ბასილი დიდი - რედაქტირების ისტორია

Tkenchoshvili: /* ბასილი კესარიელის სახელით ცნობილ სხვა ავტორთა „საეჭვო“ და ფსევდობასილური თხზულებები */

2025-07-31T07:05:35Z

‎ბასილი კესარიელის სახელით ცნობილ სხვა ავტორთა „საეჭვო“ და ფსევდობასილური თხზულებები

Tkenchoshvili: /* ბიოგრაფია */

2023-02-06T14:34:17Z

‎ბიოგრაფია

Tkenchoshvili 08:57, 27 იანვარი 2023-ზე

2023-01-27T08:57:02Z

Tkenchoshvili: /* წყარო */

2022-11-18T08:11:45Z

‎წყარო

Tkenchoshvili 10:44, 26 ივლისი 2022-ზე

2022-07-26T10:44:54Z

Tkenchoshvili: /* ჟამისწირვა */

2022-03-04T09:32:21Z

‎ჟამისწირვა

Tkenchoshvili: /* „ასკეტიკონი“ */

2022-03-01T16:57:04Z

‎„ასკეტიკონი“

Echelidze 11:45, 26 ოქტომბერი 2021-ზე

2021-10-26T11:45:19Z

Tkenchoshvili: /* წყარო */

2021-04-11T18:30:37Z

‎წყარო

Tkenchoshvili: მომხმარებელმა Tkenchoshvili გვერდი „ბასილი კესარიელი“ გადაიტანა გვერდზე „ბასილი დიდი“ გადამისამა...

2021-03-23T19:09:15Z

მომხმარებელმა Tkenchoshvili გვერდი „ბასილი კესარიელი“ გადაიტანა გვერდზე „ბასილი დიდი“ გადამისამა...

@@ ხაზი 76: / ხაზი 76: @@
 ბ) ნაწარმოებები, რომელთა ავტორის ავთენტურობაც ეჭვს იწვევს; <br />
 გ)  ფსევდობასილური შრომები. <br />
-ქართული ხელნაწერების მიხედვით, ბასილი კესარიელს მიეწერება: ანდრია  კრიტელის, ბასილი ანკვირელის, გერმანე I კონსტანტინოპოლელის, გრიგოლ ნაზიანზელის, ეფთვიმე ათონელის, იოანე იერუსალიმელის, ფოტი  პატრიარქის, ფსევდოეპიფანე კვიპრელის, ფსევდოიოანე მმარხველის, ფსევდოიოანე ოქროპირისა და ფსევდომელეტი ანტიოქელის შრომები.   „'''საეჭვო'''“ თხზულებათა ქართული თარგმანებია: ასკეტიკური  პროლოგი 5, ეპიტიმიები 24, 115-ე ფსალმუნის თარგმანება, ესაია წინასწარმეტყველის კომენტარის ფრაგმენტები, „სწავლა, რომელი თქუა ლაკიზეს შინა ქალაქსა“ და ჰომილია „შობისათჳს უფლისაჲ ჩუენისა იესუ ქრისტესი“. '''ფსევდობასილურ''' თხზულებათა ქართულ თარგმანებს წარმოადგენს: ასკეტიკური სიტყვები 11, 15; „სამონასტრო კონსტიტუციები“, წერილები:  41, 351, 353, 28-ე ფსალმუნზე დაწერილი მეორე ქადაგება; ჰომილია „სულისა წმიდისათჳს“; „მცნებაჲ მღდელთა მიმართ“ და აგრეთვე ბასილი კესარიელის სახელით ცნობილი კურთხევები და ლოცვები. ქართულ ხელნაწერებში დაცული ფსევდობასილური თხზულებები,  რომელთაც ბერძნული ორიგინალები არ ეძებნებათ, მიჩნეულია ქართულ ვერსიებად.
+ქართული ხელნაწერების მიხედვით, ბასილი კესარიელს მიეწერება: ანდრია  კრიტელის, ბასილი ანკვირელის, გერმანე I კონსტანტინოპოლელის, გრიგოლ ნაზიანზელის, ეფთვიმე ათონელის, იოანე იერუსალიმელის, ფოტი  პატრიარქის, ფსევდოეპიფანე კვიპრელის, ფსევდოიოანე მმარხველის, ფსევდოიოანე ოქროპირისა და ფსევდომელეტი ანტიოქელის შრომები.   „'''საეჭვო'''“ თხზულებათა ქართული თარგმანებია: ასკეტიკური  [[პროლოგი]] 5, [[ეპიტიმია|ეპიტიმიები]] 24, 115-ე ფსალმუნის თარგმანება, ესაია წინასწარმეტყველის [[კომენტარი (ტექსტის)|კომენტარი]]ს ფრაგმენტები, „სწავლა, რომელი თქუა ლაკიზეს შინა ქალაქსა“ და ჰომილია „შობისათჳს უფლისაჲ ჩუენისა იესუ ქრისტესი“. '''ფსევდობასილურ''' თხზულებათა ქართულ თარგმანებს წარმოადგენს: ასკეტიკური სიტყვები 11, 15; „სამონასტრო კონსტიტუციები“, წერილები:  41, 351, 353, 28-ე ფსალმუნზე დაწერილი მეორე ქადაგება; ჰომილია „სულისა წმიდისათჳს“; „მცნებაჲ მღდელთა მიმართ“ და აგრეთვე ბასილი კესარიელის სახელით ცნობილი კურთხევები და ლოცვები. ქართულ ხელნაწერებში დაცული ფსევდობასილური თხზულებები,  რომელთაც ბერძნული ორიგინალები არ ეძებნებათ, მიჩნეულია ქართულ ვერსიებად.
 ==ლიტერატურა==

@@ ხაზი 2: / ხაზი 2: @@
 ===ბიოგრაფია===
-იგი დაიბადა დიდგვაროვანთა ოჯახში. ეს გვარი არა მარტო ცნობილი და მდიდარი იყო, არამედ [[ქრისტიანობა|ქრისტიანული]] სარწმუნოებისადმი დიდი ერთგულებითაც გამოირჩეოდა. დიოკლიტიანეს დევნილობის დროს ბასილის პაპა და ბებია 7 წლის განმავლობაში ტყეში იმალებოდნენ, ხოლო მისი დედის, ემილიას, მამა მოწამებრივად აღესრულა. ბასილი უფროსი, პონტოში სიწმიდითა და ქველმოქმედებით ცნობილი დიდებული, ადვოკატი და რიტორი იყო. ამ კეთილშობილ და მორწმუნე ოჯახში დაიბადა ათი ბავშვი, რომელთაგან შემდგომში სამი (ბასილი დიდი, გრიგოლ ნოსელი და პეტრე სებასტიელი) [[ეპისკოპოსი]] გახდა და ეკლესიამ [[წმინდანები|წმინდანად]] შერაცხა, ისევე როგორც მათი დედა – ემილია – და დები – მაკრინა და თეოზევია.
+იგი დაიბადა დიდგვაროვანთა ოჯახში. ეს გვარი არა მარტო ცნობილი და მდიდარი იყო, არამედ [[ქრისტიანობა|ქრისტიანული]] სარწმუნოებისადმი დიდი ერთგულებითაც გამოირჩეოდა. დიოკლიტიანეს დევნილობის დროს ბასილის პაპა და ბებია 7 წლის განმავლობაში ტყეში იმალებოდნენ, ხოლო მისი დედის, ემილიას, მამა მოწამებრივად აღესრულა. ბასილი უფროსი, პონტოში სიწმიდითა და ქველმოქმედებით ცნობილი დიდებული, ადვოკატი და რიტორი იყო. ამ კეთილშობილ და მორწმუნე ოჯახში დაიბადა ათი ბავშვი, რომელთაგან შემდგომში სამი (ბასილი დიდი, [[გრიგოლ ნოსელი]] და პეტრე სებასტიელი) [[ეპისკოპოსი]] გახდა და ეკლესიამ [[წმინდანები|წმინდანად]] შერაცხა, ისევე როგორც მათი დედა – ემილია – და დები – მაკრინა და თეოზევია.
 პირველდაწყებითი განათლება ბასილიმ თავისი მამის ხელმძღვანელობით მიიღო, შემდეგ კი სწავლა კესარიაში განაგრძო, სადაც გრიგოლ ნაზიანზელი გაიცნო. კესარიიდან ბასილი ეწვია კონსტანტინოპოლს და რიტორიკას სწავლობდა ცნობილ ლიბანიოსთან. განათლების მიღება მომავალმა ეპისკოპოსმა დაასრულა მეცნიერებათა [[სავანე]]ში – [[ათენი|ათენში]], რომელსაც ბასილის დროს ისე უყურებდნენ, როგორც რიტორიკისა და სოფისტიკის აღთქმულ მხარეს. გრიგოლ ნაზიანზელთან კესარიაში დაწყებული ნაცნობობა ათენში ისეთ მტკიცე მეგობრობაში გადაიზარდა, რომლის მსგავსსაც რამდენიმეს თუ იცნობს ისტორია.
@@ ხაზი 18: / ხაზი 18: @@
 წმ. ბასილი ყოველდღე ატარებდა საეკლესიო ღვთისმსახურებას, მკაცრად იცავდა ეკლესიის კანონებს და სისტემატურად ადევნებდა თვალს საეკლესიო დისციპლინას. კესარიაში წმ. ბასილიმ დააარსა  ორი – მამათა და დედათა – მონასტერი და ეკლესია 40 წმ. მოწამის სახელზე. თავისი მიტროპოლიის ყველა ოლქში ააგო დავრდომილთა თავშესაფრები, ხოლო კესარიაში – საავადმყოფო და სასტუმრო  მოგზაურთათვის.
 ბასილი კესარიელი 49 წლის ასაკში გარდაიცვალა.
 ===ლიტერატურული მემკვიდრეობა===

←წინა ვერსია		08:57, 27 იანვარი 2023-ის ვერსია
ხაზი 1:		ხაზი 1:
−	'''ბასილი კესარიელი, დიდი''' (330, ქ. კესარია (ახლანდელი ქ. კაისერი, ცენტრალური თურქეთი) – 379.01.01), წმ. (ხსენების დღე 01/14.01 და 30.01/12.02), კესარია-კაპადოკიის [[არქიეპისკოპოსი]], მწერალი და ღვთისმეტყველი. [[ბიზანტია\|ბიზანტიის]] ისტორიაში ბასილი დიდის სახელითაც არის ცნობილი.	+	'''ბასილი კესარიელი, დიდი''' (330, ქ. კესარია (ახლანდელი ქ. კაისერი, ცენტრალური [[თურქეთი]]) – 379.01.01), წმ. (ხსენების დღე 01/14.01 და 30.01/12.02), კესარია-კაპადოკიის [[არქიეპისკოპოსი]], მწერალი და ღვთისმეტყველი. [[ბიზანტია\|ბიზანტიის]] ისტორიაში ბასილი დიდის სახელითაც არის ცნობილი.

	===ბიოგრაფია===		===ბიოგრაფია===

←წინა ვერსია		08:11, 18 ნოემბერი 2022-ის ვერსია
ხაზი 101:		ხაზი 101:
	[[კატეგორია:წმინდა მამები]]		[[კატეგორია:წმინდა მამები]]
	[[კატეგორია:კაბადოკიელი ღვთისმეტყველები]]		[[კატეგორია:კაბადოკიელი ღვთისმეტყველები]]
		+	[[კატეგორია:კაპადოკიელი წმინდანები]]

@@ ხაზი 6: / ხაზი 6: @@
 პირველდაწყებითი განათლება ბასილიმ თავისი მამის ხელმძღვანელობით მიიღო, შემდეგ კი სწავლა კესარიაში განაგრძო, სადაც გრიგოლ ნაზიანზელი გაიცნო. კესარიიდან ბასილი ეწვია კონსტანტინოპოლს და რიტორიკას სწავლობდა ცნობილ ლიბანიოსთან. განათლების მიღება მომავალმა ეპისკოპოსმა დაასრულა მეცნიერებათა [[სავანე]]ში – [[ათენი|ათენში]], რომელსაც ბასილის დროს ისე უყურებდნენ, როგორც რიტორიკისა და სოფისტიკის აღთქმულ მხარეს. გრიგოლ ნაზიანზელთან კესარიაში დაწყებული ნაცნობობა ათენში ისეთ მტკიცე მეგობრობაში გადაიზარდა, რომლის მსგავსსაც რამდენიმეს თუ იცნობს ისტორია.
--356 წლებში ბასილი ათენიდან კესარიაში დაბრუნდა. ოჯახი ამ დროს პონტოში, მდინარე ირისის ნაპირას ცხოვრობდა. ბასილი პონტოში  ცოტა ხანს დარჩა და კვლავ კესარიას დაუბრუნდა. ქალაქის მცხოვრებთა დაჟინებული თხოვნით იგი რამდენჯერმე გამოვიდა საჯაროდ და მსმენელები თავისი ორატორული ხელოვნებით აღაფრთოვანა. ოცდახუთი წლის ასაკში გახდა ადვოკატი და რიტორიკის მასწავლებელი, თუმცა ამ წარმატებებით ის არ გაამაყებულა. ბასილი გრძნობდა საერო მისწრაფებათა არარაობას, ამიტომ გადაწყვიტა, თავი საეკლესიო მოღვაწეობისათვის მიეძღვნა და [[ნათლობა|მოინათლა]]. თავისი მოღვაწეობის დასაწყისში ის იყო მკითხველი და ევალებოდა წმ. წიგნების  განმარტება. ევსტათი სებასტიელმა მას [[ბერი|ბერად]] აღკვეცა ურჩია. სამონასტრო ცხოვრების შესასწავლად ბასილი ალექსანდრიაში, [[პალესტინა]]სა და მესოპოტამიაში გაემგზავრა. [[ეგვიპტე]]ში შეხვდა და ესაუბრა პირველ ბერებს: მაკარი მეგვიპტელს (გ. 390), მაკარი ალექსანდრიელსა (გ. 394) და  სერაპიონ თმუისის ეპისკოპოსს (გ. 362 წ. შემდეგ). 360 წელს მან განმარტოებული ადგილი შეარჩია პონტოში და იქ დასახლდა სამოღვაწეოდ. სწორედ ამ პერიოდში, ბერების თხოვნით შექმნა [[ასკეტიზმი|ასკეტური]] წესების კრებული, რომელსაც დიალოგის ფორმა აქვს და რომელიც დღესაც თანამედროვე [[ასკეტი|ასკეტების]] შეუცვლელ სახელმძღვანელოს წარმოადგენს. ბასილი კესარიელი არის პირველი, რომელმაც მცირე აზიაში დაამკვიდრა ბერთა ორგანიზებული თანაცხოვრების წესი. მანამდე აქ ასკეტები მოღვაწეობდნენ განცალკევებულად ან ჯგუფებად, მაგრამ არაორგანიზებულად. ბასილი არ შემოიფარგლა ამგვარი საზოგადოების თეორიული საფუძვლის – სამონასტრო წესდების – შექმნით.  თვითონ მან, ბერთა პირველი  საერთო სამყოფლის შექმნით, პირადად დააკანონა და პრაქტიკულად განამტკიცა ეს წესდება სამონასტრო ცხოვრებაში.
+-356 წლებში ბასილი ათენიდან კესარიაში დაბრუნდა. ოჯახი ამ დროს პონტოში, [[მდინარე]] ირისის ნაპირას ცხოვრობდა. ბასილი პონტოში  ცოტა ხანს დარჩა და კვლავ კესარიას დაუბრუნდა. ქალაქის მცხოვრებთა დაჟინებული თხოვნით იგი რამდენჯერმე გამოვიდა საჯაროდ და მსმენელები თავისი ორატორული ხელოვნებით აღაფრთოვანა. ოცდახუთი წლის ასაკში გახდა ადვოკატი და რიტორიკის მასწავლებელი, თუმცა ამ წარმატებებით ის არ გაამაყებულა. ბასილი გრძნობდა საერო მისწრაფებათა არარაობას, ამიტომ გადაწყვიტა, თავი საეკლესიო მოღვაწეობისათვის მიეძღვნა და [[ნათლობა|მოინათლა]]. თავისი მოღვაწეობის დასაწყისში ის იყო მკითხველი და ევალებოდა წმ. წიგნების  განმარტება. ევსტათი სებასტიელმა მას [[ბერი|ბერად]] აღკვეცა ურჩია. სამონასტრო ცხოვრების შესასწავლად ბასილი ალექსანდრიაში, [[პალესტინა]]სა და მესოპოტამიაში გაემგზავრა. [[ეგვიპტე]]ში შეხვდა და ესაუბრა პირველ ბერებს: მაკარი მეგვიპტელს (გ. 390), მაკარი ალექსანდრიელსა (გ. 394) და  სერაპიონ თმუისის ეპისკოპოსს (გ. 362 წ. შემდეგ). 360 წელს მან განმარტოებული ადგილი შეარჩია პონტოში და იქ დასახლდა სამოღვაწეოდ. სწორედ ამ პერიოდში, ბერების თხოვნით შექმნა [[ასკეტიზმი|ასკეტური]] წესების კრებული, რომელსაც დიალოგის ფორმა აქვს და რომელიც დღესაც თანამედროვე [[ასკეტი|ასკეტების]] შეუცვლელ სახელმძღვანელოს წარმოადგენს. ბასილი კესარიელი არის პირველი, რომელმაც მცირე აზიაში დაამკვიდრა ბერთა ორგანიზებული თანაცხოვრების წესი. მანამდე აქ ასკეტები მოღვაწეობდნენ განცალკევებულად ან ჯგუფებად, მაგრამ არაორგანიზებულად. ბასილი არ შემოიფარგლა ამგვარი საზოგადოების თეორიული საფუძვლის – სამონასტრო წესდების – შექმნით.  თვითონ მან, ბერთა პირველი  საერთო სამყოფლის შექმნით, პირადად დააკანონა და პრაქტიკულად განამტკიცა ეს წესდება სამონასტრო ცხოვრებაში.
 ბერად აღკვეცილი ბასილი  იმედოვნებდა, რომ მიაგნო თავისი ცხოვრების უკანასკნელ ნავსაყუდელს და გარე  სამყაროსთან ყოველგვარი კავშირი გაწყვიტა, მაგრამ ეს განმარტოება ხანმოკლე აღმოჩნდა. იმპერატორ კონსტანცის მმართველობისას [[არიოზი]]ს [[ერესი|ერესმა]] სწრაფად იწყო გავრცელება და ეკლესია დიდი საშიშროების წინაშე დააყენა. ხიფათის თავიდან ასაცილებლად კესარიის [[ეკლესია]]მ სასწრაფოდ მოუხმო  თავის მომავალ წმინდანებს – ბასილი დიდსა და გრიგოლ  ნაზიანზელს. 362 წ. ბასილი უარს ამბობს მისთვის ძვირფას სიმშვიდეზე, ბრუნდება  კესარიაში, რათა მშობლიური  ეკლესია მოძალებული [[არიოზელობა|არიოზული]] ერესისაგან დაიცვას. 364 წელს ევსები კესარიელმა იგი [[მღვდელი|მღვდლად]] აკურთხა. იმპერიის სათავეში ვალენტის მოსვლამ მდგომარეობა კიდევ უფრო  გაართულა. მიუხედავად იმისა, რომ საეკლესიო იერარქიაში ევსების პირველი ადგილი ეკავა, კესარიაში დაბრუნების შემდეგ ეკლესიის მმართველობა, ფაქტობრივად, ბასილის ხელში გადავიდა. კესარიის მომავალი ეპისკოპოსი თავდაუზოგავად იბრძოდა  არიოზის ერესის წინააღმდეგ. ეკლესიაში ქადაგებდა დღეში ორჯერ – დილასა და  საღამოს. მისი დაპირისპირება აღნიშნულ ერესთან მხოლოდ ამით არ ამოიწურება. წმ. ბასილიმ [[ერეტიკოსი|ერეტიკოსთა]] მეთაურის, ევნომიოსის, წინააღმდეგ დაწერა სამი წიგნი, რომელშიც ჩვეული დამაჯერებლობითა და ცოდნით ამხილა ეს ცრუ მოძღვრება და მისი მიმდევრები.

@@ ხაზი 65: / ხაზი 65: @@
 ====ჟამისწირვა====
-ბასილი დიდის, ანუ ბიზანტიის, ჟამისწირვა [[საქართველო]]ში დამკვიდრდა X საუკუნეში და უკვე ერთი საუკუნის შემდეგ, ეფთვიმე მთაწმინდლის ცნობით, ყოველდღიური პრაქტიკიდან „დიდთა მარხვათა შინა“ გადაინაცვლა და პოზიციები დაუთმო იოანე ოქროპირის უფრო კომპაქტურ ფორმულარს. წმ. ბასილის ჟამისწირვის ტექსტები დაცულია მრავალრიცხოვან ევქოლოგიონებში, რომლებიც, საკუთარი ბუნებიდან გამომდინარე, ერთმანეთისაგან რედაქციულად განსხვავდებიან. ეს განსხვავებები ნათელს ჰფენენ არა მარტო ამ ვერსიების ქრონოლოგიას, არამედ იმ რეგიონსაც მიანიშნებენ, საიდანაც ისინი მომდინარეობენ. წყაროები ადასტურებს, რომ ქართული ღვთისმსახურება და ქართველი მთარგმნელები თვით XI საუკუნეშიც კი ბიზანტიური [[ლიტურგია|ლიტურგიის]] აღმოსავლური  ტექსტების გავლენას განიცდიღნენ. მობრუნება დაიწყო გვიან, სავარაუდოდ, XII საუკუნის შუა  წლებიდან, როდესაც ჩვენმა  წინაპრებმა უარი თქვეს აღმოსავლურ ნუსხებზე და თავიანთი თარგმანი დააფუძნეს კონსტანტინოპოლური ტიპის რედაქციაზე. ვახტანგ VI-ის  მიერ 1710 წელს გამოცემული  [[კონდაკი]] მოწმობს, რომ ამ
+ბასილი დიდის, ანუ ბიზანტიის, ჟამისწირვა [[საქართველო]]ში დამკვიდრდა X საუკუნეში და უკვე ერთი საუკუნის შემდეგ, ეფთვიმე მთაწმინდლის ცნობით, ყოველდღიური პრაქტიკიდან „დიდთა მარხვათა შინა“ გადაინაცვლა და პოზიციები დაუთმო იოანე ოქროპირის უფრო კომპაქტურ ფორმულარს. წმ. ბასილის ჟამისწირვის ტექსტები დაცულია მრავალრიცხოვან ევქოლოგიონებში, რომლებიც, საკუთარი ბუნებიდან გამომდინარე, ერთმანეთისაგან რედაქციულად განსხვავდებიან. ეს განსხვავებები ნათელს ჰფენენ არა მარტო ამ ვერსიების ქრონოლოგიას, არამედ იმ რეგიონსაც მიანიშნებენ, საიდანაც ისინი მომდინარეობენ. წყაროები ადასტურებს, რომ ქართული ღვთისმსახურება და ქართველი მთარგმნელები თვით XI საუკუნეშიც კი ბიზანტიური [[ლიტურგია|ლიტურგიის]] აღმოსავლური  ტექსტების გავლენას განიცდიღნენ. მობრუნება დაიწყო გვიან, სავარაუდოდ, XII საუკუნის შუა  წლებიდან, როდესაც ჩვენმა  წინაპრებმა უარი თქვეს აღმოსავლურ ნუსხებზე და თავიანთი თარგმანი დააფუძნეს კონსტანტინოპოლური ტიპის რედაქციაზე. [[ვახტანგ VI]]-ის  მიერ 1710 წელს გამოცემული  [[კონდაკი]] მოწმობს, რომ ამ
 პერიოდში წმ. ბასილის ჟამისწირვამ დიდი სახეცვლილება განიცადა და თავისი სტრუქტურით დაშორდა ძველ ქართულ ვერსიებს. ვახტანგის  გამოცემა გარკვეული განსხვავებებით იმეორებს ფილოთეოს კოკინოსის (XIV ს.) ჟამისწირვის იმ რედაქციას, რომელმაც განსაკუთრებული პოპულარობა მოიპოვა მთელ მართლმადიდებლურ სამყაროში და რომლითაც ფაქტობრივად დასრულდა ბიზანტიური ლიტურგიის განვითარება. სამ ქართულ ხელნაწერშია დაცული აგრეთვე  ბასილის სახელით ცნობილი მეორე ლიტურგიკული ტექსტი – „სიწმიდის განახლება“. მათ  შორის ორი ადრეული სინური  წარმომავლობისაა.
 ===ბასილი კესარიელის თხზულებები გვიანდელ ქართულ  კრებულებში===

@@ ხაზი 45: / ხაზი 45: @@
 ====„ასკეტიკონი“====
-ქართულმა მწერლობამ შემოგვინახა ბასილი კესარიელის „სამოღვაწეო წიგნის“ („ასკეტიკონის“) ოთხი ქართული რედაქცია: პირველი, ყველაზე ადრეული, თარგმნა პროკოპი მღვდელმა X საუკუნეში. ეს ტექსტი უაღრესად სანდო და ძველი ტრადიციების მატარებელია; მეორე, ე.წ. E რედაქცია ვულგატის ტიპისა, თარგმნილია ეფრემ მცირის მიერ შავ მთაზე XI საუკუნის II ნახევარში; მესამე, ადრე P რედაქციად წოდებული „წიგნი ასკიტიკონი“, დაცულია ერთადერთ ხელნაწერში და მისი მთარგმნელი უცნობია. თავად ხელნაწერი გადაწერილია 1710 წელს დომენტი კათოლიკოსის დავალებით იესე ეგნატეს ძის მიერ. ეს რედაქციაც ვულგატის ტიპისაა, უფრო ზუსტად – მას შერეული ვულგატის თავისებურებები ახასიათებს. მეოთხე, ე.წ. C რედაქცია გადაწერილია იოანე გაბაშვილის  მიერ და წარმოადგენს ეფრემ მცირის მიერ თარგმნილი „ასკეტიკონიდან“ ამოკრებილი ცალკეული შერჩეული ნაწილების კრებულს. იგი შედგენილია ძველი ქართული მწერლობის უკანასკნელ პერიოდში ერთ-ერთ ქართულ მონასტერში. ამ რედაქციათა გარდა, ძველი ქართული ხელნაწერები შეიცავს ბასილი კესარიელის  სახელით ცნობილ ასკეტიკური ხასიათის უსათაურო თხზულებებს, რომელთა ერთი ნაწილი ფსევდოა.
+ქართულმა მწერლობამ შემოგვინახა ბასილი კესარიელის „სამოღვაწეო წიგნის“ („ასკეტიკონის“) ოთხი ქართული რედაქცია: პირველი, ყველაზე ადრეული, თარგმნა პროკოპი მღვდელმა X საუკუნეში. ეს ტექსტი უაღრესად სანდო და ძველი ტრადიციების მატარებელია; მეორე, ე.წ. E რედაქცია ვულგატის ტიპისა, თარგმნილია [[ეფრემ მცირე|ეფრემ მცირის]] მიერ შავ მთაზე XI საუკუნის II ნახევარში; მესამე, ადრე P რედაქციად წოდებული „წიგნი ასკიტიკონი“, დაცულია ერთადერთ ხელნაწერში და მისი მთარგმნელი უცნობია. თავად ხელნაწერი გადაწერილია 1710 წელს დომენტი კათოლიკოსის დავალებით იესე ეგნატეს ძის მიერ. ეს რედაქციაც ვულგატის ტიპისაა, უფრო ზუსტად – მას შერეული ვულგატის თავისებურებები ახასიათებს. მეოთხე, ე.წ. C რედაქცია გადაწერილია იოანე გაბაშვილის  მიერ და წარმოადგენს ეფრემ მცირის მიერ თარგმნილი „ასკეტიკონიდან“ ამოკრებილი ცალკეული შერჩეული ნაწილების კრებულს. იგი შედგენილია ძველი ქართული მწერლობის უკანასკნელ პერიოდში ერთ-ერთ ქართულ მონასტერში. ამ რედაქციათა გარდა, ძველი ქართული ხელნაწერები შეიცავს ბასილი კესარიელის  სახელით ცნობილ ასკეტიკური ხასიათის უსათაურო თხზულებებს, რომელთა ერთი ნაწილი ფსევდოა.
 ====ეპისტოლეები====

@@ ხაზი 89: / ხაზი 89: @@
 ''ნ. ქაჯაია''
 == წყარო ==
 * [[საქართველოს მართლმადიდებელი ეკლესია:ენციკლოპედია]]

@@ ხაზი 90: / ხაზი 90: @@
 == წყარო ==
-[[საქართველოს მათლმადიდებელი ეკლესია:ენციკლოპედია]]
+* [[საქართველოს მართლმადიდებელი ეკლესია:ენციკლოპედია]]
 [[კატეგორია:წმინდანები]]