იონესკო ეჟენ - რედაქტირების ისტორია

Tkenchoshvili: /* გამოცემები ქართულ ენაზე */

2025-07-25T10:42:37Z

‎გამოცემები ქართულ ენაზე

Tkenchoshvili: /* გამოცემები ქართულ ენაზე */

2025-07-25T10:39:43Z

‎გამოცემები ქართულ ენაზე

Tkenchoshvili 11:09, 22 ივლისი 2025-ზე

2025-07-22T11:09:07Z

Tkenchoshvili 11:08, 22 ივლისი 2025-ზე

2025-07-22T11:08:53Z

Tkenchoshvili: /* წყარო */

2023-06-20T08:31:55Z

‎წყარო

Tkenchoshvili 08:32, 1 ივნისი 2023-ზე

2023-06-01T08:32:11Z

Tkenchoshvili 12:12, 19 მაისი 2023-ზე

2023-05-19T12:12:04Z

Tkenchoshvili: /* ბიოგრაფია */

2023-05-19T12:11:23Z

‎ბიოგრაფია

Tkenchoshvili 17:14, 20 დეკემბერი 2021-ზე

2021-12-20T17:14:49Z

Tkenchoshvili 19:21, 4 ნოემბერი 2021-ზე

2021-11-04T19:21:32Z

@@ ხაზი 16: / ხაზი 16: @@
 ===== გამოცემები ქართულ ენაზე =====
 * განდგომილი: რომანი / ეჟენ იონესკო ; ფრანგულიდან თარგმნა დავით კახაბერმა ; რედაქტორი ელზა მეტრეველი ; გარეკანის დიზაინერი თეონა ჭანიშვილი.
-* რამოს ძმისწული: [[[მოთხრობა]]-დიალოგი] / დენი დიდრო; [რედ.: გულო კობიაშვილი]. მაკბეტი : კომიკური [[მელოდრამა]].
+* რამოს ძმისწული: [[მოთხრობა]]-დიალოგი] / დენი დიდრო; [რედ.: გულო კობიაშვილი]. მაკბეტი : კომიკური [[მელოდრამა]].
 * ახალი მობინადრე: [პიესა] / ე. იონესკო; ფრანგ. თარგმ. დ.კახაბერმა. მნათობი თბილისი, 1998. N5-6, გვ.65-77
 * ეტიუდი ოთხი მსახიობისათვის: [პიესა] / ე. იონესკო; თარგმ. გ. ბათიაშვილი. თეატრალური მოამბე 1987, N6, გვ.93-98

@@ ხაზი 16: / ხაზი 16: @@
 ===== გამოცემები ქართულ ენაზე =====
 * განდგომილი: რომანი / ეჟენ იონესკო ; ფრანგულიდან თარგმნა დავით კახაბერმა ; რედაქტორი ელზა მეტრეველი ; გარეკანის დიზაინერი თეონა ჭანიშვილი.
-* რამოს ძმისწული: [მოთხრობა-დიალოგი] / დენი დიდრო; [რედ.: გულო კობიაშვილი]. მაკბეტი : კომიკური [[მელოდრამა]].
+* რამოს ძმისწული: [[[მოთხრობა]]-დიალოგი] / დენი დიდრო; [რედ.: გულო კობიაშვილი]. მაკბეტი : კომიკური [[მელოდრამა]].
 * ახალი მობინადრე: [პიესა] / ე. იონესკო; ფრანგ. თარგმ. დ.კახაბერმა. მნათობი თბილისი, 1998. N5-6, გვ.65-77
 * ეტიუდი ოთხი მსახიობისათვის: [პიესა] / ე. იონესკო; თარგმ. გ. ბათიაშვილი. თეატრალური მოამბე 1987, N6, გვ.93-98

←წინა ვერსია		11:09, 22 ივლისი 2025-ის ვერსია
ხაზი 1:		ხაზი 1:
−	[[ფაილი:Ionesco.jpg\|~~150პქ~~\|\|thumb\|ეჟენ იონესკო]]	+	[[ფაილი:Ionesco.jpg\|140პქ\|\|thumb\|ეჟენ იონესკო]]

	'''იონესკო ეჟენ''' - (''ფრ.'' IONESCO EUGÈNE რუმინული წარმოშობის ფრანგი დრამატურგი. XX საუკუნის [[აბსურდის თეატრი]]ს წარმომადგენელი. [[საფრანგეთი\|საფრანგეთის]] აკადემიის წევრი.		'''იონესკო ეჟენ''' - (''ფრ.'' IONESCO EUGÈNE რუმინული წარმოშობის ფრანგი დრამატურგი. XX საუკუნის [[აბსურდის თეატრი]]ს წარმომადგენელი. [[საფრანგეთი\|საფრანგეთის]] აკადემიის წევრი.

@@ ხაზი 1: / ხაზი 1: @@
 [[ფაილი:Ionesco.jpg|150პქ||thumb|ეჟენ იონესკო]]
-'''იონესკო ეჟენ''' - (''ფრ.'' IONESCO EUGÈNE რუმინული წარმოშობის ფრანგი დრამატურგი. XX საუკუნის აბსურდის თეატრის წარმომადგენელი. [[საფრანგეთი|საფრანგეთის]] აკადემიის წევრი.
+'''იონესკო ეჟენ''' - (''ფრ.'' IONESCO EUGÈNE რუმინული წარმოშობის ფრანგი დრამატურგი. XX საუკუნის [[აბსურდის თეატრი]]ს წარმომადგენელი. [[საფრანგეთი|საფრანგეთის]] აკადემიის წევრი.
 ===== ბიოგრაფია =====
-ეჟენ იონესკო დაიბადა რუმინეთში 1912 წელს. მისი მშობლიური ენა ფრანგული ენა იყო (დედით ფრანგი და ოჯახიც პარიზში გადავიდა საცხოვრებლად ვაჟის შეძენიდან ერთი წლის თავზე). როცა იონესკო 19 წლის გახდა, ოჯახი კვლავ [[რუმინეთი|რუმინეთში]] დაბრუნდა. შემდეგ იგი ბუქარესტის უნივერსიტეტში აგრძელებს სწავლას, მოგვიანებით კი ასწავლის ფრანგულ ენას ბუქარესტის ერთ-ერთ ლიცეუმში. 1938 წელს იონესკო ღებულობს სტიპენდიას, რაც მას საშუალებას აძლევს გაემგზავროს საფრანგეთში თეორიული ნაშრომის მოსამზადებლად პოეზიაში: „ბოდლერის დროიდან ცოდვისა და სიკვდილის პრობლემაზე“. 1948 წლამდე დღიურებს გარდა არაფერს წერდა და თვითვე აღიარებდა, რომ [[თეატრი]] სძულდა კიდეც.
+ეჟენ იონესკო დაიბადა [[რუმინეთი|რუმინეთში]] 1912 წელს. მისი მშობლიური ენა ფრანგული ენა იყო (დედით ფრანგი და ოჯახიც პარიზში გადავიდა საცხოვრებლად ვაჟის შეძენიდან ერთი წლის თავზე). როცა იონესკო 19 წლის გახდა, ოჯახი კვლავ რუმინეთში დაბრუნდა. შემდეგ იგი ბუქარესტის უნივერსიტეტში აგრძელებს სწავლას, მოგვიანებით კი ასწავლის ფრანგულ ენას ბუქარესტის ერთ-ერთ ლიცეუმში. 1938 წელს იონესკო ღებულობს სტიპენდიას, რაც მას საშუალებას აძლევს გაემგზავროს [[საფრანგეთი|საფრანგეთში]] თეორიული ნაშრომის მოსამზადებლად პოეზიაში: „ბოდლერის დროიდან ცოდვისა და სიკვდილის პრობლემაზე“. 1948 წლამდე დღიურებს გარდა არაფერს წერდა და თვითვე აღიარებდა, რომ თეატრი სძულდა კიდეც.
-[[პიესა (დრამატული ნაწარმოები)|პიესა]]ზე - „მომღერალი ქაჩალი ქალი“ („La Cantatrice chauve“)  - მუშაობა შემთხვევით დაიწყო, როდესაც ინგლისური ენის თვითმასწავლებლიდან თარგმნიდა დანაწევრებულ წინადადებებს. პერსონაჟთა მიერ  ბანალურ ფრაზათა ურიცხვი გამეორებით იონესკო მკითხველისგან აღწევს სიცარიელისა და სამყაროს მიმართ შიშის შეგრძნებას, რომელმაც მოულოდნელად დაკარგა ყოველდღიური  მეტაფიზიკური შინაარსი. „მომღერალი ქაჩალი ქალი“  1950 წელს ნიკოლა ბატაიეს მიერ დაიდგა პარიზის ღამეულთა თეატრში. [[სპექტაკლი]] არ სარგებლობდა მაყურებლის მოწონებით და თვენახევარში მოიხსნა. იმავე დროს დაიწერა იონესკოს მეორე პიესა „გაკვეთილი“ („La Leçon“), რომელიც კვლავ ბატაიემ დადგა 1951 წელს. „გაკვეთილი“ ავითარებს იონესკოს იდეას შინაგანი ენერგიისა და ენის ყოვლისშემძლეობის შესახებ, რომელსაც [[უნარი]] შესწევს თავის მსგავსად შექმნას და ჩამოაყალიბოს სინამდვილე.
+[[პიესა (დრამატული ნაწარმოები)|პიესა]]ზე - „მომღერალი ქაჩალი ქალი“ („La Cantatrice chauve“)  - მუშაობა შემთხვევით დაიწყო, როდესაც ინგლისური ენის თვითმასწავლებლიდან თარგმნიდა დანაწევრებულ წინადადებებს. [[პერსონაჟი|პერსონაჟთა]] მიერ  ბანალურ ფრაზათა ურიცხვი გამეორებით იონესკო მკითხველისგან აღწევს სიცარიელისა და სამყაროს მიმართ შიშის შეგრძნებას, რომელმაც მოულოდნელად დაკარგა ყოველდღიური  მეტაფიზიკური შინაარსი. „მომღერალი ქაჩალი ქალი“  1950 წელს ნიკოლა ბატაიეს მიერ დაიდგა პარიზის ღამეულთა თეატრში. [[სპექტაკლი]] არ სარგებლობდა მაყურებლის მოწონებით და თვენახევარში მოიხსნა. იმავე დროს დაიწერა იონესკოს მეორე პიესა „გაკვეთილი“ („La Leçon“), რომელიც კვლავ ბატაიემ დადგა 1951 წელს. „გაკვეთილი“ ავითარებს იონესკოს იდეას შინაგანი ენერგიისა და ენის ყოვლისშემძლეობის შესახებ, რომელსაც [[უნარი]] შესწევს თავის მსგავსად შექმნას და ჩამოაყალიბოს სინამდვილე.
-წელს იონესკომ დაწერა „სკამები“ („Les Chaises“), „მომავალი კვერცხებშია“ და სხვა მცირე ფორმის პიესები. გარდა ამისა, მან თავად ითამაშა სტეფანე ტროფიმოვიჩი დოსტოევსკის „ეშმაკებში“, რომლის ინსცენირება და დადგმა ბატაიმ განახორციელა. „სკამები“ პირველად ნაჩვენები იყო ლანკრის თეატრში 1952 წელს სილვენ დომიეს მიერ. იონესკო წელიწადში რამდენიმე პიესას წერს („მოვალეობის მსხვერპლნი“ - „Victimes du devoir“, 1952; „ამადეუსი“ – „Amedée“, 1953; „უანგარო მკვლელი“ – „Tueur sans gages“, 1957 და სხვ.). 1953 წლიდან იწყება მისი პიესების კრებულების გამოცემა. 1958 წელს იგი წერს „მარტორქას“ – „Rhinoceros“, რომელიც პირველად დიუსელდორფში 1959 წელს დაიდგა. პარიზში „მარტორქას“ დგამს [[ჟან ლუი ბარო]], ხოლო 1960 წელს ლონდონში ორსონ უელსი.
+წელს იონესკომ დაწერა „სკამები“ („Les Chaises“), „მომავალი კვერცხებშია“ და სხვა მცირე ფორმის პიესები. გარდა ამისა, მან თავად ითამაშა სტეფანე ტროფიმოვიჩი დოსტოევსკის „ეშმაკებში“, რომლის [[ინსცენირება]] და დადგმა ბატაიმ განახორციელა. „სკამები“ პირველად ნაჩვენები იყო ლანკრის თეატრში 1952 წელს სილვენ დომიეს მიერ. იონესკო წელიწადში რამდენიმე პიესას წერს („მოვალეობის მსხვერპლნი“ - „Victimes du devoir“, 1952; „ამადეუსი“ – „Amedée“, 1953; „უანგარო მკვლელი“ – „Tueur sans gages“, 1957 და სხვ.). 1953 წლიდან იწყება მისი პიესების კრებულების გამოცემა. 1958 წელს იგი წერს „მარტორქას“ – „Rhinoceros“, რომელიც პირველად დიუსელდორფში 1959 წელს დაიდგა. პარიზში „მარტორქას“ დგამს [[ჟან ლუი ბარო]], ხოლო 1960 წელს ლონდონში ორსონ უელსი.
-წელს იბეჭდება და ფართო მკითხველისთვის გამოდის მისი ლიტერატურულ-კრიტიკული სტატიებისა და ესეების კრებული: „შენიშვნები  შენიშვნებზე“ – „Notes et contre notes“. 1963 წელს ჟან-ლუი ბარო წარმოადგენს თავის სპექტაკლს იონესკოს „საჰაერო ქვეითის“ მიხედვით. [[პრემიერა]] თავდაპირველად დიუსელდორფში, შემდეგ კი პარიზში შედგა. 1966 წელს ეწყობა სპეციალური კონცერტი, რომელშიც მარია კაზარესი, ჟან-ლუი ბარო და თავად იონესკო კითხულობდნენ დრამატურგის გამოუქვეყნებელ ნაწარმოებებს. მაშინვე იდგმება ჟან-ლუი ბაროს მიერ პიესები: „ბოდვა ორისთვის“ („Delire à deux“) და „ლაგუნა“, ხოლო ჟან-მარი სერო ახორციელებს „წყურვილს და შიმშილს“ („La Soif et la faim“) კომედი ფრანსეზში. 1970 წლის იანვარში იონესკო არჩულ იქნა საფრანგეთის აკადემიის წევრად.
+წელს იბეჭდება და ფართო მკითხველისთვის გამოდის მისი ლიტერატურულ-კრიტიკული სტატიებისა და [[ესე]]ების კრებული: „შენიშვნები  შენიშვნებზე“ – „Notes et contre notes“. 1963 წელს ჟან-ლუი ბარო წარმოადგენს თავის სპექტაკლს იონესკოს „საჰაერო ქვეითის“ მიხედვით. [[პრემიერა]] თავდაპირველად დიუსელდორფში, შემდეგ კი პარიზში შედგა. 1966 წელს ეწყობა სპეციალური კონცერტი, რომელშიც მარია კაზარესი, ჟან-ლუი ბარო და თავად იონესკო კითხულობდნენ დრამატურგის გამოუქვეყნებელ ნაწარმოებებს. მაშინვე იდგმება ჟან-ლუი ბაროს მიერ პიესები: „ბოდვა ორისთვის“ („Delire à deux“) და „ლაგუნა“, ხოლო ჟან-მარი სერო ახორციელებს „წყურვილს და შიმშილს“ („La Soif et la faim“) კომედი ფრანსეზში. 1970 წლის იანვარში იონესკო არჩულ იქნა საფრანგეთის აკადემიის წევრად.
 ეჟენ იონესკო გარდაიცვალა 1994 წელს.

@@ ხაზი 31: / ხაზი 31: @@
 == წყარო ==
-* XX საუკუნის ფრანგი დრამატურგები და თეატრის თეორეტიკოსები: [ცნობარი / შეადგინა ლევან ხეთაგურმა]. - თბ., 1998. - 111გვ.;
+*[[XX საუკუნის ფრანგი დრამატურგები და თეატრის თეორეტიკოსები]]
-* საქართველოს პარლამენტის ეროვნული ბიბლიოთეკის ელექტრონული კატალოგი
+* [https://www.nplg.gov.ge/geo/home საქართველოს პარლამენტის ეროვნული ბიბლიოთეკის ელექტრონული კატალოგი]
 [[კატეგორია:დრამატურგები]]
 [[კატეგორია:ფრანგი დრამატურგები]]

←წინა ვერსია		08:32, 1 ივნისი 2023-ის ვერსია
ხაზი 1:		ხაზი 1:
−	[[ფაილი:Ionesco.jpg\|~~200პქ~~\|\|thumb\|ეჟენ იონესკო]]	+	[[ფაილი:Ionesco.jpg\|150პქ\|\|thumb\|ეჟენ იონესკო]]

	'''იონესკო ეჟენ''' - (''ფრ.'' IONESCO EUGÈNE რუმინული წარმოშობის ფრანგი დრამატურგი. XX საუკუნის აბსურდის თეატრის წარმომადგენელი. [[საფრანგეთი\|საფრანგეთის]] აკადემიის წევრი.		'''იონესკო ეჟენ''' - (''ფრ.'' IONESCO EUGÈNE რუმინული წარმოშობის ფრანგი დრამატურგი. XX საუკუნის აბსურდის თეატრის წარმომადგენელი. [[საფრანგეთი\|საფრანგეთის]] აკადემიის წევრი.

←წინა ვერსია		12:12, 19 მაისი 2023-ის ვერსია
ხაზი 1:		ხაზი 1:
−	[[ფაილი:Ionesco.jpg\|~~300px~~\|thumb\|ეჟენ იონესკო]]	+	[[ფაილი:Ionesco.jpg\|200პქ\|\|thumb\|ეჟენ იონესკო]]

	'''იონესკო ეჟენ''' - (''ფრ.'' IONESCO EUGÈNE რუმინული წარმოშობის ფრანგი დრამატურგი. XX საუკუნის აბსურდის თეატრის წარმომადგენელი. [[საფრანგეთი\|საფრანგეთის]] აკადემიის წევრი.		'''იონესკო ეჟენ''' - (''ფრ.'' IONESCO EUGÈNE რუმინული წარმოშობის ფრანგი დრამატურგი. XX საუკუნის აბსურდის თეატრის წარმომადგენელი. [[საფრანგეთი\|საფრანგეთის]] აკადემიის წევრი.

@@ ხაზი 6: / ხაზი 6: @@
 ეჟენ იონესკო დაიბადა რუმინეთში 1912 წელს. მისი მშობლიური ენა ფრანგული ენა იყო (დედით ფრანგი და ოჯახიც პარიზში გადავიდა საცხოვრებლად ვაჟის შეძენიდან ერთი წლის თავზე). როცა იონესკო 19 წლის გახდა, ოჯახი კვლავ [[რუმინეთი|რუმინეთში]] დაბრუნდა. შემდეგ იგი ბუქარესტის უნივერსიტეტში აგრძელებს სწავლას, მოგვიანებით კი ასწავლის ფრანგულ ენას ბუქარესტის ერთ-ერთ ლიცეუმში. 1938 წელს იონესკო ღებულობს სტიპენდიას, რაც მას საშუალებას აძლევს გაემგზავროს საფრანგეთში თეორიული ნაშრომის მოსამზადებლად პოეზიაში: „ბოდლერის დროიდან ცოდვისა და სიკვდილის პრობლემაზე“. 1948 წლამდე დღიურებს გარდა არაფერს წერდა და თვითვე აღიარებდა, რომ [[თეატრი]] სძულდა კიდეც.
-[[პიესა (დრამატული ნაწარმოები)|პიესა]]ზე - „მომღერალი ქაჩალი ქალი“ („La Cantatrice chauve“)  - მუშაობა შემთხვევით დაიწყო, როდესაც ინგლისური ენის თვითმასწავლებლიდან თარგმნიდა დანაწევრებულ წინადადებებს. პერსონაჟთა მიერ  ბანალურ ფრაზათა ურიცხვი გამეორებით იონესკო მკითხველისგან აღწევს სიცარიელისა და სამყაროს მიმართ შიშის შეგრძნებას, რომელმაც მოულოდნელად დაკარგა ყოველდღიური  მეტაფიზიკური შინაარსი. „მომღერალი ქაჩალი ქალი“  1950 წელს ნიკოლა ბატაიეს მიერ დაიდგა პარიზის ღამეულთა თეატრში. სპექტაკლი არ სარგებლობდა მაყურებლის მოწონებით და თვენახევარში მოიხსნა. იმავე დროს დაიწერა იონესკოს მეორე პიესა „გაკვეთილი“ („La Leçon“), რომელიც კვლავ ბატაიემ დადგა 1951 წელს. „გაკვეთილი“ ავითარებს იონესკოს იდეას შინაგანი ენერგიისა და ენის ყოვლისშემძლეობის შესახებ, რომელსაც [[უნარი]] შესწევს თავის მსგავსად შექმნას და ჩამოაყალიბოს სინამდვილე.
+[[პიესა (დრამატული ნაწარმოები)|პიესა]]ზე - „მომღერალი ქაჩალი ქალი“ („La Cantatrice chauve“)  - მუშაობა შემთხვევით დაიწყო, როდესაც ინგლისური ენის თვითმასწავლებლიდან თარგმნიდა დანაწევრებულ წინადადებებს. პერსონაჟთა მიერ  ბანალურ ფრაზათა ურიცხვი გამეორებით იონესკო მკითხველისგან აღწევს სიცარიელისა და სამყაროს მიმართ შიშის შეგრძნებას, რომელმაც მოულოდნელად დაკარგა ყოველდღიური  მეტაფიზიკური შინაარსი. „მომღერალი ქაჩალი ქალი“  1950 წელს ნიკოლა ბატაიეს მიერ დაიდგა პარიზის ღამეულთა თეატრში. [[სპექტაკლი]] არ სარგებლობდა მაყურებლის მოწონებით და თვენახევარში მოიხსნა. იმავე დროს დაიწერა იონესკოს მეორე პიესა „გაკვეთილი“ („La Leçon“), რომელიც კვლავ ბატაიემ დადგა 1951 წელს. „გაკვეთილი“ ავითარებს იონესკოს იდეას შინაგანი ენერგიისა და ენის ყოვლისშემძლეობის შესახებ, რომელსაც [[უნარი]] შესწევს თავის მსგავსად შექმნას და ჩამოაყალიბოს სინამდვილე.
 წელს იონესკომ დაწერა „სკამები“ („Les Chaises“), „მომავალი კვერცხებშია“ და სხვა მცირე ფორმის პიესები. გარდა ამისა, მან თავად ითამაშა სტეფანე ტროფიმოვიჩი დოსტოევსკის „ეშმაკებში“, რომლის ინსცენირება და დადგმა ბატაიმ განახორციელა. „სკამები“ პირველად ნაჩვენები იყო ლანკრის თეატრში 1952 წელს სილვენ დომიეს მიერ. იონესკო წელიწადში რამდენიმე პიესას წერს („მოვალეობის მსხვერპლნი“ - „Victimes du devoir“, 1952; „ამადეუსი“ – „Amedée“, 1953; „უანგარო მკვლელი“ – „Tueur sans gages“, 1957 და სხვ.). 1953 წლიდან იწყება მისი პიესების კრებულების გამოცემა. 1958 წელს იგი წერს „მარტორქას“ – „Rhinoceros“, რომელიც პირველად დიუსელდორფში 1959 წელს დაიდგა. პარიზში „მარტორქას“ დგამს ჟან-ლუი ბარო, ხოლო 1960 წელს ლონდონში ორსონ უელსი.