თოფურია გურამ - რედაქტირების ისტორია

Tkenchoshvili 20:16, 27 მარტი 2024-ზე

2024-03-27T20:16:15Z

Tkenchoshvili 20:15, 27 მარტი 2024-ზე

2024-03-27T20:15:34Z

Tkenchoshvili 17:13, 22 იანვარი 2024-ზე

2024-01-22T17:13:21Z

Tkenchoshvili 21:52, 9 იანვარი 2024-ზე

2024-01-09T21:52:05Z

Tkenchoshvili: მომხმარებელმა Tkenchoshvili გვერდი „გურამ თოფურია“ გადაიტანა გვერდზე „თოფურია გურამ“ გადამისამარ...

2024-01-09T21:05:33Z

მომხმარებელმა Tkenchoshvili გვერდი „გურამ თოფურია“ გადაიტანა გვერდზე „თოფურია გურამ“ გადამისამარ...

Tkenchoshvili: მომხმარებელმა Tkenchoshvili გვერდი „თოფურია გურამ“ გადაიტანა გვერდზე „გურამ თოფურია“

2024-01-09T21:05:25Z

მომხმარებელმა Tkenchoshvili გვერდი „თოფურია გურამ“ გადაიტანა გვერდზე „გურამ თოფურია“

Tkenchoshvili 21:05, 9 იანვარი 2024-ზე

2024-01-09T21:05:04Z

Tkenchoshvili: ახალი გვერდი: '''გურამ თოფურია''' – (დ. 27 მარტი 1930, თბილისი, – გ. 31 მაისი 2000, იქვე), ე...

2024-01-09T20:55:33Z

ახალი გვერდი: '''გურამ თოფურია''' – (დ. 27 მარტი 1930, თბილისი, – გ. 31 მაისი 2000, იქვე), ე...

ახალი გვერდი

'''გურამ თოფურია''' – (დ. 27 მარტი 1930, [[თბილისი]], – გ. 31 მაისი 2000, იქვე), ენათმეცნიერი, ქართველურ და მთის იბერიულ-კავკასიურ (დაღესტნურ) [[ენა (მეტყველება)|ენა]]თა მკვლევარი. [[საქართველო]]ს მეცნიერებათა აკადემიის წევრ-კორესპოდენტი (1997), ფილოლოგიურ მეცნიერებათა დოქტორი
(1938).

დაამთავრა [[თსუ]] ფილოლოგიური ფაკულტეტის კავკასიურ ენათა განყოფილება (1954). 1954-57 იყო [[ენათმეცნიერების ინსტიტუტი]]ს ასპირანტი (კავკასიურ ენათა განხრით). 1957-იდან სამეცნიერო მოღვაწეობას
ეწეოდა არნ. ჩიქობავას სახელობის ენათმეცნიერების ინსტიტუტში. 1973–87 იყო ამავე ინსტიტუტის დირექტორის მოადგილე, 1987-იდან – მთის იბერიულ-კავკასიურ ენათა განყოფილების გამგე.

თოფურიას ძირითადი შრომები ეძღვნება ლესგიური და სხვა დაღესტნური ენების მორფოლოგიის, ფონეტიკისა და
ლექსიკის საკითხებს; დაღესტნურ ენათა ზოგად პრობლემატიკას ([[ბრუნება|ბრუნების]] კლასიფიკაცია, მისი
ჩამოყალიბება და განვითარების საკითხები, პალეოერგატივის ცნება და სხვ); ავტორია მონოგრაფიებისა: „ლესგიური [[ზმნა|ზმნის]] ძირითადი მორფოლოგიური კატეგორიები“ (1959), „ბრუნების მორფოლოგია დაღესტნურ ენებში“ (1995. რუს. ენაზე); ნაშრომებისა ქართველურ ენათა მორფოლოგიისა თუ ლექსიკის, ისტორიული ტოპონიმიკის საკითხებზე: „ერთი ჰიპოთეტური ფორმის რეალურობისათვის [[ზანური ენა|ზანური ენის]] არეალიდან (სამცხის ტოპონიმიკიდან)“ (1968), „მოქმედებითი ბრუნვის ისტორიისათვის სვანურში“ (1977), „სიტყვაწარმოების ერთი მოდელის შესახებ ქართულში (სახელური -უ სუფიქსისათვის ქართულში)“ (1998) და. სხვ.

←წინა ვერსია		20:16, 27 მარტი 2024-ის ვერსია
ხაზი 9:		ხაზი 9:
	ჩამოყალიბება და განვითარების საკითხები, პალეოერგატივის ცნება და სხვ); ავტორია მონოგრაფიებისა: „ლეზგიური [[ზმნა\|ზმნის]] ძირითადი მორფოლოგიური კატეგორიები“ (1959), „ბრუნების მორფოლოგია დაღესტნურ ენებში“ (1995. რუს. ენაზე); ნაშრომებისა ქართველურ ენათა მორფოლოგიისა თუ ლექსიკის, ისტორიული ტოპონიმიკის საკითხებზე: „ერთი ჰიპოთეტური ფორმის რეალურობისათვის [[ზანური ენა\|ზანური ენის]] არეალიდან (სამცხის ტოპონიმიკიდან)“ (1968), „მოქმედებითი ბრუნვის ისტორიისათვის სვანურში“ (1977), „სიტყვაწარმოების ერთი მოდელის შესახებ ქართულში (სახელური -უ სუფიქსისათვის ქართულში)“ (1998) და. სხვ.		ჩამოყალიბება და განვითარების საკითხები, პალეოერგატივის ცნება და სხვ); ავტორია მონოგრაფიებისა: „ლეზგიური [[ზმნა\|ზმნის]] ძირითადი მორფოლოგიური კატეგორიები“ (1959), „ბრუნების მორფოლოგია დაღესტნურ ენებში“ (1995. რუს. ენაზე); ნაშრომებისა ქართველურ ენათა მორფოლოგიისა თუ ლექსიკის, ისტორიული ტოპონიმიკის საკითხებზე: „ერთი ჰიპოთეტური ფორმის რეალურობისათვის [[ზანური ენა\|ზანური ენის]] არეალიდან (სამცხის ტოპონიმიკიდან)“ (1968), „მოქმედებითი ბრუნვის ისტორიისათვის სვანურში“ (1977), „სიტყვაწარმოების ერთი მოდელის შესახებ ქართულში (სახელური -უ სუფიქსისათვის ქართულში)“ (1998) და. სხვ.

−	თოფურია სამჯერ იყო არჩეული ევროპის კავკასიოლოგთა საზოგადოების ვიცეპრეზიდენტად (ბოლოს ახალი ვადით 1996-იდან). იყო რამდენიმე სამეცნიერო ჟურნალის რედკოლეგიის წევრი („იბერიელ-კავკასიური ენათმეცნიერება“, ~~„იბერიულ~~-კავკასიური ენათმეცნიერების ~~წელიწდეული“~~, „მაცნე“, „ეტიმოლოგიური ძიებანი“). მიღებული აქვს არნ. ჩიქობავას სახელობის პრემია (1996).	+	თოფურია სამჯერ იყო არჩეული ევროპის კავკასიოლოგთა საზოგადოების ვიცეპრეზიდენტად (ბოლოს ახალი ვადით 1996-იდან). იყო რამდენიმე სამეცნიერო ჟურნალის რედკოლეგიის წევრი („იბერიელ-კავკასიური ენათმეცნიერება“, „[[იბერიულ-კავკასიური ენათმეცნიერების წელიწდეული]]“, „მაცნე“, „ეტიმოლოგიური ძიებანი“). მიღებული აქვს არნ. ჩიქობავას სახელობის პრემია (1996).

←წინა ვერსია		20:15, 27 მარტი 2024-ის ვერსია
ხაზი 1:		ხაზი 1:
		+	[[ფაილი:Guram tofuria.PNG\|thumb\|150პქ\|გურამ თოფურია]]
	'''გურამ თოფურია''' – (დ. 27 მარტი 1930, [[თბილისი]], – გ. 31 მაისი 2000, იქვე), ენათმეცნიერი, ქართველურ და მთის იბერიულ-კავკასიურ (დაღესტნურ) [[ენა (მეტყველება)\|ენა]]თა მკვლევარი. [[საქართველო]]ს მეცნიერებათა აკადემიის წევრ-კორესპონდენტი (1997), ფილოლოგიურ მეცნიერებათა დოქტორი		'''გურამ თოფურია''' – (დ. 27 მარტი 1930, [[თბილისი]], – გ. 31 მაისი 2000, იქვე), ენათმეცნიერი, ქართველურ და მთის იბერიულ-კავკასიურ (დაღესტნურ) [[ენა (მეტყველება)\|ენა]]თა მკვლევარი. [[საქართველო]]ს მეცნიერებათა აკადემიის წევრ-კორესპონდენტი (1997), ფილოლოგიურ მეცნიერებათა დოქტორი
	(1938).		(1938).

@@ ხაზი 1: / ხაზი 1: @@
-'''გურამ თოფურია'''  – (დ. 27 მარტი 1930, [[თბილისი]], – გ. 31 მაისი 2000, იქვე), ენათმეცნიერი, ქართველურ და მთის იბერიულ-კავკასიურ (დაღესტნურ) [[ენა (მეტყველება)|ენა]]თა მკვლევარი. [[საქართველო]]ს მეცნიერებათა აკადემიის წევრ-კორესპოდენტი (1997), ფილოლოგიურ მეცნიერებათა დოქტორი
+'''გურამ თოფურია'''  – (დ. 27 მარტი 1930, [[თბილისი]], – გ. 31 მაისი 2000, იქვე), ენათმეცნიერი, ქართველურ და მთის იბერიულ-კავკასიურ (დაღესტნურ) [[ენა (მეტყველება)|ენა]]თა მკვლევარი. [[საქართველო]]ს მეცნიერებათა აკადემიის წევრ-კორესპონდენტი (1997), ფილოლოგიურ მეცნიერებათა დოქტორი
 (1938).
-დაამთავრა [[თსუ]] ფილოლოგიური ფაკულტეტის კავკასიურ ენათა განყოფილება (1954). 1954-57 იყო [[ენათმეცნიერების ინსტიტუტი]]ს ასპირანტი (კავკასიურ ენათა განხრით). 1957-იდან სამეცნიერო მოღვაწეობას
+დაამთავრა [[თსუ]] ფილოლოგიური ფაკულტეტის კავკასიურ ენათა განყოფილება (1954). 1954-57 იყო [[ენათმეცნიერების ინსტიტუტი]]ს ასპირანტი (კავკასიურ ენათა განხრით). 1957-იდან სამეცნიერო მოღვაწეობას ეწეოდა არნ. ჩიქობავას სახელობის ენათმეცნიერების ინსტიტუტში. 1973–87 იყო ამავე ინსტიტუტის დირექტორის მოადგილე, 1987-იდან – მთის იბერიულ-კავკასიურ ენათა განყოფილების გამგე.
 ეწეოდა არნ. ჩიქობავას სახელობის ენათმეცნიერების ინსტიტუტში. 1973–87 იყო ამავე ინსტიტუტის დირექტორის მოადგილე, 1987-იდან – მთის იბერიულ-კავკასიურ ენათა განყოფილების გამგე.
-თოფურიას ძირითადი შრომები ეძღვნება ლესგიური და სხვა დაღესტნური ენების მორფოლოგიის, ფონეტიკისა და
+თოფურიას ძირითადი შრომები ეძღვნება ლეზგიური და სხვა დაღესტნური ენების მორფოლოგიის, ფონეტიკისა და
 ლექსიკის საკითხებს; დაღესტნურ ენათა ზოგად პრობლემატიკას ([[ბრუნება|ბრუნების]] კლასიფიკაცია, მისი
-ჩამოყალიბება და განვითარების საკითხები, პალეოერგატივის ცნება და სხვ); ავტორია მონოგრაფიებისა: „ლესგიური [[ზმნა|ზმნის]] ძირითადი მორფოლოგიური კატეგორიები“ (1959), „ბრუნების მორფოლოგია დაღესტნურ ენებში“ (1995. რუს. ენაზე); ნაშრომებისა ქართველურ ენათა მორფოლოგიისა თუ ლექსიკის, ისტორიული ტოპონიმიკის საკითხებზე: „ერთი ჰიპოთეტური ფორმის რეალურობისათვის [[ზანური ენა|ზანური ენის]] არეალიდან (სამცხის ტოპონიმიკიდან)“ (1968), „მოქმედებითი ბრუნვის ისტორიისათვის სვანურში“ (1977), „სიტყვაწარმოების ერთი მოდელის შესახებ ქართულში (სახელური -უ სუფიქსისათვის ქართულში)“ (1998) და. სხვ.
+ჩამოყალიბება და განვითარების საკითხები, პალეოერგატივის ცნება და სხვ); ავტორია მონოგრაფიებისა: „ლეზგიური [[ზმნა|ზმნის]] ძირითადი მორფოლოგიური კატეგორიები“ (1959), „ბრუნების მორფოლოგია დაღესტნურ ენებში“ (1995. რუს. ენაზე); ნაშრომებისა ქართველურ ენათა მორფოლოგიისა თუ ლექსიკის, ისტორიული ტოპონიმიკის საკითხებზე: „ერთი ჰიპოთეტური ფორმის რეალურობისათვის [[ზანური ენა|ზანური ენის]] არეალიდან (სამცხის ტოპონიმიკიდან)“ (1968), „მოქმედებითი ბრუნვის ისტორიისათვის სვანურში“ (1977), „სიტყვაწარმოების ერთი მოდელის შესახებ ქართულში (სახელური -უ სუფიქსისათვის ქართულში)“ (1998) და. სხვ.
-თოფურია სამჯერ იყო არჩეული ევროპის კავკასიოლოგთა საზოგადოების ვიცეპრეზიდენტად (ბოლოს ახალი ვადით 1996-იდან). იყო რამდენიმე სამეცნიერო ჟურნალის რედკოლეგიის წევრი („იბერიელ-კავკასიური ენათმეცნიერება“, „იბერიულკავკასიური ენათმეცნიერების წელიწდეული“, „მაცნე“, „ეტიმოლოგიუერი ძიებანი“). მიღებული აქვს არნ. ჩიქობავას სახელობის პრემია (1996).
+თოფურია სამჯერ იყო არჩეული ევროპის კავკასიოლოგთა საზოგადოების ვიცეპრეზიდენტად (ბოლოს ახალი ვადით 1996-იდან). იყო რამდენიმე სამეცნიერო ჟურნალის რედკოლეგიის წევრი („იბერიელ-კავკასიური ენათმეცნიერება“, „იბერიულ-კავკასიური ენათმეცნიერების წელიწდეული“, „მაცნე“, „ეტიმოლოგიური ძიებანი“). მიღებული აქვს არნ. ჩიქობავას სახელობის პრემია (1996).
@@ ხაზი 15: / ხაზი 14: @@
 == თხზულებები ==
-* ქართულ-ქართველური ეთნონიმიკის ლინტვისტური საკითხები, I – „იკე“. XVII, თბ. 1970;
+* ქართულ-ქართველური ეთნონიმიკის ლინგვისტური საკითხები, I – „იკე“. XVII, თბ. 1970;
 * ლინგვისტური გეოგრაფია, ტოპონიმია და ენის ისტორია (ქართველურ ენათა მასალაზე). – კრ: „ხელეური“ (ეძღვნება გ. ჩიტაიას დაბადებიდან 90 წლისთავს), თბ., 1985.

@@ ხაზი 9: / ხაზი 9: @@
 ჩამოყალიბება და განვითარების საკითხები, პალეოერგატივის ცნება და სხვ); ავტორია მონოგრაფიებისა: „ლესგიური [[ზმნა|ზმნის]] ძირითადი მორფოლოგიური კატეგორიები“ (1959), „ბრუნების მორფოლოგია დაღესტნურ ენებში“ (1995. რუს. ენაზე); ნაშრომებისა ქართველურ ენათა მორფოლოგიისა თუ ლექსიკის, ისტორიული ტოპონიმიკის საკითხებზე: „ერთი ჰიპოთეტური ფორმის რეალურობისათვის [[ზანური ენა|ზანური ენის]] არეალიდან (სამცხის ტოპონიმიკიდან)“ (1968), „მოქმედებითი ბრუნვის ისტორიისათვის სვანურში“ (1977), „სიტყვაწარმოების ერთი მოდელის შესახებ ქართულში (სახელური -უ სუფიქსისათვის ქართულში)“ (1998) და. სხვ.
-თოფურია სამჯერ იყო არჩეული ევროპის კავკასიოლოგთა საზოგადოების ვიცეპრეზიდენტად (ბოლოს ახალი ვადით 1996-იდან). იყო რამდენიმე სამეცნიერო ჟურნალის რედკოლეგიის წევრი („იბერიელ-კავკასიური ენათმეცნიერება“, „იბერიულკავკასიური ენათმეცნიერების წელიწდეული“, „მაცნე“, „ეტიმოლოგიუე�რი ძიებანი“). მიღებული აქვს არნ. ჩიქობავას სახელობის პრემია (1996).
+თოფურია სამჯერ იყო არჩეული ევროპის კავკასიოლოგთა საზოგადოების ვიცეპრეზიდენტად (ბოლოს ახალი ვადით 1996-იდან). იყო რამდენიმე სამეცნიერო ჟურნალის რედკოლეგიის წევრი („იბერიელ-კავკასიური ენათმეცნიერება“, „იბერიულკავკასიური ენათმეცნიერების წელიწდეული“, „მაცნე“, „ეტიმოლოგიუერი ძიებანი“). მიღებული აქვს არნ. ჩიქობავას სახელობის პრემია (1996).
@@ ხაზი 15: / ხაზი 15: @@
 == თხზულებები ==
-* ქართულ-ქართველური ეთნონიმიკის ლინტვისტური საკითხე�ი, I – „იკე“. XVII, თბ. 1970;
+* ქართულ-ქართველური ეთნონიმიკის ლინტვისტური საკითხები, I – „იკე“. XVII, თბ. 1970;
 * ლინგვისტური გეოგრაფია, ტოპონიმია და ენის ისტორია (ქართველურ ენათა მასალაზე). – კრ: „ხელეური“ (ეძღვნება გ. ჩიტაიას დაბადებიდან 90 წლისთავს), თბ., 1985.

←წინა ვერსია		21:05, 9 იანვარი 2024-ის ვერსია
ხაზი 8:		ხაზი 8:
	ლექსიკის საკითხებს; დაღესტნურ ენათა ზოგად პრობლემატიკას ([[ბრუნება\|ბრუნების]] კლასიფიკაცია, მისი		ლექსიკის საკითხებს; დაღესტნურ ენათა ზოგად პრობლემატიკას ([[ბრუნება\|ბრუნების]] კლასიფიკაცია, მისი
	ჩამოყალიბება და განვითარების საკითხები, პალეოერგატივის ცნება და სხვ); ავტორია მონოგრაფიებისა: „ლესგიური [[ზმნა\|ზმნის]] ძირითადი მორფოლოგიური კატეგორიები“ (1959), „ბრუნების მორფოლოგია დაღესტნურ ენებში“ (1995. რუს. ენაზე); ნაშრომებისა ქართველურ ენათა მორფოლოგიისა თუ ლექსიკის, ისტორიული ტოპონიმიკის საკითხებზე: „ერთი ჰიპოთეტური ფორმის რეალურობისათვის [[ზანური ენა\|ზანური ენის]] არეალიდან (სამცხის ტოპონიმიკიდან)“ (1968), „მოქმედებითი ბრუნვის ისტორიისათვის სვანურში“ (1977), „სიტყვაწარმოების ერთი მოდელის შესახებ ქართულში (სახელური -უ სუფიქსისათვის ქართულში)“ (1998) და. სხვ.		ჩამოყალიბება და განვითარების საკითხები, პალეოერგატივის ცნება და სხვ); ავტორია მონოგრაფიებისა: „ლესგიური [[ზმნა\|ზმნის]] ძირითადი მორფოლოგიური კატეგორიები“ (1959), „ბრუნების მორფოლოგია დაღესტნურ ენებში“ (1995. რუს. ენაზე); ნაშრომებისა ქართველურ ენათა მორფოლოგიისა თუ ლექსიკის, ისტორიული ტოპონიმიკის საკითხებზე: „ერთი ჰიპოთეტური ფორმის რეალურობისათვის [[ზანური ენა\|ზანური ენის]] არეალიდან (სამცხის ტოპონიმიკიდან)“ (1968), „მოქმედებითი ბრუნვის ისტორიისათვის სვანურში“ (1977), „სიტყვაწარმოების ერთი მოდელის შესახებ ქართულში (სახელური -უ სუფიქსისათვის ქართულში)“ (1998) და. სხვ.
		+
		+	თოფურია სამჯერ იყო არჩეული ევროპის კავკასიოლოგთა საზოგადოების ვიცეპრეზიდენტად (ბოლოს ახალი ვადით 1996-იდან). იყო რამდენიმე სამეცნიერო ჟურნალის რედკოლეგიის წევრი („იბერიელ-კავკასიური ენათმეცნიერება“, „იბერიულკავკასიური ენათმეცნიერების წელიწდეული“, „მაცნე“, „ეტიმოლოგიუე�რი ძიებანი“). მიღებული აქვს არნ. ჩიქობავას სახელობის პრემია (1996).
		+
		+
		+
		+
		+	== თხზულებები ==
		+	* ქართულ-ქართველური ეთნონიმიკის ლინტვისტური საკითხე�ი, I – „იკე“. XVII, თბ. 1970;
		+	* ლინგვისტური გეოგრაფია, ტოპონიმია და ენის ისტორია (ქართველურ ენათა მასალაზე). – კრ: „ხელეური“ (ეძღვნება გ. ჩიტაიას დაბადებიდან 90 წლისთავს), თბ., 1985.
		+
		+	==წყარო==
		+	[[ქართული ენა: ენციკლოპედია]]
		+	[[კატეგორია:ქართველი ენათმეცნიერები]]
		+	[[კატეგორია: თოფურიები]]