გიორგი მთაწმინდელი - რედაქტირების ისტორია

Tkenchoshvili 16:59, 11 მაისი 2024-ზე

2024-05-11T16:59:49Z

Tkenchoshvili 18:04, 12 მარტი 2024-ზე

2024-03-12T18:04:29Z

Tkenchoshvili 21:28, 20 თებერვალი 2024-ზე

2024-02-20T21:28:25Z

Masatiani: მომხმარებელმა Masatiani გვერდი „ათონელი გიორგი“ გადაიტანა გვერდზე „გიორგი მთაწმინდელი“ გადამი...

2023-10-24T07:01:09Z

მომხმარებელმა Masatiani გვერდი „ათონელი გიორგი“ გადაიტანა გვერდზე „გიორგი მთაწმინდელი“ გადამი...

Masatiani: მომხმარებელმა Masatiani გვერდი „გიორგი მთაწმინდელი“ გადაიტანა გვერდზე „ათონელი გიორგი“

2023-10-24T07:00:55Z

მომხმარებელმა Masatiani გვერდი „გიორგი მთაწმინდელი“ გადაიტანა გვერდზე „ათონელი გიორგი“

Tkenchoshvili: /* წყარო */

2023-10-10T09:14:29Z

‎წყარო

Echelidze 10:29, 9 თებერვალი 2023-ზე

2023-02-09T10:29:14Z

Echelidze 10:10, 9 თებერვალი 2023-ზე

2023-02-09T10:10:03Z

Tkenchoshvili 14:35, 6 თებერვალი 2023-ზე

2023-02-06T14:35:00Z

Tkenchoshvili: /* წყარო */

2023-02-05T16:11:06Z

‎წყარო

@@ ხაზი 40: / ხაზი 40: @@
 შავ მთაზე ყოფნისას გიორგი მთაწმინდელს ახლო ურთიერთობა ჰქონდა ანტიოქიის პატრიარქებთან – პეტრესა და თევდოსისთან. ამ უკანასკნელთან მას საუბრები ჰქონდა ქართველთა სარწმუნოებრივი სიწმინდისა და საქართველოს ეკლესიის [[ავტოკეფალია|ავტოკეფალიის]] შესახებ, რაც გიორგი მთაწმინდელმა ბრწყინვალედ დაასაბუთა საეკლესიო წყაროებზე დაყრდნობით.
-როდესაც გიორგი მთაწმინდელმა დაასრულა საღვთისმსახურო წიგნების თარგმნა, ბაგრატ მეფემ მარიამ დედოფლის, კათალიკოსების, ეპისკოპოსებისა და მთელი სამღვდელოების სახელით სთხოვა მას [[ქართლი|ქართლში]] ჩამოსვლა ღვთივსულიერი სწავლებისა და კურთხევისთვის. თავდაპირველად ბერს სამყოფელად მიუჩინეს ნეძვის მონასტერი, შემდეგ კი – შატბერდის ლავრა. სულიერი რჩევებისთვის, ნაკლოვანებათა მხილებისა და ზნეობრივი სწავლებისთვის, მეფე-დედოფლის გარდა, მოძღვართან მოდიოდნენ მღვდელთმოძღვარნი, მღვდელნი, დიაკონნი და საერო პირებიც. გიორგი მთაწმინდელის მითითებით გაუმჯობესდა საეკლესიო წესები და მისმა მრავალრიცხოვანმა მოწაფეებმა დიდი სულიერი სარგებელი მიიღეს.
+როდესაც გიორგი მთაწმინდელმა დაასრულა საღვთისმსახურო წიგნების თარგმნა, ბაგრატ მეფემ მარიამ დედოფლის, კათალიკოსების, ეპისკოპოსებისა და მთელი სამღვდელოების სახელით სთხოვა მას [[ქართლი|ქართლში]] ჩამოსვლა ღვთივსულიერი სწავლებისა და კურთხევისთვის. თავდაპირველად ბერს სამყოფელად მიუჩინეს [[ნეძვის მონასტერი]], შემდეგ კი – შატბერდის ლავრა. სულიერი რჩევებისთვის, ნაკლოვანებათა მხილებისა და ზნეობრივი სწავლებისთვის, მეფე-დედოფლის გარდა, მოძღვართან მოდიოდნენ მღვდელთმოძღვარნი, მღვდელნი, დიაკონნი და საერო პირებიც. გიორგი მთაწმინდელის მითითებით გაუმჯობესდა საეკლესიო წესები და მისმა მრავალრიცხოვანმა მოწაფეებმა დიდი სულიერი სარგებელი მიიღეს.
 გარდა ამისა, დიდი ღვაწლი დასდო გიორგი მთაწმინდელმა სხვადასხვა ასაკის 80 ობლის (ყრმების, მოზარდებისა და ჭაბუკების) შეკრებასა და აღზრდას. ასაკობრივ ჯგუფებად დაყო ისინი, თავადვე ასწავლიდა საღვთო წერილსა და ღვთისმსახურებას და ათონის მთის ქართულ სავანეში სამოღვაწეოდ ამზადებდა.

@@ ხაზი 22: / ხაზი 22: @@
 მოგვიანებით იგი კვლავ მოძღვართან დაბრუნდა და მისგან მიიღო კურთხევა, რომ საღმრთო წიგნთა თარგმნისთვის მიეყო ხელი. რადგანაც [[ათონის მთა]]ზე მთარგმნელობითი საქმიანობისთვის საუკეთესო პირობები იყო, ამიტომაც სწორედ იქ გაგზავნა მოძღვარმა გიორგი მთაწმიდას მან მშვიდობიანად მიაღწია და მონასტრის მოწესეებმაც სიხარულით მიიღეს.
-გიორგი მთაწმინდელი მონასტერში თავმდაბლობითა და სიმშვიდით ცხოვრობდა, ერთხანს იგი უბრალო და უსწავლელი ვინმე ეგონათ, რადგან ყველა ძმას ემსახურებოდა და ემორჩილებოდა. შვიდ წელიწადს უმნიშვნელო, არად ჩასაგდებ საქმეებზე მსახურობდა თავმდაბლად. როდესაც მის მოძღვარს, გიორგი შეყენებულს მიუვიდა ამბავი, რომ გიორგი მონაზონს ჯერ არც მღვდლობის ხარისხი მიუღია და არც წიგნების თარგმნას შესდგომია, ძალზე შეწუხდა და შავი მთიდან დიდი საყვედური შეუთვალა მისი ნების შეუსრულებლობისთვის. მაგრამ გიორგი მთაწმინდელი ურჩობის გამო კი არ იქცეოდა ასე, არამედ იმიტომ, რომ სრულიად არარად და მცირედ მიაჩნდა თავი მოძღვრის ბრძანებითა და იძულებით ბოლოს იგი დათანხმდა, მიეღო [[მღვდლობა|მღვდლობის]] ხარისხი. მცირე ხნის შემდეგ კი [[დეკანოზი|დეკანოზად]], ანუ ეკლესიარხად (მღვდელთა და მგალობელთა უფროსად) იქნა განწესებული. პარალელურად შეუდგა მთარგმნელობასაც. პირველი, რაც თარგმნა, იყო სვინაქსარი ([[ტიპიკონი]]), როგორც საფუძველი ღვთისმსახურებისა. ამას მოჰყვა სხვა თარგმანები: გამოკრებული (საწელიწდო) [[სახარება]], ასეთივე გამოკრებული (საწელიწდო) [[ეპისტოლე|ეპისტოლენი]] [[პავლე მოციქული]]სა და საწელიწდო საწინასწარმეტყველო. ამის შემდეგ – „დიდნი კურთხევანი“, სექტემბრის თვე, [[პავლე მოციქული|პავლე]]ს ეპისტოლენი და წმინდა მოციქულთა კათოლიკე ეპისტოლენი.
+გიორგი მთაწმინდელი მონასტერში თავმდაბლობითა და სიმშვიდით ცხოვრობდა, ერთხანს იგი უბრალო და უსწავლელი ვინმე ეგონათ, რადგან ყველა ძმას ემსახურებოდა და ემორჩილებოდა. შვიდ წელიწადს უმნიშვნელო, არად ჩასაგდებ საქმეებზე მსახურობდა თავმდაბლად. როდესაც მის მოძღვარს, გიორგი შეყენებულს მიუვიდა ამბავი, რომ გიორგი მონაზონს ჯერ არც მღვდლობის ხარისხი მიუღია და არც წიგნების თარგმნას შესდგომია, ძალზე შეწუხდა და [[შავი მთა|შავი მთიდან]] დიდი საყვედური შეუთვალა მისი ნების შეუსრულებლობისთვის. მაგრამ გიორგი მთაწმინდელი ურჩობის გამო კი არ იქცეოდა ასე, არამედ იმიტომ, რომ სრულიად არარად და მცირედ მიაჩნდა თავი მოძღვრის ბრძანებითა და იძულებით ბოლოს იგი დათანხმდა, მიეღო [[მღვდლობა|მღვდლობის]] ხარისხი. მცირე ხნის შემდეგ კი [[დეკანოზი|დეკანოზად]], ანუ ეკლესიარხად (მღვდელთა და მგალობელთა უფროსად) იქნა განწესებული. პარალელურად შეუდგა მთარგმნელობასაც. პირველი, რაც თარგმნა, იყო სვინაქსარი ([[ტიპიკონი]]), როგორც საფუძველი ღვთისმსახურებისა. ამას მოჰყვა სხვა თარგმანები: გამოკრებული (საწელიწდო) [[სახარება]], ასეთივე გამოკრებული (საწელიწდო) [[ეპისტოლე|ეპისტოლენი]] [[პავლე მოციქული]]სა და საწელიწდო საწინასწარმეტყველო. ამის შემდეგ – „დიდნი კურთხევანი“, სექტემბრის თვე, [[პავლე მოციქული|პავლე]]ს ეპისტოლენი და წმინდა მოციქულთა კათოლიკე ეპისტოლენი.
 მონასტრის მთელმა საძმომ ამ ღვაწლის გათვალისწინებით ერთსულოვნად აირჩია იგი წინამძღვრად, რის შედეგადაც მან კიდევ უფრო მძიმე ღვაწლს მისცა თავი.

←წინა ვერსია		21:28, 20 თებერვალი 2024-ის ვერსია
ხაზი 1:		ხაზი 1:
−	[[ფაილი:Giorgi mtawmindeli.jpg\|thumb\|~~260პქ~~\|'''გიორგი მთაწმინდელი (მ. საბინინის მიხედვით)''']]	+	[[ფაილი:Giorgi mtawmindeli.jpg\|thumb\|200პქ\|'''გიორგი მთაწმინდელი (მ. საბინინის მიხედვით)''']]

	'''გიორგი მთაწმინდელი''' - (ათონელი) (1009-1065/66), საეკლესიო მწერალი და მთარგმნელი, [[ათონი]]ს ქართული სალიტერატურო სკოლის უდიდესი წარმომადგენელი (ეფთვიმე მთაწმიდელთან ერთად).		'''გიორგი მთაწმინდელი''' - (ათონელი) (1009-1065/66), საეკლესიო მწერალი და მთარგმნელი, [[ათონი]]ს ქართული სალიტერატურო სკოლის უდიდესი წარმომადგენელი (ეფთვიმე მთაწმიდელთან ერთად).

@@ ხაზი 101: / ხაზი 101: @@
 [[კატეგორია: ქართველი ათონელი მამები]]
-[[კატეგორია:საეკლესიო მწერლები]]
+[[კატეგორია:საეკლესიო პირები]]
 [[კატეგორია: ქართველი მწერლები]]
 [[კატეგორია: ქართველი მთარგმნელები]]
 [[კატეგორია: სასულიერო პირები]]
 [[კატეგორია:წმინდანები]]

@@ ხაზი 1: / ხაზი 1: @@
-[[ფაილი:Giorgi mtawmindeli.jpg|მარჯვნივ|250პქ||]]
+[[ფაილი:Giorgi mtawmindeli.jpg|thumb|260პქ|'''გიორგი მთაწმინდელი (მ. საბინინის მიხედვით)''']]
 '''გიორგი მთაწმინდელი''' - (ათონელი) (1009-1065/66), საეკლესიო მწერალი და მთარგმნელი, [[ათონი]]ს ქართული სალიტერატურო სკოლის უდიდესი წარმომადგენელი (ეფთვიმე მთაწმიდელთან ერთად).
@@ ხაზი 13: / ხაზი 14: @@
 ამის შემდეგ გიორგის გაუჩნდა სურვილი განდეგილობისა, უცხოებაში სიგლახაკით ცხოვრებისა, თავისიანებისა და ნაცნობებისგან განშორებისა და წმ. ადგილების მოლოცვისა. ამიტომაც მეგობარ-ნაცნობთაგან დაფარულად გაიპარა ხახულიდან და [[იერუსალიმი]]სკენ გაემართა. მრავალი დაბრკოლების გადალახვის შემდეგ მიაღწია შავ მთას. ავიდა საკვირველ მთაზე, მოილოცა ყველა იქაური მონასტერი და წმ. მოწესეთაგან კურთხევა მიიღო. პირველ ყოვლისა, სულიერი მოძღვრის მოძიებას ეცადა და საკვირველი მთის ერთი კლდის ნაპრალში იპოვა კიდეც სასურველი წმ. დაყუდებული ბერი – გიორგი, წარმოშობით ქართველი, და მას დაემოწაფა.
 მოძღვარმა გაიხარა გიორგის დამოწაფებით, რადგან მას უკვე დიდი ხანია, ნატვრად ჰქონდა, მის მოწაფეთა შორის გამოჩენილიყო ვინმე ისეთი სწავლული [[ქართველები|ქართველი]], რომელიც შეძლებდა ეფთვიმე (ექვთიმე) მთაწმიდლის მიერ დაწყებული მთარგმნელობითი საქმიანობის აღორძინებასა და ჩვენი ენისა და სასულიერო ლიტერატურის ნაკლოვანებათა შევსებას. იგი მიხვდა, რომ მისი ახალი მოწაფე შეძლებდა ამ დიდი ღვაწლის გაგრძელებას.

@@ ხაზი 28: / ხაზი 28: @@
 წინამძღვრობისას გიორგი მთაწმინდელმა ბევრი იღვაწა მონასტრის კეთილმოწყობისთვის (კერძოდ, საკრებულო ტაძრის [[გუმბათი]]ს [[ტყვია (ლითონი)|ტყვიის]] ფურცლით გადახურვისთვის), ასევე სამონასტრო მამულების გაფართოებისა და მათი მფლობელობის ოფიციალური დოკუმენტების მოპოვებისთვის (მეფე კონსტანტინე მონომახისგან).
-გგიორგი მთაწმინდელს დიდად აფასებდნენ მეფე [[ბაგრატ IV (საქართველოს მეფე)|ბაგრატ IV]] და დედამისი მარიამ დედოფალი, რომელთაც მთაწმიდელი მოძღვარი კონსტანტინოპოლში ყოფნისას გაიცნეს. დედოფალი გიორგი მთაწმინდელს დაემოწაფა და მის მიერ სქემითაც იკურთხა (მონაზვნად აღიკვეცა). მარიამ დედოფალმა დიდძალი შესაწირავი გაიღო [[ათონის ივერთა მონასტერი|ათონის ქართველთა მონასტრისთვის]].
+გიორგი მთაწმინდელს დიდად აფასებდნენ მეფე [[ბაგრატ IV (საქართველოს მეფე)|ბაგრატ IV]] და დედამისი მარიამ დედოფალი, რომელთაც მთაწმიდელი მოძღვარი კონსტანტინოპოლში ყოფნისას გაიცნეს. დედოფალი გიორგი მთაწმინდელს დაემოწაფა და მის მიერ სქემითაც იკურთხა (მონაზვნად აღიკვეცა). მარიამ დედოფალმა დიდძალი შესაწირავი გაიღო [[ათონის ივერთა მონასტერი|ათონის ქართველთა მონასტრისთვის]].
 ბაგრატ მეფე ბევრს ეცადა, გიორგი მთაწმინდელი თავის ქვეყანაში წაეყვანა. ჭყონდიდის საეპისკოპოსო კათედრაც შეთავაზა, მაგრამ მან იუარა, რადგან ყოველგვარი მცდელობით გაურბოდა კაცობრივ დიდებასა და ამქვეყნიურ შფოთს. ამის გამო რამდენჯერმე სცადა კიდეც, წინამძღვრობისთვის თავი დაენებებინა და სადმე განმარტოებით, მყუდროებით ეცხოვრა. ამ მიზნით ერთხელ შავ მთასაც მიაშურა, სადაც მისი მოძღვარი [[გიორგი შეყენებული]] მოღვაწეობდა. მაგრამ მოძღვარმა არ მოუწონა მონასტრის საძმოს მიტოვება და მთაწმიდაზე დაბრუნება უბრძანა. იმჯერად გიორგი მთაწმინდელი დაემორჩილა მოძღვარს და ისევ დაუბრუნდა ათონზე მონასტრის წინამძღვრის თანამდებობას, მაგრამ რამდენიმე წლის შემდეგ კვლავ მიატოვა ეს ადგილი, ამჯერად უკვე წიგნთა თარგმნის მიზეზით, რადგან სამონასტრო საზრუნავის გამო ვეღარ ახერხებდა ინტენსიურ მთარგმნელობით მუშაობას. მარიამ დედოფლის დახმარებით გიორგი მთაწმინდელმა კონსტანტინოპოლში სამეფო წერილი (ოფიც. დოკუმენტი) მიიღო სამოღვაწეოდ შავ მთაზე დამკვიდრებისთვის. იქ მისულს სიხარულით შეხვდნენ და მუშაობისთვის საჭირო პირობებიც შეუქმნეს.
@@ ხაზი 48: / ხაზი 48: @@
 ) სახარება საწელიწდო გამოკრებული, <br />
 ) პავლეს ეპისტოლენი, საქმე მოციქულთა და კათოლიკე ეპისტოლენი, <br />
-) საწელიწდო სამოციქულო („პავლე გამოკრებული საწელიწდო“), <br />
+) საწელიწდო სამოციქულო („პავლე გამოკრებული საწელიწდოჲ“), <br />
-) საწინასწარმეტყუელო საწელიწდოჲ, <br />
+) საწინასწარმეტყუელოჲ საწელიწდოჲ, <br />
 ) თვენი – თორმეტივე თვის ჰიმნოგრაფიული განგებანი, <br />
 ) დღესასწაულთა სტიქარონნი საწელიწდო, <br />
 ) სტიქარონნი სამარადისონი, უძლისპირონი და თვითავაჯნი, <br />
 ) იგივე სტიქარონები ძლისპირთა ქვეშ, <br />
-) სტიქარონები, <br />
+) მარხვათა სტიქარონები, <br />
-) მარხვათა დიდი პარაკლიტონი, <br />
+) დიდი პარაკლიტონი, <br />
 ) დიდანი მარხვანი, <br />
 ) ზატიკნი, <br />
@@ ხაზი 65: / ხაზი 65: @@
 ) ფსალმუნი ანუ დავითნი – გვირგვინი და სამკაული ყველა წიგნისა.
-ეს ბიბლიოგრაფია, რა თქმა უნდა, სრული არაა. ხელნაწერთა ანდერძ-მინაწერების მიხედვით, გიორგი მთაწმინდელს უთარგმნია [[აპოკრიფული ლიტერატურა|აპოკრიფული]], დოგმატური, ჰაგიოგრაფიული, ჰომილეტიკური და ლიტურგიკული ჟანრის სხვა მრავალი თხზულებაც: „ეპისტოლე ავგაროზ მთავრისა“, „წიგნი, რომელი დაწერა იოსებ არიმათიელმან, უწყება აღდგომისათჳს უფლისა ჩუენისა იესუ ქრისტესა და აღშენებისათჳს ეკლესიისა, რომელ-იგი პირველ აღეშენა ლუდს შინა“, სიმბოლოთა ტექსტები (ნიკეა-კონსტანტინოპოლისა, გრიგოლ საკვირველთმოქმედისა, ათანასე ალექსანდრიელისა, ფოტი კონსტანტინეპოლელისა), იოანე დამასკელის „სიტყუაჲ ღმრთისმეტყუელებისათჳს შობისათჳს უფლისა ჩუენისა იესუ ქრისტესა“, მისივე „უწყებათაგან პირველთა, დიდითა გამოწულილვითა შეკრებული საკითხავი ყოლადქებულისა შობისათჳს უფლისა“, სოფრონ იერუსალიმელის „სიტყუაჲ ხარებისათჳს“, ნეტარი კონსტანტინეპოლელის „წამებაჲ წმიდისა თეოდორე ტჳრონისა და სასწაულისა მისთჳს, რომელი-იგი აღასრულა ყოლადქებულმან უძლეველმან მოწამემან ჟამთა ივლიანე განდგომილისათა“, დოროთეოს ტვირელის „მოწაფეთა მათთჳს უფლისათა“, „თხრობაჲ მარგებელი, ძუელთა თხრობათაგან შეკრებილი მაუწყებელად საჴსენებელსა საკურველებით ქმნილისა სასწაულისა, რაჟამს სპარსნი და ბარბაროზნი დედოფალსა ამას ქალაქთასა ბრძოლად მოადგეს და წარტყუენეს, ხოლო ქალაქი ესე უვნებელად დაცული მეოხებითა ღმრთისმშობელისაჲთა, მიერითგან წლითი-წლადსა გალობასა შესწირავს სამადლობელსა, დაუჯდომელად სახელმდებელი დღისა ამის“. „წამებაჲ წმიდისა მოწამისა გიორგისი“, „წამებაჲ წმიდისა და დიდებულისა მოწამისა თეოდორე ტჳრონისაი“, „მცნებაჲ მღდელთა მიმართ“, „მცნებაჲ წმიდისა ჟამისწირვისა მღდელთა მიმართ, რაჲთა არა წირვიდენ დღესა შინა ორგზის, არამედ ერთგზის“ და სხვ. ეს ნათარგმნი ლიტერატურა მეტნაკლები სისრულით ასახულია კ. კეკელიძისა და ე. გაბიძაშვილის ბიბლიოგრაფიულ ნაშრომებში.
+ეს ბიბლიოგრაფია, რა თქმა უნდა, სრული არაა. ხელნაწერთა ანდერძ-მინაწერების მიხედვით, გიორგი მთაწმინდელს უთარგმნია [[აპოკრიფული ლიტერატურა|აპოკრიფული]], დოგმატური, ჰაგიოგრაფიული, ჰომილეტიკური და ლიტურგიკული ჟანრის სხვა მრავალი თხზულებაც: „ეპისტოლე ავგაროზ მთავრისა“, „წიგნი, რომელი დაწერა იოსებ არიმათიელმან, უწყებაჲ აღდგომისათჳს უფლისა ჩუენისა იესუ ქრისტესა და აღშენებისათჳს ეკლესიისა, რომელ-იგი პირველ აღეშენა ლუდს შინა“, სიმბოლოთა ტექსტები (ნიკეა-კონსტანტინოპოლისა, გრიგოლ საკვირველთმოქმედისა, ათანასე ალექსანდრიელისა, ფოტი კონსტანტინეპოლელისა), იოანე დამასკელის „სიტყუაჲ ღმრთისმეტყუელებისათჳს შობისათჳს უფლისა ჩუენისა იესუ ქრისტესა“, მისივე „უწყებათაგან პირველთა, დიდითა გამოწულილვითა შეკრებული საკითხავი ყოლადქებულისა შობისათჳს უფლისა“, სოფრონ იერუსალიმელის „სიტყუაჲ ხარებისათჳს“, ნეტარი კონსტანტინეპოლელის „წამებაჲ წმიდისა თეოდორე ტჳრონისა და სასწაულისა მისთჳს, რომელი-იგი აღასრულა ყოლადქებულმან უძლეველმან მოწამემან ჟამთა ივლიანე განდგომილისათა“, დოროთეოს ტვირელის „მოწაფეთა მათთჳს უფლისათა“, „თხრობაჲ მარგებელი, ძუელთა თხრობათაგან შეკრებილი მაუწყებელად საჴსენებელსა საკურველებით ქმნილისა სასწაულისა, რაჟამს სპარსნი და ბარბაროზნი დედოფალსა ამას ქალაქთასა ბრძოლად მოადგეს და წარტყუენეს, ხოლო ქალაქი ესე უვნებელად დაცული მეოხებითა ღმრთისმშობელისაჲთა, მიერითგან წლითი-წლადსა გალობასა შესწირავს სამადლობელსა, დაუჯდომელად სახელმდებელი დღისა ამის“. „წამებაჲ წმიდისა მოწამისა გიორგისი“, „წამებაჲ წმიდისა და დიდებულისა მოწამისა თეოდორე ტჳრონისაი“, „მცნებაჲ მღდელთა მიმართ“, „მცნებაჲ წმიდისა ჟამისწირვისაჲ მღდელთა მიმართ, რაჲთა არა წირვიდენ დღესა შინა ორგზის, არამედ ერთგზის“ და სხვ. ეს ნათარგმნი ლიტერატურა მეტნაკლები სისრულით ასახულია კ. კეკელიძისა და ე. გაბიძაშვილის ბიბლიოგრაფიულ ნაშრომებში.
 განსაკუთრებული სამეცნიერო და სულიერი ღირებულებისაა გიორგი მთაწმინდელის ორიგინალური ჰაგიოგრაფიული ნაშრომი – „ცხორებაჲ ნეტარისა მამისა ჩუენისა იოვანესი და ეფთჳმესი“, რომელიც ყველაზე სანდო წყაროა ათონის ქართველთა მონასტრისა და ათონური სალიტერატურო სკოლის ისტორიისთვის.

@@ ხაზი 59: / ხაზი 59: @@
 ) ზატიკნი, <br />
 ) თეოდორე სტუდიელისა სწავლანი, დიდთა მარხვათა საკითხვი, <br />
-) წიგნი გრიგოლ ნოსელისა, <br />
+) წიგნი [[გრიგოლ ნოსელი]]სა, <br />
 ) წიგნი „ექუსთა დღეთაჲ“, წმიდისა ბასილის თქუმული, <br />
 ) ეპისტოლენი წმიდისა ეგნატი ღმერთშემოსილისანი, <br />
@@ ხაზი 65: / ხაზი 65: @@
 ) ფსალმუნი ანუ დავითნი – გვირგვინი და სამკაული ყველა წიგნისა.
-ეს ბიბლიოგრაფია, რა თქმა უნდა, სრული არაა. ხელნაწერთა ანდერძ-მინაწერების მიხედვით, გიორგი მთაწმინდელს უთარგმნია [[აპოკრიფული ლიტერატურა|აპოკრიფული]], დოგმატური, ჰაგიოგრაფიული, ჰომილეტიკური და ლიტურგიკული ჟანრის სხვა მრავალი თხზულებაც: „ეპისტოლე ავგაროზ მთავრისა“, „წიგნი, რომელი დაწერა იოსებ არიმათიელმან, უწყება აღდგომისათჳს უფლისა ჩუენისა იესუ ქრისტესა და აღშენებისათჳს ეკლესიისა, რომელ-იგი პირველ აღეშენა ლუდს შინა“, სიმბოლოთა ტექსტები (ნიკეა-კონსტანტინოპოლისა, გრიგოლ საკვირველთმოქმედისა, ათანასე ალექსანდრიელისა, ფოტი კონსტანტინეპოლელისა), იოანე დამასკელის „სიტყუაჲ ღმრთისმეტყუელებისათჳს შობისათჳს უფლისა ჩუენისა იესუ ქრისტესა“, მისივე „უწყებათაგან პირველთა, დიდითა გამოწულილვითა შეკრებული საკითხავი ყოლადქებულისა შობისათჳს უფლისა“, სოფრონ იერუსალიმელის „სიტყუაჲ ხარებისათჳს“, ნეტარი კონსტანტინეპოლელის „წამებაჲ წმიდისა თეოდორე ტჳრონისა და სასწაულისა მისთჳს, რომელი-იგი აღასრულა ყოლადქებულმან უძლეველმან მოწამემან ჟამთა ივლიანე განდგომილისათა“, დოროთეოს ტვირელის „მოწაფეთა მათთჳს უფლისათა“, „თხრობაჲ მარგებელი, ძუელთა თხრობათაგან შეკრებილი მაუწყებელად საჴსენებელსა საკურველებით ქმნილისა სასწაულისა, რაჟამს სპარსნი და ბარბაროზნი დედოფალსა ამას ქალაქთასა ბრძოლად მოადგეს და წარტყუენეს, ხოლო ქალაქი ესე უვნებელად დაცული მეოხებითა ღმრთისმშობელისაჲთა, მიერითგან წლითი-წლადსა გალობასა შესწირავს სამადლობელსა, დაუჯდომელად სახელმდებელი დღისა ამის“. „წამებაჲ წმიდისა მოწამისა გიორგისი“, „წამებაჲ წმიდისა და დიდებულისა მოწამისა თეოდორე ტჳრონისაი“, „მცნებაჲ მღდელთა მიმართ“, „მცნებაჲ წმიდისა ჟამისწირვისა მღდელთა მიმართ, რაჲთა არა წირვიდენ დღესა შინა ორგზის, არამედ ერთგზის“ და სხვ. ეს ნათარგმნი ლიტ-რა მეტნაკლები სისრულით ასახულია კ. კეკელიძისა და ე. გაბიძაშვილის ბიბლიოგრაფიულ ნაშრომებში.
+ეს ბიბლიოგრაფია, რა თქმა უნდა, სრული არაა. ხელნაწერთა ანდერძ-მინაწერების მიხედვით, გიორგი მთაწმინდელს უთარგმნია [[აპოკრიფული ლიტერატურა|აპოკრიფული]], დოგმატური, ჰაგიოგრაფიული, ჰომილეტიკური და ლიტურგიკული ჟანრის სხვა მრავალი თხზულებაც: „ეპისტოლე ავგაროზ მთავრისა“, „წიგნი, რომელი დაწერა იოსებ არიმათიელმან, უწყება აღდგომისათჳს უფლისა ჩუენისა იესუ ქრისტესა და აღშენებისათჳს ეკლესიისა, რომელ-იგი პირველ აღეშენა ლუდს შინა“, სიმბოლოთა ტექსტები (ნიკეა-კონსტანტინოპოლისა, გრიგოლ საკვირველთმოქმედისა, ათანასე ალექსანდრიელისა, ფოტი კონსტანტინეპოლელისა), იოანე დამასკელის „სიტყუაჲ ღმრთისმეტყუელებისათჳს შობისათჳს უფლისა ჩუენისა იესუ ქრისტესა“, მისივე „უწყებათაგან პირველთა, დიდითა გამოწულილვითა შეკრებული საკითხავი ყოლადქებულისა შობისათჳს უფლისა“, სოფრონ იერუსალიმელის „სიტყუაჲ ხარებისათჳს“, ნეტარი კონსტანტინეპოლელის „წამებაჲ წმიდისა თეოდორე ტჳრონისა და სასწაულისა მისთჳს, რომელი-იგი აღასრულა ყოლადქებულმან უძლეველმან მოწამემან ჟამთა ივლიანე განდგომილისათა“, დოროთეოს ტვირელის „მოწაფეთა მათთჳს უფლისათა“, „თხრობაჲ მარგებელი, ძუელთა თხრობათაგან შეკრებილი მაუწყებელად საჴსენებელსა საკურველებით ქმნილისა სასწაულისა, რაჟამს სპარსნი და ბარბაროზნი დედოფალსა ამას ქალაქთასა ბრძოლად მოადგეს და წარტყუენეს, ხოლო ქალაქი ესე უვნებელად დაცული მეოხებითა ღმრთისმშობელისაჲთა, მიერითგან წლითი-წლადსა გალობასა შესწირავს სამადლობელსა, დაუჯდომელად სახელმდებელი დღისა ამის“. „წამებაჲ წმიდისა მოწამისა გიორგისი“, „წამებაჲ წმიდისა და დიდებულისა მოწამისა თეოდორე ტჳრონისაი“, „მცნებაჲ მღდელთა მიმართ“, „მცნებაჲ წმიდისა ჟამისწირვისა მღდელთა მიმართ, რაჲთა არა წირვიდენ დღესა შინა ორგზის, არამედ ერთგზის“ და სხვ. ეს ნათარგმნი ლიტერატურა მეტნაკლები სისრულით ასახულია კ. კეკელიძისა და ე. გაბიძაშვილის ბიბლიოგრაფიულ ნაშრომებში.
 განსაკუთრებული სამეცნიერო და სულიერი ღირებულებისაა გიორგი მთაწმინდელის ორიგინალური ჰაგიოგრაფიული ნაშრომი – „ცხორებაჲ ნეტარისა მამისა ჩუენისა იოვანესი და ეფთჳმესი“, რომელიც ყველაზე სანდო წყაროა ათონის ქართველთა მონასტრისა და ათონური სალიტერატურო სკოლის ისტორიისთვის.

←წინა ვერსია		16:11, 5 თებერვალი 2023-ის ვერსია
ხაზი 106:		ხაზი 106:
	[[კატეგორია:წმინდა მამები]]		[[კატეგორია:წმინდა მამები]]
	[[კატეგორია:ქართული წარმოშობის ბიზანტიელები]]		[[კატეგორია:ქართული წარმოშობის ბიზანტიელები]]
		+	[[კატეგორია: ათონის მთაზე მოღვაწე ქართველი სასულიერო პირები]]