ვოლსკი გრიგოლ - რედაქტირების ისტორია

Tkenchoshvili 14:43, 18 ოქტომბერი 2023-ზე

2023-10-18T14:43:09Z

Tkenchoshvili 10:58, 18 ოქტომბერი 2023-ზე

2023-10-18T10:58:33Z

Tkenchoshvili: /* ლიტერატურა */

2023-10-10T19:21:37Z

‎ლიტერატურა

Tkenchoshvili 19:17, 10 ოქტომბერი 2023-ზე

2023-10-10T19:17:02Z

Masatiani 12:00, 10 ოქტომბერი 2023-ზე

2023-10-10T12:00:34Z

Tkenchoshvili: მომხმარებელმა Tkenchoshvili გვერდი „გრიგოლ ვოლსკი“ გადაიტანა გვერდზე „ვოლსკი გრიგოლ“ გადამისამარ...

2022-03-04T10:50:55Z

მომხმარებელმა Tkenchoshvili გვერდი „გრიგოლ ვოლსკი“ გადაიტანა გვერდზე „ვოლსკი გრიგოლ“ გადამისამარ...

Tkenchoshvili: მომხმარებელმა Tkenchoshvili გვერდი „ვოლსკი გრიგოლ“ გადაიტანა გვერდზე „გრიგოლ ვოლსკი“

2022-03-04T10:50:44Z

მომხმარებელმა Tkenchoshvili გვერდი „ვოლსკი გრიგოლ“ გადაიტანა გვერდზე „გრიგოლ ვოლსკი“

Tkenchoshvili 10:50, 4 მარტი 2022-ზე

2022-03-04T10:50:34Z

Tkenchoshvili: ახალი გვერდი: '''ვოლსკი გრიგოლ''' − (1860 − 1909), პუბლიცისტი, პოეტი, მთარგმნელი, ექიმ...

2022-03-04T10:46:51Z

ახალი გვერდი: '''ვოლსკი გრიგოლ''' − (1860 − 1909), პუბლიცისტი, პოეტი, მთარგმნელი, ექიმ...

ახალი გვერდი

'''ვოლსკი გრიგოლ''' − (1860 − 1909), პუბლიცისტი, პოეტი, მთარგმნელი, ექიმი, საზოგადო მოღვაწე; წარმოშობით პოლონელი ფსევდონიმი − გ.უმწიფარიძე. დაიბადა ქუთაისში. დაამთავრა მოსკოვის უნივერსიტეტის სამედიცინო და ფილოლოგიური ფაკულტეტები. უნივერსიტეტში სწავლის დროს მონაწილეობას იღებდა სტუდენტთა მოძრაობაში. უნივერსიტეტის დამთავრების შემდეგ დაბრუნდა სამშობლოში და საზოგადოებრივ საქმიანობაში ჩაერთო. 1888 წლიდან მოღვაწეობდა ბათუმში. მას მნიშვნელოვანი ღვაწლი მიუძღვის 1897 წელს ბათუმის ქალთა პროგიმნაზიის, ხოლო 1900 წელს ვაჟთა გიმნაზიის დაარსებაში, მისივე ინიციატივით 1902 წელს გაიხსნა და 1903 წელს გაფართოვდა ბათუმის პირველი საავადმყოფო, იმავე წელს გაიხსნა ბათუმის გაერთიანებული საჯარო ბიბლიოთეკა, 1908 წელს კი − ბათუმის საბავშვო მუზეუმი. [[დავით კლდიაშვილი|დავით კლდიაშვილთან]] და ივანე მესხთან ერთად იღვწოდა [[აჭარა|აჭარის]] მოსახლეობის კულტურული პროგრესისათვის. ხელმძღვანელობდა [[ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოება|ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოების]] აჭარის განყოფილებას; მხარს უჭერდა დემოკრატიული რეფორმების გატარებას, საწარმოო ძალთა განვითარებას კაპიტალისტურ საფუძველზე. მისი კრიტიკულ-პუბლიცისტური წერილები, ლექსები და თარგმანები 1878 წლიდან იბეჭდებოდა იმდროინდელ ჟურნალ-გაზეთებში. ვოლსკის ეკუთვნის პატრიოტული და ლირიკული ლექსები: „მეგობარს”, „სიზმარი” (1882), „როს საუკუნოდ დავდუმდე”
(1893), ასევე პოპულარულ რომანსად ქცეული „შენ გეტრფი მარად” (1891, მუსიკა [[მელიტონ ბალანჩივაძე|მელიტონ ბალანჩივაძისა]]). 1907 წელს ვოლსკის თავს დაესხნენ და მძიმედ დაჭრეს. მოღვაწეობის გაგრძელება მხოლოდ 1908 წლიდან შეძლო – მუშაობდა თბილისის კერძო გიმნაზიაში [[ქართული ენა|ქართული ენისა]] და ლიტერატურის მასწავლებლად. გარდაიცვალა თბილისში; დაკრძალულია ბათუმში, თუმცა მისი საფლავი დაკარგულია. ვოლსკის სახელს ატარებს ქუჩა ბათუმში.

:::: '''ელეგია'''

::გუნდ-გუნდ ვარსკვლავნი, ანგელოზთ თვალნი,
::ეშხით დამზერენ ტურფა გარემოს.
::მთები მაღალნი, უზარმაზარნი,
::ადიან ზეცას, ისვრიან ჩეროს.
::წყარო მჩქეფარე, ვითა მწყრომარე
::ჩამორბის კლდიდან ვარსკვლავთ მჩინარი,
::ძირსა ველს გაშლილს, ვარდნარით ფენილს,
::ბულბული კვნესის ნაზი, ნარნარი.
::კოშკნი ნგრეულნი, მოხუცებულნი,
::თეთრი თმის გაშლით ჩაფიქრებულან.
::წარსულის, ძველის, გულის მომწველის
::ვერ მპოვნი, მწარედ დაღონებულან.
::ქცევა კაცური, ზნე მამაცური
::მათ გარს ეხვევათ, ვითა სიზმარი...
::მათ არ ამხნევებს, მათ არ აღელვებს
::ცეცხლის მომდები იმედი მტკბარი...
::ვჭვრეტ ჯერ მეც წყვდიადს, მაგრამ განთიადს
::მაინც კი ველი, ვიყო გინდ მკვდარი.

==წყარო==
[[ქართველი პოეტები (ენციკლოპედია)]]
[[კატეგორია:ქართველი პოეტები]]
[[კატეგორია:ქართველი ექიმები]]
[[კატეგორია:ქართველი პუბლიცისტები]]
[[კატეგორია:ვოლსკები]]

@@ ხაზი 1: / ხაზი 1: @@
 [[ფაილი:Grigol volski.JPG|thumb|150პქ|გრიგოლ ვოლსკი]]
-'''ვოლსკი გრიგოლ''' (ფსევდონიმი: „უმწიფარიძე“) — (1860-1909) — პოეტი, პუბლიცისტი, კრიტიკოსი, მთარგმნელი, ექიმი, საზოგადო მოღვაწე. [[ჭავჭავაძე ილია|ილიასა]] და [[წერეთელი აკაკი|აკაკის]] თანამებრძოლი. სწავლობდა ქუთაისის გიმნაზიაში, შემდეგ — მოსკოვის უნივერსიტეტის სამედიცინო ფაკულტეტზე. აქ მონაწილეობდა სტუდენტთა მოძრაობაში, დააარსა „ქართველ სტუდენტთა სათვისტომო“. [[საქართველო|საქართველოში]] დაბრუნების შემდეგ [[ქართული ენა|ქართულ ენას]] ასწავლიდა [[თბილისი|თბილისის]] სათავადაზნაურო გიმნაზიაში. სიცოცხლის დიდი ნაწილი გაატარა ბათუმში, სადაც ჩაბმული იყო [[ქალაქი]]ს საზოგადოებრივ ცხოვრებაში (დააარსა [[ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოება|ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოების]] სკოლა და გიმნაზია, მონაწილეობდა საქველმოქმედო საზოგადოებაში, [[ნავსადგური|ნავსადგურის]] კეთილმოწყობასა და [[თეატრი|თეატრის]] დაარსების საქმეში, იბრძოდა ქალაქის მოსახლეობის ეროვნულ ინტერესთა დასაცავად).
+'''ვოლსკი გრიგოლ''' – (ფსევდონიმი: „უმწიფარიძე“), (1860-1909) – პოეტი, პუბლიცისტი, კრიტიკოსი, მთარგმნელი, ექიმი, საზოგადო მოღვაწე. [[ჭავჭავაძე ილია|ილიასა]] და [[წერეთელი აკაკი|აკაკის]] თანამებრძოლი.
 გ. ვოლსკის ლექსები, კრიტიკულ-პუბლიცისტური და ლიტერატურული წერილები ისტორიის, ენის, პედაგოგიკის, საზოგადოებრივი ცხოვრების საკითხებზე ქვეყნდებოდა იმდროინდელ ქართულსა და რუსულ პრესაში — „[[შრომა (გაზეთი)|შრომაში]]“, „[[დროება (გაზეთი)|დროებაში]]“, „[[ივერია (გაზეთი და ჟურნალი)|ივერია]]ში“, „კვალში“, „მოამბეში“, „მნათობში“, „ნოვოე ობოზრენიეში“. აღსანიშნავია მისი ლექსები: „მე იქ შევზრდილვარ“, „სიზმარი“, „ელეგია“, „შენ გეტრფი მარად“, „როს საუკუნოდ დავდუმდე“, რომლებიც პატრიოტული და სატრფიალო ლირიკის ჩინებულ ნიმუშებს წარმოადგენს და დიდად პოპულარულიც იყო, ზოგიერთ მათგანს მღეროდნენ კიდეც.
@@ ხაზი 22: / ხაზი 24: @@
 [[კატეგორია:ქართველი კრიტიკოსები]]
 [[კატეგორია:ქართველი საზოგადო მოღვაწეები]]
 [[კატეგორია:ვოლსკები]]

@@ ხაზი 1: / ხაზი 1: @@
-[[ფაილი:Grigol volski.JPG|thumb|გრიგოლ ვოლსკი]]
+[[ფაილი:Grigol volski.JPG|thumb|150პქ|გრიგოლ ვოლსკი]]
 '''ვოლსკი გრიგოლ''' (ფსევდონიმი: „უმწიფარიძე“) — (1860-1909) — პოეტი, პუბლიცისტი, კრიტიკოსი, მთარგმნელი, ექიმი, საზოგადო მოღვაწე. [[ჭავჭავაძე ილია|ილიასა]] და [[წერეთელი აკაკი|აკაკის]] თანამებრძოლი. სწავლობდა ქუთაისის გიმნაზიაში, შემდეგ — მოსკოვის უნივერსიტეტის სამედიცინო ფაკულტეტზე. აქ მონაწილეობდა სტუდენტთა მოძრაობაში, დააარსა „ქართველ სტუდენტთა სათვისტომო“. [[საქართველო|საქართველოში]] დაბრუნების შემდეგ [[ქართული ენა|ქართულ ენას]] ასწავლიდა [[თბილისი|თბილისის]] სათავადაზნაურო გიმნაზიაში. სიცოცხლის დიდი ნაწილი გაატარა ბათუმში, სადაც ჩაბმული იყო [[ქალაქი]]ს საზოგადოებრივ ცხოვრებაში (დააარსა [[ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოება|ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოების]] სკოლა და გიმნაზია, მონაწილეობდა საქველმოქმედო საზოგადოებაში, [[ნავსადგური|ნავსადგურის]] კეთილმოწყობასა და [[თეატრი|თეატრის]] დაარსების საქმეში, იბრძოდა ქალაქის მოსახლეობის ეროვნულ ინტერესთა დასაცავად).
@@ ხაზი 7: / ხაზი 7: @@
 გ. ვოლსკის მნიშვნელოვანი დამსახურება მიუძღვის ქართული ლიტერატურის რუსულ ენაზე პოპულარიზაციის საქმეში. მან თარგმნა ქართველ მწერალთა არაერთი ნაწარმოები: ი. ჭავჭავაძის „კაცია-ადამიანი?!“, [[არაგვისპირელი შიო|შ. არაგვისპირელის]] „ესაა ჩვენი ცხოვრება“, [[გაბაშვილი ეკატერინე|ე. გაბაშვილის]] „სახრჩობელასთან“, დ. მეგრელიძის „ბაბუა სვიმონი“. ჰქონდა ქართულად ნათარგმნი თხზულებებიც — [[ჩეხოვი ანტონ|ჩეხოვის]] ნოველები, [[ანდერსენი ჰანს ქრისტიან|ანდერსენის]] [[ზღაპარი|ზღაპრები]].
 ==ლიტერატურა==
 * [[ხახანაშვილი ალექსანდრე|ა. ხახანაშვილი]], ქართული სიტყვიერების ისტორია (მეცხრამეტე საუკუნე), 1913 [[https://catalog.nplg.gov.ge/record=b1383433~S1*geo]];
 * დ. ნაცვალაძე, გრიგოლ ვოლსკი, ბათუმი, 1955 [[https://catalog.nplg.gov.ge/record=b1418060~S1*geo]].
 ==წყარო==
 * [[ქართული მწერლობა: ლექსიკონი-ცნობარი]]

@@ ხაზი 9: / ხაზი 9: @@
 ==ლიტერატურა==
-[[ხახანაშვილი ალექსანდრე|ა. ხახანაშვილი]], ქართული სიტყვიერების ისტორია (მეცხრამეტე საუკუნე), 1913 [[https://catalog.nplg.gov.ge/record=b1383433~S1*geo]];
+* [[ხახანაშვილი ალექსანდრე|ა. ხახანაშვილი]], ქართული სიტყვიერების ისტორია (მეცხრამეტე საუკუნე), 1913 [[https://catalog.nplg.gov.ge/record=b1383433~S1*geo]];
-დ. ნაცვალაძე, გრიგოლ ვოლსკი, ბათუმი, 1955 [[https://catalog.nplg.gov.ge/record=b1418060~S1*geo]].
+* დ. ნაცვალაძე, გრიგოლ ვოლსკი, ბათუმი, 1955 [[https://catalog.nplg.gov.ge/record=b1418060~S1*geo]].
+==წყარო==
 [[კატეგორია:ქართველი პოეტები]]
 [[კატეგორია:ქართველი ექიმები]]

@@ ხაზი 1: / ხაზი 1: @@
 [[ფაილი:Grigol volski.JPG|thumb|გრიგოლ ვოლსკი]]
-'''ვოლსკი გრიგოლ''' (ფსევდონიმი: „უმწიფარიძე“) (1860-1909) — პოეტი, პუბლიცისტი, კრიტიკოსი, მთარგმნელი, ექიმი, საზოგადო მოღვაწე. [[ჭავჭავაძე ილია|ილიასა]] და [[წერეთელი აკაკი|აკაკის]] თანამებრძოლი. სწავლობდა ქუთაისის გიმნაზიაში, შემდეგ — მოსკოვის უნივერსიტეტის სამედიცინო ფაკულტეტზე. აქ მონაწილეობდა სტუდენტთა მოძრაობაში, დააარსა „ქართველ სტუდენტთა სათვისტომო“. [[საქართველო|საქართველოში]] დაბრუნების შემდეგ [[ქართული ენა|ქართულ ენას]] ასწავლიდა [[თბილისი|თბილისის]] სათავადაზნაურო გიმნაზიაში. სიცოცხლის დიდი ნაწილი გაატარა ბათუმში, სადაც ჩაბმული იყო ქალაქის საზოგადოებრივ ცხოვრებაში (დააარსა [[ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოება|ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოების]] სკოლა და გიმნაზია, მონაწილეობდა საქველმოქმედო საზოგადოებაში, [[ნავსადგური|ნავსადგურის]] კეთილმოწყობასა და [[თეატრი|თეატრის]] დაარსების საქმეში, იბრძოდა ქალაქის მოსახლეობის ეროვნულ ინტერესთა დასაცავად).
+'''ვოლსკი გრიგოლ''' (ფსევდონიმი: „უმწიფარიძე“) — (1860-1909) — პოეტი, პუბლიცისტი, კრიტიკოსი, მთარგმნელი, ექიმი, საზოგადო მოღვაწე. [[ჭავჭავაძე ილია|ილიასა]] და [[წერეთელი აკაკი|აკაკის]] თანამებრძოლი. სწავლობდა ქუთაისის გიმნაზიაში, შემდეგ — მოსკოვის უნივერსიტეტის სამედიცინო ფაკულტეტზე. აქ მონაწილეობდა სტუდენტთა მოძრაობაში, დააარსა „ქართველ სტუდენტთა სათვისტომო“. [[საქართველო|საქართველოში]] დაბრუნების შემდეგ [[ქართული ენა|ქართულ ენას]] ასწავლიდა [[თბილისი|თბილისის]] სათავადაზნაურო გიმნაზიაში. სიცოცხლის დიდი ნაწილი გაატარა ბათუმში, სადაც ჩაბმული იყო [[ქალაქი]]ს საზოგადოებრივ ცხოვრებაში (დააარსა [[ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოება|ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოების]] სკოლა და გიმნაზია, მონაწილეობდა საქველმოქმედო საზოგადოებაში, [[ნავსადგური|ნავსადგურის]] კეთილმოწყობასა და [[თეატრი|თეატრის]] დაარსების საქმეში, იბრძოდა ქალაქის მოსახლეობის ეროვნულ ინტერესთა დასაცავად).
-გ. ვოლსკის ლექსები, კრიტიკულ-პუბლიცისტური და ლიტერატურული წერილები ისტორიის, ენის, პედაგოგიკის, საზოგადოებრივი ცხოვრების საკითხებზე ქვეყნდებოდა იმდროინდელ ქართულსა და რუსულ პრესაში — „[[შრომა (გაზეთი)|შრომაში]]“, „[[დროება (გაზეთი)|დროებაში]]“, „ივერიაში“, „კვალში“, „მოამბეში“, „მნათობში“, „ნოვოე ობოზრენიეში“. აღსანიშნავია მისი ლექსები: „მე იქ შევზრდილვარ“, „სიზმარი“, „ელეგია“, „შენ გეტრფი მარად“, „როს საუკუნოდ დავდუმდე“, რომლებიც პატრიოტული და სატრფიალო ლირიკის ჩინებულ ნიმუშებს წარმოადგენს და დიდად პოპულარულიც იყო, ზოგიერთ მათგანს მღეროდნენ კიდეც.
+გ. ვოლსკის ლექსები, კრიტიკულ-პუბლიცისტური და ლიტერატურული წერილები ისტორიის, ენის, პედაგოგიკის, საზოგადოებრივი ცხოვრების საკითხებზე ქვეყნდებოდა იმდროინდელ ქართულსა და რუსულ პრესაში — „[[შრომა (გაზეთი)|შრომაში]]“, „[[დროება (გაზეთი)|დროებაში]]“, „[[ივერია (გაზეთი და ჟურნალი)|ივერია]]ში“, „კვალში“, „მოამბეში“, „მნათობში“, „ნოვოე ობოზრენიეში“. აღსანიშნავია მისი ლექსები: „მე იქ შევზრდილვარ“, „სიზმარი“, „ელეგია“, „შენ გეტრფი მარად“, „როს საუკუნოდ დავდუმდე“, რომლებიც პატრიოტული და სატრფიალო ლირიკის ჩინებულ ნიმუშებს წარმოადგენს და დიდად პოპულარულიც იყო, ზოგიერთ მათგანს მღეროდნენ კიდეც.
 საყურადღებოა გ. ვოლსკის ნარკვევები: „მგზავრის შენიშვნები“, „ზღვის გადაღმიდან საუბარი ქართველ პატრიოტებზე“, „სკოლა და ლოღიკა“, კრიტიკული წერილი ილია ჭავჭავაძის „[[დემეტრე II თავდადებული|დიმიტრი თავდადებულის]]“ თაობაზე.
@@ ხაზი 14: / ხაზი 14: @@
 [[კატეგორია:ქართველი პოეტები]]
 [[კატეგორია:ქართველი ექიმები]]
 [[კატეგორია:ქართველი პუბლიცისტები]]
 [[კატეგორია:ვოლსკები]]

←წინა ვერსია		10:50, 4 მარტი 2022-ის ვერსია
ხაზი 1:		ხაზი 1:
		+	[[ფაილი:Grigol volski.JPG\|thumb\|გრიგოლ ვოლსკი]]
	'''ვოლსკი გრიგოლ''' − (1860 − 1909), პუბლიცისტი, პოეტი, მთარგმნელი, ექიმი, საზოგადო მოღვაწე; წარმოშობით პოლონელი ფსევდონიმი − გ.უმწიფარიძე. დაიბადა ქუთაისში. დაამთავრა მოსკოვის უნივერსიტეტის სამედიცინო და ფილოლოგიური ფაკულტეტები. უნივერსიტეტში სწავლის დროს მონაწილეობას იღებდა სტუდენტთა მოძრაობაში. უნივერსიტეტის დამთავრების შემდეგ დაბრუნდა სამშობლოში და საზოგადოებრივ საქმიანობაში ჩაერთო. 1888 წლიდან მოღვაწეობდა ბათუმში. მას მნიშვნელოვანი ღვაწლი მიუძღვის 1897 წელს ბათუმის ქალთა პროგიმნაზიის, ხოლო 1900 წელს ვაჟთა გიმნაზიის დაარსებაში, მისივე ინიციატივით 1902 წელს გაიხსნა და 1903 წელს გაფართოვდა ბათუმის პირველი საავადმყოფო, იმავე წელს გაიხსნა ბათუმის გაერთიანებული საჯარო ბიბლიოთეკა, 1908 წელს კი − ბათუმის საბავშვო მუზეუმი. [[დავით კლდიაშვილი\|დავით კლდიაშვილთან]] და ივანე მესხთან ერთად იღვწოდა [[აჭარა\|აჭარის]] მოსახლეობის კულტურული პროგრესისათვის. ხელმძღვანელობდა [[ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოება\|ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოების]] აჭარის განყოფილებას; მხარს უჭერდა დემოკრატიული რეფორმების გატარებას, საწარმოო ძალთა განვითარებას კაპიტალისტურ საფუძველზე. მისი კრიტიკულ-პუბლიცისტური წერილები, ლექსები და თარგმანები 1878 წლიდან იბეჭდებოდა იმდროინდელ ჟურნალ-გაზეთებში. ვოლსკის ეკუთვნის პატრიოტული და ლირიკული ლექსები: „მეგობარს”, „სიზმარი” (1882), „როს საუკუნოდ დავდუმდე”		'''ვოლსკი გრიგოლ''' − (1860 − 1909), პუბლიცისტი, პოეტი, მთარგმნელი, ექიმი, საზოგადო მოღვაწე; წარმოშობით პოლონელი ფსევდონიმი − გ.უმწიფარიძე. დაიბადა ქუთაისში. დაამთავრა მოსკოვის უნივერსიტეტის სამედიცინო და ფილოლოგიური ფაკულტეტები. უნივერსიტეტში სწავლის დროს მონაწილეობას იღებდა სტუდენტთა მოძრაობაში. უნივერსიტეტის დამთავრების შემდეგ დაბრუნდა სამშობლოში და საზოგადოებრივ საქმიანობაში ჩაერთო. 1888 წლიდან მოღვაწეობდა ბათუმში. მას მნიშვნელოვანი ღვაწლი მიუძღვის 1897 წელს ბათუმის ქალთა პროგიმნაზიის, ხოლო 1900 წელს ვაჟთა გიმნაზიის დაარსებაში, მისივე ინიციატივით 1902 წელს გაიხსნა და 1903 წელს გაფართოვდა ბათუმის პირველი საავადმყოფო, იმავე წელს გაიხსნა ბათუმის გაერთიანებული საჯარო ბიბლიოთეკა, 1908 წელს კი − ბათუმის საბავშვო მუზეუმი. [[დავით კლდიაშვილი\|დავით კლდიაშვილთან]] და ივანე მესხთან ერთად იღვწოდა [[აჭარა\|აჭარის]] მოსახლეობის კულტურული პროგრესისათვის. ხელმძღვანელობდა [[ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოება\|ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოების]] აჭარის განყოფილებას; მხარს უჭერდა დემოკრატიული რეფორმების გატარებას, საწარმოო ძალთა განვითარებას კაპიტალისტურ საფუძველზე. მისი კრიტიკულ-პუბლიცისტური წერილები, ლექსები და თარგმანები 1878 წლიდან იბეჭდებოდა იმდროინდელ ჟურნალ-გაზეთებში. ვოლსკის ეკუთვნის პატრიოტული და ლირიკული ლექსები: „მეგობარს”, „სიზმარი” (1882), „როს საუკუნოდ დავდუმდე”
	(1893), ასევე პოპულარულ რომანსად ქცეული „შენ გეტრფი მარად” (1891, მუსიკა [[მელიტონ ბალანჩივაძე\|მელიტონ ბალანჩივაძისა]]). 1907 წელს ვოლსკის თავს დაესხნენ და მძიმედ დაჭრეს. მოღვაწეობის გაგრძელება მხოლოდ 1908 წლიდან შეძლო – მუშაობდა თბილისის კერძო გიმნაზიაში [[ქართული ენა\|ქართული ენისა]] და ლიტერატურის მასწავლებლად. გარდაიცვალა თბილისში; დაკრძალულია ბათუმში, თუმცა მისი საფლავი დაკარგულია. ვოლსკის სახელს ატარებს ქუჩა ბათუმში.		(1893), ასევე პოპულარულ რომანსად ქცეული „შენ გეტრფი მარად” (1891, მუსიკა [[მელიტონ ბალანჩივაძე\|მელიტონ ბალანჩივაძისა]]). 1907 წელს ვოლსკის თავს დაესხნენ და მძიმედ დაჭრეს. მოღვაწეობის გაგრძელება მხოლოდ 1908 წლიდან შეძლო – მუშაობდა თბილისის კერძო გიმნაზიაში [[ქართული ენა\|ქართული ენისა]] და ლიტერატურის მასწავლებლად. გარდაიცვალა თბილისში; დაკრძალულია ბათუმში, თუმცა მისი საფლავი დაკარგულია. ვოლსკის სახელს ატარებს ქუჩა ბათუმში.

@@ ხაზი 1: / ხაზი 1: @@
 [[ფაილი:Grigol volski.JPG|thumb|გრიგოლ ვოლსკი]]
-'''ვოლსკი გრიგოლ''' − (1860 − 1909),  პუბლიცისტი, პოეტი, მთარგმნელი, ექიმი, საზოგადო მოღვაწე; წარმოშობით პოლონელი ფსევდონიმი − გ.უმწიფარიძე. დაიბადა ქუთაისში. დაამთავრა მოსკოვის უნივერსიტეტის სამედიცინო და ფილოლოგიური ფაკულტეტები. უნივერსიტეტში სწავლის დროს მონაწილეობას იღებდა სტუდენტთა მოძრაობაში. უნივერსიტეტის დამთავრების შემდეგ დაბრუნდა სამშობლოში და საზოგადოებრივ საქმიანობაში ჩაერთო. 1888 წლიდან მოღვაწეობდა ბათუმში. მას მნიშვნელოვანი ღვაწლი მიუძღვის 1897 წელს ბათუმის ქალთა პროგიმნაზიის, ხოლო 1900 წელს ვაჟთა გიმნაზიის დაარსებაში, მისივე ინიციატივით 1902 წელს გაიხსნა და 1903 წელს გაფართოვდა ბათუმის პირველი საავადმყოფო, იმავე წელს გაიხსნა ბათუმის გაერთიანებული საჯარო ბიბლიოთეკა, 1908 წელს კი − ბათუმის საბავშვო მუზეუმი. [[დავით კლდიაშვილი|დავით კლდიაშვილთან]] და ივანე მესხთან ერთად იღვწოდა [[აჭარა|აჭარის]] მოსახლეობის კულტურული პროგრესისათვის. ხელმძღვანელობდა [[ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოება|ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოების]] აჭარის განყოფილებას; მხარს უჭერდა დემოკრატიული რეფორმების გატარებას, საწარმოო ძალთა განვითარებას კაპიტალისტურ საფუძველზე. მისი კრიტიკულ-პუბლიცისტური წერილები, ლექსები და თარგმანები 1878 წლიდან იბეჭდებოდა იმდროინდელ ჟურნალ-გაზეთებში. ვოლსკის ეკუთვნის პატრიოტული და ლირიკული ლექსები: „მეგობარს”, „სიზმარი” (1882), „როს საუკუნოდ დავდუმდე”
+'''ვოლსკი გრიგოლ''' (ფსევდონიმი: „უმწიფარიძე“) (1860-1909) — პოეტი, პუბლიცისტი, კრიტიკოსი, მთარგმნელი, ექიმი, საზოგადო მოღვაწე. [[ჭავჭავაძე ილია|ილიასა]] და [[წერეთელი აკაკი|აკაკის]] თანამებრძოლი. სწავლობდა ქუთაისის გიმნაზიაში, შემდეგ — მოსკოვის უნივერსიტეტის სამედიცინო ფაკულტეტზე. აქ მონაწილეობდა სტუდენტთა მოძრაობაში, დააარსა „ქართველ სტუდენტთა სათვისტომო“. [[საქართველო|საქართველოში]] დაბრუნების შემდეგ [[ქართული ენა|ქართულ ენას]] ასწავლიდა [[თბილისი|თბილისის]] სათავადაზნაურო გიმნაზიაში. სიცოცხლის დიდი ნაწილი გაატარა ბათუმში, სადაც ჩაბმული იყო ქალაქის საზოგადოებრივ ცხოვრებაში (დააარსა [[ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოება|ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოების]] სკოლა და გიმნაზია, მონაწილეობდა საქველმოქმედო საზოგადოებაში, [[ნავსადგური|ნავსადგურის]] კეთილმოწყობასა და [[თეატრი|თეატრის]] დაარსების საქმეში, იბრძოდა ქალაქის მოსახლეობის ეროვნულ ინტერესთა დასაცავად).
-(1893), ასევე პოპულარულ რომანსად ქცეული „შენ გეტრფი მარად” (1891, მუსიკა [[მელიტონ ბალანჩივაძე|მელიტონ ბალანჩივაძისა]]). 1907 წელს ვოლსკის თავს დაესხნენ და მძიმედ დაჭრეს. მოღვაწეობის გაგრძელება მხოლოდ 1908 წლიდან შეძლო – მუშაობდა თბილისის კერძო გიმნაზიაში [[ქართული ენა|ქართული ენისა]] და ლიტერატურის მასწავლებლად. გარდაიცვალა თბილისში; დაკრძალულია ბათუმში, თუმცა მისი საფლავი დაკარგულია. ვოლსკის სახელს ატარებს ქუჩა ბათუმში.
-:::: '''ელეგია'''
+საყურადღებოა გ. ვოლსკის ნარკვევები: „მგზავრის შენიშვნები“, „ზღვის გადაღმიდან საუბარი ქართველ პატრიოტებზე“, „სკოლა და ლოღიკა“, კრიტიკული წერილი ილია ჭავჭავაძის „[[დემეტრე II თავდადებული|დიმიტრი თავდადებულის]]“ თაობაზე.
-::გუნდ-გუნდ ვარსკვლავნი, ანგელოზთ თვალნი,
+გ. ვოლსკის მნიშვნელოვანი დამსახურება მიუძღვის ქართული ლიტერატურის რუსულ ენაზე პოპულარიზაციის საქმეში. მან თარგმნა ქართველ მწერალთა არაერთი ნაწარმოები: ი. ჭავჭავაძის „კაცია-ადამიანი?!“, [[არაგვისპირელი შიო|შ. არაგვისპირელის]] „ესაა ჩვენი ცხოვრება“, [[გაბაშვილი ეკატერინე|ე. გაბაშვილის]] „სახრჩობელასთან“, დ. მეგრელიძის „ბაბუა სვიმონი“. ჰქონდა ქართულად ნათარგმნი თხზულებებიც — [[ჩეხოვი ანტონ|ჩეხოვის]] ნოველები, [[ანდერსენი ჰანს ქრისტიან|ანდერსენის]] [[ზღაპარი|ზღაპრები]].
-::ეშხით დამზერენ ტურფა გარემოს.
-::მთები მაღალნი, უზარმაზარნი,
+==ლიტერატურა==
-::ადიან ზეცას, ისვრიან ჩეროს.
+[[ხახანაშვილი ალექსანდრე|ა. ხახანაშვილი]], ქართული სიტყვიერების ისტორია (მეცხრამეტე საუკუნე), 1913 [[https://catalog.nplg.gov.ge/record=b1383433~S1*geo]];
-::წყარო მჩქეფარე, ვითა მწყრომარე
+დ. ნაცვალაძე, გრიგოლ ვოლსკი, ბათუმი, 1955 [[https://catalog.nplg.gov.ge/record=b1418060~S1*geo]].
-::ჩამორბის კლდიდან ვარსკვლავთ მჩინარი,
-::ძირსა ველს გაშლილს, ვარდნარით ფენილს,
-::ბულბული კვნესის ნაზი, ნარნარი.
-::კოშკნი ნგრეულნი, მოხუცებულნი,
-::თეთრი თმის გაშლით ჩაფიქრებულან.
-::წარსულის, ძველის, გულის მომწველის
-::ვერ მპოვნი, მწარედ დაღონებულან.
-::ქცევა კაცური, ზნე მამაცური
-::მათ გარს ეხვევათ, ვითა სიზმარი...
-::მათ არ ამხნევებს, მათ არ აღელვებს
-::ცეცხლის მომდები იმედი მტკბარი...
-::ვჭვრეტ ჯერ მეც წყვდიადს, მაგრამ განთიადს
-::მაინც კი ველი, ვიყო გინდ მკვდარი.
 [[კატეგორია:ქართველი პოეტები]]
 [[კატეგორია:ქართველი ექიმები]]
 [[კატეგორია:ქართველი პუბლიცისტები]]
 [[კატეგორია:ვოლსკები]]