თიმსარიანი - რედაქტირების ისტორია

Tkenchoshvili: /* წყარო */

2023-11-12T22:02:46Z

‎წყარო

Masatiani 13:30, 19 ოქტომბერი 2023-ზე

2023-10-19T13:30:51Z

Tkenchoshvili 13:42, 24 სექტემბერი 2023-ზე

2023-09-24T13:42:08Z

Masatiani: ახალი გვერდი: '''თიმსარიანი''' (XVIII ს.) — ინდური წარმოშობის ერთი ჩარჩოთი შემოფა...

2023-09-23T09:58:55Z

ახალი გვერდი: '''თიმსარიანი''' (XVIII ს.) — ინდური წარმოშობის ერთი ჩარჩოთი შემოფა...

ახალი გვერდი

'''თიმსარიანი''' (XVIII ს.) — ინდური წარმოშობის ერთი ჩარჩოთი შემოფარგლული [[არაკი|არაკების]] კრებული ბრძენი სინდბადისა და შვიდი ვეზირის შესახებ ანუ „სინდბადი და ქალთა მზაკვრობა“ (იგივე „შვიდვეზირიანი“, როგორც უწოდებენ „ბახთიარ-ნამესგან“ ანუ „ათვეზირიანისგან“ განსხვავებით). ძეგლი ფაჰლაური და არაბული გზით შემოვიდა ახალ სპარსულ მწერლობაში. კლასიკურ ხანაში შეიქმნა რამდენიმე პოეტური და პროზაული ვერსია, მათ შორის — ზაჰირი სამარყანდელის - (XII ს.) ლექსნარევი პროზით დაწერილი „სინდბანდ-ნამე“. არაკებს ჰყვებიან ვეზირები, რათა უდანაშაულო უფლისწული სიკვდილისგან იხსნან. ამ ე. წ. „დიდ სინდბადს“ (არსებობს შემოკლებული ვერსიაც) უკავშირდება ქართული „თიმსარიანი“ (არაბულ-სპარსული „თამსილ“ ნიშნავს არაკს). თხზულების მთარგმნელი არის [[თეიმურაზ II|თეიმურაზ მეორე]]. თარგმანი საკმაოდ თავისუფალია, შემოკლებულია უმთავრესად გაჭიანურებული მრავალსიტყვაობა, ამოღებულია უამრავი ჩანართი ლექსი. დაცულია [[არაკი|არაკების]] რაოდენობა (ოცდათორმეტი) და თანმიმდევრობა. ზოგი განსხვავებული დეტალი საინტერესოა სპარსული ტექსტის შესასწავლად. „თიმსარიანი“ ოთხჯერ არის გამოცემული: 1903 წ. [[თაყაიშვილი ექვთიმე|ე. თაყაიშვილის]] რედაქტორობით; 1935 წ. ა. გაწერელიამ გაიმეორა ეს გამოცემა; 1939 წ. გ. ჯაკობიას რედაქტორობით; 1965 წ. თ. გორელიშვილის რედაქტორობით.

==ტექსტი და ლიტერატურა==
* თეიმურაზ მეორე, თხზულებანი, 1939;
* თ გორელიშვილი, „სინდბად-ნამესა“ და „თიმსარიანის“ ურთიერთობისათვის, თსუ შრომები, ტ. 99, 1962.

==წყარო==
[[ქართული მწერლობა: ლექსიკონი-ცნობარი]]

[[კატეგორია: სპარსული პროზა]]
[[კატეგორია: თარგმანები]]
[[კატეგორია: ქართველი ჰიმნოგრაფები]]
[[კატეგორია:თეიმურაზ -II, მთარგმნელი.]]

←წინა ვერსია		22:02, 12 ნოემბერი 2023-ის ვერსია
ხაზი 9:		ხაზი 9:


−	[[კატეგორია: სპარსული ~~პროზა~~]]	+	[[კატეგორია: სპარსული ლიტერატურა]]
−	[[კატეგორია: თარგმანები]]	+	[[კატეგორია:ქართული თარგმანები]]

@@ ხაზი 1: / ხაზი 1: @@
-'''თიმსარიანი''' (XVIII ს.) — ინდური წარმოშობის ერთი ჩარჩოთი შემოფარგლული [[არაკი|არაკების]] კრებული ბრძენი სინდბადისა და შვიდი [[ვეზირი]]ს შესახებ ანუ „სინდბადი და ქალთა მზაკვრობა“ (იგივე „შვიდვეზირიანი“, როგორც უწოდებენ „ბახთიარ-ნამესგან“ ანუ „ათვეზირიანისგან“ განსხვავებით). ძეგლი ფაჰლაური და არაბული გზით შემოვიდა ახალ სპარსულ მწერლობაში. კლასიკურ ხანაში შეიქმნა რამდენიმე პოეტური და პროზაული ვერსია, მათ შორის — ზაჰირი სამარყანდელის - (XII ს.) ლექსნარევი პროზით დაწერილი „სინდბანდ-ნამე“. არაკებს ჰყვებიან ვეზირები, რათა უდანაშაულო უფლისწული სიკვდილისგან იხსნან. ამ ე. წ. „დიდ სინდბადს“ (არსებობს შემოკლებული ვერსიაც) უკავშირდება ქართული „თიმსარიანი“ (არაბულ-სპარსული „თამსილ“ ნიშნავს არაკს). თხზულების მთარგმნელი არის [[თეიმურაზ II|თეიმურაზ მეორე]]. თარგმანი საკმაოდ თავისუფალია, შემოკლებულია უმთავრესად გაჭიანურებული მრავალსიტყვაობა, ამოღებულია უამრავი ჩანართი ლექსი. დაცულია არაკების რაოდენობა (ოცდათორმეტი) და თანმიმდევრობა. ზოგი განსხვავებული დეტალი საინტერესოა სპარსული ტექსტის შესასწავლად. „თიმსარიანი“ ოთხჯერ არის გამოცემული: 1903 წ. [[თაყაიშვილი ექვთიმე|ე. თაყაიშვილის]] რედაქტორობით; 1935 წ. ა. გაწერელიამ გაიმეორა ეს გამოცემა; 1939 წ. გ. ჯაკობიას რედაქტორობით; 1965 წ. თ. გორელიშვილის რედაქტორობით.
+'''„თიმსარიანი"''' (XVIII ს.) — [[ინდოეთი|ინდური]] წარმოშობის ერთი ჩარჩოთი შემოფარგლული [[არაკი|არაკების]] კრებული ბრძენი სინდბადისა და შვიდი [[ვეზირი]]ს შესახებ ანუ „სინდბადი და ქალთა მზაკვრობა“ (იგივე „შვიდვეზირიანი“, როგორც უწოდებენ „ბახთიარ-ნამესგან“ ანუ „ათვეზირიანისგან“ განსხვავებით). ძეგლი ფაჰლაური და არაბული გზით შემოვიდა ახალ სპარსულ მწერლობაში. კლასიკურ ხანაში შეიქმნა რამდენიმე პოეტური და პროზაული ვერსია, მათ შორის — ზაჰირი სამარყანდელის - (XII ს.) ლექსნარევი პროზით დაწერილი „სინდბანდ-ნამე“. არაკებს ჰყვებიან ვეზირები, რათა უდანაშაულო უფლისწული სიკვდილისგან იხსნან. ამ ე. წ. „დიდ სინდბადს“ (არსებობს შემოკლებული ვერსიაც) უკავშირდება ქართული „[[თიმსარიანი]]“ (არაბულ-სპარსული „თამსილ“ ნიშნავს არაკს). თხზულების მთარგმნელი არის [[თეიმურაზ II|თეიმურაზ მეორე]]. თარგმანი საკმაოდ თავისუფალია, შემოკლებულია უმთავრესად გაჭიანურებული მრავალსიტყვაობა, ამოღებულია უამრავი ჩანართი ლექსი. დაცულია არაკების რაოდენობა (ოცდათორმეტი) და თანმიმდევრობა. ზოგი განსხვავებული დეტალი საინტერესოა სპარსული ტექსტის შესასწავლად. „თიმსარიანი“ ოთხჯერ არის გამოცემული: 1903 წ. [[თაყაიშვილი ექვთიმე|ე. თაყაიშვილის]] რედაქტორობით; 1935 წ. ა. გაწერელიამ გაიმეორა ეს გამოცემა; 1939 წ. გ. ჯაკობიას რედაქტორობით; 1965 წ. თ. გორელიშვილის რედაქტორობით.
-−
-−
 ==ტექსტი და ლიტერატურა==
 * თეიმურაზ მეორე, თხზულებანი, 1939;
 * თ გორელიშვილი, „სინდბად-ნამესა“ და „თიმსარიანის“ ურთიერთობისათვის, თსუ შრომები, ტ. 99, 1962.
 ==წყარო==

@@ ხაზი 1: / ხაზი 1: @@
-'''თიმსარიანი''' (XVIII ს.) — ინდური წარმოშობის ერთი ჩარჩოთი შემოფარგლული [[არაკი|არაკების]] კრებული ბრძენი სინდბადისა და შვიდი ვეზირის შესახებ ანუ „სინდბადი და ქალთა მზაკვრობა“ (იგივე „შვიდვეზირიანი“, როგორც უწოდებენ „ბახთიარ-ნამესგან“ ანუ „ათვეზირიანისგან“ განსხვავებით). ძეგლი ფაჰლაური და არაბული გზით შემოვიდა ახალ სპარსულ მწერლობაში. კლასიკურ ხანაში შეიქმნა რამდენიმე პოეტური და პროზაული ვერსია, მათ შორის — ზაჰირი სამარყანდელის - (XII ს.) ლექსნარევი პროზით დაწერილი „სინდბანდ-ნამე“. არაკებს ჰყვებიან ვეზირები, რათა უდანაშაულო უფლისწული სიკვდილისგან იხსნან. ამ ე. წ. „დიდ სინდბადს“ (არსებობს შემოკლებული ვერსიაც) უკავშირდება ქართული „თიმსარიანი“ (არაბულ-სპარსული „თამსილ“ ნიშნავს არაკს). თხზულების მთარგმნელი არის [[თეიმურაზ II|თეიმურაზ მეორე]]. თარგმანი საკმაოდ თავისუფალია, შემოკლებულია უმთავრესად გაჭიანურებული მრავალსიტყვაობა, ამოღებულია უამრავი ჩანართი ლექსი. დაცულია [[არაკი|არაკების]] რაოდენობა (ოცდათორმეტი) და თანმიმდევრობა. ზოგი განსხვავებული დეტალი საინტერესოა სპარსული ტექსტის შესასწავლად. „თიმსარიანი“ ოთხჯერ არის გამოცემული: 1903 წ. [[თაყაიშვილი ექვთიმე|ე. თაყაიშვილის]] რედაქტორობით; 1935 წ. ა. გაწერელიამ გაიმეორა ეს გამოცემა; 1939 წ. გ. ჯაკობიას რედაქტორობით; 1965 წ. თ. გორელიშვილის რედაქტორობით.
+'''თიმსარიანი''' (XVIII ს.) — ინდური წარმოშობის ერთი ჩარჩოთი შემოფარგლული [[არაკი|არაკების]] კრებული ბრძენი სინდბადისა და შვიდი [[ვეზირი]]ს შესახებ ანუ „სინდბადი და ქალთა მზაკვრობა“ (იგივე „შვიდვეზირიანი“, როგორც უწოდებენ „ბახთიარ-ნამესგან“ ანუ „ათვეზირიანისგან“ განსხვავებით). ძეგლი ფაჰლაური და არაბული გზით შემოვიდა ახალ სპარსულ მწერლობაში. კლასიკურ ხანაში შეიქმნა რამდენიმე პოეტური და პროზაული ვერსია, მათ შორის — ზაჰირი სამარყანდელის - (XII ს.) ლექსნარევი პროზით დაწერილი „სინდბანდ-ნამე“. არაკებს ჰყვებიან ვეზირები, რათა უდანაშაულო უფლისწული სიკვდილისგან იხსნან. ამ ე. წ. „დიდ სინდბადს“ (არსებობს შემოკლებული ვერსიაც) უკავშირდება ქართული „თიმსარიანი“ (არაბულ-სპარსული „თამსილ“ ნიშნავს არაკს). თხზულების მთარგმნელი არის [[თეიმურაზ II|თეიმურაზ მეორე]]. თარგმანი საკმაოდ თავისუფალია, შემოკლებულია უმთავრესად გაჭიანურებული მრავალსიტყვაობა, ამოღებულია უამრავი ჩანართი ლექსი. დაცულია არაკების რაოდენობა (ოცდათორმეტი) და თანმიმდევრობა. ზოგი განსხვავებული დეტალი საინტერესოა სპარსული ტექსტის შესასწავლად. „თიმსარიანი“ ოთხჯერ არის გამოცემული: 1903 წ. [[თაყაიშვილი ექვთიმე|ე. თაყაიშვილის]] რედაქტორობით; 1935 წ. ა. გაწერელიამ გაიმეორა ეს გამოცემა; 1939 წ. გ. ჯაკობიას რედაქტორობით; 1965 წ. თ. გორელიშვილის რედაქტორობით.
@@ ხაზი 15: / ხაზი 15: @@
 [[კატეგორია: სპარსული პროზა]]
 [[კატეგორია: თარგმანები]]