებს ახალი წიგნების შესახებ.</div></td><td class='diff-marker'>+</td><td style="background: #cfc; color:black; font-size: smaller;"><div>„ბარრიკადი“ საქართველოს პირველი რესპუბლიკის მთავრობისადმი პოზიტიურად იყო განწყობილი. 1920 <ins class="diffchange diffchange-inline">[[რობაქიძე გრიგოლ|</ins>გრ. რობაქიძემ<ins class="diffchange diffchange-inline">]] </ins>გამოაქვეყნა წერილი „ნოე ჟორდანია“. ავტორი მეტაფორებს, ეპითეტებსა და ჰიპერბოლებს არ იშურებს, რათა პოლიტიკოსის განუმეორებელი სახე წარმოადგინოს. გრ. რობაქიძის აზრით, [[ჟორდანია ნოე|ნ. ჟორდანია ]] ინტუიციით გრძნობს ერთა სოლიდარობის სიკეთეებს საქართველოსთვის, ურომლისოდაც პატარა ერს არ ეყოფა ბიოლოგიური ენერგია ნაციონალური განვითარებისთვის. ავტორის თქმით, იგი რუსეთთან შეერთებას მხოლოდ იმიტომ ეთანხმებოდა, რომ [[ევროპა|ევროპისკენ]] გზა გაგვეჭრა, მაგრამ როცა იმპერიის ბოროტი ზრახვები გააცნობიერა, მაშინვე მიემხრო მისგან გამოყოფას. გრ. რობაქიძე კალამსაც უქებს მთავრობის თავმჯდომარეს: „მას არ უყვარს სიბნელე და სძულს განყენება: მის სიტყვაში ჭვირვალი სინათლეა და სხეულიანი კონკრეტობა...“ ამ წერილს დიდი აჟიოტაჟი მოჰყვა, უმრავლესობას მოეწონა, თუმცა, მაგალითად, პირველი პირის ზღვარგადასულმა ქებამ საზოგადო მოღვაწე [[კატო მიქელაძე]] ძალზე გააღიზიანა. იგი სტატიას კრიტიკული ლექსითაც კი გამოეხმაურა. 1922 წლის მეოთხე ნომერში დაიბეჭდა ტ. ტაბიძის დეკლარაცია „ცისფერი ყანწები“, რომელშიც ავტორი ხაზს უსვამს ლიტერატურული ორდენის განუმეორებლობასა და ერთადერთობას, იგი სოციალური რევოლუციის იდეისადმი ერთგულებასაც ადასტურებს და „ცისფერყანწელების“ მიზნად აცხადებს რევოლუციურ გარდატეხას მწერლობაში. გაზეთის ცალკეული სტატიები შეეხება ლიტერატურულ მიმდინარეობებს, მაგ., გ. რ. ფსევდონიმით გამოქვეყნებულია წერილი „იმპრესიონიზმი“. ასევე, პუბლიკაციები ეძღვნება ფრანგი სიმბოლისტების - არტურ რემბოს, სტეფან მალარმესა და სხვა ავტორთა შემოქმედებას. გამოცემა პატივს მიაგებს რუსულ ლიტერატურას. ტ. ტაბიძე დეკლარაცია „ცისფერი ყანწებში“ საუბრობს ალ. ბლოკის, თ. დოსტოევსკისა და ა. ბელის შემოქმედებაზე. 1922 წლის მეოთხე ნომრის პირველი გვერდი ეძღვნება პოეტ ალ. ბლოკს. მეექვსე ნომერი კი, თითქმის მთლიანად - დოსტოევსკის. ესეიში „ქიმერიონი“ ტ. ტაბიძემ წარმოაჩინა ს. სუდეიკინის, [[გუდიაშვილი ლადო|ლ. გუდიაშვილისა]] და [[კაკაბაძე დავით|დ. კაკაბაძი]]ს მიერ მოხატული კაფე „ქიმერიონი“ - ცისფერყანწელთა თავშეყრის ადგილი. გაზეთი მუდმივად აქვეყნებდა „ცისფერყანწელი“ პოეტების ლექსებს, თარგმანებს, აგრეთვე, მკითხველს აწვდიდა ინფორმაციებს ახალი წიგნების შესახებ.</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>::::::::::::::::::::::::::::::::::::მარი წერეთელი</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>::::::::::::::::::::::::::::::::::::მარი წერეთელი</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td></tr> </table>

Tkenchoshvili https://www.nplg.gov.ge/wikidict/index.php?title=%E1%83%91%E1%83%90%E1%83%A0%E1%83%A0%E1%83%98%E1%83%99%E1%83%90%E1%83%93%E1%83%98_(%E1%83%92%E1%83%90%E1%83%96%E1%83%94%E1%83%97%E1%83%98)&diff=75312&oldid=prev 2019-02-11T11:57:47Z

<p></p> <table class='diff diff-contentalign-left'> <col class='diff-marker' /> <col class='diff-content' /> <col class='diff-marker' /> <col class='diff-content' /> <tr valign='top'> <td colspan='2' style="background-color: white; color:black;">←წინა ვერსია</td> <td colspan='2' style="background-color: white; color:black;">11:57, 11 თებერვალი 2019-ის ვერსია</td> </tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno">ხაზი 1:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">ხაზი 1:</td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>„'''ბარრიკადი'''“ ( 1920, 1922, 1924) - „ცისფერყანწელების“ ყოველკვირეული გაზეთი. იბეჭდებოდა [[თბილისი|თბილისში]], ინტერვალებით. გამოცემის რედაქტორი იყო ტიციან ტაბიძე. გაზეთს ჰქონდა სამი ძირითადი განყოფილება: პოეზია, [[ესთეტიკა]], პოლიტიკა. სახელწოდება აღებულია ფრანგული ანალოგიური სახელის ჟურნალიდან, რომელსაც შარლ ბოდლერი გამოსცემდა პარიზში, 1848 წლის საფრანგეთის რევოლუციის დროს. „ბარრიკადში“ თანამშრომლობდნენ: ტ. ტაბიძე, პ. იაშვილი, ვ. გაფრინდაშვილი, [[აფხაიძე შალვა|შ. აფხაიძე]], გრ. ცეცხლაძე, გ. ლეონიძე, კ. ნადირაძე, ნ. მიწიშვილი, [[არსენიშვილი ალექსანდრე|ა. არსენიშვილი]]. გაზეთის პირველ ნომერში იბეჭდება მეთაური სტატია „ბარრიკადები“, რომელშიც „ცისფერყანწელთა“ ესთეტიკური პრინციპებისადმი ერთგულებისა და მისთვის თავგანწირვის იდეა ამ სიტყვებით არის გამოხატული: „ჩვენთვის ბარიკადები დიდი ხანია გილიოტინათ იქცა“. გამოცემა ადასტურებს მზაობას ბარიკადებზე დგომისათვის, ახალი ცხოვრებისა და „ახალთაობის კულტურის“ დასაცავად. გაზეთში გამოქვეყნებული წერილები: პ. იაშვილის „ჩვენი სეზონი“, გრ. რობაქიძის „საქანელა და სახრჩობელა“, ნ. მიწიშვილის „მანიფესტი აზიას“ და სხვ., განახლების მუხტით არის შთაგონებული და ავტორთა მოდერნისტული პლატფორმის გამომხატველია. წერილი „ირრედენტისთვის“ ეხმიანება ტ. ტაბიძის სტატია „ირრიდენტას“ გამო ბათუმში გამომავალი გაზეთის „მთლიანი საქართველო“ დახურვის ფაქტს, მასთან დაკავშირებულ პერიპეტიებს და ქვეყნის ერთიანობის იდეას გამოხატავს: „მხოლოდ რჩება უდრეკი ნება მთლიანი საქართველოსი თავისი სხეულის გამრთელებისათვის, და გარდაუვალი ირრედენტა: ლაზისტანი და ტრაპიზონი“. იმდროინდელი ქართული ჟურნალისტიკა კრიტიკულად არის შეფასებული ვარამ გაგელის (ვ. გაფრინდაშვილის) სტატიაში „ქართული პრესა“. პირველ ნომერში იბეჭდება გრ. რობაქიძის მისასალმებელი სიტყვა ევროპის სოციალისტთა მიმართ.</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>„'''ბარრიკადი'''“ ( 1920, 1922, 1924) - „ცისფერყანწელების“ ყოველკვირეული გაზეთი. იბეჭდებოდა [[თბილისი|თბილისში]], ინტერვალებით. გამოცემის რედაქტორი იყო ტიციან ტაბიძე. გაზეთს ჰქონდა სამი ძირითადი განყოფილება: პოეზია, [[ესთეტიკა]], პოლიტიკა. სახელწოდება აღებულია ფრანგული ანალოგიური სახელის ჟურნალიდან, რომელსაც შარლ ბოდლერი გამოსცემდა პარიზში, 1848 წლის საფრანგეთის რევოლუციის დროს. „ბარრიკადში“ თანამშრომლობდნენ: ტ. ტაბიძე, პ. იაშვილი, ვ. გაფრინდაშვილი, [[აფხაიძე შალვა|შ. აფხაიძე]], გრ. ცეცხლაძე, გ. ლეონიძე, კ. ნადირაძე, ნ. მიწიშვილი, [[არსენიშვილი ალექსანდრე|ა. არსენიშვილი]]. გაზეთის პირველ ნომერში იბეჭდება მეთაური სტატია „ბარრიკადები“, რომელშიც „ცისფერყანწელთა“ ესთეტიკური პრინციპებისადმი ერთგულებისა და მისთვის თავგანწირვის იდეა ამ სიტყვებით არის გამოხატული: „ჩვენთვის ბარიკადები დიდი ხანია გილიოტინათ იქცა“. გამოცემა ადასტურებს მზაობას ბარიკადებზე დგომისათვის, ახალი ცხოვრებისა და „ახალთაობის კულტურის“ დასაცავად. გაზეთში გამოქვეყნებული წერილები: პ. იაშვილის „ჩვენი სეზონი“, გრ. რობაქიძის „საქანელა და სახრჩობელა“, ნ. მიწიშვილის „მანიფესტი აზიას“ და სხვ., განახლების მუხტით არის შთაგონებული და ავტორთა მოდერნისტული პლატფორმის გამომხატველია. წერილი „ირრედენტისთვის“ ეხმიანება ტ. ტაბიძის სტატია „ირრიდენტას“ გამო ბათუმში გამომავალი გაზეთის „მთლიანი საქართველო“ დახურვის ფაქტს, მასთან დაკავშირებულ პერიპეტიებს და ქვეყნის ერთიანობის იდეას გამოხატავს: „მხოლოდ რჩება უდრეკი ნება მთლიანი საქართველოსი თავისი სხეულის გამრთელებისათვის, და გარდაუვალი ირრედენტა: ლაზისტანი და ტრაპიზონი“. იმდროინდელი ქართული ჟურნალისტიკა კრიტიკულად არის შეფასებული ვარამ გაგელის (ვ. გაფრინდაშვილის) სტატიაში „ქართული პრესა“. პირველ ნომერში იბეჭდება გრ. რობაქიძის მისასალმებელი სიტყვა ევროპის სოციალისტთა მიმართ.</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>−</td><td style="background: #ffa; color:black; font-size: smaller;"><div>„ბარრიკადი“ საქართველოს პირველი რესპუბლიკის მთავრობისადმი პოზიტიურად იყო განწყობილი. 1920 გრ. რობაქიძემ გამოაქვეყნა წერილი „ნოე ჟორდანია“. ავტორი მეტაფორებს, ეპითეტებსა და ჰიპერბოლებს არ იშურებს, რათა პოლიტიკოსის განუმეორებელი სახე წარმოადგინოს. გრ. რობაქიძის აზრით, [[ჟორდანია ნოე|ნ. ჟორდანია ]] ინტუიციით გრძნობს ერთა სოლიდარობის სიკეთეებს საქართველოსთვის, ურომლისოდაც პატარა ერს არ ეყოფა ბიოლოგიური ენერგია ნაციონალური განვითარებისთვის. ავტორის თქმით, იგი რუსეთთან შეერთებას მხოლოდ იმიტომ ეთანხმებოდა, რომ [[ევროპა|ევროპისკენ]] გზა გაგვეჭრა, მაგრამ როცა იმპერიის ბოროტი ზრახვები გააცნობიერა, მაშინვე მიემხრო მისგან გამოყოფას. გრ. რობაქიძე კალამსაც უქებს მთავრობის თავმჯდომარეს: „მას არ უყვარს სიბნელე და სძულს განყენება: მის სიტყვაში ჭვირვალი სინათლეა და სხეულიანი კონკრეტობა...“ ამ წერილს დიდი აჟიოტაჟი მოჰყვა, უმრავლესობას მოეწონა, თუმცა, მაგალითად, პირველი პირის ზღვარგადასულმა ქებამ საზოგადო მოღვაწე კატო მიქელაძე ძალზე გააღიზიანა. იგი სტატიას კრიტიკული ლექსითაც კი გამოეხმაურა. 1922 წლის მეოთხე ნომერში დაიბეჭდა ტ. ტაბიძის დეკლარაცია „ცისფერი ყანწები“, რომელშიც ავტორი ხაზს უსვამს ლიტერატურული ორდენის განუმეორებლობასა და ერთადერთობას, იგი სოციალური რევოლუციის იდეისადმი ერთგულებასაც ადასტურებს და „ცისფერყანწელების“ მიზნად აცხადებს რევოლუციურ გარდატეხას მწერლობაში. გაზეთის ცალკეული სტატიები შეეხება ლიტერატურულ მიმდინარეობებს, მაგ., გ. რ. ფსევდონიმით გამოქვეყნებულია წერილი „იმპრესიონიზმი“. ასევე, პუბლიკაციები ეძღვნება ფრანგი სიმბოლისტების - არტურ რემბოს, სტეფან მალარმესა და სხვა ავტორთა შემოქმედებას. გამოცემა პატივს მიაგებს რუსულ ლიტერატურას. ტ. ტაბიძე დეკლარაცია „ცისფერი ყანწებში“ საუბრობს ალ. ბლოკის, თ. დოსტოევსკისა და ა. ბელის შემოქმედებაზე. 1922 წლის მეოთხე ნომრის პირველი გვერდი ეძღვნება პოეტ ალ. ბლოკს. მეექვსე ნომერი კი, თითქმის მთლიანად - დოსტოევსკის. ესეიში „ქიმერიონი“ ტ. ტაბიძემ წარმოაჩინა ს. სუდეიკინის, ლ. გუდიაშვილისა და დ. <del class="diffchange diffchange-inline">კაკაბაძის </del>მიერ მოხატული კაფე „ქიმერიონი“ - ცისფერყანწელთა თავშეყრის ადგილი. გაზეთი მუდმივად აქვეყნებდა „ცისფერყანწელი“ პოეტების ლექსებს, თარგმანებს, აგრეთვე, მკითხველს აწვდიდა ინფორმაციებს ახალი წიგნების შესახებ.</div></td><td class='diff-marker'>+</td><td style="background: #cfc; color:black; font-size: smaller;"><div>„ბარრიკადი“ საქართველოს პირველი რესპუბლიკის მთავრობისადმი პოზიტიურად იყო განწყობილი. 1920 გრ. რობაქიძემ გამოაქვეყნა წერილი „ნოე ჟორდანია“. ავტორი მეტაფორებს, ეპითეტებსა და ჰიპერბოლებს არ იშურებს, რათა პოლიტიკოსის განუმეორებელი სახე წარმოადგინოს. გრ. რობაქიძის აზრით, [[ჟორდანია ნოე|ნ. ჟორდანია ]] ინტუიციით გრძნობს ერთა სოლიდარობის სიკეთეებს საქართველოსთვის, ურომლისოდაც პატარა ერს არ ეყოფა ბიოლოგიური ენერგია ნაციონალური განვითარებისთვის. ავტორის თქმით, იგი რუსეთთან შეერთებას მხოლოდ იმიტომ ეთანხმებოდა, რომ [[ევროპა|ევროპისკენ]] გზა გაგვეჭრა, მაგრამ როცა იმპერიის ბოროტი ზრახვები გააცნობიერა, მაშინვე მიემხრო მისგან გამოყოფას. გრ. რობაქიძე კალამსაც უქებს მთავრობის თავმჯდომარეს: „მას არ უყვარს სიბნელე და სძულს განყენება: მის სიტყვაში ჭვირვალი სინათლეა და სხეულიანი კონკრეტობა...“ ამ წერილს დიდი აჟიოტაჟი მოჰყვა, უმრავლესობას მოეწონა, თუმცა, მაგალითად, პირველი პირის ზღვარგადასულმა ქებამ საზოგადო მოღვაწე <ins class="diffchange diffchange-inline">[[</ins>კატო მიქელაძე<ins class="diffchange diffchange-inline">]] </ins>ძალზე გააღიზიანა. იგი სტატიას კრიტიკული ლექსითაც კი გამოეხმაურა. 1922 წლის მეოთხე ნომერში დაიბეჭდა ტ. ტაბიძის დეკლარაცია „ცისფერი ყანწები“, რომელშიც ავტორი ხაზს უსვამს ლიტერატურული ორდენის განუმეორებლობასა და ერთადერთობას, იგი სოციალური რევოლუციის იდეისადმი ერთგულებასაც ადასტურებს და „ცისფერყანწელების“ მიზნად აცხადებს რევოლუციურ გარდატეხას მწერლობაში. გაზეთის ცალკეული სტატიები შეეხება ლიტერატურულ მიმდინარეობებს, მაგ., გ. რ. ფსევდონიმით გამოქვეყნებულია წერილი „იმპრესიონიზმი“. ასევე, პუბლიკაციები ეძღვნება ფრანგი სიმბოლისტების - არტურ რემბოს, სტეფან მალარმესა და სხვა ავტორთა შემოქმედებას. გამოცემა პატივს მიაგებს რუსულ ლიტერატურას. ტ. ტაბიძე დეკლარაცია „ცისფერი ყანწებში“ საუბრობს ალ. ბლოკის, თ. დოსტოევსკისა და ა. ბელის შემოქმედებაზე. 1922 წლის მეოთხე ნომრის პირველი გვერდი ეძღვნება პოეტ ალ. ბლოკს. მეექვსე ნომერი კი, თითქმის მთლიანად - დოსტოევსკის. ესეიში „ქიმერიონი“ ტ. ტაბიძემ წარმოაჩინა ს. სუდეიკინის, <ins class="diffchange diffchange-inline">[[გუდიაშვილი ლადო|</ins>ლ. გუდიაშვილისა<ins class="diffchange diffchange-inline">]] </ins>და <ins class="diffchange diffchange-inline">[[კაკაბაძე დავით|</ins>დ. <ins class="diffchange diffchange-inline">კაკაბაძი]]ს </ins>მიერ მოხატული კაფე „ქიმერიონი“ - ცისფერყანწელთა თავშეყრის ადგილი. გაზეთი მუდმივად აქვეყნებდა „ცისფერყანწელი“ პოეტების ლექსებს, თარგმანებს, აგრეთვე, მკითხველს აწვდიდა ინფორმაციებს ახალი წიგნების შესახებ.</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>::::::::::::::::::::::::::::::::::::მარი წერეთელი</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>::::::::::::::::::::::::::::::::::::მარი წერეთელი</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td></tr> </table>

Tkenchoshvili https://www.nplg.gov.ge/wikidict/index.php?title=%E1%83%91%E1%83%90%E1%83%A0%E1%83%A0%E1%83%98%E1%83%99%E1%83%90%E1%83%93%E1%83%98_(%E1%83%92%E1%83%90%E1%83%96%E1%83%94%E1%83%97%E1%83%98)&diff=72297&oldid=prev 2019-01-15T18:45:03Z

<p>ახალი გვერდი: „&#039;&#039;&#039;ბარრიკადი&#039;&#039;&#039;“ ( 1920, 1922, 1924) - „ცისფერყანწელების“ ყოველკვირეული ...</p> <p><b>ახალი გვერდი</b></p><div>„'''ბარრიკადი'''“ ( 1920, 1922, 1924) - „ცისფერყანწელების“ ყოველკვირეული გაზეთი. იბეჭდებოდა [[თბილისი|თბილისში]], ინტერვალებით. გამოცემის რედაქტორი იყო ტიციან ტაბიძე. გაზეთს ჰქონდა სამი ძირითადი განყოფილება: პოეზია, [[ესთეტიკა]], პოლიტიკა. სახელწოდება აღებულია ფრანგული ანალოგიური სახელის ჟურნალიდან, რომელსაც შარლ ბოდლერი გამოსცემდა პარიზში, 1848 წლის საფრანგეთის რევოლუციის დროს. „ბარრიკადში“ თანამშრომლობდნენ: ტ. ტაბიძე, პ. იაშვილი, ვ. გაფრინდაშვილი, [[აფხაიძე შალვა|შ. აფხაიძე]], გრ. ცეცხლაძე, გ. ლეონიძე, კ. ნადირაძე, ნ. მიწიშვილი, [[არსენიშვილი ალექსანდრე|ა. არსენიშვილი]]. გაზეთის პირველ ნომერში იბეჭდება მეთაური სტატია „ბარრიკადები“, რომელშიც „ცისფერყანწელთა“ ესთეტიკური პრინციპებისადმი ერთგულებისა და მისთვის თავგანწირვის იდეა ამ სიტყვებით არის გამოხატული: „ჩვენთვის ბარიკადები დიდი ხანია გილიოტინათ იქცა“. გამოცემა ადასტურებს მზაობას ბარიკადებზე დგომისათვის, ახალი ცხოვრებისა და „ახალთაობის კულტურის“ დასაცავად. გაზეთში გამოქვეყნებული წერილები: პ. იაშვილის „ჩვენი სეზონი“, გრ. რობაქიძის „საქანელა და სახრჩობელა“, ნ. მიწიშვილის „მანიფესტი აზიას“ და სხვ., განახლების მუხტით არის შთაგონებული და ავტორთა მოდერნისტული პლატფორმის გამომხატველია. წერილი „ირრედენტისთვის“ ეხმიანება ტ. ტაბიძის სტატია „ირრიდენტას“ გამო ბათუმში გამომავალი გაზეთის „მთლიანი საქართველო“ დახურვის ფაქტს, მასთან დაკავშირებულ პერიპეტიებს და ქვეყნის ერთიანობის იდეას გამოხატავს: „მხოლოდ რჩება უდრეკი ნება მთლიანი საქართველოსი თავისი სხეულის გამრთელებისათვის, და გარდაუვალი ირრედენტა: ლაზისტანი და ტრაპიზონი“. იმდროინდელი ქართული ჟურნალისტიკა კრიტიკულად არის შეფასებული ვარამ გაგელის (ვ. გაფრინდაშვილის) სტატიაში „ქართული პრესა“. პირველ ნომერში იბეჭდება გრ. რობაქიძის მისასალმებელი სიტყვა ევროპის სოციალისტთა მიმართ.<br /> <br /> „ბარრიკადი“ საქართველოს პირველი რესპუბლიკის მთავრობისადმი პოზიტიურად იყო განწყობილი. 1920 გრ. რობაქიძემ გამოაქვეყნა წერილი „ნოე ჟორდანია“. ავტორი მეტაფორებს, ეპითეტებსა და ჰიპერბოლებს არ იშურებს, რათა პოლიტიკოსის განუმეორებელი სახე წარმოადგინოს. გრ. რობაქიძის აზრით, [[ჟორდანია ნოე|ნ. ჟორდანია ]] ინტუიციით გრძნობს ერთა სოლიდარობის სიკეთეებს საქართველოსთვის, ურომლისოდაც პატარა ერს არ ეყოფა ბიოლოგიური ენერგია ნაციონალური განვითარებისთვის. ავტორის თქმით, იგი რუსეთთან შეერთებას მხოლოდ იმიტომ ეთანხმებოდა, რომ [[ევროპა|ევროპისკენ]] გზა გაგვეჭრა, მაგრამ როცა იმპერიის ბოროტი ზრახვები გააცნობიერა, მაშინვე მიემხრო მისგან გამოყოფას. გრ. რობაქიძე კალამსაც უქებს მთავრობის თავმჯდომარეს: „მას არ უყვარს სიბნელე და სძულს განყენება: მის სიტყვაში ჭვირვალი სინათლეა და სხეულიანი კონკრეტობა...“ ამ წერილს დიდი აჟიოტაჟი მოჰყვა, უმრავლესობას მოეწონა, თუმცა, მაგალითად, პირველი პირის ზღვარგადასულმა ქებამ საზოგადო მოღვაწე კატო მიქელაძე ძალზე გააღიზიანა. იგი სტატიას კრიტიკული ლექსითაც კი გამოეხმაურა. 1922 წლის მეოთხე ნომერში დაიბეჭდა ტ. ტაბიძის დეკლარაცია „ცისფერი ყანწები“, რომელშიც ავტორი ხაზს უსვამს ლიტერატურული ორდენის განუმეორებლობასა და ერთადერთობას, იგი სოციალური რევოლუციის იდეისადმი ერთგულებასაც ადასტურებს და „ცისფერყანწელების“ მიზნად აცხადებს რევოლუციურ გარდატეხას მწერლობაში. გაზეთის ცალკეული სტატიები შეეხება ლიტერატურულ მიმდინარეობებს, მაგ., გ. რ. ფსევდონიმით გამოქვეყნებულია წერილი „იმპრესიონიზმი“. ასევე, პუბლიკაციები ეძღვნება ფრანგი სიმბოლისტების - არტურ რემბოს, სტეფან მალარმესა და სხვა ავტორთა შემოქმედებას. გამოცემა პატივს მიაგებს რუსულ ლიტერატურას. ტ. ტაბიძე დეკლარაცია „ცისფერი ყანწებში“ საუბრობს ალ. ბლოკის, თ. დოსტოევსკისა და ა. ბელის შემოქმედებაზე. 1922 წლის მეოთხე ნომრის პირველი გვერდი ეძღვნება პოეტ ალ. ბლოკს. მეექვსე ნომერი კი, თითქმის მთლიანად - დოსტოევსკის. ესეიში „ქიმერიონი“ ტ. ტაბიძემ წარმოაჩინა ს. სუდეიკინის, ლ. გუდიაშვილისა და დ. კაკაბაძის მიერ მოხატული კაფე „ქიმერიონი“ - ცისფერყანწელთა თავშეყრის ადგილი. გაზეთი მუდმივად აქვეყნებდა „ცისფერყანწელი“ პოეტების ლექსებს, თარგმანებს, აგრეთვე, მკითხველს აწვდიდა ინფორმაციებს ახალი წიგნების შესახებ.<br /> ::::::::::::::::::::::::::::::::::::მარი წერეთელი<br /> <br /> ==ლიტერატურა== <br /> * გაზ. „ბარრიკადი“, 1920, №1-3, 1922, №4-7, 1924, №1; <br /> * გ. ბაქრაძე, ქართული პერიოდიკის ბიბლიოგრაფია, თბ., 1947; <br /> * ს. სიგუა, „ქართული მოდერნიზმი“, თბ., 2002.<br /> <br /> <br /> ==წყარო==<br /> [[საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკა (1918-1921) ენციკლოპედია-ლექსიკონი]]<br /> [[კატეგორია:ქართული გაზეთები]]<br /> [[კატეგორია:ცისფერყანწელები]]</div>

Tkenchoshvili