https://www.nplg.gov.ge/wikidict/index.php?action=history&feed=atom&title=%E1%83%92%E1%83%9D%E1%83%A0%E1%83%98%E1%83%A1_%E1%83%A1%E1%83%90%E1%83%95%E1%83%98%E1%83%99%E1%83%90%E1%83%A0%E1%83%98%E1%83%9D 2026-04-29T04:06:47Z ამ გვერდის შესწორებათა ისტორია ვიკიში MediaWiki 1.19.24 https://www.nplg.gov.ge/wikidict/index.php?title=%E1%83%92%E1%83%9D%E1%83%A0%E1%83%98%E1%83%A1_%E1%83%A1%E1%83%90%E1%83%95%E1%83%98%E1%83%99%E1%83%90%E1%83%A0%E1%83%98%E1%83%9D&diff=186227&oldid=prev 2023-02-02T17:26:33Z

<p>ახალი გვერდი: &#039;&#039;&#039;გორის სავიკარიო&#039;&#039;&#039; – [[საქართველოს მართლმადიდებელი ეკლესია|...</p> <p><b>ახალი გვერდი</b></p><div>'''გორის სავიკარიო''' – [[საქართველოს მართლმადიდებელი ეკლესია|საქართველოს მართლმადიდებელი ეკლესიის]] ერთ-ერთი სავიკარიო (XIX-XX სს.) შეიქმნა [[საქართველო]]ს ეკლესიის ავტოკეფალიის გაუქმების (1811) შემდეგ, 1812 წ. 30 იანვარს რუსეთის ეკლესიის წმ. [[სინოდი]]ს განკარგულებით. იგი შედიოდა მცხეთისა და ქართლის ეპარქიის შემადგენლობაში, რომლის მმართველი საქართველოს ეგზარქოსი იყო. [[გორი]]ს [[ეპისკოპოსი]] საქართველოს ეგზარქოსის ვიკარ-ეპისკოპოსად ([[ქორეპისკოპოსი|ქორეპისკოპოსად]]) ითვლებოდა. რუსეთის ეკლესიის წმ. სინოდის გადაწყვეტილებით, გორის პირველ ვიკარ-ეპისკოპოსად დაინიშნა დოსითეოსი (ფიცხელაური), რომელიც 1811-1814 წწ. სანქტ-პეტერბურგში იმყოფებოდა და საქართველოს საეგზარქოსოს გარდაქმნის პროექტზე მუშაობდა. რუსეთის ეკლესიის წმ. სინოდის მითითებით დოსითეოსმა შეიმუშავა საქართველოს საეკლესიო მოწყობის ახალი დებულება, რომელიც 1814 წ. 30 აგვისტოს რუსეთის იმპერატორმა დაამტკიცა. დოსითეოსს [[მთავარეპისკოპოსი]]ს წოდება მიენიჭა და დაინიშნა ახალდაარსებული „ოსეთის სასულიერო კომისიის“ ხელმძღვანელად.<br /> <br /> გორის ვიკარ-ეპისკოპოსები ძირითადად [[თბილისი|თბილისში]] ცხოვრობდნენ და ეგზარქოსს ეხმარებოდნენ [[ეპარქია|ეპარქიის]] მართვაში. გორის სავიკარიოს ტერიტორიაზე არსებობდა [[გორის სასულიერო სასწავლებელი]], რომლის კურსდამთავრებულები სწავლას თბილისის სასულიერო სემინარიაში აგრძელებდნენ. დოსითეოსის შემდეგ გორის ვიკარ-ეპისკოპოსები იყვნენ: [[გერვასი (მაჭავარიანი)|გერვასი მაჭავარიანი]] (1814-1817); სტეფანე ჯორჯაძე (1818-1839); ნიკიფორე ჯორჯაძე (1842-1851); იოანე ავალიანი (1852-1858); [[გაბრიელ ქიქოძე]] (1858-1860); [[გერონტი (პაპიტაშვილი)|გერონტი პაპიტაშვილი]] (1862- 1869). 1869 წ. 30 მაისიდან 1898 წ. 20 მარტამდე გორის სავიკარიოს მართავდა წმ. [[ალექსანდრე (ოქროპირიძე ალექსი)|ალექსანდრე (ოქროპირიძე)]]. მისი მღვდელმთავრობის დროს გორის სავიკარიოში გაიხსნა სასულიერო სასწავლებლები, შეკეთდა და აღდგა სამონასტრო ცხოვრება შიომღვიმისა და [[ზედაზნის მონასტერი|ზედაზნის მონასტრებში]]. მღვდელმთავარი ხელს უწყობდა ძველი ქართული საეკლესიო გალობის აღდგენას. 1898-1900 წწ. გორის სავიკარიოს ხელმძღვანელობდა [[ლეონიდე ოქროპირიძე (კათალიკოს-პატრიარქი)|ლეონიდე (ოქროპირიძე)]]; 1900-1902 წწ. – წმ. [[კირიონ II (საძაგლიშვილი)|კირიონ III (საძაგლიშვილი)]]; 1902-1905 წწ. ბენიამინ ბარნუკოვი; 1905-1906 წწ. – ექვთიმე ელიაშვილი; 1907-1909 წწ. – [[პეტრე კონჭოშვილი (ეპისკოპოსი)|პეტრე კონჭოშვილი]]. უკანასკნელი მღვდელმთავარი იყო ეპისკოპოსი ანტონ გიორგაძე (1912-1917). [[საქართველოს მართლმადიდებელი ეკლესიის ავტოკეფალიის აღდგენა|საქართველოს ეკლესიის გამოცხადების ავტოკეფალიის]] შემდეგ გორის სავიკარიო გაუქმდა.<br /> <br /> ''ე. ბუბულაშვილი''<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> ==ლიტერატურა==<br /> * ბუბულაშვილი ე., რუსეთის ცარიზმის საეკლესიო პოლიტიკა და მისი შედეგები, საქართველოს ახალი ისტორიის საკითხები, 8, თბ., 2004; <br /> * Е. Кирион, краткий очерк истории Грузинской Церкви и Экзархата за XIX столетие, Тфл.,1901<br /> <br /> ==წყარო==<br /> * [[საქართველოს მართლმადიდებელი ეკლესია:ენციკლოპედია]]<br /> <br /> [[კატეგორია:საქართველოს ეკლესიის სავიკარიო]]</div>

Tkenchoshvili