კერესელიძე ივანე - რედაქტირების ისტორია

Tkenchoshvili 06:23, 30 ივლისი 2025-ზე

2025-07-30T06:23:52Z

Tkenchoshvili 21:43, 16 ოქტომბერი 2023-ზე

2023-10-16T21:43:23Z

Masatiani 07:18, 11 ოქტომბერი 2023-ზე

2023-10-11T07:18:43Z

Tkenchoshvili 10:09, 18 მარტი 2022-ზე

2022-03-18T10:09:03Z

Tkenchoshvili: მომხმარებელმა Tkenchoshvili გვერდი „ივანე კერესელიძე“ გადაიტანა გვერდზე „კერესელიძე ივანე“ გადამ...

2022-03-18T10:07:27Z

მომხმარებელმა Tkenchoshvili გვერდი „ივანე კერესელიძე“ გადაიტანა გვერდზე „კერესელიძე ივანე“ გადამ...

Tkenchoshvili: მომხმარებელმა Tkenchoshvili გვერდი „კერესელიძე ივანე“ გადაიტანა გვერდზე „ივანე კერესელიძე“

2022-03-18T10:07:18Z

მომხმარებელმა Tkenchoshvili გვერდი „კერესელიძე ივანე“ გადაიტანა გვერდზე „ივანე კერესელიძე“

Tkenchoshvili: ახალი გვერდი: '''კერესელიძე ივანე''' − (1829 − 1892), ქართველი მწერალი, ...

2022-03-18T10:07:02Z

ახალი გვერდი: '''კერესელიძე ივანე''' − (1829 − 1892), ქართველი მწერალი, ...

ახალი გვერდი

'''კერესელიძე ივანე''' − (1829 − 1892), [[ქართველები|ქართველი]] მწერალი, პოეტი, პუბლიცისტი. დაიბადა [[თბილისი|თბილისში]]. 1850 წელს დაამთავრა თბილისის პირველი გიმნაზია. 1851 წელს [[სამეგრელო]]ს მთავარმა დავით დადიანმა მიიწვია ზუგდიდში შვილების აღმზრდელ-მასწავლებლად. 1852 წლიდან დაიწყო საგამომცემლო მოღვაწეობა. 1854 წლიდან მეთაურობდა ქართულ დრამატულ დასს. 1857 წლის იანვარში აღადგინა და გამოსცა ჟურნალი „ცისკარი”, რომელსაც ხელმძღვანელობდა 18 წელი. 1862 წელს დააარსა გაზეთი „გუთნის დედა”, 1887 წლიდან უშვებდა გაზეთ „ცისკარს”. მისი პირველი ლექსები დაიბეჭდა 1851 წელს, გაზეთ „ზაკავკაზსკი ვესტნიკში”, შემდეგ იბეჭდებოდა „დროებაში”, „იმედში”, „ივერიაში” და სხვა ჟურნალ-გაზეთებში. მისი ლექსები „შემიყვარდა ეგ ხმა ტკბილი” და „ჩემო თვალის სინათლევ” პოპულარულ სიმღერებად იქცა. 1855 წელს ცალკე წიგნად გამოსცა პოემები, 1859 წელს — ლექსთა პირველი კრებული.

::: '''სიმღერა'''

::შემიყვარდა ეგ ხმა ტკბილი,
::დაჰკა გრძნობით დაირასა,
::თუ ხარ საქართველოს შვილი,
::ნუ მომაკლებ მაგ ტკბილ ხმასა!
::მაგა ხმამან სანეტარომ
::მომიტანა მწუხარება,
::მასში ისმის სევდიანი
::ჩემი ქვეყნის მდგომარება.
::მამა-პაპათ ეგ მაგონებს,
::ეგ მიწყლულებს ტანჯულ გულსა,
::ეგ არის, რომ წარმომიდგენს
::ჩემს სამშობლოს დაჩაგრულსა
::ტურფავ, დაჰკა, დაჰკა გრძნობით!
::შემოსძახე ქართველურად;
::დაჰკა, მაგ ხმას მსურს დავაკლა
::მსხვერპლად თავი ჩემი სრულად.
::შენმა მღერამ დამაღრუბლა,
::მომიმატა მწუხარება.
::მასში ისმის სევდიანი
::ჩემი ქვეყნის მდგომარება.

==წყარო==
[[ქართველი პოეტები (ენციკლოპედია)]]
[[კატეგორია:ქართველი პოეტები]]
[[კატეგორია:ქართველი მწერლები]]
[[კატეგორია:ქართველი პუბლიცისტები]]
[[კატეგორია:კერესელიძეები]]

@@ ხაზი 7: / ხაზი 7: @@
 ი. კერესელიძე ეწეოდა მრავალმხრივ მოღვაწეობას: წერდა ლექსებს, მოთხრობებს, [[პიესა (დრამატული ნაწარმოები)|პიესებს]], კრიტიკულ-პუბლიცისტურ წერილებს, გამოკვლევებს, თარგმნიდა მეცნიერულსა და მხატვრულ თხზულებებს (მისი ნაწერები ქვეყნდებოდა „[[ცისკარი (ჟურნალი)|ცისკარში]]“, „[[დროება (გაზეთი)|დროებაში]]“, „[[ივერია (გაზეთი და ჟურნალი)|ივერია]]ში“, „მწყემსში“); ბეჭდავდა წიგნებს და სათავეში ედგა სხვადასხვა საზოგადოებრივ-საქველმოქმედო წამოწყებას. 1854 წლიდან მეთაურობდა ქართულ დრამატულ [[დასი|დასს]]. 1857 წ. აღადგინა და გამოსცა „ცისკარი“, რომელსაც 1875 წლამდე რედაქტორობდა; დააარსა და ხელმძღვანელობდა სამეურნეო–აგრონომიულ გაზეთებს: „გუთნის დედას“ (1861–72) და „ცისკარს“ (1887).
-ი. კერესელიძემ ახალი თემები შემოიტანა ქართულ პოეზიაში და ხელი შეუწყო მოქალაქეობრივი მოტივების განმტკიცებას. მისი მამხილებელი ლექსები იმდროინდელი პოლიტიკური სისტემის წინააღმდეგ იყო მიმართული, ხოლო პოემა „მწყემსის სიყვარული“ (1855) მხატვრულად ასახავდა გლეხთა ცხოვრებას და კიცხავდა ბატონყმობის იდეურ-ზნეობრივ საფუძვლებს. მისი პოეზიის მთავარი მოტივია პატრიოტიზმი. მრავლად აქვს სატრფიალო ლირიკის ნიმუშები. ი. კერესელიძის ლექსები დიდი პოპულარობით სარგებლობდა, ზოგი მათგანი („ორთა თვალის სინათლევ“, „ქართული სიმღერა“) დღესაც იმღერება. პროზაული თხზულებებიდან საყურადღებოა „მგზავრის წერილები“ (1857-71), რომელშიც მხატვრულად არის აღწერილი [[საქართველო]]ს სხვადასხვა კუთხის ყოფა, კულტურა, მეურნეობა, ისტორიული ნაშთები, ბუნება. აქტუალობითა და პოლიტიკური სიმახვილით გამოირჩევა მის მიერ „ცისკარში“ დაბეჭდილი „სალაყბო ფურცლები“. თანადროულობას ეხმაურებოდა კერესელიძის დრამატული ნაწარმოებები: „აქტიორი“, „მარჩიელობა“, „ტფილისში“, „სადგურის ზედამხედველი“, „დაღესტნის ტყვეები“, კომედიები: „სიქსტი მეხუთე“, „ნუ დაჰკარგავ ძველსა გზასა…“, „ცოლები და ქმრები“ (1860).
+ი. კერესელიძემ ახალი თემები შემოიტანა ქართულ პოეზიაში და ხელი შეუწყო მოქალაქეობრივი მოტივების განმტკიცებას. მისი მამხილებელი ლექსები იმდროინდელი პოლიტიკური სისტემის წინააღმდეგ იყო მიმართული, ხოლო [[პოემა]] „მწყემსის სიყვარული“ (1855) მხატვრულად ასახავდა გლეხთა ცხოვრებას და კიცხავდა ბატონყმობის იდეურ-ზნეობრივ საფუძვლებს. მისი პოეზიის მთავარი მოტივია პატრიოტიზმი. მრავლად აქვს სატრფიალო ლირიკის ნიმუშები. ი. კერესელიძის ლექსები დიდი პოპულარობით სარგებლობდა, ზოგი მათგანი („ორთა თვალის სინათლევ“, „ქართული სიმღერა“) დღესაც იმღერება. პროზაული თხზულებებიდან საყურადღებოა „მგზავრის წერილები“ (1857-71), რომელშიც მხატვრულად არის აღწერილი [[საქართველო]]ს სხვადასხვა კუთხის ყოფა, კულტურა, მეურნეობა, ისტორიული ნაშთები, ბუნება. აქტუალობითა და პოლიტიკური სიმახვილით გამოირჩევა მის მიერ „ცისკარში“ დაბეჭდილი „სალაყბო ფურცლები“. თანადროულობას ეხმაურებოდა კერესელიძის დრამატული ნაწარმოებები: „აქტიორი“, „მარჩიელობა“, „ტფილისში“, „სადგურის ზედამხედველი“, „დაღესტნის ტყვეები“, კომედიები: „სიქსტი მეხუთე“, „ნუ დაჰკარგავ ძველსა გზასა…“, „ცოლები და ქმრები“ (1860).
 ==== გამოცემები ====

@@ ხაზი 1: / ხაზი 1: @@
-[[ფაილი:Ivane kereselidze.png|thumb|200px|ივანე კერესელიძე]]
+[[ფაილი:Ivane kereselidze.png|thumb|150პქ|ივანე კერესელიძე]]
-'''კერესელიძე ივანე''' (1829–1892) — პოეტი, პროზაიკოსი, დრამატურგი, კრიტიკოსი, მთარგმნელი, ჟურნალისტი, ქართული ჟურნალისტიკის ერთ-ერთი ფუძემდებელი. სწავლობდა [[თბილისი|თბილისის]] სასულიერო სასწავლებელში, შემდეგ — კეთილშობილთა გიმნაზიაში (1843-50). დაახლოებული იყო თავისი დროის მოწინავე ადამიანებთან ([[ბარათაშვილი ნიკოლოზ|ნ. ბარათაშვილთან]], [[ორბელიანი გრიგოლ|გ. ორბელიანთან]], [[ყიფიანი დიმიტრი|დ. ყიფიანთან]]). გიმნაზიის დამთავრების შემდეგ მასწავლებლად მიიწვიეს დ. დადიანისა და ე. ჭავჭავაძის სასახლეში. აქ გატარებულმა წლებმა დიდი როლი შეასრულეს მისი საზოგადოებრივ–ლიტერატურული ინტერესების ჩამოყალიბებაში.
+'''კერესელიძე ივანე''' (1829–1892) — პოეტი, პროზაიკოსი, დრამატურგი, კრიტიკოსი, მთარგმნელი, ჟურნალისტი, ქართული ჟურნალისტიკის ერთ-ერთი ფუძემდებელი.
-==<small><small>მოღვაწეობა</small></small>==
-ი. კერესელიძე ეწეოდა მრავალმხრივ მოღვაწეობას: წერდა ლექსებს, მოთხრობებს, პიესებს, კრიტიკულ-პუბლიცისტურ წერილებს, გამოკვლევებს, თარგმნიდა მეცნიერულსა და მხატვრულ თხზულებებს (მისი ნაწერები ქვეყნდებოდა „ცისკარში“, „[[დროება (გაზეთი)|დროებაში]]“, „ივერიაში“, „მწყემსში“); ბეჭდავდა წიგნებს და სათავეში ედგა სხვადასხვა საზოგადოებრივ–საქველმოქმედო წამოწყებას. 1854 წლიდან მეთაურობდა ქართულ დრამატულ დასს. 1857 წ. აღადგინა და გამოსცა „ცისკარი“, რომელსაც 1875 წლამდე რედაქტორობდა; დააარსა და ხელმძღვანელობდა სამეურნეო–აგრონომიულ გაზეთებს: „გუთნის დედას“ (1861–72) და „ცისკარს“ (1887).
+სწავლობდა [[თბილისი|თბილისის]] სასულიერო სასწავლებელში, შემდეგ — კეთილშობილთა გიმნაზიაში (1843-50). დაახლოებული იყო თავისი დროის მოწინავე ადამიანებთან ([[ბარათაშვილი ნიკოლოზ|ნ. ბარათაშვილთან]], [[ორბელიანი გრიგოლ|გ. ორბელიანთან]], [[ყიფიანი დიმიტრი|დ. ყიფიანთან]]). გიმნაზიის დამთავრების შემდეგ მასწავლებლად მიიწვიეს დ. დადიანისა და ე. ჭავჭავაძის სასახლეში. აქ გატარებულმა წლებმა დიდი როლი შეასრულეს მისი საზოგადოებრივ–ლიტერატურული ინტერესების ჩამოყალიბებაში.
 ი. კერესელიძე წერდა ხალხური, სასაუბრო ენით და ახალი სალიტერატურო ენის დამკვიდრების ერთ-ერთი პირველი ენთუზიასტი იყო.
 ==თხზულებანი==
 * ნაოხარი სოფელი, 1855; ლექსები, 1958.
@@ ხაზი 20: / ხაზი 27: @@
 [[კატეგორია:ქართველი მწერლები]]
 [[კატეგორია:ქართველი პოეტები]]
 [[კატეგორია:ქართველი მთარგმნელები]]
 [[კატეგორია:კერესელიძეები]]

←წინა ვერსია		10:09, 18 მარტი 2022-ის ვერსია
ხაზი 1:		ხაზი 1:
		+	[[ფაილი:Ivane kereselidze.JPG\|thumb\|ივანე კერესელიძე]]
	'''კერესელიძე ივანე''' − (1829 − 1892), [[ქართველები\|ქართველი]] მწერალი, პოეტი, პუბლიცისტი. დაიბადა [[თბილისი\|თბილისში]]. 1850 წელს დაამთავრა თბილისის პირველი გიმნაზია. 1851 წელს [[სამეგრელო]]ს მთავარმა დავით დადიანმა მიიწვია ზუგდიდში შვილების აღმზრდელ-მასწავლებლად. 1852 წლიდან დაიწყო საგამომცემლო მოღვაწეობა. 1854 წლიდან მეთაურობდა ქართულ დრამატულ დასს. 1857 წლის იანვარში აღადგინა და გამოსცა ჟურნალი „ცისკარი”, რომელსაც ხელმძღვანელობდა 18 წელი. 1862 წელს დააარსა გაზეთი „გუთნის დედა”, 1887 წლიდან უშვებდა გაზეთ „ცისკარს”. მისი პირველი ლექსები დაიბეჭდა 1851 წელს, გაზეთ „ზაკავკაზსკი ვესტნიკში”, შემდეგ იბეჭდებოდა „დროებაში”, „იმედში”, „ივერიაში” და სხვა ჟურნალ-გაზეთებში. მისი ლექსები „შემიყვარდა ეგ ხმა ტკბილი” და „ჩემო თვალის სინათლევ” პოპულარულ სიმღერებად იქცა. 1855 წელს ცალკე წიგნად გამოსცა პოემები, 1859 წელს — ლექსთა პირველი კრებული.		'''კერესელიძე ივანე''' − (1829 − 1892), [[ქართველები\|ქართველი]] მწერალი, პოეტი, პუბლიცისტი. დაიბადა [[თბილისი\|თბილისში]]. 1850 წელს დაამთავრა თბილისის პირველი გიმნაზია. 1851 წელს [[სამეგრელო]]ს მთავარმა დავით დადიანმა მიიწვია ზუგდიდში შვილების აღმზრდელ-მასწავლებლად. 1852 წლიდან დაიწყო საგამომცემლო მოღვაწეობა. 1854 წლიდან მეთაურობდა ქართულ დრამატულ დასს. 1857 წლის იანვარში აღადგინა და გამოსცა ჟურნალი „ცისკარი”, რომელსაც ხელმძღვანელობდა 18 წელი. 1862 წელს დააარსა გაზეთი „გუთნის დედა”, 1887 წლიდან უშვებდა გაზეთ „ცისკარს”. მისი პირველი ლექსები დაიბეჭდა 1851 წელს, გაზეთ „ზაკავკაზსკი ვესტნიკში”, შემდეგ იბეჭდებოდა „დროებაში”, „იმედში”, „ივერიაში” და სხვა ჟურნალ-გაზეთებში. მისი ლექსები „შემიყვარდა ეგ ხმა ტკბილი” და „ჩემო თვალის სინათლევ” პოპულარულ სიმღერებად იქცა. 1855 წელს ცალკე წიგნად გამოსცა პოემები, 1859 წელს — ლექსთა პირველი კრებული.

@@ ხაზი 1: / ხაზი 1: @@
-[[ფაილი:Ivane kereselidze.JPG|thumb|ივანე კერესელიძე]]
+[[ფაილი:Ivane kereselidze.png|thumb|200px|ივანე კერესელიძე]]
-'''კერესელიძე ივანე''' − (1829 − 1892), [[ქართველები|ქართველი]] მწერალი, პოეტი, პუბლიცისტი.  დაიბადა [[თბილისი|თბილისში]]. 1850 წელს დაამთავრა თბილისის პირველი გიმნაზია. 1851 წელს [[სამეგრელო]]ს მთავარმა დავით დადიანმა მიიწვია ზუგდიდში შვილების აღმზრდელ-მასწავლებლად. 1852 წლიდან დაიწყო საგამომცემლო მოღვაწეობა. 1854 წლიდან მეთაურობდა ქართულ დრამატულ დასს. 1857 წლის იანვარში აღადგინა და გამოსცა ჟურნალი „ცისკარი”, რომელსაც ხელმძღვანელობდა 18 წელი. 1862 წელს დააარსა გაზეთი „გუთნის დედა”, 1887 წლიდან უშვებდა გაზეთ „ცისკარს”. მისი პირველი ლექსები დაიბეჭდა 1851 წელს, გაზეთ „ზაკავკაზსკი ვესტნიკში”, შემდეგ იბეჭდებოდა „დროებაში”, „იმედში”, „ივერიაში” და სხვა ჟურნალ-გაზეთებში. მისი ლექსები „შემიყვარდა ეგ ხმა ტკბილი” და „ჩემო თვალის სინათლევ” პოპულარულ სიმღერებად იქცა. 1855 წელს ცალკე წიგნად გამოსცა პოემები, 1859 წელს — ლექსთა პირველი კრებული.
+'''კერესელიძე ივანე''' (1829–1892) — პოეტი, პროზაიკოსი, დრამატურგი, კრიტიკოსი, მთარგმნელი, ჟურნალისტი, ქართული ჟურნალისტიკის ერთ-ერთი ფუძემდებელი. სწავლობდა [[თბილისი|თბილისის]] სასულიერო სასწავლებელში, შემდეგ — კეთილშობილთა გიმნაზიაში (1843-50). დაახლოებული იყო თავისი დროის მოწინავე ადამიანებთან ([[ბარათაშვილი ნიკოლოზ|ნ. ბარათაშვილთან]], [[ორბელიანი გრიგოლ|გ. ორბელიანთან]], [[ყიფიანი დიმიტრი|დ. ყიფიანთან]]). გიმნაზიის დამთავრების შემდეგ მასწავლებლად მიიწვიეს დ. დადიანისა და ე. ჭავჭავაძის სასახლეში. აქ გატარებულმა წლებმა დიდი როლი შეასრულეს მისი საზოგადოებრივ–ლიტერატურული ინტერესების ჩამოყალიბებაში.
-::: '''სიმღერა'''
+==ლიტერატურა==
+* ზ. ჭიჭინაძე, ივ. კერესელიძე, ტფ., 1902;
-::შემიყვარდა ეგ ხმა ტკბილი,
+* ა. კალანდაძე, ივანე კერესელიძე, ცხოვრება, მოღვაწეობა, შემოქმედება, 1959.
-::დაჰკა გრძნობით დაირასა,
-::თუ ხარ საქართველოს შვილი,
-::ნუ მომაკლებ მაგ ტკბილ ხმასა!
-::მაგა ხმამან სანეტარომ
-::მომიტანა მწუხარება,
-::მასში ისმის სევდიანი
-::ჩემი ქვეყნის მდგომარება.
-::მამა-პაპათ ეგ მაგონებს,
-::ეგ მიწყლულებს ტანჯულ გულსა,
-::ეგ არის, რომ წარმომიდგენს
-::ჩემს სამშობლოს დაჩაგრულსა
-::ტურფავ, დაჰკა, დაჰკა გრძნობით!
-::შემოსძახე ქართველურად;
-::დაჰკა, მაგ ხმას მსურს დავაკლა
-::მსხვერპლად თავი ჩემი სრულად.
-::შენმა მღერამ დამაღრუბლა,
-::მომიმატა მწუხარება.
-::მასში ისმის სევდიანი
-::ჩემი ქვეყნის მდგომარება.
 ==წყარო==
-[[ქართველი პოეტები (ენციკლოპედია)]]
+* [[ქართული მწერლობა: ლექსიკონი-ცნობარი]].
-[[კატეგორია:ქართველი პოეტები]]
 [[კატეგორია:ქართველი მწერლები]]
-[[კატეგორია:ქართველი პუბლიცისტები]]
+[[კატეგორია:ქართველი პოეტები]]
 [[კატეგორია:კერესელიძეები]]