ვერდი ჯუზეპე - რედაქტირების ისტორია

Tkenchoshvili 14:31, 6 აგვისტო 2023-ზე

2023-08-06T14:31:54Z

Tkenchoshvili 21:04, 2 აგვისტო 2023-ზე

2023-08-02T21:04:00Z

Tkenchoshvili: /* წყარო */

2023-06-19T07:17:15Z

‎წყარო

Tkenchoshvili 09:08, 5 ნოემბერი 2021-ზე

2021-11-05T09:08:06Z

Tkenchoshvili 12:07, 18 ოქტომბერი 2021-ზე

2021-10-18T12:07:13Z

Tkenchoshvili 21:14, 26 მაისი 2021-ზე

2021-05-26T21:14:11Z

Tkenchoshvili 12:52, 7 აგვისტო 2017-ზე

2017-08-07T12:52:01Z

Tkenchoshvili: მომხმარებელმა Tkenchoshvili გვერდი „ჯუზეპე ვერდი“ გადაიტანა გვერდზე „ვერდი ჯუზეპე“ გადამისამართე...

2017-05-19T09:36:33Z

მომხმარებელმა Tkenchoshvili გვერდი „ჯუზეპე ვერდი“ გადაიტანა გვერდზე „ვერდი ჯუზეპე“ გადამისამართე...

Tkenchoshvili: მომხმარებელმა Tkenchoshvili გვერდი „ვერდი ჯუზეპე“ გადაიტანა გვერდზე „ჯუზეპე ვერდი“

2017-05-18T11:32:31Z

მომხმარებელმა Tkenchoshvili გვერდი „ვერდი ჯუზეპე“ გადაიტანა გვერდზე „ჯუზეპე ვერდი“

Tkenchoshvili: ახალი გვერდი: ჯუზეპე ვერდი '''ვერდი ჯუზეპე''' - (იტალ. Giuseppe Verdi, 10...

2017-05-18T11:32:17Z

ახალი გვერდი: ჯუზეპე ვერდი '''ვერდი ჯუზეპე''' - (იტალ. Giuseppe Verdi, 10...

ახალი გვერდი

[[ფაილი:Verdi j.jpg|thumb|200პქ|ჯუზეპე ვერდი]]
'''ვერდი ჯუზეპე''' - (იტალ. Giuseppe Verdi, 10. X. 1813, რონკოლე, პარმის პროვინცია, – 27. I. 1901, მილანი), იტალიელი კომპოზიტორი.

7 წლიდან სწავლობდა ორგანის დაკვრას, 12 წლისა ეკლესიის ორგანისტი იყო. პირველი ცდები კომპოზიციაში 1828 განეკუთვნება (უვერტიურები, მარშები სასულე ორკესტრისათვის, საფორტეპიანო პიესები). 1831 ვერდი გამოცდებს აბარებს მილანის კონსერვატორიაში. სადაც არ მიიღეს, როგორც პროფესიულად შეუფერებელი. ვერდი მეცადინეობს „ლა სკალას“ თეატრის დირიჟორ ვ. ლავინიასთან, რომელმაც შეძლო ვერდის ნიჭის დაფასება და მისთვის სწორი მიმართულების მიცემა. პირველმა ოპერებმა („ობერტო“, „გრაფი ბონიფაჩო“ (1839), „ნაბუჯი“ (1842), „ერნანი“ (1844), „მაკბეტი“ (1847), ვერდის ფართო აღიარება მოუტანა. მსოფლიო სახელი მოუხვეჭა 50-იან წლებში შქმნილმა ოპერებმა „რიგოლეტომ“ (1851), „ტრუბადურმა“ (1853), „ტრავიატამ“ (1853). ამ ოპერებში რომანტიული ტენდენციები ადგილს უთმობს მკაფიო რეალიზმს, ღრმა ფსიქოლოგიზმს. კომპოზიტორის ყურადღების ცენტრშია უბრალო ადამიანების ბედი (ვიოლეტა, რიგოლეტო, აზუჩენა), სოციალური უთანასწორობა. 1871 დაიდგა ვერდის ერთ-ერთი საუკეთესო ოპერა „აიდა“, რომელიც მიეძღვნა სუეცის არხის გახსნას. ოპერაში აღმოსავლური ეგზოტიკა, თეატრალური ბრწყინვალება და პომპეზურობა შერწყმულია ღრმა ფსიქოლოგიზმთან და დრამატიზმთან. რეალისტური ხელოვნების შედევრი და ფსიქოლოგიური მუსიკალური დრამის ბრწყინვალე ნიმუშია ოპერა „ოტელო“ (1887). ვერდის უკანასკნელი ოპერა „ფალსტაფი“ გონებამახვილური, კომიკური იტალიური ოპერა-ბუფის ჟანრის ნაწარმოებია განახლებულ მუსიკალურ დრამატულ საფუძველზე (1893), ვერდი ყველა დროისა და ხალხის ერთ-ერთი უდიდესი საოპერო კომპოზიტორია. მუსიკის ისტორიაში ვერდი შევიდა როგორც საოპერო ხელოვნების რეფორმატორი. იდეურ-მხატვრულმა სიმდიდრემ, ჰუმანისტურმა სულმა, იტალიის ეროვნულ-დემოკრატიულ კულტურასთან კავშირმა განაპირობა ვერდის ოპერების პოპულარობა მთელ მსოფლიოში. იტალიელი მწერლის ა. მანძონის ხსოვნის აღსანიშნავად ვერდმა შექმნა რეკვიემი (1874). ვერდის ნაწარმოებებია: 26 ოპერა, რეკვიემი კანტატები, სიმებთნი კვარტეტი, ვოკალური [[ანსამბლი|ანსამბლები]], რომანსები, სიმღერები და სხვ.

თბილისის საოპერო თეატრში დადგმულია ვერდის ყველა ცნობილი ოპერა. (გ. ტორაძე)

==წყარო==
მუსიკის ენციკლოპედიური ლექსიკონი / [შემდგ.: ანზორ თამარაშვილი; მთ. რედ.: გულბათ ტორაძე]. [ახალციხე: თბილ. უნ-ტის მესხეთის ფილიალის გამ-ბა], 2005 (ა.ო. "პროგრესი")

[[კატეგორია:კომპოზიტორები]]

←წინა ვერსია		14:31, 6 აგვისტო 2023-ის ვერსია
ხაზი 8:		ხაზი 8:
	1871 დაიდგა ვერდის ერთ-ერთი საუკეთესო [[ოპერა]] „აიდა“, რომელიც მიეძღვნა სუეცის არხის გახსნას. ოპერაში აღმოსავლური ეგზოტიკა, თეატრალური ბრწყინვალება და პომპეზურობა შერწყმულია ღრმა ფსიქოლოგიზმთან და დრამატიზმთან. რეალისტური ხელოვნების შედევრი და ფსიქოლოგიური მუსიკალური [[დრამა (მუსიკა)\|დრამის]] ბრწყინვალე ნიმუშია ოპერა „ოტელო“ (1887). ვერდის უკანასკნელი ოპერა „ფალსტაფი“ გონებამახვილური, კომიკური იტალიური ოპერა-ბუფის ჟანრის ნაწარმოებია განახლებულ მუსიკალურ დრამატულ საფუძველზე (1893), ვერდი ყველა დროისა და ხალხის ერთ-ერთი უდიდესი საოპერო კომპოზიტორია. მუსიკის ისტორიაში ვერდი შევიდა როგორც საოპერო ხელოვნების რეფორმატორი. იდეურ-მხატვრულმა სიმდიდრემ, ჰუმანისტურმა სულმა, [[იტალია\|იტალიის]] ეროვნულ-დემოკრატიულ კულტურასთან კავშირმა განაპირობა ვერდის ოპერების პოპულარობა მთელ მსოფლიოში. იტალიელი მწერლის ა. მანძონის ხსოვნის აღსანიშნავად ვერდმა შექმნა [[რეკვიემი]] (1874). ვერდის ნაწარმოებებია: 26 ოპერა, რეკვიემი [[კანტატა\|კანტატები]], სიმებთნი კვარტეტი, ვოკალური [[ანსამბლი\|ანსამბლები]], რომანსები, სიმღერები და სხვ.		1871 დაიდგა ვერდის ერთ-ერთი საუკეთესო [[ოპერა]] „აიდა“, რომელიც მიეძღვნა სუეცის არხის გახსნას. ოპერაში აღმოსავლური ეგზოტიკა, თეატრალური ბრწყინვალება და პომპეზურობა შერწყმულია ღრმა ფსიქოლოგიზმთან და დრამატიზმთან. რეალისტური ხელოვნების შედევრი და ფსიქოლოგიური მუსიკალური [[დრამა (მუსიკა)\|დრამის]] ბრწყინვალე ნიმუშია ოპერა „ოტელო“ (1887). ვერდის უკანასკნელი ოპერა „ფალსტაფი“ გონებამახვილური, კომიკური იტალიური ოპერა-ბუფის ჟანრის ნაწარმოებია განახლებულ მუსიკალურ დრამატულ საფუძველზე (1893), ვერდი ყველა დროისა და ხალხის ერთ-ერთი უდიდესი საოპერო კომპოზიტორია. მუსიკის ისტორიაში ვერდი შევიდა როგორც საოპერო ხელოვნების რეფორმატორი. იდეურ-მხატვრულმა სიმდიდრემ, ჰუმანისტურმა სულმა, [[იტალია\|იტალიის]] ეროვნულ-დემოკრატიულ კულტურასთან კავშირმა განაპირობა ვერდის ოპერების პოპულარობა მთელ მსოფლიოში. იტალიელი მწერლის ა. მანძონის ხსოვნის აღსანიშნავად ვერდმა შექმნა [[რეკვიემი]] (1874). ვერდის ნაწარმოებებია: 26 ოპერა, რეკვიემი [[კანტატა\|კანტატები]], სიმებთნი კვარტეტი, ვოკალური [[ანსამბლი\|ანსამბლები]], რომანსები, სიმღერები და სხვ.

−
−
−	~~თბილისის საოპერო თეატრში დადგმულია ვერდის ყველა ცნობილი ოპერა. (გ. ტორაძე)~~

	==წყარო==		==წყარო==

@@ ხაზი 4: / ხაზი 4: @@
 წლიდან სწავლობდა ორგანის დაკვრას, 12 წლისა [[ეკლესია|ეკლესიის]] ორგანისტი იყო. პირველი ცდები კომპოზიციაში 1828 განეკუთვნება (უვერტიურები, მარშები სასულე ორკესტრისათვის, საფორტეპიანო პიესები). 1831 ვერდი გამოცდებს აბარებს მილანის კონსერვატორიაში. სადაც არ მიიღეს, როგორც პროფესიულად შეუფერებელი. ვერდი მეცადინეობს „ლა სკალას“ თეატრის დირიჟორ ვ. ლავინიასთან, რომელმაც შეძლო ვერდის ნიჭის დაფასება და მისთვის სწორი მიმართულების მიცემა.
-პირველმა ოპერებმა („ობერტო“, „გრაფი ბონიფაჩო“ (1839), „ნაბუჯი“ (1842), „ერნანი“ (1844), „მაკბეტი“ (1847), ვერდის ფართო აღიარება მოუტანა. მსოფლიო სახელი მოუხვეჭა 50-იან წლებში შქმნილმა ოპერებმა „რიგოლეტომ“ (1851), „ტრუბადურმა“ (1853), „ტრავიატამ“ (1853). ამ ოპერებში რომანტიული ტენდენციები ადგილს უთმობს მკაფიო რეალიზმს, ღრმა ფსიქოლოგიზმს. კომპოზიტორის ყურადღების ცენტრშია უბრალო ადამიანების ბედი (ვიოლეტა, რიგოლეტო, აზუჩენა), სოციალური უთანასწორობა.
+პირველმა ოპერებმა („ობერტო“, „გრაფი ბონიფაჩო“ (1839), „ნაბუჯი“ (1842), „ერნანი“ (1844), „მაკბეტი“ (1847), ვერდის ფართო აღიარება მოუტანა. მსოფლიო სახელი მოუხვეჭა 50-იან წლებში შქმნილმა ოპერებმა „[[რიგოლეტო (ვერდი)|რიგოლეტო]]მ“ (1851), „ტრუბადურმა“ (1853), „[[ტრავიატა (ვერდი)|ტრავიატა]]მ“ (1853). ამ ოპერებში რომანტიული ტენდენციები ადგილს უთმობს მკაფიო რეალიზმს, ღრმა ფსიქოლოგიზმს. კომპოზიტორის ყურადღების ცენტრშია უბრალო ადამიანების ბედი (ვიოლეტა, რიგოლეტო, აზუჩენა), სოციალური უთანასწორობა.
 დაიდგა ვერდის ერთ-ერთი საუკეთესო [[ოპერა]] „აიდა“, რომელიც მიეძღვნა სუეცის არხის გახსნას. ოპერაში აღმოსავლური ეგზოტიკა, თეატრალური ბრწყინვალება და პომპეზურობა შერწყმულია ღრმა ფსიქოლოგიზმთან და დრამატიზმთან. რეალისტური ხელოვნების შედევრი და ფსიქოლოგიური მუსიკალური [[დრამა (მუსიკა)|დრამის]] ბრწყინვალე ნიმუშია ოპერა „ოტელო“ (1887). ვერდის უკანასკნელი ოპერა „ფალსტაფი“ გონებამახვილური, კომიკური იტალიური ოპერა-ბუფის ჟანრის ნაწარმოებია განახლებულ მუსიკალურ დრამატულ საფუძველზე (1893), ვერდი ყველა დროისა და ხალხის ერთ-ერთი უდიდესი საოპერო კომპოზიტორია. მუსიკის ისტორიაში ვერდი შევიდა როგორც საოპერო ხელოვნების რეფორმატორი. იდეურ-მხატვრულმა სიმდიდრემ, ჰუმანისტურმა სულმა, [[იტალია|იტალიის]] ეროვნულ-დემოკრატიულ კულტურასთან კავშირმა განაპირობა ვერდის ოპერების პოპულარობა მთელ მსოფლიოში. იტალიელი მწერლის ა. მანძონის ხსოვნის აღსანიშნავად ვერდმა შექმნა [[რეკვიემი]] (1874). ვერდის ნაწარმოებებია: 26 ოპერა, რეკვიემი [[კანტატა|კანტატები]], სიმებთნი კვარტეტი, ვოკალური [[ანსამბლი|ანსამბლები]], რომანსები, სიმღერები და სხვ.

←წინა ვერსია		09:08, 5 ნოემბერი 2021-ის ვერსია
ხაზი 6:		ხაზი 6:
	პირველმა ოპერებმა („ობერტო“, „გრაფი ბონიფაჩო“ (1839), „ნაბუჯი“ (1842), „ერნანი“ (1844), „მაკბეტი“ (1847), ვერდის ფართო აღიარება მოუტანა. მსოფლიო სახელი მოუხვეჭა 50-იან წლებში შქმნილმა ოპერებმა „რიგოლეტომ“ (1851), „ტრუბადურმა“ (1853), „ტრავიატამ“ (1853). ამ ოპერებში რომანტიული ტენდენციები ადგილს უთმობს მკაფიო რეალიზმს, ღრმა ფსიქოლოგიზმს. კომპოზიტორის ყურადღების ცენტრშია უბრალო ადამიანების ბედი (ვიოლეტა, რიგოლეტო, აზუჩენა), სოციალური უთანასწორობა.		პირველმა ოპერებმა („ობერტო“, „გრაფი ბონიფაჩო“ (1839), „ნაბუჯი“ (1842), „ერნანი“ (1844), „მაკბეტი“ (1847), ვერდის ფართო აღიარება მოუტანა. მსოფლიო სახელი მოუხვეჭა 50-იან წლებში შქმნილმა ოპერებმა „რიგოლეტომ“ (1851), „ტრუბადურმა“ (1853), „ტრავიატამ“ (1853). ამ ოპერებში რომანტიული ტენდენციები ადგილს უთმობს მკაფიო რეალიზმს, ღრმა ფსიქოლოგიზმს. კომპოზიტორის ყურადღების ცენტრშია უბრალო ადამიანების ბედი (ვიოლეტა, რიგოლეტო, აზუჩენა), სოციალური უთანასწორობა.

−	1871 დაიდგა ვერდის ერთ-ერთი საუკეთესო [[ოპერა]] „აიდა“, რომელიც მიეძღვნა სუეცის არხის გახსნას. ოპერაში აღმოსავლური ეგზოტიკა, თეატრალური ბრწყინვალება და პომპეზურობა შერწყმულია ღრმა ფსიქოლოგიზმთან და დრამატიზმთან. რეალისტური ხელოვნების შედევრი და ფსიქოლოგიური მუსიკალური [[დრამა (მუსიკა)\|დრამის]] ბრწყინვალე ნიმუშია ოპერა „ოტელო“ (1887). ვერდის უკანასკნელი ოპერა „ფალსტაფი“ გონებამახვილური, კომიკური იტალიური ოპერა-ბუფის ჟანრის ნაწარმოებია განახლებულ მუსიკალურ დრამატულ საფუძველზე (1893), ვერდი ყველა დროისა და ხალხის ერთ-ერთი უდიდესი საოპერო კომპოზიტორია. მუსიკის ისტორიაში ვერდი შევიდა როგორც საოპერო ხელოვნების რეფორმატორი. იდეურ-მხატვრულმა სიმდიდრემ, ჰუმანისტურმა სულმა, [[იტალია\|იტალიის]] ეროვნულ-დემოკრატიულ კულტურასთან კავშირმა განაპირობა ვერდის ოპერების პოპულარობა მთელ მსოფლიოში. იტალიელი მწერლის ა. მანძონის ხსოვნის აღსანიშნავად ვერდმა შექმნა რეკვიემი (1874). ვერდის ნაწარმოებებია: 26 ოპერა, რეკვიემი [[კანტატა\|კანტატები]], სიმებთნი კვარტეტი, ვოკალური [[ანსამბლი\|ანსამბლები]], რომანსები, სიმღერები და სხვ.	+	1871 დაიდგა ვერდის ერთ-ერთი საუკეთესო [[ოპერა]] „აიდა“, რომელიც მიეძღვნა სუეცის არხის გახსნას. ოპერაში აღმოსავლური ეგზოტიკა, თეატრალური ბრწყინვალება და პომპეზურობა შერწყმულია ღრმა ფსიქოლოგიზმთან და დრამატიზმთან. რეალისტური ხელოვნების შედევრი და ფსიქოლოგიური მუსიკალური [[დრამა (მუსიკა)\|დრამის]] ბრწყინვალე ნიმუშია ოპერა „ოტელო“ (1887). ვერდის უკანასკნელი ოპერა „ფალსტაფი“ გონებამახვილური, კომიკური იტალიური ოპერა-ბუფის ჟანრის ნაწარმოებია განახლებულ მუსიკალურ დრამატულ საფუძველზე (1893), ვერდი ყველა დროისა და ხალხის ერთ-ერთი უდიდესი საოპერო კომპოზიტორია. მუსიკის ისტორიაში ვერდი შევიდა როგორც საოპერო ხელოვნების რეფორმატორი. იდეურ-მხატვრულმა სიმდიდრემ, ჰუმანისტურმა სულმა, [[იტალია\|იტალიის]] ეროვნულ-დემოკრატიულ კულტურასთან კავშირმა განაპირობა ვერდის ოპერების პოპულარობა მთელ მსოფლიოში. იტალიელი მწერლის ა. მანძონის ხსოვნის აღსანიშნავად ვერდმა შექმნა [[რეკვიემი]] (1874). ვერდის ნაწარმოებებია: 26 ოპერა, რეკვიემი [[კანტატა\|კანტატები]], სიმებთნი კვარტეტი, ვოკალური [[ანსამბლი\|ანსამბლები]], რომანსები, სიმღერები და სხვ.

←წინა ვერსია		21:14, 26 მაისი 2021-ის ვერსია
ხაზი 6:		ხაზი 6:
	პირველმა ოპერებმა („ობერტო“, „გრაფი ბონიფაჩო“ (1839), „ნაბუჯი“ (1842), „ერნანი“ (1844), „მაკბეტი“ (1847), ვერდის ფართო აღიარება მოუტანა. მსოფლიო სახელი მოუხვეჭა 50-იან წლებში შქმნილმა ოპერებმა „რიგოლეტომ“ (1851), „ტრუბადურმა“ (1853), „ტრავიატამ“ (1853). ამ ოპერებში რომანტიული ტენდენციები ადგილს უთმობს მკაფიო რეალიზმს, ღრმა ფსიქოლოგიზმს. კომპოზიტორის ყურადღების ცენტრშია უბრალო ადამიანების ბედი (ვიოლეტა, რიგოლეტო, აზუჩენა), სოციალური უთანასწორობა.		პირველმა ოპერებმა („ობერტო“, „გრაფი ბონიფაჩო“ (1839), „ნაბუჯი“ (1842), „ერნანი“ (1844), „მაკბეტი“ (1847), ვერდის ფართო აღიარება მოუტანა. მსოფლიო სახელი მოუხვეჭა 50-იან წლებში შქმნილმა ოპერებმა „რიგოლეტომ“ (1851), „ტრუბადურმა“ (1853), „ტრავიატამ“ (1853). ამ ოპერებში რომანტიული ტენდენციები ადგილს უთმობს მკაფიო რეალიზმს, ღრმა ფსიქოლოგიზმს. კომპოზიტორის ყურადღების ცენტრშია უბრალო ადამიანების ბედი (ვიოლეტა, რიგოლეტო, აზუჩენა), სოციალური უთანასწორობა.

−	1871 დაიდგა ვერდის ერთ-ერთი საუკეთესო ოპერა „აიდა“, რომელიც მიეძღვნა სუეცის არხის გახსნას. ოპერაში აღმოსავლური ეგზოტიკა, თეატრალური ბრწყინვალება და პომპეზურობა შერწყმულია ღრმა ფსიქოლოგიზმთან და დრამატიზმთან. რეალისტური ხელოვნების შედევრი და ფსიქოლოგიური მუსიკალური [[დრამა (მუსიკა)\|დრამის]] ბრწყინვალე ნიმუშია ოპერა „ოტელო“ (1887). ვერდის უკანასკნელი ოპერა „ფალსტაფი“ გონებამახვილური, კომიკური იტალიური ოპერა-ბუფის ჟანრის ნაწარმოებია განახლებულ მუსიკალურ დრამატულ საფუძველზე (1893), ვერდი ყველა დროისა და ხალხის ერთ-ერთი უდიდესი საოპერო კომპოზიტორია. მუსიკის ისტორიაში ვერდი შევიდა როგორც საოპერო ხელოვნების რეფორმატორი. იდეურ-მხატვრულმა სიმდიდრემ, ჰუმანისტურმა სულმა, იტალიის ეროვნულ-დემოკრატიულ კულტურასთან კავშირმა განაპირობა ვერდის ოპერების პოპულარობა მთელ მსოფლიოში. იტალიელი მწერლის ა. მანძონის ხსოვნის აღსანიშნავად ვერდმა შექმნა რეკვიემი (1874). ვერდის ნაწარმოებებია: 26 ოპერა, რეკვიემი კანტატები, სიმებთნი კვარტეტი, ვოკალური [[ანსამბლი\|ანსამბლები]], რომანსები, სიმღერები და სხვ.	+	1871 დაიდგა ვერდის ერთ-ერთი საუკეთესო ოპერა „აიდა“, რომელიც მიეძღვნა სუეცის არხის გახსნას. ოპერაში აღმოსავლური ეგზოტიკა, თეატრალური ბრწყინვალება და პომპეზურობა შერწყმულია ღრმა ფსიქოლოგიზმთან და დრამატიზმთან. რეალისტური ხელოვნების შედევრი და ფსიქოლოგიური მუსიკალური [[დრამა (მუსიკა)\|დრამის]] ბრწყინვალე ნიმუშია ოპერა „ოტელო“ (1887). ვერდის უკანასკნელი ოპერა „ფალსტაფი“ გონებამახვილური, კომიკური იტალიური ოპერა-ბუფის ჟანრის ნაწარმოებია განახლებულ მუსიკალურ დრამატულ საფუძველზე (1893), ვერდი ყველა დროისა და ხალხის ერთ-ერთი უდიდესი საოპერო კომპოზიტორია. მუსიკის ისტორიაში ვერდი შევიდა როგორც საოპერო ხელოვნების რეფორმატორი. იდეურ-მხატვრულმა სიმდიდრემ, ჰუმანისტურმა სულმა, [[იტალია\|იტალიის]] ეროვნულ-დემოკრატიულ კულტურასთან კავშირმა განაპირობა ვერდის ოპერების პოპულარობა მთელ მსოფლიოში. იტალიელი მწერლის ა. მანძონის ხსოვნის აღსანიშნავად ვერდმა შექმნა რეკვიემი (1874). ვერდის ნაწარმოებებია: 26 ოპერა, რეკვიემი [[კანტატა\|კანტატები]], სიმებთნი კვარტეტი, ვოკალური [[ანსამბლი\|ანსამბლები]], რომანსები, სიმღერები და სხვ.

@@ ხაზი 13: / ხაზი 13: @@
 ==წყარო==
-მუსიკის ენციკლოპედიური ლექსიკონი
+[[მუსიკის ენციკლოპედიური ლექსიკონი]]
 [[კატეგორია:კომპოზიტორები]]
 [[კატეგორია:იტალიელი კომპოზიტორები]]

@@ ხაზი 2: / ხაზი 2: @@
 '''ვერდი ჯუზეპე''' - (იტალ. Giuseppe Verdi, 10. X. 1813, რონკოლე, პარმის პროვინცია, – 27. I. 1901, მილანი), იტალიელი კომპოზიტორი.
-წლიდან სწავლობდა ორგანის დაკვრას, 12 წლისა ეკლესიის ორგანისტი იყო. პირველი ცდები კომპოზიციაში 1828 განეკუთვნება (უვერტიურები, მარშები სასულე ორკესტრისათვის, საფორტეპიანო პიესები). 1831 ვერდი გამოცდებს აბარებს მილანის კონსერვატორიაში. სადაც არ მიიღეს, როგორც პროფესიულად შეუფერებელი. ვერდი მეცადინეობს „ლა სკალას“ თეატრის დირიჟორ ვ. ლავინიასთან, რომელმაც შეძლო ვერდის ნიჭის დაფასება და მისთვის სწორი მიმართულების მიცემა. პირველმა ოპერებმა („ობერტო“, „გრაფი ბონიფაჩო“ (1839), „ნაბუჯი“ (1842), „ერნანი“ (1844), „მაკბეტი“ (1847), ვერდის ფართო აღიარება მოუტანა. მსოფლიო სახელი მოუხვეჭა 50-იან წლებში შქმნილმა ოპერებმა „რიგოლეტომ“ (1851), „ტრუბადურმა“ (1853), „ტრავიატამ“ (1853). ამ ოპერებში რომანტიული ტენდენციები ადგილს უთმობს მკაფიო რეალიზმს, ღრმა ფსიქოლოგიზმს. კომპოზიტორის ყურადღების ცენტრშია უბრალო ადამიანების ბედი (ვიოლეტა, რიგოლეტო, აზუჩენა), სოციალური უთანასწორობა. 1871 დაიდგა ვერდის ერთ-ერთი საუკეთესო ოპერა „აიდა“, რომელიც მიეძღვნა სუეცის არხის გახსნას. ოპერაში აღმოსავლური ეგზოტიკა, თეატრალური ბრწყინვალება და პომპეზურობა შერწყმულია ღრმა ფსიქოლოგიზმთან და დრამატიზმთან. რეალისტური ხელოვნების შედევრი და ფსიქოლოგიური მუსიკალური დრამის ბრწყინვალე ნიმუშია ოპერა „ოტელო“ (1887). ვერდის უკანასკნელი ოპერა „ფალსტაფი“ გონებამახვილური, კომიკური იტალიური ოპერა-ბუფის ჟანრის ნაწარმოებია განახლებულ მუსიკალურ დრამატულ საფუძველზე (1893), ვერდი ყველა დროისა და ხალხის ერთ-ერთი უდიდესი საოპერო კომპოზიტორია. მუსიკის ისტორიაში ვერდი შევიდა როგორც საოპერო ხელოვნების რეფორმატორი. იდეურ-მხატვრულმა სიმდიდრემ, ჰუმანისტურმა სულმა, იტალიის ეროვნულ-დემოკრატიულ კულტურასთან კავშირმა განაპირობა ვერდის ოპერების პოპულარობა მთელ მსოფლიოში. იტალიელი მწერლის ა. მანძონის ხსოვნის აღსანიშნავად ვერდმა შექმნა რეკვიემი (1874). ვერდის ნაწარმოებებია: 26 ოპერა, რეკვიემი კანტატები, სიმებთნი კვარტეტი, ვოკალური [[ანსამბლი|ანსამბლები]], რომანსები, სიმღერები და სხვ.
+წლიდან სწავლობდა ორგანის დაკვრას, 12 წლისა [[ეკლესია|ეკლესიის]] ორგანისტი იყო. პირველი ცდები კომპოზიციაში 1828 განეკუთვნება (უვერტიურები, მარშები სასულე ორკესტრისათვის, საფორტეპიანო პიესები). 1831 ვერდი გამოცდებს აბარებს მილანის კონსერვატორიაში. სადაც არ მიიღეს, როგორც პროფესიულად შეუფერებელი. ვერდი მეცადინეობს „ლა სკალას“ თეატრის დირიჟორ ვ. ლავინიასთან, რომელმაც შეძლო ვერდის ნიჭის დაფასება და მისთვის სწორი მიმართულების მიცემა.
@@ ხაზი 12: / ხაზი 16: @@
 [[კატეგორია:კომპოზიტორები]]