იოანე მოსხი - რედაქტირების ისტორია

Tkenchoshvili 08:33, 8 ნოემბერი 2023-ზე

2023-11-08T08:33:27Z

Masatiani 11:43, 24 ოქტომბერი 2023-ზე

2023-10-24T11:43:58Z

Masatiani: მომხმარებელმა Masatiani გვერდი „მოსხი იოანე“ გადაიტანა გვერდზე „იოანე მოსხი“ გადამისამართებაზე

2023-10-24T11:39:19Z

მომხმარებელმა Masatiani გვერდი „მოსხი იოანე“ გადაიტანა გვერდზე „იოანე მოსხი“ გადამისამართებაზე

Masatiani: მომხმარებელმა Masatiani გვერდი „იოანე მოსხი“ გადაიტანა გვერდზე „მოსხი იოანე“

2023-10-24T11:39:04Z

მომხმარებელმა Masatiani გვერდი „იოანე მოსხი“ გადაიტანა გვერდზე „მოსხი იოანე“

Tkenchoshvili 09:49, 19 ოქტომბერი 2023-ზე

2023-10-19T09:49:52Z

Tkenchoshvili: /* წყარო */

2023-09-28T09:18:41Z

‎წყარო

Tkenchoshvili: /* წყარო */

2023-09-25T10:36:12Z

‎წყარო

Tkenchoshvili: მომხმარებელმა Tkenchoshvili გვერდი „იოანე მესხი“ გადაიტანა გვერდზე „იოანე მოსხი“ გადამისამართება...

2023-09-25T10:35:51Z

მომხმარებელმა Tkenchoshvili გვერდი „იოანე მესხი“ გადაიტანა გვერდზე „იოანე მოსხი“ გადამისამართება...

Tkenchoshvili: მომხმარებელმა Tkenchoshvili გვერდი „იოანე მოსხი“ გადაიტანა გვერდზე „იოანე მესხი“

2023-09-25T10:35:44Z

მომხმარებელმა Tkenchoshvili გვერდი „იოანე მოსხი“ გადაიტანა გვერდზე „იოანე მესხი“

Tkenchoshvili: მომხმარებელმა Tkenchoshvili გვერდი „იოანე მოსხოსი“ გადაიტანა გვერდზე „იოანე მოსხი“ გადამისამართე...

2023-09-25T10:35:30Z

მომხმარებელმა Tkenchoshvili გვერდი „იოანე მოსხოსი“ გადაიტანა გვერდზე „იოანე მოსხი“ გადამისამართე...

@@ ხაზი 1: / ხაზი 1: @@
 '''იოანე მოსხი''' (მოსხოსი, მესხი) — (550-634)  პროზაიკოსი, საეკლესიო მოღვაწე. მისი უაღრესად პოპულარული ნოველების კრებულს ბერძნულად ეწოდებოდა „ლიმონარი“ („მდელო“), ქართულად — „სამოთხე“. როგორც ბერძნული „ლიმონარის“, ისე ქართული „სამოთხის“ დღესდღეობით ცნობილი უძველესი ხელნაწერები X საუკუნისაა. გამოითქვა მოსაზრება [[ყაუხჩიშვილი სიმონ|(ს. ყაუხჩიშვილი)]], რომ „სამოთხე“ ბერძნულიდან კი არ თარგმნილა, არამედ ორიგინალურ ნაწარმოებთა კრებულია, რომ ცალკერძ „ლიმონარში“ შესული ნოველები და ცალკერძ „სამოთხეში“ შესული ნოველები ერთიმეორეზე დამოუკიდებლად დაიწერა ბერძნულადაც და ქართულადაც ერთი და იმავე პირის – იოანე მოსხის მიერ. ეს მოსაზრება, გარდა სხვა საბუთებისა, იმ ფაქტსაც ემყარება, რომ შუა საუკუნეებიდანვე არსებობდა ტრადიცია, რომელიც იოანეს ზედწოდებასს – „მოსხოს“ პირვანდელი მნიშვნელობით კი არ განმარტავდა (ბერძნულად „მოსხოს“ ნიშნავს: „ყლორტი“, „ნორჩი შტო“, „ნორჩი ცხოველი“, „ხბო“), არამედ მეორადი, ეთნიკური მნიშვნელობით (ბერძნულად „მოსხოს“ ნიშნავს აგრეთვე: „მესხი“). მაშასადამე, იოანეს თავად ბიზანტიელნი უწოდებდნენ მესხს ანუ [[ქართველები|ქართველს]]. სხვა შეხედულებით [[აბულაძე ილია|(ი. აბულაძე)]], ქართული ნოველების კრებული „სამოთხე“ არაბულიდან არის თარგმნილი.
-[[ნუცუბიძე შალვა|შ. ნუცუბიძემ]] წამოაყენა დებულება (რომელსაც იზიარებს ს. ყაუხჩიშვილი), რომ იოანე მოსხის კალამს ეკუთვნის აგრეთვე [[ბუდა|ბუდას]] ცხოვრების [[ლეგენდად]] ქცეული ამბის მიხედვით შექმნილი თხზულების ქართული ვერსია — „სიბრძნე ბალაჰვარისი“ (მოკლე რედაქცია). ეს დებულება იმითაც არის საგულისხმო, რომ თუკი დადასტურდა, წერტილს დაუსვამს მეცნიერთა შორის გამართულ ხანგრძლივ დავას იმის თაობაზე, თუ რომელ საუკუნეშია შექმნილი ქართული მწერლობის ეს უმნიშვნელოვანესი ძეგლი.
+[[ნუცუბიძე შალვა|შ. ნუცუბიძემ]] წამოაყენა დებულება (რომელსაც იზიარებს ს. ყაუხჩიშვილი), რომ იოანე მოსხის კალამს ეკუთვნის აგრეთვე [[ბუდა|ბუდას]] ცხოვრების [[ლეგენდა]]დ ქცეული ამბის მიხედვით შექმნილი თხზულების ქართული ვერსია — „სიბრძნე ბალაჰვარისი“ (მოკლე რედაქცია). ეს დებულება იმითაც არის საგულისხმო, რომ თუკი დადასტურდა, წერტილს დაუსვამს მეცნიერთა შორის გამართულ ხანგრძლივ დავას იმის თაობაზე, თუ რომელ საუკუნეშია შექმნილი ქართული მწერლობის ეს უმნიშვნელოვანესი ძეგლი.
 ==ტექსტი==

@@ ხაზი 1: / ხაზი 1: @@
 '''იოანე მოსხი''' (მოსხოსი, მესხი) — (550-634)  პროზაიკოსი, საეკლესიო მოღვაწე. მისი უაღრესად პოპულარული ნოველების კრებულს ბერძნულად ეწოდებოდა „ლიმონარი“ („მდელო“), ქართულად — „სამოთხე“. როგორც ბერძნული „ლიმონარის“, ისე ქართული „სამოთხის“ დღესდღეობით ცნობილი უძველესი ხელნაწერები X საუკუნისაა. გამოითქვა მოსაზრება [[ყაუხჩიშვილი სიმონ|(ს. ყაუხჩიშვილი)]], რომ „სამოთხე“ ბერძნულიდან კი არ თარგმნილა, არამედ ორიგინალურ ნაწარმოებთა კრებულია, რომ ცალკერძ „ლიმონარში“ შესული ნოველები და ცალკერძ „სამოთხეში“ შესული ნოველები ერთიმეორეზე დამოუკიდებლად დაიწერა ბერძნულადაც და ქართულადაც ერთი და იმავე პირის – იოანე მოსხის მიერ. ეს მოსაზრება, გარდა სხვა საბუთებისა, იმ ფაქტსაც ემყარება, რომ შუა საუკუნეებიდანვე არსებობდა ტრადიცია, რომელიც იოანეს ზედწოდებასს – „მოსხოს“ პირვანდელი მნიშვნელობით კი არ განმარტავდა (ბერძნულად „მოსხოს“ ნიშნავს: „ყლორტი“, „ნორჩი შტო“, „ნორჩი ცხოველი“, „ხბო“), არამედ მეორადი, ეთნიკური მნიშვნელობით (ბერძნულად „მოსხოს“ ნიშნავს აგრეთვე: „მესხი“). მაშასადამე, იოანეს თავად ბიზანტიელნი უწოდებდნენ მესხს ანუ [[ქართველები|ქართველს]]. სხვა შეხედულებით [[აბულაძე ილია|(ი. აბულაძე)]], ქართული ნოველების კრებული „სამოთხე“ არაბულიდან არის თარგმნილი.
-[[ნუცუბიძე შალვა|შ. ნუცუბიძემ]] წამოაყენა დებულება (რომელსაც იზიარებს ს. ყაუხჩიშვილი), რომ იოანე მოსხის კალამს ეკუთვნის აგრეთვე [[ბუდა|ბუდას]] ცხოვრების [[ლეგენდა]]დ ქცეული ამბის მიხედვით შექმნილი თხზულების ქართული ვერსია — „სიბრძნე ბალაჰვარისი“ (მოკლე რედაქცია). ეს დებულება იმითაც არის საგულისხმო, რომ თუკი დადასტურდა, წერტილს დაუსვამს მეცნიერთა შორის გამართულ ხანგრძლივ დავას იმის თაობაზე, თუ რომელ საუკუნეშია შექმნილი ქართული მწერლობის ეს უმნიშვნელოვანესი ძეგლი.
+[[ნუცუბიძე შალვა|შ. ნუცუბიძემ]] წამოაყენა დებულება (რომელსაც იზიარებს ს. ყაუხჩიშვილი), რომ იოანე მოსხის კალამს ეკუთვნის აგრეთვე [[ბუდა|ბუდას]] ცხოვრების [[ლეგენდად]] ქცეული ამბის მიხედვით შექმნილი თხზულების ქართული ვერსია — „სიბრძნე ბალაჰვარისი“ (მოკლე რედაქცია). ეს დებულება იმითაც არის საგულისხმო, რომ თუკი დადასტურდა, წერტილს დაუსვამს მეცნიერთა შორის გამართულ ხანგრძლივ დავას იმის თაობაზე, თუ რომელ საუკუნეშია შექმნილი ქართული მწერლობის ეს უმნიშვნელოვანესი ძეგლი.
-−
-−
-−
 ==ტექსტი==
@@ ხაზი 12: / ხაზი 9: @@
 * ს. ყაუხჩიშვილი, ბიზანტიური ლიტერატურის ისტორია, 1973, გვ. 236-246.
 * Ш. Нуцубидзе, K происхождению греческого романа „Варлаам и Иоасаф“, 1956, გვ. 94-142.
 ==წყარო==

←წინა ვერსია		09:49, 19 ოქტომბერი 2023-ის ვერსია
ხაზი 1:		ხაზი 1:
−	'''იოანე მოსხი''' (მოსხოსი, მესხი) — (550-634) პროზაიკოსი, საეკლესიო მოღვაწე. მისი უაღრესად პოპულარული ნოველების კრებულს ბერძნულად ეწოდებოდა „ლიმონარი“ („მდელო“), ქართულად — „სამოთხე“. როგორც ბერძნული „ლიმონარის“, ისე ქართული „სამოთხის“ დღესდღეობით ცნობილი უძველესი ხელნაწერები X საუკუნისაა. გამოითქვა მოსაზრება [[ყაუხჩიშვილი სიმონ\|(ს. ყაუხჩიშვილი)]], რომ „სამოთხე“ ბერძნულიდან კი არ თარგმნილა, არამედ ორიგინალურ ნაწარმოებთა კრებულია, რომ ცალკერძ „ლიმონარში“ შესული ნოველები და ცალკერძ „სამოთხეში“ შესული ნოველები ერთიმეორეზე დამოუკიდებლად დაიწერა ბერძნულადაც და ქართულადაც ერთი და იმავე პირის — იოანე მოსხის მიერ. ეს მოსაზრება, გარდა სხვა საბუთებისა, იმ ფაქტსაც ემყარება, რომ შუა საუკუნეებიდანვე არსებობდა ტრადიცია, რომელიც იოანეს ზედწოდებასს — „მოსხოს“ პირვანდელი მნიშვნელობით კი არ განმარტავდა (ბერძნულად „მოსხოს“ ნიშნავს: „ყლორტი“, „ნორჩი შტო“, „ნორჩი ცხოველი“, „ხბო“), არამედ მეორადი, ეთნიკური მნიშვნელობით (ბერძნულად „მოსხოს“ ნიშნავს აგრეთვე: „მესხი“). მაშასადამე, იოანეს თავად ბიზანტიელნი უწოდებდნენ მესხს ანუ [[ქართველები\|ქართველს]]. სხვა შეხედულებით [[აბულაძე ილია\|(ი. აბულაძე)]], ქართული ნოველების კრებული „სამოთხე“ არაბულიდან არის თარგმნილი.	+	'''იოანე მოსხი''' (მოსხოსი, მესხი) — (550-634) პროზაიკოსი, საეკლესიო მოღვაწე. მისი უაღრესად პოპულარული ნოველების კრებულს ბერძნულად ეწოდებოდა „ლიმონარი“ („მდელო“), ქართულად — „სამოთხე“. როგორც ბერძნული „ლიმონარის“, ისე ქართული „სამოთხის“ დღესდღეობით ცნობილი უძველესი ხელნაწერები X საუკუნისაა. გამოითქვა მოსაზრება [[ყაუხჩიშვილი სიმონ\|(ს. ყაუხჩიშვილი)]], რომ „სამოთხე“ ბერძნულიდან კი არ თარგმნილა, არამედ ორიგინალურ ნაწარმოებთა კრებულია, რომ ცალკერძ „ლიმონარში“ შესული ნოველები და ცალკერძ „სამოთხეში“ შესული ნოველები ერთიმეორეზე დამოუკიდებლად დაიწერა ბერძნულადაც და ქართულადაც ერთი და იმავე პირის – იოანე მოსხის მიერ. ეს მოსაზრება, გარდა სხვა საბუთებისა, იმ ფაქტსაც ემყარება, რომ შუა საუკუნეებიდანვე არსებობდა ტრადიცია, რომელიც იოანეს ზედწოდებასს – „მოსხოს“ პირვანდელი მნიშვნელობით კი არ განმარტავდა (ბერძნულად „მოსხოს“ ნიშნავს: „ყლორტი“, „ნორჩი შტო“, „ნორჩი ცხოველი“, „ხბო“), არამედ მეორადი, ეთნიკური მნიშვნელობით (ბერძნულად „მოსხოს“ ნიშნავს აგრეთვე: „მესხი“). მაშასადამე, იოანეს თავად ბიზანტიელნი უწოდებდნენ მესხს ანუ [[ქართველები\|ქართველს]]. სხვა შეხედულებით [[აბულაძე ილია\|(ი. აბულაძე)]], ქართული ნოველების კრებული „სამოთხე“ არაბულიდან არის თარგმნილი.

	[[ნუცუბიძე შალვა\|შ. ნუცუბიძემ]] წამოაყენა დებულება (რომელსაც იზიარებს ს. ყაუხჩიშვილი), რომ იოანე მოსხის კალამს ეკუთვნის აგრეთვე [[ბუდა\|ბუდას]] ცხოვრების [[ლეგენდა]]დ ქცეული ამბის მიხედვით შექმნილი თხზულების ქართული ვერსია — „სიბრძნე ბალაჰვარისი“ (მოკლე რედაქცია). ეს დებულება იმითაც არის საგულისხმო, რომ თუკი დადასტურდა, წერტილს დაუსვამს მეცნიერთა შორის გამართულ ხანგრძლივ დავას იმის თაობაზე, თუ რომელ საუკუნეშია შექმნილი ქართული მწერლობის ეს უმნიშვნელოვანესი ძეგლი.		[[ნუცუბიძე შალვა\|შ. ნუცუბიძემ]] წამოაყენა დებულება (რომელსაც იზიარებს ს. ყაუხჩიშვილი), რომ იოანე მოსხის კალამს ეკუთვნის აგრეთვე [[ბუდა\|ბუდას]] ცხოვრების [[ლეგენდა]]დ ქცეული ამბის მიხედვით შექმნილი თხზულების ქართული ვერსია — „სიბრძნე ბალაჰვარისი“ (მოკლე რედაქცია). ეს დებულება იმითაც არის საგულისხმო, რომ თუკი დადასტურდა, წერტილს დაუსვამს მეცნიერთა შორის გამართულ ხანგრძლივ დავას იმის თაობაზე, თუ რომელ საუკუნეშია შექმნილი ქართული მწერლობის ეს უმნიშვნელოვანესი ძეგლი.

@@ ხაზი 16: / ხაზი 16: @@
 [[ქართული მწერლობა: ლექსიკონი-ცნობარი]]
 [[კატეგორია: ქართველი მწერლები]]
 [[კატეგორია: სასულიერო პირები]]

@@ ხაზი 17: / ხაზი 17: @@
 [[კატეგორია: ქართული მწერლობა]]
-[[კატეგორია: ქართული მწერლები]]
+[[კატეგორია: ქართველი მწერლები]]
 [[კატეგორია: სასულიერო პირები]]