ბარტოკი ბელა - რედაქტირების ისტორია

Tkenchoshvili 12:34, 21 მაისი 2025-ზე

2025-05-21T12:34:38Z

ცვლილებების ჩვენება

Tkenchoshvili: /* საფორტეპიანო თხზულებები */

2025-05-10T20:20:45Z

‎საფორტეპიანო თხზულებები

Tkenchoshvili 09:58, 17 აპრილი 2025-ზე

2025-04-17T09:58:24Z

Tkenchoshvili 11:50, 23 იანვარი 2024-ზე

2024-01-23T11:50:16Z

ცვლილებების ჩვენება

Tkenchoshvili: /* ბარტოკის უმთავრესი ნაწარმოებები */

2023-11-21T21:42:39Z

‎ბარტოკის უმთავრესი ნაწარმოებები

Tkenchoshvili: /* ბარტოკის უმთავრესი ნაწარმოებები */

2023-11-21T21:41:59Z

‎ბარტოკის უმთავრესი ნაწარმოებები

Tkenchoshvili: /* ბიოგრაფია */

2023-11-21T21:39:23Z

‎ბიოგრაფია

Tkenchoshvili: /* წყარო */

2023-11-07T18:42:08Z

‎წყარო

Tkenchoshvili: /* მუსიკალური თეატრი */

2023-11-07T18:41:28Z

‎მუსიკალური თეატრი

Tkenchoshvili: /* სიმფონიური პარტიტურები */

2023-11-07T18:40:00Z

‎სიმფონიური პარტიტურები

@@ ხაზი 15: / ხაზი 15: @@
 ბელა ბარტოკი თავისი დროის ერთ-ერთი ბრწყინვალე პიანისტი იყო, რამაც დიდი გავლენა იქონია მის შემოქმედებაზე, სადაც მნიშვნელოვანი ადგილი სწორედ საფორტეპიანო თხზულებებს უკავია. აქვე შეიძლება აღვნიშნოთ, რომ ბარტოკი სპეციფიკურად ინსტრუმენტულად აზროვნებდა, ხოლო საფორტეპიანო ჟანრები კი მისი შემოქმედების თავისებური ლაბორატორია იყო, სადაც ხდებოდა ნოვატორული იდეების, ახალი გამომსახველი ხერხების აპრობირება. მათ შორის აღსანიშნავია: რეგისტრების სპეციფიკურად ბარტოკისეული დაპირისპირება, მოულოდნელი ნახტომები, მშრალი martellato  და სხვ. ფორტეპიანოს ბარტოკი (ისევე როგორც [[სტრავინსკი იგორ|სტრავინსკი]] და პროკოფიევი), უმეტესად, [[დასარტყამი საკრავები|დასარტყამ ინსტრუმენტად]] გაიაზრებდა და ხაზს უსვამდა მის კოლორიტულ, „საორკესტრო“ შესაძლებლობებს.
-ბარტოკის მრავალრიცხოვან საფორტეპიანო ნაწარმოებებს შორის აღსანიშნავია მისი '''ALLEGRO BARBARO''' [[სიუიტა|სიუიტები]], უნგრული და რუმინული [[ცეკვა|ცეკვები]], ციკლი „მიკროკოსმოსი”, „სონატა ორი ფორტეპიანოს და დასარტყამებისთვის“, სამი საფორტეპიანო კონცერტი.
+ბარტოკის მრავალრიცხოვან საფორტეპიანო ნაწარმოებებს შორის აღსანიშნავია მისი '''ALLEGRO BARBARO''' [[სიუიტა|სიუიტები]], უნგრული და რუმინული [[ცეკვა|ცეკვები]], ციკლი „მიკროკოსმოსი”, „[[სონატა]] ორი ფორტეპიანოს და დასარტყამებისთვის“, სამი საფორტეპიანო კონცერტი.
 ციკლი „მიკროკოსმოსი”, რომელიც 153 პიესისგან შედგება, მსოფლიო საფორტეპიანო ლიტერატურის უნიკალურ მოვლენას წარმოადგენს. თავდაპირველად ციკლი ჩაფიქრებული იყო, როგორც ინსტრუქციული ხასიათის პიესები დამწყები მუსიკოსებისთვის, მაგრამ მასზე მუშაობის პროცესში თავდაპირველი ჩანაფიქრი შეიცვალა და ციკლი საკომპოზიტორო-სტილურ ხერხთა თავისებურ ენციკლოპედიაში გადაიზარდა. ამ მინიატიურული პიესების ციკლში კომპოზიტორი ფართოდ მიმართავდა ბიტონალობას, სხვადასხვა რთულ პოლიფონიურ ხერხებს, თავისუფალი მოდულირების პრინციპს, [[ოსტინატო|ოსტინატურ]] [[რიტმი (მუსიკა)|რიტმებს]], კლასტერებს და ა. შ., რათა ახალგაზრდა მუსიკოსები თანამედროვე ჟღერადობის სფეროში შეეყვანა. ამასთანავე, პიესათა დიდი ნაწილი (ციკლის თითქმის ნახევარი) გარკვეული პიანისტური ჩვევების გამომუშავებას ემსახურება (მაგალითად, პიესები CRESCENDO-DIMINUENDO, [[სინკოპა (მუსიკა)|სინკოპები]], [[ტერცია|ტერციები]] და სხვ. თუმცა, კომპოზიტორი სცილდება ვიწრო პედაგოგიური ამოცანების ჩარჩოებს და იშვიათი გამომსახველობის ლაკონიურ შედევრებს ქმნის.

@@ ხაზი 1: / ხაზი 1: @@
 [[ფაილი:Bartoki bela.jpg|thumb|250პქ|ბელა ბარტოკი]]
-'''ბარტოკი ბელა''' - (Bartok) (25. III. 1881, ნადსენტმიკლოში, ტრანსილვანია, – 26. IX. 1945, ნიუ-იორკი), უნგრელი კომპოზიტორი, პიანისტი, მუსიკისმცოდნე-ფოლკლორისტი, პედაგოგი.
+'''ბარტოკი ბელა''' - (Bartok) (25. III. 1881, ნადსენტმიკლოფში, ტრანსილვანია, – 26. IX. 1945, ნიუ-იორკი), უნგრელი კომპოზიტორი, პიანისტი, მუსიკისმცოდნე-ფოლკლორისტი, პედაგოგი.
 ====ბიოგრაფია====
@@ ხაზი 19: / ხაზი 19: @@
 ციკლი „მიკროკოსმოსი”, რომელიც 153 პიესისგან შედგება, მსოფლიო საფორტეპიანო ლიტერატურის უნიკალურ მოვლენას წარმოადგენს. თავდაპირველად ციკლი ჩაფიქრებული იყო, როგორც ინსტრუქციული ხასიათის პიესები დამწყები მუსიკოსებისთვის, მაგრამ მასზე მუშაობის პროცესში თავდაპირველი ჩანაფიქრი შეიცვალა და ციკლი საკომპოზიტორო-სტილურ ხერხთა თავისებურ ენციკლოპედიაში გადაიზარდა. ამ მინიატიურული პიესების ციკლში კომპოზიტორი ფართოდ მიმართავდა ბიტონალობას, სხვადასხვა რთულ პოლიფონიურ ხერხებს, თავისუფალი მოდულირების პრინციპს, [[ოსტინატო|ოსტინატურ]] [[რიტმი (მუსიკა)|რიტმებს]], კლასტერებს და ა. შ., რათა ახალგაზრდა მუსიკოსები თანამედროვე ჟღერადობის სფეროში შეეყვანა. ამასთანავე, პიესათა დიდი ნაწილი (ციკლის თითქმის ნახევარი) გარკვეული პიანისტური ჩვევების გამომუშავებას ემსახურება (მაგალითად, პიესები CRESCENDO-DIMINUENDO, [[სინკოპა (მუსიკა)|სინკოპები]], [[ტერცია|ტერციები]] და სხვ. თუმცა, კომპოზიტორი სცილდება ვიწრო პედაგოგიური ამოცანების ჩარჩოებს და იშვიათი გამომსახველობის ლაკონიურ შედევრებს ქმნის.
-განსაკუთრებული ადგილი ბარტოკის საფორტეპიანო შემოქმედებაში უკავია „სონატას ორი ფორტეპიანოს და დასარტყამი ინსტრუმენტებისთვის“ – ნაწარმოებს, რომელიც, ერთი მხრივ, უჩვეულო შემადგენლობისთვისაა დაწერილი, მაგრამ მეორე მხრიე, ძალზე ტიპურია XX საუკუნის მუსიკისთვის. ამ ნაწარმოებში ბარტოკმა შეაერთა ორი ფორტეპიანო და თორმეტი [[დასარტყამი საკრავები|დასარტყამი საკრავი]] და ამ ტემბრული რესურსებით ორკესტრის შემჭიდროებული ვარიანტი შექმნა.
+განსაკუთრებული ადგილი ბარტოკის საფორტეპიანო შემოქმედებაში უკავია „სონატას ორი ფორტეპიანოს და დასარტყამი ინსტრუმენტებისთვის“ – ნაწარმოებს, რომელიც, ერთი მხრივ, უჩვეულო შემადგენლობისთვისაა დაწერილი, მაგრამ მეორე მხრივ, ძალზე ტიპურია XX საუკუნის მუსიკისთვის. ამ ნაწარმოებში ბარტოკმა შეაერთა ორი ფორტეპიანო და თორმეტი [[დასარტყამი საკრავები|დასარტყამი საკრავი]] და ამ ტემბრული რესურსებით ორკესტრის შემჭიდროებული ვარიანტი შექმნა.
 სონატის შემადგენლობის ასეთი არჩევანი შემთხვევითი არაა. ჩანაფიქრის გაქანებით, ჟღერადობის მასშტაბით იგი სცილდება [[კამერული მუსიკა|კამერული მუსიკის]] ფარგლებს და ბარტოკის სიმფონიური მუსიკის ისეთ ნაწარმოებს უახლოვდება, როგორიცაა მუსიკა სიმებიანების, დასარტყამების და [[ჩელესტა]]სთვის. სონატის ჟღერადობის მონუმენტურობა განაცვიფრებს მსმენელს, განსაკუთრებით, მრისხანე, აგრესიულ ეპიზოდებში. რაც შეეხება ლირიკულ სფეროს (მაგალითად, პირველი ნაწილის დამხმარე პარტია, Lento-ს დასაწყისი, ფინალის კოდა), გამჭვირვალე, ნატიფი ჟღერადობა აქ მიიღწევა როგორც მღერადი [[მელოდიკა|მელოდიკით]], ისე საოცრად რაფინირებული ტემბრული და არტიკულაციური ხერხებით.
@@ ხაზი 28: / ხაზი 28: @@
 კვარტეტებში ბარტოკი წარმოგვიდგება, როგორც თამამი ექსპერიმენტატორი (განსაკუთრებით, 20-იანი წლების კვარტეტებში) და პოეტი-ლირიკოსი, რომელიც უფაქიზეს სულიერ განცდებს გადმოგვცემს. ბარტოკის კვარტეტებისთვის ტიპურია გამომსახველ საშუალებათა ეკონომიურობა, განვითარებული პოლიფონიური ფაქტურა, მელოდიური აზროვნების თავისუფლება, თემა-ფორმულების აფორისტულობა, ციკლის აგების თავისებურება.
-ექვს სიმებიან კვარტეტში განსაკუთრებით მკაფიოდ აისახა ბარტოკის მიერ წარმოებული ექსპერიმენტები და მნიშვნელოვანი შემოქმედებითი მიგნებები, მათ შორის, კილო-ტონალური აზროვნების სფეროში. ადრინდელ კვარტეტებში შენარჩუნებულია ტრადიციული მაჟორულ-მინორული სისტემა, თუმცა უკეე პირველ და მეორე კვარტეტებში იგი გართულებულია კონტრაპუნქტული დაშრევებებით; 20-30-იანი წლების კვარტეტებში (განსაკუთრებით, მესამე, მეოთხე კვარტეტებში) კი ბარტოკი ხშირად გადის ტონალობის ფარგლებს მიღმა და მისი აზროვნება თითქმის მთლიანად ექცევა ატონალურ, ქრომატულ სივრცეში.
+ექვს სიმებიან კვარტეტში განსაკუთრებით მკაფიოდ აისახა ბარტოკის მიერ წარმოებული ექსპერიმენტები და მნიშვნელოვანი შემოქმედებითი მიგნებები, მათ შორის, კილო-ტონალური აზროვნების სფეროში. ადრინდელ კვარტეტებში შენარჩუნებულია ტრადიციული მაჟორულ-მინორული სისტემა, თუმცა უკვე პირველ და მეორე კვარტეტებში იგი გართულებულია კონტრაპუნქტული დაშრევებებით; 20-30-იანი წლების კვარტეტებში (განსაკუთრებით, მესამე, მეოთხე კვარტეტებში) კი ბარტოკი ხშირად გადის ტონალობის ფარგლებს მიღმა და მისი აზროვნება თითქმის მთლიანად ექცევა ატონალურ, ქრომატულ სივრცეში.
 -იანი წლების ბარტოკის ორი კვარტეტი (№3 და №4) კომპოზიტორის ყველაზე რთულ, ექსპერიმენტულ ნაწარმოებებს განეკუთვნება თეოდორ ადარნო მესამე კვარტეტს ბარტოკის შემოქმედების კულმინაციურ პუნქტს უწოდებს, ხოლო ჰანს მერსმანი კი აღნიშნავს, რომ მესამე და მეოთხე კვარტეტები „თანამედროვე მუსიკის ცენტრშია მოქცეული”.
@@ ხაზი 39: / ხაზი 39: @@
 ცენტრალურ და გვიან პერიოდებში.
-'''მეექვსე სიმებიან კვარტეტს''' (1939 წ. მკვლევარები ხშირად ბარტოკის ანდერძს უწოდებენ, ვინაიდან ეს იყო უნგრეთში დაწერილი ბოლო ნაწარმოები. მასში, წინამორბედი კვარტეტების მსგავსად, დომინირებს რთულად ორგანიზებული პოლიფონიური ქსოვილი, კილო-ტონალური საყრდენების ხანგრძლივი არიდება, თემების ძალზე თავისებური აღნაგობა. განსაკუთრებით საყურადღებოა კვარტეტის ნელი ნაწილების ემოციური ტონუსი; პირქუში მელანქოლია აქ ხშირ შემთხვევაში დაუნდობელი სატირითაა გამძაფრებული. ამ თვალსაზრისით, აღსანიშნავია გროტესკული [[მარში]] (მეორე ნაწილი), რომელიც სამყაროში არსებული ნეგატიური საწყისის [[სიმბოლო]]დაა გააზრებული. საყურადღებოა, რომ კვარტეტი [[მეორე მსოფლიო ომი]]ს დაწყების წელსაა დაწერილი და, ამდენად, მარში – [[მარში (სამხედრო)|სამხედრო მარში]] [[ომი]]ს საშინელებებსაც წინასწარმეტყეელებს. კვარტეტის მეორე სატირული ცენტრია [[ბურლეტა]] (მესამე ნაწილი) – უგემოვნობის, იაფფასიანობის სიმბოლო. ამასთანავე, კვარტეტი გაჯერებულია ხალხურ სტილში დაწერილი თემებით, სპეტაკი, გასხივოსნებული სახეებით, რომლებიც კომპოზიტორის სამშობლოს
+'''მეექვსე სიმებიან კვარტეტს''' (1939 წ. მკვლევარები ხშირად ბარტოკის ანდერძს უწოდებენ, ვინაიდან ეს იყო უნგრეთში დაწერილი ბოლო ნაწარმოები. მასში, წინამორბედი კვარტეტების მსგავსად, დომინირებს რთულად ორგანიზებული პოლიფონიური ქსოვილი, კილო-ტონალური საყრდენების ხანგრძლივი არიდება, თემების ძალზე თავისებური აღნაგობა. განსაკუთრებით საყურადღებოა კვარტეტის ნელი ნაწილების ემოციური ტონუსი; პირქუში მელანქოლია აქ ხშირ შემთხვევაში დაუნდობელი სატირითაა გამძაფრებული. ამ თვალსაზრისით, აღსანიშნავია გროტესკული [[მარში]] (მეორე ნაწილი), რომელიც სამყაროში არსებული ნეგატიური საწყისის [[სიმბოლო]]დაა გააზრებული. საყურადღებოა, რომ კვარტეტი [[მეორე მსოფლიო ომი]]ს დაწყების წელსაა დაწერილი და, ამდენად, მარში – [[მარში (სამხედრო)|სამხედრო მარში]] [[ომი]]ს საშინელებებსაც წინასწარმეტყველებს. კვარტეტის მეორე სატირული ცენტრია [[ბურლეტა]] (მესამე ნაწილი) – უგემოვნობის, იაფფასიანობის სიმბოლო. ამასთანავე, კვარტეტი გაჯერებულია ხალხურ სტილში დაწერილი თემებით, სპეტაკი, გასხივოსნებული სახეებით, რომლებიც კომპოზიტორის სამშობლოს
 ბუნებას, ხალხურ ყოფას, ბარტოკისეული „იდეალური სოფლის“ სახეს გვიხატავენ.

@@ ხაზი 65: / ხაზი 65: @@
 * ბალეტი-[[პანტომიმა]] „სასწაულებრივი მანდარინი“ (1926),
 * საცეკვაო [[სიუიტა (ქორეოგრაფიული კომპოზიცია)|სიუიტა]] (1923),
-* „მუსიკა სიმებიანთა, დასარტყმელთა და ჩელესტისათვის“ (1936),
+* „[[მუსიკა სიმებიანების, დასარტყამების და ჩელესტასთვის|მუსიკა სიმებიანთა, დასარტყმელთა და ჩელესტისათვის]]“ (1936),
 * კონცერტი ორკესტრისათვის (1943),
 * 3 საფორტეპიანო კონცერტი (1926-31-45),

@@ ხაზი 61: / ხაზი 61: @@
 ==== ბარტოკის უმთავრესი ნაწარმოებები ====
-* ერთმოქმედებიანი [[ოპერა]] „ლურჯწვერა ჰერცოგის სასახლე“ (1918),
+* ერთმოქმედებიანი [[ოპერა]] „[[ლურჯწვერა ჰერცოგის ციხე-დარბაზი (ოპერა)|ლურჯწვერა ჰერცოგის სასახლე]]“ (1918),
 * [[ბალეტი]] „ხის პრინცი“ (1917),
 * ბალეტი-[[პანტომიმა]] „სასწაულებრივი მანდარინი“ (1926),

@@ ხაზი 3: / ხაზი 3: @@
 ====ბიოგრაფია====
-ბელა ბარტოკი დაიბადა 1881 წელს [[უნგრეთი]]ს სამხრეთით მდებარე პატარა ტრანსილვანიურ ქალაქ ნადსენტმიკლოფშში. ბიჭს ბავშვობიდანვე ასწავლიდნენ [[ფორტეპიანო]]ზე დაკვრას და 1892 წელს შედგა მისი პირველი საჯარო კონცერტი, სადაც მან საკუთარი [[პიესა (მუსიკალური ნაწარმოები)|პიესა]]ც შეასრულა. 1899 წელს შედგა ბარტოკის [[დებიუტი]] ბუდაპეშტში, რომლის შემდეგაც იგი ჩაირიცხა ბუდაპეშტის ფერენც ლისტის სახელობის მუსიკის აკადემიის ფორტეპიანოს და კომპოზიციის კლასებში. სტუდენტობის პერიოდითაა დათარიღებული, აგრეთვე, ბარტოკის პირველი სერიოზსული ნაწარმოებები. 1905-06 წლებში ზოლტან კოდაის გავლენით ბარტოკი ინტერესდება [[ფოლკლორი]]თ.
+ბელა ბარტოკი დაიბადა 1881 წელს [[უნგრეთი]]ს სამხრეთით მდებარე პატარა ტრანსილვანიურ ქალაქ ნადსენტმიკლოფში. ბიჭს ბავშვობიდანვე ასწავლიდნენ [[ფორტეპიანო]]ზე დაკვრას და 1892 წელს შედგა მისი პირველი საჯარო კონცერტი, სადაც მან საკუთარი [[პიესა (მუსიკალური ნაწარმოები)|პიესა]]ც შეასრულა. 1899 წელს შედგა ბარტოკის [[დებიუტი]] ბუდაპეშტში, რომლის შემდეგაც იგი ჩაირიცხა ბუდაპეშტის ფერენც ლისტის სახელობის მუსიკის აკადემიის [[ფორტეპიანო]]ს და კომპოზიციის კლასებში. სტუდენტობის პერიოდითაა დათარიღებული, აგრეთვე, ბარტოკის პირველი სერიოზსული ნაწარმოებები. 1905-06 წლებში ზოლტან კოდაის გავლენით ბარტოკი ინტერესდება [[ფოლკლორი]]თ.
 -იანი წლები და 30-იანი წლების დასაწყისი განსაკუთრებული შემოქმედებითი ინტენსივობით გამოირჩევა. ამ პერიოდში დაიწერა ბარტოკის საუკეთესო ნაწარმოებთა უმეტესობა. უნდა აღინიშნოს ისიც, რომ ესაა მისი საკონცერტო მოღვაწეობის მწვერვალიც. მნიშვნელოვნად გართულდა ბარტოკის ცხოვრება 30-იანი წლების მეორე ნახევარში, როდესაც [[გერმანია]]ში [[სახელმწიფო]]ს სათავეში ნაცისტების მოსვლის შემდეგ, უნგრეთის მთავრობამ მათი ერთგულების შესახებ გააკეთა განცხადება. გერმანიის მსგავსად უნგრეთშიც დაიწყო [[ებრაელები]]ს, ორიგინალურად და პროგრესულად მოაზროვნე ადამიანების დევნა და I940 წელს ბარტოკი იძულებული გახდა წასულიყო [[ემიგრაცია]]ში [[ამერიკის შეერთებული შტატები (აშშ)|ამერიკის შეერთებულ შტატებში]], ნიუ-იორკში, სადაც იგი გარდაიცვალა 1945 წელს.

←წინა ვერსია		18:42, 7 ნოემბერი 2023-ის ვერსია
ხაზი 82:		ხაზი 82:
	[[კატეგორია:უნგრელი პიანისტები]]		[[კატეგორია:უნგრელი პიანისტები]]
	[[კატეგორია:XX საუკუნის კომპოზიტორები]]		[[კატეგორია:XX საუკუნის კომპოზიტორები]]
		+	[[კატეგორია:ბელა ბარტოკი]]

@@ ხაზი 56: / ხაზი 56: @@
 ბარტოკის შემოქმედებაში შედარებით მოკრძალებული ადგილი უკავია მუსიკალურ თეატრს. იგი ამ ჟანრის სულ სამი opus-ის, ორი [[ბალეტი]]ს და ერთი [[ოპერა|ოპერის]] ავტორია, რომლებიც ერთ პერიოდში, 10-იან წლებშია დაწერილი. მხატერული ამოცანის გარკეეული მსგავსების მიუხედავად, ისინი განსხვავდებიან ერთმანეთისგან ჟანრული თვალსაზრისით:
-ოპერა „[[ლურჯწვერა ჰერცოგის ციხე-დარბაზი (ოპერა)|ლურჯწვერა ჰერცოგის ციხე-დარბაზი]]“ – სიმბოლისტური დრამაა ექსპრესიონისტული [[თეატრი]]ს ნიშნებით, „ხის უფლისწული“ – ირონიული [[ზღაპარი]], ხოლო „საოცარი მანდარინი“ კი, გროტესკული ექსპრესიონისტული [[დრამა (მუსიკა)|დრამა]].
+ოპერა „[[ლურჯწვერა ჰერცოგის ციხე-დარბაზი (ოპერა)|ლურჯწვერა ჰერცოგის ციხე-დარბაზი]]“ – სიმბოლისტური [[დრამა (მუსიკა)|დრამა]]ა ექსპრესიონისტული [[თეატრი]]ს ნიშნებით, „ხის უფლისწული“ – ირონიული [[ზღაპარი]], ხოლო „საოცარი მანდარინი“ კი, გროტესკული ექსპრესიონისტული დრამა.
 უდიდესი უნგრელი კომპოსიტორის ბელა ბარტოკის შემოქმედება XX საუკუნის პირველი ნახევრის ევროპული კულტურის შესანიშნავი მოვლენაა. აქ მრავალი, განსხვავებული (ხშირად ურთიერთგამომრიცხავიც კი) შემოქმედებითი პრინციპი სინთეზურ მთლიანობადაა გაერთიანებული, რაც ქმნის ბარტოკის მკაფიოდ ინდივიდუალურ, განუმეორებელ სტილს.

@@ ხაზი 46: / ხაზი 46: @@
 საზოგადოდ, ბელა ბარტოკის კვარტეტებთან მიმართებაში განსაკუთრებით ხაზგასმით უნდა აღინიშნოს კომპოზიტორის ნოვატორობა ტემბრულ-არტიკულაციურ სფეროში. იგი თამამად ამდიდრებს სიმებიანი კვარტეტის გამომსახველ რესურსებს და ახალი შტრიხების გამოყენებით მის ჟღერადობას ხან საორკესტრო მონუმენტურობას, ხან დასარტყამ, ხან კი ჩასაბერ საკრავთა ტემბრს ამსგავსებს. აქვე უნდა აღინიშნოს, რომ ტემბრულ-არტიკულაციური სითამამე და საკრავთა ახლებური გააზრება ბარტოკის სხვა ჟანრის ნაწარმოებებშიც გვხვდება.
-=====სიმფონიური პარტიტურები=====
+=====სიმფონიური მუსიკა=====
 ბელა ბარტოკის შემოქმედების საინტერესო, თუმცა საკმაოდ მცირერიცხოვან ნაწილს წარმოადგენენ მისი სიმფონიური პარტიტურები. ამ ჟანრს მან შემოქმედების ადრეულ პერიოდში მიმართა და მხოლოდ ხანგრძლივი პაუზის შემდეგ, შემოქმედების გვიან პერიოდში მიუბრუნდა. ამ პერიოდში ბარტოკმა სიმფონიური მუსიკის ისეთი შედევრები შექმნა, როგორებიცაა: [[მუსიკა სიმებიანების, დასარტყამების და ჩელესტასთვის]] და კონცერტი ორკესტრისთვის.
 ბარტოკი-სიმფონისტის შემოქმედებითი მიღწევები შეჯამებულია კონცერტში ორკესტრისთვის, რომელიც ჟანრული თვალსაზრისით, ისევე როგორც მუსიკა სიმებიანების, დასარტყამების და ჩელესტასთვის, არატრადიციულადაა განმარტებული. თავად კომპოზიტორი ამ ნაწარმოების შესახებ წერდა: „ამ სიმფონიის მსგავსი საორკესტრო ნაწარმოების სახელწოდება დაკავშირებულია მისწრაფებასთან ორკესტრის ცალკეული ინსტრუმენტი საკონცერტო, სოლო მანერაში იყოს გააზრებული. ასეთი ვირტუოზული გააზრება შესამჩნევია, მაგალითად, პირველი ნაწილის დამუშავების [[ფუგატო]]ში (სპილენძის ჩასაბერებთან) ან ფინალის მთავარი თემის perpetuum mobile პასაჟებში, მაგრამ, განსაკუთრებით უნდა აღინიშნოს მეორე ნაწილი, სადაც საკრავთა წყვილები თანმიმდევრულად ასრულებენ ბრწყინვალე პასაჟებს“. ამგვარად, ავტორისეული კომენტარიდან გამომდინარე შეიძლება ითქვას, რომ აქ ორი ჟანრის, სიმფონიის და კონცერტის, სინთეზია მოცემული, რაც ერთი მხრივ, საზოგადოდ XX საუკუნის პირეელი ნახევრის დასავლეთევროპული მუსიკის განვითარების ერთ-ერთ ძირითად ტენდენციას უკავშირდება (იგულისხმება სიმფონიის ჟანრის კამერიზაციის ტენდენცია) ხოლო მეორე მხრივ, საკუთრივ ბარტოკის სტილის სტაბილური მახასიათებელია.
-კონცერტი ოთპესტრისთვის ხუთნაწილიანი ციკლია: Allegro – Scherzo– Andante – Scherzo – Finale (მეოთხე კვარტეტის მსგავსი), სადაც ძირითადი დრამატურგიული ღერძი, ციკლის არსი კენტ ნაწილებშია გახსნილი: აღელვებული შესავლიდან ტრაგიკული Andante -ს გავლით საზეიმო ფინალისკენ. ორი სკერცო კი თავისებური ინტერმედიებია. ამგვარად, ციკლი მხატვრულ სახეთა დიდი მრავალფეროვნებით გამოირჩევა. აქ ვხვდებით როგორც ჟანრულ-საცეკვაო თემებს, ისე მძაფრად კონფლიქტურ, დრამატულ სახეებს.
+კონცერტი ორკესტრისთვის ხუთნაწილიანი ციკლია: Allegro – Scherzo– Andante – Scherzo – Finale (მეოთხე კვარტეტის მსგავსი), სადაც ძირითადი დრამატურგიული ღერძი, ციკლის არსი კენტ ნაწილებშია გახსნილი: აღელვებული შესავლიდან ტრაგიკული Andante -ს გავლით საზეიმო ფინალისკენ. ორი [[სკერცო]] კი თავისებური [[ინტერმედია|ინტერმედიებია]]. ამგვარად, ციკლი მხატვრულ სახეთა დიდი მრავალფეროვნებით გამოირჩევა. აქ ვხვდებით როგორც ჟანრულ-საცეკვაო თემებს, ისე მძაფრად კონფლიქტურ, დრამატულ სახეებს.
 ===== მუსიკალური თეატრი =====