ლიტურგიკა - რედაქტირების ისტორია

Tkenchoshvili 20:00, 26 სექტემბერი 2023-ზე

2023-09-26T20:00:15Z

Tkenchoshvili 19:53, 26 სექტემბერი 2023-ზე

2023-09-26T19:53:17Z

Tkenchoshvili 19:35, 26 სექტემბერი 2023-ზე

2023-09-26T19:35:01Z

Masatiani: ახალი გვერდი: '''ლიტურგიკა''' — სასულიერო მწერლობის დარგი, რომელიც უშუალოდ დ...

2023-09-26T16:44:09Z

ახალი გვერდი: '''ლიტურგიკა''' — სასულიერო მწერლობის დარგი, რომელიც უშუალოდ დ...

ახალი გვერდი

'''ლიტურგიკა''' — სასულიერო მწერლობის დარგი, რომელიც უშუალოდ დაკავშირებულია ღვთისმსახურების აღსრულებასთან. სავარაუდებელია, რომ ლიტურგიკულ წიგნთა საჭიროება [[საქართველო|საქართველოში]] საცნაური გახდა [[ქრისტიანობა|ქრისტიანობის]] შემოღებისთანავე. [[ქართული ენა|ქართულად]] ღვთისმსახურების ასრულება V ს-ის მიწურულიდან უკვე დადასტურებულია. ღვთისმსახურება შედგებოდა სამი ელემენტისგან: საკითხავი [[ბიბლია|საღვთო წერილიდან]], [[ლოცვა|ლოცვები]] და [[საგალობელნი|საგალობელი]] [[ჰიმნი|ჰიმნები]]. ღვთისმსახურებისას კითხულობდნენ [[ახალი აღთქმა|ახალი აღთქმიდან]] [[სახარება|სახარებასა]] და სამოციქულოს, ძველიდან — [[წინასწარმეტყველი|წინასწარმეტყველთაგან]] ამოკრებილ ადგილებს იკითხებოდა საგანგებო სისტემით [[ფსალმუნი|ფსალმუნიც]]. მეორე ელემენტი ღვთისმსახურებისა იყო ლოცვა. წიგნს, რომელიც სხვადასხვა ლოცვებს შეიცავდა, ლოცვანი ეწოდებოდა. მესამე დარგი საღვთისმსახურო წიგნებისა შეიცავდა ჰიმნებს — სასულიერო პოეზიის ნიმუშებს. ჰიმნებში ამკობდნენ დღესასწაულებსა და [[წმინდანები|წმიდანებს]]. [[მართლმადიდებლობა|ქართულმა ეკლესიამ]] იცის ორიგინალური კომპოზიციის საღვთისმსახურო წიგნი — [[გულანი]], რომელშიც თავმოყრილია ყველა ლიტურგიკული წიგნი.

==ლიტერატურა==
* [[კეკელიძე კორნელი|კ. კეკელიძე,]], ქართული ლიტერატურის ისტორია, I, 1960; მისივე Иерусалимский канонарь VII в., 1912; მისივე, Литургические памятники, 1918;
* [[შანიძე აკაკი|ა. შანიძე]], ქართველთა [[პეტრიწონის მონასტერი|მონასტერი ბულგარეთში]], 1971.

==წყარო==
* [[ქართული მწერლობა: ლექსიკონი-ცნობარი]]

[[კატეგორია:სასულიერო მწერლობა]]
[[კატეგორია:ღვთისმსახურება]]
[[კატეგორია:საღვთისმსახურო ლიტერატურა]]

←წინა ვერსია		20:00, 26 სექტემბერი 2023-ის ვერსია
ხაზი 1:		ხაზი 1:
−	'''ლიტურგიკა''' — სასულიერო მწერლობის დარგი, რომელიც უშუალოდ დაკავშირებულია ღვთისმსახურების აღსრულებასთან. სავარაუდებელია, რომ ლიტურგიკულ წიგნთა საჭიროება [[საქართველო\|საქართველოში]] საცნაური გახდა [[ქრისტიანობა\|ქრისტიანობის]] შემოღებისთანავე. [[ქართული ენა\|ქართულად]] ღვთისმსახურების ასრულება V ს-ის მიწურულიდან უკვე დადასტურებულია. ღვთისმსახურება შედგებოდა სამი ელემენტისგან: საკითხავი [[ბიბლია\|საღვთო წერილიდან]], [[ლოცვა\|ლოცვები]] და [[საგალობელნი\|საგალობელი]] [[ჰიმნი\|ჰიმნები]]. ღვთისმსახურებისას კითხულობდნენ [[ახალი აღთქმა\|ახალი აღთქმიდან]] [[სახარება\|სახარებასა]] და სამოციქულოს, ძველიდან — [[წინასწარმეტყველი\|წინასწარმეტყველთაგან]] ამოკრებილ ადგილებს იკითხებოდა საგანგებო სისტემით [[ფსალმუნი\|ფსალმუნიც]]. მეორე ელემენტი ღვთისმსახურებისა იყო ლოცვა. წიგნს, რომელიც სხვადასხვა ლოცვებს შეიცავდა, [[ლოცვანი]] ეწოდებოდა. მესამე დარგი საღვთისმსახურო წიგნებისა შეიცავდა ჰიმნებს — სასულიერო პოეზიის ნიმუშებს. ჰიმნებში ამკობდნენ დღესასწაულებსა და [[წმინდანები\|წმიდანებს]]. ~~[[მართლმადიდებლობა\|~~ქართულმა ეკლესიამ]] იცის ორიგინალური კომპოზიციის საღვთისმსახურო წიგნი — [[გულანი]], რომელშიც თავმოყრილია ყველა ლიტურგიკული წიგნი.	+	'''ლიტურგიკა''' — სასულიერო მწერლობის დარგი, რომელიც უშუალოდ დაკავშირებულია ღვთისმსახურების აღსრულებასთან. სავარაუდებელია, რომ ლიტურგიკულ წიგნთა საჭიროება [[საქართველო\|საქართველოში]] საცნაური გახდა [[ქრისტიანობა\|ქრისტიანობის]] შემოღებისთანავე. [[ქართული ენა\|ქართულად]] ღვთისმსახურების ასრულება V ს-ის მიწურულიდან უკვე დადასტურებულია. ღვთისმსახურება შედგებოდა სამი ელემენტისგან: საკითხავი [[ბიბლია\|საღვთო წერილიდან]], [[ლოცვა\|ლოცვები]] და [[საგალობელნი\|საგალობელი]] [[ჰიმნი\|ჰიმნები]]. ღვთისმსახურებისას კითხულობდნენ [[ახალი აღთქმა\|ახალი აღთქმიდან]] [[სახარება\|სახარებასა]] და სამოციქულოს, ძველიდან — [[წინასწარმეტყველი\|წინასწარმეტყველთაგან]] ამოკრებილ ადგილებს იკითხებოდა საგანგებო სისტემით [[ფსალმუნი\|ფსალმუნიც]]. მეორე ელემენტი ღვთისმსახურებისა იყო [[ლოცვა]]. წიგნს, რომელიც სხვადასხვა ლოცვებს შეიცავდა, [[ლოცვანი]] ეწოდებოდა. მესამე დარგი საღვთისმსახურო წიგნებისა შეიცავდა ჰიმნებს — სასულიერო პოეზიის ნიმუშებს. ჰიმნებში ამკობდნენ დღესასწაულებსა და [[წმინდანები\|წმიდანებს]]. ქართულმა ეკლესიამ იცის ორიგინალური კომპოზიციის საღვთისმსახურო წიგნი — [[გულანი]], რომელშიც თავმოყრილია ყველა ლიტურგიკული წიგნი.

←წინა ვერსია		19:53, 26 სექტემბერი 2023-ის ვერსია
ხაზი 1:		ხაზი 1:
−	'''ლიტურგიკა''' — სასულიერო მწერლობის დარგი, რომელიც უშუალოდ დაკავშირებულია ღვთისმსახურების აღსრულებასთან. სავარაუდებელია, რომ ლიტურგიკულ წიგნთა საჭიროება [[საქართველო\|საქართველოში]] საცნაური გახდა [[ქრისტიანობა\|ქრისტიანობის]] შემოღებისთანავე. [[ქართული ენა\|ქართულად]] ღვთისმსახურების ასრულება V ს-ის მიწურულიდან უკვე დადასტურებულია. ღვთისმსახურება შედგებოდა სამი ელემენტისგან: საკითხავი [[ბიბლია\|საღვთო წერილიდან]], [[ლოცვა\|ლოცვები]] და [[საგალობელნი\|საგალობელი]] [[ჰიმნი\|ჰიმნები]]. ღვთისმსახურებისას კითხულობდნენ [[ახალი აღთქმა\|ახალი აღთქმიდან]] [[სახარება\|სახარებასა]] და სამოციქულოს, ძველიდან — [[წინასწარმეტყველი\|წინასწარმეტყველთაგან]] ამოკრებილ ადგილებს იკითხებოდა საგანგებო სისტემით [[ფსალმუნი\|ფსალმუნიც]]. მეორე ელემენტი ღვთისმსახურებისა იყო ლოცვა. წიგნს, რომელიც სხვადასხვა ლოცვებს შეიცავდა, ლოცვანი ეწოდებოდა. მესამე დარგი საღვთისმსახურო წიგნებისა შეიცავდა ჰიმნებს — სასულიერო პოეზიის ნიმუშებს. ჰიმნებში ამკობდნენ დღესასწაულებსა და [[წმინდანები\|წმიდანებს]]. [[მართლმადიდებლობა\|ქართულმა ეკლესიამ]] იცის ორიგინალური კომპოზიციის საღვთისმსახურო წიგნი — [[გულანი]], რომელშიც თავმოყრილია ყველა ლიტურგიკული წიგნი.	+	'''ლიტურგიკა''' — სასულიერო მწერლობის დარგი, რომელიც უშუალოდ დაკავშირებულია ღვთისმსახურების აღსრულებასთან. სავარაუდებელია, რომ ლიტურგიკულ წიგნთა საჭიროება [[საქართველო\|საქართველოში]] საცნაური გახდა [[ქრისტიანობა\|ქრისტიანობის]] შემოღებისთანავე. [[ქართული ენა\|ქართულად]] ღვთისმსახურების ასრულება V ს-ის მიწურულიდან უკვე დადასტურებულია. ღვთისმსახურება შედგებოდა სამი ელემენტისგან: საკითხავი [[ბიბლია\|საღვთო წერილიდან]], [[ლოცვა\|ლოცვები]] და [[საგალობელნი\|საგალობელი]] [[ჰიმნი\|ჰიმნები]]. ღვთისმსახურებისას კითხულობდნენ [[ახალი აღთქმა\|ახალი აღთქმიდან]] [[სახარება\|სახარებასა]] და სამოციქულოს, ძველიდან — [[წინასწარმეტყველი\|წინასწარმეტყველთაგან]] ამოკრებილ ადგილებს იკითხებოდა საგანგებო სისტემით [[ფსალმუნი\|ფსალმუნიც]]. მეორე ელემენტი ღვთისმსახურებისა იყო ლოცვა. წიგნს, რომელიც სხვადასხვა ლოცვებს შეიცავდა, [[ლოცვანი]] ეწოდებოდა. მესამე დარგი საღვთისმსახურო წიგნებისა შეიცავდა ჰიმნებს — სასულიერო პოეზიის ნიმუშებს. ჰიმნებში ამკობდნენ დღესასწაულებსა და [[წმინდანები\|წმიდანებს]]. [[მართლმადიდებლობა\|ქართულმა ეკლესიამ]] იცის ორიგინალური კომპოზიციის საღვთისმსახურო წიგნი — [[გულანი]], რომელშიც თავმოყრილია ყველა ლიტურგიკული წიგნი.

@@ ხაზი 3: / ხაზი 3: @@
 ==ლიტერატურა==
-* [[კეკელიძე კორნელი|კ. კეკელიძე,]], ქართული ლიტერატურის ისტორია, I, 1960; მისივე Иерусалимский канонарь VII в., 1912; მისივე, Литургические памятники, 1918;
+* [[კეკელიძე კორნელი|კ. კეკელიძე,]], ქართული ლიტერატურის ისტორია, I, 1960;
 * [[შანიძე აკაკი|ა. შანიძე]], ქართველთა [[პეტრიწონის მონასტერი|მონასტერი ბულგარეთში]], 1971.
@@ ხაზი 9: / ხაზი 10: @@
 ==წყარო==
 * [[ქართული მწერლობა: ლექსიკონი-ცნობარი]]
-−
-−
 [[კატეგორია:სასულიერო მწერლობა]]
 [[კატეგორია:ღვთისმსახურება]]