ვანის ქვაბთა წარწერების პოეზია - რედაქტირების ისტორია

Tkenchoshvili 10:51, 29 ივლისი 2025-ზე

2025-07-29T10:51:06Z

Tkenchoshvili 12:59, 22 იანვარი 2024-ზე

2024-01-22T12:59:12Z

Tkenchoshvili 21:26, 27 დეკემბერი 2023-ზე

2023-12-27T21:26:24Z

Tkenchoshvili 21:23, 27 დეკემბერი 2023-ზე

2023-12-27T21:23:18Z

Tkenchoshvili 21:21, 27 დეკემბერი 2023-ზე

2023-12-27T21:21:06Z

Tkenchoshvili 21:12, 27 დეკემბერი 2023-ზე

2023-12-27T21:12:35Z

Tkenchoshvili: ახალი გვერდი: '''ვანის ქვაბთა წარწერების პოეზია''' – ვანის ქვაბთა სამონასტრ...

2023-12-27T21:07:03Z

ახალი გვერდი: '''ვანის ქვაბთა წარწერების პოეზია''' – ვანის ქვაბთა სამონასტრ...

ახალი გვერდი

'''ვანის ქვაბთა წარწერების პოეზია''' – ვანის ქვაბთა სამონასტრო კომპლექსში მრავლად მოიპოვება ქვაბის ბინადარი ქალების წარწერებიც (XV ს.).

ეანის ქვაბთა მონასტერი თავდაპირველად მამათა მონასტერი იყო, მაგრამ XIV ს. მიწურულიდან, დედათა ე. წ. სამყოფელი (სხვა თვალსაზრისით – თავშესაფარი)
ჩნდება. მონასტრის ყველაზე მაღალ სართულზე მოთავსებულ ჯვრის ტიპის პატარა გუმბათიანი ეკლესიის კედლებზე, როგორც შიგნით, ისე გარეთ, მოთავსებულია შავი საღებავით შესრულებული მხედრული წარწერები (დაახლ. 50-მდე), რომლებიც ხელწერისა და სხვა მონაცემების მიხედვით სავარაუდოდ XV ს. II ნახ. თარიღდება (წარწერების ერთი ნაწილი გამოაქვეყნა ე. ცისკარიშვილმა, 1954).

@@ ხაზი 1: / ხაზი 1: @@
 '''ვანის ქვაბთა წარწერების პოეზია''' – ვანის ქვაბთა სამონასტრო კომპლექსში მრავლად მოიპოვება ქვაბის ბინადარი ქალების წარწერებიც (XV ს.).
-ვანის ქვაბთა მონასტერი თავდაპირველად მამათა მონასტერი იყო, მაგრამ XIV ს. მიწურულიდან, დედათა ე. წ. სამყოფელი (სხვა თვალსაზრისით – თავშესაფარი)
+ვანის ქვაბთა მონასტერი თავდაპირველად მამათა მონასტერი იყო, მაგრამ XIV ს. მიწურულიდან, დედათა ე. წ. სამყოფელი (სხვა თვალსაზრისით – თავშესაფარი)  ჩნდება. მონასტრის ყველაზე მაღალ სართულზე მოთავსებულ ჯვრის ტიპის პატარა გუმბათიანი ეკლესიის კედლებზე, როგორც შიგნით, ისე გარეთ, მოთავსებულია შავი საღებავით შესრულებული მხედრული წარწერები (დაახლ. 50-მდე), რომლებიც ხელწერისა და სხვა მონაცემების მიხედვით სავარაუდოდ XV ს. II ნახ. თარიღდება (წარწერების ერთი ნაწილი გამოაქვეყნა ე. ცისკარიშვილმა, 1954).
 ჩნდება. მონასტრის ყველაზე მაღალ სართულზე მოთავსებულ ჯვრის ტიპის პატარა გუმბათიანი ეკლესიის კედლებზე, როგორც შიგნით, ისე გარეთ, მოთავსებულია შავი საღებავით შესრულებული მხედრული წარწერები (დაახლ. 50-მდე), რომლებიც ხელწერისა და სხვა მონაცემების მიხედვით სავარაუდოდ XV ს. II ნახ. თარიღდება (წარწერების ერთი ნაწილი გამოაქვეყნა ე. ცისკარიშვილმა, 1954).
-წარწერები ეკუთენის მონასტრის ბინადარ ქალებს, რომლებიც აქ იძულებით მოხვედრილან. ესენი არიან: გულქანი, ანა რჩეულაშვილი, თუმიან გოჯიშვილი, მისი და შაღაბანი სულთანი და სხვ. წარწერებში ქალები გოდებენ თავიანთი მძიმე ხვედრის გამო; თავს ავედრებენ და ითხოვენ შველასა და შენდობას ღეთისმშობლისა და
+წარწერები ეკუთენის მონასტრის ბინადარ ქალებს, რომლებიც აქ იძულებით მოხვედრილან. ესენი არიან: გულქანი, ანა რჩეულაშვილი, თუმიან გოჯიშვილი, მისი და შაღაბანი სულთანი და სხვ. წარწერებში ქალები გოდებენ თავიანთი მძიმე ხვედრის გამო; თავს ავედრებენ და ითხოვენ შველასა და შენდობას ღეთისმშობლისა და  ღვთაების ხატისაგან. ზოგიერთი წარწერა ყოფითი ხასიათისაა შეიცავს შემსრულებლის ბიოგრაფიულ ცნობებსაც. მაგ. გულქანის პროზაულ წარწერებში ნათქვამია, რომ მასზე „ულამაზეს სულიერი დედამიწაზედა არ იარებოდა“. ის „ქალად და გასათხოვად“ მოუყვანია მანუჩარს (საფიქრებელია, ყვარყვარე [[ათაბაგი]]ს შვილს, რომელიც XV ს. II ნახ-ში მოღვაწეობდა).
 ღვთაების ხატისაგან. ზოგიერთი წარწერა ყოფითი ხასიათისაა შეიცავს შემსრულებლის ბიოგრაფიულ ცნობებსაც. მაგ. გულქანის პროზაულ წარწერებში ნათქვამია, რომ მასზე „ულამაზეს სულიერი დედამიწაზედა არ იარებოდა“. ის „ქალად და გასათხოვად“ მოუყვანია მანუჩარს (საფიქრებელია, ყვარყვარე [[ათაბაგი]]ს შვილს, რომელიც XV ს. II ნახ-ში მოღვაწეობდა).
-განსაკუთრებულ ინტერესს იწვევს ლექსითი წარწერები. პირველ ყოვლისა, უნდა აღინიშნოს ანა რჩეულაშვილის წარწერაში ჩართული „ვეფხისტყაოსნის“ ფრაგმენტი – უიმედობის გამომხატველი ორი სტროფი (1300-1301) ქაჯთა ტყვეობაში მყოფი
+განსაკუთრებულ ინტერესს იწვევს [[ლექსი|ლექსითი]] წარწერები. პირველ ყოვლისა, უნდა აღინიშნოს ანა რჩეულაშვილის წარწერაში ჩართული „ვეფხისტყაოსნის“ ფრაგმენტი – უიმედობის გამომხატველი ორი [[სტროფი]] (1300-1301) ქაჯთა ტყვეობაში მყოფი  ნესტანის წერილიდან. ამით ანა თავის უიმედო ყოფასაც ასახავს:
 ნესტანის წერილიდან. ამით ანა თავის უიმედო ყოფასაც ასახავს:
-„ქ ციხეს ეზი ეზო მაღალსა, თუ ალნი ძლივ შემომაცდება, / გზა
+„ქ ციხეს ეზი ეზო მაღალსა, თუ ალნი ძლივ შემომაცდება, / გზა გურაბითა შემოვლენ, მცველნი მაზედა დგებიან; / მა შიგან ორნი გუშაგნი ნაბადსა არ დაცდება, / მათსა შემბელსა დაჴოცენ, ცეცხლურებ მოედებიან. / ჩემო, ნუ მოხვალ ჩემზედა სხუათა მებრძოლთა წესითა,/ ნუცა მე მომკლავ ჭირითა ამისგან უარესითა, / დამთქმეთა, დაგთმობ ჭირითა ამისგან უარესითა“. ტექსტი აშკარად წარწერილია ზეპირად, რის გამოც დამახინჯებულია, მაგრამ მისი მნიშვნელობა ქართული [[ლიტერატურა|ლიტერატურისათვის]] დიდია: ეს არის „ვეფხისტყაოსნის“ ერთ-ერთი უძველესი ჩანაწერი, რომელიც ორი საუკუნით უსწრებს ჩვენამდე მოღწეულ ხელნაწერებს.
-გურაბითა შემოვლენ, მცველნი მასედა დგებიან; / მაშიგან ორნი გუშაგნი ნაბადსა არ დაცდება, / მათსა შემბელსა დაჴოცენ, ცეცხლურებ მოედებიან. / ჩემო, ნუ მოხვალ ჩემზედა სხუათა მებრძოლთა წესითა,/ ნუცა მე მომკლავ ჭირითა ამისგან უარესითა, / დამთქმეთა, დაგთმობ ჭირითა ამისგან უარესითა“. ტექსტი აშკარად წარწერილია ზეპირად, რის გამოც დამახინჯებულია, მაგრამ მისი მნიშვნელობა ქართული ლიტერატურისათვის დიდია: ეს არის „ვეფხისტყაოსნის“ ერთ-ერთი უძველესი ჩანაწერი, რომელიც ორი საუკუნით უსწრებს ჩვენამდე მოღწეულ ხელნაწერებს.
-ლექსები აღმოჩნდა სხვა წარწერებშიც. ასეთია სულ I0 ლექსი, რომლებიც ადრე პროზაულ ტექსტებად იყო მიჩნეული და ასევე დაიბეჭდა. აქ არის ფრაგმენტები
+ლექსები აღმოჩნდა სხვა წარწერებშიც. ასეთია სულ 10 ლექსი, რომლებიც ადრე პროზაულ ტექსტებად იყო მიჩნეული და ასევე დაიბეჭდა. აქ არის ფრაგმენტები
-„ვეფხისტყაოსნიდან“ და „[[როსტომიანი]]დან“, ლირიკული ლექსები, როგორც მწიგნობრული (მაგ გულქანის მეორე წარწერა), ისე ხალხუყი ზეპირსიტყვიერებიდან (თუმიანის ლექსი „ზეცას გაველ, ზეცა ენახე…“). ზოგი მათგანი თვით წარწერათა ავტორების მიერ ჩანს შეთხზული და საკმაოდ მაღალი მხატვრული დონით გამოირჩევა. მაგ. თუმიანის ერთი სატრფიალო ლექსი ასე იკითხება: „ქ. მზეო, გიშენის წალკოტი ხილითა და ხევნარითა, / უწყალოდ მოკლავ მიჯნურსა და გულსა დახევ ნარითა“.
+„ვეფხისტყაოსნიდან“ და „[[როსტომიანი]]დან“, ლირიკული ლექსები, როგორც მწიგნობრული (მაგ., გულქანის მეორე წარწერა), ისე ხალხური ზეპირსიტყვიერებიდან (თუმიანის ლექსი „ზეცას გაველ, ზეცა ვნახე…“). ზოგი მათგანი თვით წარწერათა ავტორების მიერ ჩანს შეთხზული და საკმაოდ მაღალი მხატვრული დონით გამოირჩევა. მაგ. თუმიანის ერთი სატრფიალო ლექსი ასე იკითხება: „ქ. მზეო, გიშენის წალკოტი ხილითა და ხევნარითა, / უწყალოდ მოკლავ მიჯნურსა და გულსა დახევ ნარითა“.
-ვანის ქვაბთა წარწერები შეიცავენ ახალ მასალებს ძველი ქართული პოეზიის ისტორიისათვის და სრულიად დამსახურებულად იპყრობენ მკვლევართა ყურადღებას. გარდა წმინდა ისტორიულ--ლიტერატურული მნიშვნელობისა, წარწერები ენობრივი თვალსაზრისითაც საინტერესოა: ისინი მეტნაკლებად ასახავენ სასაუბრო ენის და, ამდენად, [[დიალექტი]]ს თავისებურებებსაც.
+ვანის ქვაბთა წარწერები შეიცავენ ახალ მასალებს ძველი ქართული პოეზიის ისტორიისათვის და სრულიად დამსახურებულად იპყრობენ მკვლევართა ყურადღებას. გარდა წმინდა ისტორიულ-ლიტერატურული მნიშვნელობისა, წარწერები ენობრივი თვალსაზრისითაც საინტერესოა: ისინი მეტნაკლებად ასახავენ სასაუბრო ენის და, ამდენად, [[დიალექტი]]ს თავისებურებებსაც.
 ''შ. ონიანი''
@@ ხაზი 25: / ხაზი 21: @@
 * ცისკარიშვილი ვ. წარწერები ასპინძის რაიონიდან. – „მასალები საქართველოსა და კავკასიის ისტორიისათვის“, ნაკე. 30, თბ. 1954;
 * ონიანი შ. ვანის ქვაბთა მონასტრის წარწერების პოეზია. – „საბჭოთა ხელოვნება“, 1959, M7, 1960. №8;
-* კეკელიძე კ ვანის ქვაბთა მონასტრის წარწერების პოეზია. – იხ, მისი: ეტიუდები ძველი ქართული ლიტერატურის ისტორიიდან, ტ. I3, თბ., 1974.
+* კეკელიძე კ. ვანის ქვაბთა მონასტრის წარწერების პოეზია. – იხ, მისი: ეტიუდები ძველი ქართული ლიტერატურის ისტორიიდან, ტ. 13, თბ., 1974.
 ==წყარო==
 [[ქართული ენა: ენციკლოპედია]]
 [[კატეგორია:ქართული წარწერები]]

@@ ხაზი 1: / ხაზი 1: @@
 '''ვანის ქვაბთა წარწერების პოეზია''' – ვანის ქვაბთა სამონასტრო კომპლექსში მრავლად მოიპოვება ქვაბის ბინადარი ქალების წარწერებიც (XV ს.).
-ეანის ქვაბთა მონასტერი თავდაპირველად მამათა მონასტერი იყო, მაგრამ XIV ს. მიწურულიდან, დედათა ე. წ. სამყოფელი (სხვა თვალსაზრისით – თავშესაფარი)
+ვანის ქვაბთა მონასტერი თავდაპირველად მამათა მონასტერი იყო, მაგრამ XIV ს. მიწურულიდან, დედათა ე. წ. სამყოფელი (სხვა თვალსაზრისით – თავშესაფარი)
 ჩნდება. მონასტრის ყველაზე მაღალ სართულზე მოთავსებულ ჯვრის ტიპის პატარა გუმბათიანი ეკლესიის კედლებზე, როგორც შიგნით, ისე გარეთ, მოთავსებულია შავი საღებავით შესრულებული მხედრული წარწერები (დაახლ. 50-მდე), რომლებიც ხელწერისა და სხვა მონაცემების მიხედვით სავარაუდოდ XV ს. II ნახ. თარიღდება (წარწერების ერთი ნაწილი გამოაქვეყნა ე. ცისკარიშვილმა, 1954).
@@ ხაზი 7: / ხაზი 7: @@
 ღვთაების ხატისაგან. ზოგიერთი წარწერა ყოფითი ხასიათისაა შეიცავს შემსრულებლის ბიოგრაფიულ ცნობებსაც. მაგ. გულქანის პროზაულ წარწერებში ნათქვამია, რომ მასზე „ულამაზეს სულიერი დედამიწაზედა არ იარებოდა“. ის „ქალად და გასათხოვად“ მოუყვანია მანუჩარს (საფიქრებელია, ყვარყვარე [[ათაბაგი]]ს შვილს, რომელიც XV ს. II ნახ-ში მოღვაწეობდა).
-განსაკუთრებულ ინტერესს იწვევს ლექსითი წარწერები. პირველ ყოვლისა, უნდა აღინიშნოს ანა რჩეულაშვილის წარწერაში ჩართული „ვეფხისტყაოსნის“ ფრაგმენტი – უიმედობის გამომხატეელი ორი სტროფი (1300-1301) ქაჯთა ტყვეობაში მყოფი
+განსაკუთრებულ ინტერესს იწვევს ლექსითი წარწერები. პირველ ყოვლისა, უნდა აღინიშნოს ანა რჩეულაშვილის წარწერაში ჩართული „ვეფხისტყაოსნის“ ფრაგმენტი – უიმედობის გამომხატველი ორი სტროფი (1300-1301) ქაჯთა ტყვეობაში მყოფი
 ნესტანის წერილიდან. ამით ანა თავის უიმედო ყოფასაც ასახავს:
 „ქ ციხეს ეზი ეზო მაღალსა, თუ ალნი ძლივ შემომაცდება, / გზა
-გურაბითა შემოვლენ, მცველნი მასედა დგებიან; / მაშიგან ორნი გუშაგნი ნაბადსა არ დაცდება, / მათსა შემბელსა დაჴოცენ, ცეცხლურებ მოედებიან. / ჩემო, ნუ მოხვალ ჩემზედა სხუათა მებრძოლთა წესითა,/ ნუცა მე მომკლავ ჭირითა ამისგან უარესითა, / დამთქმეთა, დაგთმობ ჭირითა ამისგან უარესითა“. ტექსტი აშკარად წარწერილია ზეპირად, რის გამოც დამახინჯებულია, მაგრამ მისი მნიშენელობა ქართული ლიტერატურისათვის დიდია: ეს არის „ვეფსისტყაოსნის“ ერთ-ერთი უძველესი ჩანაწერი, რომელიც ორი საუკუნით უსწრებს ჩვენამდე მოღწეულ ხელნაწერებს.
+გურაბითა შემოვლენ, მცველნი მასედა დგებიან; / მაშიგან ორნი გუშაგნი ნაბადსა არ დაცდება, / მათსა შემბელსა დაჴოცენ, ცეცხლურებ მოედებიან. / ჩემო, ნუ მოხვალ ჩემზედა სხუათა მებრძოლთა წესითა,/ ნუცა მე მომკლავ ჭირითა ამისგან უარესითა, / დამთქმეთა, დაგთმობ ჭირითა ამისგან უარესითა“. ტექსტი აშკარად წარწერილია ზეპირად, რის გამოც დამახინჯებულია, მაგრამ მისი მნიშვნელობა ქართული ლიტერატურისათვის დიდია: ეს არის „ვეფხისტყაოსნის“ ერთ-ერთი უძველესი ჩანაწერი, რომელიც ორი საუკუნით უსწრებს ჩვენამდე მოღწეულ ხელნაწერებს.
 ლექსები აღმოჩნდა სხვა წარწერებშიც. ასეთია სულ I0 ლექსი, რომლებიც ადრე პროზაულ ტექსტებად იყო მიჩნეული და ასევე დაიბეჭდა. აქ არის ფრაგმენტები
 „ვეფხისტყაოსნიდან“ და „[[როსტომიანი]]დან“, ლირიკული ლექსები, როგორც მწიგნობრული (მაგ გულქანის მეორე წარწერა), ისე ხალხუყი ზეპირსიტყვიერებიდან (თუმიანის ლექსი „ზეცას გაველ, ზეცა ენახე…“). ზოგი მათგანი თვით წარწერათა ავტორების მიერ ჩანს შეთხზული და საკმაოდ მაღალი მხატვრული დონით გამოირჩევა. მაგ. თუმიანის ერთი სატრფიალო ლექსი ასე იკითხება: „ქ. მზეო, გიშენის წალკოტი ხილითა და ხევნარითა, / უწყალოდ მოკლავ მიჯნურსა და გულსა დახევ ნარითა“.
-ვანის ქვაბთა წარწერები შეიცავენ ახალ მასალებს ძველი ქართული პოეზიის ისტორიისათვის და სრულიად დამსახურებულად იპყრობენ მკელევართა ყურადღებას. გარდა წმინდა ისტორიულ--ლიტერატურული მნიშენელობისა, წარწერები ენობრივი თვალსაზრისითაც საინტერესოა: ისინი მეტნაკლებად ასახავენ სასაუბრო ენის და, ამდენად, [[დიალექტი]]ს თავისებურებებსაც.
+ვანის ქვაბთა წარწერები შეიცავენ ახალ მასალებს ძველი ქართული პოეზიის ისტორიისათვის და სრულიად დამსახურებულად იპყრობენ მკვლევართა ყურადღებას. გარდა წმინდა ისტორიულ--ლიტერატურული მნიშვნელობისა, წარწერები ენობრივი თვალსაზრისითაც საინტერესოა: ისინი მეტნაკლებად ასახავენ სასაუბრო ენის და, ამდენად, [[დიალექტი]]ს თავისებურებებსაც.
 ''შ. ონიანი''
@@ ხაზი 23: / ხაზი 23: @@
 == ლიტერატურა ==
-* ცისკარიშვილი ვ. წარწერები ასპინძის რაიონიდან. – «მასალები საქართველოსა და კავკასიის ისტორიისათვის», ნაკე. 30, თბ. 1954;
+* ცისკარიშვილი ვ. წარწერები ასპინძის რაიონიდან. – „მასალები საქართველოსა და კავკასიის ისტორიისათვის“, ნაკე. 30, თბ. 1954;
-* ონიანი შ. ვანის ქვაბთა მონასტრის წარწერების პოეზია. – «საბჭოთა ხელოვნება», 1959, M7, 1960. №8;
+* ონიანი შ. ვანის ქვაბთა მონასტრის წარწერების პოეზია. – „საბჭოთა ხელოვნება“, 1959, M7, 1960. №8;
 * კეკელიძე კ ვანის ქვაბთა მონასტრის წარწერების პოეზია. – იხ, მისი: ეტიუდები ძველი ქართული ლიტერატურის ისტორიიდან, ტ. I3, თბ., 1974.

←წინა ვერსია		21:26, 27 დეკემბერი 2023-ის ვერსია
ხაზი 17:		ხაზი 17:

	ვანის ქვაბთა წარწერები შეიცავენ ახალ მასალებს ძველი ქართული პოეზიის ისტორიისათვის და სრულიად დამსახურებულად იპყრობენ მკელევართა ყურადღებას. გარდა წმინდა ისტორიულ--ლიტერატურული მნიშენელობისა, წარწერები ენობრივი თვალსაზრისითაც საინტერესოა: ისინი მეტნაკლებად ასახავენ სასაუბრო ენის და, ამდენად, [[დიალექტი]]ს თავისებურებებსაც.		ვანის ქვაბთა წარწერები შეიცავენ ახალ მასალებს ძველი ქართული პოეზიის ისტორიისათვის და სრულიად დამსახურებულად იპყრობენ მკელევართა ყურადღებას. გარდა წმინდა ისტორიულ--ლიტერატურული მნიშენელობისა, წარწერები ენობრივი თვალსაზრისითაც საინტერესოა: ისინი მეტნაკლებად ასახავენ სასაუბრო ენის და, ამდენად, [[დიალექტი]]ს თავისებურებებსაც.
		+
		+	''შ. ონიანი''
		+
		+
		+
		+	== ლიტერატურა ==
		+	* ცისკარიშვილი ვ. წარწერები ასპინძის რაიონიდან. – «მასალები საქართველოსა და კავკასიის ისტორიისათვის», ნაკე. 30, თბ. 1954;
		+	* ონიანი შ. ვანის ქვაბთა მონასტრის წარწერების პოეზია. – «საბჭოთა ხელოვნება», 1959, M7, 1960. №8;
		+	* კეკელიძე კ ვანის ქვაბთა მონასტრის წარწერების პოეზია. – იხ, მისი: ეტიუდები ძველი ქართული ლიტერატურის ისტორიიდან, ტ. I3, თბ., 1974.
		+
		+	==წყარო==
		+	[[ქართული ენა: ენციკლოპედია]]
		+	[[კატეგორია:ქართული წარწერები]]

←წინა ვერსია		21:23, 27 დეკემბერი 2023-ის ვერსია
ხაზი 15:		ხაზი 15:
	ლექსები აღმოჩნდა სხვა წარწერებშიც. ასეთია სულ I0 ლექსი, რომლებიც ადრე პროზაულ ტექსტებად იყო მიჩნეული და ასევე დაიბეჭდა. აქ არის ფრაგმენტები		ლექსები აღმოჩნდა სხვა წარწერებშიც. ასეთია სულ I0 ლექსი, რომლებიც ადრე პროზაულ ტექსტებად იყო მიჩნეული და ასევე დაიბეჭდა. აქ არის ფრაგმენტები
	„ვეფხისტყაოსნიდან“ და „[[როსტომიანი]]დან“, ლირიკული ლექსები, როგორც მწიგნობრული (მაგ გულქანის მეორე წარწერა), ისე ხალხუყი ზეპირსიტყვიერებიდან (თუმიანის ლექსი „ზეცას გაველ, ზეცა ენახე…“). ზოგი მათგანი თვით წარწერათა ავტორების მიერ ჩანს შეთხზული და საკმაოდ მაღალი მხატვრული დონით გამოირჩევა. მაგ. თუმიანის ერთი სატრფიალო ლექსი ასე იკითხება: „ქ. მზეო, გიშენის წალკოტი ხილითა და ხევნარითა, / უწყალოდ მოკლავ მიჯნურსა და გულსა დახევ ნარითა“.		„ვეფხისტყაოსნიდან“ და „[[როსტომიანი]]დან“, ლირიკული ლექსები, როგორც მწიგნობრული (მაგ გულქანის მეორე წარწერა), ისე ხალხუყი ზეპირსიტყვიერებიდან (თუმიანის ლექსი „ზეცას გაველ, ზეცა ენახე…“). ზოგი მათგანი თვით წარწერათა ავტორების მიერ ჩანს შეთხზული და საკმაოდ მაღალი მხატვრული დონით გამოირჩევა. მაგ. თუმიანის ერთი სატრფიალო ლექსი ასე იკითხება: „ქ. მზეო, გიშენის წალკოტი ხილითა და ხევნარითა, / უწყალოდ მოკლავ მიჯნურსა და გულსა დახევ ნარითა“.
		+
		+	ვანის ქვაბთა წარწერები შეიცავენ ახალ მასალებს ძველი ქართული პოეზიის ისტორიისათვის და სრულიად დამსახურებულად იპყრობენ მკელევართა ყურადღებას. გარდა წმინდა ისტორიულ--ლიტერატურული მნიშენელობისა, წარწერები ენობრივი თვალსაზრისითაც საინტერესოა: ისინი მეტნაკლებად ასახავენ სასაუბრო ენის და, ამდენად, [[დიალექტი]]ს თავისებურებებსაც.

←წინა ვერსია		21:21, 27 დეკემბერი 2023-ის ვერსია
ხაზი 9:		ხაზი 9:
	განსაკუთრებულ ინტერესს იწვევს ლექსითი წარწერები. პირველ ყოვლისა, უნდა აღინიშნოს ანა რჩეულაშვილის წარწერაში ჩართული „ვეფხისტყაოსნის“ ფრაგმენტი – უიმედობის გამომხატეელი ორი სტროფი (1300-1301) ქაჯთა ტყვეობაში მყოფი		განსაკუთრებულ ინტერესს იწვევს ლექსითი წარწერები. პირველ ყოვლისა, უნდა აღინიშნოს ანა რჩეულაშვილის წარწერაში ჩართული „ვეფხისტყაოსნის“ ფრაგმენტი – უიმედობის გამომხატეელი ორი სტროფი (1300-1301) ქაჯთა ტყვეობაში მყოფი
	ნესტანის წერილიდან. ამით ანა თავის უიმედო ყოფასაც ასახავს:		ნესტანის წერილიდან. ამით ანა თავის უიმედო ყოფასაც ასახავს:
		+
		+	„ქ ციხეს ეზი ეზო მაღალსა, თუ ალნი ძლივ შემომაცდება, / გზა
		+	გურაბითა შემოვლენ, მცველნი მასედა დგებიან; / მაშიგან ორნი გუშაგნი ნაბადსა არ დაცდება, / მათსა შემბელსა დაჴოცენ, ცეცხლურებ მოედებიან. / ჩემო, ნუ მოხვალ ჩემზედა სხუათა მებრძოლთა წესითა,/ ნუცა მე მომკლავ ჭირითა ამისგან უარესითა, / დამთქმეთა, დაგთმობ ჭირითა ამისგან უარესითა“. ტექსტი აშკარად წარწერილია ზეპირად, რის გამოც დამახინჯებულია, მაგრამ მისი მნიშენელობა ქართული ლიტერატურისათვის დიდია: ეს არის „ვეფსისტყაოსნის“ ერთ-ერთი უძველესი ჩანაწერი, რომელიც ორი საუკუნით უსწრებს ჩვენამდე მოღწეულ ხელნაწერებს.
		+
		+	ლექსები აღმოჩნდა სხვა წარწერებშიც. ასეთია სულ I0 ლექსი, რომლებიც ადრე პროზაულ ტექსტებად იყო მიჩნეული და ასევე დაიბეჭდა. აქ არის ფრაგმენტები
		+	„ვეფხისტყაოსნიდან“ და „[[როსტომიანი]]დან“, ლირიკული ლექსები, როგორც მწიგნობრული (მაგ გულქანის მეორე წარწერა), ისე ხალხუყი ზეპირსიტყვიერებიდან (თუმიანის ლექსი „ზეცას გაველ, ზეცა ენახე…“). ზოგი მათგანი თვით წარწერათა ავტორების მიერ ჩანს შეთხზული და საკმაოდ მაღალი მხატვრული დონით გამოირჩევა. მაგ. თუმიანის ერთი სატრფიალო ლექსი ასე იკითხება: „ქ. მზეო, გიშენის წალკოტი ხილითა და ხევნარითა, / უწყალოდ მოკლავ მიჯნურსა და გულსა დახევ ნარითა“.

←წინა ვერსია		21:12, 27 დეკემბერი 2023-ის ვერსია
ხაზი 3:		ხაზი 3:
	ეანის ქვაბთა მონასტერი თავდაპირველად მამათა მონასტერი იყო, მაგრამ XIV ს. მიწურულიდან, დედათა ე. წ. სამყოფელი (სხვა თვალსაზრისით – თავშესაფარი)		ეანის ქვაბთა მონასტერი თავდაპირველად მამათა მონასტერი იყო, მაგრამ XIV ს. მიწურულიდან, დედათა ე. წ. სამყოფელი (სხვა თვალსაზრისით – თავშესაფარი)
	ჩნდება. მონასტრის ყველაზე მაღალ სართულზე მოთავსებულ ჯვრის ტიპის პატარა გუმბათიანი ეკლესიის კედლებზე, როგორც შიგნით, ისე გარეთ, მოთავსებულია შავი საღებავით შესრულებული მხედრული წარწერები (დაახლ. 50-მდე), რომლებიც ხელწერისა და სხვა მონაცემების მიხედვით სავარაუდოდ XV ს. II ნახ. თარიღდება (წარწერების ერთი ნაწილი გამოაქვეყნა ე. ცისკარიშვილმა, 1954).		ჩნდება. მონასტრის ყველაზე მაღალ სართულზე მოთავსებულ ჯვრის ტიპის პატარა გუმბათიანი ეკლესიის კედლებზე, როგორც შიგნით, ისე გარეთ, მოთავსებულია შავი საღებავით შესრულებული მხედრული წარწერები (დაახლ. 50-მდე), რომლებიც ხელწერისა და სხვა მონაცემების მიხედვით სავარაუდოდ XV ს. II ნახ. თარიღდება (წარწერების ერთი ნაწილი გამოაქვეყნა ე. ცისკარიშვილმა, 1954).
		+
		+	წარწერები ეკუთენის მონასტრის ბინადარ ქალებს, რომლებიც აქ იძულებით მოხვედრილან. ესენი არიან: გულქანი, ანა რჩეულაშვილი, თუმიან გოჯიშვილი, მისი და შაღაბანი სულთანი და სხვ. წარწერებში ქალები გოდებენ თავიანთი მძიმე ხვედრის გამო; თავს ავედრებენ და ითხოვენ შველასა და შენდობას ღეთისმშობლისა და
		+	ღვთაების ხატისაგან. ზოგიერთი წარწერა ყოფითი ხასიათისაა შეიცავს შემსრულებლის ბიოგრაფიულ ცნობებსაც. მაგ. გულქანის პროზაულ წარწერებში ნათქვამია, რომ მასზე „ულამაზეს სულიერი დედამიწაზედა არ იარებოდა“. ის „ქალად და გასათხოვად“ მოუყვანია მანუჩარს (საფიქრებელია, ყვარყვარე [[ათაბაგი]]ს შვილს, რომელიც XV ს. II ნახ-ში მოღვაწეობდა).
		+
		+	განსაკუთრებულ ინტერესს იწვევს ლექსითი წარწერები. პირველ ყოვლისა, უნდა აღინიშნოს ანა რჩეულაშვილის წარწერაში ჩართული „ვეფხისტყაოსნის“ ფრაგმენტი – უიმედობის გამომხატეელი ორი სტროფი (1300-1301) ქაჯთა ტყვეობაში მყოფი
		+	ნესტანის წერილიდან. ამით ანა თავის უიმედო ყოფასაც ასახავს: