კუნძა - რედაქტირების ისტორია

Tkenchoshvili: /* წყარო */

2023-06-19T12:53:48Z

‎წყარო

Tkenchoshvili: /* მოსავლიანობა */

2022-08-31T08:10:48Z

‎მოსავლიანობა

Tkenchoshvili: /* სავეგეტაციო პერიოდი და მისი ცალკეული ფაზების მსვლელობა */

2020-09-11T14:17:56Z

‎სავეგეტაციო პერიოდი და მისი ცალკეული ფაზების მსვლელობა

Tkenchoshvili 10:48, 17 იანვარი 2020-ზე

2020-01-17T10:48:02Z

Tkenchoshvili 11:47, 16 იანვარი 2020-ზე

2020-01-16T11:47:35Z

Tkenchoshvili 11:31, 15 იანვარი 2020-ზე

2020-01-15T11:31:41Z

Tkenchoshvili 13:08, 20 დეკემბერი 2019-ზე

2019-12-20T13:08:31Z

Tkenchoshvili 13:11, 20 დეკემბერი 2018-ზე

2018-12-20T13:11:56Z

Tkenchoshvili: /* წყარო */

2018-12-20T13:07:43Z

‎წყარო

Tkenchoshvili 12:37, 26 ნოემბერი 2018-ზე

2018-11-26T12:37:53Z

@@ ხაზი 185: / ხაზი 185: @@
 == წყარო ==
+[[საქართველოს ამპელოგრაფია]]
-[http://www.nplg.gov.ge/ec/ka/cart/search.html?cmd=search&sf=simple&qs%5B0%5D%5Bf%5D=700&qs%5B0%5D%5Bq%5D=&qs%5B1%5D%5Bf%5D=200&qs%5B1%5D%5Bq%5D=%E1%83%A1%E1%83%90%E1%83%A5%E1%83%90%E1%83%A0%E1%83%97%E1%83%95%E1%83%94%E1%83%9A%E1%83%9D%E1%83%A1+%E1%83%90%E1%83%9B%E1%83%9E%E1%83%94%E1%83%9A%E1%83%9D%E1%83%92%E1%83%A0%E1%83%90%E1%83%A4%E1%83%98%E1%83%90&qs%5B2%5D%5Bf%5D=212&qs%5B2%5D%5Bq%5D=&qs%5B3%5D%5Bf%5D=213&qs%5B3%5D%5Bq%5D=&qs%5B4%5D%5Bf%5D=606&qs%5B4%5D%5Bq%5D=&pft=biblio&rnum=10&kbd=en&submit_btn=%E1%83%AB%E1%83%98%E1%83%94%E1%83%91%E1%83%90 საქართველოს ამპელოგრაფია] / [[ნიკოლოზ კეცხოველი|ნ. კეცხოველი]], [[მაქსიმე რამიშვილი|მ. რამიშვილი]], [[დიმიტრი ტაბიძე|დ. ტაბიძე]]; რედ.: დავით მაღრაძე, ლარისა ვაშაკიძე, თეიმურაზ ღლონტი; მხატვ. გიორგი მაღლაკელიძე. - მე-2 გამოც.. - თბილისი, 2012 (შპს Exclusive Print+). - 552 გვ. : ილ., ცხრ.; 32 სმ.. - იბეჭდება 1960 წლის გამოცემის მიხედვით. - გარეკანზე ავტ. აღნიშნულნი არ არიან. - განმარტებები: გვ. 548-549

@@ ხაზი 92: / ხაზი 92: @@
 საწარმოო ვენახებში კუნძას მოსავლიანობა საგრძნობლად მერყეობს ნაკვეთების მდებარეობის, ნიადაგის თვისებებისა და ფორმირება-დატვირთვის მიხედვით.
-ქვემო იმერეთის ალუვიურ ნიადაგებზე 2,25 კვ.მ კვების არეზე, ვაზების ორი მოპირისპირე საკავებელზე და ნეკზე გასხვლის შემთხვევაში, კუნძას მოსავლიანობა 80-100 ცენტნერს აღწევს, ხოლო შუა იმერეთის გაეწრებულ და ნეშომპალა-კარბონატულ ნიადაგებზე მთისა და გორაკების ფერდობებზე კუნძას მოსავლიანობა შედარებით ნაკლებია და საშუალოდ შეადგენს 60-80 ცენტნერს ჰექტარზე.
+ქვემო იმერეთის ალუვიურ ნიადაგებზე 2,25 კვ.მ კვების არეზე, ვაზების ორი მოპირისპირე საკავებელზე და ნეკზე გასხვლის შემთხვევაში, კუნძას მოსავლიანობა 80-100 ცენტნერს აღწევს, ხოლო შუა იმერეთის გაეწრებულ და [[ნეშომპალა]]-კარბონატულ ნიადაგებზე მთისა და გორაკების ფერდობებზე კუნძას მოსავლიანობა შედარებით ნაკლებია და საშუალოდ შეადგენს 60-80 ცენტნერს ჰექტარზე.
 კარგი მოსავლიანობით ხასიათდება კუნძა აფხაზეთშიაც. მევენახეობის ინსტიტუტის დასაყრდენ პუნქტის ნაკვეთზე (სოფ. ახალსოფელი, გუდაუთის რ-ნი) კუნძას მოსავალი 100-120 ცენტნერს აჭარბებს ჰექტარზე.

@@ ხაზი 81: / ხაზი 81: @@
 == აგრობიოლოგიური დახასიათება ==
 === სავეგეტაციო პერიოდი და მისი ცალკეული ფაზების მსვლელობა ===
-დაკვირვებები კუნძას ფენოფაზების მსვლელობაზე წარმოებდა იმერეთში – საქარის საცდელ სადგურზე ქ. ზესტაფონში და კახეთში – მევენახეობის ინსტიტუტის საკოლექციო ვენახში ქ. თელავის მახლობლად. იმერეთში წარმოებულ დაკვირვებების მიხედვით სავეგეტაციო პერიოდის ხანგრძლიობა კვირტის გაშლის დასაწყისიდან [[ყურძენი|ყურძნის]] სრულ სიმწიფემდე 185, ხოლო კახეთში 165 დღეს უდრიდა. კუნძას ყურძენი სრულ სიმწიფეს იმერეთში (საქარა) საშუალოდ 11 ოქტომბერს აღწევს, ხოლო კახეთში (ქ. თელავი) 6 ოქტომბერს. კვირტის გაშლიდან ყურძნის სრულ სიმწიფემდე აქტიურ ტემპერატურათა ჯამი იმერეთში 3790º შეადგენდა, ხოლო კახეთში – 3244º. ამ მონაცემების მიხედვით კუნძა შეიძლება მიეკუთვნოს სიმწიფის III პერიოდის ჯიშებს. იმერეთის სტანდარტული ვაზის ჯიშებთან – [[ციცქა|ციცქასა]] და [[ცოლიკოური|ცოლიკოურთან]] შედარებით კუნძა 10-12 დღით (ერთი პერიოდით) უფრო ადრე მწიფდება. წლების მანძილზე სავეგეტაციო პერიოდის ცალკეულ ფაზების მსვლელობის დასახასიათებლად ქვემოთ მოყვანილია საქარის საცდელ სადგურზე და მევენახეობა-მეღვინეობის ინსტიტუტის საკოლექციო ვენახში წარმოებული დაკვირვებების შედეგები (იხ. ცხრ. 2).
+დაკვირვებები კუნძას ფენოფაზების მსვლელობაზე წარმოებდა იმერეთში – საქარის საცდელ სადგურზე ქ. ზესტაფონში და [[კახეთი|კახეთში]] – მევენახეობის ინსტიტუტის საკოლექციო ვენახში ქ. თელავის მახლობლად. იმერეთში წარმოებულ დაკვირვებების მიხედვით სავეგეტაციო პერიოდის ხანგრძლიობა კვირტის გაშლის დასაწყისიდან [[ყურძენი|ყურძნის]] სრულ სიმწიფემდე 185, ხოლო კახეთში 165 დღეს უდრიდა. კუნძას ყურძენი სრულ სიმწიფეს იმერეთში (საქარა) საშუალოდ 11 ოქტომბერს აღწევს, ხოლო კახეთში (ქ. თელავი) 6 ოქტომბერს. კვირტის გაშლიდან ყურძნის სრულ სიმწიფემდე აქტიურ ტემპერატურათა ჯამი იმერეთში 3790º შეადგენდა, ხოლო კახეთში – 3244º. ამ მონაცემების მიხედვით კუნძა შეიძლება მიეკუთვნოს სიმწიფის III პერიოდის ჯიშებს. იმერეთის სტანდარტული ვაზის ჯიშებთან – [[ციცქა|ციცქასა]] და [[ცოლიკოური|ცოლიკოურთან]] შედარებით კუნძა 10-12 დღით (ერთი პერიოდით) უფრო ადრე მწიფდება. წლების მანძილზე სავეგეტაციო პერიოდის ცალკეულ ფაზების მსვლელობის დასახასიათებლად ქვემოთ მოყვანილია საქარის საცდელ სადგურზე და მევენახეობა-მეღვინეობის ინსტიტუტის საკოლექციო ვენახში წარმოებული დაკვირვებების შედეგები (იხ. ცხრ. 2).
 [[ფაილი:KunZas savegetacio fazebis msvleloba imereTsa da kaxeTSi.png|thumb|500პქ|'''კუნძას სავეგეტაციო ფაზების მსვლელობა იმერეთსა და კახეთში''' <br />(ცხრილი 2.)]]
 იმერეთისა და [[კახეთი]]ს პირობებში კუნძას ერთწლიანი რქები ყურძნის მასობრივი სიმწიფის პერიოდისათვის იღებს საშემოდგომო შეფერვას, ხოლო ფოთოლცვენის დროისათვის სავსებით მწიფდება და კარგად შემოსული – გახევებული ხვდება ზამთრის ყინვებს.

@@ ხაზი 39: / ხაზი 39: @@
 |}
-უფრო ზუსტი 1947 წლის ვენახების მთლიანი აღწერის მონაცემების მიხედვით კუნძას ეკავა [[საქართველო|საქართველოში]] 427,69 ჰექტარი და გავრცელებული იყო იმერეთში, ძირითადად, ქუთაისის, წულუკიძის, ვანის, მაიაკოვსკის, ზესტაფონის, წყალტუბოს და [[რაჭა]]-ლეჩხუმში – ამბროლაურის რაიონში. ვენახების 1953 წ. აღწერის დროს კუნძა მოხვედრილია მწვანეს და გორული მწვანესთან ერთად, რის გამო მისი ფართობი ძლიერ შემცირებულია.
+უფრო ზუსტი 1947 წლის ვენახების მთლიანი აღწერის მონაცემების მიხედვით კუნძას ეკავა [[საქართველო|საქართველოში]] 427,69 ჰექტარი და გავრცელებული იყო იმერეთში, ძირითადად, ქუთაისის, წულუკიძის, ვანის, მაიაკოვსკის, ზესტაფონის, წყალტუბოს და [[რაჭა]]-[[ლეჩხუმი|ლეჩხუმში]] – ამბროლაურის რაიონში. ვენახების 1953 წ. აღწერის დროს კუნძა მოხვედრილია მწვანეს და გორული მწვანესთან ერთად, რის გამო მისი ფართობი ძლიერ შემცირებულია.
 ასე, მაგალითად, მაიაკოვსკის და ვანის რაიონებში ნაჩვენები მწვანე (25 ჰექტ. ფართობი) კუნძაა, ხოლო ქუთაისის, ტყიბულის, წულუკიძის, მაიაკოვსკის და ვანის რაიონებში ნაჩვენები გორული მწვანის 120 ჰექტარი ძირითადად კუნძაა. ეს გამოწვეულია იმით, რომ იმერეთში კუნძა „მწვანეს“ სახელწოდებითაა ცნობილი.

@@ ხაზი 39: / ხაზი 39: @@
 |}
-უფრო ზუსტი 1947 წლის ვენახების მთლიანი აღწერის მონაცემების მიხედვით კუნძას ეკავა [[საქართველო|საქართველოში]] 427,69 ჰექტარი და გავრცელებული იყო იმერეთში, ძირითადად, ქუთაისის, წულუკიძის, ვანის, მაიაკოვსკის, ზესტაფონის, წყალტუბოს და რაჭა-ლეჩხუმში – ამბროლაურის რაიონში. ვენახების 1953 წ. აღწერის დროს კუნძა მოხვედრილია მწვანეს და გორული მწვანესთან ერთად, რის გამო მისი ფართობი ძლიერ შემცირებულია.
+უფრო ზუსტი 1947 წლის ვენახების მთლიანი აღწერის მონაცემების მიხედვით კუნძას ეკავა [[საქართველო|საქართველოში]] 427,69 ჰექტარი და გავრცელებული იყო იმერეთში, ძირითადად, ქუთაისის, წულუკიძის, ვანის, მაიაკოვსკის, ზესტაფონის, წყალტუბოს და [[რაჭა]]-ლეჩხუმში – ამბროლაურის რაიონში. ვენახების 1953 წ. აღწერის დროს კუნძა მოხვედრილია მწვანეს და გორული მწვანესთან ერთად, რის გამო მისი ფართობი ძლიერ შემცირებულია.
 ასე, მაგალითად, მაიაკოვსკის და ვანის რაიონებში ნაჩვენები მწვანე (25 ჰექტ. ფართობი) კუნძაა, ხოლო ქუთაისის, ტყიბულის, წულუკიძის, მაიაკოვსკის და ვანის რაიონებში ნაჩვენები გორული მწვანის 120 ჰექტარი ძირითადად კუნძაა. ეს გამოწვეულია იმით, რომ იმერეთში კუნძა „მწვანეს“ სახელწოდებითაა ცნობილი.

@@ ხაზი 1: / ხაზი 1: @@
 [[ფაილი:Kunza.png|thumb|250პქ|'''კუნძა''' – ადგილობრივი თეთრყურძნიანი ვაზის ჯიში]]
-'''კუნძა''' – ადგილობრივი თეთრყურძნიანი ვაზის ჯიშია, გავრცელებულია ძირითადად ქვემო იმერეთში და იძლევა სუფრის ორდინარულ ღვინოს.
+'''კუნძა''' – ადგილობრივი თეთრყურძნიანი ვაზის ჯიშია, გავრცელებულია ძირითადად ქვემო [[იმერეთი|იმერეთში]] და იძლევა სუფრის ორდინარულ ღვინოს.
 მევენახეობის ლიტერატურულ წყაროებში და ადგილობრივ მევენახეთა შორის კუნძა ცნობილია აგრეთვე „კუმსას“ და „მწვანეს“ სახელწოდებით.

←წინა ვერსია		13:07, 20 დეკემბერი 2018-ის ვერსია
ხაზი 191:		ხაზი 191:

	[[კატეგორია:საქართველოს ამპელოგრაფია]]		[[კატეგორია:საქართველოს ამპელოგრაფია]]
		+	[[კატეგორია:თეთრყურძნიანი საღვინე ჯიშები]]
		+	[[კატეგორია:ვაზის იმერული ჯიშები]]

@@ ხაზი 8: / ხაზი 8: @@
 ძირითადი სახელწოდება „კუნძა“ და დამატებითი „კუმსა“ ჯიშს მიღებული აქვს მტევნების მეტად კუმსი აგებულების გამო. და მართლაც, ჯიში კუნძა მჭიდროდ მარცვალჩასხმულ, მოკლე, განიერ-კონუსისებრი ფორმის მკვრივ მტევნებს ისხამს, რომლებიც თავისი მოყვანილობით კუნძს წააგავს. იმერეთის ზოგიერთ სოფლებში გავრცელებული დამატებითი სახელწოდება „მწვანე“ იმერულ მწვანესთან მსგავსების გამო უნდა ჰქონდეს შერქმეული.
-სუფთა ნარგავების სახით ჯიში გავრცელებულია მხოლოდ დასავლეთ საქართველოში. შედარებით დიდი ფართობი ჯიშს უკავია, ძირითადად, ქვემო იმერეთში, სახელდობრ: წულუკიძის, წყალტუბოს, ტყიბულის, მაიაკოვსკის, ქუთაისის და ვანის რაიონებში. ვენახების 1940 წლის საკავშირო აღწერის მიხედვით კუნძას ფართობი 715 ჰექტარს შეადგენდა. აღნიშნული ფართობი ცალკეული რაიონების მიხედვით შემდეგნაირად იყო განაწილებული (იხ. ცხრ. 1).
+სუფთა ნარგავების სახით ჯიში გავრცელებულია მხოლოდ დასავლეთ [[საქართველო|საქართველოში]]. შედარებით დიდი ფართობი ჯიშს უკავია, ძირითადად, ქვემო იმერეთში, სახელდობრ: წულუკიძის, წყალტუბოს, ტყიბულის, მაიაკოვსკის, ქუთაისის და ვანის რაიონებში. ვენახების 1940 წლის საკავშირო აღწერის მიხედვით კუნძას ფართობი 715 ჰექტარს შეადგენდა. აღნიშნული ფართობი ცალკეული რაიონების მიხედვით შემდეგნაირად იყო განაწილებული (იხ. ცხრ. 1).
@@ ხაზი 82: / ხაზი 82: @@
 == აგრობიოლოგიური დახასიათება ==
 === სავეგეტაციო პერიოდი და მისი ცალკეული ფაზების მსვლელობა ===
-დაკვირვებები კუნძას ფენოფაზების მსვლელობაზე წარმოებდა იმერეთში – საქარის საცდელ სადგურზე ქ. ზესტაფონში და კახეთში – მევენახეობის ინსტიტუტის საკოლექციო ვენახში ქ. თელავის მახლობლად. იმერეთში წარმოებულ დაკვირვებების მიხედვით სავეგეტაციო პერიოდის ხანგრძლიობა კვირტის გაშლის დასაწყისიდან ყურძნის სრულ სიმწიფემდე 185, ხოლო კახეთში 165 დღეს უდრიდა. კუნძას ყურძენი სრულ სიმწიფეს იმერეთში (საქარა) საშუალოდ 11 ოქტომბერს აღწევს, ხოლო კახეთში (ქ. თელავი) 6 ოქტომბერს. კვირტის გაშლიდან ყურძნის სრულ სიმწიფემდე აქტიურ ტემპერატურათა ჯამი იმერეთში 3790º შეადგენდა, ხოლო კახეთში – 3244º. ამ მონაცემების მიხედვით კუნძა შეიძლება მიეკუთვნოს სიმწიფის III პერიოდის ჯიშებს. იმერეთის სტანდარტული ვაზის ჯიშებთან – ციცქასა და ცოლიკოურთან შედარებით კუნძა 10-12 დღით (ერთი პერიოდით) უფრო ადრე მწიფდება. წლების მანძილზე სავეგეტაციო პერიოდის ცალკეულ ფაზების მსვლელობის დასახასიათებლად ქვემოთ მოყვანილია საქარის საცდელ სადგურზე და მევენახეობა-მეღვინეობის ინსტიტუტის საკოლექციო ვენახში წარმოებული დაკვირვებების შედეგები (იხ. ცხრ. 2).
+დაკვირვებები კუნძას ფენოფაზების მსვლელობაზე წარმოებდა იმერეთში – საქარის საცდელ სადგურზე ქ. ზესტაფონში და კახეთში – მევენახეობის ინსტიტუტის საკოლექციო ვენახში ქ. თელავის მახლობლად. იმერეთში წარმოებულ დაკვირვებების მიხედვით სავეგეტაციო პერიოდის ხანგრძლიობა კვირტის გაშლის დასაწყისიდან [[ყურძენი|ყურძნის]] სრულ სიმწიფემდე 185, ხოლო კახეთში 165 დღეს უდრიდა. კუნძას ყურძენი სრულ სიმწიფეს იმერეთში (საქარა) საშუალოდ 11 ოქტომბერს აღწევს, ხოლო კახეთში (ქ. თელავი) 6 ოქტომბერს. კვირტის გაშლიდან ყურძნის სრულ სიმწიფემდე აქტიურ ტემპერატურათა ჯამი იმერეთში 3790º შეადგენდა, ხოლო კახეთში – 3244º. ამ მონაცემების მიხედვით კუნძა შეიძლება მიეკუთვნოს სიმწიფის III პერიოდის ჯიშებს. იმერეთის სტანდარტული ვაზის ჯიშებთან – ციცქასა და ცოლიკოურთან შედარებით კუნძა 10-12 დღით (ერთი პერიოდით) უფრო ადრე მწიფდება. წლების მანძილზე სავეგეტაციო პერიოდის ცალკეულ ფაზების მსვლელობის დასახასიათებლად ქვემოთ მოყვანილია საქარის საცდელ სადგურზე და მევენახეობა-მეღვინეობის ინსტიტუტის საკოლექციო ვენახში წარმოებული დაკვირვებების შედეგები (იხ. ცხრ. 2).
 [[ფაილი:KunZas savegetacio fazebis msvleloba imereTsa da kaxeTSi.png|thumb|500პქ|'''კუნძას სავეგეტაციო ფაზების მსვლელობა იმერეთსა და კახეთში''' <br />(ცხრილი 2.)]]
 იმერეთისა და კახეთის პირობებში კუნძას ერთწლიანი რქები ყურძნის მასობრივი სიმწიფის პერიოდისათვის იღებს საშემოდგომო შეფერვას, ხოლო ფოთოლცვენის დროისათვის სავსებით მწიფდება და კარგად შემოსული – გახევებული ხვდება ზამთრის ყინვებს.