დიურასი მარგერიტ - რედაქტირების ისტორია

Tkenchoshvili 12:46, 31 ივლისი 2025-ზე

2025-07-31T12:46:57Z

Tkenchoshvili 08:02, 31 ივლისი 2025-ზე

2025-07-31T08:02:01Z

Tkenchoshvili: /* ბიოგრაფია */

2025-07-31T07:48:01Z

‎ბიოგრაფია

Tkenchoshvili 09:01, 24 ივლისი 2025-ზე

2025-07-24T09:01:00Z

Tkenchoshvili 13:37, 13 აგვისტო 2023-ზე

2023-08-13T13:37:01Z

Tkenchoshvili 08:43, 20 ივნისი 2023-ზე

2023-06-20T08:43:36Z

Tkenchoshvili: /* ბიოგრაფია */

2023-03-08T17:46:37Z

‎ბიოგრაფია

Tkenchoshvili 12:35, 4 ნოემბერი 2021-ზე

2021-11-04T12:35:15Z

Tkenchoshvili 12:38, 7 აგვისტო 2018-ზე

2018-08-07T12:38:55Z

Tkenchoshvili: მომხმარებელმა Tkenchoshvili გვერდი „მარგერიტ დიურასი“ გადაიტანა გვერდზე „დიურასი მარგერიტ“ გადამ...

2017-05-19T10:22:20Z

მომხმარებელმა Tkenchoshvili გვერდი „მარგერიტ დიურასი“ გადაიტანა გვერდზე „დიურასი მარგერიტ“ გადამ...

@@ ხაზი 5: / ხაზი 5: @@
 მარგერიტ დიურასი დაიბადა 1914 წლის 4 აპრილს [[ვიეტნამი|ვიეტნამში]], მაშინდელ ფრანგულ  კოლონიაში. დიურასმა იქ გაატარა ბავშვობა და სიყმაწვილე, რომელიც აღწერა რომანში „საყვარელი“ („L’Amant“, 1984), რომელიც ბესტსელერად გადაიქცა და გონკურების პრემიაც მოუტანა.
-წელს იგი პარიზში გადადის საცხოვრებლად და ამთავრებს უნივერსიტეტს. პირველი რომანის - „უსირცხვილონი“  (1943) გამოქვეყნების შემდეგ მთლიანად გადაერთო [[ლიტერატურა]]ზე. დიურასი 150-მდე წიგნის ავტორია, მათ შორის ბრწყინვალე ნარკვევისა - „მოდერატო კანტაბილე“ („Moderato Contabile,“ 1958). მოგვიანებით უკავშირდება თეატრსა და კინოს. მან დაწერა სცენარი ცნობილი ფილმისათვის „ჰიროსიმა, ჩემი სიყვარული“ („Hiroshima, mon amour“, 1960, რეჟისორი [[ალენ რენე]]; „ასეთი ხანგრძლივი არყოფნა“ („Une aussi longue absence“, 1961), „ადამიანი ატლანტიკიდან“ (1981) და მრავალი სხვ.
+წელს იგი პარიზში გადადის საცხოვრებლად და ამთავრებს უნივერსიტეტს. პირველი [[რომანი]]ს - „უსირცხვილონი“  (1943) გამოქვეყნების შემდეგ მთლიანად გადაერთო [[ლიტერატურა]]ზე. დიურასი 150-მდე წიგნის ავტორია, მათ შორის ბრწყინვალე ნარკვევისა - „მოდერატო კანტაბილე“ („Moderato Contabile,“ 1958). მოგვიანებით უკავშირდება თეატრსა და კინოს. მან დაწერა სცენარი ცნობილი ფილმისათვის „ჰიროსიმა, ჩემი სიყვარული“ („Hiroshima, mon amour“, 1960, რეჟისორი [[ალენ რენე]]; „ასეთი ხანგრძლივი არყოფნა“ („Une aussi longue absence“, 1961), „ადამიანი ატლანტიკიდან“ (1981) და მრავალი სხვ.
 მარგერიტ დიურასის [[პროზა]] დაახლოებულია ფრანგული „ახალი რომანის“ პოეტიკასთან. პირველივე პიესამ „სკვერი“ („Le Square“) 1956 წელს მწერალი გადააქცია ავანგარდისტული თეატრის ერთ-ერთ ლიდერად, რომელიც [[ანტიდრამა|ანტიდრამის]] მხატვრულ პრინციპებს იყენებდა და ამავე დროს მის გარკვეულ გადაფასებასაც აკეთებდა. თავის ნაწარმოებებში ცდილობდა ეჩვენებინა, რომ მარტოობა, ურთიერთგაუგებრობა ყველას ხვედრია. დიურასი უკუაგდებს ტრადიციულ დრამატურგიულ ტექნიკას, პირველ ყოვლისა, [[ინტრიგა (დრამატურგიაში)|ინტრიგა]]ს („წყალნი და ტყენი“, „Les Eaux et Forêts“, 1965; „სიუზანა ანდლერი“, 1968). მისი თეატრის მთავარი [[გმირი (თეატრი)|გმირი]] ხდება [[სიტყვა]], რომელიც შორდება ადამიანთა მიერ ჩადენილ საქციელს და კარგავს მის პირვანდელ მნიშვნელობას.([[სპექტაკლი|სპექტაკლში]] „India song“, 1973, გამოყენებული იყო მსახიობთა წმინდა მიმური თამაში). მწერალი ქმნის სამყაროს საშინელ, გროტესკულ სურათს, სადაც გამქრალია სოციალური და ფსიქოლოგიური კავშირები. ატომური კატასტროფის შემდეგ უდაბნოში ხვდება ორი ქალი. ისინი დიდი გაჭირვებით იხსენებენ მშობლიურ ენას, თავიდან სწავლობენ სიტყვათა და მოვლენათა მნიშვნელობებს („Yes“, „იქნებოდეს იქნება“, 1968). ქალი უცბად იწყებს ლაპარაკს უცნობ [[დიალექტი|დიალექტზე]] და მხოლოდ გიჟებს ესმით მისი.

@@ ხაზი 3: / ხაზი 3: @@
 ===== ბიოგრაფია =====
-მარგერიტ დიურასი დაიბადა 1914 წლის 4 აპრილს ვიეტნამში, მაშინდელ ფრანგულ  კოლონიაში. დიურასმა იქ გაატარა ბავშვობა და სიყმაწვილე, რომელიც აღწერა რომანში „საყვარელი“ („L’Amant“, 1984), რომელიც ბესტსელერად გადაიქცა და გონკურების პრემიაც მოუტანა.
+მარგერიტ დიურასი დაიბადა 1914 წლის 4 აპრილს [[ვიეტნამი|ვიეტნამში]], მაშინდელ ფრანგულ  კოლონიაში. დიურასმა იქ გაატარა ბავშვობა და სიყმაწვილე, რომელიც აღწერა რომანში „საყვარელი“ („L’Amant“, 1984), რომელიც ბესტსელერად გადაიქცა და გონკურების პრემიაც მოუტანა.
-წელს იგი პარიზში გადადის საცხოვრებლად და ამთავრებს უნივერსიტეტს. პირველი რომანის - „უსირცხვილონი“  (1943) გამოქვეყნების შემდეგ მთლიანად გადაერთო ლიტერატურაზე. დიურასი 150-მდე წიგნის ავტორია, მათ შორის ბრწყინვალე ნარკვევისა - „მოდერატო კანტაბილე“ („Moderato Contabile,“ 1958). მოგვიანებით უკავშირდება თეატრსა და კინოს. მან დაწერა სცენარი ცნობილი ფილმისათვის „ჰიროსიმა, ჩემი სიყვარული“ („Hiroshima, mon amour“, 1960, რეჟისორი [[ალენ რენე]]; „ასეთი ხანგრძლივი არყოფნა“ („Une aussi longue absence“, 1961), „ადამიანი ატლანტიკიდან“ (1981) და მრავალი სხვ.
+წელს იგი პარიზში გადადის საცხოვრებლად და ამთავრებს უნივერსიტეტს. პირველი რომანის - „უსირცხვილონი“  (1943) გამოქვეყნების შემდეგ მთლიანად გადაერთო [[ლიტერატურა]]ზე. დიურასი 150-მდე წიგნის ავტორია, მათ შორის ბრწყინვალე ნარკვევისა - „მოდერატო კანტაბილე“ („Moderato Contabile,“ 1958). მოგვიანებით უკავშირდება თეატრსა და კინოს. მან დაწერა სცენარი ცნობილი ფილმისათვის „ჰიროსიმა, ჩემი სიყვარული“ („Hiroshima, mon amour“, 1960, რეჟისორი [[ალენ რენე]]; „ასეთი ხანგრძლივი არყოფნა“ („Une aussi longue absence“, 1961), „ადამიანი ატლანტიკიდან“ (1981) და მრავალი სხვ.
-მარგერიტ დიურასის [[პროზა]] დაახლოებულია ფრანგული „ახალი რომანის“ პოეტიკასთან. პირველივე პიესამ „სკვერი“ („Le Square“) 1956 წელს მწერალი გადააქცია ავანგარდისტული თეატრის ერთ-ერთ ლიდერად, რომელიც ანტიდრამის მხატვრულ პრინციპებს იყენებდა და ამავე დროს მის გარკვეულ გადაფასებასაც აკეთებდა. თავის ნაწარმოებებში ცდილობდა ეჩვენებინა, რომ მარტოობა, ურთიერთგაუგებრობა ყველას ხვედრია. დიურასი უკუაგდებს ტრადიციულ დრამატურგიულ ტექნიკას, პირველ ყოვლისა, ინტრიგას („წყალნი და ტყენი“, „Les Eaux et Forêts“, 1965; „სიუზანა ანდლერი“, 1968). მისი თეატრის მთავარი [[გმირი (თეატრი)|გმირი]] ხდება სიტყვა, რომელიც შორდება ადამიანთა მიერ ჩადენილ საქციელს და კარგავს მის პირვანდელ მნიშვნელობას.(სპექტაკლში „India song“, 1973, გამოყენებული იყო მსახიობთა წმინდა მიმური თამაში). მწერალი ქმნის სამყაროს საშინელ, გროტესკულ სურათს, სადაც გამქრალია სოციალური და ფსიქოლოგიური კავშირები. ატომური კატასტროფის შემდეგ უდაბნოში ხვდება ორი ქალი. ისინი დიდი გაჭირვებით იხსენებენ მშობლიურ ენას, თავიდან სწავლობენ სიტყვათა და მოვლენათა მნიშვნელობებს („Yes“, „იქნებოდეს იქნება“, 1968). ქალი უცბად იწყებს ლაპარაკს უცნობ დიალექტზე და მხოლოდ გიჟებს ესმით მისი.
+მარგერიტ დიურასის [[პროზა]] დაახლოებულია ფრანგული „ახალი რომანის“ პოეტიკასთან. პირველივე პიესამ „სკვერი“ („Le Square“) 1956 წელს მწერალი გადააქცია ავანგარდისტული თეატრის ერთ-ერთ ლიდერად, რომელიც [[ანტიდრამა|ანტიდრამის]] მხატვრულ პრინციპებს იყენებდა და ამავე დროს მის გარკვეულ გადაფასებასაც აკეთებდა. თავის ნაწარმოებებში ცდილობდა ეჩვენებინა, რომ მარტოობა, ურთიერთგაუგებრობა ყველას ხვედრია. დიურასი უკუაგდებს ტრადიციულ დრამატურგიულ ტექნიკას, პირველ ყოვლისა, [[ინტრიგა (დრამატურგიაში)|ინტრიგა]]ს („წყალნი და ტყენი“, „Les Eaux et Forêts“, 1965; „სიუზანა ანდლერი“, 1968). მისი თეატრის მთავარი [[გმირი (თეატრი)|გმირი]] ხდება [[სიტყვა]], რომელიც შორდება ადამიანთა მიერ ჩადენილ საქციელს და კარგავს მის პირვანდელ მნიშვნელობას.([[სპექტაკლი|სპექტაკლში]] „India song“, 1973, გამოყენებული იყო მსახიობთა წმინდა მიმური თამაში). მწერალი ქმნის სამყაროს საშინელ, გროტესკულ სურათს, სადაც გამქრალია სოციალური და ფსიქოლოგიური კავშირები. ატომური კატასტროფის შემდეგ უდაბნოში ხვდება ორი ქალი. ისინი დიდი გაჭირვებით იხსენებენ მშობლიურ ენას, თავიდან სწავლობენ სიტყვათა და მოვლენათა მნიშვნელობებს („Yes“, „იქნებოდეს იქნება“, 1968). ქალი უცბად იწყებს ლაპარაკს უცნობ [[დიალექტი|დიალექტზე]] და მხოლოდ გიჟებს ესმით მისი.
 დიურასის პერსონაჟებისთვის, რომელნიც მკაცრ სამყაროში დაიკარგნენ, სიტყვა იქცევა ერთადერთ რეალობად. „ღამის ხომალდში“ (1979) შემთხვევითი სატელეფონო ნაცნობობა გადაიზრდება სიყვარულში, მაგრამ გმირები მაინც ვერ ხვდებიან ერთმანეთს.
-მონოპიესაში „სავანა ბეი“ („Savannah Bay“, 1983) ხნიერი მსახიობი ქალის მოგონებები აღმოჩნდება მის მიერ განუხორციელებელი როლების ნაწყვეტები.
+მონოპიესაში „სავანა ბეი“ („Savannah Bay“, 1983) ხნიერი მსახიობი ქალის მოგონებები აღმოჩნდება მის მიერ განუხორციელებელი [[როლი (მსახიობის)|როლების]] ნაწყვეტები.
-დრამაში „აგატა“ (1981) და-ძმისათვის, რომელნიც მოგონებებთ ცხოვრობენ, გამოგონილი მოვლენები პაექრობას უწევენ ნამდვილად მომხდარ ამბებს. ოცი წლის შემდეგ პიესის - „მუსიკა“  (1965) გადამუშავებისას დიურასმა დაასრულა მეორე აქტი, შეცვალა ტექსტის ტონალობა: სიყვარულის ლირიკული ისტორია გადაიქცა სიკვდილ-სიყვარულის დრამად, რომელიც თან ატარებს წამებასა და განცდებს ყოფილი ცოლ-ქმრის შეხვედრისას ხანგრძლივი განშორების შემდეგ („მუსიკა“, 1985). პირველ ვარიანტში მათ რჩებოდათ იმედი ბედნიერებაზე - ჰქონდათ ტკბილი და მწარე მოგონებანი. ახლა კი ერთად გატარებული ღამის შედეგად სცადეს თავიდან აღედგინათ ურთიერთობის ისტორია, როგორიც ის იყო სინამდვილეში, როგორც მათ წარმოედგინათ. მათ მხოლოდ საკუთარ სიყვარულს დაუსვეს წერტილი, იმ ერთადერთს და საუკეთესოს, რაც მათ გააჩნდათ თავიანთ უფერულ ცხოვრებაში.
+[[დრამა (ლიტერატურა)|დრამა]]ში „აგატა“ (1981) და-ძმისათვის, რომელნიც მოგონებებთ ცხოვრობენ, გამოგონილი მოვლენები პაექრობას უწევენ ნამდვილად მომხდარ ამბებს. ოცი წლის შემდეგ პიესის - „მუსიკა“  (1965) გადამუშავებისას დიურასმა დაასრულა მეორე [[აქტი (სპექტაკლის)|აქტი]], შეცვალა ტექსტის ტონალობა: სიყვარულის ლირიკული ისტორია გადაიქცა სიკვდილ-სიყვარულის დრამად, რომელიც თან ატარებს წამებასა და განცდებს ყოფილი ცოლ-ქმრის შეხვედრისას ხანგრძლივი განშორების შემდეგ („მუსიკა“, 1985). პირველ ვარიანტში მათ რჩებოდათ იმედი ბედნიერებაზე - ჰქონდათ ტკბილი და მწარე მოგონებანი. ახლა კი ერთად გატარებული ღამის შედეგად სცადეს თავიდან აღედგინათ ურთიერთობის ისტორია, როგორიც ის იყო სინამდვილეში, როგორც მათ წარმოედგინათ. მათ მხოლოდ საკუთარ სიყვარულს დაუსვეს წერტილი, იმ ერთადერთს და საუკეთესოს, რაც მათ გააჩნდათ თავიანთ უფერულ ცხოვრებაში.
 ===== გამოცემები ქართულ ენაზე =====

@@ ხაზი 7: / ხაზი 7: @@
 წელს იგი პარიზში გადადის საცხოვრებლად და ამთავრებს უნივერსიტეტს. პირველი რომანის - „უსირცხვილონი“  (1943) გამოქვეყნების შემდეგ მთლიანად გადაერთო ლიტერატურაზე. დიურასი 150-მდე წიგნის ავტორია, მათ შორის ბრწყინვალე ნარკვევისა - „მოდერატო კანტაბილე“ („Moderato Contabile,“ 1958). მოგვიანებით უკავშირდება თეატრსა და კინოს. მან დაწერა სცენარი ცნობილი ფილმისათვის „ჰიროსიმა, ჩემი სიყვარული“ („Hiroshima, mon amour“, 1960, რეჟისორი [[ალენ რენე]]; „ასეთი ხანგრძლივი არყოფნა“ („Une aussi longue absence“, 1961), „ადამიანი ატლანტიკიდან“ (1981) და მრავალი სხვ.
-მარგერიტ დიურასის პროზა დაახლოებულია ფრანგული „ახალი რომანის“ პოეტიკასთან. პირველივე პიესამ „სკვერი“ („Le Square“) 1956 წელს მწერალი გადააქცია ავანგარდისტული თეატრის ერთ-ერთ ლიდერად, რომელიც ანტიდრამის მხატვრულ პრინციპებს იყენებდა და ამავე დროს მის გარკვეულ გადაფასებასაც აკეთებდა. თავის ნაწარმოებებში ცდილობდა ეჩვენებინა, რომ მარტოობა, ურთიერთგაუგებრობა ყველას ხვედრია. დიურასი უკუაგდებს ტრადიციულ დრამატურგიულ ტექნიკას, პირველ ყოვლისა, ინტრიგას („წყალნი და ტყენი“, „Les Eaux et Forêts“, 1965; „სიუზანა ანდლერი“, 1968). მისი თეატრის მთავარი [[გმირი (თეატრი)|გმირი]] ხდება სიტყვა, რომელიც შორდება ადამიანთა მიერ ჩადენილ საქციელს და კარგავს მის პირვანდელ მნიშვნელობას.(სპექტაკლში „India song“, 1973, გამოყენებული იყო მსახიობთა წმინდა მიმური თამაში). მწერალი ქმნის სამყაროს საშინელ, გროტესკულ სურათს, სადაც გამქრალია სოციალური და ფსიქოლოგიური კავშირები. ატომური კატასტროფის შემდეგ უდაბნოში ხვდება ორი ქალი. ისინი დიდი გაჭირვებით იხსენებენ მშობლიურ ენას, თავიდან სწავლობენ სიტყვათა და მოვლენათა მნიშვნელობებს („Yes“, „იქნებოდეს იქნება“, 1968). ქალი უცბად იწყებს ლაპარაკს უცნობ დიალექტზე და მხოლოდ გიჟებს ესმით მისი.
+მარგერიტ დიურასის [[პროზა]] დაახლოებულია ფრანგული „ახალი რომანის“ პოეტიკასთან. პირველივე პიესამ „სკვერი“ („Le Square“) 1956 წელს მწერალი გადააქცია ავანგარდისტული თეატრის ერთ-ერთ ლიდერად, რომელიც ანტიდრამის მხატვრულ პრინციპებს იყენებდა და ამავე დროს მის გარკვეულ გადაფასებასაც აკეთებდა. თავის ნაწარმოებებში ცდილობდა ეჩვენებინა, რომ მარტოობა, ურთიერთგაუგებრობა ყველას ხვედრია. დიურასი უკუაგდებს ტრადიციულ დრამატურგიულ ტექნიკას, პირველ ყოვლისა, ინტრიგას („წყალნი და ტყენი“, „Les Eaux et Forêts“, 1965; „სიუზანა ანდლერი“, 1968). მისი თეატრის მთავარი [[გმირი (თეატრი)|გმირი]] ხდება სიტყვა, რომელიც შორდება ადამიანთა მიერ ჩადენილ საქციელს და კარგავს მის პირვანდელ მნიშვნელობას.(სპექტაკლში „India song“, 1973, გამოყენებული იყო მსახიობთა წმინდა მიმური თამაში). მწერალი ქმნის სამყაროს საშინელ, გროტესკულ სურათს, სადაც გამქრალია სოციალური და ფსიქოლოგიური კავშირები. ატომური კატასტროფის შემდეგ უდაბნოში ხვდება ორი ქალი. ისინი დიდი გაჭირვებით იხსენებენ მშობლიურ ენას, თავიდან სწავლობენ სიტყვათა და მოვლენათა მნიშვნელობებს („Yes“, „იქნებოდეს იქნება“, 1968). ქალი უცბად იწყებს ლაპარაკს უცნობ დიალექტზე და მხოლოდ გიჟებს ესმით მისი.
 დიურასის პერსონაჟებისთვის, რომელნიც მკაცრ სამყაროში დაიკარგნენ, სიტყვა იქცევა ერთადერთ რეალობად. „ღამის ხომალდში“ (1979) შემთხვევითი სატელეფონო ნაცნობობა გადაიზრდება სიყვარულში, მაგრამ გმირები მაინც ვერ ხვდებიან ერთმანეთს.

←წინა ვერსია		09:01, 24 ივლისი 2025-ის ვერსია
ხაზი 1:		ხაზი 1:
−	[[ფაილი:Margueerit Durasi.png\|~~200px~~\|thumb\|მარგერიტ დიურასი ]]	+	[[ფაილი:Margueerit Durasi.png\|150px\|thumb\|მარგერიტ დიურასი ]]
	'''დიურასი მარგერიტ''' - (''ფრ.'' DURAS MARGUERITE. 1914 -1996). ხშირად მოიხსენიებენ, როგორც დიურა. ნამდვილი გვარია დომადიე. ფრანგი მწერალი, დრამატურგი, სცენარისტი, [[რეჟისორი]] და მსახიობი ქალი.		'''დიურასი მარგერიტ''' - (''ფრ.'' DURAS MARGUERITE. 1914 -1996). ხშირად მოიხსენიებენ, როგორც დიურა. ნამდვილი გვარია დომადიე. ფრანგი მწერალი, დრამატურგი, სცენარისტი, [[რეჟისორი]] და მსახიობი ქალი.

@@ ხაზი 5: / ხაზი 5: @@
 მარგერიტ დიურასი დაიბადა 1914 წლის 4 აპრილს ვიეტნამში, მაშინდელ ფრანგულ  კოლონიაში. დიურასმა იქ გაატარა ბავშვობა და სიყმაწვილე, რომელიც აღწერა რომანში „საყვარელი“ („L’Amant“, 1984), რომელიც ბესტსელერად გადაიქცა და გონკურების პრემიაც მოუტანა.
-წელს იგი პარიზში გადადის საცხოვრებლად და ამთავრებს უნივერსიტეტს. პირველი რომანის - „უსირცხვილონი“  (1943) გამოქვეყნების შემდეგ მთლიანად გადაერთო ლიტერატურაზე. დიურასი 150-მდე წიგნის ავტორია, მათ შორის ბრწყინვალე ნარკვევისა - „მოდერატო კანტაბილე“ („Moderato Contabile,“ 1958). მოგვიანებით უკავშირდება თეატრსა და კინოს. მან დაწერა სცენარი ცნობილი ფილმისათვის „ჰიროსიმა, ჩემი სიყვარული“ („Hiroshima, mon amour“, 1960, რეჟისორი ალენ რენე; „ასეთი ხანგრძლივი არყოფნა“ („Une aussi longue absence“, 1961), „ადამიანი ატლანტიკიდან“ (1981) და მრავალი სხვ.
+წელს იგი პარიზში გადადის საცხოვრებლად და ამთავრებს უნივერსიტეტს. პირველი რომანის - „უსირცხვილონი“  (1943) გამოქვეყნების შემდეგ მთლიანად გადაერთო ლიტერატურაზე. დიურასი 150-მდე წიგნის ავტორია, მათ შორის ბრწყინვალე ნარკვევისა - „მოდერატო კანტაბილე“ („Moderato Contabile,“ 1958). მოგვიანებით უკავშირდება თეატრსა და კინოს. მან დაწერა სცენარი ცნობილი ფილმისათვის „ჰიროსიმა, ჩემი სიყვარული“ („Hiroshima, mon amour“, 1960, რეჟისორი [[ალენ რენე]]; „ასეთი ხანგრძლივი არყოფნა“ („Une aussi longue absence“, 1961), „ადამიანი ატლანტიკიდან“ (1981) და მრავალი სხვ.
 მარგერიტ დიურასის პროზა დაახლოებულია ფრანგული „ახალი რომანის“ პოეტიკასთან. პირველივე პიესამ „სკვერი“ („Le Square“) 1956 წელს მწერალი გადააქცია ავანგარდისტული თეატრის ერთ-ერთ ლიდერად, რომელიც ანტიდრამის მხატვრულ პრინციპებს იყენებდა და ამავე დროს მის გარკვეულ გადაფასებასაც აკეთებდა. თავის ნაწარმოებებში ცდილობდა ეჩვენებინა, რომ მარტოობა, ურთიერთგაუგებრობა ყველას ხვედრია. დიურასი უკუაგდებს ტრადიციულ დრამატურგიულ ტექნიკას, პირველ ყოვლისა, ინტრიგას („წყალნი და ტყენი“, „Les Eaux et Forêts“, 1965; „სიუზანა ანდლერი“, 1968). მისი თეატრის მთავარი [[გმირი (თეატრი)|გმირი]] ხდება სიტყვა, რომელიც შორდება ადამიანთა მიერ ჩადენილ საქციელს და კარგავს მის პირვანდელ მნიშვნელობას.(სპექტაკლში „India song“, 1973, გამოყენებული იყო მსახიობთა წმინდა მიმური თამაში). მწერალი ქმნის სამყაროს საშინელ, გროტესკულ სურათს, სადაც გამქრალია სოციალური და ფსიქოლოგიური კავშირები. ატომური კატასტროფის შემდეგ უდაბნოში ხვდება ორი ქალი. ისინი დიდი გაჭირვებით იხსენებენ მშობლიურ ენას, თავიდან სწავლობენ სიტყვათა და მოვლენათა მნიშვნელობებს („Yes“, „იქნებოდეს იქნება“, 1968). ქალი უცბად იწყებს ლაპარაკს უცნობ დიალექტზე და მხოლოდ გიჟებს ესმით მისი.

@@ ხაზი 1: / ხაზი 1: @@
-[[ფაილი:Margueerit Durasi.png|300px|thumb|მარგერიტ დიურასი ]]
+[[ფაილი:Margueerit Durasi.png|200px|thumb|მარგერიტ დიურასი ]]
 '''დიურასი მარგერიტ''' - (''ფრ.'' DURAS MARGUERITE. 1914 -1996). ხშირად მოიხსენიებენ, როგორც დიურა. ნამდვილი გვარია დომადიე. ფრანგი მწერალი, დრამატურგი, სცენარისტი, [[რეჟისორი]] და მსახიობი ქალი.
@@ ხაზი 37: / ხაზი 37: @@
 == წყარო ==
-* XX საუკუნის ფრანგი დრამატურგები და თეატრის თეორეტიკოსები: [ცნობარი / შეადგინა ლევან ხეთაგურმა]. - თბ., 1998. - 111გვ.;
+*[[XX საუკუნის ფრანგი დრამატურგები და თეატრის თეორეტიკოსები]]
-* საქართველოს პარლამენტის ეროვნული ბიბლიოთეკის ელექტრონული კატალოგი
+* [https://www.nplg.gov.ge/geo/home საქართველოს პარლამენტის ეროვნული ბიბლიოთეკის ელექტრონული კატალოგი]
 [[კატეგორია:დრამატურგები]]
 [[კატეგორია: ფრანგი დრამატურგები]]

@@ ხაზი 26: / ხაზი 26: @@
 * შავი თმა, ცისფერი თვალები: [რომანი] / მარგერიტ დიურასი ; ფრანგ. თარგმნა ზაალ ჩხეიძემ ; რედ. ლალი ჭინჭარაული. თბ.: პალიტრა L, 2013.
 * საყვარელი ჩრდილოეთ ჩინეთიდან: [რომანი] / მარგერიტ დიურასი ; თარგმანი გიორგი ძნელაძე ; მხატვ. ნიკა თეთრაშვილი. თბ.: ელფი, 2012.
-* [მოთხრობები] / მარგარიტ დიურასი; ფრანგ. თარგმ. მარინა ავალიანმა. შინაარსი: ალკოჰოლი, ბორდოს მატარებელი, ღამის უკანასკნელი კლიენტი.
+* [მოთხრობები] / მარგარიტ დიურასი; ფრანგ. თარგმ. მარინა ავალიანმა. შინაარსი: [[ალკოჰოლი]], ბორდოს მატარებელი, ღამის უკანასკნელი კლიენტი.
 * ღამის უკანასკნელი კლიენტი / მარგერიტ დიურასი; თარგმნა მარინა ავალიანმა. კვირის პალიტრა თბილისი, 2014. 3 - 9 თებერვალი, N6 (1018), გვ.31