კაკაბაძე დავით - რედაქტირების ისტორია

Tkenchoshvili 14:12, 1 თებერვალი 2022-ზე

2022-02-01T14:12:04Z

Tkenchoshvili 18:22, 2 მარტი 2021-ზე

2021-03-02T18:22:58Z

Tkenchoshvili 11:59, 15 იანვარი 2020-ზე

2020-01-15T11:59:22Z

Tkenchoshvili 10:11, 28 მარტი 2019-ზე

2019-03-28T10:11:44Z

Echelidze 11:21, 21 მარტი 2019-ზე

2019-03-21T11:21:23Z

Tkenchoshvili: მომხმარებელმა Tkenchoshvili გვერდი „დავით კაკაბაძე“ გადაიტანა გვერდზე „კაკაბაძე დავით“ გადამისამ...

2019-01-29T19:10:56Z

მომხმარებელმა Tkenchoshvili გვერდი „დავით კაკაბაძე“ გადაიტანა გვერდზე „კაკაბაძე დავით“ გადამისამ...

Tkenchoshvili: მომხმარებელმა Tkenchoshvili გვერდი „კაკაბაძე დავით“ გადაიტანა გვერდზე „დავით კაკაბაძე“

2019-01-29T19:10:40Z

მომხმარებელმა Tkenchoshvili გვერდი „კაკაბაძე დავით“ გადაიტანა გვერდზე „დავით კაკაბაძე“

Tkenchoshvili: /* იხილე აგრეთვე */

2019-01-29T19:10:22Z

‎იხილე აგრეთვე

Tkenchoshvili: ახალი გვერდი: '''კაკაბაძე დავით ნესტორის ძე''' ( 8.VIII.1889, კუხი - 10.VI.1952, თბილისი) - ქარ...

2019-01-29T19:09:49Z

ახალი გვერდი: '''კაკაბაძე დავით ნესტორის ძე''' ( 8.VIII.1889, კუხი - 10.VI.1952, თბილისი) - ქარ...

ახალი გვერდი

'''კაკაბაძე დავით ნესტორის ძე''' ( 8.VIII.1889, კუხი - 10.VI.1952, [[თბილისი]]) - ქართული მოდერნიზმის ერთ-ერთი უმნიშვნელოვანესი წარმომადგენელი, ფერმწერი, გრაფიკოსი, თეატრისა და კინოს მხატვარი, ხელოვნების მკვლევარი და თეორეტიკოსი, უსათვალო სტერეოკინოს გამომგონებელი.

====ბიოგრაფია====
დაწყებითი სამხატვრო განათლება მიიღო ქუთაისში ი. პაევსკისთან და ვ. კროტკოვთან. შემდეგ სწავლობდა პეტერბურგის უნივერსიტეტის ფიზიკა-მათემატიკის ფაკულტეტზე (1910-1918), პარალელურად კი - ლ. დმიტრიევ-კავკაზსკის სამხატვრო
სტუდიაში (1910-1915). 1910 მუშაობას იწყებს ფოტოგრაფიაში.

1914 ოთხმა მხატვარმა – კაკაბაძემ, ფილონოვმა, კირილოვმა და ლასონსპიროვამ - დააფუძნეს საზოგადოება „ფერმწერთა და მხატვართა ინტიმური სახელოსნო“ და გამოაქვეყნეს მანიფესტი „გაკეთებული სურათები“. ეს მანიფესტი გამოხატავდა დავით კაკაბაძის შემოქმედების ძირითად პრინციპს - სურათი უნდა იყოს გაკეთებული, დასრულებული, ყველაფერი შემთხვევითისგან განთავისუფლებული და დაცლილი. ამავე პერიოდში ხატავს თავის ცნობილ „ავტოპორტრეტს სარკესთან“ და „კუბისტურ ავტოპორტრეტს“. 1916 უნივერსიტეტის დასრულების შემდეგ დ. კ. ბრუნდება [[საქართველო|საქართველოში]] და იმავე წელს ხდება ქართველ მხატვართა საზოგადოების წევრი. სამშობლოში დაბრუნებული მხატვარი ბუნებისმეტყველებას და ხატვას ასწავლიდა ვაჟთა I გიმნაზიაში.

1917 დაიწყო მუშაობა იმერეთის პეიზაჟების სერიაზე, 1918 კი უკვე შესრულებული ჰქონდა ცნობილი ნამუშევრები: „იმერეთის
ნატურმორტი“, „იმერეთი – დედაჩემი“ და სხვა.
1919 ლ. [[გუდიაშვილი ლადო|გუდიაშვილთან]] და ს. სუდეიკინთან ერთად მოხატა პოპულარული [[არტისტული კაფეები|არტისტული კაფე]] „ქიმერიონი“, მონაწილეობდა არტისტული კაფეების „ფანტასტიკური დუქნისა“ და „ფარშევანგის კუდის“ მოხატვაში. 1919 თავის ძმასთან სარგის კაკაბაძესთან ერთად გამოსცემს არაპერიოდულ ინტერდისციპლინურ ჟურნალს „შვიდი მნათობი“, სადაც აქვეყნებს ტექსტებს ხელოვნებაზე.

1919 დამოუკიდებელი საქართველოს მთავრობამ უახლესი მხატვრული მიმდინარეობების გასაცნობად დავით კაკაბაძე რამდენიმე ახალგაზრდა მხატვართან ერთად პარიზში გააგზავნა. 1919-1927 წლებში დ. კაკაბაძე ცხოვრობდა და მოღვაწეობდა პარიზში, სადაც შექმნა ცნობილი ფერწერული და გრაფიკული სერიები: „პარიზი“ (1920), „ბრეტანი“ (1921), „იალქნიანი ნავები“ (1921), „აყვავებული ბაღის აბსტრაქტული ფორმები“ (1921), ობიექტები ლინზებით (1924) და სხვა. პარიზში ყოფნის დროს იგი მონაწილეობდა პარიზის „დამოუკიდებელთა სალონის“ ყოველწლიურ გამოფენებში. პარიზშივე გამოაქვეყნა წიგნები: „კონსტრუქციული სურათის შესახებ“ (ფრანგ. ენაზე, 1921), „პარიზი 1920-1923“ (1924), „ხელოვნება და სივრცე“ (ქართ. ენაზე,
1925). თანამშრომლობდა ლეონ როზენბერგის BulletIn de L’Effort Moderne-თან, სადაც ქვეყნდებოდა მისი წერილები თანამედროვე ხელოვნების შესახებ.

1922 ის ქმნის უსათვალო სტერეოაპარატს, რისთვისაც პატენტებს იღებს [[ამერიკა|ამერიკიდან]] და [[ევროპა|ევროპის]] მრავალი ქვეყნიდან. 1926 Société Anonyme-ის დამფუძნებლებმა ქეთრინ დრაიერმა, მარსელ დუშანმა და მან რეიმ, [[კანდინსკი ვასილი|ვასილი კანდინსკისთან]], კურტ და ჰელენ შვიტერსებთან, ფერნან ლეჟესთან, ჰაინრიხ კამპენდონკისთან და ანტონ ჟულიო ბრაგალიასთან თანამშრომლობით, ბრუკლინის მუზეუმში მოაწყვეს თანამედროვე ხელოვნების დიდი საერთაშორისო გამოფენა. ამ მიზნით, დავით კაკაბაძის პარიზის სახელოსნოში Société Anonyme-მა შეიძინა მხატვრის ნამუშევრები, მათ შორის - ქანდაკება
„Z“. ამჟამად იგი სხვა ნამუშევრებთან ერთად იელის უნივერსიტეტის ხელოვნების გალერეაში ინახება.

1927 დავით კაკაბაძე [[გერმანია|გერმანიაში]], [[იტალია|იტალიასა]] და [[საბერძნეთი|საბერძნეთში]] მოგზაურობის შემდეგ, უკვე 6 წლის ანექსირებულ და გასაბჭოებულ საქართველოში ბრუნდება. სწორედ ამ დროიდან იგი მოწყვეტილი აღმოჩნდა დასავლური სახელოვნებო სამყაროსგან და, ბუნებრივია, სრულიად დავიწყებულიც. საქართველოში დაბრუნებისთანავე სასტუმრო „ორიენტში“ მოეწყო დ. კაკაბაძის პერსონალური გამოფენა (1928), ამ გამოფენის შემდეგ იგი 1933 წლამდე არ ქმნის არც ერთ ნამუშევარს და ამ წლებს შემდგომში „დუმილის პერიოდი“ უწოდებს. 1930-იან წლებშივე მთელი მისი შემოქმედება, განსაკუთრებით
კი პარიზული ნამუშევრები, ფორმალიზმად ჩაითვალა. 1933 იგი იძულებით ქმნის გრაფიკულ სერიას „რიონჰესი“, ხოლო 1940-1950-იან წლებში სურათებს ინდუსტრიულ თემაზე. ამ პერიოდში ის მუშაობდა თბილისის სამხატვრო აკადემიასა და კ. მარჯანიშვილის თეატრში, მოღვაწეობდა კინოშიც. 1929-1931 წლებში დავით კაკაბაძე ხელმძღვანელობდა დოკუმენტური კინოფილმის („საქართველოს მატერიალური კულტურის ძეგლები“) გადაღებას. 1940-იან წლებში მხატვარმა დაასრულა ჯერ კიდევ პარიზში დაწყებული ნაშრომი ქართული ორნამენტის შესახებ.

1933-1942 წლებში დავით კაკაბაძე სამხატვრო აკადემიის სასწავლო ნაწილის გამგე იყო, ხოლო 1943 წლიდან კი - პროფესორი. 1948 დავით კაკაბაძე გაათავისუფლეს თანამდებობიდან, რადგან ბრალად დასდეს, რომ მან „ვერ უზრუნველყო სტუდენტების სოციალისტური მეთოდის საფუძველზე აღზრდა“.

მისი ნამუშევრები დაცულია საქართველოსა (სემ – ხელოვნების მუზეუმი, თბილისის ისტორიის მუზეუმი (ქარვასლა); საქართველოს თეატრის, მუსიკის, კინოსა და ქორეოგრაფიის სახელმწ. მუზეუმი, კ. მარჯანიშვილის სახ. აკად. თეატრის მუზეუმი, შოთა რუსთაველის სახ. აკად. თეატრის მუზეუმი, თბილისის ოპერისა და ბალეტის სახელმწ. აკად. თეატრის მუზეუმი, დ. კაკაბაძის სახ. ქუთაისის სახვითი ხელოვნების მუზეუმი) და უცხოეთში (იელის უნივერსიტეტის ხელოვნების გალერეა, [[აშშ]]), ასევე, არაერთი ქვეყნის კერძო კოლექციებში.
::::::::::::::::::::::::::::::::::::მაია ციციშვილი

==ლიტერატურა==
* გ. ალიბეგაშვილი, დავით კაკაბაძის შემოქმედება, „მნათობი“, 1956, №8;
* კ. ზდანევიჩი, დავით კაკაბაძე, „მნათობი“, 1959, №1;
* ქ. კინწურაშვილი, დავით კაკაბაძე, თბ., 2013;
* პ. მარგველაშვილი, დავით კაკაბაძის არქივიდან, თბ., 1988;

==წყარო==
[[საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკა (1918-1921) ენციკლოპედია-ლექსიკონი]]

==იხილე აგრეთვე==
[http://www.nplg.gov.ge/bios/ka/00001493/ დავით კაკაბაძე]

[[კატეგორია:ქართველი მხატვრები]]
[[კატეგორია:ქართველი გამომგონებლები]]
[[კატეგორია:ქართველი ფერმწერები]]
[[კატეგორია:ქართველი გრაფიკოსები]]
[[კატეგორია:ქართველი თეატრის მხატვრები]]
[[კატეგორია:ქართველი კინოს მხატვრები]]
[[კატეგორია:ქართველი პედაგოგები]]

@@ ხაზი 1: / ხაზი 1: @@
 [[ფაილი:Kakabadze daviT.jpg|thumb|'''დავით კაკაბაძე''']]
-'''კაკაბაძე დავით ნესტორის ძე''' ''(დ. - 8.VIII.1889, კუხი - გ. - 10.VI.1952, [[თბილისი]])'' - ქართული მოდერნიზმის ერთ-ერთი უმნიშვნელოვანესი წარმომადგენელი, ფერმწერი, გრაფიკოსი, თეატრისა და კინოს მხატვარი, ხელოვნების მკვლევარი და თეორეტიკოსი, უსათვალო სტერეოკინოს გამომგონებელი.
+'''კაკაბაძე დავით ნესტორის ძე''' ''(დ. - 8.VIII.1889, კუხი - გ. - 10.VI.1952, [[თბილისი]])'' - ქართული მოდერნიზმის ერთ-ერთი უმნიშვნელოვანესი წარმომადგენელი, ფერმწერი, გრაფიკოსი, თეატრისა და კინოს [[მხატვარი]], ხელოვნების მკვლევარი და თეორეტიკოსი, უსათვალო სტერეოკინოს გამომგონებელი.
 ====ბიოგრაფია====
@@ ხაზი 20: / ხაზი 20: @@
 მისი ნამუშევრები დაცულია საქართველოსა (სემ – ხელოვნების მუზეუმი, თბილისის ისტორიის მუზეუმი ([[ქარვასლა]]); საქართველოს თეატრის, მუსიკის, კინოსა და ქორეოგრაფიის სახელმწიფო მუზეუმი, კ. მარჯანიშვილის სახელობის აკადემიური თეატრის მუზეუმი, შოთა რუსთაველის სახელობის აკადემიური თეატრის მუზეუმი, თბილისის ოპერისა და ბალეტის სახელმწიფო აკადემიური თეატრის მუზეუმი, დ. კაკაბაძის სახელობის ქუთაისის სახვითი ხელოვნების მუზეუმი) და უცხოეთში (იელის უნივერსიტეტის ხელოვნების გალერეა, [[აშშ]]), ასევე, არაერთი ქვეყნის კერძო კოლექციებში.
-::::::::::::::::::::::::::::::::::::'''''მაია ციციშვილი'''''
+'''''მაია ციციშვილი'''''
 ==ლიტერატურა==

@@ ხაზი 18: / ხაზი 18: @@
 -1942 წლებში დავით კაკაბაძე სამხატვრო აკადემიის სასწავლო ნაწილის გამგე იყო, ხოლო 1943 წლიდან კი - პროფესორი. 1948 დავით კაკაბაძე გაათავისუფლეს თანამდებობიდან, რადგან ბრალად დასდეს, რომ მან „ვერ უზრუნველყო სტუდენტების სოციალისტური მეთოდის საფუძველზე აღზრდა“.
-მისი ნამუშევრები დაცულია საქართველოსა (სემ – ხელოვნების მუზეუმი, თბილისის ისტორიის მუზეუმი (ქარვასლა); საქართველოს თეატრის, მუსიკის, კინოსა და ქორეოგრაფიის სახელმწიფო მუზეუმი, კ. მარჯანიშვილის სახელობის აკადემიური თეატრის მუზეუმი, შოთა რუსთაველის სახელობის აკადემიური თეატრის მუზეუმი, თბილისის ოპერისა და ბალეტის სახელმწიფო აკადემიური თეატრის მუზეუმი, დ. კაკაბაძის სახელობის ქუთაისის სახვითი ხელოვნების მუზეუმი) და უცხოეთში (იელის უნივერსიტეტის ხელოვნების გალერეა, [[აშშ]]), ასევე, არაერთი ქვეყნის კერძო კოლექციებში.
+მისი ნამუშევრები დაცულია საქართველოსა (სემ – ხელოვნების მუზეუმი, თბილისის ისტორიის მუზეუმი ([[ქარვასლა]]); საქართველოს თეატრის, მუსიკის, კინოსა და ქორეოგრაფიის სახელმწიფო მუზეუმი, კ. მარჯანიშვილის სახელობის აკადემიური თეატრის მუზეუმი, შოთა რუსთაველის სახელობის აკადემიური თეატრის მუზეუმი, თბილისის ოპერისა და ბალეტის სახელმწიფო აკადემიური თეატრის მუზეუმი, დ. კაკაბაძის სახელობის ქუთაისის სახვითი ხელოვნების მუზეუმი) და უცხოეთში (იელის უნივერსიტეტის ხელოვნების გალერეა, [[აშშ]]), ასევე, არაერთი ქვეყნის კერძო კოლექციებში.
 ::::::::::::::::::::::::::::::::::::'''''მაია ციციშვილი'''''

@@ ხაზი 7: / ხაზი 7: @@
 ოთხმა მხატვარმა – კაკაბაძემ, ფილონოვმა, კირილოვმა და ლასონსპიროვამ - დააფუძნეს საზოგადოება „ფერმწერთა და მხატვართა ინტიმური სახელოსნო“ და გამოაქვეყნეს მანიფესტი „გაკეთებული სურათები“. ეს მანიფესტი გამოხატავდა დავით კაკაბაძის შემოქმედების ძირითად პრინციპს - სურათი უნდა იყოს გაკეთებული, დასრულებული, ყველაფერი შემთხვევითისგან განთავისუფლებული და დაცლილი. ამავე პერიოდში ხატავს თავის ცნობილ „ავტოპორტრეტს სარკესთან“ და „კუბისტურ ავტოპორტრეტს“. 1916 წელს უნივერსიტეტის დასრულების შემდეგ დავით კაკაბაძე ბრუნდება [[საქართველო|საქართველოში]] და იმავე წელს ხდება [[ქართველები|ქართველ]] მხატვართა საზოგადოების წევრი. სამშობლოში დაბრუნებული მხატვარი ბუნებისმეტყველებას და ხატვას ასწავლიდა ვაჟთა I გიმნაზიაში.
-წელს დაიწყო მუშაობა იმერეთის პეიზაჟების სერიაზე, 1918 წელს კი უკვე შესრულებული ჰქონდა ცნობილი ნამუშევრები: „იმერეთის ნატურმორტი“, „იმერეთი – დედაჩემი“ და სხვა. 1919 ლ. [[გუდიაშვილი ლადო|გუდიაშვილთან]] და ს. სუდეიკინთან ერთად მოხატა პოპულარული [[არტისტული კაფეები|არტისტული კაფე]] „ქიმერიონი“, მონაწილეობდა არტისტული კაფეების „ფანტასტიკური დუქნისა“ და „ფარშევანგის კუდის“ მოხატვაში. 1919 წელს თავის ძმასთან სარგის კაკაბაძესთან ერთად გამოსცემს არაპერიოდულ ინტერდისციპლინურ ჟურნალს „შვიდი მნათობი“, სადაც აქვეყნებს ტექსტებს ხელოვნებაზე.
+წელს დაიწყო მუშაობა [[იმერეთი]]ს პეიზაჟების სერიაზე, 1918 წელს კი უკვე შესრულებული ჰქონდა ცნობილი ნამუშევრები: „იმერეთის ნატურმორტი“, „იმერეთი – დედაჩემი“ და სხვა. 1919 ლ. [[გუდიაშვილი ლადო|გუდიაშვილთან]] და ს. სუდეიკინთან ერთად მოხატა პოპულარული [[არტისტული კაფეები|არტისტული კაფე]] „ქიმერიონი“, მონაწილეობდა არტისტული კაფეების „ფანტასტიკური დუქნისა“ და „ფარშევანგის კუდის“ მოხატვაში. 1919 წელს თავის ძმასთან სარგის კაკაბაძესთან ერთად გამოსცემს არაპერიოდულ ინტერდისციპლინურ ჟურნალს „შვიდი მნათობი“, სადაც აქვეყნებს ტექსტებს ხელოვნებაზე.
 წელს დამოუკიდებელი [[საქართველოს მთავრობა 1918-1921|საქართველოს მთავრობამ]] უახლესი მხატვრული მიმდინარეობების გასაცნობად დავით კაკაბაძე რამდენიმე ახალგაზრდა მხატვართან ერთად პარიზში გააგზავნა. 1919-1927 წლებში დ. კაკაბაძე ცხოვრობდა და მოღვაწეობდა პარიზში, სადაც შექმნა ცნობილი ფერწერული და გრაფიკული სერიები: „პარიზი“ (1920), „ბრეტანი“ (1921), „იალქნიანი ნავები“ (1921), „აყვავებული ბაღის აბსტრაქტული ფორმები“ (1921), ობიექტები ლინზებით (1924) და სხვა. პარიზში ყოფნის დროს იგი მონაწილეობდა პარიზის „დამოუკიდებელთა სალონის“ ყოველწლიურ გამოფენებში. პარიზშივე გამოაქვეყნა წიგნები: „კონსტრუქციული სურათის შესახებ“ (ფრანგ. ენაზე, 1921), „პარიზი 1920-1923“ (1924), „ხელოვნება და სივრცე“ (ქართ. ენაზე, 1925). თანამშრომლობდა ლეონ როზენბერგის BulletIn de L’Effort Moderne-თან, სადაც ქვეყნდებოდა მისი წერილები თანამედროვე ხელოვნების შესახებ.

←წინა ვერსია		19:10, 29 იანვარი 2019-ის ვერსია
ხაზი 44:		ხაზი 44:
	[[კატეგორია:ქართველი კინოს მხატვრები]]		[[კატეგორია:ქართველი კინოს მხატვრები]]
	[[კატეგორია:ქართველი პედაგოგები]]		[[კატეგორია:ქართველი პედაგოგები]]
		+	[[კატეგორია:კაკაბაძეები]]

@@ ხაზი 3: / ხაზი 3: @@
 ====ბიოგრაფია====
-დაწყებითი სამხატვრო განათლება მიიღო ქუთაისში ი. პაევსკისთან და ვ. კროტკოვთან. შემდეგ სწავლობდა პეტერბურგის უნივერსიტეტის ფიზიკა-მათემატიკის ფაკულტეტზე (1910-1918), პარალელურად კი - ლ. დმიტრიევ-კავკაზსკის სამხატვრო
+დაწყებითი სამხატვრო განათლება მიიღო ქუთაისში ი. პაევსკისთან და ვ. კროტკოვთან. შემდეგ სწავლობდა პეტერბურგის უნივერსიტეტის ფიზიკა-მათემატიკის ფაკულტეტზე (1910-1918), პარალელურად კი - ლ. დმიტრიევ-კავკაზსკის სამხატვრო სტუდიაში (1910-1915). 1910 მუშაობას იწყებს ფოტოგრაფიაში.
 სტუდიაში (1910-1915). 1910 მუშაობას იწყებს ფოტოგრაფიაში.
-ოთხმა მხატვარმა – კაკაბაძემ, ფილონოვმა, კირილოვმა და ლასონსპიროვამ - დააფუძნეს საზოგადოება „ფერმწერთა და მხატვართა ინტიმური სახელოსნო“ და გამოაქვეყნეს მანიფესტი „გაკეთებული სურათები“. ეს მანიფესტი გამოხატავდა დავით კაკაბაძის შემოქმედების ძირითად პრინციპს - სურათი უნდა იყოს გაკეთებული, დასრულებული, ყველაფერი შემთხვევითისგან განთავისუფლებული და დაცლილი. ამავე პერიოდში ხატავს თავის ცნობილ „ავტოპორტრეტს სარკესთან“ და „კუბისტურ ავტოპორტრეტს“. 1916 უნივერსიტეტის დასრულების შემდეგ დ. კ. ბრუნდება [[საქართველო|საქართველოში]] და იმავე წელს ხდება ქართველ მხატვართა საზოგადოების წევრი. სამშობლოში დაბრუნებული მხატვარი ბუნებისმეტყველებას და ხატვას ასწავლიდა ვაჟთა I გიმნაზიაში.
+ოთხმა მხატვარმა – კაკაბაძემ, ფილონოვმა, კირილოვმა და ლასონსპიროვამ - დააფუძნეს საზოგადოება „ფერმწერთა და მხატვართა ინტიმური სახელოსნო“ და გამოაქვეყნეს მანიფესტი „გაკეთებული სურათები“. ეს მანიფესტი გამოხატავდა დავით კაკაბაძის შემოქმედების ძირითად პრინციპს - სურათი უნდა იყოს გაკეთებული, დასრულებული, ყველაფერი შემთხვევითისგან განთავისუფლებული და დაცლილი. ამავე პერიოდში ხატავს თავის ცნობილ „ავტოპორტრეტს სარკესთან“ და „კუბისტურ ავტოპორტრეტს“. 1916 წელს უნივერსიტეტის დასრულების შემდეგ დავით კაკაბაძე ბრუნდება [[საქართველო|საქართველოში]] და იმავე წელს ხდება [[ქართველები|ქართველ]] მხატვართა საზოგადოების წევრი. სამშობლოში დაბრუნებული მხატვარი ბუნებისმეტყველებას და ხატვას ასწავლიდა ვაჟთა I გიმნაზიაში.
-დაიწყო მუშაობა იმერეთის პეიზაჟების სერიაზე, 1918 კი უკვე შესრულებული ჰქონდა ცნობილი ნამუშევრები: „იმერეთის
+წელს დაიწყო მუშაობა იმერეთის პეიზაჟების სერიაზე, 1918 წელს კი უკვე შესრულებული ჰქონდა ცნობილი ნამუშევრები: „იმერეთის ნატურმორტი“, „იმერეთი – დედაჩემი“ და სხვა. 1919 ლ. [[გუდიაშვილი ლადო|გუდიაშვილთან]] და ს. სუდეიკინთან ერთად მოხატა პოპულარული [[არტისტული კაფეები|არტისტული კაფე]] „ქიმერიონი“, მონაწილეობდა არტისტული კაფეების „ფანტასტიკური დუქნისა“ და „ფარშევანგის კუდის“ მოხატვაში. 1919 წელს თავის ძმასთან სარგის კაკაბაძესთან ერთად გამოსცემს არაპერიოდულ ინტერდისციპლინურ ჟურნალს „შვიდი მნათობი“, სადაც აქვეყნებს ტექსტებს ხელოვნებაზე.
 ნატურმორტი“, „იმერეთი – დედაჩემი“ და სხვა.
 ლ. [[გუდიაშვილი ლადო|გუდიაშვილთან]] და ს. სუდეიკინთან ერთად მოხატა პოპულარული [[არტისტული კაფეები|არტისტული კაფე]] „ქიმერიონი“, მონაწილეობდა არტისტული კაფეების „ფანტასტიკური დუქნისა“ და „ფარშევანგის კუდის“ მოხატვაში. 1919 თავის ძმასთან სარგის კაკაბაძესთან ერთად გამოსცემს არაპერიოდულ ინტერდისციპლინურ ჟურნალს „შვიდი მნათობი“, სადაც აქვეყნებს ტექსტებს ხელოვნებაზე.
-დამოუკიდებელი საქართველოს მთავრობამ უახლესი მხატვრული მიმდინარეობების გასაცნობად დავით კაკაბაძე რამდენიმე ახალგაზრდა მხატვართან ერთად პარიზში გააგზავნა. 1919-1927 წლებში დ. კაკაბაძე ცხოვრობდა და მოღვაწეობდა პარიზში, სადაც შექმნა ცნობილი ფერწერული და გრაფიკული სერიები: „პარიზი“ (1920), „ბრეტანი“ (1921), „იალქნიანი ნავები“ (1921), „აყვავებული ბაღის აბსტრაქტული ფორმები“ (1921), ობიექტები ლინზებით (1924) და სხვა. პარიზში ყოფნის დროს იგი მონაწილეობდა პარიზის „დამოუკიდებელთა სალონის“ ყოველწლიურ გამოფენებში. პარიზშივე გამოაქვეყნა წიგნები: „კონსტრუქციული სურათის შესახებ“ (ფრანგ. ენაზე, 1921), „პარიზი 1920-1923“ (1924), „ხელოვნება და სივრცე“ (ქართ. ენაზე,
+წელს დამოუკიდებელი [[საქართველოს მთავრობა 1918-1921|საქართველოს მთავრობამ]] უახლესი მხატვრული მიმდინარეობების გასაცნობად დავით კაკაბაძე რამდენიმე ახალგაზრდა მხატვართან ერთად პარიზში გააგზავნა. 1919-1927 წლებში დ. კაკაბაძე ცხოვრობდა და მოღვაწეობდა პარიზში, სადაც შექმნა ცნობილი ფერწერული და გრაფიკული სერიები: „პარიზი“ (1920), „ბრეტანი“ (1921), „იალქნიანი ნავები“ (1921), „აყვავებული ბაღის აბსტრაქტული ფორმები“ (1921), ობიექტები ლინზებით (1924) და სხვა. პარიზში ყოფნის დროს იგი მონაწილეობდა პარიზის „დამოუკიდებელთა სალონის“ ყოველწლიურ გამოფენებში. პარიზშივე გამოაქვეყნა წიგნები: „კონსტრუქციული სურათის შესახებ“ (ფრანგ. ენაზე, 1921), „პარიზი 1920-1923“ (1924), „ხელოვნება და სივრცე“ (ქართ. ენაზე, 1925). თანამშრომლობდა ლეონ როზენბერგის BulletIn de L’Effort Moderne-თან, სადაც ქვეყნდებოდა მისი წერილები თანამედროვე ხელოვნების შესახებ.
 ). თანამშრომლობდა ლეონ როზენბერგის BulletIn de L’Effort Moderne-თან, სადაც ქვეყნდებოდა მისი წერილები თანამედროვე ხელოვნების შესახებ.
-ის ქმნის უსათვალო სტერეოაპარატს, რისთვისაც პატენტებს იღებს [[ამერიკა|ამერიკიდან]] და [[ევროპა|ევროპის]] მრავალი ქვეყნიდან. 1926 Société Anonyme-ის დამფუძნებლებმა ქეთრინ დრაიერმა, მარსელ დუშანმა და მან რეიმ, [[კანდინსკი ვასილი|ვასილი კანდინსკისთან]], კურტ და ჰელენ შვიტერსებთან, ფერნან ლეჟესთან, ჰაინრიხ კამპენდონკისთან და ანტონ ჟულიო ბრაგალიასთან თანამშრომლობით, ბრუკლინის მუზეუმში მოაწყვეს თანამედროვე ხელოვნების დიდი საერთაშორისო გამოფენა. ამ მიზნით, დავით კაკაბაძის პარიზის სახელოსნოში Société Anonyme-მა შეიძინა მხატვრის ნამუშევრები, მათ შორის - ქანდაკება
+წელს ის ქმნის უსათვალო სტერეოაპარატს, რისთვისაც პატენტებს იღებს [[ამერიკა|ამერიკიდან]] და [[ევროპა|ევროპის]] მრავალი ქვეყნიდან. 1926 Société Anonyme-ის დამფუძნებლებმა ქეთრინ დრაიერმა, მარსელ დუშანმა და მან რეიმ, [[კანდინსკი ვასილი|ვასილი კანდინსკისთან]], კურტ და ჰელენ შვიტერსებთან, ფერნან ლეჟესთან, ჰაინრიხ კამპენდონკისთან და ანტონ ჟულიო ბრაგალიასთან თანამშრომლობით, ბრუკლინის მუზეუმში მოაწყვეს თანამედროვე ხელოვნების დიდი საერთაშორისო გამოფენა. ამ მიზნით, დავით კაკაბაძის პარიზის სახელოსნოში Société Anonyme-მა შეიძინა მხატვრის ნამუშევრები, მათ შორის - ქანდაკება „Z“. ამჟამად იგი სხვა ნამუშევრებთან ერთად იელის უნივერსიტეტის ხელოვნების გალერეაში ინახება.
 „Z“. ამჟამად იგი სხვა ნამუშევრებთან ერთად იელის უნივერსიტეტის ხელოვნების გალერეაში ინახება.
-დავით კაკაბაძე [[გერმანია|გერმანიაში]], [[იტალია|იტალიასა]] და [[საბერძნეთი|საბერძნეთში]] მოგზაურობის შემდეგ, უკვე 6 წლის ანექსირებულ და გასაბჭოებულ საქართველოში ბრუნდება. სწორედ ამ დროიდან იგი მოწყვეტილი აღმოჩნდა დასავლური სახელოვნებო სამყაროსგან და, ბუნებრივია, სრულიად დავიწყებულიც. საქართველოში დაბრუნებისთანავე სასტუმრო „ორიენტში“ მოეწყო დ. კაკაბაძის პერსონალური გამოფენა (1928), ამ გამოფენის შემდეგ იგი 1933 წლამდე არ ქმნის არც ერთ ნამუშევარს და ამ წლებს შემდგომში „დუმილის პერიოდი“ უწოდებს. 1930-იან წლებშივე მთელი მისი შემოქმედება, განსაკუთრებით
+წელს დავით კაკაბაძე [[გერმანია|გერმანიაში]], [[იტალია|იტალიასა]] და [[საბერძნეთი|საბერძნეთში]] მოგზაურობის შემდეგ, უკვე 6 წლის ანექსირებულ და გასაბჭოებულ საქართველოში ბრუნდება. სწორედ ამ დროიდან იგი მოწყვეტილი აღმოჩნდა დასავლური სახელოვნებო სამყაროსგან და, ბუნებრივია, სრულიად დავიწყებულიც. საქართველოში დაბრუნებისთანავე სასტუმრო „ორიენტში“ მოეწყო დ. კაკაბაძის პერსონალური გამოფენა (1928), ამ გამოფენის შემდეგ იგი 1933 წლამდე არ ქმნის არც ერთ ნამუშევარს და ამ წლებს შემდგომში „დუმილის პერიოდი“ უწოდებს. 1930-იან წლებშივე მთელი მისი შემოქმედება, განსაკუთრებით
 კი პარიზული ნამუშევრები, ფორმალიზმად ჩაითვალა. 1933 იგი იძულებით ქმნის გრაფიკულ სერიას „რიონჰესი“, ხოლო 1940-1950-იან წლებში სურათებს ინდუსტრიულ თემაზე. ამ პერიოდში ის მუშაობდა თბილისის სამხატვრო აკადემიასა და კ. მარჯანიშვილის თეატრში, მოღვაწეობდა კინოშიც. 1929-1931 წლებში დავით კაკაბაძე ხელმძღვანელობდა დოკუმენტური კინოფილმის („საქართველოს მატერიალური კულტურის ძეგლები“) გადაღებას. 1940-იან წლებში მხატვარმა დაასრულა ჯერ კიდევ პარიზში დაწყებული ნაშრომი ქართული ორნამენტის შესახებ.
 -1942 წლებში დავით კაკაბაძე სამხატვრო აკადემიის სასწავლო ნაწილის გამგე იყო, ხოლო 1943 წლიდან კი - პროფესორი. 1948 დავით კაკაბაძე გაათავისუფლეს თანამდებობიდან, რადგან ბრალად დასდეს, რომ მან „ვერ უზრუნველყო სტუდენტების სოციალისტური მეთოდის საფუძველზე აღზრდა“.
-მისი ნამუშევრები დაცულია საქართველოსა (სემ – ხელოვნების მუზეუმი, თბილისის ისტორიის მუზეუმი (ქარვასლა); საქართველოს თეატრის, მუსიკის, კინოსა და ქორეოგრაფიის სახელმწ. მუზეუმი, კ. მარჯანიშვილის სახ. აკად. თეატრის მუზეუმი, შოთა რუსთაველის სახ. აკად. თეატრის მუზეუმი, თბილისის ოპერისა და ბალეტის სახელმწ. აკად. თეატრის მუზეუმი, დ. კაკაბაძის სახ. ქუთაისის სახვითი ხელოვნების მუზეუმი) და უცხოეთში (იელის უნივერსიტეტის ხელოვნების გალერეა, [[აშშ]]), ასევე, არაერთი ქვეყნის კერძო კოლექციებში.
+მისი ნამუშევრები დაცულია საქართველოსა (სემ – ხელოვნების მუზეუმი, თბილისის ისტორიის მუზეუმი (ქარვასლა); საქართველოს თეატრის, მუსიკის, კინოსა და ქორეოგრაფიის სახელმწიფო მუზეუმი, კ. მარჯანიშვილის სახელობის აკადემიური თეატრის მუზეუმი, შოთა რუსთაველის სახელობის აკადემიური თეატრის მუზეუმი, თბილისის ოპერისა და ბალეტის სახელმწიფო აკადემიური თეატრის მუზეუმი, დ. კაკაბაძის სახელობის ქუთაისის სახვითი ხელოვნების მუზეუმი) და უცხოეთში (იელის უნივერსიტეტის ხელოვნების გალერეა, [[აშშ]]), ასევე, არაერთი ქვეყნის კერძო კოლექციებში.
 ::::::::::::::::::::::::::::::::::::'''''მაია ციციშვილი'''''