იანაჩეკი ლეოშ - რედაქტირების ისტორია

Tkenchoshvili: /* წყარო */

2023-06-19T07:33:45Z

‎წყარო

Tkenchoshvili 11:57, 14 დეკემბერი 2021-ზე

2021-12-14T11:57:04Z

Tkenchoshvili 17:49, 9 ნოემბერი 2021-ზე

2021-11-09T17:49:41Z

Tkenchoshvili 12:49, 19 ოქტომბერი 2021-ზე

2021-10-19T12:49:16Z

Tkenchoshvili 12:09, 18 ოქტომბერი 2021-ზე

2021-10-18T12:09:44Z

Tkenchoshvili 12:09, 18 ოქტომბერი 2021-ზე

2021-10-18T12:09:32Z

Tkenchoshvili 10:35, 14 ნოემბერი 2018-ზე

2018-11-14T10:35:33Z

Tkenchoshvili 09:34, 7 აგვისტო 2017-ზე

2017-08-07T09:34:27Z

Tkenchoshvili: მომხმარებელმა Tkenchoshvili გვერდი „ლეოშ იანაჩეკი“ გადაიტანა გვერდზე „იანაჩეკი ლეოშ“

2017-05-23T08:11:56Z

მომხმარებელმა Tkenchoshvili გვერდი „ლეოშ იანაჩეკი“ გადაიტანა გვერდზე „იანაჩეკი ლეოშ“

Tkenchoshvili: ახალი გვერდი: ლეოშ იანაჩეკი '''იანაჩეკი ლეოშ''' - (ჩეხ. Leoš J...

2017-05-23T08:11:42Z

ახალი გვერდი: ლეოშ იანაჩეკი '''იანაჩეკი ლეოშ''' - (ჩეხ. Leoš J...

ახალი გვერდი

[[ფაილი:Leosh ianicheki.jpg|thumb|200პქ|ლეოშ იანაჩეკი]]
'''იანაჩეკი ლეოშ''' - (ჩეხ. Leoš Janáček, 3. VII. 1854, ჰუკვალდი, მორავია, – 12. VIII. 1928, ოსტრავა, ჩეხი კომპოზიტორი, მუსიკის კრიტიკოსი, დირიჟორი და პედაგოგი, ჩეხეთის მეცნიერებისა და ხელოვნების აკადემიის წევრი (1912).

1882–1919 იყო ქ. ბრნოში თავისივე დაარსებული საორგანო სკოლის რექტორი და პროფესორი, 1919-25 უმაღლესი ოსტატობის სკოლის პროფესორი (პრაღის კონსერვატორიის განყოფილება ბრნოში). 1896 და 1902 იმოგზაურა რუსეთში, შეისწავლა რუსული ენა, მუსიკა (განსაკუთრებით მ. მუსორგსკის შემოქმედება), რამაც გამოხატულება პოვა მის ნაწარმოებებში: ოპერებში, მათ შორისაა: „კატია კაზანოვა“ (ოსტროვსკის დრამის „ჭექა-ქუხილის“ სიუჟეტზე, 1921), „მკვდარი სახლიდან“ (დოსტოევსკის მოთხრობის „ბარათები მკვდარი სახლიდან“ მიხედვით, 1928, დაიდგა 1930) და სხვ. იანაჩეკის დანარჩენ ნაწარმოებთაგან აღსანიშნავია: „ლაშური ცეკვები“ ორკესტრისათვის (1890), ოპერა „მისი გერი“ („იენუფა“, 1904, დაიდგა 1916), „ეშმაკი მელაკუდა“ (1924), „მაკროპულოსის საშუალება“ (1926), ორატორია „გლაგოლიკური მესა“ (1926), გუნდები პ. ბეზრუჩის სიტყვებზე, სექსტეტი სასულე საკრავებისათვის (1924), სიმფონიეტა (1926). მისი საუკეთესო ნაწარმოებები აღბეჭდილია მკაფიო ეროვნ. კოლორიტით, ემოციური ძალითა და სისადავით, მუს. ენის სიახლით. იანაჩეკის სახელს ატარებს ქ. ბრნოს ხელოვნების აკადემია და საოპერო თეატრი.

==წყარო==
მუსიკის ენციკლოპედიური ლექსიკონი / [შემდგ.: ანზორ თამარაშვილი; მთ. რედ.: გულბათ ტორაძე]. [ახალციხე: თბილ. უნ-ტის მესხეთის ფილიალის გამ-ბა], 2005 (ა.ო. "პროგრესი")

[[კატეგორია:კომპოზიტორები]]
[[კატეგორია:მუსიკის თეორეტიკოსები]]
[[კატეგორია:დირიჟორები]]

←წინა ვერსია		11:57, 14 დეკემბერი 2021-ის ვერსია
ხაზი 2:		ხაზი 2:
	'''იანაჩეკი ლეოშ''' - (ჩეხ. Leoš Janáček, 3. VII. 1854, ჰუკვალდი, მორავია, – 12. VIII. 1928, ოსტრავა), ჩეხი კომპოზიტორი, მუსიკის კრიტიკოსი, [[დირიჟორი]] და პედაგოგი, [[ჩეხეთი\|ჩეხეთის]] მეცნიერებისა და ხელოვნების აკადემიის წევრი (1912).		'''იანაჩეკი ლეოშ''' - (ჩეხ. Leoš Janáček, 3. VII. 1854, ჰუკვალდი, მორავია, – 12. VIII. 1928, ოსტრავა), ჩეხი კომპოზიტორი, მუსიკის კრიტიკოსი, [[დირიჟორი]] და პედაგოგი, [[ჩეხეთი\|ჩეხეთის]] მეცნიერებისა და ხელოვნების აკადემიის წევრი (1912).

−	1882–1919 იყო ქ. ბრნოში თავისივე დაარსებული საორგანო სკოლის რექტორი და პროფესორი, 1919-25 უმაღლესი ოსტატობის სკოლის პროფესორი (პრაღის კონსერვატორიის განყოფილება ბრნოში). 1896 და 1902 იმოგზაურა [[რუსეთი\|რუსეთში]], შეისწავლა რუსული ენა, მუსიკა (განსაკუთრებით მ. მუსორგსკის შემოქმედება), რამაც გამოხატულება პოვა მის ნაწარმოებებში: ოპერებში, მათ შორისაა: „კატია კაზანოვა“ (ოსტროვსკის დრამის „ჭექა-ქუხილის“ სიუჟეტზე, 1921), „მკვდარი სახლიდან“ (დოსტოევსკის მოთხრობის „ბარათები მკვდარი სახლიდან“ მიხედვით, 1928, დაიდგა 1930) და სხვ. იანაჩეკის დანარჩენ ნაწარმოებთაგან აღსანიშნავია: „ლაშური ცეკვები“ ორკესტრისათვის (1890), [[ოპერა]] „მისი გერი“ („იენუფა“, 1904, დაიდგა 1916), „ეშმაკი მელაკუდა“ (1924), „მაკროპულოსის საშუალება“ (1926), [[ორატორია]] „გლაგოლიკური მესა“ (1926), გუნდები პ. ბეზრუჩის სიტყვებზე, სექსტეტი სასულე საკრავებისათვის (1924), სიმფონიეტა (1926). მისი საუკეთესო ნაწარმოებები აღბეჭდილია მკაფიო ეროვნ. კოლორიტით, ემოციური ძალითა და სისადავით, მუს. ენის სიახლით. იანაჩეკის სახელს ატარებს ქ. ბრნოს ხელოვნების აკადემია და საოპერო თეატრი.	+	1882–1919 იყო ქ. ბრნოში თავისივე დაარსებული საორგანო სკოლის რექტორი და პროფესორი, 1919-25 უმაღლესი ოსტატობის სკოლის პროფესორი (პრაღის კონსერვატორიის განყოფილება ბრნოში). 1896 და 1902 იმოგზაურა [[რუსეთი\|რუსეთში]], შეისწავლა რუსული ენა, მუსიკა (განსაკუთრებით მ. მუსორგსკის შემოქმედება), რამაც გამოხატულება პოვა მის ნაწარმოებებში: ოპერებში, მათ შორისაა: „კატია კაზანოვა“ (ოსტროვსკის დრამის „ჭექა-ქუხილის“ სიუჟეტზე, 1921), „მკვდარი სახლიდან“ (დოსტოევსკის მოთხრობის „ბარათები მკვდარი სახლიდან“ მიხედვით, 1928, დაიდგა 1930) და სხვ. იანაჩეკის დანარჩენ ნაწარმოებთაგან აღსანიშნავია: „ლაშური ცეკვები“ ორკესტრისათვის (1890), [[ოპერა]] „მისი გერი“ („იენუფა“, 1904, დაიდგა 1916), „ეშმაკი მელაკუდა“ (1924), „მაკროპულოსის საშუალება“ (1926), [[ორატორია]] „გლაგოლიკური მესა“ (1926), გუნდები პ. ბეზრუჩის სიტყვებზე, [[სექსტეტი]] სასულე საკრავებისათვის (1924), სიმფონიეტა (1926). მისი საუკეთესო ნაწარმოებები აღბეჭდილია მკაფიო ეროვნ. კოლორიტით, ემოციური ძალითა და სისადავით, მუს. ენის სიახლით. იანაჩეკის სახელს ატარებს ქ. ბრნოს ხელოვნების აკადემია და საოპერო თეატრი.

@@ ხაზი 1: / ხაზი 1: @@
 [[ფაილი:Leosh ianicheki.jpg|thumb|150პქ|ლეოშ იანაჩეკი]]
-'''იანაჩეკი ლეოშ''' - (ჩეხ. Leoš Janáček, 3. VII. 1854, ჰუკვალდი, მორავია, – 12. VIII. 1928, ოსტრავა), ჩეხი კომპოზიტორი, მუსიკის კრიტიკოსი, დირიჟორი და პედაგოგი, [[ჩეხეთი|ჩეხეთის]] მეცნიერებისა და ხელოვნების აკადემიის წევრი (1912).
+'''იანაჩეკი ლეოშ''' - (ჩეხ. Leoš Janáček, 3. VII. 1854, ჰუკვალდი, მორავია, – 12. VIII. 1928, ოსტრავა), ჩეხი კომპოზიტორი, მუსიკის კრიტიკოსი, [[დირიჟორი]] და პედაგოგი, [[ჩეხეთი|ჩეხეთის]] მეცნიერებისა და ხელოვნების აკადემიის წევრი (1912).
 –1919 იყო ქ. ბრნოში თავისივე დაარსებული საორგანო სკოლის რექტორი და პროფესორი, 1919-25 უმაღლესი ოსტატობის სკოლის პროფესორი (პრაღის კონსერვატორიის განყოფილება ბრნოში). 1896 და 1902 იმოგზაურა [[რუსეთი|რუსეთში]], შეისწავლა რუსული ენა, მუსიკა (განსაკუთრებით მ. მუსორგსკის შემოქმედება), რამაც გამოხატულება პოვა მის ნაწარმოებებში: ოპერებში, მათ შორისაა: „კატია კაზანოვა“ (ოსტროვსკის დრამის „ჭექა-ქუხილის“ სიუჟეტზე, 1921), „მკვდარი სახლიდან“ (დოსტოევსკის მოთხრობის „ბარათები მკვდარი სახლიდან“ მიხედვით, 1928, დაიდგა 1930) და სხვ. იანაჩეკის დანარჩენ ნაწარმოებთაგან აღსანიშნავია: „ლაშური ცეკვები“ ორკესტრისათვის (1890), [[ოპერა]] „მისი გერი“ („იენუფა“, 1904, დაიდგა 1916), „ეშმაკი მელაკუდა“ (1924), „მაკროპულოსის საშუალება“ (1926), [[ორატორია]] „გლაგოლიკური მესა“ (1926), გუნდები პ. ბეზრუჩის სიტყვებზე, სექსტეტი სასულე საკრავებისათვის (1924), სიმფონიეტა (1926). მისი საუკეთესო ნაწარმოებები აღბეჭდილია მკაფიო ეროვნ. კოლორიტით, ემოციური ძალითა და სისადავით, მუს. ენის სიახლით. იანაჩეკის სახელს ატარებს ქ. ბრნოს ხელოვნების აკადემია და საოპერო თეატრი.

←წინა ვერსია		12:49, 19 ოქტომბერი 2021-ის ვერსია
ხაზი 2:		ხაზი 2:
	'''იანაჩეკი ლეოშ''' - (ჩეხ. Leoš Janáček, 3. VII. 1854, ჰუკვალდი, მორავია, – 12. VIII. 1928, ოსტრავა), ჩეხი კომპოზიტორი, მუსიკის კრიტიკოსი, დირიჟორი და პედაგოგი, [[ჩეხეთი\|ჩეხეთის]] მეცნიერებისა და ხელოვნების აკადემიის წევრი (1912).		'''იანაჩეკი ლეოშ''' - (ჩეხ. Leoš Janáček, 3. VII. 1854, ჰუკვალდი, მორავია, – 12. VIII. 1928, ოსტრავა), ჩეხი კომპოზიტორი, მუსიკის კრიტიკოსი, დირიჟორი და პედაგოგი, [[ჩეხეთი\|ჩეხეთის]] მეცნიერებისა და ხელოვნების აკადემიის წევრი (1912).

−	1882–1919 იყო ქ. ბრნოში თავისივე დაარსებული საორგანო სკოლის რექტორი და პროფესორი, 1919-25 უმაღლესი ოსტატობის სკოლის პროფესორი (პრაღის კონსერვატორიის განყოფილება ბრნოში). 1896 და 1902 იმოგზაურა [[რუსეთი\|რუსეთში]], შეისწავლა რუსული ენა, მუსიკა (განსაკუთრებით მ. მუსორგსკის შემოქმედება), რამაც გამოხატულება პოვა მის ნაწარმოებებში: ოპერებში, მათ შორისაა: „კატია კაზანოვა“ (ოსტროვსკის დრამის „ჭექა-ქუხილის“ სიუჟეტზე, 1921), „მკვდარი სახლიდან“ (დოსტოევსკის მოთხრობის „ბარათები მკვდარი სახლიდან“ მიხედვით, 1928, დაიდგა 1930) და სხვ. იანაჩეკის დანარჩენ ნაწარმოებთაგან აღსანიშნავია: „ლაშური ცეკვები“ ორკესტრისათვის (1890), [[ოპერა]] „მისი გერი“ („იენუფა“, 1904, დაიდგა 1916), „ეშმაკი მელაკუდა“ (1924), „მაკროპულოსის საშუალება“ (1926), ორატორია „გლაგოლიკური მესა“ (1926), გუნდები პ. ბეზრუჩის სიტყვებზე, სექსტეტი სასულე საკრავებისათვის (1924), სიმფონიეტა (1926). მისი საუკეთესო ნაწარმოებები აღბეჭდილია მკაფიო ეროვნ. კოლორიტით, ემოციური ძალითა და სისადავით, მუს. ენის სიახლით. იანაჩეკის სახელს ატარებს ქ. ბრნოს ხელოვნების აკადემია და საოპერო თეატრი.	+	1882–1919 იყო ქ. ბრნოში თავისივე დაარსებული საორგანო სკოლის რექტორი და პროფესორი, 1919-25 უმაღლესი ოსტატობის სკოლის პროფესორი (პრაღის კონსერვატორიის განყოფილება ბრნოში). 1896 და 1902 იმოგზაურა [[რუსეთი\|რუსეთში]], შეისწავლა რუსული ენა, მუსიკა (განსაკუთრებით მ. მუსორგსკის შემოქმედება), რამაც გამოხატულება პოვა მის ნაწარმოებებში: ოპერებში, მათ შორისაა: „კატია კაზანოვა“ (ოსტროვსკის დრამის „ჭექა-ქუხილის“ სიუჟეტზე, 1921), „მკვდარი სახლიდან“ (დოსტოევსკის მოთხრობის „ბარათები მკვდარი სახლიდან“ მიხედვით, 1928, დაიდგა 1930) და სხვ. იანაჩეკის დანარჩენ ნაწარმოებთაგან აღსანიშნავია: „ლაშური ცეკვები“ ორკესტრისათვის (1890), [[ოპერა]] „მისი გერი“ („იენუფა“, 1904, დაიდგა 1916), „ეშმაკი მელაკუდა“ (1924), „მაკროპულოსის საშუალება“ (1926), [[ორატორია]] „გლაგოლიკური მესა“ (1926), გუნდები პ. ბეზრუჩის სიტყვებზე, სექსტეტი სასულე საკრავებისათვის (1924), სიმფონიეტა (1926). მისი საუკეთესო ნაწარმოებები აღბეჭდილია მკაფიო ეროვნ. კოლორიტით, ემოციური ძალითა და სისადავით, მუს. ენის სიახლით. იანაჩეკის სახელს ატარებს ქ. ბრნოს ხელოვნების აკადემია და საოპერო თეატრი.

←წინა ვერსია		12:09, 18 ოქტომბერი 2021-ის ვერსია
ხაზი 1:		ხაზი 1:
−	[[ფაილი:Leosh ianicheki.jpg\|thumb\|~~200პქ~~\|ლეოშ იანაჩეკი]]	+	[[ფაილი:Leosh ianicheki.jpg\|thumb\|150პქ\|ლეოშ იანაჩეკი]]
	'''იანაჩეკი ლეოშ''' - (ჩეხ. Leoš Janáček, 3. VII. 1854, ჰუკვალდი, მორავია, – 12. VIII. 1928, ოსტრავა), ჩეხი კომპოზიტორი, მუსიკის კრიტიკოსი, დირიჟორი და პედაგოგი, [[ჩეხეთი\|ჩეხეთის]] მეცნიერებისა და ხელოვნების აკადემიის წევრი (1912).		'''იანაჩეკი ლეოშ''' - (ჩეხ. Leoš Janáček, 3. VII. 1854, ჰუკვალდი, მორავია, – 12. VIII. 1928, ოსტრავა), ჩეხი კომპოზიტორი, მუსიკის კრიტიკოსი, დირიჟორი და პედაგოგი, [[ჩეხეთი\|ჩეხეთის]] მეცნიერებისა და ხელოვნების აკადემიის წევრი (1912).

@@ ხაზი 2: / ხაზი 2: @@
 '''იანაჩეკი ლეოშ''' - (ჩეხ. Leoš Janáček, 3. VII. 1854, ჰუკვალდი, მორავია, – 12. VIII. 1928, ოსტრავა), ჩეხი კომპოზიტორი, მუსიკის კრიტიკოსი, დირიჟორი და პედაგოგი, [[ჩეხეთი|ჩეხეთის]] მეცნიერებისა და ხელოვნების აკადემიის წევრი (1912).
-–1919 იყო ქ. ბრნოში თავისივე დაარსებული საორგანო სკოლის რექტორი და პროფესორი, 1919-25 უმაღლესი ოსტატობის სკოლის პროფესორი (პრაღის კონსერვატორიის განყოფილება ბრნოში). 1896 და 1902 იმოგზაურა [[რუსეთი|რუსეთში]], შეისწავლა რუსული ენა, მუსიკა (განსაკუთრებით მ. მუსორგსკის შემოქმედება), რამაც გამოხატულება პოვა მის ნაწარმოებებში: ოპერებში, მათ შორისაა: „კატია კაზანოვა“ (ოსტროვსკის დრამის „ჭექა-ქუხილის“ სიუჟეტზე, 1921), „მკვდარი სახლიდან“ (დოსტოევსკის მოთხრობის „ბარათები მკვდარი სახლიდან“ მიხედვით, 1928, დაიდგა 1930) და სხვ. იანაჩეკის დანარჩენ ნაწარმოებთაგან აღსანიშნავია: „ლაშური ცეკვები“ ორკესტრისათვის (1890), ოპერა „მისი გერი“ („იენუფა“, 1904, დაიდგა 1916), „ეშმაკი მელაკუდა“ (1924), „მაკროპულოსის საშუალება“ (1926), ორატორია „გლაგოლიკური მესა“ (1926), გუნდები პ. ბეზრუჩის სიტყვებზე, სექსტეტი სასულე საკრავებისათვის (1924), სიმფონიეტა (1926). მისი საუკეთესო ნაწარმოებები აღბეჭდილია მკაფიო ეროვნ. კოლორიტით, ემოციური ძალითა და სისადავით, მუს. ენის სიახლით. იანაჩეკის სახელს ატარებს ქ. ბრნოს ხელოვნების აკადემია და საოპერო თეატრი.
+–1919 იყო ქ. ბრნოში თავისივე დაარსებული საორგანო სკოლის რექტორი და პროფესორი, 1919-25 უმაღლესი ოსტატობის სკოლის პროფესორი (პრაღის კონსერვატორიის განყოფილება ბრნოში). 1896 და 1902 იმოგზაურა [[რუსეთი|რუსეთში]], შეისწავლა რუსული ენა, მუსიკა (განსაკუთრებით მ. მუსორგსკის შემოქმედება), რამაც გამოხატულება პოვა მის ნაწარმოებებში: ოპერებში, მათ შორისაა: „კატია კაზანოვა“ (ოსტროვსკის დრამის „ჭექა-ქუხილის“ სიუჟეტზე, 1921), „მკვდარი სახლიდან“ (დოსტოევსკის მოთხრობის „ბარათები მკვდარი სახლიდან“ მიხედვით, 1928, დაიდგა 1930) და სხვ. იანაჩეკის დანარჩენ ნაწარმოებთაგან აღსანიშნავია: „ლაშური ცეკვები“ ორკესტრისათვის (1890), [[ოპერა]] „მისი გერი“ („იენუფა“, 1904, დაიდგა 1916), „ეშმაკი მელაკუდა“ (1924), „მაკროპულოსის საშუალება“ (1926), ორატორია „გლაგოლიკური მესა“ (1926), გუნდები პ. ბეზრუჩის სიტყვებზე, სექსტეტი სასულე საკრავებისათვის (1924), სიმფონიეტა (1926). მისი საუკეთესო ნაწარმოებები აღბეჭდილია მკაფიო ეროვნ. კოლორიტით, ემოციური ძალითა და სისადავით, მუს. ენის სიახლით. იანაჩეკის სახელს ატარებს ქ. ბრნოს ხელოვნების აკადემია და საოპერო თეატრი.
@@ ხაზი 8: / ხაზი 8: @@
 ==წყარო==
-მუსიკის ენციკლოპედიური ლექსიკონი / [შემდგ.: ანზორ თამარაშვილი; მთ. რედ.: გულბათ ტორაძე]. [ახალციხე: თბილ. უნ-ტის მესხეთის ფილიალის გამ-ბა], 2005 (ა.ო. "პროგრესი")
+მუსიკის ენციკლოპედიური ლექსიკონი
 [[კატეგორია:კომპოზიტორები]]

@@ ხაზი 1: / ხაზი 1: @@
 [[ფაილი:Leosh ianicheki.jpg|thumb|200პქ|ლეოშ იანაჩეკი]]
-'''იანაჩეკი ლეოშ''' - (ჩეხ. Leoš Janáček, 3. VII. 1854, ჰუკვალდი, მორავია, – 12. VIII. 1928, ოსტრავა, ჩეხი კომპოზიტორი, მუსიკის კრიტიკოსი, დირიჟორი და პედაგოგი, ჩეხეთის მეცნიერებისა და ხელოვნების აკადემიის წევრი (1912).
+'''იანაჩეკი ლეოშ''' - (ჩეხ. Leoš Janáček, 3. VII. 1854, ჰუკვალდი, მორავია, – 12. VIII. 1928, ოსტრავა), ჩეხი კომპოზიტორი, მუსიკის კრიტიკოსი, დირიჟორი და პედაგოგი, ჩეხეთის მეცნიერებისა და ხელოვნების აკადემიის წევრი (1912).
 –1919 იყო ქ. ბრნოში თავისივე დაარსებული საორგანო სკოლის რექტორი და პროფესორი, 1919-25 უმაღლესი ოსტატობის სკოლის პროფესორი (პრაღის კონსერვატორიის განყოფილება ბრნოში). 1896 და 1902 იმოგზაურა რუსეთში, შეისწავლა რუსული ენა, მუსიკა (განსაკუთრებით მ. მუსორგსკის შემოქმედება), რამაც გამოხატულება პოვა მის ნაწარმოებებში: ოპერებში, მათ შორისაა: „კატია კაზანოვა“ (ოსტროვსკის დრამის „ჭექა-ქუხილის“ სიუჟეტზე, 1921), „მკვდარი სახლიდან“ (დოსტოევსკის მოთხრობის „ბარათები მკვდარი სახლიდან“ მიხედვით, 1928, დაიდგა 1930) და სხვ. იანაჩეკის დანარჩენ ნაწარმოებთაგან აღსანიშნავია: „ლაშური ცეკვები“ ორკესტრისათვის (1890), ოპერა „მისი გერი“ („იენუფა“, 1904, დაიდგა 1916), „ეშმაკი მელაკუდა“ (1924), „მაკროპულოსის საშუალება“ (1926), ორატორია „გლაგოლიკური მესა“ (1926), გუნდები პ. ბეზრუჩის სიტყვებზე, სექსტეტი სასულე საკრავებისათვის (1924), სიმფონიეტა (1926). მისი საუკეთესო ნაწარმოებები აღბეჭდილია მკაფიო ეროვნ. კოლორიტით, ემოციური ძალითა და სისადავით, მუს. ენის სიახლით. იანაჩეკის სახელს ატარებს ქ. ბრნოს ხელოვნების აკადემია და საოპერო თეატრი.
@@ ხაზი 11: / ხაზი 11: @@
 [[კატეგორია:კომპოზიტორები]]
 [[კატეგორია:მუსიკის თეორეტიკოსები]]
 [[კატეგორია:დირიჟორები]]