თოიძე მოსე - რედაქტირების ისტორია

Tkenchoshvili 14:11, 1 თებერვალი 2022-ზე

2022-02-01T14:11:26Z

Tkenchoshvili: /* ბიოგრაფია */

2021-11-02T10:21:52Z

‎ბიოგრაფია

Tkenchoshvili: /* ბიოგრაფია */

2021-11-02T10:21:40Z

‎ბიოგრაფია

Tkenchoshvili: /* ბიოგრაფია */

2021-03-02T18:22:39Z

‎ბიოგრაფია

Tkenchoshvili 08:15, 25 მარტი 2019-ზე

2019-03-25T08:15:54Z

Echelidze 11:27, 19 მარტი 2019-ზე

2019-03-19T11:27:51Z

Tkenchoshvili: /* იხილე აგრეთვე */

2019-01-28T21:32:29Z

‎იხილე აგრეთვე

Tkenchoshvili 18:45, 28 იანვარი 2019-ზე

2019-01-28T18:45:07Z

Tkenchoshvili: მომხმარებელმა Tkenchoshvili გვერდი „მოსე თოიძე“ გადაიტანა გვერდზე „თოიძე მოსე“ გადამისამართებაზე

2019-01-28T18:44:20Z

მომხმარებელმა Tkenchoshvili გვერდი „მოსე თოიძე“ გადაიტანა გვერდზე „თოიძე მოსე“ გადამისამართებაზე

Tkenchoshvili: მომხმარებელმა Tkenchoshvili გვერდი „თოიძე მოსე“ გადაიტანა გვერდზე „მოსე თოიძე“

2019-01-28T18:44:07Z

მომხმარებელმა Tkenchoshvili გვერდი „თოიძე მოსე“ გადაიტანა გვერდზე „მოსე თოიძე“

@@ ხაზი 7: / ხაზი 7: @@
 ჯერ კიდევ სტუდენტობის პერიოდში, განსაკუთრებით კი სამშობლოში დაბრუნების შემდეგ, აქტიურად მონაწილეობდა თბილისურ ჟურნალ-გაზეთებში („კვალი“, „ჯეჯილი“, „ნაკადული“, „ფასკუნჯი“, „ცნობის ფურცელი“ და სხვა). იყო თბილისში „რევმასის“ (რევოლუციის მხატვართა ასოციაცია) დაარსების ერთ-ერთი ინიციატორი. 1915 თბილისში გაიხსნა მოსე თოიძის ნაწარმოებთა გამოფენა. გამოფენაზე წარმოდგენილი ას ოცი სურათიდან განსაკუთრებით გამოირჩეოდა: „ხევსური”, „მთვარიანი ღამე”, „განთიადი”, „გიორგი XIII” და სხვა. მ. თოიძის ამ პერიოდის შემოქმედებაში მთავარი ადგილი უჭირავს ქართველი ხალხის, უმეტესად, მშრომელი გლეხობისა და ქალაქის ღარიბი მოსახლეობის ცხოვრებას.
-წელს მ. თოიძემ, თავის ვაჟთან [[თოიძე ირაკლი|ი. თოიძესთან]] ერთად, მონაწილება მიიღო [[არტისტული კაფეები|არტისტული კაფე]] „ქიმერიონის“ მოხატვაში. მ. თოიძის თაოსნობით, 1922 თბილისში დაარსდა სახალხო-სამხატვრო სტუდია, რომელსაც მხატვარი თავადვე ხელმძღვანელობდა 1930 წლამდე. მოსე თოიძე ერთ-ერთი იყო, ვინც საფუძველი ჩაუყარა ჩვენში პროფესიულ სამხატვრო განათლებას. მისი დაარსებული სამხატვრო სტუდია გაიარეს მომავალში ისეთმა მხატვრებმა როგორებიც იყვნენ: უ. ჯაფარიძე, ს. ვირსალაძე, ქ. მაღალაშვლილი, კ. მერაბიშვილი, [[კაკაბაძე დავით|დ. კაკაბაძე]], კ. სანაძე, არქიტექტორი გ. ლეჟავა და სხვ.
+წელს მ. თოიძემ, თავის ვაჟთან [[თოიძე ირაკლი|ი. თოიძესთან]] ერთად, მონაწილება მიიღო [[არტისტული კაფეები|არტისტული კაფე]] „ქიმერიონის“ მოხატვაში. მ. თოიძის თაოსნობით, 1922 თბილისში დაარსდა სახალხო-სამხატვრო სტუდია, რომელსაც [[მხატვარი]] თავადვე ხელმძღვანელობდა 1930 წლამდე. მოსე თოიძე ერთ-ერთი იყო, ვინც საფუძველი ჩაუყარა ჩვენში პროფესიულ სამხატვრო განათლებას. მისი დაარსებული სამხატვრო სტუდია გაიარეს მომავალში ისეთმა მხატვრებმა როგორებიც იყვნენ: უ. ჯაფარიძე, ს. ვირსალაძე, ქ. მაღალაშვლილი, კ. მერაბიშვილი, [[კაკაბაძე დავით|დ. კაკაბაძე]], კ. სანაძე, არქიტექტორი გ. ლეჟავა და სხვ.
 მისი შემოქმედების მნიშვნელოვანი თემაა ძველი თბილისის ყოფა და ხედები: „ვიწრო ქუჩა“ (1895), „მრეცხავი“ (1902), „ბაზაზხანა“ (1914), „მაწვნის გამყიდველი“ (1918), „მეთევზის დუქანი“ (1919), „ნავი მტკვარზე“ (1925), „ძველი თბილისის აშუღი“, „თბილისის სახურავები“ (ორივე 1940); ციკლი - თბილისის მთვარიანი ღამეები: „თბილისი, მთვარიანი ღამე“ (1910), „ქალები ბანზე“ (1934); შექმნა თანამედროვეთა [[პორტრეტი|პორტრეტები]] („[[გრიშაშვილი იოსებ|ი. გრიშაშვილი]]“, 1939; „[[ჭიაურელი მიხეილ|მ. ჭიაურელი]]“, 1943 და სხვა). მოგვიანებით განიზრახა ლითოგრაფიული წესით ქართველ მწერალთა პორტრეტების სერიის გამოცემა. ამ მიზნით დახატა რუსთაველის, რაფიელ ერისთავის, ილია ჭავჭავაძის, აკაკი წერეთლის, ალექსანდრე ყაზბეგისა და სხვა ქართველ მწერალთა პორტრეტები.

@@ ხაზი 15: / ხაზი 15: @@
 მისი ნამუშევრები დაცულია საქართველოში - ხელოვნების მუზეუმი, თბილისის ისტორიის მუზეუმი ([[ქარვასლა]]); მ. თოიძის სახლ-მუზეუმი, თბილისის სახელმწ. სამხატვრო აკადემიის მუზეუმი); ასევე საქართველოსა და უცხოეთის კერძო კოლექციებში.
-::::::::::::::::::::::::::::::::::'''''მაია ციციშვილი'''''
+'''''მაია ციციშვილი'''''
 ==ლიტერატურა==

@@ ხაზი 9: / ხაზი 9: @@
 წელს მ. თოიძემ, თავის ვაჟთან [[თოიძე ირაკლი|ი. თოიძესთან]] ერთად, მონაწილება მიიღო [[არტისტული კაფეები|არტისტული კაფე]] „ქიმერიონის“ მოხატვაში. მ. თოიძის თაოსნობით, 1922 თბილისში დაარსდა სახალხო-სამხატვრო სტუდია, რომელსაც მხატვარი თავადვე ხელმძღვანელობდა 1930 წლამდე. მოსე თოიძე ერთ-ერთი იყო, ვინც საფუძველი ჩაუყარა ჩვენში პროფესიულ სამხატვრო განათლებას. მისი დაარსებული სამხატვრო სტუდია გაიარეს მომავალში ისეთმა მხატვრებმა როგორებიც იყვნენ: უ. ჯაფარიძე, ს. ვირსალაძე, ქ. მაღალაშვლილი, კ. მერაბიშვილი, [[კაკაბაძე დავით|დ. კაკაბაძე]], კ. სანაძე, არქიტექტორი გ. ლეჟავა და სხვ.
-მისი შემოქმედების მნიშვნელოვანი თემაა ძველი თბილისის ყოფა და ხედები: „ვიწრო ქუჩა“ (1895), „მრეცხავი“ (1902), „ბაზაზხანა“ (1914), „მაწვნის გამყიდველი“ (1918), „მეთევზის დუქანი“ (1919), „ნავი მტკვარზე“ (1925), „ძველი თბილისის აშუღი“, „თბილისის სახურავები“ (ორივე 1940); ციკლი - თბილისის მთვარიანი ღამეები: „თბილისი, მთვარიანი ღამე“ (1910), „ქალები ბანზე“ (1934); შექმნა თანამედროვეთა პორტრეტები („[[გრიშაშვილი იოსებ|ი. გრიშაშვილი]]“, 1939; „[[ჭიაურელი მიხეილ|მ. ჭიაურელი]]“, 1943 და სხვა). მოგვიანებით განიზრახა ლითოგრაფიული წესით ქართველ მწერალთა პორტრეტების სერიის გამოცემა. ამ მიზნით დახატა რუსთაველის, რაფიელ ერისთავის, ილია ჭავჭავაძის, აკაკი წერეთლის, ალექსანდრე ყაზბეგისა და სხვა ქართველ მწერალთა პორტრეტები.
+მისი შემოქმედების მნიშვნელოვანი თემაა ძველი თბილისის ყოფა და ხედები: „ვიწრო ქუჩა“ (1895), „მრეცხავი“ (1902), „ბაზაზხანა“ (1914), „მაწვნის გამყიდველი“ (1918), „მეთევზის დუქანი“ (1919), „ნავი მტკვარზე“ (1925), „ძველი თბილისის აშუღი“, „თბილისის სახურავები“ (ორივე 1940); ციკლი - თბილისის მთვარიანი ღამეები: „თბილისი, მთვარიანი ღამე“ (1910), „ქალები ბანზე“ (1934); შექმნა თანამედროვეთა [[პორტრეტი|პორტრეტები]] („[[გრიშაშვილი იოსებ|ი. გრიშაშვილი]]“, 1939; „[[ჭიაურელი მიხეილ|მ. ჭიაურელი]]“, 1943 და სხვა). მოგვიანებით განიზრახა ლითოგრაფიული წესით ქართველ მწერალთა პორტრეტების სერიის გამოცემა. ამ მიზნით დახატა რუსთაველის, რაფიელ ერისთავის, ილია ჭავჭავაძის, აკაკი წერეთლის, ალექსანდრე ყაზბეგისა და სხვა ქართველ მწერალთა პორტრეტები.
 მოსე თოიძე 1930 წლიდან იყო თბილისის სამხატვრო აკადემიის პროფესორი. 1953 მას საქართველოს სსრ-ის სახალხო მხატვრის წოდება მიენიჭა. დაკრძალულია დიდუბის მწერალთა და საზოგადო მოღვაწეთა პანთეონში.

@@ ხაზი 13: / ხაზი 13: @@
 მოსე თოიძე 1930 წლიდან იყო თბილისის სამხატვრო აკადემიის პროფესორი. 1953 მას საქართველოს სსრ-ის სახალხო მხატვრის წოდება მიენიჭა. დაკრძალულია დიდუბის მწერალთა და საზოგადო მოღვაწეთა პანთეონში.
-მისი ნამუშევრები დაცულია საქართველოში - ხელოვნების მუზეუმი, თბილისის ისტორიის მუზეუმი (ქარვასლა); მ. თოიძის სახლ-მუზეუმი, თბილისის სახელმწ. სამხატვრო აკადემიის მუზეუმი); ასევე საქართველოსა და უცხოეთის კერძო კოლექციებში.
+მისი ნამუშევრები დაცულია საქართველოში - ხელოვნების მუზეუმი, თბილისის ისტორიის მუზეუმი ([[ქარვასლა]]); მ. თოიძის სახლ-მუზეუმი, თბილისის სახელმწ. სამხატვრო აკადემიის მუზეუმი); ასევე საქართველოსა და უცხოეთის კერძო კოლექციებში.
 ::::::::::::::::::::::::::::::::::'''''მაია ციციშვილი'''''

@@ ხაზი 2: / ხაზი 2: @@
 '''თოიძე მოსე ივანეს ძე''' - (21.I.1871, [[თბილისი]] - 17.VI.1953, თბილისი) - ფერმწერი, გრაფიკოსი, ახალი ქართული ფერწერის ერთ-ერთი ფუძემდებელი.
-დაიბადა ხელოსნის ოჯახში. სიღარიბისა და გაჭირვების მიუხედავად, ქვრივი დედა ცდილობდა, ბავშვებისთვის განათლება
+====ბიოგრაფია====
-მიეცა და მათ გულში ხელოვნებისადმი სიყვარული გაეღვიძებინა. მოსემ ხატვის მიმართ ინტერესი მოწაფეობის წლებშივე გამოიჩინა.
+დაიბადა ხელოსნის ოჯახში. სიღარიბისა და გაჭირვების მიუხედავად, ქვრივი დედა ცდილობდა, ბავშვებისთვის განათლება მიეცა და მათ გულში ხელოვნებისადმი სიყვარული გაეღვიძებინა. მოსემ ხატვის მიმართ ინტერესი მოწაფეობის წლებშივე გამოიჩინა. სწავლობდა თბილისის სახელოსნო სასწავლებელში, შემდეგ სწავლა პეტერბურგში ჯერ ლ. დმიტრიევ-კავკაზსკისთან და ფ. მალიავინთან განაგრძო, ხოლო მოგვიანებით ჩაირიცხა თავისუფალ მსმენელად პეტერბურგის სამხატვრო აკადემიაში, ი. რეპინის კლასში. 1901 წელს მისი სადიპლომო ნამუშევარი „მცხეთობა“ დაჯილდოვდა ოქროს მედლით. 1903-1904 წლებში მონაწილეობდა „პერედვიჟნიკების“ 31-ე საგაზაფხულო გამოფენასა და კავკასიის მხატვართა საზოგადოების გამოფენაში.
-სწავლობდა თბილისის სახელოსნო სასწავლებელში, შემდეგ სწავლა პეტერბურგში ჯერ ლ. დმიტრიევ-კავკაზსკისთან და ფ. მალიავინთან განაგრძო, ხოლო მოგვიანებით ჩაირიცხა თავისუფალ მსმენელად პეტერბურგის სამხატვრო აკადემიაში, ი. რეპინის კლასში. 1901 მისი სადიპლომო ნამუშევარი „მცხეთობა“ დაჯილდოვდა ოქროს მედლით. 1903-1904 წწ-ში მონაწილეობდა „პერედვიჟნიკების“ 31-ე საგაზაფხულო გამოფენასა და კავკასიის მხატვართა საზოგადოების გამოფენაში.
 ჯერ კიდევ სტუდენტობის პერიოდში, განსაკუთრებით კი სამშობლოში დაბრუნების შემდეგ, აქტიურად მონაწილეობდა თბილისურ ჟურნალ-გაზეთებში („კვალი“, „ჯეჯილი“, „ნაკადული“, „ფასკუნჯი“, „ცნობის ფურცელი“ და სხვა). იყო თბილისში „რევმასის“ (რევოლუციის მხატვართა ასოციაცია) დაარსების ერთ-ერთი ინიციატორი. 1915 თბილისში გაიხსნა მოსე თოიძის ნაწარმოებთა გამოფენა. გამოფენაზე წარმოდგენილი ას ოცი სურათიდან განსაკუთრებით გამოირჩეოდა: „ხევსური”, „მთვარიანი ღამე”, „განთიადი”, „გიორგი XIII” და სხვა. მ. თოიძის ამ პერიოდის შემოქმედებაში მთავარი ადგილი უჭირავს ქართველი ხალხის, უმეტესად, მშრომელი გლეხობისა და ქალაქის ღარიბი მოსახლეობის ცხოვრებას.
-მ. თოიძემ, თავის ვაჟთან [[თოიძე ირაკლი|ი. თოიძესთან]] ერთად, მონაწილება მიიღო [[არტისტული კაფეები|არტისტული კაფე]] „ქიმერიონის“ მოხატვაში. მ. თოიძის თაოსნობით, 1922 თბილისში დაარსდა სახალხო-სამხატვრო სტუდია, რომელსაც მხატვარი თავადვე ხელმძღვანელობდა 1930 წლამდე. მოსე თოიძე ერთ-ერთი იყო, ვინც საფუძველი ჩაუყარა ჩვენში პროფესიულ სამხატვრო განათლებას. მისი დაარსებული სამხატვრო სტუდია გაიარეს მომავალში ისეთმა მხატვრებმა როგორებიც იყვნენ: უ. ჯაფარიძე, ს. ვირსალაძე, ქ. მაღალაშვლილი, კ. მერაბიშვილი, დ. კაკაბაძე, კ. სანაძე, არქიტექტორი გ. ლეჟავა და სხვ.
+წელს მ. თოიძემ, თავის ვაჟთან [[თოიძე ირაკლი|ი. თოიძესთან]] ერთად, მონაწილება მიიღო [[არტისტული კაფეები|არტისტული კაფე]] „ქიმერიონის“ მოხატვაში. მ. თოიძის თაოსნობით, 1922 თბილისში დაარსდა სახალხო-სამხატვრო სტუდია, რომელსაც მხატვარი თავადვე ხელმძღვანელობდა 1930 წლამდე. მოსე თოიძე ერთ-ერთი იყო, ვინც საფუძველი ჩაუყარა ჩვენში პროფესიულ სამხატვრო განათლებას. მისი დაარსებული სამხატვრო სტუდია გაიარეს მომავალში ისეთმა მხატვრებმა როგორებიც იყვნენ: უ. ჯაფარიძე, ს. ვირსალაძე, ქ. მაღალაშვლილი, კ. მერაბიშვილი, [[კაკაბაძე დავით|დ. კაკაბაძე]], კ. სანაძე, არქიტექტორი გ. ლეჟავა და სხვ.
-მისი შემოქმედების მნიშვნელოვანი თემაა ძველი თბილისის ყოფა და ხედები: „ვიწრო ქუჩა“ (1895), „მრეცხავი“ (1902), „ბაზაზხანა“ (1914), „მაწვნის გამყიდველი“ (1918), „მეთევზის დუქანი“ (1919), „ნავი მტკვარზე“ (1925), „ძველი თბილისის აშუღი“, „თბილისის სახურავები“ (ორივე 1940); ციკლი - თბილისის მთვარიანი ღამეები: „თბილისი, მთვარიანი ღამე“ (1910), „ქალები ბანზე“ (1934); შექმნა თანამედროვეთა პორტრეტები („ი. გრიშაშვილი“, 1939; „მ. ჭიაურელი“, 1943 და სხვა). მოგვიანებით განიზრახა ლითოგრაფიული წესით ქართველ მწერალთა პორტრეტების სერიის გამოცემა. ამ მიზნით დახატა რუსთაველის, რაფიელ ერისთავის, ილია ჭავჭავაძის, აკაკი წერეთლის, ალექსანდრე ყაზბეგისა და სხვა ქართველ მწერალთა
+მისი შემოქმედების მნიშვნელოვანი თემაა ძველი თბილისის ყოფა და ხედები: „ვიწრო ქუჩა“ (1895), „მრეცხავი“ (1902), „ბაზაზხანა“ (1914), „მაწვნის გამყიდველი“ (1918), „მეთევზის დუქანი“ (1919), „ნავი მტკვარზე“ (1925), „ძველი თბილისის აშუღი“, „თბილისის სახურავები“ (ორივე 1940); ციკლი - თბილისის მთვარიანი ღამეები: „თბილისი, მთვარიანი ღამე“ (1910), „ქალები ბანზე“ (1934); შექმნა თანამედროვეთა პორტრეტები („[[გრიშაშვილი იოსებ|ი. გრიშაშვილი]]“, 1939; „[[ჭიაურელი მიხეილ|მ. ჭიაურელი]]“, 1943 და სხვა). მოგვიანებით განიზრახა ლითოგრაფიული წესით ქართველ მწერალთა პორტრეტების სერიის გამოცემა. ამ მიზნით დახატა რუსთაველის, რაფიელ ერისთავის, ილია ჭავჭავაძის, აკაკი წერეთლის, ალექსანდრე ყაზბეგისა და სხვა ქართველ მწერალთა პორტრეტები.
 პორტრეტები.
 მოსე თოიძე 1930 წლიდან იყო თბილისის სამხატვრო აკადემიის პროფესორი. 1953 მას საქართველოს სსრ-ის სახალხო მხატვრის წოდება მიენიჭა. დაკრძალულია დიდუბის მწერალთა და საზოგადო მოღვაწეთა პანთეონში.
@@ ხაზი 25: / ხაზი 23: @@
 * ვ. კოტეტიშვილი, ქართველი ხელოვანი, „თეატრი და ცხოვრება“, 1915, №25;
 * მ. ციციშვილი, ნ. ჭოღოშვილი, ქართული მხატვრობა - განვითარების ისტორია XVIII –XX საუკუნეები, თბ., 2013; №25;
-* К о б у л а д з е, Народный художник, „Советское искусство” (18/II), 1953.
+* Кобуладзе, Народный художник, „Советское искусство” (18/II), 1953.
 ==წყარო==
@@ ხაზი 36: / ხაზი 34: @@
 [[კატეგორია: ქართველი  ფერმწერები]]
 [[კატეგორია: ქართველი გრაფიკოსები]]
 [[კატეგორია:თოიძეები]]

←წინა ვერსია		21:32, 28 იანვარი 2019-ის ვერსია
ხაზი 35:		ხაზი 35:
	[[კატეგორია: ქართველი ფერმწერები]]		[[კატეგორია: ქართველი ფერმწერები]]
	[[კატეგორია: ქართველი გრაფიკოსები]]		[[კატეგორია: ქართველი გრაფიკოსები]]
		+	[[კატეგორია:თოიძეები]]