გაბაშვილები - რედაქტირების ისტორია

Tkenchoshvili 06:44, 30 ივლისი 2025-ზე

2025-07-30T06:44:41Z

Tkenchoshvili 17:03, 20 მარტი 2024-ზე

2024-03-20T17:03:47Z

Tkenchoshvili 10:02, 24 იანვარი 2024-ზე

2024-01-24T10:02:20Z

Tkenchoshvili 09:05, 28 სექტემბერი 2023-ზე

2023-09-28T09:05:04Z

Tkenchoshvili 19:38, 18 იანვარი 2023-ზე

2023-01-18T19:38:38Z

Tkenchoshvili 19:04, 18 იანვარი 2023-ზე

2023-01-18T19:04:27Z

Tkenchoshvili 19:03, 18 იანვარი 2023-ზე

2023-01-18T19:03:53Z

Tkenchoshvili: ახალი გვერდი: '''გაბაშვილები''' – ფეოდალური საგვარეულო საქართველოში. ამ გვ...

2023-01-18T19:02:41Z

ახალი გვერდი: '''გაბაშვილები''' – ფეოდალური საგვარეულო საქართველოში. ამ გვ...

ახალი გვერდი

'''გაბაშვილები''' – ფეოდალური საგვარეულო [[საქართველო]]ში. ამ გვარის წარმომადგენლები საუკუნეების განმავლობაში აქტიურად მონაწილეობდნენ ქვეყნის პოლიტიკურ საეკლესიო და კულტურულ ცხოვრებაში.

ისტორიული გადმოცემით, გაბაშვილების ერთ-ერთი წინაპარი არის XII ს-ის ცნობილი მოღვაწე – აბულასან იობის ძე, რომელიც [[თბილისი|თბილისში]], ვერაზე მდებარე ე.წ. „[[ლურჯი მონასტერი|ლურჯი მონასტრი]]ს“ ეკლესიის კედელზეა გამოსახული. იგი ასევე მოხსენიებულია [[თამარ მეფე|თამარის]] ისტორიკოსის თხზულებაში „ისტორიანი და აზმანი შარავანდედთანი“ და [[ანდრია მოციქული]]ს [[ხატი]]ს წარწერაში, რომელზე დაყრდნობითაც ისტორიკოსი ქ. ჩხატარაიშვილი მიიჩნევდა, რომ გაბაშვილები წარმოშობით აფხაზეთიდან (წებელდა) არიან.

აბულასან იობის ძე [[გიორგი III]]-ის დროს დაწინაურდა. განსაკუთრებით აღზევდა თამარის ეპოქაში და მის კარზე ერთ-ერთი ყველაზე გავლენიანი მოხელე გახდა. მან აქტიური მონაწილეობა მიიღო თამარის საქმროდ გიორგი რუსის ჩამოყვანაში. აბულასანი „მკვიდრი ტფილისისა“, „თავადი“, „[[ამირა]] [[ქართლი]]სა და ტფილისისა“, „რუსთავისა და შვიდთა მთიულეთთა პატრონი“, [[მეჭურჭლეთუხუცესი]] გახდა, მისი ძმა ბასილი კი – [[მთავარეპისკოპოსი]].

გაბაშვილები თავს მიიჩნევდნენ ბიბლიური იობის შთამომავლებად და [[პალესტინა|პალესტინის]] იმ გეოგრაფიული პუნქტიდან გამოსულებად, რომელიც დღესაც არსებობს [[გაბაონი]]ს სახელით და [[ბიბლია]]შიც ასე მოიხსენიება. გადმოცემის თანახმად, ამ გვარის წინაპრებს „დროსა [[ნაბუქოდონოსორ II|ნაბუქოდონოსორი]]სასა“ (ძვ.წ.VI ს.) [[საქართველო|საქართველოსთვის]] შეუფარებიათ თავი, საბოლოოდ კი თბილისში დამკვიდრებულან. ეს ამბავი გვაგონებს [[ბაგრატიონები|ბაგრატიონებთან]] და სხვა ქართულ გვარებთან დაკავშირებულ თქმულებებს. ეს საგვარეულო ოფიციალურ საბუთებში „იობიანად“, „იობის ნათესავებადაც“ იხსენიება. ასეა პოეტ [[ბესიკი|ბესიკის]] [[საფლავის ქვა]]ზეც: „თავადი ბესარიონ ზაქარიას ძე იობიან-გაბაშვილი“. ბესიკი ხელსაც ასე აწერდა გაბაონი, გაბაონელი, ანდა გაბაონისძე. ქართულ სიგელ-გუჯრებში, სადაც გაბაშვილები ხშირად გვხვდებიან, სხვა ფორმებიცაა, კერძოდ, გაბაონელ-იობიანი, იობიან-გაბაონი, გაბოვანი, გაბაანნი. აღსანიშნავია, რომ გაბაშვილებში (ბესიკის შტოში) დღემდეა შემორჩენილი ხსოვნა იობიან-გაბაშვილობაზე.

ტერმინი გაბაონი (ბიბლიური მცენარე) გვხვდება [[ბიბლია]]ში, „ვეფხისტყაოსანსა“და „[[ქართლის ცხოვრება]]ში“.

XV ს. დასაწყისში გაბაშვილები თავადებად იხსენიებიან. ლუარსაბ მეფის ერთ-ერთი სიგელის (XV ს. I ნახ-ის) თანახმად, ისინი „დარბაისელნი და თავჩინებულნი თავადნი“ არიან.

ცნობილია, რომ საკათოლიკოსო მდივან-მწიგნობრობა გაბაშვილების საგვარეულო თანამდებობა იყო.

გაბაშვილებს არაერთგზის დაუმტკიცებიათ მეფისადმი ერთგულება, რაც მხატვრულ ნაწარმოებებშიც, კერძოდ, [[ფეშანგი ხითარიშვილი]]ს ისტორიულ პოემა „შაჰნავაზიანშიც“ აისახა. ერთგულების გამო [[ვახტანგ VI]]-მ გაბაშვილები სხვადასხვა და მათ შორის, სახელმწიფო [[გადასახადი|გადასახადისგან]] გაათავისუფლა. ცნობილი სასულიერო მოღვაწის, [[ზაქარია გაბაშვილი]]ს ძმებმა, დავითმა, ზაზამ და პაპუნამ სამეფო კარზე [[სუფრაჩი|სუფრაჯობა]], [[ბაზიერთუხუცესი|ბაზიერთუხუცესობა]] და სხვა მაღალი თანამდებობები მიიღეს. თავად ზაქარია სამეფო კარზე დიდი გავლენით სარგებლობდა – იგი [[თეიმურაზ II]]-ის მოძღვარი გახდა. მან საკუთარი ფილოსოფიური სკოლაც ჩამოაყალიბა. ასევე დიდი ავტორიტეტით სარგებლობდნენ სასულიერო წრეებში მიტროპოლიტი იოანე და მიტროპოლიტი ტიმოთე გაბაშვილები. მრავალმხრივმა მოღვაწემ, ისტორიკოსმა, კარტოგრაფმა, მხატვარმა, მიტროპოლიტმა ტიმოთემ იმოგზაურა [[ათონი|ათონსა]] და [[იერუსალიმი|იერუსალიმში]], აღწერა იქაური ქართული მონასტრები და გადმოიღო [[იერუსალიმის ჯვრის მონასტერი|ჯვრის მონასტრი]]ს [[ფრესკა|ფრესკები]].

გაბაშვილებს XVIII ს-ისთვის თბილისის შემოგარენში ვრცელი მამულები ჰქონდათ ვერე-[[დიღომი (სოფელი)|დიღმამდე]]: ვაკე, მთაწმინდის ტერიტორიის ნაწილი, ოქროყანა, დელისი, თხინვალა, [[ლისი (სოფელი)|ლისი]], წოდორეთი. თბილისის ზრდასთან ერთად, დროთა მანძილზე მათი ნაწილი ქალაქის ფარგლებში მოექცა. 1542 წ. ძმებმა დავით და ნიკოლოზ გაბაშვილებმა მთაწმინდაზე, დღევანდელი პანთეონის ტერიტორიაზე, ეკლესია ააგეს.

[[ერეკლე II]]-ის მიერ პოლიტიკურ ნიადაგზე ქართლ-კახეთის სამეფოდან განდევნილი ზაქარია გაბაშვილის ოჯახი [[იმერეთი|იმერეთში]] გადასახლდა. ქუთაისის ჩრდილო-დასავლეთ ნაწილში, რიონის მარცხენა ნაპირას მიმდებარე ტერიტორია გაბაშვილებს ეკუთვნოდათ ხოლო გაბაშვილების გორა ქუთაისის მკვლევართა მიერ ბესიკის მამულადაა მიჩნეული.

XVIII ს-ში გაბაშვილთა ნაწილი გაღარიბებულა – „უყმონი და უმამულონი“ დარჩენილან. მძიმე მდგომარეობაში ჩავარდა ბესიკ გაბაშვილის მრავალრიცხოვანი ოჯახიც, რომელიც ამ პერიოდის საბუთებში [[აზნაური|აზნაურად]] მოიხსენიება, მაგრამ ნიჭისა და განათლების წყალობით, რასაც [[იოანე ბატონიშვილი]] საგანგებოდ აღნიშნავს თავის „კალმასობაში“, მალე აღზევებულა. იმერეთის სამეფო კარზე ზაქარია გაბაშვილის ოჯახს მამულები, თავადობა და სხვადასხვა თანამდებობა უბოძეს ([[სახლთუხუცესი]]ს და სხვ). ბესიკს ჯერ დავთარხანა, შემდეგ მდივან-[[მწიგნობრობა]] უბოძეს. ისტორიულ საბუთებში ბესიკის ძმა ნიკოლოზი ხშირად გვხვდება იმ საპატიო პირებს შორის, რომლებსაც იმერეთის მეფე სიგელ-გუჯრებისა თუ პირობის წიგნის გადაცემის დროს იწვევდა.

XVIII ს-ის საზოგადოებისთვის ნიკოლოზ გაბაშვილი ცნობილი მეცნიერია. ასეა ის დახასიათებული იოანე ბატონიშვილის „კალმასობაშიც“. ზაქარიამ და მისმა შვილებმა – იოსებმა, ოსემ და ნიკოლოზმა თავიანთი წვლილი შეიტანეს გაბაშვილების ცნობილი კალიგრაფიული სკოლის ჩამოყალიბებაში. ამ სკოლის კალიგრაფია, მკვლევართა აღიარებით, სილამაზით არის გამორჩეული. თავისი დროის ცნობილი და პოპულარული პოეტი ყოფილა [[მაია გაბაშვილი]].

ქუთაისიდან გაბაშვილების საგვარეულოს ზოგიერთი წარმომადგენელი რაჭაში ასულა (მრავალრძალსა და სხვაგან), სადაც სასულიერო მოღვაწეობას ეწეოდნენ. მათი იქ ყოფნის კვალი რაჭის ტოპონიმიკას დღემდე შემორჩა (გაბაონთა ვენახები და სხვ.).

==წყაროები==
* იოანე ბატონიშვილი, „ხუმარსწავლა“ (კალმასობა), ტ. 2, თბ., 1991;
* სცსა, ფ. 488, აღწერა [1, საქმე №357;
* ქართლის ცხოვრება, ს. ყაუხჩიშვილის გამოც., ტ. 2, თბ., 1959.

==ლიტერატურა==
* ბარათაშვილი მ., „ოსე გაბაშვილი – მწიგნობარი, ჟურნ. „მწიგნობარი“, 1982, №81;
* ბარამიძე ა., ბესარიონ გაბაშვილი, წგნ.: ბესიკი, თხზულებანი, თბ., 1962;
* ბერიძე ვ., ძველი ქართველი ოსტატები, თბ., 1967;
* იოსელიანი პ., ცხოვრება მეფისა გიორგი მეათცამეტისა, ა. გაწერელიას რედ., თბ., 1978;
* კეკელიძე კ., ძველი ქართული ლიტერატურის ისტორია, ტ. 2, თბ., 1981;
* ქართული სამართლის ძეგლები, ი. დოლიძის გამოც. ტ. 3, საეკლესიო საკანონმდებლო ძეგლები (XI-XIX სს.), თბ., 1970;
* ლეონიძე გ., გამოკვლევები და წერილები, თბ., 1959;
* ცაიშვილ ი ს., ბესარიონ გაბაშვილი, წგნ.: ქართული ლიტერატურის ისტორია, ექვსტომეული, ტ. 2, თბ., 1966;
* ქუთაისის სახელმწ. ისტორიული მუზეუმის ხელნაწერთა აღწერილობა, ტ. 1, თბ., 1953;
* Акты собранные Кавказской Археографической Коммccueй, т.1., Tфл., 1866.

==წყარო==
[[საქართველოს მართლმადიდებელი ეკლესია:ენციკლოპედია]]
[[კატეგორია:გაბაშვილები]]

@@ ხაზი 13: / ხაზი 13: @@
 ცნობილია, რომ საკათოლიკოსო მდივან-მწიგნობრობა გაბაშვილების საგვარეულო თანამდებობა იყო.
-გაბაშვილებს არაერთგზის დაუმტკიცებიათ მეფისადმი ერთგულება, რაც მხატვრულ ნაწარმოებებშიც, კერძოდ, [[ფეშანგი ხითარიშვილი]]ს ისტორიულ პოემა „შაჰნავაზიანშიც“ აისახა. ერთგულების გამო [[ვახტანგ VI]]-მ გაბაშვილები სხვადასხვა და მათ შორის, სახელმწიფო [[გადასახადი|გადასახადისგან]] გაათავისუფლა. ცნობილი სასულიერო მოღვაწის, [[ზაქარია გაბაშვილი]]ს ძმებმა, დავითმა, ზაზამ და პაპუნამ სამეფო კარზე [[სუფრაჩი|სუფრაჯობა]], [[ბაზიერთუხუცესი|ბაზიერთუხუცესობა]] და სხვა მაღალი თანამდებობები მიიღეს. თავად ზაქარია სამეფო კარზე დიდი გავლენით სარგებლობდა – იგი [[თეიმურაზ II]]-ის მოძღვარი გახდა. მან საკუთარი ფილოსოფიური სკოლაც ჩამოაყალიბა. ასევე დიდი ავტორიტეტით სარგებლობდნენ სასულიერო წრეებში მიტროპოლიტი იოანე და მიტროპოლიტი [[ტიმოთე გაბაშვილი|ტიმოთე გაბაშვილები]]. მრავალმხრივმა მოღვაწემ, ისტორიკოსმა, კარტოგრაფმა, მხატვარმა, მიტროპოლიტმა ტიმოთემ იმოგზაურა [[ათონი|ათონსა]] და [[იერუსალიმი|იერუსალიმში]], აღწერა იქაური ქართული მონასტრები და გადმოიღო [[იერუსალიმის ჯვრის მონასტერი|ჯვრის მონასტრი]]ს [[ფრესკა|ფრესკები]].
+გაბაშვილებს არაერთგზის დაუმტკიცებიათ მეფისადმი ერთგულება, რაც მხატვრულ ნაწარმოებებშიც, კერძოდ, [[ფეშანგი ხითარიშვილი]]ს ისტორიულ [[პოემა]] „შაჰნავაზიანშიც“ აისახა. ერთგულების გამო [[ვახტანგ VI]]-მ გაბაშვილები სხვადასხვა და მათ შორის, სახელმწიფო [[გადასახადი|გადასახადისგან]] გაათავისუფლა. ცნობილი სასულიერო მოღვაწის, [[ზაქარია გაბაშვილი]]ს ძმებმა, დავითმა, ზაზამ და პაპუნამ სამეფო კარზე [[სუფრაჩი|სუფრაჯობა]], [[ბაზიერთუხუცესი|ბაზიერთუხუცესობა]] და სხვა მაღალი თანამდებობები მიიღეს. თავად ზაქარია სამეფო კარზე დიდი გავლენით სარგებლობდა – იგი [[თეიმურაზ II]]-ის მოძღვარი გახდა. მან საკუთარი ფილოსოფიური სკოლაც ჩამოაყალიბა. ასევე დიდი ავტორიტეტით სარგებლობდნენ სასულიერო წრეებში მიტროპოლიტი იოანე და მიტროპოლიტი [[ტიმოთე გაბაშვილი|ტიმოთე გაბაშვილები]]. მრავალმხრივმა მოღვაწემ, ისტორიკოსმა, კარტოგრაფმა, მხატვარმა, მიტროპოლიტმა ტიმოთემ იმოგზაურა [[ათონი|ათონსა]] და [[იერუსალიმი|იერუსალიმში]], აღწერა იქაური ქართული მონასტრები და გადმოიღო [[იერუსალიმის ჯვრის მონასტერი|ჯვრის მონასტრი]]ს [[ფრესკა|ფრესკები]].
 გაბაშვილებს XVIII ს-ისთვის თბილისის შემოგარენში ვრცელი მამულები ჰქონდათ ვერე-[[დიღომი (სოფელი)|დიღმამდე]]: ვაკე, მთაწმინდის ტერიტორიის ნაწილი, ოქროყანა, [[დელისი]], თხინვალა, [[ლისი (სოფელი)|ლისი]], წოდორეთი.  თბილისის ზრდასთან ერთად, დროთა მანძილზე მათი ნაწილი ქალაქის ფარგლებში მოექცა. 1542 წ. ძმებმა დავით და ნიკოლოზ გაბაშვილებმა მთაწმინდაზე, დღევანდელი პანთეონის ტერიტორიაზე, ეკლესია ააგეს.

@@ ხაზი 15: / ხაზი 15: @@
 გაბაშვილებს არაერთგზის დაუმტკიცებიათ მეფისადმი ერთგულება, რაც მხატვრულ ნაწარმოებებშიც, კერძოდ, [[ფეშანგი ხითარიშვილი]]ს ისტორიულ პოემა „შაჰნავაზიანშიც“ აისახა. ერთგულების გამო [[ვახტანგ VI]]-მ გაბაშვილები სხვადასხვა და მათ შორის, სახელმწიფო [[გადასახადი|გადასახადისგან]] გაათავისუფლა. ცნობილი სასულიერო მოღვაწის, [[ზაქარია გაბაშვილი]]ს ძმებმა, დავითმა, ზაზამ და პაპუნამ სამეფო კარზე [[სუფრაჩი|სუფრაჯობა]], [[ბაზიერთუხუცესი|ბაზიერთუხუცესობა]] და სხვა მაღალი თანამდებობები მიიღეს. თავად ზაქარია სამეფო კარზე დიდი გავლენით სარგებლობდა – იგი [[თეიმურაზ II]]-ის მოძღვარი გახდა. მან საკუთარი ფილოსოფიური სკოლაც ჩამოაყალიბა. ასევე დიდი ავტორიტეტით სარგებლობდნენ სასულიერო წრეებში მიტროპოლიტი იოანე და მიტროპოლიტი [[ტიმოთე გაბაშვილი|ტიმოთე გაბაშვილები]]. მრავალმხრივმა მოღვაწემ, ისტორიკოსმა, კარტოგრაფმა, მხატვარმა, მიტროპოლიტმა ტიმოთემ იმოგზაურა [[ათონი|ათონსა]] და [[იერუსალიმი|იერუსალიმში]], აღწერა იქაური ქართული მონასტრები და გადმოიღო [[იერუსალიმის ჯვრის მონასტერი|ჯვრის მონასტრი]]ს [[ფრესკა|ფრესკები]].
-გაბაშვილებს XVIII ს-ისთვის თბილისის შემოგარენში ვრცელი მამულები ჰქონდათ ვერე-[[დიღომი (სოფელი)|დიღმამდე]]: ვაკე, მთაწმინდის ტერიტორიის ნაწილი, ოქროყანა, დელისი, თხინვალა, [[ლისი (სოფელი)|ლისი]], წოდორეთი.  თბილისის ზრდასთან ერთად, დროთა მანძილზე მათი ნაწილი ქალაქის ფარგლებში მოექცა. 1542 წ. ძმებმა დავით და ნიკოლოზ გაბაშვილებმა მთაწმინდაზე, დღევანდელი პანთეონის ტერიტორიაზე, ეკლესია ააგეს.
+გაბაშვილებს XVIII ს-ისთვის თბილისის შემოგარენში ვრცელი მამულები ჰქონდათ ვერე-[[დიღომი (სოფელი)|დიღმამდე]]: ვაკე, მთაწმინდის ტერიტორიის ნაწილი, ოქროყანა, [[დელისი]], თხინვალა, [[ლისი (სოფელი)|ლისი]], წოდორეთი.  თბილისის ზრდასთან ერთად, დროთა მანძილზე მათი ნაწილი ქალაქის ფარგლებში მოექცა. 1542 წ. ძმებმა დავით და ნიკოლოზ გაბაშვილებმა მთაწმინდაზე, დღევანდელი პანთეონის ტერიტორიაზე, ეკლესია ააგეს.
 [[ერეკლე II]]-ის მიერ პოლიტიკურ ნიადაგზე ქართლ-კახეთის სამეფოდან განდევნილი ზაქარია გაბაშვილის ოჯახი [[იმერეთი|იმერეთში]] გადასახლდა. ქუთაისის ჩრდილო-დასავლეთ ნაწილში, რიონის მარცხენა ნაპირას მიმდებარე ტერიტორია გაბაშვილებს ეკუთვნოდათ ხოლო გაბაშვილების გორა ქუთაისის მკვლევართა მიერ ბესიკის მამულადაა მიჩნეული.

@@ ხაზი 21: / ხაზი 21: @@
 XVIII ს-ში გაბაშვილთა ნაწილი გაღარიბებულა – „უყმონი და უმამულონი“ დარჩენილან. მძიმე მდგომარეობაში ჩავარდა ბესიკ გაბაშვილის მრავალრიცხოვანი ოჯახიც, რომელიც ამ პერიოდის საბუთებში [[აზნაური|აზნაურად]] მოიხსენიება, მაგრამ ნიჭისა და განათლების წყალობით, რასაც [[იოანე ბატონიშვილი]] საგანგებოდ აღნიშნავს თავის „კალმასობაში“, მალე აღზევებულა. იმერეთის სამეფო კარზე ზაქარია გაბაშვილის ოჯახს მამულები, თავადობა და სხვადასხვა თანამდებობა უბოძეს ([[სახლთუხუცესი]]ს და სხვ). ბესიკს ჯერ დავთარხანა, შემდეგ მდივან-[[მწიგნობრობა]] უბოძეს. ისტორიულ საბუთებში ბესიკის ძმა ნიკოლოზი ხშირად გვხვდება იმ საპატიო პირებს შორის, რომლებსაც იმერეთის მეფე სიგელ-გუჯრებისა თუ პირობის წიგნის გადაცემის დროს იწვევდა.
-XVIII ს-ის საზოგადოებისთვის ნიკოლოზ გაბაშვილი ცნობილი მეცნიერია. ასეა ის დახასიათებული იოანე ბატონიშვილის „კალმასობაშიც“. ზაქარიამ და მისმა შვილებმა – [[იოსებ გაბაშვილი|იოსებმა]], ოსემ და ნიკოლოზმა თავიანთი წვლილი შეიტანეს გაბაშვილების ცნობილი კალიგრაფიული სკოლის ჩამოყალიბებაში. ამ სკოლის კალიგრაფია, მკვლევართა აღიარებით, სილამაზით არის გამორჩეული. თავისი დროის ცნობილი და პოპულარული პოეტი ყოფილა [[მაია გაბაშვილი]].
+XVIII ს-ის საზოგადოებისთვის ნიკოლოზ გაბაშვილი ცნობილი მეცნიერია. ასეა ის დახასიათებული იოანე ბატონიშვილის „კალმასობაშიც“. ზაქარიამ და მისმა შვილებმა – [[იოსებ გაბაშვილი|იოსებმა]], ოსემ და ნიკოლოზმა თავიანთი წვლილი შეიტანეს გაბაშვილების ცნობილი კალიგრაფიული სკოლის ჩამოყალიბებაში. ამ სკოლის [[კალიგრაფია]], მკვლევართა აღიარებით, სილამაზით არის გამორჩეული. თავისი დროის ცნობილი და პოპულარული პოეტი ყოფილა [[მაია გაბაშვილი]].
 ქუთაისიდან გაბაშვილების საგვარეულოს ზოგიერთი წარმომადგენელი რაჭაში ასულა (მრავალრძალსა და სხვაგან), სადაც სასულიერო მოღვაწეობას ეწეოდნენ. მათი იქ ყოფნის კვალი რაჭის ტოპონიმიკას დღემდე შემორჩა (გაბაონთა ვენახები და სხვ.).

@@ ხაზი 25: / ხაზი 25: @@
 ქუთაისიდან გაბაშვილების საგვარეულოს ზოგიერთი წარმომადგენელი რაჭაში ასულა (მრავალრძალსა და სხვაგან), სადაც სასულიერო მოღვაწეობას ეწეოდნენ. მათი იქ ყოფნის კვალი რაჭის ტოპონიმიკას დღემდე შემორჩა (გაბაონთა ვენახები და სხვ.).
-მ. გაბაშვილი <br />
+''მ. გაბაშვილი'' <br />
-დიაკ. გ. მაჩურიშვილი <br />
+''დიაკ. გ. მაჩურიშვილი'' <br />
-ი. გაჩეჩილაძე
+''ი. გაჩეჩილაძე''

←წინა ვერსია		19:03, 18 იანვარი 2023-ის ვერსია
ხაზი 24:		ხაზი 24:

	ქუთაისიდან გაბაშვილების საგვარეულოს ზოგიერთი წარმომადგენელი რაჭაში ასულა (მრავალრძალსა და სხვაგან), სადაც სასულიერო მოღვაწეობას ეწეოდნენ. მათი იქ ყოფნის კვალი რაჭის ტოპონიმიკას დღემდე შემორჩა (გაბაონთა ვენახები და სხვ.).		ქუთაისიდან გაბაშვილების საგვარეულოს ზოგიერთი წარმომადგენელი რაჭაში ასულა (მრავალრძალსა და სხვაგან), სადაც სასულიერო მოღვაწეობას ეწეოდნენ. მათი იქ ყოფნის კვალი რაჭის ტოპონიმიკას დღემდე შემორჩა (გაბაონთა ვენახები და სხვ.).
		+
		+	მ. გაბაშვილი <br />
		+	დიაკ. გ. მაჩურიშვილი <br />
		+	ი. გაჩეჩილაძე
		+
		+
		+