გირუ - რედაქტირების ისტორია

Tkenchoshvili 20:30, 25 სექტემბერი 2023-ზე

2023-09-25T20:30:31Z

Tkenchoshvili 12:40, 31 ოქტომბერი 2022-ზე

2022-10-31T12:40:02Z

Tkenchoshvili 12:05, 19 სექტემბერი 2022-ზე

2022-09-19T12:05:23Z

Tkenchoshvili: /* წყარო */

2017-06-29T07:21:50Z

‎წყარო

Tkenchoshvili: /* წყარო */

2017-06-28T12:07:40Z

‎წყარო

Tkenchoshvili 12:07, 28 ივნისი 2017-ზე

2017-06-28T12:07:20Z

Tkenchoshvili 09:56, 28 ნოემბერი 2016-ზე

2016-11-28T09:56:16Z

Echelidze: ახალი გვერდი: '''გირუ''' – ''(შუამდ.)'' ცეცხლის ღმერთი. გირუ, ერთი მხრივ, მიჩნეული...

2016-07-25T19:40:21Z

ახალი გვერდი: '''გირუ''' – ''(შუამდ.)'' ცეცხლის ღმერთი. გირუ, ერთი მხრივ, მიჩნეული...

ახალი გვერდი

'''გირუ''' – ''(შუამდ.)'' ცეცხლის ღმერთი.

გირუ, ერთი მხრივ, მიჩნეულია [[ანუ]]ს პირმშოდ, რითაც მინიშნებულია ცეცხლის ციური წარმოშობა; მეორე მხრივ, იგი არის [[აბზუ]]ს ძე ანუ წყლის სტიქიონისა, რითაც გადმოცემულია თითქოს ის ფაქტი, რომ წყლით სავსე ღრუბელში იბადება ცეცხლი ელვის სახით. იმ მნიშვნელობის გამო, რომელიც ცეცხლსა აქვს ყოველდღიურ ყოფაში, გირუ გამოცხადებულია ქალაქთა დამფუძნებლად (მხედველობაშია აგურების გამომწვავი ცეცხლი) და ტაძართა განმაახლებლად (საგულისხმოა, რომ შუმერული სიტყვა ცეცხლისთვის „გიბილ“ ნიშნავს აგრეთვე „ახალს“, ხოლო ზმნური მნიშვნელობით „განახლებას“). ცეცხლი აუცილებელია მსხვერპლშეწირვისათვის, ამიტომაც გირუ არის შუამავალი შემწირველსა და ღმერთებს შორის. გირუ, როგორც განმწმენდელი, მონაწილეა მჭედლობის საქმისა, როცა იგი ადნობს და წმენდს ლითონებს (ოქრო-ვერცხლს და ბრინჯაოს), და ადამიანის რიტუალური განწმენდისა, როცა იგი წარხოცავს მისი სხეულიდან ყოველგვარ წვირს („განასპეტაკე ასონი კაცისა, ცასავით განაბრწყინე, მიწასავით განწმინდე...“)

ნათქვამია, რომ აბის თვეში (ივლის-აგვისტო) „გირუ ჩამოდის ციდან და შამაშს ეტოქება“.

== წყარო ==
[[მითოლოგიური ენციკლოპედია ყმაწვილთათვის]]

[[კატეგორია:მითოლოგია]]

←წინა ვერსია		20:30, 25 სექტემბერი 2023-ის ვერსია
ხაზი 1:		ხაზი 1:
−	'''გირუ''' – ''(შუამდ.)'' [[ცეცხლი]]ს ღმერთი. გირუ, ერთი მხრივ, მიჩნეულია [[ანუ]]ს პირმშოდ, რითაც მინიშნებულია ცეცხლის ციური წარმოშობა; მეორე მხრივ, იგი არის [[აბზუ]]ს ძე ანუ წყლის სტიქიონისა, რითაც გადმოცემულია თითქოს ის ფაქტი, რომ წყლით სავსე ღრუბელში იბადება ცეცხლი ელვის სახით. იმ მნიშვნელობის გამო, რომელიც ცეცხლსა აქვს ყოველდღიურ ყოფაში, გირუ გამოცხადებულია ქალაქთა დამფუძნებლად (მხედველობაშია აგურების გამომწვავი ცეცხლი) და ტაძართა განმაახლებლად (საგულისხმოა, რომ შუმერული სიტყვა ცეცხლისთვის „გიბილ“ ნიშნავს აგრეთვე „ახალს“, ხოლო ზმნური მნიშვნელობით „განახლებას“). ცეცხლი აუცილებელია მსხვერპლშეწირვისათვის, ამიტომაც გირუ არის შუამავალი შემწირველსა და ღმერთებს შორის. გირუ, როგორც განმწმენდელი, მონაწილეა მჭედლობის საქმისა, როცა იგი ადნობს და წმენდს ლითონებს ([[ოქრო]]-[[ვერცხლი\|ვერცხლს]] და [[ბრინჯაო]]ს), და ადამიანის რიტუალური განწმენდისა, როცა იგი წარხოცავს მისი სხეულიდან ყოველგვარ წვირს („განასპეტაკე ასონი კაცისა, ცასავით განაბრწყინე, მიწასავით განწმინდე...“)	+	'''გირუ''' – ''(შუამდ.)'' [[ცეცხლი]]ს ღმერთი. გირუ, ერთი მხრივ, მიჩნეულია [[ანუ]]ს პირმშოდ, რითაც მინიშნებულია ცეცხლის ციური წარმოშობა; მეორე მხრივ, იგი არის [[აბზუ]]ს ძე ანუ წყლის სტიქიონისა, რითაც გადმოცემულია თითქოს ის ფაქტი, რომ წყლით სავსე ღრუბელში იბადება ცეცხლი ელვის სახით. იმ მნიშვნელობის გამო, რომელიც ცეცხლსა აქვს ყოველდღიურ ყოფაში, გირუ გამოცხადებულია ქალაქთა დამფუძნებლად (მხედველობაშია აგურების გამომწვავი ცეცხლი) და ტაძართა განმაახლებლად (საგულისხმოა, რომ შუმერული [[სიტყვა]] ცეცხლისთვის „გიბილ“ ნიშნავს აგრეთვე „ახალს“, ხოლო ზმნური მნიშვნელობით „განახლებას“). ცეცხლი აუცილებელია მსხვერპლშეწირვისათვის, ამიტომაც გირუ არის შუამავალი შემწირველსა და ღმერთებს შორის. გირუ, როგორც განმწმენდელი, მონაწილეა მჭედლობის საქმისა, როცა იგი ადნობს და წმენდს ლითონებს ([[ოქრო]]-[[ვერცხლი\|ვერცხლს]] და [[ბრინჯაო]]ს), და ადამიანის რიტუალური განწმენდისა, როცა იგი წარხოცავს მისი სხეულიდან ყოველგვარ წვირს („განასპეტაკე ასონი კაცისა, ცასავით განაბრწყინე, მიწასავით განწმინდე...“)

	ნათქვამია, რომ აბის თვეში (ივლის-აგვისტო) „გირუ ჩამოდის ციდან და შამაშს ეტოქება“.		ნათქვამია, რომ აბის თვეში (ივლის-აგვისტო) „გირუ ჩამოდის ციდან და შამაშს ეტოქება“.

←წინა ვერსია		12:40, 31 ოქტომბერი 2022-ის ვერსია
ხაზი 1:		ხაზი 1:
−	'''გირუ''' – ''(შუამდ.)'' ~~ცეცხლის~~ ღმერთი. გირუ, ერთი მხრივ, მიჩნეულია [[ანუ]]ს პირმშოდ, რითაც მინიშნებულია ცეცხლის ციური წარმოშობა; მეორე მხრივ, იგი არის [[აბზუ]]ს ძე ანუ წყლის სტიქიონისა, რითაც გადმოცემულია თითქოს ის ფაქტი, რომ წყლით სავსე ღრუბელში იბადება ცეცხლი ელვის სახით. იმ მნიშვნელობის გამო, რომელიც ცეცხლსა აქვს ყოველდღიურ ყოფაში, გირუ გამოცხადებულია ქალაქთა დამფუძნებლად (მხედველობაშია აგურების გამომწვავი ცეცხლი) და ტაძართა განმაახლებლად (საგულისხმოა, რომ შუმერული სიტყვა ცეცხლისთვის „გიბილ“ ნიშნავს აგრეთვე „ახალს“, ხოლო ზმნური მნიშვნელობით „განახლებას“). ცეცხლი აუცილებელია მსხვერპლშეწირვისათვის, ამიტომაც გირუ არის შუამავალი შემწირველსა და ღმერთებს შორის. გირუ, როგორც განმწმენდელი, მონაწილეა მჭედლობის საქმისა, როცა იგი ადნობს და წმენდს ლითონებს ([[ოქრო]]-[[ვერცხლი\|ვერცხლს]] და [[ბრინჯაო]]ს), და ადამიანის რიტუალური განწმენდისა, როცა იგი წარხოცავს მისი სხეულიდან ყოველგვარ წვირს („განასპეტაკე ასონი კაცისა, ცასავით განაბრწყინე, მიწასავით განწმინდე...“)	+	'''გირუ''' – ''(შუამდ.)'' [[ცეცხლი]]ს ღმერთი. გირუ, ერთი მხრივ, მიჩნეულია [[ანუ]]ს პირმშოდ, რითაც მინიშნებულია ცეცხლის ციური წარმოშობა; მეორე მხრივ, იგი არის [[აბზუ]]ს ძე ანუ წყლის სტიქიონისა, რითაც გადმოცემულია თითქოს ის ფაქტი, რომ წყლით სავსე ღრუბელში იბადება ცეცხლი ელვის სახით. იმ მნიშვნელობის გამო, რომელიც ცეცხლსა აქვს ყოველდღიურ ყოფაში, გირუ გამოცხადებულია ქალაქთა დამფუძნებლად (მხედველობაშია აგურების გამომწვავი ცეცხლი) და ტაძართა განმაახლებლად (საგულისხმოა, რომ შუმერული სიტყვა ცეცხლისთვის „გიბილ“ ნიშნავს აგრეთვე „ახალს“, ხოლო ზმნური მნიშვნელობით „განახლებას“). ცეცხლი აუცილებელია მსხვერპლშეწირვისათვის, ამიტომაც გირუ არის შუამავალი შემწირველსა და ღმერთებს შორის. გირუ, როგორც განმწმენდელი, მონაწილეა მჭედლობის საქმისა, როცა იგი ადნობს და წმენდს ლითონებს ([[ოქრო]]-[[ვერცხლი\|ვერცხლს]] და [[ბრინჯაო]]ს), და ადამიანის რიტუალური განწმენდისა, როცა იგი წარხოცავს მისი სხეულიდან ყოველგვარ წვირს („განასპეტაკე ასონი კაცისა, ცასავით განაბრწყინე, მიწასავით განწმინდე...“)

	ნათქვამია, რომ აბის თვეში (ივლის-აგვისტო) „გირუ ჩამოდის ციდან და შამაშს ეტოქება“.		ნათქვამია, რომ აბის თვეში (ივლის-აგვისტო) „გირუ ჩამოდის ციდან და შამაშს ეტოქება“.

←წინა ვერსია		12:05, 19 სექტემბერი 2022-ის ვერსია
ხაზი 1:		ხაზი 1:
−	'''გირუ''' – ''(შუამდ.)'' ცეცხლის ღმერთი. გირუ, ერთი მხრივ, მიჩნეულია [[ანუ]]ს პირმშოდ, რითაც მინიშნებულია ცეცხლის ციური წარმოშობა; მეორე მხრივ, იგი არის [[აბზუ]]ს ძე ანუ წყლის სტიქიონისა, რითაც გადმოცემულია თითქოს ის ფაქტი, რომ წყლით სავსე ღრუბელში იბადება ცეცხლი ელვის სახით. იმ მნიშვნელობის გამო, რომელიც ცეცხლსა აქვს ყოველდღიურ ყოფაში, გირუ გამოცხადებულია ქალაქთა დამფუძნებლად (მხედველობაშია აგურების გამომწვავი ცეცხლი) და ტაძართა განმაახლებლად (საგულისხმოა, რომ შუმერული სიტყვა ცეცხლისთვის „გიბილ“ ნიშნავს აგრეთვე „ახალს“, ხოლო ზმნური მნიშვნელობით „განახლებას“). ცეცხლი აუცილებელია მსხვერპლშეწირვისათვის, ამიტომაც გირუ არის შუამავალი შემწირველსა და ღმერთებს შორის. გირუ, როგორც განმწმენდელი, მონაწილეა მჭედლობის საქმისა, როცა იგი ადნობს და წმენდს ლითონებს (ოქრო-ვერცხლს და ~~ბრინჯაოს~~), და ადამიანის რიტუალური განწმენდისა, როცა იგი წარხოცავს მისი სხეულიდან ყოველგვარ წვირს („განასპეტაკე ასონი კაცისა, ცასავით განაბრწყინე, მიწასავით განწმინდე...“)	+	'''გირუ''' – ''(შუამდ.)'' ცეცხლის ღმერთი. გირუ, ერთი მხრივ, მიჩნეულია [[ანუ]]ს პირმშოდ, რითაც მინიშნებულია ცეცხლის ციური წარმოშობა; მეორე მხრივ, იგი არის [[აბზუ]]ს ძე ანუ წყლის სტიქიონისა, რითაც გადმოცემულია თითქოს ის ფაქტი, რომ წყლით სავსე ღრუბელში იბადება ცეცხლი ელვის სახით. იმ მნიშვნელობის გამო, რომელიც ცეცხლსა აქვს ყოველდღიურ ყოფაში, გირუ გამოცხადებულია ქალაქთა დამფუძნებლად (მხედველობაშია აგურების გამომწვავი ცეცხლი) და ტაძართა განმაახლებლად (საგულისხმოა, რომ შუმერული სიტყვა ცეცხლისთვის „გიბილ“ ნიშნავს აგრეთვე „ახალს“, ხოლო ზმნური მნიშვნელობით „განახლებას“). ცეცხლი აუცილებელია მსხვერპლშეწირვისათვის, ამიტომაც გირუ არის შუამავალი შემწირველსა და ღმერთებს შორის. გირუ, როგორც განმწმენდელი, მონაწილეა მჭედლობის საქმისა, როცა იგი ადნობს და წმენდს ლითონებს ([[ოქრო]]-[[ვერცხლი\|ვერცხლს]] და [[ბრინჯაო]]ს), და ადამიანის რიტუალური განწმენდისა, როცა იგი წარხოცავს მისი სხეულიდან ყოველგვარ წვირს („განასპეტაკე ასონი კაცისა, ცასავით განაბრწყინე, მიწასავით განწმინდე...“)

	ნათქვამია, რომ აბის თვეში (ივლის-აგვისტო) „გირუ ჩამოდის ციდან და შამაშს ეტოქება“.		ნათქვამია, რომ აბის თვეში (ივლის-აგვისტო) „გირუ ჩამოდის ციდან და შამაშს ეტოქება“.

@@ ხაზი 11: / ხაზი 11: @@
 [[კატეგორია:მითოლოგიური პერსონაჟები]]
 [[კატეგორია:ღმერთები]]
-[[კატეგორია:ღმერთები შუამდინარულ მითოლოგიაში]]
+[[კატეგორია:შუამდინარული ღვთაებანი]]

@@ ხაზი 11: / ხაზი 11: @@
 [[კატეგორია:მითოლოგიური პერსონაჟები]]
 [[კატეგორია:ღმერთები]]
-[[ღმერთები შუამდინარულ მითოლოგიაში]]
+[[კატეგორია:ღმერთები შუამდინარულ მითოლოგიაში]]

@@ ხაზი 1: / ხაზი 1: @@
-'''გირუ''' – ''(შუამდ.)'' ცეცხლის ღმერთი.
+'''გირუ''' – ''(შუამდ.)'' ცეცხლის ღმერთი. გირუ, ერთი მხრივ, მიჩნეულია [[ანუ]]ს პირმშოდ, რითაც მინიშნებულია ცეცხლის ციური წარმოშობა; მეორე მხრივ, იგი არის [[აბზუ]]ს ძე ანუ წყლის სტიქიონისა, რითაც გადმოცემულია თითქოს ის ფაქტი, რომ წყლით სავსე ღრუბელში იბადება ცეცხლი ელვის სახით. იმ მნიშვნელობის გამო, რომელიც ცეცხლსა აქვს ყოველდღიურ ყოფაში, გირუ გამოცხადებულია ქალაქთა დამფუძნებლად (მხედველობაშია აგურების გამომწვავი ცეცხლი) და ტაძართა განმაახლებლად (საგულისხმოა, რომ შუმერული სიტყვა ცეცხლისთვის „გიბილ“ ნიშნავს აგრეთვე „ახალს“, ხოლო ზმნური მნიშვნელობით „განახლებას“). ცეცხლი აუცილებელია მსხვერპლშეწირვისათვის, ამიტომაც გირუ არის შუამავალი შემწირველსა და ღმერთებს შორის. გირუ, როგორც განმწმენდელი, მონაწილეა მჭედლობის საქმისა, როცა იგი ადნობს და წმენდს ლითონებს (ოქრო-ვერცხლს და ბრინჯაოს), და ადამიანის რიტუალური განწმენდისა, როცა იგი წარხოცავს მისი სხეულიდან ყოველგვარ წვირს („განასპეტაკე ასონი კაცისა, ცასავით განაბრწყინე, მიწასავით განწმინდე...“)
-−
 გირუ, ერთი მხრივ, მიჩნეულია [[ანუ]]ს პირმშოდ, რითაც მინიშნებულია ცეცხლის ციური წარმოშობა; მეორე მხრივ, იგი არის [[აბზუ]]ს ძე ანუ წყლის სტიქიონისა, რითაც გადმოცემულია თითქოს ის ფაქტი, რომ წყლით სავსე ღრუბელში იბადება ცეცხლი ელვის სახით. იმ მნიშვნელობის გამო, რომელიც ცეცხლსა აქვს ყოველდღიურ ყოფაში, გირუ გამოცხადებულია ქალაქთა დამფუძნებლად (მხედველობაშია აგურების გამომწვავი ცეცხლი) და ტაძართა განმაახლებლად (საგულისხმოა, რომ შუმერული სიტყვა ცეცხლისთვის „გიბილ“ ნიშნავს აგრეთვე „ახალს“, ხოლო ზმნური მნიშვნელობით „განახლებას“). ცეცხლი აუცილებელია მსხვერპლშეწირვისათვის, ამიტომაც გირუ არის შუამავალი შემწირველსა და ღმერთებს შორის. გირუ, როგორც განმწმენდელი, მონაწილეა მჭედლობის საქმისა, როცა იგი ადნობს და წმენდს ლითონებს (ოქრო-ვერცხლს და ბრინჯაოს), და ადამიანის რიტუალური განწმენდისა, როცა იგი წარხოცავს მისი სხეულიდან ყოველგვარ წვირს („განასპეტაკე ასონი კაცისა, ცასავით განაბრწყინე, მიწასავით განწმინდე...“)
 ნათქვამია, რომ აბის თვეში (ივლის-აგვისტო) „გირუ ჩამოდის ციდან და შამაშს ეტოქება“.
@@ ხაზი 11: / ხაზი 9: @@
 [[კატეგორია:მითოლოგია]]
 [[კატეგორია:შუამდინარული მითები‏‎]]

←წინა ვერსია		09:56, 28 ნოემბერი 2016-ის ვერსია
ხაზი 10:		ხაზი 10:

	[[კატეგორია:მითოლოგია]]		[[კატეგორია:მითოლოგია]]
		+	[[კატეგორია:შუამდინარული მითები‏‎]]