https://www.nplg.gov.ge/wikidict/index.php?action=history&feed=atom&title=%E1%83%99%E1%83%90%E1%83%9C%E1%83%93%E1%83%98%E1%83%9C%E1%83%A1%E1%83%99%E1%83%98_%E1%83%95%E1%83%90%E1%83%A1%E1%83%98%E1%83%9A%E1%83%98 2026-05-07T09:18:20Z ამ გვერდის შესწორებათა ისტორია ვიკიში MediaWiki 1.19.24 https://www.nplg.gov.ge/wikidict/index.php?title=%E1%83%99%E1%83%90%E1%83%9C%E1%83%93%E1%83%98%E1%83%9C%E1%83%A1%E1%83%99%E1%83%98_%E1%83%95%E1%83%90%E1%83%A1%E1%83%98%E1%83%9A%E1%83%98&diff=257509&oldid=prev 2025-12-15T13:26:01Z

<p>‎<span dir="auto"><span class="autocomment">წყარო</span></span></p> <table class='diff diff-contentalign-left'> <col class='diff-marker' /> <col class='diff-content' /> <col class='diff-marker' /> <col class='diff-content' /> <tr valign='top'> <td colspan='2' style="background-color: white; color:black;">←წინა ვერსია</td> <td colspan='2' style="background-color: white; color:black;">13:26, 15 დეკემბერი 2025-ის ვერსია</td> </tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno">ხაზი 13:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">ხაზი 13:</td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>[[კატეგორია:აბსტრაქციონისტები]]</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>[[კატეგორია:აბსტრაქციონისტები]]</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>[[კატეგორია:რუსი მხატვრები]]</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>[[კატეგორია:რუსი მხატვრები]]</div></td></tr> <tr><td colspan="2">&#160;</td><td class='diff-marker'>+</td><td style="background: #cfc; color:black; font-size: smaller;"><div><ins style="color: red; font-weight: bold; text-decoration: none;">[[კატეგორია:XX საუკუნის ხელოვნება]]</ins></div></td></tr> </table>

Tkenchoshvili https://www.nplg.gov.ge/wikidict/index.php?title=%E1%83%99%E1%83%90%E1%83%9C%E1%83%93%E1%83%98%E1%83%9C%E1%83%A1%E1%83%99%E1%83%98_%E1%83%95%E1%83%90%E1%83%A1%E1%83%98%E1%83%9A%E1%83%98&diff=138011&oldid=prev 2022-02-01T13:53:11Z

<p></p> <table class='diff diff-contentalign-left'> <col class='diff-marker' /> <col class='diff-content' /> <col class='diff-marker' /> <col class='diff-content' /> <tr valign='top'> <td colspan='2' style="background-color: white; color:black;">←წინა ვერსია</td> <td colspan='2' style="background-color: white; color:black;">13:53, 1 თებერვალი 2022-ის ვერსია</td> </tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno">ხაზი 4:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">ხაზი 4:</td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>შესაძლოა, კანდინსკი სინესთეტი იყო — ის ვისაც „ესმის“&#160; ფერი და&#160; „ხედავს“ [[ბგერა|ბგერას]]. მისი შემოქმედება ცხადყოფს, რომ ის შექმნა ადამიანმა, ვისთვისაც ფერი და ბგერა განუყოფლადაა დაკავშირებული. მათ ერთიანობაში კანდინსკი უისლერის ნამუშევრის ადრეულმა ესკიზმა დაარწმუნა - ფერმწერი ისევე აწეს-რიგებს ფერსა და ფორმას, როგორც კომპოზიტორი ბგერებს. მუსიკალურმა ინტერესებმა კანდინსკი ავსტრიელ კომპოზიტორს, არნოლდ შონბერგს დააკავშირა, რომელმაც 1910 წლისთვის უმნიშვნელოვანესი ცვლილებები შეიტანა [[მუსიკის ისტორია]]ში. [[ანტიკურობა|ანტიკური]] ეპოქიდან მოყოლებული, დასავლეთევროპული მუსიკა კილოებსა თუ მოდუსებში მოქცეული ნოტების წესრიგს ეფუძნებოდა (როგორცაა დღევანდელი მაჟორი და მინორი), რომელსაც კომპოზიტორები, გამომსახველობითი შესაძლებლობების გამო ირჩევდნენ. თითოეულ ნოტს მოცემულ [[გამა (მუსიკა)|გამა]]ში თავისი როლის შესრულება ეკისრებოდა. ეს როლი მკაფიო იერარქიაში მუშაობდა და ემსახურებოდა „ტონალური ცენტრის“ (მუსიკალური კომპოზიციის ერთგვარი ბაზა, საყრდენი ადგილი) გაძლიერებას. შონბერგმა ტონალური ცენტრი მოსპო. ის თანაბრად ამუშავებდა ყველა ტონს, რითიც მსმენელს აცლიდა საყრდენს და უსასრულოდ ახანგრძლივებდა თავისი მუსიკის ექსპრესიულ დაძაბულობას. კანდინსკი დაინტერესდა, შეძლებდა თუ არა მხატვრობა შინაარსის გარეშე არსებობას ისე, როგორც მუსიკა არსებობდა ტონალური ცენტრის გარეშე. &#160;</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>შესაძლოა, კანდინსკი სინესთეტი იყო — ის ვისაც „ესმის“&#160; ფერი და&#160; „ხედავს“ [[ბგერა|ბგერას]]. მისი შემოქმედება ცხადყოფს, რომ ის შექმნა ადამიანმა, ვისთვისაც ფერი და ბგერა განუყოფლადაა დაკავშირებული. მათ ერთიანობაში კანდინსკი უისლერის ნამუშევრის ადრეულმა ესკიზმა დაარწმუნა - ფერმწერი ისევე აწეს-რიგებს ფერსა და ფორმას, როგორც კომპოზიტორი ბგერებს. მუსიკალურმა ინტერესებმა კანდინსკი ავსტრიელ კომპოზიტორს, არნოლდ შონბერგს დააკავშირა, რომელმაც 1910 წლისთვის უმნიშვნელოვანესი ცვლილებები შეიტანა [[მუსიკის ისტორია]]ში. [[ანტიკურობა|ანტიკური]] ეპოქიდან მოყოლებული, დასავლეთევროპული მუსიკა კილოებსა თუ მოდუსებში მოქცეული ნოტების წესრიგს ეფუძნებოდა (როგორცაა დღევანდელი მაჟორი და მინორი), რომელსაც კომპოზიტორები, გამომსახველობითი შესაძლებლობების გამო ირჩევდნენ. თითოეულ ნოტს მოცემულ [[გამა (მუსიკა)|გამა]]ში თავისი როლის შესრულება ეკისრებოდა. ეს როლი მკაფიო იერარქიაში მუშაობდა და ემსახურებოდა „ტონალური ცენტრის“ (მუსიკალური კომპოზიციის ერთგვარი ბაზა, საყრდენი ადგილი) გაძლიერებას. შონბერგმა ტონალური ცენტრი მოსპო. ის თანაბრად ამუშავებდა ყველა ტონს, რითიც მსმენელს აცლიდა საყრდენს და უსასრულოდ ახანგრძლივებდა თავისი მუსიკის ექსპრესიულ დაძაბულობას. კანდინსკი დაინტერესდა, შეძლებდა თუ არა მხატვრობა შინაარსის გარეშე არსებობას ისე, როგორც მუსიკა არსებობდა ტონალური ცენტრის გარეშე. &#160;</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>−</td><td style="background: #ffa; color:black; font-size: smaller;"><div>კანდინსკი ერთ-ერთი პირველი იყო მათ შორის, ვინც წმინდა აბსტრაქტული ფერწერის შესაძლებლობების თეორიული კვლევა დაიწყო. უისლერის მსგავსად, ის მუსიკალურ სათაურებს ანიჭებდა თავის ნამუშევრებს (მაგ., კომპოზიცია, [[იმპროვიზაცია (მუსიკა)|იმპროვიზაცია]]) და ისეთი მხატვრობის შექმნა სურდა, რომელიც მხოლოდ მის შინაგან მდგომარეობას შეეხმიანებოდა, სრულიად დამოუკიდებელი იქნებოდა და არაფრით დაუკავშირდებოდა ხილულ სამყაროს. 1912 წელს მან შექმნა ნამუშევრების სერია, მათ შორის, „იმპროვიზაცია 28“, რომელიც პირველად წარმოგვიდგენდა ჭეშმარიტად აბსტრაქტულ ხელოვნებას. ამ ნამუშევრებში მხტუნავი, მოცეკვავე ფერები ემოციათა სიმრავლეს გამოხატავდა. კანდინსკისთვის ფერწერა უტოპიურ სულიერ ძალას წარმოადგენდა. ხელოვნებაში მატერიალური სამყაროს ზედმიწევნითი სიზუსტით გადმოცემის ტრადიციულ მიდგომას, ის არასწორ, მატერიალისტურ ძიებებად მიიჩნევდა და იმედოვნებდა, რომ მისი მხატვრობა კაცობრიობას სულიერებისა და შინაგანი სამყაროს სიღრმისეული გააზრებისკენ წაიყვანდა. ფერწერასა და სამყაროს შორის არსებული კავშირის არაფრისმომცემი ძიების ნაცვლად, მხატვარი გვთხოვს ფერწერულ ტილოს ვუყუროთ ისე, თითქოს სიმფონიას ვუსმენდეთ, ამა თუ იმ პასაჟს ინსტინქტურად და სპონტანურად გამოვეხმაუროთ, შემდეგ კი ერთიანი გამოცდილება გავიზიაროთ. მუსიკალური ანალოგიები კანდინსკიმ მოგვიანებით განმარტა თავის წიგნში სულიერების შესახებ ხელოვნებაში. „ფერი უშუალოდ მოქმედებს სულზე. ფერი კლავიშებია, თვალები ჩაქუჩები, სული კი მრავალსიმიანი [[ფორტეპიანო]]. მხატვარი მუსიკოსის ხელია, რომელიც ერთ ან მეორე კლავიშს ეხება, რათა სულში თრთოლვა გამოიწვიოს“.</div></td><td class='diff-marker'>+</td><td style="background: #cfc; color:black; font-size: smaller;"><div>კანდინსკი ერთ-ერთი პირველი იყო მათ შორის, ვინც წმინდა აბსტრაქტული ფერწერის შესაძლებლობების თეორიული კვლევა დაიწყო. უისლერის მსგავსად, ის მუსიკალურ სათაურებს ანიჭებდა თავის ნამუშევრებს (მაგ., კომპოზიცია, [[იმპროვიზაცია (მუსიკა)|იმპროვიზაცია]]) და ისეთი მხატვრობის შექმნა სურდა, რომელიც მხოლოდ მის შინაგან მდგომარეობას შეეხმიანებოდა, სრულიად დამოუკიდებელი იქნებოდა და არაფრით დაუკავშირდებოდა ხილულ სამყაროს. 1912 წელს მან შექმნა ნამუშევრების სერია, მათ შორის, „იმპროვიზაცია 28“, რომელიც პირველად წარმოგვიდგენდა ჭეშმარიტად აბსტრაქტულ ხელოვნებას. ამ ნამუშევრებში მხტუნავი, მოცეკვავე ფერები ემოციათა სიმრავლეს გამოხატავდა. კანდინსკისთვის ფერწერა უტოპიურ სულიერ ძალას წარმოადგენდა. ხელოვნებაში მატერიალური სამყაროს ზედმიწევნითი სიზუსტით გადმოცემის ტრადიციულ მიდგომას, ის არასწორ, მატერიალისტურ ძიებებად მიიჩნევდა და იმედოვნებდა, რომ მისი მხატვრობა კაცობრიობას სულიერებისა და შინაგანი სამყაროს სიღრმისეული გააზრებისკენ წაიყვანდა. ფერწერასა და სამყაროს შორის არსებული კავშირის არაფრისმომცემი ძიების ნაცვლად, <ins class="diffchange diffchange-inline">[[</ins>მხატვარი<ins class="diffchange diffchange-inline">]] </ins>გვთხოვს ფერწერულ ტილოს ვუყუროთ ისე, თითქოს სიმფონიას ვუსმენდეთ, ამა თუ იმ პასაჟს ინსტინქტურად და სპონტანურად გამოვეხმაუროთ, შემდეგ კი ერთიანი გამოცდილება გავიზიაროთ. მუსიკალური ანალოგიები კანდინსკიმ მოგვიანებით განმარტა თავის წიგნში სულიერების შესახებ ხელოვნებაში. „ფერი უშუალოდ მოქმედებს სულზე. ფერი კლავიშებია, თვალები ჩაქუჩები, სული კი მრავალსიმიანი [[ფორტეპიანო]]. მხატვარი მუსიკოსის ხელია, რომელიც ერთ ან მეორე კლავიშს ეხება, რათა სულში თრთოლვა გამოიწვიოს“.</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>==იხილე აგრეთვე==</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>==იხილე აგრეთვე==</div></td></tr> </table>

Tkenchoshvili https://www.nplg.gov.ge/wikidict/index.php?title=%E1%83%99%E1%83%90%E1%83%9C%E1%83%93%E1%83%98%E1%83%9C%E1%83%A1%E1%83%99%E1%83%98_%E1%83%95%E1%83%90%E1%83%A1%E1%83%98%E1%83%9A%E1%83%98&diff=137653&oldid=prev 2022-01-30T19:15:54Z

<p></p> <table class='diff diff-contentalign-left'> <col class='diff-marker' /> <col class='diff-content' /> <col class='diff-marker' /> <col class='diff-content' /> <tr valign='top'> <td colspan='2' style="background-color: white; color:black;">←წინა ვერსია</td> <td colspan='2' style="background-color: white; color:black;">19:15, 30 იანვარი 2022-ის ვერსია</td> </tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno">ხაზი 4:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">ხაზი 4:</td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>შესაძლოა, კანდინსკი სინესთეტი იყო — ის ვისაც „ესმის“&#160; ფერი და&#160; „ხედავს“ [[ბგერა|ბგერას]]. მისი შემოქმედება ცხადყოფს, რომ ის შექმნა ადამიანმა, ვისთვისაც ფერი და ბგერა განუყოფლადაა დაკავშირებული. მათ ერთიანობაში კანდინსკი უისლერის ნამუშევრის ადრეულმა ესკიზმა დაარწმუნა - ფერმწერი ისევე აწეს-რიგებს ფერსა და ფორმას, როგორც კომპოზიტორი ბგერებს. მუსიკალურმა ინტერესებმა კანდინსკი ავსტრიელ კომპოზიტორს, არნოლდ შონბერგს დააკავშირა, რომელმაც 1910 წლისთვის უმნიშვნელოვანესი ცვლილებები შეიტანა [[მუსიკის ისტორია]]ში. [[ანტიკურობა|ანტიკური]] ეპოქიდან მოყოლებული, დასავლეთევროპული მუსიკა კილოებსა თუ მოდუსებში მოქცეული ნოტების წესრიგს ეფუძნებოდა (როგორცაა დღევანდელი მაჟორი და მინორი), რომელსაც კომპოზიტორები, გამომსახველობითი შესაძლებლობების გამო ირჩევდნენ. თითოეულ ნოტს მოცემულ [[გამა (მუსიკა)|გამა]]ში თავისი როლის შესრულება ეკისრებოდა. ეს როლი მკაფიო იერარქიაში მუშაობდა და ემსახურებოდა „ტონალური ცენტრის“ (მუსიკალური კომპოზიციის ერთგვარი ბაზა, საყრდენი ადგილი) გაძლიერებას. შონბერგმა ტონალური ცენტრი მოსპო. ის თანაბრად ამუშავებდა ყველა ტონს, რითიც მსმენელს აცლიდა საყრდენს და უსასრულოდ ახანგრძლივებდა თავისი მუსიკის ექსპრესიულ დაძაბულობას. კანდინსკი დაინტერესდა, შეძლებდა თუ არა მხატვრობა შინაარსის გარეშე არსებობას ისე, როგორც მუსიკა არსებობდა ტონალური ცენტრის გარეშე. &#160;</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>შესაძლოა, კანდინსკი სინესთეტი იყო — ის ვისაც „ესმის“&#160; ფერი და&#160; „ხედავს“ [[ბგერა|ბგერას]]. მისი შემოქმედება ცხადყოფს, რომ ის შექმნა ადამიანმა, ვისთვისაც ფერი და ბგერა განუყოფლადაა დაკავშირებული. მათ ერთიანობაში კანდინსკი უისლერის ნამუშევრის ადრეულმა ესკიზმა დაარწმუნა - ფერმწერი ისევე აწეს-რიგებს ფერსა და ფორმას, როგორც კომპოზიტორი ბგერებს. მუსიკალურმა ინტერესებმა კანდინსკი ავსტრიელ კომპოზიტორს, არნოლდ შონბერგს დააკავშირა, რომელმაც 1910 წლისთვის უმნიშვნელოვანესი ცვლილებები შეიტანა [[მუსიკის ისტორია]]ში. [[ანტიკურობა|ანტიკური]] ეპოქიდან მოყოლებული, დასავლეთევროპული მუსიკა კილოებსა თუ მოდუსებში მოქცეული ნოტების წესრიგს ეფუძნებოდა (როგორცაა დღევანდელი მაჟორი და მინორი), რომელსაც კომპოზიტორები, გამომსახველობითი შესაძლებლობების გამო ირჩევდნენ. თითოეულ ნოტს მოცემულ [[გამა (მუსიკა)|გამა]]ში თავისი როლის შესრულება ეკისრებოდა. ეს როლი მკაფიო იერარქიაში მუშაობდა და ემსახურებოდა „ტონალური ცენტრის“ (მუსიკალური კომპოზიციის ერთგვარი ბაზა, საყრდენი ადგილი) გაძლიერებას. შონბერგმა ტონალური ცენტრი მოსპო. ის თანაბრად ამუშავებდა ყველა ტონს, რითიც მსმენელს აცლიდა საყრდენს და უსასრულოდ ახანგრძლივებდა თავისი მუსიკის ექსპრესიულ დაძაბულობას. კანდინსკი დაინტერესდა, შეძლებდა თუ არა მხატვრობა შინაარსის გარეშე არსებობას ისე, როგორც მუსიკა არსებობდა ტონალური ცენტრის გარეშე. &#160;</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>−</td><td style="background: #ffa; color:black; font-size: smaller;"><div>კანდინსკი ერთ-ერთი პირველი იყო მათ შორის, ვინც წმინდა აბსტრაქტული ფერწერის შესაძლებლობების თეორიული კვლევა დაიწყო. უისლერის მსგავსად, ის მუსიკალურ სათაურებს ანიჭებდა თავის ნამუშევრებს (მაგ., კომპოზიცია, [[იმპროვიზაცია (მუსიკა)|იმპროვიზაცია]]) და ისეთი მხატვრობის შექმნა სურდა, რომელიც მხოლოდ მის შინაგან მდგომარეობას შეეხმიანებოდა, სრულიად დამოუკიდებელი იქნებოდა და არაფრით დაუკავშირდებოდა ხილულ სამყაროს. 1912 წელს მან შექმნა ნამუშევრების სერია, მათ შორის, „იმპროვიზაცია 28“, რომელიც პირველად წარმოგვიდგენდა ჭეშმარიტად აბსტრაქტულ ხელოვნებას. ამ ნამუშევრებში მხტუნავი, მოცეკვავე ფერები ემოციათა სიმრავლეს გამოხატავდა. კანდინსკისთვის ფერწერა უტოპიურ სულიერ ძალას წარმოადგენდა. ხელოვნებაში მატერიალური სამყაროს ზედმიწევნითი სიზუსტით გადმოცემის ტრადიციულ მიდგომას, ის არასწორ, მატერიალისტურ ძიებებად მიიჩნევდა და იმედოვნებდა, რომ მისი მხატვრობა კაცობრიობას სულიერებისა და შინაგანი სამყაროს სიღრმისეული გააზრებისკენ წაიყვანდა. ფერწერასა და სამყაროს შორის არსებული კავშირის არაფრისმომცემი ძიების ნაცვლად, მხატვარი გვთხოვს ფერწერულ ტილოს ვუყუროთ ისე, თითქოს სიმფონიას ვუსმენდეთ, ამა თუ იმ პასაჟს ინსტინქტურად და სპონტანურად გამოვეხმაუროთ, შემდეგ კი ერთიანი გამოცდილება გავიზიაროთ. მუსიკალური ანალოგიები კანდინსკიმ მოგვიანებით განმარტა თავის წიგნში სულიერების შესახებ ხელოვნებაში. „ფერი უშუალოდ მოქმედებს სულზე. ფერი კლავიშებია, თვალები ჩაქუჩები, სული კი მრავალსიმიანი ფორტეპიანო. მხატვარი მუსიკოსის ხელია, რომელიც ერთ ან მეორე კლავიშს ეხება, რათა სულში თრთოლვა გამოიწვიოს“.</div></td><td class='diff-marker'>+</td><td style="background: #cfc; color:black; font-size: smaller;"><div>კანდინსკი ერთ-ერთი პირველი იყო მათ შორის, ვინც წმინდა აბსტრაქტული ფერწერის შესაძლებლობების თეორიული კვლევა დაიწყო. უისლერის მსგავსად, ის მუსიკალურ სათაურებს ანიჭებდა თავის ნამუშევრებს (მაგ., კომპოზიცია, [[იმპროვიზაცია (მუსიკა)|იმპროვიზაცია]]) და ისეთი მხატვრობის შექმნა სურდა, რომელიც მხოლოდ მის შინაგან მდგომარეობას შეეხმიანებოდა, სრულიად დამოუკიდებელი იქნებოდა და არაფრით დაუკავშირდებოდა ხილულ სამყაროს. 1912 წელს მან შექმნა ნამუშევრების სერია, მათ შორის, „იმპროვიზაცია 28“, რომელიც პირველად წარმოგვიდგენდა ჭეშმარიტად აბსტრაქტულ ხელოვნებას. ამ ნამუშევრებში მხტუნავი, მოცეკვავე ფერები ემოციათა სიმრავლეს გამოხატავდა. კანდინსკისთვის ფერწერა უტოპიურ სულიერ ძალას წარმოადგენდა. ხელოვნებაში მატერიალური სამყაროს ზედმიწევნითი სიზუსტით გადმოცემის ტრადიციულ მიდგომას, ის არასწორ, მატერიალისტურ ძიებებად მიიჩნევდა და იმედოვნებდა, რომ მისი მხატვრობა კაცობრიობას სულიერებისა და შინაგანი სამყაროს სიღრმისეული გააზრებისკენ წაიყვანდა. ფერწერასა და სამყაროს შორის არსებული კავშირის არაფრისმომცემი ძიების ნაცვლად, მხატვარი გვთხოვს ფერწერულ ტილოს ვუყუროთ ისე, თითქოს სიმფონიას ვუსმენდეთ, ამა თუ იმ პასაჟს ინსტინქტურად და სპონტანურად გამოვეხმაუროთ, შემდეგ კი ერთიანი გამოცდილება გავიზიაროთ. მუსიკალური ანალოგიები კანდინსკიმ მოგვიანებით განმარტა თავის წიგნში სულიერების შესახებ ხელოვნებაში. „ფერი უშუალოდ მოქმედებს სულზე. ფერი კლავიშებია, თვალები ჩაქუჩები, სული კი მრავალსიმიანი <ins class="diffchange diffchange-inline">[[</ins>ფორტეპიანო<ins class="diffchange diffchange-inline">]]</ins>. მხატვარი მუსიკოსის ხელია, რომელიც ერთ ან მეორე კლავიშს ეხება, რათა სულში თრთოლვა გამოიწვიოს“.</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>==იხილე აგრეთვე==</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>==იხილე აგრეთვე==</div></td></tr> </table>

Tkenchoshvili https://www.nplg.gov.ge/wikidict/index.php?title=%E1%83%99%E1%83%90%E1%83%9C%E1%83%93%E1%83%98%E1%83%9C%E1%83%A1%E1%83%99%E1%83%98_%E1%83%95%E1%83%90%E1%83%A1%E1%83%98%E1%83%9A%E1%83%98&diff=132545&oldid=prev 2021-11-25T09:47:01Z

<p></p> <table class='diff diff-contentalign-left'> <col class='diff-marker' /> <col class='diff-content' /> <col class='diff-marker' /> <col class='diff-content' /> <tr valign='top'> <td colspan='2' style="background-color: white; color:black;">←წინა ვერსია</td> <td colspan='2' style="background-color: white; color:black;">09:47, 25 ნოემბერი 2021-ის ვერსია</td> </tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno">ხაზი 2:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">ხაზი 2:</td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>'''ვასილი კანდინსკი''' - (Vassily Kandinsky, 1866-1944),&#160; შეძლებულ მოსკოვურ ოჯახში დაბადებული კანდინსკი, თავდაპირველად ადვოკატობისთვის ემზადებოდა, მაგრამ [[გერმანია|გერმანიაში]] ახალი ხელოვნების ნიმუშთა გამოფენების ნახვისა და [[ფერწერა]]ში მიღებული კერძო გაკვეთილების შემდეგ, იურისტის კარიერა დათმო და მიუნხენში გადავიდა საცხოვრებლად, სადაც ჩამოყალიბდა კიდეც როგორც შემოქმედი. &#160;</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>'''ვასილი კანდინსკი''' - (Vassily Kandinsky, 1866-1944),&#160; შეძლებულ მოსკოვურ ოჯახში დაბადებული კანდინსკი, თავდაპირველად ადვოკატობისთვის ემზადებოდა, მაგრამ [[გერმანია|გერმანიაში]] ახალი ხელოვნების ნიმუშთა გამოფენების ნახვისა და [[ფერწერა]]ში მიღებული კერძო გაკვეთილების შემდეგ, იურისტის კარიერა დათმო და მიუნხენში გადავიდა საცხოვრებლად, სადაც ჩამოყალიბდა კიდეც როგორც შემოქმედი. &#160;</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>−</td><td style="background: #ffa; color:black; font-size: smaller;"><div>შესაძლოა, კანდინსკი სინესთეტი იყო — ის ვისაც „ესმის“&#160; ფერი და&#160; „ხედავს“ [[ბგერა|ბგერას]]. მისი შემოქმედება ცხადყოფს, რომ ის შექმნა ადამიანმა, ვისთვისაც ფერი და ბგერა განუყოფლადაა დაკავშირებული. მათ ერთიანობაში კანდინსკი უისლერის ნამუშევრის ადრეულმა ესკიზმა დაარწმუნა - ფერმწერი ისევე აწეს-რიგებს ფერსა და ფორმას, როგორც კომპოზიტორი ბგერებს. მუსიკალურმა ინტერესებმა კანდინსკი ავსტრიელ კომპოზიტორს, არნოლდ შონბერგს დააკავშირა, რომელმაც 1910 წლისთვის უმნიშვნელოვანესი ცვლილებები შეიტანა მუსიკის <del class="diffchange diffchange-inline">ისტორიაში</del>. [[ანტიკურობა|ანტიკური]] ეპოქიდან მოყოლებული, დასავლეთევროპული მუსიკა კილოებსა თუ მოდუსებში მოქცეული ნოტების წესრიგს ეფუძნებოდა (როგორცაა დღევანდელი მაჟორი და მინორი), რომელსაც კომპოზიტორები, გამომსახველობითი შესაძლებლობების გამო ირჩევდნენ. თითოეულ ნოტს მოცემულ [[გამა (მუსიკა)|გამა]]ში თავისი როლის შესრულება ეკისრებოდა. ეს როლი მკაფიო იერარქიაში მუშაობდა და ემსახურებოდა „ტონალური ცენტრის“ (მუსიკალური კომპოზიციის ერთგვარი ბაზა, საყრდენი ადგილი) გაძლიერებას. შონბერგმა ტონალური ცენტრი მოსპო. ის თანაბრად ამუშავებდა ყველა ტონს, რითიც მსმენელს აცლიდა საყრდენს და უსასრულოდ ახანგრძლივებდა თავისი მუსიკის ექსპრესიულ დაძაბულობას. კანდინსკი დაინტერესდა, შეძლებდა თუ არა მხატვრობა შინაარსის გარეშე არსებობას ისე, როგორც მუსიკა არსებობდა ტონალური ცენტრის გარეშე. &#160;</div></td><td class='diff-marker'>+</td><td style="background: #cfc; color:black; font-size: smaller;"><div>შესაძლოა, კანდინსკი სინესთეტი იყო — ის ვისაც „ესმის“&#160; ფერი და&#160; „ხედავს“ [[ბგერა|ბგერას]]. მისი შემოქმედება ცხადყოფს, რომ ის შექმნა ადამიანმა, ვისთვისაც ფერი და ბგერა განუყოფლადაა დაკავშირებული. მათ ერთიანობაში კანდინსკი უისლერის ნამუშევრის ადრეულმა ესკიზმა დაარწმუნა - ფერმწერი ისევე აწეს-რიგებს ფერსა და ფორმას, როგორც კომპოზიტორი ბგერებს. მუსიკალურმა ინტერესებმა კანდინსკი ავსტრიელ კომპოზიტორს, არნოლდ შონბერგს დააკავშირა, რომელმაც 1910 წლისთვის უმნიშვნელოვანესი ცვლილებები შეიტანა <ins class="diffchange diffchange-inline">[[</ins>მუსიკის <ins class="diffchange diffchange-inline">ისტორია]]ში</ins>. [[ანტიკურობა|ანტიკური]] ეპოქიდან მოყოლებული, დასავლეთევროპული მუსიკა კილოებსა თუ მოდუსებში მოქცეული ნოტების წესრიგს ეფუძნებოდა (როგორცაა დღევანდელი მაჟორი და მინორი), რომელსაც კომპოზიტორები, გამომსახველობითი შესაძლებლობების გამო ირჩევდნენ. თითოეულ ნოტს მოცემულ [[გამა (მუსიკა)|გამა]]ში თავისი როლის შესრულება ეკისრებოდა. ეს როლი მკაფიო იერარქიაში მუშაობდა და ემსახურებოდა „ტონალური ცენტრის“ (მუსიკალური კომპოზიციის ერთგვარი ბაზა, საყრდენი ადგილი) გაძლიერებას. შონბერგმა ტონალური ცენტრი მოსპო. ის თანაბრად ამუშავებდა ყველა ტონს, რითიც მსმენელს აცლიდა საყრდენს და უსასრულოდ ახანგრძლივებდა თავისი მუსიკის ექსპრესიულ დაძაბულობას. კანდინსკი დაინტერესდა, შეძლებდა თუ არა მხატვრობა შინაარსის გარეშე არსებობას ისე, როგორც მუსიკა არსებობდა ტონალური ცენტრის გარეშე. &#160;</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>კანდინსკი ერთ-ერთი პირველი იყო მათ შორის, ვინც წმინდა აბსტრაქტული ფერწერის შესაძლებლობების თეორიული კვლევა დაიწყო. უისლერის მსგავსად, ის მუსიკალურ სათაურებს ანიჭებდა თავის ნამუშევრებს (მაგ., კომპოზიცია, [[იმპროვიზაცია (მუსიკა)|იმპროვიზაცია]]) და ისეთი მხატვრობის შექმნა სურდა, რომელიც მხოლოდ მის შინაგან მდგომარეობას შეეხმიანებოდა, სრულიად დამოუკიდებელი იქნებოდა და არაფრით დაუკავშირდებოდა ხილულ სამყაროს. 1912 წელს მან შექმნა ნამუშევრების სერია, მათ შორის, „იმპროვიზაცია 28“, რომელიც პირველად წარმოგვიდგენდა ჭეშმარიტად აბსტრაქტულ ხელოვნებას. ამ ნამუშევრებში მხტუნავი, მოცეკვავე ფერები ემოციათა სიმრავლეს გამოხატავდა. კანდინსკისთვის ფერწერა უტოპიურ სულიერ ძალას წარმოადგენდა. ხელოვნებაში მატერიალური სამყაროს ზედმიწევნითი სიზუსტით გადმოცემის ტრადიციულ მიდგომას, ის არასწორ, მატერიალისტურ ძიებებად მიიჩნევდა და იმედოვნებდა, რომ მისი მხატვრობა კაცობრიობას სულიერებისა და შინაგანი სამყაროს სიღრმისეული გააზრებისკენ წაიყვანდა. ფერწერასა და სამყაროს შორის არსებული კავშირის არაფრისმომცემი ძიების ნაცვლად, მხატვარი გვთხოვს ფერწერულ ტილოს ვუყუროთ ისე, თითქოს სიმფონიას ვუსმენდეთ, ამა თუ იმ პასაჟს ინსტინქტურად და სპონტანურად გამოვეხმაუროთ, შემდეგ კი ერთიანი გამოცდილება გავიზიაროთ. მუსიკალური ანალოგიები კანდინსკიმ მოგვიანებით განმარტა თავის წიგნში სულიერების შესახებ ხელოვნებაში. „ფერი უშუალოდ მოქმედებს სულზე. ფერი კლავიშებია, თვალები ჩაქუჩები, სული კი მრავალსიმიანი ფორტეპიანო. მხატვარი მუსიკოსის ხელია, რომელიც ერთ ან მეორე კლავიშს ეხება, რათა სულში თრთოლვა გამოიწვიოს“.</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>კანდინსკი ერთ-ერთი პირველი იყო მათ შორის, ვინც წმინდა აბსტრაქტული ფერწერის შესაძლებლობების თეორიული კვლევა დაიწყო. უისლერის მსგავსად, ის მუსიკალურ სათაურებს ანიჭებდა თავის ნამუშევრებს (მაგ., კომპოზიცია, [[იმპროვიზაცია (მუსიკა)|იმპროვიზაცია]]) და ისეთი მხატვრობის შექმნა სურდა, რომელიც მხოლოდ მის შინაგან მდგომარეობას შეეხმიანებოდა, სრულიად დამოუკიდებელი იქნებოდა და არაფრით დაუკავშირდებოდა ხილულ სამყაროს. 1912 წელს მან შექმნა ნამუშევრების სერია, მათ შორის, „იმპროვიზაცია 28“, რომელიც პირველად წარმოგვიდგენდა ჭეშმარიტად აბსტრაქტულ ხელოვნებას. ამ ნამუშევრებში მხტუნავი, მოცეკვავე ფერები ემოციათა სიმრავლეს გამოხატავდა. კანდინსკისთვის ფერწერა უტოპიურ სულიერ ძალას წარმოადგენდა. ხელოვნებაში მატერიალური სამყაროს ზედმიწევნითი სიზუსტით გადმოცემის ტრადიციულ მიდგომას, ის არასწორ, მატერიალისტურ ძიებებად მიიჩნევდა და იმედოვნებდა, რომ მისი მხატვრობა კაცობრიობას სულიერებისა და შინაგანი სამყაროს სიღრმისეული გააზრებისკენ წაიყვანდა. ფერწერასა და სამყაროს შორის არსებული კავშირის არაფრისმომცემი ძიების ნაცვლად, მხატვარი გვთხოვს ფერწერულ ტილოს ვუყუროთ ისე, თითქოს სიმფონიას ვუსმენდეთ, ამა თუ იმ პასაჟს ინსტინქტურად და სპონტანურად გამოვეხმაუროთ, შემდეგ კი ერთიანი გამოცდილება გავიზიაროთ. მუსიკალური ანალოგიები კანდინსკიმ მოგვიანებით განმარტა თავის წიგნში სულიერების შესახებ ხელოვნებაში. „ფერი უშუალოდ მოქმედებს სულზე. ფერი კლავიშებია, თვალები ჩაქუჩები, სული კი მრავალსიმიანი ფორტეპიანო. მხატვარი მუსიკოსის ხელია, რომელიც ერთ ან მეორე კლავიშს ეხება, რათა სულში თრთოლვა გამოიწვიოს“.</div></td></tr> </table>

Tkenchoshvili https://www.nplg.gov.ge/wikidict/index.php?title=%E1%83%99%E1%83%90%E1%83%9C%E1%83%93%E1%83%98%E1%83%9C%E1%83%A1%E1%83%99%E1%83%98_%E1%83%95%E1%83%90%E1%83%A1%E1%83%98%E1%83%9A%E1%83%98&diff=131861&oldid=prev 2021-11-11T16:22:39Z

<p></p> <table class='diff diff-contentalign-left'> <col class='diff-marker' /> <col class='diff-content' /> <col class='diff-marker' /> <col class='diff-content' /> <tr valign='top'> <td colspan='2' style="background-color: white; color:black;">←წინა ვერსია</td> <td colspan='2' style="background-color: white; color:black;">16:22, 11 ნოემბერი 2021-ის ვერსია</td> </tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno">ხაზი 1:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">ხაზი 1:</td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>[[ფაილი:Kandinsky28.jpg|thumb|300პქ|მარცხნივ|ვასილი კანდინსკი. იმპროვიზაცია 28 (მეორე ვერსია), 1912; ტილო, ზეთი, 111.4X162.2 სმ. სოლომონ რ. გუგენჰაიმის მუზეუმი, ნიუ იორკი. სოლომონ რ. გუგენჰაიმის ფონდის კოლექცია]]</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>[[ფაილი:Kandinsky28.jpg|thumb|300პქ|მარცხნივ|ვასილი კანდინსკი. იმპროვიზაცია 28 (მეორე ვერსია), 1912; ტილო, ზეთი, 111.4X162.2 სმ. სოლომონ რ. გუგენჰაიმის მუზეუმი, ნიუ იორკი. სოლომონ რ. გუგენჰაიმის ფონდის კოლექცია]]</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>−</td><td style="background: #ffa; color:black; font-size: smaller;"><div>'''ვასილი კანდინსკი''' - (Vassily Kandinsky, 1866-1944),&#160; შეძლებულ მოსკოვურ ოჯახში დაბადებული კანდინსკი, თავდაპირველად ადვოკატობისთვის ემზადებოდა, მაგრამ [[გერმანია|გერმანიაში]] ახალი ხელოვნების ნიმუშთა გამოფენების ნახვისა და <del class="diffchange diffchange-inline">ფერწერაში </del>მიღებული კერძო გაკვეთილების შემდეგ, იურისტის კარიერა დათმო და მიუნხენში გადავიდა საცხოვრებლად, სადაც ჩამოყალიბდა კიდეც როგორც შემოქმედი. &#160;</div></td><td class='diff-marker'>+</td><td style="background: #cfc; color:black; font-size: smaller;"><div>'''ვასილი კანდინსკი''' - (Vassily Kandinsky, 1866-1944),&#160; შეძლებულ მოსკოვურ ოჯახში დაბადებული კანდინსკი, თავდაპირველად ადვოკატობისთვის ემზადებოდა, მაგრამ [[გერმანია|გერმანიაში]] ახალი ხელოვნების ნიმუშთა გამოფენების ნახვისა და <ins class="diffchange diffchange-inline">[[ფერწერა]]ში </ins>მიღებული კერძო გაკვეთილების შემდეგ, იურისტის კარიერა დათმო და მიუნხენში გადავიდა საცხოვრებლად, სადაც ჩამოყალიბდა კიდეც როგორც შემოქმედი. &#160;</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>შესაძლოა, კანდინსკი სინესთეტი იყო — ის ვისაც „ესმის“&#160; ფერი და&#160; „ხედავს“ [[ბგერა|ბგერას]]. მისი შემოქმედება ცხადყოფს, რომ ის შექმნა ადამიანმა, ვისთვისაც ფერი და ბგერა განუყოფლადაა დაკავშირებული. მათ ერთიანობაში კანდინსკი უისლერის ნამუშევრის ადრეულმა ესკიზმა დაარწმუნა - ფერმწერი ისევე აწეს-რიგებს ფერსა და ფორმას, როგორც კომპოზიტორი ბგერებს. მუსიკალურმა ინტერესებმა კანდინსკი ავსტრიელ კომპოზიტორს, არნოლდ შონბერგს დააკავშირა, რომელმაც 1910 წლისთვის უმნიშვნელოვანესი ცვლილებები შეიტანა მუსიკის ისტორიაში. [[ანტიკურობა|ანტიკური]] ეპოქიდან მოყოლებული, დასავლეთევროპული მუსიკა კილოებსა თუ მოდუსებში მოქცეული ნოტების წესრიგს ეფუძნებოდა (როგორცაა დღევანდელი მაჟორი და მინორი), რომელსაც კომპოზიტორები, გამომსახველობითი შესაძლებლობების გამო ირჩევდნენ. თითოეულ ნოტს მოცემულ [[გამა (მუსიკა)|გამა]]ში თავისი როლის შესრულება ეკისრებოდა. ეს როლი მკაფიო იერარქიაში მუშაობდა და ემსახურებოდა „ტონალური ცენტრის“ (მუსიკალური კომპოზიციის ერთგვარი ბაზა, საყრდენი ადგილი) გაძლიერებას. შონბერგმა ტონალური ცენტრი მოსპო. ის თანაბრად ამუშავებდა ყველა ტონს, რითიც მსმენელს აცლიდა საყრდენს და უსასრულოდ ახანგრძლივებდა თავისი მუსიკის ექსპრესიულ დაძაბულობას. კანდინსკი დაინტერესდა, შეძლებდა თუ არა მხატვრობა შინაარსის გარეშე არსებობას ისე, როგორც მუსიკა არსებობდა ტონალური ცენტრის გარეშე. &#160;</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>შესაძლოა, კანდინსკი სინესთეტი იყო — ის ვისაც „ესმის“&#160; ფერი და&#160; „ხედავს“ [[ბგერა|ბგერას]]. მისი შემოქმედება ცხადყოფს, რომ ის შექმნა ადამიანმა, ვისთვისაც ფერი და ბგერა განუყოფლადაა დაკავშირებული. მათ ერთიანობაში კანდინსკი უისლერის ნამუშევრის ადრეულმა ესკიზმა დაარწმუნა - ფერმწერი ისევე აწეს-რიგებს ფერსა და ფორმას, როგორც კომპოზიტორი ბგერებს. მუსიკალურმა ინტერესებმა კანდინსკი ავსტრიელ კომპოზიტორს, არნოლდ შონბერგს დააკავშირა, რომელმაც 1910 წლისთვის უმნიშვნელოვანესი ცვლილებები შეიტანა მუსიკის ისტორიაში. [[ანტიკურობა|ანტიკური]] ეპოქიდან მოყოლებული, დასავლეთევროპული მუსიკა კილოებსა თუ მოდუსებში მოქცეული ნოტების წესრიგს ეფუძნებოდა (როგორცაა დღევანდელი მაჟორი და მინორი), რომელსაც კომპოზიტორები, გამომსახველობითი შესაძლებლობების გამო ირჩევდნენ. თითოეულ ნოტს მოცემულ [[გამა (მუსიკა)|გამა]]ში თავისი როლის შესრულება ეკისრებოდა. ეს როლი მკაფიო იერარქიაში მუშაობდა და ემსახურებოდა „ტონალური ცენტრის“ (მუსიკალური კომპოზიციის ერთგვარი ბაზა, საყრდენი ადგილი) გაძლიერებას. შონბერგმა ტონალური ცენტრი მოსპო. ის თანაბრად ამუშავებდა ყველა ტონს, რითიც მსმენელს აცლიდა საყრდენს და უსასრულოდ ახანგრძლივებდა თავისი მუსიკის ექსპრესიულ დაძაბულობას. კანდინსკი დაინტერესდა, შეძლებდა თუ არა მხატვრობა შინაარსის გარეშე არსებობას ისე, როგორც მუსიკა არსებობდა ტონალური ცენტრის გარეშე. &#160;</div></td></tr> </table>

Tkenchoshvili https://www.nplg.gov.ge/wikidict/index.php?title=%E1%83%99%E1%83%90%E1%83%9C%E1%83%93%E1%83%98%E1%83%9C%E1%83%A1%E1%83%99%E1%83%98_%E1%83%95%E1%83%90%E1%83%A1%E1%83%98%E1%83%9A%E1%83%98&diff=126065&oldid=prev 2021-08-20T14:49:46Z

<p></p> <table class='diff diff-contentalign-left'> <col class='diff-marker' /> <col class='diff-content' /> <col class='diff-marker' /> <col class='diff-content' /> <tr valign='top'> <td colspan='2' style="background-color: white; color:black;">←წინა ვერსია</td> <td colspan='2' style="background-color: white; color:black;">14:49, 20 აგვისტო 2021-ის ვერსია</td> </tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno">ხაზი 2:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">ხაზი 2:</td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>'''ვასილი კანდინსკი''' - (Vassily Kandinsky, 1866-1944),&#160; შეძლებულ მოსკოვურ ოჯახში დაბადებული კანდინსკი, თავდაპირველად ადვოკატობისთვის ემზადებოდა, მაგრამ [[გერმანია|გერმანიაში]] ახალი ხელოვნების ნიმუშთა გამოფენების ნახვისა და ფერწერაში მიღებული კერძო გაკვეთილების შემდეგ, იურისტის კარიერა დათმო და მიუნხენში გადავიდა საცხოვრებლად, სადაც ჩამოყალიბდა კიდეც როგორც შემოქმედი. &#160;</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>'''ვასილი კანდინსკი''' - (Vassily Kandinsky, 1866-1944),&#160; შეძლებულ მოსკოვურ ოჯახში დაბადებული კანდინსკი, თავდაპირველად ადვოკატობისთვის ემზადებოდა, მაგრამ [[გერმანია|გერმანიაში]] ახალი ხელოვნების ნიმუშთა გამოფენების ნახვისა და ფერწერაში მიღებული კერძო გაკვეთილების შემდეგ, იურისტის კარიერა დათმო და მიუნხენში გადავიდა საცხოვრებლად, სადაც ჩამოყალიბდა კიდეც როგორც შემოქმედი. &#160;</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>−</td><td style="background: #ffa; color:black; font-size: smaller;"><div>შესაძლოა, კანდინსკი სინესთეტი იყო — ის ვისაც „ესმის“&#160; ფერი და&#160; „ხედავს“ [[ბგერა|ბგერას]]. მისი შემოქმედება ცხადყოფს, რომ ის შექმნა ადამიანმა, ვისთვისაც ფერი და ბგერა განუყოფლადაა დაკავშირებული. მათ ერთიანობაში კანდინსკი უისლერის ნამუშევრის ადრეულმა ესკიზმა დაარწმუნა - ფერმწერი ისევე აწეს-რიგებს ფერსა და ფორმას, როგორც კომპოზიტორი ბგერებს. მუსიკალურმა ინტერესებმა კანდინსკი ავსტრიელ კომპოზიტორს, არნოლდ შონბერგს დააკავშირა, რომელმაც 1910 წლისთვის უმნიშვნელოვანესი ცვლილებები შეიტანა მუსიკის ისტორიაში. [[ანტიკურობა|ანტიკური]] ეპოქიდან მოყოლებული, დასავლეთევროპული მუსიკა კილოებსა თუ მოდუსებში მოქცეული ნოტების წესრიგს ეფუძნებოდა (როგორცაა დღევანდელი მაჟორი და მინორი), რომელსაც კომპოზიტორები, გამომსახველობითი შესაძლებლობების გამო ირჩევდნენ. თითოეულ ნოტს მოცემულ [[გამა|<del class="diffchange diffchange-inline">გამაში</del>]] თავისი როლის შესრულება ეკისრებოდა. ეს როლი მკაფიო იერარქიაში მუშაობდა და ემსახურებოდა „ტონალური ცენტრის“ (მუსიკალური კომპოზიციის ერთგვარი ბაზა, საყრდენი ადგილი) გაძლიერებას. შონბერგმა ტონალური ცენტრი მოსპო. ის თანაბრად ამუშავებდა ყველა ტონს, რითიც მსმენელს აცლიდა საყრდენს და უსასრულოდ ახანგრძლივებდა თავისი მუსიკის ექსპრესიულ დაძაბულობას. კანდინსკი დაინტერესდა, შეძლებდა თუ არა მხატვრობა შინაარსის გარეშე არსებობას ისე, როგორც მუსიკა არსებობდა ტონალური ცენტრის გარეშე. &#160;</div></td><td class='diff-marker'>+</td><td style="background: #cfc; color:black; font-size: smaller;"><div>შესაძლოა, კანდინსკი სინესთეტი იყო — ის ვისაც „ესმის“&#160; ფერი და&#160; „ხედავს“ [[ბგერა|ბგერას]]. მისი შემოქმედება ცხადყოფს, რომ ის შექმნა ადამიანმა, ვისთვისაც ფერი და ბგერა განუყოფლადაა დაკავშირებული. მათ ერთიანობაში კანდინსკი უისლერის ნამუშევრის ადრეულმა ესკიზმა დაარწმუნა - ფერმწერი ისევე აწეს-რიგებს ფერსა და ფორმას, როგორც კომპოზიტორი ბგერებს. მუსიკალურმა ინტერესებმა კანდინსკი ავსტრიელ კომპოზიტორს, არნოლდ შონბერგს დააკავშირა, რომელმაც 1910 წლისთვის უმნიშვნელოვანესი ცვლილებები შეიტანა მუსიკის ისტორიაში. [[ანტიკურობა|ანტიკური]] ეპოქიდან მოყოლებული, დასავლეთევროპული მუსიკა კილოებსა თუ მოდუსებში მოქცეული ნოტების წესრიგს ეფუძნებოდა (როგორცაა დღევანდელი მაჟორი და მინორი), რომელსაც კომპოზიტორები, გამომსახველობითი შესაძლებლობების გამო ირჩევდნენ. თითოეულ ნოტს მოცემულ [[გამა <ins class="diffchange diffchange-inline">(მუსიკა)</ins>|<ins class="diffchange diffchange-inline">გამა</ins>]]<ins class="diffchange diffchange-inline">ში </ins>თავისი როლის შესრულება ეკისრებოდა. ეს როლი მკაფიო იერარქიაში მუშაობდა და ემსახურებოდა „ტონალური ცენტრის“ (მუსიკალური კომპოზიციის ერთგვარი ბაზა, საყრდენი ადგილი) გაძლიერებას. შონბერგმა ტონალური ცენტრი მოსპო. ის თანაბრად ამუშავებდა ყველა ტონს, რითიც მსმენელს აცლიდა საყრდენს და უსასრულოდ ახანგრძლივებდა თავისი მუსიკის ექსპრესიულ დაძაბულობას. კანდინსკი დაინტერესდა, შეძლებდა თუ არა მხატვრობა შინაარსის გარეშე არსებობას ისე, როგორც მუსიკა არსებობდა ტონალური ცენტრის გარეშე. &#160;</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>კანდინსკი ერთ-ერთი პირველი იყო მათ შორის, ვინც წმინდა აბსტრაქტული ფერწერის შესაძლებლობების თეორიული კვლევა დაიწყო. უისლერის მსგავსად, ის მუსიკალურ სათაურებს ანიჭებდა თავის ნამუშევრებს (მაგ., კომპოზიცია, [[იმპროვიზაცია (მუსიკა)|იმპროვიზაცია]]) და ისეთი მხატვრობის შექმნა სურდა, რომელიც მხოლოდ მის შინაგან მდგომარეობას შეეხმიანებოდა, სრულიად დამოუკიდებელი იქნებოდა და არაფრით დაუკავშირდებოდა ხილულ სამყაროს. 1912 წელს მან შექმნა ნამუშევრების სერია, მათ შორის, „იმპროვიზაცია 28“, რომელიც პირველად წარმოგვიდგენდა ჭეშმარიტად აბსტრაქტულ ხელოვნებას. ამ ნამუშევრებში მხტუნავი, მოცეკვავე ფერები ემოციათა სიმრავლეს გამოხატავდა. კანდინსკისთვის ფერწერა უტოპიურ სულიერ ძალას წარმოადგენდა. ხელოვნებაში მატერიალური სამყაროს ზედმიწევნითი სიზუსტით გადმოცემის ტრადიციულ მიდგომას, ის არასწორ, მატერიალისტურ ძიებებად მიიჩნევდა და იმედოვნებდა, რომ მისი მხატვრობა კაცობრიობას სულიერებისა და შინაგანი სამყაროს სიღრმისეული გააზრებისკენ წაიყვანდა. ფერწერასა და სამყაროს შორის არსებული კავშირის არაფრისმომცემი ძიების ნაცვლად, მხატვარი გვთხოვს ფერწერულ ტილოს ვუყუროთ ისე, თითქოს სიმფონიას ვუსმენდეთ, ამა თუ იმ პასაჟს ინსტინქტურად და სპონტანურად გამოვეხმაუროთ, შემდეგ კი ერთიანი გამოცდილება გავიზიაროთ. მუსიკალური ანალოგიები კანდინსკიმ მოგვიანებით განმარტა თავის წიგნში სულიერების შესახებ ხელოვნებაში. „ფერი უშუალოდ მოქმედებს სულზე. ფერი კლავიშებია, თვალები ჩაქუჩები, სული კი მრავალსიმიანი ფორტეპიანო. მხატვარი მუსიკოსის ხელია, რომელიც ერთ ან მეორე კლავიშს ეხება, რათა სულში თრთოლვა გამოიწვიოს“.</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>კანდინსკი ერთ-ერთი პირველი იყო მათ შორის, ვინც წმინდა აბსტრაქტული ფერწერის შესაძლებლობების თეორიული კვლევა დაიწყო. უისლერის მსგავსად, ის მუსიკალურ სათაურებს ანიჭებდა თავის ნამუშევრებს (მაგ., კომპოზიცია, [[იმპროვიზაცია (მუსიკა)|იმპროვიზაცია]]) და ისეთი მხატვრობის შექმნა სურდა, რომელიც მხოლოდ მის შინაგან მდგომარეობას შეეხმიანებოდა, სრულიად დამოუკიდებელი იქნებოდა და არაფრით დაუკავშირდებოდა ხილულ სამყაროს. 1912 წელს მან შექმნა ნამუშევრების სერია, მათ შორის, „იმპროვიზაცია 28“, რომელიც პირველად წარმოგვიდგენდა ჭეშმარიტად აბსტრაქტულ ხელოვნებას. ამ ნამუშევრებში მხტუნავი, მოცეკვავე ფერები ემოციათა სიმრავლეს გამოხატავდა. კანდინსკისთვის ფერწერა უტოპიურ სულიერ ძალას წარმოადგენდა. ხელოვნებაში მატერიალური სამყაროს ზედმიწევნითი სიზუსტით გადმოცემის ტრადიციულ მიდგომას, ის არასწორ, მატერიალისტურ ძიებებად მიიჩნევდა და იმედოვნებდა, რომ მისი მხატვრობა კაცობრიობას სულიერებისა და შინაგანი სამყაროს სიღრმისეული გააზრებისკენ წაიყვანდა. ფერწერასა და სამყაროს შორის არსებული კავშირის არაფრისმომცემი ძიების ნაცვლად, მხატვარი გვთხოვს ფერწერულ ტილოს ვუყუროთ ისე, თითქოს სიმფონიას ვუსმენდეთ, ამა თუ იმ პასაჟს ინსტინქტურად და სპონტანურად გამოვეხმაუროთ, შემდეგ კი ერთიანი გამოცდილება გავიზიაროთ. მუსიკალური ანალოგიები კანდინსკიმ მოგვიანებით განმარტა თავის წიგნში სულიერების შესახებ ხელოვნებაში. „ფერი უშუალოდ მოქმედებს სულზე. ფერი კლავიშებია, თვალები ჩაქუჩები, სული კი მრავალსიმიანი ფორტეპიანო. მხატვარი მუსიკოსის ხელია, რომელიც ერთ ან მეორე კლავიშს ეხება, რათა სულში თრთოლვა გამოიწვიოს“.</div></td></tr> </table>

Tkenchoshvili https://www.nplg.gov.ge/wikidict/index.php?title=%E1%83%99%E1%83%90%E1%83%9C%E1%83%93%E1%83%98%E1%83%9C%E1%83%A1%E1%83%99%E1%83%98_%E1%83%95%E1%83%90%E1%83%A1%E1%83%98%E1%83%9A%E1%83%98&diff=124269&oldid=prev 2021-06-28T17:57:01Z

<p></p> <table class='diff diff-contentalign-left'> <col class='diff-marker' /> <col class='diff-content' /> <col class='diff-marker' /> <col class='diff-content' /> <tr valign='top'> <td colspan='2' style="background-color: white; color:black;">←წინა ვერსია</td> <td colspan='2' style="background-color: white; color:black;">17:57, 28 ივნისი 2021-ის ვერსია</td> </tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno">ხაზი 2:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">ხაზი 2:</td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>'''ვასილი კანდინსკი''' - (Vassily Kandinsky, 1866-1944),&#160; შეძლებულ მოსკოვურ ოჯახში დაბადებული კანდინსკი, თავდაპირველად ადვოკატობისთვის ემზადებოდა, მაგრამ [[გერმანია|გერმანიაში]] ახალი ხელოვნების ნიმუშთა გამოფენების ნახვისა და ფერწერაში მიღებული კერძო გაკვეთილების შემდეგ, იურისტის კარიერა დათმო და მიუნხენში გადავიდა საცხოვრებლად, სადაც ჩამოყალიბდა კიდეც როგორც შემოქმედი. &#160;</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>'''ვასილი კანდინსკი''' - (Vassily Kandinsky, 1866-1944),&#160; შეძლებულ მოსკოვურ ოჯახში დაბადებული კანდინსკი, თავდაპირველად ადვოკატობისთვის ემზადებოდა, მაგრამ [[გერმანია|გერმანიაში]] ახალი ხელოვნების ნიმუშთა გამოფენების ნახვისა და ფერწერაში მიღებული კერძო გაკვეთილების შემდეგ, იურისტის კარიერა დათმო და მიუნხენში გადავიდა საცხოვრებლად, სადაც ჩამოყალიბდა კიდეც როგორც შემოქმედი. &#160;</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>−</td><td style="background: #ffa; color:black; font-size: smaller;"><div>შესაძლოა, კანდინსკი სინესთეტი იყო — ის ვისაც „ესმის“&#160; ფერი და&#160; „ხედავს“ [[ბგერა|ბგერას]]. მისი შემოქმედება ცხადყოფს, რომ ის შექმნა ადამიანმა, ვისთვისაც ფერი და ბგერა განუყოფლადაა დაკავშირებული. მათ ერთიანობაში კანდინსკი უისლერის ნამუშევრის ადრეულმა ესკიზმა დაარწმუნა - ფერმწერი ისევე აწეს-რიგებს ფერსა და ფორმას, როგორც კომპოზიტორი ბგერებს. მუსიკალურმა ინტერესებმა კანდინსკი ავსტრიელ კომპოზიტორს, არნოლდ შონბერგს დააკავშირა, რომელმაც 1910 წლისთვის უმნიშვნელოვანესი ცვლილებები შეიტანა მუსიკის ისტორიაში. ანტიკური ეპოქიდან მოყოლებული, დასავლეთევროპული მუსიკა კილოებსა თუ მოდუსებში მოქცეული ნოტების წესრიგს ეფუძნებოდა (როგორცაა დღევანდელი მაჟორი და მინორი), რომელსაც კომპოზიტორები, გამომსახველობითი შესაძლებლობების გამო ირჩევდნენ. თითოეულ ნოტს მოცემულ [[გამა|გამაში]] თავისი როლის შესრულება ეკისრებოდა. ეს როლი მკაფიო იერარქიაში მუშაობდა და ემსახურებოდა „ტონალური ცენტრის“ (მუსიკალური კომპოზიციის ერთგვარი ბაზა, საყრდენი ადგილი) გაძლიერებას. შონბერგმა ტონალური ცენტრი მოსპო. ის თანაბრად ამუშავებდა ყველა ტონს, რითიც მსმენელს აცლიდა საყრდენს და უსასრულოდ ახანგრძლივებდა თავისი მუსიკის ექსპრესიულ დაძაბულობას. კანდინსკი დაინტერესდა, შეძლებდა თუ არა მხატვრობა შინაარსის გარეშე არსებობას ისე, როგორც მუსიკა არსებობდა ტონალური ცენტრის გარეშე. &#160;</div></td><td class='diff-marker'>+</td><td style="background: #cfc; color:black; font-size: smaller;"><div>შესაძლოა, კანდინსკი სინესთეტი იყო — ის ვისაც „ესმის“&#160; ფერი და&#160; „ხედავს“ [[ბგერა|ბგერას]]. მისი შემოქმედება ცხადყოფს, რომ ის შექმნა ადამიანმა, ვისთვისაც ფერი და ბგერა განუყოფლადაა დაკავშირებული. მათ ერთიანობაში კანდინსკი უისლერის ნამუშევრის ადრეულმა ესკიზმა დაარწმუნა - ფერმწერი ისევე აწეს-რიგებს ფერსა და ფორმას, როგორც კომპოზიტორი ბგერებს. მუსიკალურმა ინტერესებმა კანდინსკი ავსტრიელ კომპოზიტორს, არნოლდ შონბერგს დააკავშირა, რომელმაც 1910 წლისთვის უმნიშვნელოვანესი ცვლილებები შეიტანა მუსიკის ისტორიაში. <ins class="diffchange diffchange-inline">[[ანტიკურობა|</ins>ანტიკური<ins class="diffchange diffchange-inline">]] </ins>ეპოქიდან მოყოლებული, დასავლეთევროპული მუსიკა კილოებსა თუ მოდუსებში მოქცეული ნოტების წესრიგს ეფუძნებოდა (როგორცაა დღევანდელი მაჟორი და მინორი), რომელსაც კომპოზიტორები, გამომსახველობითი შესაძლებლობების გამო ირჩევდნენ. თითოეულ ნოტს მოცემულ [[გამა|გამაში]] თავისი როლის შესრულება ეკისრებოდა. ეს როლი მკაფიო იერარქიაში მუშაობდა და ემსახურებოდა „ტონალური ცენტრის“ (მუსიკალური კომპოზიციის ერთგვარი ბაზა, საყრდენი ადგილი) გაძლიერებას. შონბერგმა ტონალური ცენტრი მოსპო. ის თანაბრად ამუშავებდა ყველა ტონს, რითიც მსმენელს აცლიდა საყრდენს და უსასრულოდ ახანგრძლივებდა თავისი მუსიკის ექსპრესიულ დაძაბულობას. კანდინსკი დაინტერესდა, შეძლებდა თუ არა მხატვრობა შინაარსის გარეშე არსებობას ისე, როგორც მუსიკა არსებობდა ტონალური ცენტრის გარეშე. &#160;</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>კანდინსკი ერთ-ერთი პირველი იყო მათ შორის, ვინც წმინდა აბსტრაქტული ფერწერის შესაძლებლობების თეორიული კვლევა დაიწყო. უისლერის მსგავსად, ის მუსიკალურ სათაურებს ანიჭებდა თავის ნამუშევრებს (მაგ., კომპოზიცია, [[იმპროვიზაცია (მუსიკა)|იმპროვიზაცია]]) და ისეთი მხატვრობის შექმნა სურდა, რომელიც მხოლოდ მის შინაგან მდგომარეობას შეეხმიანებოდა, სრულიად დამოუკიდებელი იქნებოდა და არაფრით დაუკავშირდებოდა ხილულ სამყაროს. 1912 წელს მან შექმნა ნამუშევრების სერია, მათ შორის, „იმპროვიზაცია 28“, რომელიც პირველად წარმოგვიდგენდა ჭეშმარიტად აბსტრაქტულ ხელოვნებას. ამ ნამუშევრებში მხტუნავი, მოცეკვავე ფერები ემოციათა სიმრავლეს გამოხატავდა. კანდინსკისთვის ფერწერა უტოპიურ სულიერ ძალას წარმოადგენდა. ხელოვნებაში მატერიალური სამყაროს ზედმიწევნითი სიზუსტით გადმოცემის ტრადიციულ მიდგომას, ის არასწორ, მატერიალისტურ ძიებებად მიიჩნევდა და იმედოვნებდა, რომ მისი მხატვრობა კაცობრიობას სულიერებისა და შინაგანი სამყაროს სიღრმისეული გააზრებისკენ წაიყვანდა. ფერწერასა და სამყაროს შორის არსებული კავშირის არაფრისმომცემი ძიების ნაცვლად, მხატვარი გვთხოვს ფერწერულ ტილოს ვუყუროთ ისე, თითქოს სიმფონიას ვუსმენდეთ, ამა თუ იმ პასაჟს ინსტინქტურად და სპონტანურად გამოვეხმაუროთ, შემდეგ კი ერთიანი გამოცდილება გავიზიაროთ. მუსიკალური ანალოგიები კანდინსკიმ მოგვიანებით განმარტა თავის წიგნში სულიერების შესახებ ხელოვნებაში. „ფერი უშუალოდ მოქმედებს სულზე. ფერი კლავიშებია, თვალები ჩაქუჩები, სული კი მრავალსიმიანი ფორტეპიანო. მხატვარი მუსიკოსის ხელია, რომელიც ერთ ან მეორე კლავიშს ეხება, რათა სულში თრთოლვა გამოიწვიოს“.</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>კანდინსკი ერთ-ერთი პირველი იყო მათ შორის, ვინც წმინდა აბსტრაქტული ფერწერის შესაძლებლობების თეორიული კვლევა დაიწყო. უისლერის მსგავსად, ის მუსიკალურ სათაურებს ანიჭებდა თავის ნამუშევრებს (მაგ., კომპოზიცია, [[იმპროვიზაცია (მუსიკა)|იმპროვიზაცია]]) და ისეთი მხატვრობის შექმნა სურდა, რომელიც მხოლოდ მის შინაგან მდგომარეობას შეეხმიანებოდა, სრულიად დამოუკიდებელი იქნებოდა და არაფრით დაუკავშირდებოდა ხილულ სამყაროს. 1912 წელს მან შექმნა ნამუშევრების სერია, მათ შორის, „იმპროვიზაცია 28“, რომელიც პირველად წარმოგვიდგენდა ჭეშმარიტად აბსტრაქტულ ხელოვნებას. ამ ნამუშევრებში მხტუნავი, მოცეკვავე ფერები ემოციათა სიმრავლეს გამოხატავდა. კანდინსკისთვის ფერწერა უტოპიურ სულიერ ძალას წარმოადგენდა. ხელოვნებაში მატერიალური სამყაროს ზედმიწევნითი სიზუსტით გადმოცემის ტრადიციულ მიდგომას, ის არასწორ, მატერიალისტურ ძიებებად მიიჩნევდა და იმედოვნებდა, რომ მისი მხატვრობა კაცობრიობას სულიერებისა და შინაგანი სამყაროს სიღრმისეული გააზრებისკენ წაიყვანდა. ფერწერასა და სამყაროს შორის არსებული კავშირის არაფრისმომცემი ძიების ნაცვლად, მხატვარი გვთხოვს ფერწერულ ტილოს ვუყუროთ ისე, თითქოს სიმფონიას ვუსმენდეთ, ამა თუ იმ პასაჟს ინსტინქტურად და სპონტანურად გამოვეხმაუროთ, შემდეგ კი ერთიანი გამოცდილება გავიზიაროთ. მუსიკალური ანალოგიები კანდინსკიმ მოგვიანებით განმარტა თავის წიგნში სულიერების შესახებ ხელოვნებაში. „ფერი უშუალოდ მოქმედებს სულზე. ფერი კლავიშებია, თვალები ჩაქუჩები, სული კი მრავალსიმიანი ფორტეპიანო. მხატვარი მუსიკოსის ხელია, რომელიც ერთ ან მეორე კლავიშს ეხება, რათა სულში თრთოლვა გამოიწვიოს“.</div></td></tr> </table>

Tkenchoshvili https://www.nplg.gov.ge/wikidict/index.php?title=%E1%83%99%E1%83%90%E1%83%9C%E1%83%93%E1%83%98%E1%83%9C%E1%83%A1%E1%83%99%E1%83%98_%E1%83%95%E1%83%90%E1%83%A1%E1%83%98%E1%83%9A%E1%83%98&diff=52170&oldid=prev 2018-05-30T09:42:05Z

<p>მომხმარებელმა Tkenchoshvili გვერდი „<a href="/wikidict/index.php/%E1%83%95%E1%83%90%E1%83%A1%E1%83%98%E1%83%9A%E1%83%98_%E1%83%99%E1%83%90%E1%83%9C%E1%83%93%E1%83%98%E1%83%9C%E1%83%A1%E1%83%99%E1%83%98" class="mw-redirect" title="ვასილი კანდინსკი">ვასილი კანდინსკი“</a> გადაიტანა გვერდზე „<a href="/wikidict/index.php/%E1%83%99%E1%83%90%E1%83%9C%E1%83%93%E1%83%98%E1%83%9C%E1%83%A1%E1%83%99%E1%83%98_%E1%83%95%E1%83%90%E1%83%A1%E1%83%98%E1%83%9A%E1%83%98" title="კანდინსკი ვასილი">კანდინსკი ვასილი“</a> გადამ...</p> <table class='diff diff-contentalign-left'> <tr valign='top'> <td colspan='1' style="background-color: white; color:black;">←წინა ვერსია</td> <td colspan='1' style="background-color: white; color:black;">09:42, 30 მაისი 2018-ის ვერსია</td> </tr></table>

Tkenchoshvili https://www.nplg.gov.ge/wikidict/index.php?title=%E1%83%99%E1%83%90%E1%83%9C%E1%83%93%E1%83%98%E1%83%9C%E1%83%A1%E1%83%99%E1%83%98_%E1%83%95%E1%83%90%E1%83%A1%E1%83%98%E1%83%9A%E1%83%98&diff=52168&oldid=prev 2018-05-30T09:41:52Z

<p>მომხმარებელმა Tkenchoshvili გვერდი „<a href="/wikidict/index.php/%E1%83%99%E1%83%90%E1%83%9C%E1%83%93%E1%83%98%E1%83%9C%E1%83%A1%E1%83%99%E1%83%98_%E1%83%95%E1%83%90%E1%83%A1%E1%83%98%E1%83%9A%E1%83%98" title="კანდინსკი ვასილი">კანდინსკი ვასილი“</a> გადაიტანა გვერდზე „<a href="/wikidict/index.php/%E1%83%95%E1%83%90%E1%83%A1%E1%83%98%E1%83%9A%E1%83%98_%E1%83%99%E1%83%90%E1%83%9C%E1%83%93%E1%83%98%E1%83%9C%E1%83%A1%E1%83%99%E1%83%98" class="mw-redirect" title="ვასილი კანდინსკი">ვასილი კანდინსკი“</a></p> <table class='diff diff-contentalign-left'> <tr valign='top'> <td colspan='1' style="background-color: white; color:black;">←წინა ვერსია</td> <td colspan='1' style="background-color: white; color:black;">09:41, 30 მაისი 2018-ის ვერსია</td> </tr></table>

Tkenchoshvili https://www.nplg.gov.ge/wikidict/index.php?title=%E1%83%99%E1%83%90%E1%83%9C%E1%83%93%E1%83%98%E1%83%9C%E1%83%A1%E1%83%99%E1%83%98_%E1%83%95%E1%83%90%E1%83%A1%E1%83%98%E1%83%9A%E1%83%98&diff=52162&oldid=prev 2018-05-30T08:59:35Z

<p></p> <table class='diff diff-contentalign-left'> <col class='diff-marker' /> <col class='diff-content' /> <col class='diff-marker' /> <col class='diff-content' /> <tr valign='top'> <td colspan='2' style="background-color: white; color:black;">←წინა ვერსია</td> <td colspan='2' style="background-color: white; color:black;">08:59, 30 მაისი 2018-ის ვერსია</td> </tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno">ხაზი 1:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">ხაზი 1:</td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>[[ფაილი:Kandinsky28.jpg|thumb|300პქ|მარცხნივ|ვასილი კანდინსკი. იმპროვიზაცია 28 (მეორე ვერსია), 1912; ტილო, ზეთი, 111.4X162.2 სმ. სოლომონ რ. გუგენჰაიმის მუზეუმი, ნიუ იორკი. სოლომონ რ. გუგენჰაიმის ფონდის კოლექცია]]</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>[[ფაილი:Kandinsky28.jpg|thumb|300პქ|მარცხნივ|ვასილი კანდინსკი. იმპროვიზაცია 28 (მეორე ვერსია), 1912; ტილო, ზეთი, 111.4X162.2 სმ. სოლომონ რ. გუგენჰაიმის მუზეუმი, ნიუ იორკი. სოლომონ რ. გუგენჰაიმის ფონდის კოლექცია]]</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>−</td><td style="background: #ffa; color:black; font-size: smaller;"><div>'''ვასილი კანდინსკი''' -&#160; შეძლებულ მოსკოვურ ოჯახში დაბადებული კანდინსკი, თავდაპირველად ადვოკატობისთვის ემზადებოდა, მაგრამ [[გერმანია|გერმანიაში]] ახალი ხელოვნების ნიმუშთა გამოფენების ნახვისა და ფერწერაში მიღებული კერძო გაკვეთილების შემდეგ, იურისტის კარიერა დათმო და მიუნხენში გადავიდა საცხოვრებლად, სადაც ჩამოყალიბდა კიდეც როგორც შემოქმედი. &#160;</div></td><td class='diff-marker'>+</td><td style="background: #cfc; color:black; font-size: smaller;"><div>'''ვასილი კანდინსკი''' - <ins class="diffchange diffchange-inline">(Vassily Kandinsky, 1866-1944), </ins> შეძლებულ მოსკოვურ ოჯახში დაბადებული კანდინსკი, თავდაპირველად ადვოკატობისთვის ემზადებოდა, მაგრამ [[გერმანია|გერმანიაში]] ახალი ხელოვნების ნიმუშთა გამოფენების ნახვისა და ფერწერაში მიღებული კერძო გაკვეთილების შემდეგ, იურისტის კარიერა დათმო და მიუნხენში გადავიდა საცხოვრებლად, სადაც ჩამოყალიბდა კიდეც როგორც შემოქმედი. &#160;</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>შესაძლოა, კანდინსკი სინესთეტი იყო — ის ვისაც „ესმის“&#160; ფერი და&#160; „ხედავს“ [[ბგერა|ბგერას]]. მისი შემოქმედება ცხადყოფს, რომ ის შექმნა ადამიანმა, ვისთვისაც ფერი და ბგერა განუყოფლადაა დაკავშირებული. მათ ერთიანობაში კანდინსკი უისლერის ნამუშევრის ადრეულმა ესკიზმა დაარწმუნა - ფერმწერი ისევე აწეს-რიგებს ფერსა და ფორმას, როგორც კომპოზიტორი ბგერებს. მუსიკალურმა ინტერესებმა კანდინსკი ავსტრიელ კომპოზიტორს, არნოლდ შონბერგს დააკავშირა, რომელმაც 1910 წლისთვის უმნიშვნელოვანესი ცვლილებები შეიტანა მუსიკის ისტორიაში. ანტიკური ეპოქიდან მოყოლებული, დასავლეთევროპული მუსიკა კილოებსა თუ მოდუსებში მოქცეული ნოტების წესრიგს ეფუძნებოდა (როგორცაა დღევანდელი მაჟორი და მინორი), რომელსაც კომპოზიტორები, გამომსახველობითი შესაძლებლობების გამო ირჩევდნენ. თითოეულ ნოტს მოცემულ [[გამა|გამაში]] თავისი როლის შესრულება ეკისრებოდა. ეს როლი მკაფიო იერარქიაში მუშაობდა და ემსახურებოდა „ტონალური ცენტრის“ (მუსიკალური კომპოზიციის ერთგვარი ბაზა, საყრდენი ადგილი) გაძლიერებას. შონბერგმა ტონალური ცენტრი მოსპო. ის თანაბრად ამუშავებდა ყველა ტონს, რითიც მსმენელს აცლიდა საყრდენს და უსასრულოდ ახანგრძლივებდა თავისი მუსიკის ექსპრესიულ დაძაბულობას. კანდინსკი დაინტერესდა, შეძლებდა თუ არა მხატვრობა შინაარსის გარეშე არსებობას ისე, როგორც მუსიკა არსებობდა ტონალური ცენტრის გარეშე. &#160;</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>შესაძლოა, კანდინსკი სინესთეტი იყო — ის ვისაც „ესმის“&#160; ფერი და&#160; „ხედავს“ [[ბგერა|ბგერას]]. მისი შემოქმედება ცხადყოფს, რომ ის შექმნა ადამიანმა, ვისთვისაც ფერი და ბგერა განუყოფლადაა დაკავშირებული. მათ ერთიანობაში კანდინსკი უისლერის ნამუშევრის ადრეულმა ესკიზმა დაარწმუნა - ფერმწერი ისევე აწეს-რიგებს ფერსა და ფორმას, როგორც კომპოზიტორი ბგერებს. მუსიკალურმა ინტერესებმა კანდინსკი ავსტრიელ კომპოზიტორს, არნოლდ შონბერგს დააკავშირა, რომელმაც 1910 წლისთვის უმნიშვნელოვანესი ცვლილებები შეიტანა მუსიკის ისტორიაში. ანტიკური ეპოქიდან მოყოლებული, დასავლეთევროპული მუსიკა კილოებსა თუ მოდუსებში მოქცეული ნოტების წესრიგს ეფუძნებოდა (როგორცაა დღევანდელი მაჟორი და მინორი), რომელსაც კომპოზიტორები, გამომსახველობითი შესაძლებლობების გამო ირჩევდნენ. თითოეულ ნოტს მოცემულ [[გამა|გამაში]] თავისი როლის შესრულება ეკისრებოდა. ეს როლი მკაფიო იერარქიაში მუშაობდა და ემსახურებოდა „ტონალური ცენტრის“ (მუსიკალური კომპოზიციის ერთგვარი ბაზა, საყრდენი ადგილი) გაძლიერებას. შონბერგმა ტონალური ცენტრი მოსპო. ის თანაბრად ამუშავებდა ყველა ტონს, რითიც მსმენელს აცლიდა საყრდენს და უსასრულოდ ახანგრძლივებდა თავისი მუსიკის ექსპრესიულ დაძაბულობას. კანდინსკი დაინტერესდა, შეძლებდა თუ არა მხატვრობა შინაარსის გარეშე არსებობას ისე, როგორც მუსიკა არსებობდა ტონალური ცენტრის გარეშე. &#160;</div></td></tr> <tr><td colspan="2" class="diff-lineno">ხაზი 6:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">ხაზი 6:</td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>კანდინსკი ერთ-ერთი პირველი იყო მათ შორის, ვინც წმინდა აბსტრაქტული ფერწერის შესაძლებლობების თეორიული კვლევა დაიწყო. უისლერის მსგავსად, ის მუსიკალურ სათაურებს ანიჭებდა თავის ნამუშევრებს (მაგ., კომპოზიცია, [[იმპროვიზაცია (მუსიკა)|იმპროვიზაცია]]) და ისეთი მხატვრობის შექმნა სურდა, რომელიც მხოლოდ მის შინაგან მდგომარეობას შეეხმიანებოდა, სრულიად დამოუკიდებელი იქნებოდა და არაფრით დაუკავშირდებოდა ხილულ სამყაროს. 1912 წელს მან შექმნა ნამუშევრების სერია, მათ შორის, „იმპროვიზაცია 28“, რომელიც პირველად წარმოგვიდგენდა ჭეშმარიტად აბსტრაქტულ ხელოვნებას. ამ ნამუშევრებში მხტუნავი, მოცეკვავე ფერები ემოციათა სიმრავლეს გამოხატავდა. კანდინსკისთვის ფერწერა უტოპიურ სულიერ ძალას წარმოადგენდა. ხელოვნებაში მატერიალური სამყაროს ზედმიწევნითი სიზუსტით გადმოცემის ტრადიციულ მიდგომას, ის არასწორ, მატერიალისტურ ძიებებად მიიჩნევდა და იმედოვნებდა, რომ მისი მხატვრობა კაცობრიობას სულიერებისა და შინაგანი სამყაროს სიღრმისეული გააზრებისკენ წაიყვანდა. ფერწერასა და სამყაროს შორის არსებული კავშირის არაფრისმომცემი ძიების ნაცვლად, მხატვარი გვთხოვს ფერწერულ ტილოს ვუყუროთ ისე, თითქოს სიმფონიას ვუსმენდეთ, ამა თუ იმ პასაჟს ინსტინქტურად და სპონტანურად გამოვეხმაუროთ, შემდეგ კი ერთიანი გამოცდილება გავიზიაროთ. მუსიკალური ანალოგიები კანდინსკიმ მოგვიანებით განმარტა თავის წიგნში სულიერების შესახებ ხელოვნებაში. „ფერი უშუალოდ მოქმედებს სულზე. ფერი კლავიშებია, თვალები ჩაქუჩები, სული კი მრავალსიმიანი ფორტეპიანო. მხატვარი მუსიკოსის ხელია, რომელიც ერთ ან მეორე კლავიშს ეხება, რათა სულში თრთოლვა გამოიწვიოს“.</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>კანდინსკი ერთ-ერთი პირველი იყო მათ შორის, ვინც წმინდა აბსტრაქტული ფერწერის შესაძლებლობების თეორიული კვლევა დაიწყო. უისლერის მსგავსად, ის მუსიკალურ სათაურებს ანიჭებდა თავის ნამუშევრებს (მაგ., კომპოზიცია, [[იმპროვიზაცია (მუსიკა)|იმპროვიზაცია]]) და ისეთი მხატვრობის შექმნა სურდა, რომელიც მხოლოდ მის შინაგან მდგომარეობას შეეხმიანებოდა, სრულიად დამოუკიდებელი იქნებოდა და არაფრით დაუკავშირდებოდა ხილულ სამყაროს. 1912 წელს მან შექმნა ნამუშევრების სერია, მათ შორის, „იმპროვიზაცია 28“, რომელიც პირველად წარმოგვიდგენდა ჭეშმარიტად აბსტრაქტულ ხელოვნებას. ამ ნამუშევრებში მხტუნავი, მოცეკვავე ფერები ემოციათა სიმრავლეს გამოხატავდა. კანდინსკისთვის ფერწერა უტოპიურ სულიერ ძალას წარმოადგენდა. ხელოვნებაში მატერიალური სამყაროს ზედმიწევნითი სიზუსტით გადმოცემის ტრადიციულ მიდგომას, ის არასწორ, მატერიალისტურ ძიებებად მიიჩნევდა და იმედოვნებდა, რომ მისი მხატვრობა კაცობრიობას სულიერებისა და შინაგანი სამყაროს სიღრმისეული გააზრებისკენ წაიყვანდა. ფერწერასა და სამყაროს შორის არსებული კავშირის არაფრისმომცემი ძიების ნაცვლად, მხატვარი გვთხოვს ფერწერულ ტილოს ვუყუროთ ისე, თითქოს სიმფონიას ვუსმენდეთ, ამა თუ იმ პასაჟს ინსტინქტურად და სპონტანურად გამოვეხმაუროთ, შემდეგ კი ერთიანი გამოცდილება გავიზიაროთ. მუსიკალური ანალოგიები კანდინსკიმ მოგვიანებით განმარტა თავის წიგნში სულიერების შესახებ ხელოვნებაში. „ფერი უშუალოდ მოქმედებს სულზე. ფერი კლავიშებია, თვალები ჩაქუჩები, სული კი მრავალსიმიანი ფორტეპიანო. მხატვარი მუსიკოსის ხელია, რომელიც ერთ ან მეორე კლავიშს ეხება, რათა სულში თრთოლვა გამოიწვიოს“.</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td></tr> <tr><td colspan="2">&#160;</td><td class='diff-marker'>+</td><td style="background: #cfc; color:black; font-size: smaller;"><div><ins style="color: red; font-weight: bold; text-decoration: none;">==იხილე აგრეთვე==</ins></div></td></tr> <tr><td colspan="2">&#160;</td><td class='diff-marker'>+</td><td style="background: #cfc; color:black; font-size: smaller;"><div><ins style="color: red; font-weight: bold; text-decoration: none;">[[ლურჯი მხედარი]]</ins></div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>==წყარო==</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>==წყარო==</div></td></tr> </table>

Tkenchoshvili