იმედაძე ირაკლი - რედაქტირების ისტორია

Tkenchoshvili 06:24, 3 სექტემბერი 2020-ზე

2020-09-03T06:24:07Z

Tkenchoshvili: /* იხილე აგრეთვე */

2020-02-03T13:38:39Z

‎იხილე აგრეთვე

Tkenchoshvili: /* იხილე აგრეთვე */

2019-11-07T12:21:28Z

‎იხილე აგრეთვე

Tkenchoshvili: /* წყარო */

2019-11-07T11:33:46Z

‎წყარო

Tkenchoshvili: /* მთავარი ნაშრომები */

2019-11-07T10:44:49Z

‎მთავარი ნაშრომები

Tkenchoshvili 13:17, 6 ნოემბერი 2019-ზე

2019-11-06T13:17:47Z

Tkenchoshvili: მომხმარებელმა Tkenchoshvili გვერდი „ირაკლი იმედაძე“ გადაიტანა გვერდზე „იმედაძე ირაკლი“ გადამისამ...

2019-11-06T13:13:47Z

მომხმარებელმა Tkenchoshvili გვერდი „ირაკლი იმედაძე“ გადაიტანა გვერდზე „იმედაძე ირაკლი“ გადამისამ...

Tkenchoshvili: მომხმარებელმა Tkenchoshvili გვერდი „იმედაძე ირაკლი“ გადაიტანა გვერდზე „ირაკლი იმედაძე“

2019-11-06T13:13:37Z

მომხმარებელმა Tkenchoshvili გვერდი „იმედაძე ირაკლი“ გადაიტანა გვერდზე „ირაკლი იმედაძე“

Tkenchoshvili: ახალი გვერდი: ირაკლი იმედაძე '''იმედაძე ირაკლი''' - Imedadze Irakli,...

2019-11-06T13:13:14Z

ახალი გვერდი: ირაკლი იმედაძე '''იმედაძე ირაკლი''' - Imedadze Irakli,...

ახალი გვერდი

[[ფაილი:Irakli imedadze.JPG|thumb|200iq|ირაკლი იმედაძე]]
'''იმედაძე ირაკლი''' - Imedadze Irakli, Имедадзе Иракли, 1952-

ქართველი ფსიქოლოგი, ფსიქოლოგიის მეცნიერებათა კანდიდატი (1978), დოქტორი (1989), პროფესორი (1991), საქართველოს მეცნიერებათა
ეროვნული აკადემიის წევრ-კორესპონდენტი (2009), [[დიმიტრი უზნაძის სახელობის საქართველოს ფსიქოლოგთა საზოგადოება|დიმიტრი უზნაძის სახ. საქართველოს ფსიქოლოგთა საზოგადოების]] თავმჯდომარე. დაამთავრა თსუ (ივ. ჯავახიშვილის სახ. [[თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტი|თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის]]) ფილოსოფიისა და ფსიქოლოგიის ფაკულტეტი, ფსიქოლოგიის სპეციალობით და დ. უზნაძის სახ. ფსიქოლოგიის ინსტიტუტის ასპირანტურა. 1977-2011 წლებში მუშაობდა ამავე ინსტიტუტში. იყო ზოგადი ფსიქოლოგიის განყოფილების, განწყობის ფსიქოლოგიის, ფსიქოლოგიის ისტორიის ლაბორატორიის გამგე, ხოლო 2006-2011 წლებში − ინსტიტუტის დირექტორი. არის თსუ-ს პროფესორი, საქართველოს ჰუმანიტარულ მეცნიერებათა, განათლების მეცნიერებათა და ფილოსოფიურ მეცნიერებათა აკადემიკოსი; უცხოური სამეცნიერო ჟურნალების რედკოლეგიის წევრი; მრავალი საერთაშორისო, საკავშირო და რეგიონული სამეცნიერო ფორუმის მონაწილე და ორგანიზატორი. მონოგრაფიისთვის „XX საუკუნის ფსიქოლოგიის ძირითადი მიმდინარეობები” (2004) მიენიჭა დ. უზნაძის სახელობის პრემია. ი. იმედაძე მრავალი სამეცნიერო ნაშრომის, მათ შორის მონოგრაფიებისა და სახელმძღვანელოების ავტორია. „[[ფსიქოლოგიის ქართული ლექსიკონი]]ს” ერთერთი ავტორი და ხელმძღვანელია.

ი. იმედაძის კვლევის მიმართულებებია: ფსიქოლოგიის ისტორია და მეთოდოლოგია, განწყობის თეორია და თეორიული ფსიქოლოგია, ასაკობრივი და პედაგოგიკური ფსიქოლოგია. საკანდიდატო დისერტაციაში ემპირიულად შეისწავლა ექვსწლიან ბავშვთა მოტივაციურ-ნებელობითი სფერო სასკოლო მზაობის თვალსაზრისით. გამოავლინა ამ სფეროს ერთგვარი დესელერაციის ფაქტი. შემდგომში განაგრძობდა ქცევისა და მოტივაციის თეორიულ კვლევას. შექმნა ქცევის პოლიმოტივაციის ორიგინალური თეორიული მოდელი (ნარევმოტივაციური ქცევა). მოტივისა და მოთხოვნილების ცნებათა გამიჯვნის საფუძველზე გამოყო და დაახასიათა ქცევის რამდენიმე მოთხოვნილებით აღძვრისა და ერთზე მეტი ქცევის ერთდროული განხორციელების სხვადასხვა შემთხვევები. პოლიმოტივაციის მოდელზე დაყრდნობით გააანალიზა სწავლის ქცევა. შეიტანა გარკვეულობა ნებელობითი ქცევის ფენომენოლოგიურ დახასიათებაში. კერძოდ, აჩვენა, თუ რომელი ფაქტორების ურთიერთზემოქმედების შედეგად წარმოიქმნება განსხვავებული მოტივაციური განცდები. დააზუსტა ნებელობითი ქცევის უზნაძისეული მოდელი გადაწყვეტილების პერიოდის განწყობისეული რეგულაციის თვალსაზრისით. ქცევის ნებელობითი რეგულაციის და ობიექტივაციის ცნების კონტექსტში შემოიტანა „სუბიექტივაციის” ცნება.

ი. იმედაძე აქტიურად არის ჩაბმული განწყობის ზოგადფსიქოლოგიური თეორიის შემდგომი დამუშავების პროცესში. სახელდობრ, მან თავისი წვლილი შეიტანა განწყობის დინამიკური მოდელის სრულყოფაში. აჩვენა, თუ ერთი ქცევის განმავლობაში როგორ ცვალებადობს განწყობის სტრუქტურა შიდა ფაქტორის, მოთხოვნილების/მოტივაციის ცვალებადობის შესაბამისად (მოტივაციის დინამიკა ქცევის განმავლობაში). განიხილა განწყობის მოტივაციური საფუძვლის რაოდენობრივ და თვისებრივ ცვლილებათა კონკრეტული ვარიანტები ქცევის პოლიმოტივაციის მოდელთან დაკავშირებით.

განწყობის თეორიის ლოგიკისა და თანამედროვე ფსიქოლოგიის მონაცემების საფუძველზე გააანალიზა ისეთი ფუნდამენტური კატეგორიები, როგორიცაა განცდა, ცნობიერება, არაცნობიერი, ქცევა, მოტივაცია და სხვა.

ი. იმედაძის სისტემატური შესწავლის საგანია განწყობის თეორიის მეთოდოლოგიური და ეპისტემოლოგიური სახე, რაც მოიცავს ამ კონცეფციის ფორმალური, შინაარსობრივი, მეტათეორიული და ფილოსოფიური ასპექტების ანალიზს, აგრეთვე მის მიმართებას სხვა დიდ ფსიქოლოგიურ სისტემებთან (ფსიქოანალიზი (ფსიქოანალიზი და განწყობის თეორია), ჰუმანისტური ფსიქოლოგია და ეგზისტენციალური ფსიქოლოგია, კოგნიტივიზმი, ქმედების თეორია და სხვა). ი. იმედაძე ამუშავებს ფსიქოლოგიის მეთოდოლოგიის საკვანძო პრობლემებს: ორგვარი ფსიქოლოგია, ფსიქოლოგიის პარადიგმები, აკადემიური და პრაქტიკული ფსიქოლოგიის ურთიერთმიმართება, ფსიქოლოგიურ თეორიათა შეფასების კრიტერიუმები, ფსიქოლოგიის მომავალი განვითარების ძირითადი ტენდენციები და სხვა.

განსაკუთრებული გამოხმაურება მოჰყვა ი. იმედაძის კვლევას ფსიქოლოგიის ისტორიის დარგში. იგი ავტორია კაპიტალური ნაშრომისა − „ფსიქოლოგიის ისტორია: ანტიკური ხანიდან ჩვენს დრომდე”. მასში გადმოცემული და გაანალიზებულია ფსიქოლოგიის ხანგრძლივი ისტორია და თანამედროვე მდგომარეობა, მისი განვითარების ძირითადი ეტაპები და უმთავრესი ტენდენციები. ეს ყოველივე განწყობის ფსიქოლოგიის პოზიციიდან არის დახასიათებული. ი. იმედაძის საგანგებო კვლევის საგანია საკუთრივ განწყობის ფსიქოლოგიური სკოლის ისტორია, აგრეთვე ქართული ფსიქოლოგიური აზრის ადრინდელი ნიმუშები.

ი. იმედაძის სახელმძღვანელო „ფსიქოლოგიის საფუძვლები” რამდენიმეჯერ გამოიცა და აქტიურად გამოიყენება ფსიქოლოგთა კადრების მომზადების საქმეში.

====მთავარი ნაშრომები====
* Категория поведения в теории установки. Тбилиси: Мецниереба, 1991;
* XX საუკუნის ფსიქოლოგიის ძირითადი მიმდინარეობები. თბილისი: ენა და კულტურა, 2004;
* Uznadze’s Scientific Body of Work and Problems of General Psychology // Jornal of Russian and East Europian Psychology. Vol.47, 2009, 3. p.3-30; Интеракционизм и общепсихологическая теория установки // Психологический журнал, 2012, №3, с. 33-44;
* ფსიქოლოგიის საფუძვლები. თბილისი: მწიგნობარი, 2011;
* გამოკვლევების თეორიულ ფსიქოლოგიაში. თბილისი: ჩაპრე დიემ, 2013;
* ფსიქოლოგიის ისტორია: ანტიკური ხანიდან ჩვენ დრომდე. თბილისი: მწიგნობარი, 2014.

==წყარო==
<small>[[ფსიქოლოგიის ქართული ლექსიკონი]]
<br />
სტატიის ავტორი - [[ზურაბ ვახანია]], [[დიმიტრი უზნაძის სახელობის საქართველოს ფსიქოლოგთა საზოგადოება]].<br />
ლექსიკონი შეიქმნა შოთა რუსთაველის ეროვნული სამეცნიერო ფონდის გრანტით.</small>

[[კატეგორია:განწყობის დინამიკური მოდელი]]
[[კატეგორია:ქართველი ფსიქოლოგები]]
[[კატეგორია:დიმიტრი უზნაძის სახელობის საქართველოს ფსიქოლოგთა საზოგადოების თავმჯდომარე]]
[[კატეგორია:ფსიქოლოგიის ქართული ლექსიკონი]]

←წინა ვერსია		13:38, 3 თებერვალი 2020-ის ვერსია
ხაზი 39:		ხაზი 39:
	[[კატეგორია:ფსიქოლოგიის ქართული ლექსიკონი]]		[[კატეგორია:ფსიქოლოგიის ქართული ლექსიკონი]]
	[[კატეგორია:ზოგადი ფსიქოლოგია საქართველოში]]		[[კატეგორია:ზოგადი ფსიქოლოგია საქართველოში]]
		+	[[კატეგორია:იმედაძეები]]

←წინა ვერსია		12:21, 7 ნოემბერი 2019-ის ვერსია
ხაზი 38:		ხაზი 38:
	[[კატეგორია:დიმიტრი უზნაძის სახელობის საქართველოს ფსიქოლოგთა საზოგადოების თავმჯდომარე]]		[[კატეგორია:დიმიტრი უზნაძის სახელობის საქართველოს ფსიქოლოგთა საზოგადოების თავმჯდომარე]]
	[[კატეგორია:ფსიქოლოგიის ქართული ლექსიკონი]]		[[კატეგორია:ფსიქოლოგიის ქართული ლექსიკონი]]
		+	[[კატეგორია:ზოგადი ფსიქოლოგია საქართველოში]]

@@ ხაზი 5: / ხაზი 5: @@
 ეროვნული აკადემიის წევრ-კორესპონდენტი (2009), [[დიმიტრი უზნაძის სახელობის საქართველოს ფსიქოლოგთა საზოგადოება|დიმიტრი უზნაძის სახ. საქართველოს ფსიქოლოგთა საზოგადოების]] თავმჯდომარე. დაამთავრა თსუ (ივ. ჯავახიშვილის სახ. [[თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტი|თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის]]) ფილოსოფიისა და ფსიქოლოგიის ფაკულტეტი, ფსიქოლოგიის სპეციალობით და დ. უზნაძის სახ. ფსიქოლოგიის ინსტიტუტის ასპირანტურა. 1977-2011 წლებში მუშაობდა ამავე ინსტიტუტში. იყო ზოგადი ფსიქოლოგიის განყოფილების, განწყობის ფსიქოლოგიის, ფსიქოლოგიის ისტორიის ლაბორატორიის გამგე, ხოლო 2006-2011 წლებში − ინსტიტუტის დირექტორი. არის თსუ-ს პროფესორი, საქართველოს ჰუმანიტარულ მეცნიერებათა, განათლების მეცნიერებათა და ფილოსოფიურ მეცნიერებათა აკადემიკოსი; უცხოური სამეცნიერო ჟურნალების რედკოლეგიის წევრი; მრავალი საერთაშორისო, საკავშირო და რეგიონული სამეცნიერო ფორუმის მონაწილე და ორგანიზატორი. მონოგრაფიისთვის „XX საუკუნის ფსიქოლოგიის ძირითადი მიმდინარეობები” (2004) მიენიჭა დ. უზნაძის სახელობის პრემია. ი. იმედაძე მრავალი სამეცნიერო ნაშრომის, მათ შორის მონოგრაფიებისა და სახელმძღვანელოების ავტორია. „[[ფსიქოლოგიის ქართული ლექსიკონი]]ს” ერთერთი ავტორი და ხელმძღვანელია.
-ი. იმედაძის კვლევის მიმართულებებია: ფსიქოლოგიის ისტორია და მეთოდოლოგია, განწყობის თეორია და თეორიული ფსიქოლოგია, ასაკობრივი და პედაგოგიკური ფსიქოლოგია. საკანდიდატო დისერტაციაში ემპირიულად შეისწავლა ექვსწლიან ბავშვთა მოტივაციურ-ნებელობითი სფერო სასკოლო მზაობის თვალსაზრისით. გამოავლინა ამ სფეროს ერთგვარი დესელერაციის ფაქტი. შემდგომში განაგრძობდა ქცევისა და მოტივაციის თეორიულ კვლევას. შექმნა ქცევის პოლიმოტივაციის ორიგინალური თეორიული მოდელი (ნარევმოტივაციური ქცევა). მოტივისა და მოთხოვნილების ცნებათა გამიჯვნის საფუძველზე გამოყო და დაახასიათა ქცევის რამდენიმე მოთხოვნილებით აღძვრისა და ერთზე მეტი ქცევის ერთდროული განხორციელების სხვადასხვა შემთხვევები. პოლიმოტივაციის მოდელზე დაყრდნობით გააანალიზა სწავლის ქცევა. შეიტანა გარკვეულობა ნებელობითი ქცევის ფენომენოლოგიურ დახასიათებაში. კერძოდ, აჩვენა, თუ რომელი ფაქტორების ურთიერთზემოქმედების შედეგად წარმოიქმნება განსხვავებული მოტივაციური განცდები. დააზუსტა ნებელობითი ქცევის უზნაძისეული მოდელი გადაწყვეტილების პერიოდის განწყობისეული რეგულაციის თვალსაზრისით. ქცევის ნებელობითი რეგულაციის და ობიექტივაციის ცნების კონტექსტში შემოიტანა „სუბიექტივაციის” ცნება.
+ი. იმედაძის კვლევის მიმართულებებია: ფსიქოლოგიის ისტორია და მეთოდოლოგია, განწყობის თეორია და თეორიული ფსიქოლოგია, ასაკობრივი და პედაგოგიკური ფსიქოლოგია. საკანდიდატო დისერტაციაში ემპირიულად შეისწავლა ექვსწლიან ბავშვთა მოტივაციურ-ნებელობითი სფერო სასკოლო მზაობის თვალსაზრისით. გამოავლინა ამ სფეროს ერთგვარი დესელერაციის ფაქტი. შემდგომში განაგრძობდა ქცევისა და მოტივაციის თეორიულ კვლევას. შექმნა ქცევის პოლიმოტივაციის ორიგინალური თეორიული მოდელი {ნარევმოტივაციური ქცევა}. მოტივისა და მოთხოვნილების ცნებათა გამიჯვნის საფუძველზე გამოყო და დაახასიათა ქცევის რამდენიმე მოთხოვნილებით აღძვრისა და ერთზე მეტი ქცევის ერთდროული განხორციელების სხვადასხვა შემთხვევები. პოლიმოტივაციის მოდელზე დაყრდნობით გააანალიზა სწავლის ქცევა. შეიტანა გარკვეულობა ნებელობითი ქცევის ფენომენოლოგიურ დახასიათებაში. კერძოდ, აჩვენა, თუ რომელი ფაქტორების ურთიერთზემოქმედების შედეგად წარმოიქმნება განსხვავებული მოტივაციური განცდები. დააზუსტა ნებელობითი ქცევის უზნაძისეული მოდელი გადაწყვეტილების პერიოდის განწყობისეული რეგულაციის თვალსაზრისით. ქცევის ნებელობითი რეგულაციის და ობიექტივაციის ცნების კონტექსტში შემოიტანა „სუბიექტივაციის” ცნება.
 [[ფაილი:Fsiqologiis istoria imedadze.JPG|მარცხნივ|150პქ|წარწერის ტექსტი]]
-ი. იმედაძე აქტიურად არის ჩაბმული განწყობის ზოგადფსიქოლოგიური თეორიის შემდგომი დამუშავების პროცესში. სახელდობრ, მან თავისი წვლილი შეიტანა განწყობის დინამიკური მოდელის სრულყოფაში. აჩვენა, თუ ერთი ქცევის განმავლობაში როგორ ცვალებადობს განწყობის სტრუქტურა შიდა ფაქტორის, მოთხოვნილების/მოტივაციის  ცვალებადობის შესაბამისად (მოტივაციის დინამიკა ქცევის განმავლობაში). განიხილა განწყობის მოტივაციური საფუძვლის რაოდენობრივ და თვისებრივ ცვლილებათა კონკრეტული ვარიანტები ქცევის პოლიმოტივაციის მოდელთან დაკავშირებით.
+ი. იმედაძე აქტიურად არის ჩაბმული განწყობის ზოგადფსიქოლოგიური თეორიის შემდგომი დამუშავების პროცესში. სახელდობრ, მან თავისი წვლილი შეიტანა განწყობის დინამიკური მოდელის სრულყოფაში. აჩვენა, თუ ერთი ქცევის განმავლობაში როგორ ცვალებადობს განწყობის სტრუქტურა შიდა ფაქტორის, მოთხოვნილების/მოტივაციის  ცვალებადობის შესაბამისად {მოტივაციის დინამიკა ქცევის განმავლობაში}. განიხილა განწყობის მოტივაციური საფუძვლის რაოდენობრივ და თვისებრივ ცვლილებათა კონკრეტული ვარიანტები ქცევის პოლიმოტივაციის მოდელთან დაკავშირებით.
 განწყობის თეორიის ლოგიკისა და თანამედროვე ფსიქოლოგიის მონაცემების საფუძველზე გააანალიზა ისეთი ფუნდამენტური კატეგორიები, როგორიცაა განცდა, ცნობიერება, არაცნობიერი, ქცევა, მოტივაცია და სხვა.
-ი. იმედაძის სისტემატური შესწავლის საგანია განწყობის თეორიის მეთოდოლოგიური და ეპისტემოლოგიური სახე, რაც მოიცავს ამ კონცეფციის ფორმალური, შინაარსობრივი, მეტათეორიული და ფილოსოფიური ასპექტების ანალიზს, აგრეთვე მის მიმართებას სხვა დიდ ფსიქოლოგიურ სისტემებთან (ფსიქოანალიზი (ფსიქოანალიზი და განწყობის თეორია), ჰუმანისტური ფსიქოლოგია და ეგზისტენციალური ფსიქოლოგია, კოგნიტივიზმი, ქმედების თეორია და სხვა). ი. იმედაძე ამუშავებს ფსიქოლოგიის მეთოდოლოგიის საკვანძო პრობლემებს: ორგვარი ფსიქოლოგია, ფსიქოლოგიის პარადიგმები, აკადემიური და პრაქტიკული ფსიქოლოგიის ურთიერთმიმართება, ფსიქოლოგიურ თეორიათა შეფასების კრიტერიუმები, ფსიქოლოგიის მომავალი განვითარების ძირითადი ტენდენციები და სხვა.
+ი. იმედაძის სისტემატური შესწავლის საგანია განწყობის თეორიის მეთოდოლოგიური და ეპისტემოლოგიური სახე, რაც მოიცავს ამ კონცეფციის ფორმალური, შინაარსობრივი, მეტათეორიული და ფილოსოფიური ასპექტების ანალიზს, აგრეთვე მის მიმართებას სხვა დიდ ფსიქოლოგიურ სისტემებთან (ფსიქოანალიზი {ფსიქოანალიზი და განწყობის თეორია}, ჰუმანისტური ფსიქოლოგია და ეგზისტენციალური ფსიქოლოგია, კოგნიტივიზმი, ქმედების თეორია და სხვა). ი. იმედაძე ამუშავებს ფსიქოლოგიის მეთოდოლოგიის საკვანძო პრობლემებს: ორგვარი ფსიქოლოგია, ფსიქოლოგიის პარადიგმები, აკადემიური და პრაქტიკული ფსიქოლოგიის ურთიერთმიმართება, ფსიქოლოგიურ თეორიათა შეფასების კრიტერიუმები, ფსიქოლოგიის მომავალი განვითარების ძირითადი ტენდენციები და სხვა.
 განსაკუთრებული გამოხმაურება მოჰყვა ი. იმედაძის კვლევას ფსიქოლოგიის ისტორიის დარგში. იგი ავტორია კაპიტალური ნაშრომისა − „ფსიქოლოგიის ისტორია: ანტიკური ხანიდან ჩვენს დრომდე”. მასში გადმოცემული და გაანალიზებულია ფსიქოლოგიის ხანგრძლივი ისტორია და თანამედროვე მდგომარეობა, მისი განვითარების ძირითადი ეტაპები და უმთავრესი ტენდენციები. ეს ყოველივე განწყობის ფსიქოლოგიის პოზიციიდან არის დახასიათებული. ი. იმედაძის საგანგებო კვლევის საგანია საკუთრივ განწყობის ფსიქოლოგიური სკოლის ისტორია, აგრეთვე ქართული ფსიქოლოგიური აზრის ადრინდელი ნიმუშები.

@@ ხაზი 30: / ხაზი 30: @@
 სტატიის ავტორი - [[ზურაბ ვახანია]], [[დიმიტრი უზნაძის სახელობის საქართველოს ფსიქოლოგთა საზოგადოება]].<br />
 ლექსიკონი შეიქმნა შოთა რუსთაველის ეროვნული სამეცნიერო ფონდის გრანტით.</small>
 [[კატეგორია:განწყობის დინამიკური მოდელი]]

@@ ხაზი 18: / ხაზი 18: @@
 ====მთავარი ნაშრომები====
-* Категория поведения в теории установки. Тбилиси: Мецниереба, 1991;
+* [https://catalog.nplg.gov.ge/search~S2*geo/?searchtype=t&searcharg=%D0%9A%D0%B0%D1%82%D0%B5%D0%B3%D0%BE%D1%80%D0%B8%D1%8F+%D0%BF%D0%BE%D0%B2%D0%B5%D0%B4%D0%B5%D0%BD%D0%B8%D1%8F+%D0%B2+%D1%82%D0%B5%D0%BE%D1%80%D0%B8%D0%B8+%D1%83%D1%81%D1%82%D0%B0%D0%BD%D0%BE%D0%B2%D0%BA%D0%B8&searchscope=2&SORT=D&extended=0&SUBMIT=%E1%83%AB%E1%83%98%E1%83%94%E1%83%91%E1%83%90&searchlimits=&searchorigarg=t%7Bu10DD%7D%7Bu10D1%7D%7Bu10D8%7D%7Bu10D4%7D%7Bu10E5%7D%7Bu10E2%7D%7Bu10D8%7D%7Bu10D5%7D%7Bu10D0%7D%7Bu10EA%7D%7Bu10D8%7D%7Bu10E1%7D%7Bu10D0%7D+%7Bu10D3%7D%7Bu10D0%7D+%7Bu10D3%7D%7Bu10D4%7D%7Bu10DE%7D%7Bu10E0%7D%7Bu10D4%7D%7Bu10E1%7D%7Bu10D8%7D%7Bu10D0%7D%7Bu10E1%7D%7Bu10D7%7D%7Bu10D0%7D%7Bu10DC%7D+%7Bu10D3%7D%7Bu10D0%7D%7Bu10D9%7D%7Bu10D0%7D%7Bu10D5%7D%7Bu10E8%7D%7Bu10D8%7D%7Bu10E0%7D%7Bu10D4%7D%7Bu10D1%7D%7Bu10E3%7D%7Bu10DA%7D%7Bu10D8%7D+%7Bu10EA%7D%7Bu10DC%7D%7Bu10D4%7D%7Bu10D1%7D%7Bu10D4%7D%7Bu10D1%7D%7Bu10D8%7D Категория поведения в теории установки]. Тбилиси: Мецниереба, 1991;
-* XX საუკუნის ფსიქოლოგიის ძირითადი მიმდინარეობები. თბილისი: ენა და კულტურა, 2004;
+* [https://catalog.nplg.gov.ge/search~S2*geo/?searchtype=t&searcharg=XX+%E1%83%A1%E1%83%90%E1%83%A3%E1%83%99%E1%83%A3%E1%83%9C%E1%83%98%E1%83%A1+%E1%83%A4%E1%83%A1%E1%83%98%E1%83%A5%E1%83%9D%E1%83%9A%E1%83%9D%E1%83%92%E1%83%98%E1%83%98%E1%83%A1+%E1%83%AB%E1%83%98%E1%83%A0%E1%83%98%E1%83%97%E1%83%90%E1%83%93%E1%83%98+%E1%83%9B%E1%83%98%E1%83%9B%E1%83%93%E1%83%98%E1%83%9C%E1%83%90%E1%83%A0%E1%83%94%E1%83%9D%E1%83%91%E1%83%94%E1%83%91%E1%83%98&searchscope=2&sortdropdown=-&SORT=D&extended=0&SUBMIT=%E1%83%AB%E1%83%98%E1%83%94%E1%83%91%E1%83%90&searchlimits=&searchorigarg=t%7Bu041A%7D%7Bu0430%7D%7Bu0442%7D%7Bu0435%7D%7Bu0433%7D%7Bu043E%7D%7Bu0440%7D%7Bu0438%7D%7Bu044F%7D+%7Bu043F%7D%7Bu043E%7D%7Bu0432%7D%7Bu0435%7D%7Bu0434%7D%7Bu0435%7D%7Bu043D%7D%7Bu0438%7D%7Bu044F%7D+%7Bu0432%7D+%7Bu0442%7D%7Bu0435%7D%7Bu043E%7D%7Bu0440%7D%7Bu0438%7D%7Bu0438%7D+%7Bu0443%7D%7Bu0441%7D%7Bu0442%7D%7Bu0430%7D%7Bu043D%7D%7Bu043E%7D%7Bu0432%7D%7Bu043A%7D%7Bu0438%7D XX საუკუნის ფსიქოლოგიის ძირითადი მიმდინარეობები]. თბილისი: ენა და კულტურა, 2004;
 * Uznadze’s Scientific Body of Work and Problems of General Psychology // Jornal of Russian and East Europian Psychology. Vol.47, 2009, 3. p.3-30;  Интеракционизм и общепсихологическая теория установки // Психологический журнал, 2012, №3, с. 33-44;
 * ფსიქოლოგიის საფუძვლები. თბილისი: მწიგნობარი, 2011;
 * გამოკვლევების თეორიულ ფსიქოლოგიაში. თბილისი: ჩაპრე დიემ, 2013;
-* ფსიქოლოგიის ისტორია: ანტიკური ხანიდან ჩვენ დრომდე. თბილისი: მწიგნობარი, 2014.
+* [https://catalog.nplg.gov.ge/search~S2*geo/?searchtype=t&searcharg=%E1%83%A4%E1%83%A1%E1%83%98%E1%83%A5%E1%83%9D%E1%83%9A%E1%83%9D%E1%83%92%E1%83%98%E1%83%98%E1%83%A1+%E1%83%98%E1%83%A1%E1%83%A2%E1%83%9D%E1%83%A0%E1%83%98%E1%83%90&searchscope=2&SORT=D&extended=0&SUBMIT=%E1%83%AB%E1%83%98%E1%83%94%E1%83%91%E1%83%90&searchlimits=&searchorigarg=t%7Bu10E4%7D%7Bu10E1%7D%7Bu10D8%7D%7Bu10E5%7D%7Bu10DD%7D%7Bu10DA%7D%7Bu10DD%7D%7Bu10D2%7D%7Bu10D8%7D%7Bu10D8%7D%7Bu10E1%7D+%7Bu10D8%7D%7Bu10E1%7D%7Bu10E2%7D%7Bu10DD%7D%7Bu10E0%7D%7Bu10D8%7D%7Bu10D0%7D%3A+%7Bu10D0%7D%7Bu10DC%7D%7Bu10E2%7D%7Bu10D8%7D%7Bu10D9%7D%7Bu10E3%7D%7Bu10E0%7D%7Bu10D8%7D+%7Bu10EE%7D%7Bu10D0%7D%7Bu10DC%7D%7Bu10D8%7D%7Bu10D3%7D%7Bu10D0%7D%7Bu10DC%7D+%7Bu10E9%7D%7Bu10D5%7D%7Bu10D4%7D%7Bu10DC%7D+%7Bu10D3%7D%7Bu10E0%7D%7Bu10DD%7D%7Bu10DB%7D%7Bu10D3%7D%7Bu10D4%7D ფსიქოლოგიის ისტორია]: ანტიკური ხანიდან ჩვენ დრომდე. თბილისი: მწიგნობარი, 2014.
 ==წყარო==