კლერონი - რედაქტირების ისტორია

Tkenchoshvili 17:53, 14 ივლისი 2023-ზე

2023-07-14T17:53:11Z

Tkenchoshvili 11:00, 1 ივნისი 2023-ზე

2023-06-01T11:00:09Z

Tkenchoshvili 10:19, 31 მაისი 2023-ზე

2023-05-31T10:19:32Z

Tkenchoshvili 20:44, 14 მარტი 2023-ზე

2023-03-14T20:44:00Z

Tkenchoshvili: ახალი გვერდი: '''კლერონი''' – (ნამდვილი გვარი და სახელი კლერ ჟოზეფ იპოლიტლერი...

2023-03-14T20:39:20Z

ახალი გვერდი: '''კლერონი''' – (ნამდვილი გვარი და სახელი კლერ ჟოზეფ იპოლიტლერი...

ახალი გვერდი

'''კლერონი''' – (ნამდვილი გვარი და სახელი კლერ ჟოზეფ იპოლიტლერის დე ლატიუდი), ფრანგი მსახიობი ქალი. განმანათლებლური [[კლასიციზმი თეატრალურ ხელოვნებაში|კლასიციზმი]]ს უთვალსაჩინოესი წარმომადგენელი.

1736 წ. შედგა მისი [[დებიუტი]] პარიზში, „კომედი იტალიენის“ სცენაზე. 1737-43 წწ. რუანას და ლილიას დასებში გამოდიოდა სუბრეტი ქალის [[ამპლუა]]ში. 1743 წ. შედგა მისი დებიუტი „კომედი ფრანსეზში“. ერთი თვის შემდეგ შევიდა „სოსიეტერის“ შემადგენლობაში და სულ მალე გახდა საფრანგეთის წამყვანი ტრაგედიული მსახიობი, თამაშობდა „ტრაგიკული პრინცესების როლებს“ სახელი გაითქვა როლების შესრულებით ვოლტერის ტრაგედიებში, რომლებსაც იგი მასზე მორგებით წერდა. დ. დიდროს თეორიაზე დაყრდნობით და ვოლტერის ხელმძღვანელობით იგი გახდა მე-18 ს. ფრანგული თეატრის ერთ-ერთი უმნიშვნელოვანესი რეფორმატორი. ვოლტერი ახდენდა იერსახის ფსიქოლოგიურ ინდივიდუალიზაციას, ებრძოდა არისტოკრატული თეატრის გადაპრანჭულობას, ფართოდ იყენებდა [[პანტომიმა]]ს, ელტვოდა [[თამაში (თეატრი)|თამაშის]] ექსპრესიას და დინამიკას. მან მოახდინა ტრაგიკული დეკლამაციის რეფორმა, უარი თქვა დაქვემდებარებოდა მეტყველების პირობით მელოდიურ [[ინტონაცია]]ს თავის „მემუარებში“ („ფიქრები თეატრალური დეკლამაციის შესახებ“), მან განსაზღვრა პროგრამა, როგორ უნდა იმუშავოს მსახიობმა თავის თავზე და როლზე. იგი მსახიობისაგან მოითხოვდა როლისადმი ანალიტიკურ მიდგომას, ხმის, [[დიქცია|დიქციის]], [[მიმიკა|მიმიკის]], [[ჟესტი]]ს იდეალური ფლობას. თავისი [[გმირი (თეატრი)|გმირების]] ჩაცმულობაში შეიტანა ეთნოგრაფიული და ისტორიული დეტალები.

==წყარო==
[[მსოფლიო თეატრის ენციკლოპედიური ლექსიკონი]]
[[კატეგორია:ფრანგი მსახიობები]]

@@ ხაზი 1: / ხაზი 1: @@
 [[ფაილი:Kleroni.PNG|მარჯვნივ|150პქ|წარწერის ტექსტი]]
-'''კლერონი''' –  (''ფრანგ.'' Claire-Leris de la Tude, ნამდვილი გვარი და სახელი კლერ ჟოზეფ იპოლიტლერის დე ლატიუდი),  25 იანვარი 1723 — 29 იანვარი 1803) ფრანგი მსახიობი ქალი. განმანათლებლური [[კლასიციზმი თეატრალურ ხელოვნებაში|კლასიციზმი]]ს უთვალსაჩინოესი წარმომადგენელი.
+'''კლერონი''' –  (''ფრანგ.'' Claire-Leris de la Tude, ნამდვილი გვარი და სახელი კლერ ჟოზეფ იპოლიტ ლერისდე ლა ტიუდი),  25 იანვარი 1723 — 29 იანვარი 1803) ფრანგი მსახიობი ქალი. განმანათლებლური [[კლასიციზმი თეატრალურ ხელოვნებაში|კლასიციზმი]]ს უთვალსაჩინოესი წარმომადგენელი.
 წ. შედგა მისი [[დებიუტი]] პარიზში, „კომედი იტალიენის“ სცენაზე. 1737-43 წწ. რუანას და ლილიას დასებში გამოდიოდა სუბრეტი ქალის [[ამპლუა]]ში. 1743 წ. შედგა მისი დებიუტი „კომედი ფრანსეზში“. ერთი თვის შემდეგ შევიდა „სოსიეტერის“ შემადგენლობაში და სულ მალე გახდა საფრანგეთის წამყვანი ტრაგედიული მსახიობი, თამაშობდა „ტრაგიკული პრინცესების როლებს“ სახელი გაითქვა როლების შესრულებით [[ვოლტერი]]ს ტრაგედიებში, რომლებსაც იგი მასზე მორგებით წერდა. [[დიდრო დენი|დ. დიდრო]]ს თეორიაზე დაყრდნობით და ვოლტერის ხელმძღვანელობით იგი გახდა მე-18 ს. ფრანგული თეატრის ერთ-ერთი უმნიშვნელოვანესი რეფორმატორი. ვოლტერი ახდენდა იერსახის ფსიქოლოგიურ ინდივიდუალიზაციას, ებრძოდა არისტოკრატული თეატრის გადაპრანჭულობას, ფართოდ იყენებდა [[პანტომიმა]]ს, ელტვოდა [[თამაში (თეატრი)|თამაშის]] ექსპრესიას და დინამიკას. მან მოახდინა ტრაგიკული დეკლამაციის რეფორმა, უარი თქვა დაქვემდებარებოდა მეტყველების პირობით მელოდიურ [[ინტონაცია]]ს თავის „მემუარებში“ („ფიქრები თეატრალური დეკლამაციის შესახებ“), მან განსაზღვრა პროგრამა, როგორ უნდა იმუშავოს მსახიობმა თავის თავზე და როლზე. იგი მსახიობისაგან მოითხოვდა როლისადმი ანალიტიკურ მიდგომას, ხმის, [[დიქცია|დიქციის]], [[მიმიკა|მიმიკის]], [[ჟესტი]]ს იდეალური ფლობას. თავისი [[გმირი (თეატრი)|გმირების]] ჩაცმულობაში შეიტანა ეთნოგრაფიული და ისტორიული დეტალები.
@@ ხაზი 8: / ხაზი 8: @@
 [[მსოფლიო თეატრის ენციკლოპედიური ლექსიკონი]]
 [[კატეგორია:ფრანგი მსახიობები]]

←წინა ვერსია		11:00, 1 ივნისი 2023-ის ვერსია
ხაზი 1:		ხაზი 1:
−	[[ფაილი:Kleroni.PNG\|მარჯვნივ\|წარწერის ტექსტი]]	+	[[ფაილი:Kleroni.PNG\|მარჯვნივ\|150პქ\|წარწერის ტექსტი]]
	'''კლერონი''' – (''ფრანგ.'' Claire-Leris de la Tude, ნამდვილი გვარი და სახელი კლერ ჟოზეფ იპოლიტლერის დე ლატიუდი), 25 იანვარი 1723 — 29 იანვარი 1803) ფრანგი მსახიობი ქალი. განმანათლებლური [[კლასიციზმი თეატრალურ ხელოვნებაში\|კლასიციზმი]]ს უთვალსაჩინოესი წარმომადგენელი.		'''კლერონი''' – (''ფრანგ.'' Claire-Leris de la Tude, ნამდვილი გვარი და სახელი კლერ ჟოზეფ იპოლიტლერის დე ლატიუდი), 25 იანვარი 1723 — 29 იანვარი 1803) ფრანგი მსახიობი ქალი. განმანათლებლური [[კლასიციზმი თეატრალურ ხელოვნებაში\|კლასიციზმი]]ს უთვალსაჩინოესი წარმომადგენელი.

@@ ხაზი 1: / ხაზი 1: @@
 [[ფაილი:Kleroni.PNG|მარჯვნივ|წარწერის ტექსტი]]
-'''კლერონი''' – (ნამდვილი გვარი და სახელი კლერ ჟოზეფ იპოლიტლერის დე ლატიუდი),  25 იანვარი 1723 — 29 იანვარი 1803) ფრანგი მსახიობი ქალი. განმანათლებლური [[კლასიციზმი თეატრალურ ხელოვნებაში|კლასიციზმი]]ს უთვალსაჩინოესი წარმომადგენელი.
+'''კლერონი''' –  (''ფრანგ.'' Claire-Leris de la Tude, ნამდვილი გვარი და სახელი კლერ ჟოზეფ იპოლიტლერის დე ლატიუდი),  25 იანვარი 1723 — 29 იანვარი 1803) ფრანგი მსახიობი ქალი. განმანათლებლური [[კლასიციზმი თეატრალურ ხელოვნებაში|კლასიციზმი]]ს უთვალსაჩინოესი წარმომადგენელი.
-წ. შედგა მისი [[დებიუტი]] პარიზში, „კომედი იტალიენის“ სცენაზე. 1737-43 წწ. რუანას და ლილიას დასებში გამოდიოდა სუბრეტი ქალის [[ამპლუა]]ში. 1743 წ. შედგა მისი დებიუტი „კომედი ფრანსეზში“. ერთი თვის შემდეგ შევიდა „სოსიეტერის“ შემადგენლობაში და სულ მალე გახდა საფრანგეთის წამყვანი ტრაგედიული მსახიობი, თამაშობდა „ტრაგიკული პრინცესების როლებს“ სახელი გაითქვა როლების შესრულებით ვოლტერის ტრაგედიებში, რომლებსაც იგი მასზე მორგებით წერდა. დ. დიდროს თეორიაზე დაყრდნობით და ვოლტერის ხელმძღვანელობით იგი გახდა მე-18 ს. ფრანგული თეატრის ერთ-ერთი უმნიშვნელოვანესი რეფორმატორი. ვოლტერი ახდენდა იერსახის ფსიქოლოგიურ ინდივიდუალიზაციას, ებრძოდა არისტოკრატული თეატრის გადაპრანჭულობას, ფართოდ იყენებდა [[პანტომიმა]]ს, ელტვოდა [[თამაში (თეატრი)|თამაშის]] ექსპრესიას და დინამიკას. მან მოახდინა ტრაგიკული დეკლამაციის რეფორმა, უარი თქვა დაქვემდებარებოდა მეტყველების პირობით მელოდიურ [[ინტონაცია]]ს თავის „მემუარებში“ („ფიქრები თეატრალური დეკლამაციის შესახებ“), მან განსაზღვრა პროგრამა, როგორ უნდა იმუშავოს მსახიობმა თავის თავზე და როლზე. იგი მსახიობისაგან მოითხოვდა როლისადმი ანალიტიკურ მიდგომას, ხმის, [[დიქცია|დიქციის]], [[მიმიკა|მიმიკის]], [[ჟესტი]]ს იდეალური ფლობას. თავისი [[გმირი (თეატრი)|გმირების]] ჩაცმულობაში შეიტანა ეთნოგრაფიული და ისტორიული დეტალები.
+წ. შედგა მისი [[დებიუტი]] პარიზში, „კომედი იტალიენის“ სცენაზე. 1737-43 წწ. რუანას და ლილიას დასებში გამოდიოდა სუბრეტი ქალის [[ამპლუა]]ში. 1743 წ. შედგა მისი დებიუტი „კომედი ფრანსეზში“. ერთი თვის შემდეგ შევიდა „სოსიეტერის“ შემადგენლობაში და სულ მალე გახდა საფრანგეთის წამყვანი ტრაგედიული მსახიობი, თამაშობდა „ტრაგიკული პრინცესების როლებს“ სახელი გაითქვა როლების შესრულებით [[ვოლტერი]]ს ტრაგედიებში, რომლებსაც იგი მასზე მორგებით წერდა. [[დიდრო დენი|დ. დიდრო]]ს თეორიაზე დაყრდნობით და ვოლტერის ხელმძღვანელობით იგი გახდა მე-18 ს. ფრანგული თეატრის ერთ-ერთი უმნიშვნელოვანესი რეფორმატორი. ვოლტერი ახდენდა იერსახის ფსიქოლოგიურ ინდივიდუალიზაციას, ებრძოდა არისტოკრატული თეატრის გადაპრანჭულობას, ფართოდ იყენებდა [[პანტომიმა]]ს, ელტვოდა [[თამაში (თეატრი)|თამაშის]] ექსპრესიას და დინამიკას. მან მოახდინა ტრაგიკული დეკლამაციის რეფორმა, უარი თქვა დაქვემდებარებოდა მეტყველების პირობით მელოდიურ [[ინტონაცია]]ს თავის „მემუარებში“ („ფიქრები თეატრალური დეკლამაციის შესახებ“), მან განსაზღვრა პროგრამა, როგორ უნდა იმუშავოს მსახიობმა თავის თავზე და როლზე. იგი მსახიობისაგან მოითხოვდა როლისადმი ანალიტიკურ მიდგომას, ხმის, [[დიქცია|დიქციის]], [[მიმიკა|მიმიკის]], [[ჟესტი]]ს იდეალური ფლობას. თავისი [[გმირი (თეატრი)|გმირების]] ჩაცმულობაში შეიტანა ეთნოგრაფიული და ისტორიული დეტალები.

←წინა ვერსია		20:44, 14 მარტი 2023-ის ვერსია
ხაზი 1:		ხაზი 1:
−	'''კლერონი''' – (ნამდვილი გვარი და სახელი კლერ ჟოზეფ იპოლიტლერის დე ლატიუდი), ფრანგი მსახიობი ქალი. განმანათლებლური [[კლასიციზმი თეატრალურ ხელოვნებაში\|კლასიციზმი]]ს უთვალსაჩინოესი წარმომადგენელი.	+	[[ფაილი:Kleroni.PNG\|მარჯვნივ\|წარწერის ტექსტი]]
		+	'''კლერონი''' – (ნამდვილი გვარი და სახელი კლერ ჟოზეფ იპოლიტლერის დე ლატიუდი), 25 იანვარი 1723 — 29 იანვარი 1803) ფრანგი მსახიობი ქალი. განმანათლებლური [[კლასიციზმი თეატრალურ ხელოვნებაში\|კლასიციზმი]]ს უთვალსაჩინოესი წარმომადგენელი.

	1736 წ. შედგა მისი [[დებიუტი]] პარიზში, „კომედი იტალიენის“ სცენაზე. 1737-43 წწ. რუანას და ლილიას დასებში გამოდიოდა სუბრეტი ქალის [[ამპლუა]]ში. 1743 წ. შედგა მისი დებიუტი „კომედი ფრანსეზში“. ერთი თვის შემდეგ შევიდა „სოსიეტერის“ შემადგენლობაში და სულ მალე გახდა საფრანგეთის წამყვანი ტრაგედიული მსახიობი, თამაშობდა „ტრაგიკული პრინცესების როლებს“ სახელი გაითქვა როლების შესრულებით ვოლტერის ტრაგედიებში, რომლებსაც იგი მასზე მორგებით წერდა. დ. დიდროს თეორიაზე დაყრდნობით და ვოლტერის ხელმძღვანელობით იგი გახდა მე-18 ს. ფრანგული თეატრის ერთ-ერთი უმნიშვნელოვანესი რეფორმატორი. ვოლტერი ახდენდა იერსახის ფსიქოლოგიურ ინდივიდუალიზაციას, ებრძოდა არისტოკრატული თეატრის გადაპრანჭულობას, ფართოდ იყენებდა [[პანტომიმა]]ს, ელტვოდა [[თამაში (თეატრი)\|თამაშის]] ექსპრესიას და დინამიკას. მან მოახდინა ტრაგიკული დეკლამაციის რეფორმა, უარი თქვა დაქვემდებარებოდა მეტყველების პირობით მელოდიურ [[ინტონაცია]]ს თავის „მემუარებში“ („ფიქრები თეატრალური დეკლამაციის შესახებ“), მან განსაზღვრა პროგრამა, როგორ უნდა იმუშავოს მსახიობმა თავის თავზე და როლზე. იგი მსახიობისაგან მოითხოვდა როლისადმი ანალიტიკურ მიდგომას, ხმის, [[დიქცია\|დიქციის]], [[მიმიკა\|მიმიკის]], [[ჟესტი]]ს იდეალური ფლობას. თავისი [[გმირი (თეატრი)\|გმირების]] ჩაცმულობაში შეიტანა ეთნოგრაფიული და ისტორიული დეტალები.		1736 წ. შედგა მისი [[დებიუტი]] პარიზში, „კომედი იტალიენის“ სცენაზე. 1737-43 წწ. რუანას და ლილიას დასებში გამოდიოდა სუბრეტი ქალის [[ამპლუა]]ში. 1743 წ. შედგა მისი დებიუტი „კომედი ფრანსეზში“. ერთი თვის შემდეგ შევიდა „სოსიეტერის“ შემადგენლობაში და სულ მალე გახდა საფრანგეთის წამყვანი ტრაგედიული მსახიობი, თამაშობდა „ტრაგიკული პრინცესების როლებს“ სახელი გაითქვა როლების შესრულებით ვოლტერის ტრაგედიებში, რომლებსაც იგი მასზე მორგებით წერდა. დ. დიდროს თეორიაზე დაყრდნობით და ვოლტერის ხელმძღვანელობით იგი გახდა მე-18 ს. ფრანგული თეატრის ერთ-ერთი უმნიშვნელოვანესი რეფორმატორი. ვოლტერი ახდენდა იერსახის ფსიქოლოგიურ ინდივიდუალიზაციას, ებრძოდა არისტოკრატული თეატრის გადაპრანჭულობას, ფართოდ იყენებდა [[პანტომიმა]]ს, ელტვოდა [[თამაში (თეატრი)\|თამაშის]] ექსპრესიას და დინამიკას. მან მოახდინა ტრაგიკული დეკლამაციის რეფორმა, უარი თქვა დაქვემდებარებოდა მეტყველების პირობით მელოდიურ [[ინტონაცია]]ს თავის „მემუარებში“ („ფიქრები თეატრალური დეკლამაციის შესახებ“), მან განსაზღვრა პროგრამა, როგორ უნდა იმუშავოს მსახიობმა თავის თავზე და როლზე. იგი მსახიობისაგან მოითხოვდა როლისადმი ანალიტიკურ მიდგომას, ხმის, [[დიქცია\|დიქციის]], [[მიმიკა\|მიმიკის]], [[ჟესტი]]ს იდეალური ფლობას. თავისი [[გმირი (თეატრი)\|გმირების]] ჩაცმულობაში შეიტანა ეთნოგრაფიული და ისტორიული დეტალები.