https://www.nplg.gov.ge/wikidict/index.php?action=history&feed=atom&title=%E1%83%93%E1%83%90%E1%83%95%E1%83%98%E1%83%97_II_%28%E1%83%98%E1%83%9B%E1%83%94%E1%83%A0%E1%83%94%E1%83%97%E1%83%98%E1%83%A1_%E1%83%9B%E1%83%94%E1%83%A4%E1%83%94%29 2026-07-01T16:41:14Z ამ გვერდის შესწორებათა ისტორია ვიკიში MediaWiki 1.19.24 https://www.nplg.gov.ge/wikidict/index.php?title=%E1%83%93%E1%83%90%E1%83%95%E1%83%98%E1%83%97_II_(%E1%83%98%E1%83%9B%E1%83%94%E1%83%A0%E1%83%94%E1%83%97%E1%83%98%E1%83%A1_%E1%83%9B%E1%83%94%E1%83%A4%E1%83%94)&diff=253199&oldid=prev 2025-10-09T17:38:59Z

<p></p> <table class='diff diff-contentalign-left'> <col class='diff-marker' /> <col class='diff-content' /> <col class='diff-marker' /> <col class='diff-content' /> <tr valign='top'> <td colspan='2' style="background-color: white; color:black;">←წინა ვერსია</td> <td colspan='2' style="background-color: white; color:black;">17:38, 9 ოქტომბერი 2025-ის ვერსია</td> </tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno">ხაზი 3:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">ხაზი 3:</td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>გამეფებისას 39 წლისა იყო. ტახტის მემკვიდრედ გამოცხადებულ [[სოლომონ II|დავით არჩილის ძე]]ს ამ დროისათვის 12 წელი შესრულებოდა და ბაბუის - [[ერეკლე II]]-ის კარზე იზრდებოდა. ამით ისარგებლა დავით გიორგის ძემ და პაპუნა და [[ზურაბ წერეთელი (სახლთუხუცესი)|ზურაბ წერეთლები]]ს, [[ბერი წულუკიძე|ბერი წულუკიძისა]] და დადიან-გურიელის ხელშეწყობით გამეფდა. 1784 წლის 36 აპრილს მან დადო ფიცი, რომლის ძალითაც [[სოლომონ I]]-ის პოლიტიკის გაგრძელებას კისრულობდა. მის მომხრედ გამოდიოდა რუსეთიც, რომელსაც მეფემ 1784 წელს ქვეშევრდომობა სთხოვა. რუსეთის მთავრობა მაშინვე ჩაერია იმერეთის საქმეებში და 1784 წლის მაისში დავით გიორგის ძე და ერეკლე II მოარიგა. იმერეთის მეფე იძულებული გახდა დავით არჩილის ძე თავის მემკვიდრედ გამოეცხადებინა. მისთვის საუფლისწულო მიეცა და სრულწლოვნების მიღწევის შემდეგ ტახტი დაეთმო. დავით გიორგის ძე ცდილობდა დიდ ფეოდალთა გავლენისაგან გათავისუფლებულიყო და თავისი ერთგულნი ([[ელიზბარ ერისთავი (პოეტი)|ელიზბარ ერისთავი]] და სხვები) დააწინაურა, ამით პაპუნა წერეთელი, ბერა წულუკიძე და სხვა დიდი თავადები მტრად გადაიკიდა.</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>გამეფებისას 39 წლისა იყო. ტახტის მემკვიდრედ გამოცხადებულ [[სოლომონ II|დავით არჩილის ძე]]ს ამ დროისათვის 12 წელი შესრულებოდა და ბაბუის - [[ერეკლე II]]-ის კარზე იზრდებოდა. ამით ისარგებლა დავით გიორგის ძემ და პაპუნა და [[ზურაბ წერეთელი (სახლთუხუცესი)|ზურაბ წერეთლები]]ს, [[ბერი წულუკიძე|ბერი წულუკიძისა]] და დადიან-გურიელის ხელშეწყობით გამეფდა. 1784 წლის 36 აპრილს მან დადო ფიცი, რომლის ძალითაც [[სოლომონ I]]-ის პოლიტიკის გაგრძელებას კისრულობდა. მის მომხრედ გამოდიოდა რუსეთიც, რომელსაც მეფემ 1784 წელს ქვეშევრდომობა სთხოვა. რუსეთის მთავრობა მაშინვე ჩაერია იმერეთის საქმეებში და 1784 წლის მაისში დავით გიორგის ძე და ერეკლე II მოარიგა. იმერეთის მეფე იძულებული გახდა დავით არჩილის ძე თავის მემკვიდრედ გამოეცხადებინა. მისთვის საუფლისწულო მიეცა და სრულწლოვნების მიღწევის შემდეგ ტახტი დაეთმო. დავით გიორგის ძე ცდილობდა დიდ ფეოდალთა გავლენისაგან გათავისუფლებულიყო და თავისი ერთგულნი ([[ელიზბარ ერისთავი (პოეტი)|ელიზბარ ერისთავი]] და სხვები) დააწინაურა, ამით პაპუნა წერეთელი, ბერა წულუკიძე და სხვა დიდი თავადები მტრად გადაიკიდა.</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>−</td><td style="background: #ffa; color:black; font-size: smaller;"><div>იმერეთის რუსეთთან დაახლოებამ ოსმალეთი დააფრთხო და მან იმერეთის მეფედ ქაიხოსრო ლევანის ძე აბაშიძე გამოაცხადა. იმავე დროს სტამბოლიდან ტახტის მეორე მაძიებელი, [[რაჭის ერისთავი]]ს ვაჟი, გიორგი („ქიორ-ბეიდ“ - ცალთვალად წოდებული) გამოემართა. ოსმალეთი აშკარად ამზადებდა დასავლეთ საქართველოში შემოჭრას. ამ რთულ ვითარებაში მეფემ გაბედულად იმოქმედა, შემოირიგა ზურაბ და პაპუნა წერეთლები და წულუკიძეს მორჩილება გამოაცხადებინა. 1785 წლის მიწურულს რუსეთის აქტიური ჩარევის შემდეგ, თურქეთი იძულებული გახდა უარი ეთქვა იმერეთში თავისი კანდიდატის გამეფებაზე, თუმცა თურქთა მარბიელი რაზმების თარეში არ წყდებოდა. 1785 წელს მეფემ რაჭის ერისთავის ძე - გიორგი შემოირიგა და ახლად აღდგენილი [[რაჭის საერისთავო]] ჩააბარა. 1786 წელს კი წულუკიძის, წერეთლისა და დავით არჩილის ძის იმერეთში შემოსული [[ჯარი]] დაამარცხა. ეს ჯარი მეფის მოწინააღმდეგეებს ახალციხის ფაშა სულეიმანმა დაახმარა.</div></td><td class='diff-marker'>+</td><td style="background: #cfc; color:black; font-size: smaller;"><div>იმერეთის რუსეთთან დაახლოებამ ოსმალეთი დააფრთხო და მან იმერეთის მეფედ <ins class="diffchange diffchange-inline">[[</ins>ქაიხოსრო ლევანის ძე აბაშიძე<ins class="diffchange diffchange-inline">]] </ins>გამოაცხადა. იმავე დროს სტამბოლიდან ტახტის მეორე მაძიებელი, [[რაჭის ერისთავი]]ს ვაჟი, გიორგი („ქიორ-ბეიდ“ - ცალთვალად წოდებული) გამოემართა. ოსმალეთი აშკარად ამზადებდა დასავლეთ საქართველოში შემოჭრას. ამ რთულ ვითარებაში მეფემ გაბედულად იმოქმედა, შემოირიგა ზურაბ და პაპუნა წერეთლები და წულუკიძეს მორჩილება გამოაცხადებინა. 1785 წლის მიწურულს რუსეთის აქტიური ჩარევის შემდეგ, თურქეთი იძულებული გახდა უარი ეთქვა იმერეთში თავისი კანდიდატის გამეფებაზე, თუმცა თურქთა მარბიელი რაზმების თარეში არ წყდებოდა. 1785 წელს მეფემ რაჭის ერისთავის ძე - გიორგი შემოირიგა და ახლად აღდგენილი [[რაჭის საერისთავო]] ჩააბარა. 1786 წელს კი წულუკიძის, წერეთლისა და დავით არჩილის ძის იმერეთში შემოსული [[ჯარი]] დაამარცხა. ეს ჯარი მეფის მოწინააღმდეგეებს ახალციხის ფაშა სულეიმანმა დაახმარა.</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>1784-1786 წლებში [[ქუჩუქ-კაინარჯის საზავო ხელშეკრულება 1774|ქუჩუქ-კაინარჯის ზავი]]ს გამო რუსეთმა დასავლეთ საქართველოში თურქთა პრეტენზიებს აშკარა ძალა ვერ დაუპირისპირა. 1787 წლის ივნისში დავით II-ის რწმუნებებით აღჭურვილი ახალი ელჩი - [[ბესარიონ გაბაშვილი |ბესარიონ გაბაშვილი]] რუსეთს გაემგზავრა, მაგრამ პეტერბურგში მხოლოდ 1789 წელს ჩააღწია.</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>1784-1786 წლებში [[ქუჩუქ-კაინარჯის საზავო ხელშეკრულება 1774|ქუჩუქ-კაინარჯის ზავი]]ს გამო რუსეთმა დასავლეთ საქართველოში თურქთა პრეტენზიებს აშკარა ძალა ვერ დაუპირისპირა. 1787 წლის ივნისში დავით II-ის რწმუნებებით აღჭურვილი ახალი ელჩი - [[ბესარიონ გაბაშვილი |ბესარიონ გაბაშვილი]] რუსეთს გაემგზავრა, მაგრამ პეტერბურგში მხოლოდ 1789 წელს ჩააღწია.</div></td></tr> </table>

Tkenchoshvili https://www.nplg.gov.ge/wikidict/index.php?title=%E1%83%93%E1%83%90%E1%83%95%E1%83%98%E1%83%97_II_(%E1%83%98%E1%83%9B%E1%83%94%E1%83%A0%E1%83%94%E1%83%97%E1%83%98%E1%83%A1_%E1%83%9B%E1%83%94%E1%83%A4%E1%83%94)&diff=240453&oldid=prev 2024-12-18T18:42:45Z

<p></p> <table class='diff diff-contentalign-left'> <col class='diff-marker' /> <col class='diff-content' /> <col class='diff-marker' /> <col class='diff-content' /> <tr valign='top'> <td colspan='2' style="background-color: white; color:black;">←წინა ვერსია</td> <td colspan='2' style="background-color: white; color:black;">18:42, 18 დეკემბერი 2024-ის ვერსია</td> </tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno">ხაზი 1:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">ხაზი 1:</td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>'''დავით II''' – იმერეთის მეფე 1784-1789 წლებში (დათარიღება: მ. სურგულაძე, მ. ქავთარია - 1784-1792; მ. რეხვიაშვილი - 1784-1789,1790; ქსე - 1784-1787, 1792) [[გიორგი VII (იმერეთის მეფე)|გიორგი VII]]-ის ძე.</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>'''დავით II''' – იმერეთის მეფე 1784-1789 წლებში (დათარიღება: მ. სურგულაძე, მ. ქავთარია - 1784-1792; მ. რეხვიაშვილი - 1784-1789,1790; ქსე - 1784-1787, 1792) [[გიორგი VII (იმერეთის მეფე)|გიორგი VII]]-ის ძე.</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>−</td><td style="background: #ffa; color:black; font-size: smaller;"><div>გამეფებისას 39 წლისა იყო. ტახტის მემკვიდრედ გამოცხადებულ დავით არჩილის <del class="diffchange diffchange-inline">ძეს </del>ამ დროისათვის 12 წელი შესრულებოდა და ბაბუის - [[ერეკლე II]]-ის კარზე იზრდებოდა. ამით ისარგებლა დავით გიორგის ძემ და პაპუნა და [[ზურაბ წერეთელი (სახლთუხუცესი)|ზურაბ წერეთლები]]ს, [[ბერი წულუკიძე|ბერი წულუკიძისა]] და დადიან-გურიელის ხელშეწყობით გამეფდა. 1784 წლის 36 აპრილს მან დადო ფიცი, რომლის ძალითაც [[სოლომონ I]]-ის პოლიტიკის გაგრძელებას კისრულობდა. მის მომხრედ გამოდიოდა რუსეთიც, რომელსაც მეფემ 1784 წელს ქვეშევრდომობა სთხოვა. რუსეთის მთავრობა მაშინვე ჩაერია იმერეთის საქმეებში და 1784 წლის მაისში დავით გიორგის ძე და ერეკლე II მოარიგა. იმერეთის მეფე იძულებული გახდა დავით არჩილის ძე თავის მემკვიდრედ გამოეცხადებინა. მისთვის საუფლისწულო მიეცა და სრულწლოვნების მიღწევის შემდეგ ტახტი დაეთმო. დავით გიორგის ძე ცდილობდა დიდ ფეოდალთა გავლენისაგან გათავისუფლებულიყო და თავისი ერთგულნი ([[ელიზბარ ერისთავი (პოეტი)|ელიზბარ ერისთავი]] და სხვები) დააწინაურა, ამით პაპუნა წერეთელი, ბერა წულუკიძე და სხვა დიდი თავადები მტრად გადაიკიდა.</div></td><td class='diff-marker'>+</td><td style="background: #cfc; color:black; font-size: smaller;"><div>გამეფებისას 39 წლისა იყო. ტახტის მემკვიდრედ გამოცხადებულ <ins class="diffchange diffchange-inline">[[სოლომონ II|</ins>დავით არჩილის <ins class="diffchange diffchange-inline">ძე]]ს </ins>ამ დროისათვის 12 წელი შესრულებოდა და ბაბუის - [[ერეკლე II]]-ის კარზე იზრდებოდა. ამით ისარგებლა დავით გიორგის ძემ და პაპუნა და [[ზურაბ წერეთელი (სახლთუხუცესი)|ზურაბ წერეთლები]]ს, [[ბერი წულუკიძე|ბერი წულუკიძისა]] და დადიან-გურიელის ხელშეწყობით გამეფდა. 1784 წლის 36 აპრილს მან დადო ფიცი, რომლის ძალითაც [[სოლომონ I]]-ის პოლიტიკის გაგრძელებას კისრულობდა. მის მომხრედ გამოდიოდა რუსეთიც, რომელსაც მეფემ 1784 წელს ქვეშევრდომობა სთხოვა. რუსეთის მთავრობა მაშინვე ჩაერია იმერეთის საქმეებში და 1784 წლის მაისში დავით გიორგის ძე და ერეკლე II მოარიგა. იმერეთის მეფე იძულებული გახდა დავით არჩილის ძე თავის მემკვიდრედ გამოეცხადებინა. მისთვის საუფლისწულო მიეცა და სრულწლოვნების მიღწევის შემდეგ ტახტი დაეთმო. დავით გიორგის ძე ცდილობდა დიდ ფეოდალთა გავლენისაგან გათავისუფლებულიყო და თავისი ერთგულნი ([[ელიზბარ ერისთავი (პოეტი)|ელიზბარ ერისთავი]] და სხვები) დააწინაურა, ამით პაპუნა წერეთელი, ბერა წულუკიძე და სხვა დიდი თავადები მტრად გადაიკიდა.</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>იმერეთის რუსეთთან დაახლოებამ ოსმალეთი დააფრთხო და მან იმერეთის მეფედ ქაიხოსრო ლევანის ძე აბაშიძე გამოაცხადა. იმავე დროს სტამბოლიდან ტახტის მეორე მაძიებელი, [[რაჭის ერისთავი]]ს ვაჟი, გიორგი („ქიორ-ბეიდ“ - ცალთვალად წოდებული) გამოემართა. ოსმალეთი აშკარად ამზადებდა დასავლეთ საქართველოში შემოჭრას. ამ რთულ ვითარებაში მეფემ გაბედულად იმოქმედა, შემოირიგა ზურაბ და პაპუნა წერეთლები და წულუკიძეს მორჩილება გამოაცხადებინა. 1785 წლის მიწურულს რუსეთის აქტიური ჩარევის შემდეგ, თურქეთი იძულებული გახდა უარი ეთქვა იმერეთში თავისი კანდიდატის გამეფებაზე, თუმცა თურქთა მარბიელი რაზმების თარეში არ წყდებოდა. 1785 წელს მეფემ რაჭის ერისთავის ძე - გიორგი შემოირიგა და ახლად აღდგენილი [[რაჭის საერისთავო]] ჩააბარა. 1786 წელს კი წულუკიძის, წერეთლისა და დავით არჩილის ძის იმერეთში შემოსული [[ჯარი]] დაამარცხა. ეს ჯარი მეფის მოწინააღმდეგეებს ახალციხის ფაშა სულეიმანმა დაახმარა.</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>იმერეთის რუსეთთან დაახლოებამ ოსმალეთი დააფრთხო და მან იმერეთის მეფედ ქაიხოსრო ლევანის ძე აბაშიძე გამოაცხადა. იმავე დროს სტამბოლიდან ტახტის მეორე მაძიებელი, [[რაჭის ერისთავი]]ს ვაჟი, გიორგი („ქიორ-ბეიდ“ - ცალთვალად წოდებული) გამოემართა. ოსმალეთი აშკარად ამზადებდა დასავლეთ საქართველოში შემოჭრას. ამ რთულ ვითარებაში მეფემ გაბედულად იმოქმედა, შემოირიგა ზურაბ და პაპუნა წერეთლები და წულუკიძეს მორჩილება გამოაცხადებინა. 1785 წლის მიწურულს რუსეთის აქტიური ჩარევის შემდეგ, თურქეთი იძულებული გახდა უარი ეთქვა იმერეთში თავისი კანდიდატის გამეფებაზე, თუმცა თურქთა მარბიელი რაზმების თარეში არ წყდებოდა. 1785 წელს მეფემ რაჭის ერისთავის ძე - გიორგი შემოირიგა და ახლად აღდგენილი [[რაჭის საერისთავო]] ჩააბარა. 1786 წელს კი წულუკიძის, წერეთლისა და დავით არჩილის ძის იმერეთში შემოსული [[ჯარი]] დაამარცხა. ეს ჯარი მეფის მოწინააღმდეგეებს ახალციხის ფაშა სულეიმანმა დაახმარა.</div></td></tr> </table>

Tkenchoshvili https://www.nplg.gov.ge/wikidict/index.php?title=%E1%83%93%E1%83%90%E1%83%95%E1%83%98%E1%83%97_II_(%E1%83%98%E1%83%9B%E1%83%94%E1%83%A0%E1%83%94%E1%83%97%E1%83%98%E1%83%A1_%E1%83%9B%E1%83%94%E1%83%A4%E1%83%94)&diff=240449&oldid=prev 2024-12-18T18:25:10Z

<p></p> <table class='diff diff-contentalign-left'> <col class='diff-marker' /> <col class='diff-content' /> <col class='diff-marker' /> <col class='diff-content' /> <tr valign='top'> <td colspan='2' style="background-color: white; color:black;">←წინა ვერსია</td> <td colspan='2' style="background-color: white; color:black;">18:25, 18 დეკემბერი 2024-ის ვერსია</td> </tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno">ხაზი 1:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">ხაზი 1:</td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>'''დავით II''' – იმერეთის მეფე 1784-1789 წლებში (დათარიღება: მ. სურგულაძე, მ. ქავთარია - 1784-1792; მ. რეხვიაშვილი - 1784-1789,1790; ქსე - 1784-1787, 1792) [[გიორგი VII (იმერეთის მეფე)|გიორგი VII]]-ის ძე.</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>'''დავით II''' – იმერეთის მეფე 1784-1789 წლებში (დათარიღება: მ. სურგულაძე, მ. ქავთარია - 1784-1792; მ. რეხვიაშვილი - 1784-1789,1790; ქსე - 1784-1787, 1792) [[გიორგი VII (იმერეთის მეფე)|გიორგი VII]]-ის ძე.</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>−</td><td style="background: #ffa; color:black; font-size: smaller;"><div>გამეფებისას 39 წლისა იყო. ტახტის მემკვიდრედ გამოცხადებულ დავით არჩილის ძეს ამ დროისათვის 12 წელი შესრულებოდა და ბაბუის - [[ერეკლე II]]-ის კარზე იზრდებოდა. ამით ისარგებლა დავით გიორგის ძემ და პაპუნა და [[ზურაბ წერეთელი (სახლთუხუცესი)|ზურაბ წერეთლები]]ს, [[ბერი წულუკიძე|ბერი წულუკიძისა]] და დადიან-გურიელის ხელშეწყობით გამეფდა. 1784 წლის 36 აპრილს მან დადო ფიცი, რომლის ძალითაც [[სოლომონ I]]-ის პოლიტიკის გაგრძელებას კისრულობდა. მის მომხრედ გამოდიოდა რუსეთიც, რომელსაც მეფემ 1784 წელს ქვეშევრდომობა სთხოვა. რუსეთის მთავრობა მაშინვე ჩაერია იმერეთის საქმეებში და 1784 წლის მაისში დავით გიორგის ძე და ერეკლე II მოარიგა. იმერეთის მეფე იძულებული გახდა დავით არჩილის ძე თავის მემკვიდრედ გამოეცხადებინა. მისთვის საუფლისწულო მიეცა და სრულწლოვნების მიღწევის შემდეგ ტახტი დაეთმო. დავით გიორგის ძე ცდილობდა დიდ ფეოდალთა გავლენისაგან გათავისუფლებულიყო და თავისი ერთგულნი ([[ელიზბარ ერისთავი]] და სხვები) დააწინაურა, ამით პაპუნა წერეთელი, ბერა წულუკიძე და სხვა დიდი თავადები მტრად გადაიკიდა.</div></td><td class='diff-marker'>+</td><td style="background: #cfc; color:black; font-size: smaller;"><div>გამეფებისას 39 წლისა იყო. ტახტის მემკვიდრედ გამოცხადებულ დავით არჩილის ძეს ამ დროისათვის 12 წელი შესრულებოდა და ბაბუის - [[ერეკლე II]]-ის კარზე იზრდებოდა. ამით ისარგებლა დავით გიორგის ძემ და პაპუნა და [[ზურაბ წერეთელი (სახლთუხუცესი)|ზურაბ წერეთლები]]ს, [[ბერი წულუკიძე|ბერი წულუკიძისა]] და დადიან-გურიელის ხელშეწყობით გამეფდა. 1784 წლის 36 აპრილს მან დადო ფიცი, რომლის ძალითაც [[სოლომონ I]]-ის პოლიტიკის გაგრძელებას კისრულობდა. მის მომხრედ გამოდიოდა რუსეთიც, რომელსაც მეფემ 1784 წელს ქვეშევრდომობა სთხოვა. რუსეთის მთავრობა მაშინვე ჩაერია იმერეთის საქმეებში და 1784 წლის მაისში დავით გიორგის ძე და ერეკლე II მოარიგა. იმერეთის მეფე იძულებული გახდა დავით არჩილის ძე თავის მემკვიდრედ გამოეცხადებინა. მისთვის საუფლისწულო მიეცა და სრულწლოვნების მიღწევის შემდეგ ტახტი დაეთმო. დავით გიორგის ძე ცდილობდა დიდ ფეოდალთა გავლენისაგან გათავისუფლებულიყო და თავისი ერთგულნი ([[<ins class="diffchange diffchange-inline">ელიზბარ ერისთავი (პოეტი)|</ins>ელიზბარ ერისთავი]] და სხვები) დააწინაურა, ამით პაპუნა წერეთელი, ბერა წულუკიძე და სხვა დიდი თავადები მტრად გადაიკიდა.</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>იმერეთის რუსეთთან დაახლოებამ ოსმალეთი დააფრთხო და მან იმერეთის მეფედ ქაიხოსრო ლევანის ძე აბაშიძე გამოაცხადა. იმავე დროს სტამბოლიდან ტახტის მეორე მაძიებელი, [[რაჭის ერისთავი]]ს ვაჟი, გიორგი („ქიორ-ბეიდ“ - ცალთვალად წოდებული) გამოემართა. ოსმალეთი აშკარად ამზადებდა დასავლეთ საქართველოში შემოჭრას. ამ რთულ ვითარებაში მეფემ გაბედულად იმოქმედა, შემოირიგა ზურაბ და პაპუნა წერეთლები და წულუკიძეს მორჩილება გამოაცხადებინა. 1785 წლის მიწურულს რუსეთის აქტიური ჩარევის შემდეგ, თურქეთი იძულებული გახდა უარი ეთქვა იმერეთში თავისი კანდიდატის გამეფებაზე, თუმცა თურქთა მარბიელი რაზმების თარეში არ წყდებოდა. 1785 წელს მეფემ რაჭის ერისთავის ძე - გიორგი შემოირიგა და ახლად აღდგენილი [[რაჭის საერისთავო]] ჩააბარა. 1786 წელს კი წულუკიძის, წერეთლისა და დავით არჩილის ძის იმერეთში შემოსული [[ჯარი]] დაამარცხა. ეს ჯარი მეფის მოწინააღმდეგეებს ახალციხის ფაშა სულეიმანმა დაახმარა.</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>იმერეთის რუსეთთან დაახლოებამ ოსმალეთი დააფრთხო და მან იმერეთის მეფედ ქაიხოსრო ლევანის ძე აბაშიძე გამოაცხადა. იმავე დროს სტამბოლიდან ტახტის მეორე მაძიებელი, [[რაჭის ერისთავი]]ს ვაჟი, გიორგი („ქიორ-ბეიდ“ - ცალთვალად წოდებული) გამოემართა. ოსმალეთი აშკარად ამზადებდა დასავლეთ საქართველოში შემოჭრას. ამ რთულ ვითარებაში მეფემ გაბედულად იმოქმედა, შემოირიგა ზურაბ და პაპუნა წერეთლები და წულუკიძეს მორჩილება გამოაცხადებინა. 1785 წლის მიწურულს რუსეთის აქტიური ჩარევის შემდეგ, თურქეთი იძულებული გახდა უარი ეთქვა იმერეთში თავისი კანდიდატის გამეფებაზე, თუმცა თურქთა მარბიელი რაზმების თარეში არ წყდებოდა. 1785 წელს მეფემ რაჭის ერისთავის ძე - გიორგი შემოირიგა და ახლად აღდგენილი [[რაჭის საერისთავო]] ჩააბარა. 1786 წელს კი წულუკიძის, წერეთლისა და დავით არჩილის ძის იმერეთში შემოსული [[ჯარი]] დაამარცხა. ეს ჯარი მეფის მოწინააღმდეგეებს ახალციხის ფაშა სულეიმანმა დაახმარა.</div></td></tr> </table>

Tkenchoshvili https://www.nplg.gov.ge/wikidict/index.php?title=%E1%83%93%E1%83%90%E1%83%95%E1%83%98%E1%83%97_II_(%E1%83%98%E1%83%9B%E1%83%94%E1%83%A0%E1%83%94%E1%83%97%E1%83%98%E1%83%A1_%E1%83%9B%E1%83%94%E1%83%A4%E1%83%94)&diff=240448&oldid=prev 2024-12-18T18:21:28Z

<p></p> <table class='diff diff-contentalign-left'> <col class='diff-marker' /> <col class='diff-content' /> <col class='diff-marker' /> <col class='diff-content' /> <tr valign='top'> <td colspan='2' style="background-color: white; color:black;">←წინა ვერსია</td> <td colspan='2' style="background-color: white; color:black;">18:21, 18 დეკემბერი 2024-ის ვერსია</td> </tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno">ხაზი 1:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">ხაზი 1:</td></tr> <tr><td class='diff-marker'>−</td><td style="background: #ffa; color:black; font-size: smaller;"><div>'''დავით II''' – იმერეთის მეფე 1784-1789 წლებში (დათარიღება: მ. სურგულაძე, მ. ქავთარია - 1784-1792; მ. რეხვიაშვილი - 1784-1789,1790; ქსე - 1784-1787, 1792) გიორგი VII-ის ძე.</div></td><td class='diff-marker'>+</td><td style="background: #cfc; color:black; font-size: smaller;"><div>'''დავით II''' – იმერეთის მეფე 1784-1789 წლებში (დათარიღება: მ. სურგულაძე, მ. ქავთარია - 1784-1792; მ. რეხვიაშვილი - 1784-1789,1790; ქსე - 1784-1787, 1792) <ins class="diffchange diffchange-inline">[[</ins>გიორგი VII <ins class="diffchange diffchange-inline">(იმერეთის მეფე)|გიორგი VII]]</ins>-ის ძე.</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>−</td><td style="background: #ffa; color:black; font-size: smaller;"><div>გამეფებისას 39 წლისა იყო. ტახტის მემკვიდრედ გამოცხადებულ დავით არჩილის ძეს ამ დროისათვის 12 წელი შესრულებოდა და ბაბუის - ერეკლე II-ის კარზე იზრდებოდა. ამით ისარგებლა დავით გიორგის ძემ და პაპუნა და ზურაბ <del class="diffchange diffchange-inline">წერეთლების</del>, ბერი წულუკიძისა და დადიან-გურიელის ხელშეწყობით გამეფდა. 1784 წლის 36 აპრილს მან დადო ფიცი, რომლის ძალითაც სოლომონ I-ის პოლიტიკის გაგრძელებას კისრულობდა. მის მომხრედ გამოდიოდა რუსეთიც, რომელსაც მეფემ 1784 წელს ქვეშევრდომობა სთხოვა. რუსეთის მთავრობა მაშინვე ჩაერია იმერეთის საქმეებში და 1784 წლის მაისში დავით გიორგის ძე და ერეკლე II მოარიგა. იმერეთის მეფე იძულებული გახდა დავით არჩილის ძე თავის მემკვიდრედ გამოეცხადებინა. მისთვის საუფლისწულო მიეცა და სრულწლოვნების მიღწევის შემდეგ ტახტი დაეთმო. დავით გიორგის <del class="diffchange diffchange-inline">ე </del>ცდილობდა დიდ ფეოდალთა გავლენისაგან გათავისუფლებულიყო და თავისი ერთგულნი (ელიზბარ ერისთავი და სხვები) დააწინაურა, ამით პაპუნა წერეთელი, ბერა წულუკიძე და სხვა დიდი თავადები მტრად გადაიკიდა.</div></td><td class='diff-marker'>+</td><td style="background: #cfc; color:black; font-size: smaller;"><div>გამეფებისას 39 წლისა იყო. ტახტის მემკვიდრედ გამოცხადებულ დავით არჩილის ძეს ამ დროისათვის 12 წელი შესრულებოდა და ბაბუის - <ins class="diffchange diffchange-inline">[[</ins>ერეკლე II<ins class="diffchange diffchange-inline">]]</ins>-ის კარზე იზრდებოდა. ამით ისარგებლა დავით გიორგის ძემ და პაპუნა და <ins class="diffchange diffchange-inline">[[</ins>ზურაბ <ins class="diffchange diffchange-inline">წერეთელი (სახლთუხუცესი)|ზურაბ წერეთლები]]ს</ins>, <ins class="diffchange diffchange-inline">[[ბერი წულუკიძე|</ins>ბერი წულუკიძისა<ins class="diffchange diffchange-inline">]] </ins>და დადიან-გურიელის ხელშეწყობით გამეფდა. 1784 წლის 36 აპრილს მან დადო ფიცი, რომლის ძალითაც <ins class="diffchange diffchange-inline">[[</ins>სოლომონ I<ins class="diffchange diffchange-inline">]]</ins>-ის პოლიტიკის გაგრძელებას კისრულობდა. მის მომხრედ გამოდიოდა რუსეთიც, რომელსაც მეფემ 1784 წელს ქვეშევრდომობა სთხოვა. რუსეთის მთავრობა მაშინვე ჩაერია იმერეთის საქმეებში და 1784 წლის მაისში დავით გიორგის ძე და ერეკლე II მოარიგა. იმერეთის მეფე იძულებული გახდა დავით არჩილის ძე თავის მემკვიდრედ გამოეცხადებინა. მისთვის საუფლისწულო მიეცა და სრულწლოვნების მიღწევის შემდეგ ტახტი დაეთმო. დავით გიორგის <ins class="diffchange diffchange-inline">ძე </ins>ცდილობდა დიდ ფეოდალთა გავლენისაგან გათავისუფლებულიყო და თავისი ერთგულნი (<ins class="diffchange diffchange-inline">[[</ins>ელიზბარ ერისთავი<ins class="diffchange diffchange-inline">]] </ins>და სხვები) დააწინაურა, ამით პაპუნა წერეთელი, ბერა წულუკიძე და სხვა დიდი თავადები მტრად გადაიკიდა.</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>−</td><td style="background: #ffa; color:black; font-size: smaller;"><div>იმერეთის რუსეთთან დაახლოებამ ოსმალეთი დააფრთხო და მან იმერეთის მეფედ ქაიხოსრო ლევანის ძე აბაშიძე გამოაცხადა. იმავე დროს სტამბოლიდან ტახტის მეორე მაძიებელი, რაჭის <del class="diffchange diffchange-inline">ერისთავის </del>ვაჟი, გიორგი (<del class="diffchange diffchange-inline">&quot;ქიორ</del>-<del class="diffchange diffchange-inline">ბეიდ&quot; </del>- ცალთვალად წოდებული) გამოემართა. ოსმალეთი აშკარად ამზადებდა დასავლეთ საქართველოში შემოჭრას. ამ რთულ ვითარებაში მეფემ გაბედულად იმოქმედა, შემოირიგა ზურაბ და პაპუნა წერეთლები და წულუკიძეს მორჩილება გამოაცხადებინა. 1785 წლის მიწურულს რუსეთის აქტიური ჩარევის შემდეგ, თურქეთი იძულებული გახდა უარი ეთქვა იმერეთში თავისი კანდიდატის გამეფებაზე, თუმცა თურქთა მარბიელი რაზმების თარეში არ წყდებოდა. 1785 წელს მეფემ რაჭის ერისთავის ძე - გიორგი შემოირიგა და ახლად აღდგენილი რაჭის საერისთავო ჩააბარა. 1786 წელს კი წულუკიძის, წერეთლისა და დავით არჩილის ძის იმერეთში შემოსული ჯარი დაამარცხა. ეს ჯარი მეფის მოწინააღმდეგეებს ახალციხის ფაშა სულეიმანმა დაახმარა.</div></td><td class='diff-marker'>+</td><td style="background: #cfc; color:black; font-size: smaller;"><div>იმერეთის რუსეთთან დაახლოებამ ოსმალეთი დააფრთხო და მან იმერეთის მეფედ ქაიხოსრო ლევანის ძე აბაშიძე გამოაცხადა. იმავე დროს სტამბოლიდან ტახტის მეორე მაძიებელი, <ins class="diffchange diffchange-inline">[[</ins>რაჭის <ins class="diffchange diffchange-inline">ერისთავი]]ს </ins>ვაჟი, გიორგი (<ins class="diffchange diffchange-inline">„ქიორ</ins>-<ins class="diffchange diffchange-inline">ბეიდ“ </ins>- ცალთვალად წოდებული) გამოემართა. ოსმალეთი აშკარად ამზადებდა დასავლეთ საქართველოში შემოჭრას. ამ რთულ ვითარებაში მეფემ გაბედულად იმოქმედა, შემოირიგა ზურაბ და პაპუნა წერეთლები და წულუკიძეს მორჩილება გამოაცხადებინა. 1785 წლის მიწურულს რუსეთის აქტიური ჩარევის შემდეგ, თურქეთი იძულებული გახდა უარი ეთქვა იმერეთში თავისი კანდიდატის გამეფებაზე, თუმცა თურქთა მარბიელი რაზმების თარეში არ წყდებოდა. 1785 წელს მეფემ რაჭის ერისთავის ძე - გიორგი შემოირიგა და ახლად აღდგენილი <ins class="diffchange diffchange-inline">[[</ins>რაჭის საერისთავო<ins class="diffchange diffchange-inline">]] </ins>ჩააბარა. 1786 წელს კი წულუკიძის, წერეთლისა და დავით არჩილის ძის იმერეთში შემოსული <ins class="diffchange diffchange-inline">[[</ins>ჯარი<ins class="diffchange diffchange-inline">]] </ins>დაამარცხა. ეს ჯარი მეფის მოწინააღმდეგეებს ახალციხის ფაშა სულეიმანმა დაახმარა.</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>−</td><td style="background: #ffa; color:black; font-size: smaller;"><div>1784-1786 წლებში <del class="diffchange diffchange-inline">ქუჩუკ</del>-კაინარჯის <del class="diffchange diffchange-inline">ზავის </del>გამო რუსეთმა დასავლეთ საქართველოში თურქთა პრეტენზიებს აშკარა ძალა ვერ დაუპირისპირა. 1787 წლის ივნისში დავით II-ის რწმუნებებით აღჭურვილი ახალი ელჩი - ბესარიონ გაბაშვილი რუსეთს გაემგზავრა, მაგრამ პეტერბურგში მხოლოდ 1789 წელს ჩააღწია.</div></td><td class='diff-marker'>+</td><td style="background: #cfc; color:black; font-size: smaller;"><div>1784-1786 წლებში <ins class="diffchange diffchange-inline">[[ქუჩუქ</ins>-კაინარჯის <ins class="diffchange diffchange-inline">საზავო ხელშეკრულება 1774|ქუჩუქ-კაინარჯის ზავი]]ს </ins>გამო რუსეთმა დასავლეთ საქართველოში თურქთა პრეტენზიებს აშკარა ძალა ვერ დაუპირისპირა. 1787 წლის ივნისში დავით II-ის რწმუნებებით აღჭურვილი ახალი ელჩი - <ins class="diffchange diffchange-inline">[[ბესარიონ გაბაშვილი |</ins>ბესარიონ გაბაშვილი<ins class="diffchange diffchange-inline">]] </ins>რუსეთს გაემგზავრა, მაგრამ პეტერბურგში მხოლოდ 1789 წელს ჩააღწია.</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>−</td><td style="background: #ffa; color:black; font-size: smaller;"><div>1788 წელს სამეგრელოში კაცია დადიანის ვაჟი - გრიგოლი გამთავრდა. დავით II-მ სამეგრელოზე ილაშქრა. ერეკლე II-მ გამოიყენა დადიანის თხოვნა მასთან დავით არჩილის ძის გაგზავნისა და დახმარების შესახებ და დასავლეთ საქართველოში ილაშქრა. 1789 წლის 11 ივლისს სოფ. მათხოჯთან ქართლისა და სამეგრელოს გაერთიანებულმა ჯარმა დაამარცხა დავით II, რომელიც ერთხანს იმერეთში ბრძოლას განაგრძობდა, მაგრამ ბოლოს ახალციხეში გაიქცა. ტახტზე კი დავით არჩილის ძე ავიდა. 1789 წელს დავით II ახალციხის ფაშას და ლევან აბაშიძის დახმარებით კვლავ გამეფდა. თუმცა დავით არჩილის ძემ იმავე წელს დაიბრუნა ტახტი. 1781 წელს დავით II-მ, ერეკლე II-ის შუამდგომლობით, საუფლისწულო მიიღო. 1782 და 1784 წლებში იგი ლეკთა ჯარის დახმარებით კვლავ შეეცადა გამეფებას, მაგრამ დამარცხდა და ახალციხეში გადაიხვეწა, სადაც 1786 წლის 11 იანვარს ყვავილით გარდაიცვალა. დაკრძალულია ჯრუჭის მონასტერში.</div></td><td class='diff-marker'>+</td><td style="background: #cfc; color:black; font-size: smaller;"><div>1788 წელს სამეგრელოში კაცია დადიანის ვაჟი - გრიგოლი გამთავრდა. დავით II-მ სამეგრელოზე ილაშქრა. ერეკლე II-მ გამოიყენა დადიანის თხოვნა მასთან დავით არჩილის ძის გაგზავნისა და დახმარების შესახებ და დასავლეთ საქართველოში ილაშქრა. 1789 წლის 11 ივლისს სოფ. <ins class="diffchange diffchange-inline">[[მათხოჯი|</ins>მათხოჯთან<ins class="diffchange diffchange-inline">]] </ins>ქართლისა და სამეგრელოს გაერთიანებულმა ჯარმა დაამარცხა დავით II, რომელიც ერთხანს იმერეთში ბრძოლას განაგრძობდა, მაგრამ ბოლოს ახალციხეში გაიქცა. ტახტზე კი დავით არჩილის ძე ავიდა. 1789 წელს დავით II ახალციხის ფაშას და ლევან აბაშიძის დახმარებით კვლავ გამეფდა. თუმცა დავით არჩილის ძემ იმავე წელს დაიბრუნა ტახტი. 1781 წელს დავით II-მ, ერეკლე II-ის შუამდგომლობით, საუფლისწულო მიიღო. 1782 და 1784 წლებში იგი ლეკთა ჯარის დახმარებით კვლავ შეეცადა გამეფებას, მაგრამ დამარცხდა და ახალციხეში გადაიხვეწა, სადაც 1786 წლის 11 იანვარს ყვავილით გარდაიცვალა. დაკრძალულია <ins class="diffchange diffchange-inline">[[ჯრუჭის მონასტერი|</ins>ჯრუჭის მონასტერში<ins class="diffchange diffchange-inline">]]</ins>.</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td></tr> </table>

Tkenchoshvili https://www.nplg.gov.ge/wikidict/index.php?title=%E1%83%93%E1%83%90%E1%83%95%E1%83%98%E1%83%97_II_(%E1%83%98%E1%83%9B%E1%83%94%E1%83%A0%E1%83%94%E1%83%97%E1%83%98%E1%83%A1_%E1%83%9B%E1%83%94%E1%83%A4%E1%83%94)&diff=240436&oldid=prev 2024-12-17T20:58:49Z

<p>ახალი გვერდი: &#039;&#039;&#039;დავით II&#039;&#039;&#039; – იმერეთის მეფე 1784-1789 წლებში (დათარიღება: მ. სურგულაძ...</p> <p><b>ახალი გვერდი</b></p><div>'''დავით II''' – იმერეთის მეფე 1784-1789 წლებში (დათარიღება: მ. სურგულაძე, მ. ქავთარია - 1784-1792; მ. რეხვიაშვილი - 1784-1789,1790; ქსე - 1784-1787, 1792) გიორგი VII-ის ძე.<br /> <br /> გამეფებისას 39 წლისა იყო. ტახტის მემკვიდრედ გამოცხადებულ დავით არჩილის ძეს ამ დროისათვის 12 წელი შესრულებოდა და ბაბუის - ერეკლე II-ის კარზე იზრდებოდა. ამით ისარგებლა დავით გიორგის ძემ და პაპუნა და ზურაბ წერეთლების, ბერი წულუკიძისა და დადიან-გურიელის ხელშეწყობით გამეფდა. 1784 წლის 36 აპრილს მან დადო ფიცი, რომლის ძალითაც სოლომონ I-ის პოლიტიკის გაგრძელებას კისრულობდა. მის მომხრედ გამოდიოდა რუსეთიც, რომელსაც მეფემ 1784 წელს ქვეშევრდომობა სთხოვა. რუსეთის მთავრობა მაშინვე ჩაერია იმერეთის საქმეებში და 1784 წლის მაისში დავით გიორგის ძე და ერეკლე II მოარიგა. იმერეთის მეფე იძულებული გახდა დავით არჩილის ძე თავის მემკვიდრედ გამოეცხადებინა. მისთვის საუფლისწულო მიეცა და სრულწლოვნების მიღწევის შემდეგ ტახტი დაეთმო. დავით გიორგის ე ცდილობდა დიდ ფეოდალთა გავლენისაგან გათავისუფლებულიყო და თავისი ერთგულნი (ელიზბარ ერისთავი და სხვები) დააწინაურა, ამით პაპუნა წერეთელი, ბერა წულუკიძე და სხვა დიდი თავადები მტრად გადაიკიდა.<br /> <br /> იმერეთის რუსეთთან დაახლოებამ ოსმალეთი დააფრთხო და მან იმერეთის მეფედ ქაიხოსრო ლევანის ძე აბაშიძე გამოაცხადა. იმავე დროს სტამბოლიდან ტახტის მეორე მაძიებელი, რაჭის ერისთავის ვაჟი, გიორგი (&quot;ქიორ-ბეიდ&quot; - ცალთვალად წოდებული) გამოემართა. ოსმალეთი აშკარად ამზადებდა დასავლეთ საქართველოში შემოჭრას. ამ რთულ ვითარებაში მეფემ გაბედულად იმოქმედა, შემოირიგა ზურაბ და პაპუნა წერეთლები და წულუკიძეს მორჩილება გამოაცხადებინა. 1785 წლის მიწურულს რუსეთის აქტიური ჩარევის შემდეგ, თურქეთი იძულებული გახდა უარი ეთქვა იმერეთში თავისი კანდიდატის გამეფებაზე, თუმცა თურქთა მარბიელი რაზმების თარეში არ წყდებოდა. 1785 წელს მეფემ რაჭის ერისთავის ძე - გიორგი შემოირიგა და ახლად აღდგენილი რაჭის საერისთავო ჩააბარა. 1786 წელს კი წულუკიძის, წერეთლისა და დავით არჩილის ძის იმერეთში შემოსული ჯარი დაამარცხა. ეს ჯარი მეფის მოწინააღმდეგეებს ახალციხის ფაშა სულეიმანმა დაახმარა.<br /> <br /> 1784-1786 წლებში ქუჩუკ-კაინარჯის ზავის გამო რუსეთმა დასავლეთ საქართველოში თურქთა პრეტენზიებს აშკარა ძალა ვერ დაუპირისპირა. 1787 წლის ივნისში დავით II-ის რწმუნებებით აღჭურვილი ახალი ელჩი - ბესარიონ გაბაშვილი რუსეთს გაემგზავრა, მაგრამ პეტერბურგში მხოლოდ 1789 წელს ჩააღწია.<br /> <br /> 1788 წელს სამეგრელოში კაცია დადიანის ვაჟი - გრიგოლი გამთავრდა. დავით II-მ სამეგრელოზე ილაშქრა. ერეკლე II-მ გამოიყენა დადიანის თხოვნა მასთან დავით არჩილის ძის გაგზავნისა და დახმარების შესახებ და დასავლეთ საქართველოში ილაშქრა. 1789 წლის 11 ივლისს სოფ. მათხოჯთან ქართლისა და სამეგრელოს გაერთიანებულმა ჯარმა დაამარცხა დავით II, რომელიც ერთხანს იმერეთში ბრძოლას განაგრძობდა, მაგრამ ბოლოს ახალციხეში გაიქცა. ტახტზე კი დავით არჩილის ძე ავიდა. 1789 წელს დავით II ახალციხის ფაშას და ლევან აბაშიძის დახმარებით კვლავ გამეფდა. თუმცა დავით არჩილის ძემ იმავე წელს დაიბრუნა ტახტი. 1781 წელს დავით II-მ, ერეკლე II-ის შუამდგომლობით, საუფლისწულო მიიღო. 1782 და 1784 წლებში იგი ლეკთა ჯარის დახმარებით კვლავ შეეცადა გამეფებას, მაგრამ დამარცხდა და ახალციხეში გადაიხვეწა, სადაც 1786 წლის 11 იანვარს ყვავილით გარდაიცვალა. დაკრძალულია ჯრუჭის მონასტერში.<br /> <br /> <br /> ==წყარო==<br /> * [[საქართველოს მეფეები]] <br /> <br /> [[კატეგორია:იმერეთის მეფეები]]<br /> [[კატეგორია:საქართველოს ისტორია]]<br /> [[კატეგორია:ბაგრატიონები]]</div>

Tkenchoshvili