დოგმა - რედაქტირების ისტორია

Tkenchoshvili: /* წყარო */

2023-06-19T17:48:05Z

‎წყარო

Tkenchoshvili 10:24, 16 მაისი 2018-ზე

2018-05-16T10:24:53Z

Tkenchoshvili: /* წყარო */

2018-03-29T13:27:28Z

‎წყარო

Tkenchoshvili: მომხმარებელმა Tkenchoshvili გვერდი „დოგმატი“ გადაიტანა გვერდზე „დოგმა“ გადამისამართებაზე

2017-09-25T13:31:40Z

მომხმარებელმა Tkenchoshvili გვერდი „დოგმატი“ გადაიტანა გვერდზე „დოგმა“ გადამისამართებაზე

Tkenchoshvili: მომხმარებელმა Tkenchoshvili გვერდი „დოგმა“ გადაიტანა გვერდზე „დოგმატი“

2017-09-25T13:31:29Z

მომხმარებელმა Tkenchoshvili გვერდი „დოგმა“ გადაიტანა გვერდზე „დოგმატი“

Tkenchoshvili 13:31, 25 სექტემბერი 2017-ზე

2017-09-25T13:31:14Z

Tkenchoshvili 09:26, 19 სექტემბერი 2017-ზე

2017-09-19T09:26:24Z

Tkenchoshvili: /* წყარო */

2017-09-19T09:25:40Z

‎წყარო

Tkenchoshvili 07:38, 19 სექტემბერი 2017-ზე

2017-09-19T07:38:06Z

Tkenchoshvili 11:54, 4 აპრილი 2017-ზე

2017-04-04T11:54:25Z

@@ ხაზი 31: / ხაზი 31: @@
 == წყარო ==
-* პაპუაშვილი, ნუგზარ. მსოფლიო რელიგიები საქართველოში / [რედ.: სოზარ სუბარი]. - თბ. : თავისუფლების ინ-ტი, 2002.
+* [[მსოფლიო რელიგიები საქართველოში]]
 [[კატეგორია:ქრისტიანული თეოლოგია]]
 [[კატეგორია:ქრისტიანული ღვთისმეტყველება]]

@@ ხაზი 11: / ხაზი 11: @@
 * კირილე ალექსანდრიელი (+ 444),
 * მაქსიმე აღმსარებელი (+662),
-* იოანე დამასკელი (+749),
+* [[იოანე დამასკელი]] (+749),
 * თეოდორე სტუდიელი (+826), ს
 * ვიმეონ ახალი ღვთისმეტყველი (+1032),
@@ ხაზი 32: / ხაზი 32: @@
 == წყარო ==
 * პაპუაშვილი, ნუგზარ. მსოფლიო რელიგიები საქართველოში / [რედ.: სოზარ სუბარი]. - თბ. : თავისუფლების ინ-ტი, 2002.
 [[კატეგორია:ქრისტიანული თეოლოგია]]
 [[კატეგორია:ქრისტიანული ღვთისმეტყველება]]

←წინა ვერსია		13:27, 29 მარტი 2018-ის ვერსია
ხაზი 37:		ხაზი 37:
	[[კატეგორია:ქრისტიანული თეოლოგია]]		[[კატეგორია:ქრისტიანული თეოლოგია]]
	[[კატეგორია:ქრისტიანული ღვთისმეტყველება]]		[[კატეგორია:ქრისტიანული ღვთისმეტყველება]]
−	~~[[კატეგორია:ღვთისმეტყველება]]~~

@@ ხაზი 34: / ხაზი 34: @@
-[[კატეგორია:რელიგია]]
 [[კატეგორია:ქრისტიანული თეოლოგია]]
 [[კატეგორია:ქრისტიანული ღვთისმეტყველება]]

←წინა ვერსია		09:26, 19 სექტემბერი 2017-ის ვერსია
ხაზი 24:		ხაზი 24:
	ამ შრომის გამო იწოდება იოანე დამასკელი პატრისტიკის ანუ მამათა მოძღვრების სრულმყოფელად. სამივე ნაწილი თარგმნილია ქართულად. მათგან მესამე „მართლმადიდებლური სარწმუნოების ზედმიწევნითი გადმოცემა“ - ახალ ქართულ ენაზე ე. ჭელიძის მიერ (თბ., 2000).		ამ შრომის გამო იწოდება იოანე დამასკელი პატრისტიკის ანუ მამათა მოძღვრების სრულმყოფელად. სამივე ნაწილი თარგმნილია ქართულად. მათგან მესამე „მართლმადიდებლური სარწმუნოების ზედმიწევნითი გადმოცემა“ - ახალ ქართულ ენაზე ე. ჭელიძის მიერ (თბ., 2000).

−	[[ქრისტიანობა\|ქრისტიანული]] მოძღვრების დოგმატების სახით წარმოჩენის ყველაზე თვალსაჩინო ნიმუშია ~~„მრწამსი“~~. „მრწამსს“ მეორენაირად „სარწმუნოების სიმბოლო“ ეწოდება. „სიმბოლო“ ბერძნული სიტყვაა და ქართულად ნიშნავს „ნიშანს“. ძველად იგი ეწოდებოდა სარწმუნოებრივ ფორმულებს, რითაც ქრისტიანი გამოხატავდა საკუთარ [[რელიგია\|რელიგიურ]] კრედოს.	+	[[ქრისტიანობა\|ქრისტიანული]] მოძღვრების დოგმატების სახით წარმოჩენის ყველაზე თვალსაჩინო ნიმუშია „[[მრწამსი]]“. „მრწამსს“ მეორენაირად „სარწმუნოების სიმბოლო“ ეწოდება. „სიმბოლო“ ბერძნული სიტყვაა და ქართულად ნიშნავს „ნიშანს“. ძველად იგი ეწოდებოდა სარწმუნოებრივ ფორმულებს, რითაც ქრისტიანი გამოხატავდა საკუთარ [[რელიგია\|რელიგიურ]] კრედოს.

@@ ხაზი 1: / ხაზი 1: @@
-'''დოგმა''' - (ბერძ.) აზრი, ცნება, რომელიც სარწმუნო ჭეშმარიტებადაა მიჩნეული. ქართული შესაბამისი სიტყვაა რწმენითი სჯული.
+'''დოგმა''' - ბერძნული სიტყვაა და აღნიშნავს „თვალსაზრისს“, „შეხედულებას“, „მოძღვრებას“, თავად დარგი - დოგმატიკა - მოიცავს [[ეკლესია|ეკლესიის]] მიერ დადგენილ, უცვალებელ, ზედმიწევნით მტკიცე მოძღვრებას ღვთისმეტყველების ძირითად საკითხებზე - ღმერთსა და მის შესაქმეზე, ეკლესიაზე, მერმის საუკუნეზე და ა.შ.
-ქრისტიანული დოგმატები - ეს იგივე ფორმულებია, რომლებშიც ჩამოყალიბებულია მართლმადიდებლური სარწმუნოების უმთავრესი დებულებები. თითოეული ეს დოგმატი-ფორმულა ემყარება საღმრთო წერილს და გადმოსცემს გამოცხადებული სიბრძნის ამა თუ იმ მხარეს, დადგენილებათა და განაწესთა სახით. დოგმატიკა ქრისტიანობის ადრეულ ეტაპზევე წარმოიშვა. წმინდა მამებმა და [[ეკლესია|ეკლესიის]] მოძღვრებმა იმთავითვე ხელი მოჰკიდეს სარწმუნოების არსებით დებულებათა ფორმულირებას. თუმცა დოგმატიკური მწერლობა განსაკუთრებით განვითარდა IV საუკუნიდან, როდესაც ქრისტიანობა ოფიციალურ რელიგიად გამოცხადდა. ამ დროიდან მოყოლებული ეკლესიის წიაღში განსაკუთრებული ძალით იჩინა თავი მწვალებლობამ და სექტანტობამ, რაც ემყარებოდა რჯულის ამა თუ იმ საკითხის მცდარ ინტერპრეტაციას. ამიტომ IV-VIII საუკუნეებში შვიდმა მსოფლიო და რამდენიმე ადგილობრივმა კრებამ, რომლებიც სული წმინდის მადლით დაზღვეული იყო ცდომილებებისაგან მართლმადიდებლური მოძღვრების უმთავრესი დებულებების მკაცრი რეგლამენტაცია დააწესა. ქრისტიანული სწავლების უცთომელ ფორმულებში ჩამოსხმამ კი, ერთი მხრივ, ალაგმა სოკოებივით მომრავლებული ერესები და ცრუ მოძღვრებანი, ხოლო, მეორე მხრივ, სისტემაში მოიყვანა და სრულყოფილი სახე მისცა ორთოდოქსულ ღვთისმეტყველებას. ქრისტიანული დოგმატიკის წყაროა ნიკეა-კონსტანტინოპოლის კრებათა „მრწამსი“, ანუ „სარწმუნოების სიმბოლო“, რომელიც საღმრთო წერილსა და გადმოცემაზე დაყრდნობით ჩამოყალიბდა. „მრწამსი“- ესაა სარწმუნოების ერთგვარი კონსპექტი, ქრისტიანული მოძღვრების დოგმატურ, მყარ, უცვალებელ დებულებათა ზუსტი და ამომწურავი შეჯამება.
+[[მართლმადიდებლობა|მართლმადიდებელი]] ეკლესიის პოზიციით, ძირითადი საღვთისმეტყველო დოგმატები თვით საღვთო წერილსა და საღვთო გადმოცემაშივეა კოდირებული. ისინი ჰგვანან მდოგვის მარცვალს, რომელიც ყოველგვარ თესლზე მცირეა, მაგრამ „როდესაც იზრდება, ყოველ მწვანილზე დიდია და ხედ იქცევა“ ([[მათე მოციქული|მათე]] 13:32). დოგმატები წერილსა და გადმოცემაში მარცვლების მსგავსადაა წარმოდგენილი, რომლებიც გარემო პირობების შესაბამისად იხარებენ და ნაყოფს იძლევიან ([[ლუკა მახარებელი|ლუკა]] 8:11-15). დოგმატებს თავიანთი სათქმელი სრულყოფილად და ყველასათვის გასაგებად რომ გაეცხადებინათ, ღვთისმეტყველებს ისინი უნდა გამოეთქვათ და წერილობით ჩამოეყალიბებინათ, სიმბოლოებსა და ფორმულებში გამოეხატათ. წინააღმდეგ შემთხვევაში ინდივიდუალური საღვთისმეტყველო მსჯელობანი ფართო ასპარეზს იპოვიდა, რაც ახალი და ახალი [[ერესი|ერესების]] აღმოცენებას წაახალისებდა. ასეც მოხდა, მაგრამ ამ ფაქტმა დოგმატიკის განვითარებას ანუ, ეკლესიის ენაზე რომ ვთქვათ, ჭეშმარიტების მეცნიერული კატეგორიებით გამოხატვას შეუწყო ხელი.
-== წყარო ==
+:I. საფილოსოფოსონი თავნი ანუ დიალექტიკა, სადაც წარმოდგენილია საღვთისმეტყველო ტერმინების დეფინიცია (განსაზღვრება) და თეოლოგიური კვლევა-ძიების მეთოდი;
-* ბარბაქაძე ლია. ჯიბის ცნობარი მართლმორწმუნე ქრისტიანისათვის; თბილისი, 2013 წ.
+:II. წვალებათა წინააღმდეგ. იქ ჩამოთვლილი, განხილული და უარყოფილია უმთავრესი ერეტიკული მიმდინარეობანი;
-* ლიტერატურული ძიებანი № 26 - თბ., შოთა რუსთაველის სახელობის ქართული ლიტერატურის ინსტიტუტი, 2005
+:III. ზუსტი ანუ უცდომელი გადმოცემა მართლმადიდებლური სარწმუნოებისა. ესაა შრომის ყველაზე ვრცელი და ფასეული ნაწილი, სადაც თემატურად და თანმიმდევრობით განხილულია საეკლესიო მოძღვრების ცალკეული საკითხები, კერძოდ - დოგმატები ღვთის შესახებ, ერთარსებისა და სამგვამოვნების შესახებ, ღვთისმშობლის, ანგელოზების, წმინდანების, [[ხატი|ხატებისა]] და სხვათა შორის.
 [[კატეგორია:რელიგია]]

←წინა ვერსია		11:54, 4 აპრილი 2017-ის ვერსია
ხაზი 1:		ხაზი 1:
	'''დოგმა''' - (ბერძ.) აზრი, ცნება, რომელიც სარწმუნო ჭეშმარიტებადაა მიჩნეული. ქართული შესაბამისი სიტყვაა რწმენითი სჯული.		'''დოგმა''' - (ბერძ.) აზრი, ცნება, რომელიც სარწმუნო ჭეშმარიტებადაა მიჩნეული. ქართული შესაბამისი სიტყვაა რწმენითი სჯული.

−	ქრისტიანული დოგმატები - ეს იგივე ფორმულებია, რომლებშიც ჩამოყალიბებულია მართლმადიდებლური სარწმუნოების უმთავრესი დებულებები. თითოეული ეს დოგმატი-ფორმულა ემყარება საღმრთო წერილს და გადმოსცემს გამოცხადებული სიბრძნის ამა თუ იმ მხარეს, დადგენილებათა და განაწესთა სახით. დოგმატიკა ქრისტიანობის ადრეულ ეტაპზევე წარმოიშვა. წმინდა მამებმა და ეკლესიის მოძღვრებმა იმთავითვე ხელი მოჰკიდეს სარწმუნოების არსებით დებულებათა ფორმულირებას. თუმცა დოგმატიკური მწერლობა განსაკუთრებით განვითარდა IV საუკუნიდან, როდესაც ქრისტიანობა ოფიციალურ რელიგიად გამოცხადდა. ამ დროიდან მოყოლებული ეკლესიის წიაღში განსაკუთრებული ძალით იჩინა თავი მწვალებლობამ და სექტანტობამ, რაც ემყარებოდა რჯულის ამა თუ იმ საკითხის მცდარ ინტერპრეტაციას. ამიტომ IV-VIII საუკუნეებში შვიდმა მსოფლიო და რამდენიმე ადგილობრივმა კრებამ, რომლებიც სული წმინდის მადლით დაზღვეული იყო ცდომილებებისაგან მართლმადიდებლური მოძღვრების უმთავრესი დებულებების მკაცრი რეგლამენტაცია დააწესა. ქრისტიანული სწავლების უცთომელ ფორმულებში ჩამოსხმამ კი, ერთი მხრივ, ალაგმა სოკოებივით მომრავლებული ერესები და ცრუ მოძღვრებანი, ხოლო, მეორე მხრივ, სისტემაში მოიყვანა და სრულყოფილი სახე მისცა ორთოდოქსულ ღვთისმეტყველებას. ქრისტიანული დოგმატიკის წყაროა ნიკეა-კონსტანტინოპოლის კრებათა „მრწამსი“, ანუ „სარწმუნოების სიმბოლო“, რომელიც საღმრთო წერილსა და გადმოცემაზე დაყრდნობით ჩამოყალიბდა. „მრწამსი“- ესაა სარწმუნოების ერთგვარი კონსპექტი, ქრისტიანული მოძღვრების დოგმატურ, მყარ, უცვალებელ დებულებათა ზუსტი და ამომწურავი შეჯამება.	+	ქრისტიანული დოგმატები - ეს იგივე ფორმულებია, რომლებშიც ჩამოყალიბებულია მართლმადიდებლური სარწმუნოების უმთავრესი დებულებები. თითოეული ეს დოგმატი-ფორმულა ემყარება საღმრთო წერილს და გადმოსცემს გამოცხადებული სიბრძნის ამა თუ იმ მხარეს, დადგენილებათა და განაწესთა სახით. დოგმატიკა ქრისტიანობის ადრეულ ეტაპზევე წარმოიშვა. წმინდა მამებმა და [[ეკლესია\|ეკლესიის]] მოძღვრებმა იმთავითვე ხელი მოჰკიდეს სარწმუნოების არსებით დებულებათა ფორმულირებას. თუმცა დოგმატიკური მწერლობა განსაკუთრებით განვითარდა IV საუკუნიდან, როდესაც ქრისტიანობა ოფიციალურ რელიგიად გამოცხადდა. ამ დროიდან მოყოლებული ეკლესიის წიაღში განსაკუთრებული ძალით იჩინა თავი მწვალებლობამ და სექტანტობამ, რაც ემყარებოდა რჯულის ამა თუ იმ საკითხის მცდარ ინტერპრეტაციას. ამიტომ IV-VIII საუკუნეებში შვიდმა მსოფლიო და რამდენიმე ადგილობრივმა კრებამ, რომლებიც სული წმინდის მადლით დაზღვეული იყო ცდომილებებისაგან მართლმადიდებლური მოძღვრების უმთავრესი დებულებების მკაცრი რეგლამენტაცია დააწესა. ქრისტიანული სწავლების უცთომელ ფორმულებში ჩამოსხმამ კი, ერთი მხრივ, ალაგმა სოკოებივით მომრავლებული ერესები და ცრუ მოძღვრებანი, ხოლო, მეორე მხრივ, სისტემაში მოიყვანა და სრულყოფილი სახე მისცა ორთოდოქსულ ღვთისმეტყველებას. ქრისტიანული დოგმატიკის წყაროა ნიკეა-კონსტანტინოპოლის კრებათა „მრწამსი“, ანუ „სარწმუნოების სიმბოლო“, რომელიც საღმრთო წერილსა და გადმოცემაზე დაყრდნობით ჩამოყალიბდა. „მრწამსი“- ესაა სარწმუნოების ერთგვარი კონსპექტი, ქრისტიანული მოძღვრების დოგმატურ, მყარ, უცვალებელ დებულებათა ზუსტი და ამომწურავი შეჯამება.