ბეკეტი სამუელ - რედაქტირების ისტორია

Tkenchoshvili 12:46, 31 ივლისი 2025-ზე

2025-07-31T12:46:27Z

Tkenchoshvili: /* ბიოგრაფია */

2024-06-04T10:41:10Z

‎ბიოგრაფია

Tkenchoshvili: /* წყარო */

2023-06-20T08:39:25Z

‎წყარო

Tkenchoshvili 12:26, 19 მაისი 2023-ზე

2023-05-19T12:26:44Z

Tkenchoshvili 17:16, 20 დეკემბერი 2021-ზე

2021-12-20T17:16:11Z

Tkenchoshvili: /* გამოცემები ქართულ ენაზე */

2021-11-03T18:35:59Z

‎გამოცემები ქართულ ენაზე

Tkenchoshvili: /* ბიოგრაფია */

2021-11-03T12:15:48Z

‎ბიოგრაფია

Tkenchoshvili: /* ბიოგრაფია */

2021-11-02T11:54:53Z

‎ბიოგრაფია

Tkenchoshvili 12:32, 21 ოქტომბერი 2021-ზე

2021-10-21T12:32:27Z

Tkenchoshvili: /* წყარო */

2017-08-08T12:30:26Z

‎წყარო

@@ ხაზი 1: / ხაზი 1: @@
-[[ფაილი:Samuel beketi.jpg|200პქ|thumb|სამუელ ბეკეტი]]
+[[ფაილი:Samuel beketi.jpg|150პქ|thumb|სამუელ ბეკეტი]]
 '''ბეკეტი სამუელ''' - (''ფრ.'' BECKETT SAMUEL. 1906 - 1984).  ირლანდიელი მწერალი, პოეტი და დრამატურგი.
 ===== ბიოგრაფია =====
-სამუელ ბეკეტი დაიბადა 1906 წელს ქალაქ დუბლინში, ინგლისურ-ირლანდიურ პროტესტანტულ ოჯახში. სწავლობდა ფრანგულ, იტალიურ ენებსა და ლიტერატურას დუბლინის უნივერსიტეტში. კურსი დაამთავრა 1927 წელს და გაგზავნილ იქნა გაცვლითი პროგრამით პარიზის ერთ-ერთ უმაღლეს სკოლაში. პარიზში იგი მოხვდა ჯოისის უახლოეს მოწაფეთა გარემოცვაში და ჯოისის თორმეტ მოწაფე-მიმდევართან ერთად მონაწილეობა მიიღო ლიტერატურულ-კრიტიკული სტატიების კრებულის შექმნაში, რომელიც ეძღვნებოდა ჯოისის ჯერ კიდევ გამოუქვეყნებელ რომანს. ბეკეტის ესსეს ერქვა: „დანტე... ბრუნო... ვიკო... ჯოისი“.  ბეკეტის ნაცნობთა და მეგობართა შორის აღმოჩნდნენ: პოლ ვალერი, ჟიულ რომენი, ლეონ-პოლ ფარჯი, ფილიპ სუპო.
+სამუელ ბეკეტი დაიბადა 1906 წელს ქალაქ დუბლინში, ინგლისურ-ირლანდიურ პროტესტანტულ ოჯახში. სწავლობდა ფრანგულ, იტალიურ ენებსა და ლიტერატურას დუბლინის უნივერსიტეტში. კურსი დაამთავრა 1927 წელს და გაგზავნილ იქნა გაცვლითი პროგრამით პარიზის ერთ-ერთ უმაღლეს სკოლაში. პარიზში იგი მოხვდა [[ჯოისი ჯეიმს|ჯოისი]]ს უახლოეს მოწაფეთა გარემოცვაში და ჯოისის თორმეტ მოწაფე-მიმდევართან ერთად მონაწილეობა მიიღო ლიტერატურულ-კრიტიკული სტატიების კრებულის შექმნაში, რომელიც ეძღვნებოდა ჯოისის ჯერ კიდევ გამოუქვეყნებელ რომანს. ბეკეტის [[ესსე]]ს ერქვა: „დანტე... ბრუნო... ვიკო... ჯოისი“.  ბეკეტის ნაცნობთა და მეგობართა შორის აღმოჩნდნენ: პოლ ვალერი, [[ჟიულ რომენი]], ლეონ-პოლ ფარჯი, ფილიპ სუპო.
-წელს ბეკეტი ბრუნდება დუბლინში, რათა უნივერსიტეტში რომანულ ენათა პროფესორის თანამდებობა დაიკავოს. 1931 წელს პარიზში გამოდის მისი „ესსე პრუსტზე“, წერს მოთხრობებსა და ლექსებს ინგლისურ ენაზე. მალე ბეკეტი გადაწყვეტილებას იღებს, უარი თქვას აკადემიურ კარიერაზე და რამდენიმე წელი მოგზაურობს ევროპის გარშემო.
+წელს ბეკეტი ბრუნდება დუბლინში, რათა უნივერსიტეტში რომანულ ენათა პროფესორის თანამდებობა დაიკავოს. 1931 წელს პარიზში გამოდის მისი „ესსე პრუსტზე“, წერს [[მოთხრობა|მოთხრობებსა]] და [[ლექსი|ლექსებს]] ინგლისურ ენაზე. მალე ბეკეტი გადაწყვეტილებას იღებს, უარი თქვას აკადემიურ კარიერაზე და რამდენიმე წელი მოგზაურობს [[ევროპა|ევროპის]] გარშემო.
-წელს პარიზში გამოდის მისი პირველი რომანი „ბერფი“  (ფრანგული თარგმანი გამოცემულია 1947 წელს). ომის დასაწყისში ბეკეტი პარიზში სახლდება, მონაწილეობას ღებულობს წინააღმდეგობის მოძრაობაში. 1951 წელს აქვეყნებს რომანს „მოლიო“, რომელსაც აუდიტორიის გარკვეული გამოხმაურება მოჰყვა (პროზაული ტრილოგიის თავისებურ გაგრძელებას წარმოადგენს რომანები: „მელოუნი კვდება“, 1957; „უსახელო“, 1952).
+წელს პარიზში გამოდის მისი პირველი [[რომანი]] „ბერფი“  (ფრანგული თარგმანი გამოცემულია 1947 წელს). [[ომი]]ს დასაწყისში ბეკეტი პარიზში სახლდება, მონაწილეობას ღებულობს წინააღმდეგობის მოძრაობაში. 1951 წელს აქვეყნებს რომანს „მოლიო“, რომელსაც აუდიტორიის გარკვეული გამოხმაურება მოჰყვა (პროზაული ტრილოგიის თავისებურ გაგრძელებას წარმოადგენს რომანები: „მელოუნი კვდება“, 1957; „უსახელო“, 1952).
 ჭეშმარიტი აღიარება ბეკეტთან მოდის მას შემდეგ, რაც იგი აქვეყნებს [[პიესა (დრამატული ნაწარმოები)|პიესას]] „გოდოს მოლოდინში“  (1952). ამ დროიდან მოყოლებული ბეკეტი უპირატესობას ანიჭებს თავისი ძირითადი ნაწარმოებების ფრანგულ ენაზე წერას, რასაც იმით ხსნის,  რომ ამ გზით საკუთარ შემოქმედებით პროცესში შინაგან თვითდისციპლინას აღწევს.
-მწერალ-ეგზისტენციალისტებისგან განსხვავებით, - რომლებიც არსებობის უაზრობაზე ლაპარაკობენ და ეყრდნობიან კარტეზიანულ, ანუ გამჭვირვალე გადმოცემის რაციონალურ ხერხებს, - ბეკეტის მიერ შემოთავაზებული აბსურდის თეატრი ახალი ენობრივი და სემანტიკური ფორმებით ხსნის სამყაროს აბსურდულ შინაარსს დარღვეული ლექსიკით, არათანმიმდევრული სიუჟეტებით, ხასიათთა ფსიქოლოგიურ მონახაზზე უარის თქმით...
+მწერალ-ეგზისტენციალისტებისგან განსხვავებით, - რომლებიც არსებობის უაზრობაზე ლაპარაკობენ და ეყრდნობიან კარტეზიანულ, ანუ გამჭვირვალე გადმოცემის რაციონალურ ხერხებს, - ბეკეტის მიერ შემოთავაზებული [[აბსურდის თეატრი]] ახალი ენობრივი და სემანტიკური ფორმებით ხსნის სამყაროს აბსურდულ შინაარსს დარღვეული [[ლექსიკა|ლექსიკით]], არათანმიმდევრული [[სიუჟეტი|სიუჟეტებით]], ხასიათთა ფსიქოლოგიურ მონახაზზე უარის თქმით...
-[[სპექტაკლი]] „გოდოს მოლოდინში“  პარიზში დაიდგა1953 წლის დასაწყისში მცირე თეატრ „ბაბილონში“ როჟე ბლენის მიერ, რომელმაც თავად შეასრულა პოცოს (Pozzo) როლი. დადგმამ ნამდვილი სენსაცია მოახდინა. პიესა ოცზე მეტ ენაზე ითარგმნა და რამდენიმე წელიწადში ევროპის მრავალ [[თეატრი|თეატრში]] დაიდგა.
+[[სპექტაკლი]] „გოდოს მოლოდინში“  პარიზში დაიდგა1953 წლის დასაწყისში მცირე თეატრ „ბაბილონში“ როჟე ბლენის მიერ, რომელმაც თავად შეასრულა პოცოს (Pozzo) [[როლი (მსახიობის)|როლი]]. დადგმამ ნამდვილი სენსაცია მოახდინა. [[პიესა (დრამატული ნაწარმოები)|პიესა]] ოცზე მეტ ენაზე ითარგმნა და რამდენიმე წელიწადში ევროპის მრავალ [[თეატრი|თეატრში]] დაიდგა.
-ბეკეტის მეორე პიესა - „თამაშის ბოლო (ენდშპილი)“  ასევე როჟე ბლენის მიერ იყო დადგმული, მაგრამ მთელი რიგი მიზეზების გამო [[პრემიერა]] ფრანგულ ენაზე შესრულდა ლონდონში 1957 წელს. ფრანგულ ვერსიაში სპექტაკლს თან ახლდა [[პანტომიმა]] - „მოქმედება უსიტყვოდ“, რომელსაც დერიკ მენდელი ასრულებდა ბეკეტის ბიძაშვილის ჯონ ბეკეტის მუსიკაზე. ინგლისურ ვარიანტში იყო მეორე პიესაც - „კრეპის ბოლო ფირი“  (პრემიერა1958 წელს შედგა). ამის შემდეგ ბეკეტი წერს მთელ რიგ პიესებს სპეციალურად რადიოსთვის („ყველა, ვინც ეცემა“, 1957; „კუთხეები“, 1959); „თეატრი I“ და „თეატრი II“, 1960 და სხვ.), რამდენიმე მცირე დრამატულ ოპუსს („თამაში“, 1964; „ნაბიჯების ხმა“, 1976 და სხვ.), ასევე თავის მესამე ცნობილ პიესას: „ო, ის ბედნიერი დღეები“  (1963). ბეკეტი ასევე წერს მრავალ ექსპერიმენტულ პიესას, რომელთა კომენტარებსა და რემარკებში აყალიბებს მოსაზრებებს, როგორც თეატრის თეორეტიკოსი.
+ბეკეტის მეორე პიესა - „თამაშის ბოლო (ენდშპილი)“  ასევე როჟე ბლენის მიერ იყო დადგმული, მაგრამ მთელი რიგი მიზეზების გამო [[პრემიერა]] ფრანგულ ენაზე შესრულდა ლონდონში 1957 წელს. ფრანგულ ვერსიაში სპექტაკლს თან ახლდა [[პანტომიმა]] - „მოქმედება უსიტყვოდ“, რომელსაც დერიკ მენდელი ასრულებდა ბეკეტის ბიძაშვილის ჯონ ბეკეტის [[მუსიკა]]ზე. ინგლისურ ვარიანტში იყო მეორე პიესაც - „კრეპის ბოლო ფირი“  ([[პრემიერა]] 1958 წელს შედგა). ამის შემდეგ ბეკეტი წერს მთელ რიგ პიესებს სპეციალურად  რადიოსთვის („ყველა, ვინც ეცემა“, 1957; „კუთხეები“, 1959); „თეატრი I“ და „თეატრი II“, 1960 და სხვ.), რამდენიმე მცირე დრამატულ ოპუსს („თამაში“, 1964; „ნაბიჯების ხმა“, 1976 და სხვ.), ასევე თავის მესამე ცნობილ პიესას: „ო, ის ბედნიერი დღეები“  (1963). ბეკეტი ასევე წერს მრავალ ექსპერიმენტულ პიესას, რომელთა კომენტარებსა და რემარკებში აყალიბებს მოსაზრებებს, როგორც თეატრის თეორეტიკოსი.
-წელს მან მიიღო [[ნობელის პრემია]] ლიტერატურაში.
+წელს მან მიიღო [[ნობელის პრემია]] [[ლიტერატურა]]ში.
 ბეკეტი გარდაიცვალა 1984 წელს.
 ===== გამოცემები ქართულ ენაზე =====
 * მოლოი: [რომანი] / სემუელ ბეკეტი ; მთარგმნ.: ზაზა ჭილაძე, გია ჭუმბურიძე; რედ. ირმა ტაველიძე.
 * Cascando: [[რადიოპიესა]] / ს. ბეკეტი ; ინგლ. თარგმ. და წინასიტყვაობა დაურთო ქ. ჩიკვაიშვილმა. საუნჯე 1983, N5, გვ.172-170

@@ ხაზი 17: / ხაზი 17: @@
 ბეკეტის მეორე პიესა - „თამაშის ბოლო (ენდშპილი)“  ასევე როჟე ბლენის მიერ იყო დადგმული, მაგრამ მთელი რიგი მიზეზების გამო [[პრემიერა]] ფრანგულ ენაზე შესრულდა ლონდონში 1957 წელს. ფრანგულ ვერსიაში სპექტაკლს თან ახლდა [[პანტომიმა]] - „მოქმედება უსიტყვოდ“, რომელსაც დერიკ მენდელი ასრულებდა ბეკეტის ბიძაშვილის ჯონ ბეკეტის მუსიკაზე. ინგლისურ ვარიანტში იყო მეორე პიესაც - „კრეპის ბოლო ფირი“  (პრემიერა1958 წელს შედგა). ამის შემდეგ ბეკეტი წერს მთელ რიგ პიესებს სპეციალურად რადიოსთვის („ყველა, ვინც ეცემა“, 1957; „კუთხეები“, 1959); „თეატრი I“ და „თეატრი II“, 1960 და სხვ.), რამდენიმე მცირე დრამატულ ოპუსს („თამაში“, 1964; „ნაბიჯების ხმა“, 1976 და სხვ.), ასევე თავის მესამე ცნობილ პიესას: „ო, ის ბედნიერი დღეები“  (1963). ბეკეტი ასევე წერს მრავალ ექსპერიმენტულ პიესას, რომელთა კომენტარებსა და რემარკებში აყალიბებს მოსაზრებებს, როგორც თეატრის თეორეტიკოსი.
-წელს მან მიიღო ნობელის პრემია ლიტერატურაში.
+წელს მან მიიღო [[ნობელის პრემია]] ლიტერატურაში.
 ბეკეტი გარდაიცვალა 1984 წელს.

@@ ხაზი 34: / ხაზი 34: @@
 == წყარო ==
-* XX საუკუნის ფრანგი დრამატურგები და თეატრის თეორეტიკოსები: [ცნობარი / შეადგინა ლევან ხეთაგურმა]. - თბ., 1998. - 111გვ.;
+*[[XX საუკუნის ფრანგი დრამატურგები და თეატრის თეორეტიკოსები]]
 [[კატეგორია:დრამატურგები]]
 [[კატეგორია: ფრანგი დრამატურგები]]

←წინა ვერსია		12:26, 19 მაისი 2023-ის ვერსია
ხაზი 1:		ხაზი 1:
−	[[ფაილი:Samuel beketi.jpg\|~~300px~~\|thumb\|სამუელ ბეკეტი]]	+	[[ფაილი:Samuel beketi.jpg\|200პქ\|thumb\|სამუელ ბეკეტი]]
	'''ბეკეტი სამუელ''' - (''ფრ.'' BECKETT SAMUEL. 1906 - 1984). ირლანდიელი მწერალი, პოეტი და დრამატურგი.		'''ბეკეტი სამუელ''' - (''ფრ.'' BECKETT SAMUEL. 1906 - 1984). ირლანდიელი მწერალი, პოეტი და დრამატურგი.

@@ ხაზი 13: / ხაზი 13: @@
 მწერალ-ეგზისტენციალისტებისგან განსხვავებით, - რომლებიც არსებობის უაზრობაზე ლაპარაკობენ და ეყრდნობიან კარტეზიანულ, ანუ გამჭვირვალე გადმოცემის რაციონალურ ხერხებს, - ბეკეტის მიერ შემოთავაზებული აბსურდის თეატრი ახალი ენობრივი და სემანტიკური ფორმებით ხსნის სამყაროს აბსურდულ შინაარსს დარღვეული ლექსიკით, არათანმიმდევრული სიუჟეტებით, ხასიათთა ფსიქოლოგიურ მონახაზზე უარის თქმით...
-სპექტაკლი „გოდოს მოლოდინში“  პარიზში დაიდგა1953 წლის დასაწყისში მცირე თეატრ „ბაბილონში“ როჟე ბლენის მიერ, რომელმაც თავად შეასრულა პოცოს (Pozzo) როლი. დადგმამ ნამდვილი სენსაცია მოახდინა. პიესა ოცზე მეტ ენაზე ითარგმნა და რამდენიმე წელიწადში ევროპის მრავალ [[თეატრი|თეატრში]] დაიდგა.
+[[სპექტაკლი]] „გოდოს მოლოდინში“  პარიზში დაიდგა1953 წლის დასაწყისში მცირე თეატრ „ბაბილონში“ როჟე ბლენის მიერ, რომელმაც თავად შეასრულა პოცოს (Pozzo) როლი. დადგმამ ნამდვილი სენსაცია მოახდინა. პიესა ოცზე მეტ ენაზე ითარგმნა და რამდენიმე წელიწადში ევროპის მრავალ [[თეატრი|თეატრში]] დაიდგა.
 ბეკეტის მეორე პიესა - „თამაშის ბოლო (ენდშპილი)“  ასევე როჟე ბლენის მიერ იყო დადგმული, მაგრამ მთელი რიგი მიზეზების გამო [[პრემიერა]] ფრანგულ ენაზე შესრულდა ლონდონში 1957 წელს. ფრანგულ ვერსიაში სპექტაკლს თან ახლდა [[პანტომიმა]] - „მოქმედება უსიტყვოდ“, რომელსაც დერიკ მენდელი ასრულებდა ბეკეტის ბიძაშვილის ჯონ ბეკეტის მუსიკაზე. ინგლისურ ვარიანტში იყო მეორე პიესაც - „კრეპის ბოლო ფირი“  (პრემიერა1958 წელს შედგა). ამის შემდეგ ბეკეტი წერს მთელ რიგ პიესებს სპეციალურად რადიოსთვის („ყველა, ვინც ეცემა“, 1957; „კუთხეები“, 1959); „თეატრი I“ და „თეატრი II“, 1960 და სხვ.), რამდენიმე მცირე დრამატულ ოპუსს („თამაში“, 1964; „ნაბიჯების ხმა“, 1976 და სხვ.), ასევე თავის მესამე ცნობილ პიესას: „ო, ის ბედნიერი დღეები“  (1963). ბეკეტი ასევე წერს მრავალ ექსპერიმენტულ პიესას, რომელთა კომენტარებსა და რემარკებში აყალიბებს მოსაზრებებს, როგორც თეატრის თეორეტიკოსი.

@@ ხაზი 24: / ხაზი 24: @@
 * მოლოი: [რომანი] / სემუელ ბეკეტი ; მთარგმნ.: ზაზა ჭილაძე, გია ჭუმბურიძე; რედ. ირმა ტაველიძე.
-* Cascando: [რადიოპიესა] / ს. ბეკეტი ; ინგლ. თარგმ. და წინასიტყვაობა დაურთო ქ. ჩიკვაიშვილმა. საუნჯე 1983, N5, გვ.172-170
+* Cascando: [[რადიოპიესა]] / ს. ბეკეტი ; ინგლ. თარგმ. და წინასიტყვაობა დაურთო ქ. ჩიკვაიშვილმა. საუნჯე 1983, N5, გვ.172-170
 * გოდოს მოლოდინში : [ტრაგიკომედია] / ს. ბეკეტი ; თარგმ. თ. ცინცაძის; ბოლოსიტყვ. მ. ბაქრაძის "სამუელ ბეკეტის პიესა "გოდოს მოლოდინში"; ილ. დ. ერისთავის.  ხომლი: უცხოური ლიტერატურის ალმანახი თბილისი, 1972. N8, გვ.141-204
 * ნაკვერჩხლები: [პიესა] / ს. ბეკეტი; ინგლ. თარგმ. მ. დუმბაძემ. საუნჯე 1975. N1, გვ.205-214
@@ ხაზი 32: / ხაზი 32: @@
 * ეჰ, ჯო: ტელეპიესა / ინგლისურიდან თარგმნა კახა ბარამიძემ. ლიტე. - ცხელი შოკოლადი თბილისი, 2010. მარტი, N3(33), გვ.16-18
 * თამაში: [პიესა] / სემუელ ბეკეტი; ინგლ. თარგმნა კახა ბარამიძემ. ლიტ. - ცხელი შოკოლადი თბილისი, 2008. 1512-2220 მაისი, N14, გვ.32-36
 == წყარო ==

@@ ხაზი 15: / ხაზი 15: @@
 სპექტაკლი „გოდოს მოლოდინში“  პარიზში დაიდგა1953 წლის დასაწყისში მცირე თეატრ „ბაბილონში“ როჟე ბლენის მიერ, რომელმაც თავად შეასრულა პოცოს (Pozzo) როლი. დადგმამ ნამდვილი სენსაცია მოახდინა. პიესა ოცზე მეტ ენაზე ითარგმნა და რამდენიმე წელიწადში ევროპის მრავალ [[თეატრი|თეატრში]] დაიდგა.
-ბეკეტის მეორე პიესა - „თამაშის ბოლო (ენდშპილი)“  ასევე როჟე ბლენის მიერ იყო დადგმული, მაგრამ მთელი რიგი მიზეზების გამო პრემიერა ფრანგულ ენაზე შესრულდა ლონდონში 1957 წელს. ფრანგულ ვერსიაში სპექტაკლს თან ახლდა პანტომიმა - „მოქმედება უსიტყვოდ“, რომელსაც დერიკ მენდელი ასრულებდა ბეკეტის ბიძაშვილის ჯონ ბეკეტის მუსიკაზე. ინგლისურ ვარიანტში იყო მეორე პიესაც - „კრეპის ბოლო ფირი“  (პრემიერა1958 წელს შედგა). ამის შემდეგ ბეკეტი წერს მთელ რიგ პიესებს სპეციალურად რადიოსთვის („ყველა, ვინც ეცემა“, 1957; „კუთხეები“, 1959); „თეატრი I“ და „თეატრი II“, 1960 და სხვ.), რამდენიმე მცირე დრამატულ ოპუსს („თამაში“, 1964; „ნაბიჯების ხმა“, 1976 და სხვ.), ასევე თავის მესამე ცნობილ პიესას: „ო, ის ბედნიერი დღეები“  (1963). ბეკეტი ასევე წერს მრავალ ექსპერიმენტულ პიესას, რომელთა კომენტარებსა და რემარკებში აყალიბებს მოსაზრებებს, როგორც თეატრის თეორეტიკოსი.
+ბეკეტის მეორე პიესა - „თამაშის ბოლო (ენდშპილი)“  ასევე როჟე ბლენის მიერ იყო დადგმული, მაგრამ მთელი რიგი მიზეზების გამო პრემიერა ფრანგულ ენაზე შესრულდა ლონდონში 1957 წელს. ფრანგულ ვერსიაში სპექტაკლს თან ახლდა [[პანტომიმა]] - „მოქმედება უსიტყვოდ“, რომელსაც დერიკ მენდელი ასრულებდა ბეკეტის ბიძაშვილის ჯონ ბეკეტის მუსიკაზე. ინგლისურ ვარიანტში იყო მეორე პიესაც - „კრეპის ბოლო ფირი“  (პრემიერა1958 წელს შედგა). ამის შემდეგ ბეკეტი წერს მთელ რიგ პიესებს სპეციალურად რადიოსთვის („ყველა, ვინც ეცემა“, 1957; „კუთხეები“, 1959); „თეატრი I“ და „თეატრი II“, 1960 და სხვ.), რამდენიმე მცირე დრამატულ ოპუსს („თამაში“, 1964; „ნაბიჯების ხმა“, 1976 და სხვ.), ასევე თავის მესამე ცნობილ პიესას: „ო, ის ბედნიერი დღეები“  (1963). ბეკეტი ასევე წერს მრავალ ექსპერიმენტულ პიესას, რომელთა კომენტარებსა და რემარკებში აყალიბებს მოსაზრებებს, როგორც თეატრის თეორეტიკოსი.
 წელს მან მიიღო ნობელის პრემია ლიტერატურაში.

@@ ხაზი 46: / ხაზი 46: @@
 [[კატეგორია:ირლანდიელი დრამატურგები]]
 [[კატეგორია:ირლანდიელი მწერლები]]
 [[კატეგორია:ნობელის პრემიის ლაურიატები ლიტერატურის დარგში]]
 [[კატეგორია:თეატრის თეორეტიკოსები]]