https://www.nplg.gov.ge/wikidict/index.php?action=history&feed=atom&title=%E1%83%9B%E1%83%90%E1%83%9C%E1%83%94_%E1%83%94%E1%83%93%E1%83%A3%E1%83%90%E1%83%A0%E1%83%93 2026-04-27T18:08:43Z ამ გვერდის შესწორებათა ისტორია ვიკიში MediaWiki 1.19.24 https://www.nplg.gov.ge/wikidict/index.php?title=%E1%83%9B%E1%83%90%E1%83%9C%E1%83%94_%E1%83%94%E1%83%93%E1%83%A3%E1%83%90%E1%83%A0%E1%83%93&diff=200008&oldid=prev 2023-07-30T20:58:11Z

<p>‎<span dir="auto"><span class="autocomment">ოლიმპია</span></span></p> <table class='diff diff-contentalign-left'> <col class='diff-marker' /> <col class='diff-content' /> <col class='diff-marker' /> <col class='diff-content' /> <tr valign='top'> <td colspan='2' style="background-color: white; color:black;">←წინა ვერსია</td> <td colspan='2' style="background-color: white; color:black;">20:58, 30 ივლისი 2023-ის ვერსია</td> </tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno">ხაზი 16:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">ხაზი 16:</td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>====ოლიმპია====&#160; &#160;</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>====ოლიმპია====&#160; &#160;</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>[[ფაილი:Olympia.jpg|thumb|400პქ|ედუარდ მანე. ოლიმპია, 1863; ტილო, ზეთი, 1.31X1.91 მ. დ’ორსეს მუზეუმი, პარიზი]]</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>[[ფაილი:Olympia.jpg|thumb|400პქ|ედუარდ მანე. ოლიმპია, 1863; ტილო, ზეთი, 1.31X1.91 მ. დ’ორსეს მუზეუმი, პარიზი]]</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>−</td><td style="background: #ffa; color:black; font-size: smaller;"><div>სკანდალური ნამუშევრის, &quot;საუზმე ბალახზე&quot; დასრულების შემდეგ, მანემ მალევე შექმნა მეორე სურათი &quot;ოლიმპია&quot;. სურათის სათაური დიუმა <del class="diffchange diffchange-inline">უმცროსის </del>რომანისა და პიესის გმირზე, ამავე სახელის მქონე ცნობილ მეძავზე მიანიშნებდა სურათის &quot;საუზმე ბალახზე&quot; მსგავსად, მანეს &quot;ოლიმპიაც&quot; შთაგონებული იყო რენესანსული ნამუშევრით, კერძოდ კი, ტიციანის &quot;ურბინოს ვენერათი&quot;, რომლის ასლიც მანემ ფლორენციაში ყოფნის დროს შეასრულა. ერთი შეხედვით, ნამუშევარი თითქოს პატივს მიაგებდა ტიციანის სიუჟეტს (იმ დროისთვის ჯერ კიდევ სჯეროდათ, რომ ტიციანის სურათზე ვენეციელი კურტიზანი ქალი იყო გამოსახული) და კომპოზიციას. მაგრამ მანემ ტიციანის წამოწოლილი შიშველი ფიგურის სრულიად საპირისპირო თანამედროვე &quot;ორეული&quot; შექმნა. ტიციანის ქალი მომხიბლავია, რბილი და მომრგვალებული ფორმებით, მანეს ფიგურას კი კუთხოვანი და ბრტყელი ფორმები აქვს; ტიციანის ფერები თბილია და ნიუანსებით მდიდარი, მანესი კი - ცივი და მკვეთრი, როგორც ფოტოზე; ტიციანის ვენერა მორცხვად იყურება, მანეს ოლიმპია კი ცივი და ინდიფერენტულია. თანაც, იგი ზემოდან ქვემოთ ქედმაღლურად გვიცქერს და ამით თითქოს ჩვენს ერთგვარ დაქვემდებარებულ მდგომარეობას უსვამს ხაზს. მნახველი თითქოს ისეთივე მიმართებაშია ოლიმპიასთან, როგორც საწოლის უკან მდგარი შავკანიანი მოახლე, რომელიც მას თაიგულს მიართმევს. ჩვენს მიმართ ოლიმიპიას ამ დამოკიდებულებას კიდევ უფრო ამძაფრებს მისი კატის რეაქცია, რომელიც, ტიციანის ტილოზე გამოსახული მძინარე ძაღლისგან განსხვავებით, აჯაგრული დგას. მანე, ტიციანის საპირისპიროდ, მთლიანად &quot;აყირავებს&quot; შიშველი ქალის გამოსახვის ტრადიციულ წესს. გასაკვირი არაა, რომ 1865 წლის სალონში გამოფენილ ამ ნამუშევარს სასტიკი კრიტიკა ხვდა წილად. &#160;</div></td><td class='diff-marker'>+</td><td style="background: #cfc; color:black; font-size: smaller;"><div>სკანდალური ნამუშევრის, &quot;საუზმე ბალახზე&quot; დასრულების შემდეგ, მანემ მალევე შექმნა მეორე სურათი &quot;ოლიმპია&quot;. სურათის სათაური <ins class="diffchange diffchange-inline">[[</ins>დიუმა <ins class="diffchange diffchange-inline">ალექსანდრე (შვილი)|დიუმა უმცროსი]]ს </ins>რომანისა და <ins class="diffchange diffchange-inline">[[პიესა (დრამატული ნაწარმოები)|</ins>პიესის<ins class="diffchange diffchange-inline">]] </ins>გმირზე, ამავე სახელის მქონე ცნობილ მეძავზე მიანიშნებდა სურათის &quot;საუზმე ბალახზე&quot; მსგავსად, მანეს &quot;ოლიმპიაც&quot; შთაგონებული იყო რენესანსული ნამუშევრით, კერძოდ კი, ტიციანის &quot;ურბინოს ვენერათი&quot;, რომლის ასლიც მანემ ფლორენციაში ყოფნის დროს შეასრულა. ერთი შეხედვით, ნამუშევარი თითქოს პატივს მიაგებდა ტიციანის სიუჟეტს (იმ დროისთვის ჯერ კიდევ სჯეროდათ, რომ ტიციანის სურათზე ვენეციელი კურტიზანი ქალი იყო გამოსახული) და კომპოზიციას. მაგრამ მანემ ტიციანის წამოწოლილი შიშველი ფიგურის სრულიად საპირისპირო თანამედროვე &quot;ორეული&quot; შექმნა. ტიციანის ქალი მომხიბლავია, რბილი და მომრგვალებული ფორმებით, მანეს ფიგურას კი კუთხოვანი და ბრტყელი ფორმები აქვს; ტიციანის ფერები თბილია და ნიუანსებით მდიდარი, მანესი კი - ცივი და მკვეთრი, როგორც ფოტოზე; ტიციანის ვენერა მორცხვად იყურება, მანეს ოლიმპია კი ცივი და ინდიფერენტულია. თანაც, იგი ზემოდან ქვემოთ ქედმაღლურად გვიცქერს და ამით თითქოს ჩვენს ერთგვარ დაქვემდებარებულ მდგომარეობას უსვამს ხაზს. მნახველი თითქოს ისეთივე მიმართებაშია ოლიმპიასთან, როგორც საწოლის უკან მდგარი შავკანიანი მოახლე, რომელიც მას თაიგულს მიართმევს. ჩვენს მიმართ ოლიმიპიას ამ დამოკიდებულებას კიდევ უფრო ამძაფრებს მისი კატის რეაქცია, რომელიც, ტიციანის ტილოზე გამოსახული მძინარე ძაღლისგან განსხვავებით, აჯაგრული დგას. მანე, ტიციანის საპირისპიროდ, მთლიანად &quot;აყირავებს&quot; შიშველი ქალის გამოსახვის ტრადიციულ წესს. გასაკვირი არაა, რომ 1865 წლის სალონში გამოფენილ ამ ნამუშევარს სასტიკი კრიტიკა ხვდა წილად.</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>====ბარი ფოლი ბერჟერში====</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>====ბარი ფოლი ბერჟერში====</div></td></tr> </table>

Tkenchoshvili https://www.nplg.gov.ge/wikidict/index.php?title=%E1%83%9B%E1%83%90%E1%83%9C%E1%83%94_%E1%83%94%E1%83%93%E1%83%A3%E1%83%90%E1%83%A0%E1%83%93&diff=137996&oldid=prev 2022-02-01T12:37:00Z

<p></p> <table class='diff diff-contentalign-left'> <col class='diff-marker' /> <col class='diff-content' /> <col class='diff-marker' /> <col class='diff-content' /> <tr valign='top'> <td colspan='2' style="background-color: white; color:black;">←წინა ვერსია</td> <td colspan='2' style="background-color: white; color:black;">12:37, 1 თებერვალი 2022-ის ვერსია</td> </tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno">ხაზი 1:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">ხაზი 1:</td></tr> <tr><td class='diff-marker'>−</td><td style="background: #ffa; color:black; font-size: smaller;"><div>'''ედუარდ მანე''' – (Édouard Manet, 1832-1883) ცნობილი ფრანგი მხატვარი, რომლის შემოქმედებაში აისახა რეალიზმიდან იმპრესიონიზმისკენ გადასვლა. ავანგარდის კონცეფციასთან ერთად, [[საფრანგეთი|საფრანგეთის]] იმ პერიოდის ხელოვნების ფორმირება &quot;მოდერნულობის&quot; იდეამაც განსაზღვრა. მოდერნულობა, რომელიც მუდმივ ცვლილებებსა და განახლებას გულისხმობდა, მჭიდრო კავშირში იყო თანამედროვე ქალაქის ცხოვრების დინამიკასთან. ინდუსტრიალიზებულ სამყაროში ჩამოყალიბებული თანამედროვე ქალაქების ყოფასთან თუ ადამიანთა პოლიტიკურ აქტივობასთან დაკავშირებული თემები ის გასაღებია, რომლის მეშვეობითაც ჩვენ XIX ს-ის მეორე ნახევრის ფრანგული მხატვრობისა და ლიტერატურის გაგებას შევძლებთ. &#160;</div></td><td class='diff-marker'>+</td><td style="background: #cfc; color:black; font-size: smaller;"><div>'''ედუარდ მანე''' – (Édouard Manet, 1832-1883) ცნობილი ფრანგი <ins class="diffchange diffchange-inline">[[</ins>მხატვარი<ins class="diffchange diffchange-inline">]]</ins>, რომლის შემოქმედებაში აისახა რეალიზმიდან იმპრესიონიზმისკენ გადასვლა. ავანგარდის კონცეფციასთან ერთად, [[საფრანგეთი|საფრანგეთის]] იმ პერიოდის ხელოვნების ფორმირება &quot;მოდერნულობის&quot; იდეამაც განსაზღვრა. მოდერნულობა, რომელიც მუდმივ ცვლილებებსა და განახლებას გულისხმობდა, მჭიდრო კავშირში იყო თანამედროვე ქალაქის ცხოვრების დინამიკასთან. ინდუსტრიალიზებულ სამყაროში ჩამოყალიბებული თანამედროვე ქალაქების ყოფასთან თუ ადამიანთა პოლიტიკურ აქტივობასთან დაკავშირებული თემები ის გასაღებია, რომლის მეშვეობითაც ჩვენ XIX ს-ის მეორე ნახევრის ფრანგული მხატვრობისა და ლიტერატურის გაგებას შევძლებთ. &#160;</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>1863 წელს პოეტი შარლ ბოდლერი თავის ესსეში &quot;თანამედროვე ცხოვრების ამსახველი მხატვარი&quot; წერდა: იმისათვის, რომ ხელოვანმა თავისი დროისა და სივრცის შესახებ ისაუბროს, მისი ნამუშევარი თანამედროვეობით უნდა იყოს შთაგონებული. იგი ხელოვანებს მოუწოდებდა, თანამედროვე მანერით &quot;აესახათ ცხოვრების წარმავლობა და მასში გაელვებული მარადისობა&quot; ამისათვის კი გამოეყენებინათ თანამედროვე ურბანული თემები და ვიზუალური სამყაროს ხედვისა და მისი აღწერის მიმართ ახალი მიდგომა შეემუშავებინათ. წარსულთან კავშირის გაწყვეტა გადამწყვეტი იყო აწმყოს შესაცნობად და მის ასასახად. განსაკუთრებით ფოტოგრაფიის გამოგონების შემდეგ მოელოდნენ მხატვრობისაგან რეალობის ასახვის ახალი მეთოდების შემუშავებას. ერთ-ერთი, ვინც ბოდლერის ამ გამოწვევას უპასუხა, ფრანგი მხატვარი ედუარდ მანე (Édouard Manet, 1832-1883) იყო. &#160;</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>1863 წელს პოეტი შარლ ბოდლერი თავის ესსეში &quot;თანამედროვე ცხოვრების ამსახველი მხატვარი&quot; წერდა: იმისათვის, რომ ხელოვანმა თავისი დროისა და სივრცის შესახებ ისაუბროს, მისი ნამუშევარი თანამედროვეობით უნდა იყოს შთაგონებული. იგი ხელოვანებს მოუწოდებდა, თანამედროვე მანერით &quot;აესახათ ცხოვრების წარმავლობა და მასში გაელვებული მარადისობა&quot; ამისათვის კი გამოეყენებინათ თანამედროვე ურბანული თემები და ვიზუალური სამყაროს ხედვისა და მისი აღწერის მიმართ ახალი მიდგომა შეემუშავებინათ. წარსულთან კავშირის გაწყვეტა გადამწყვეტი იყო აწმყოს შესაცნობად და მის ასასახად. განსაკუთრებით ფოტოგრაფიის გამოგონების შემდეგ მოელოდნენ მხატვრობისაგან რეალობის ასახვის ახალი მეთოდების შემუშავებას. ერთ-ერთი, ვინც ბოდლერის ამ გამოწვევას უპასუხა, ფრანგი მხატვარი ედუარდ მანე (Édouard Manet, 1832-1883) იყო. &#160;</div></td></tr> </table>

Tkenchoshvili https://www.nplg.gov.ge/wikidict/index.php?title=%E1%83%9B%E1%83%90%E1%83%9C%E1%83%94_%E1%83%94%E1%83%93%E1%83%A3%E1%83%90%E1%83%A0%E1%83%93&diff=132817&oldid=prev 2021-12-01T09:11:02Z

<p>‎<span dir="auto"><span class="autocomment">ბარი ფოლი ბერჟერში</span></span></p> <table class='diff diff-contentalign-left'> <col class='diff-marker' /> <col class='diff-content' /> <col class='diff-marker' /> <col class='diff-content' /> <tr valign='top'> <td colspan='2' style="background-color: white; color:black;">←წინა ვერსია</td> <td colspan='2' style="background-color: white; color:black;">09:11, 1 დეკემბერი 2021-ის ვერსია</td> </tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno">ხაზი 22:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">ხაზი 22:</td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>მანე თავის ნამუშევრებს, ჩვეულებრივ, ყოველწლიურად წარადგენდა სალონზე, მაგრამ რამდენჯერმე მიღებული უარის შემდეგ, იგი 1867 წელს ისევე მოიქცა, როგორც [[კურბე გუსტავ|კურბე]] - 1855-ში. მან თავისი დამოუკიდებლობა სალონის მიმდებარე ტერიტორიაზე დაქირავებულ დარბაზში გამართული საკუთარი გამოფენით განაცხადა. ამ ნაბიჯმა მანე პროგრესული ხელოვანებისა და მწერლების არაოფიციალურ ლიდერად აქცია, რომლებიც პარიზის მონმარტრის რაიონში, კაფე &quot;გარბუაში&quot; იკრიბებოდნენ. კაფეს ხშირი სტუმრები იყვნენ [[დეგა ედგარ|დეგა]], მონე, [[პისარო კამილ|პისარო]] და [[რენუარი ოგიუსტ პიერ|რენუარი]], ყველა ისინი, ვინც მალე იმპრესიონისტების სახელით ერთად გამოიფინებიან და მანეს წინამძღოლობით აკადემიზმის ტრადიციას დაუპირისპირდებიან. &#160;</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>მანე თავის ნამუშევრებს, ჩვეულებრივ, ყოველწლიურად წარადგენდა სალონზე, მაგრამ რამდენჯერმე მიღებული უარის შემდეგ, იგი 1867 წელს ისევე მოიქცა, როგორც [[კურბე გუსტავ|კურბე]] - 1855-ში. მან თავისი დამოუკიდებლობა სალონის მიმდებარე ტერიტორიაზე დაქირავებულ დარბაზში გამართული საკუთარი გამოფენით განაცხადა. ამ ნაბიჯმა მანე პროგრესული ხელოვანებისა და მწერლების არაოფიციალურ ლიდერად აქცია, რომლებიც პარიზის მონმარტრის რაიონში, კაფე &quot;გარბუაში&quot; იკრიბებოდნენ. კაფეს ხშირი სტუმრები იყვნენ [[დეგა ედგარ|დეგა]], მონე, [[პისარო კამილ|პისარო]] და [[რენუარი ოგიუსტ პიერ|რენუარი]], ყველა ისინი, ვინც მალე იმპრესიონისტების სახელით ერთად გამოიფინებიან და მანეს წინამძღოლობით აკადემიზმის ტრადიციას დაუპირისპირდებიან. &#160;</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>−</td><td style="background: #ffa; color:black; font-size: smaller;"><div>გვიანი ნამუშევრები მანე ამ მხატვრებთან მჭიდროდ თანამშრომლობდა და ხშირად იმპრესიონისტების საყვარელ თემებსაც მიმართავდა, თუმცა, თანამედროვე ურბანული ცხოვრების ამსახველი სცენებისადმი ერთგულებას ყოველთვის ინარჩუნებდა. თავის ბოლო მნიშვნელოვან ნამუშევარში &quot;ბარი ფოლი-ბერჟერში&quot;&#160; იგი თანამედროვე ურბანული ცხოვრების გენდერულ და კლასობრივ ურთიერთობათა კომპლექსურ თემას უბრუნდება. სურათზე ახალგაზრდა გოგონაა წარმოდგენილი, რომელიც ბართან დგას და სასმელებს ყიდის ცნობილ ღამის კლუბში, სადაც ცირკის მსახიობები (აკრობატის ფეხები სურათის ზედა მარცხენა კუთხეში ჩანს) და მუსიკოსები გამოდიან და ვოდევილები თამაშდება. გოგონას ღაჟღაჟა სახე და ტლანქი დახორკლილი ხელები აქვს. კაფე-<del class="diffchange diffchange-inline">შანტანის </del>ნათურებით გაკაშკაშებულ და სარკეებით შექმნილ სივრცეში იგი შებოჭილი და გარიყული ჩანს. თავის თავში ჩაკეტილი, დეპრესიულიც კი, იგი თვალს არ უსწორებს თავის კლიენტებს. ქალიშვილი სურათზე ასახული სცენისგან ერთდროულად განცალკევებულიც არის და მისი ნაწილიცაა, ისე, როგორც გასაყიდად გამოდგმული ლიქიორის ბოთლებით, მანდარინებითა და ყვავილებით შედგენილი [[ნატურმორტი]] სურათის წინა პლანზე. გარდა ამისა, უკან, სარკეში საკმაოდ სექსუალურად მოჩანს ქალის ანარეკლი, რაც, როგორც ჩანს, იმაზე მიანიშნებს, რომ იგი არაფრისგანაა დაცული და სრულიად შესაძლებელია, ბარის რომელიმე შეზარხოშებული სტუმრის სექსუალური ლტოლვის საგნად იქცეს.</div></td><td class='diff-marker'>+</td><td style="background: #cfc; color:black; font-size: smaller;"><div>გვიანი ნამუშევრები მანე ამ მხატვრებთან მჭიდროდ თანამშრომლობდა და ხშირად იმპრესიონისტების საყვარელ თემებსაც მიმართავდა, თუმცა, თანამედროვე ურბანული ცხოვრების ამსახველი სცენებისადმი ერთგულებას ყოველთვის ინარჩუნებდა. თავის ბოლო მნიშვნელოვან ნამუშევარში &quot;ბარი ფოლი-ბერჟერში&quot;&#160; იგი თანამედროვე ურბანული ცხოვრების გენდერულ და კლასობრივ ურთიერთობათა კომპლექსურ თემას უბრუნდება. სურათზე ახალგაზრდა გოგონაა წარმოდგენილი, რომელიც ბართან დგას და სასმელებს ყიდის ცნობილ ღამის კლუბში, სადაც ცირკის მსახიობები (აკრობატის ფეხები სურათის ზედა მარცხენა კუთხეში ჩანს) და მუსიკოსები გამოდიან და ვოდევილები თამაშდება. გოგონას ღაჟღაჟა სახე და ტლანქი დახორკლილი ხელები აქვს. <ins class="diffchange diffchange-inline">[[</ins>კაფე-<ins class="diffchange diffchange-inline">შანტანი]]ს </ins>ნათურებით გაკაშკაშებულ და სარკეებით შექმნილ სივრცეში იგი შებოჭილი და გარიყული ჩანს. თავის თავში ჩაკეტილი, დეპრესიულიც კი, იგი თვალს არ უსწორებს თავის კლიენტებს. ქალიშვილი სურათზე ასახული სცენისგან ერთდროულად განცალკევებულიც არის და მისი ნაწილიცაა, ისე, როგორც გასაყიდად გამოდგმული ლიქიორის ბოთლებით, მანდარინებითა და ყვავილებით შედგენილი [[ნატურმორტი]] სურათის წინა პლანზე. გარდა ამისა, უკან, სარკეში საკმაოდ სექსუალურად მოჩანს ქალის ანარეკლი, რაც, როგორც ჩანს, იმაზე მიანიშნებს, რომ იგი არაფრისგანაა დაცული და სრულიად შესაძლებელია, ბარის რომელიმე შეზარხოშებული სტუმრის სექსუალური ლტოლვის საგნად იქცეს.</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>==წყარო==</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>==წყარო==</div></td></tr> </table>

Tkenchoshvili https://www.nplg.gov.ge/wikidict/index.php?title=%E1%83%9B%E1%83%90%E1%83%9C%E1%83%94_%E1%83%94%E1%83%93%E1%83%A3%E1%83%90%E1%83%A0%E1%83%93&diff=128213&oldid=prev 2021-10-06T11:51:20Z

<p>‎<span dir="auto"><span class="autocomment">ბარი ფოლი ბერჟერში</span></span></p> <table class='diff diff-contentalign-left'> <col class='diff-marker' /> <col class='diff-content' /> <col class='diff-marker' /> <col class='diff-content' /> <tr valign='top'> <td colspan='2' style="background-color: white; color:black;">←წინა ვერსია</td> <td colspan='2' style="background-color: white; color:black;">11:51, 6 ოქტომბერი 2021-ის ვერსია</td> </tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno">ხაზი 22:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">ხაზი 22:</td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>მანე თავის ნამუშევრებს, ჩვეულებრივ, ყოველწლიურად წარადგენდა სალონზე, მაგრამ რამდენჯერმე მიღებული უარის შემდეგ, იგი 1867 წელს ისევე მოიქცა, როგორც [[კურბე გუსტავ|კურბე]] - 1855-ში. მან თავისი დამოუკიდებლობა სალონის მიმდებარე ტერიტორიაზე დაქირავებულ დარბაზში გამართული საკუთარი გამოფენით განაცხადა. ამ ნაბიჯმა მანე პროგრესული ხელოვანებისა და მწერლების არაოფიციალურ ლიდერად აქცია, რომლებიც პარიზის მონმარტრის რაიონში, კაფე &quot;გარბუაში&quot; იკრიბებოდნენ. კაფეს ხშირი სტუმრები იყვნენ [[დეგა ედგარ|დეგა]], მონე, [[პისარო კამილ|პისარო]] და [[რენუარი ოგიუსტ პიერ|რენუარი]], ყველა ისინი, ვინც მალე იმპრესიონისტების სახელით ერთად გამოიფინებიან და მანეს წინამძღოლობით აკადემიზმის ტრადიციას დაუპირისპირდებიან. &#160;</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>მანე თავის ნამუშევრებს, ჩვეულებრივ, ყოველწლიურად წარადგენდა სალონზე, მაგრამ რამდენჯერმე მიღებული უარის შემდეგ, იგი 1867 წელს ისევე მოიქცა, როგორც [[კურბე გუსტავ|კურბე]] - 1855-ში. მან თავისი დამოუკიდებლობა სალონის მიმდებარე ტერიტორიაზე დაქირავებულ დარბაზში გამართული საკუთარი გამოფენით განაცხადა. ამ ნაბიჯმა მანე პროგრესული ხელოვანებისა და მწერლების არაოფიციალურ ლიდერად აქცია, რომლებიც პარიზის მონმარტრის რაიონში, კაფე &quot;გარბუაში&quot; იკრიბებოდნენ. კაფეს ხშირი სტუმრები იყვნენ [[დეგა ედგარ|დეგა]], მონე, [[პისარო კამილ|პისარო]] და [[რენუარი ოგიუსტ პიერ|რენუარი]], ყველა ისინი, ვინც მალე იმპრესიონისტების სახელით ერთად გამოიფინებიან და მანეს წინამძღოლობით აკადემიზმის ტრადიციას დაუპირისპირდებიან. &#160;</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>−</td><td style="background: #ffa; color:black; font-size: smaller;"><div>გვიანი ნამუშევრები მანე ამ მხატვრებთან მჭიდროდ თანამშრომლობდა და ხშირად იმპრესიონისტების საყვარელ თემებსაც მიმართავდა, თუმცა, თანამედროვე ურბანული ცხოვრების ამსახველი სცენებისადმი ერთგულებას ყოველთვის ინარჩუნებდა. თავის ბოლო მნიშვნელოვან ნამუშევარში &quot;ბარი ფოლი-ბერჟერში&quot;&#160; იგი თანამედროვე ურბანული ცხოვრების გენდერულ და კლასობრივ ურთიერთობათა კომპლექსურ თემას უბრუნდება. სურათზე ახალგაზრდა გოგონაა წარმოდგენილი, რომელიც ბართან დგას და სასმელებს ყიდის ცნობილ ღამის კლუბში, სადაც ცირკის მსახიობები (აკრობატის ფეხები სურათის ზედა მარცხენა კუთხეში ჩანს) და მუსიკოსები გამოდიან და ვოდევილები თამაშდება. გოგონას ღაჟღაჟა სახე და ტლანქი დახორკლილი ხელები აქვს. კაფე-შანტანის ნათურებით გაკაშკაშებულ და სარკეებით შექმნილ სივრცეში იგი შებოჭილი და გარიყული ჩანს. თავის თავში ჩაკეტილი, დეპრესიულიც კი, იგი თვალს არ უსწორებს თავის კლიენტებს. ქალიშვილი სურათზე ასახული სცენისგან ერთდროულად განცალკევებულიც არის და მისი ნაწილიცაა, ისე, როგორც გასაყიდად გამოდგმული ლიქიორის ბოთლებით, მანდარინებითა და ყვავილებით შედგენილი ნატურმორტი სურათის წინა პლანზე. გარდა ამისა, უკან, სარკეში საკმაოდ სექსუალურად მოჩანს ქალის ანარეკლი, რაც, როგორც ჩანს, იმაზე მიანიშნებს, რომ იგი არაფრისგანაა დაცული და სრულიად შესაძლებელია, ბარის რომელიმე შეზარხოშებული სტუმრის სექსუალური ლტოლვის საგნად იქცეს.</div></td><td class='diff-marker'>+</td><td style="background: #cfc; color:black; font-size: smaller;"><div>გვიანი ნამუშევრები მანე ამ მხატვრებთან მჭიდროდ თანამშრომლობდა და ხშირად იმპრესიონისტების საყვარელ თემებსაც მიმართავდა, თუმცა, თანამედროვე ურბანული ცხოვრების ამსახველი სცენებისადმი ერთგულებას ყოველთვის ინარჩუნებდა. თავის ბოლო მნიშვნელოვან ნამუშევარში &quot;ბარი ფოლი-ბერჟერში&quot;&#160; იგი თანამედროვე ურბანული ცხოვრების გენდერულ და კლასობრივ ურთიერთობათა კომპლექსურ თემას უბრუნდება. სურათზე ახალგაზრდა გოგონაა წარმოდგენილი, რომელიც ბართან დგას და სასმელებს ყიდის ცნობილ ღამის კლუბში, სადაც ცირკის მსახიობები (აკრობატის ფეხები სურათის ზედა მარცხენა კუთხეში ჩანს) და მუსიკოსები გამოდიან და ვოდევილები თამაშდება. გოგონას ღაჟღაჟა სახე და ტლანქი დახორკლილი ხელები აქვს. კაფე-შანტანის ნათურებით გაკაშკაშებულ და სარკეებით შექმნილ სივრცეში იგი შებოჭილი და გარიყული ჩანს. თავის თავში ჩაკეტილი, დეპრესიულიც კი, იგი თვალს არ უსწორებს თავის კლიენტებს. ქალიშვილი სურათზე ასახული სცენისგან ერთდროულად განცალკევებულიც არის და მისი ნაწილიცაა, ისე, როგორც გასაყიდად გამოდგმული ლიქიორის ბოთლებით, მანდარინებითა და ყვავილებით შედგენილი <ins class="diffchange diffchange-inline">[[</ins>ნატურმორტი<ins class="diffchange diffchange-inline">]] </ins>სურათის წინა პლანზე. გარდა ამისა, უკან, სარკეში საკმაოდ სექსუალურად მოჩანს ქალის ანარეკლი, რაც, როგორც ჩანს, იმაზე მიანიშნებს, რომ იგი არაფრისგანაა დაცული და სრულიად შესაძლებელია, ბარის რომელიმე შეზარხოშებული სტუმრის სექსუალური ლტოლვის საგნად იქცეს.</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>==წყარო==</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>==წყარო==</div></td></tr> </table>

Tkenchoshvili https://www.nplg.gov.ge/wikidict/index.php?title=%E1%83%9B%E1%83%90%E1%83%9C%E1%83%94_%E1%83%94%E1%83%93%E1%83%A3%E1%83%90%E1%83%A0%E1%83%93&diff=59895&oldid=prev 2018-07-31T08:25:42Z

<p></p> <a href="https://www.nplg.gov.ge/wikidict/index.php?title=%E1%83%9B%E1%83%90%E1%83%9C%E1%83%94_%E1%83%94%E1%83%93%E1%83%A3%E1%83%90%E1%83%A0%E1%83%93&amp;diff=59895&amp;oldid=59894">ცვლილებების ჩვენება</a>

Tkenchoshvili https://www.nplg.gov.ge/wikidict/index.php?title=%E1%83%9B%E1%83%90%E1%83%9C%E1%83%94_%E1%83%94%E1%83%93%E1%83%A3%E1%83%90%E1%83%A0%E1%83%93&diff=59894&oldid=prev 2018-07-31T08:17:04Z

<p>‎<span dir="auto"><span class="autocomment">ოლიმპია</span></span></p> <table class='diff diff-contentalign-left'> <col class='diff-marker' /> <col class='diff-content' /> <col class='diff-marker' /> <col class='diff-content' /> <tr valign='top'> <td colspan='2' style="background-color: white; color:black;">←წინა ვერსია</td> <td colspan='2' style="background-color: white; color:black;">08:17, 31 ივლისი 2018-ის ვერსია</td> </tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno">ხაზი 10:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">ხაზი 10:</td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>აშკარაა, რომ მანემ საუზმე ბალახზე ლუვრში დაცული რენესანსის ვენეციური სკოლის ტილოს, სოფლის კონცერტის თანამედროვე ვერსიად ჩაიფიქრა. სურათი ადრე ჯორჯონეს მიეწერებოდა, მაგრამ ახლა, სავარაუდოდ, ერთობლივად, ტიციანსა და ჯორჯონეს, ან, უფრო, მხოლოდ ტიციანს მიეკუთვნება. მანეს კომპოზიცია მარკანტონიო რაიმონდის მიერ რაფაელის [[პარისი|პარისის]] სამსჯავროს მიხედვით შესრულებულ გრავიურასაც ეხმიანება, რომელიც, თავის მხრივ, მდინარის ღვთაებებისა და ნიმფების ამსახველი კლასიკური რელიეფების საფუძველზე იყო შექმნილი. როგორც უნდა იყოს, მხატვრის შესრულების თანამედროვე სტილთან შერწყმული სცენის თანამედროვე ინტერპრეტაცია მიზანმიმართულად პროვოკაციული იყო. კლასიკურ ხელოვნებაზე მიმანიშნებელი ფორმით წარმოდგენილი თანამედროვე ცხოვრების ჩრდილოვანი მხარე მხოლოდ მანეს სუბვერსიულობას ააშკარავებდა. მკვეთრად განათებული ნიუ, ცივი ფერები, ფიგურათა სიბრტყობრიობა და სილუეტურობა, რის გამოც ფერწერულ ფონზე წარმოდგენილი ფიგურები აპლიკაციურ ხასიათს იძენდნენ, საზოგადოების შეშფოთებას იწვევდა, საზოდაგოებისა, რომელიც რაციონალურად აგებულ გარემოში მოთავსებულ, რბილი გრადაციებითა და ჩრდილებით მო¬დელირებულ, გლუვ ფორმებს იყო შეჩვეული.</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>აშკარაა, რომ მანემ საუზმე ბალახზე ლუვრში დაცული რენესანსის ვენეციური სკოლის ტილოს, სოფლის კონცერტის თანამედროვე ვერსიად ჩაიფიქრა. სურათი ადრე ჯორჯონეს მიეწერებოდა, მაგრამ ახლა, სავარაუდოდ, ერთობლივად, ტიციანსა და ჯორჯონეს, ან, უფრო, მხოლოდ ტიციანს მიეკუთვნება. მანეს კომპოზიცია მარკანტონიო რაიმონდის მიერ რაფაელის [[პარისი|პარისის]] სამსჯავროს მიხედვით შესრულებულ გრავიურასაც ეხმიანება, რომელიც, თავის მხრივ, მდინარის ღვთაებებისა და ნიმფების ამსახველი კლასიკური რელიეფების საფუძველზე იყო შექმნილი. როგორც უნდა იყოს, მხატვრის შესრულების თანამედროვე სტილთან შერწყმული სცენის თანამედროვე ინტერპრეტაცია მიზანმიმართულად პროვოკაციული იყო. კლასიკურ ხელოვნებაზე მიმანიშნებელი ფორმით წარმოდგენილი თანამედროვე ცხოვრების ჩრდილოვანი მხარე მხოლოდ მანეს სუბვერსიულობას ააშკარავებდა. მკვეთრად განათებული ნიუ, ცივი ფერები, ფიგურათა სიბრტყობრიობა და სილუეტურობა, რის გამოც ფერწერულ ფონზე წარმოდგენილი ფიგურები აპლიკაციურ ხასიათს იძენდნენ, საზოგადოების შეშფოთებას იწვევდა, საზოდაგოებისა, რომელიც რაციონალურად აგებულ გარემოში მოთავსებულ, რბილი გრადაციებითა და ჩრდილებით მო¬დელირებულ, გლუვ ფორმებს იყო შეჩვეული.</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>−</td><td style="background: #ffa; color:black; font-size: smaller;"><div>==ოლიმპია==&#160; &#160;</div></td><td class='diff-marker'>+</td><td style="background: #cfc; color:black; font-size: smaller;"><div><ins class="diffchange diffchange-inline">==</ins>==ოლიმპია<ins class="diffchange diffchange-inline">==</ins>==&#160; &#160;</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>[[ფაილი:Olympia.jpg|thumb|400პქ|ედუარდ მანე. ოლიმპია, 1863; ტილო, ზეთი, 1.31X1.91 მ. დ’ორსეს მუზეუმი, პარიზი]]</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>[[ფაილი:Olympia.jpg|thumb|400პქ|ედუარდ მანე. ოლიმპია, 1863; ტილო, ზეთი, 1.31X1.91 მ. დ’ორსეს მუზეუმი, პარიზი]]</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>სკანდალური ნამუშევრის, &quot;საუზმე ბალახზე დასრულების შემდეგ, მანემ მალევე შექმნა მეორე სურათი ოლიმპია. სურათის სათაური დიუმა უმცროსის რომანისა და პიესის გმირზე, ამავე სახელის მქონე ცნობილ მეძავზე მიანიშნებდა სურათის საუზმე ბალახზე მსგავსად, მანეს ოლიმპიაც შთაგონებული იყო რენესანსული ნამუშევრით, კერძოდ კი, ტიციანის ურბინოს ვენერათი, რომლის ასლიც მანემ ფლორენციაში ყოფნის დროს შეასრულა. ერთი შეხედვით, ნამუშევარი თითქოს პატივს მიაგებდა ტიციანის სიუჟეტს (იმ დროისთვის ჯერ კიდევ სჯეროდათ, რომ ტიციანის სურათზე ვენეციელი კურტიზანი ქალი იყო გამოსახული) და კომპოზიციას. მაგრამ მანემ ტიციანის წამოწოლილი შიშველი ფიგურის სრულიად საპირისპირო თანამედროვე &quot;ორეული&quot; შექმნა. ტიციანის ქალი მომხიბლავია, რბილი და მომრგვალებული ფორმებით, მანეს ფიგურას კი კუთხოვანი და ბრტყელი ფორმები აქვს; ტიციანის ფერები თბილია და ნიუანსებით მდიდარი, მანესი კი - ცივი და მკვეთრი, როგორც ფოტოზე; ტიციანის ვენერა მორცხვად იყურება, მანეს ოლიმპია კი ცივი და ინდიფერენტულია. თანაც, იგი ზემოდან ქვემოთ ქედმაღლურად გვიცქერს და ამით თითქოს ჩვენს ერთგვარ დაქვემდებარებულ მდგომარეობას უსვამს ხაზს. მნახველი თითქოს ისეთივე მიმართებაშია ოლიმპიასთან, როგორც საწოლის უკან მდ¬გარი შავკანიანი მოახლე, რომელიც მას თაიგულს მიართმევს. ჩვენს მიმართ ოლიმიპიას ამ დამოკიდებულებას კიდევ უფრო ამძაფრებს მისი კატის რეაქცია, რომელიც, ტიციანის ტილოზე გამოსახული მძინარე ძაღლისგან განსხვავებით, აჯაგრული დგას. მანე, ტიციანის საპირისპიროდ, მთლიანად &quot;აყირავებს&quot; შიშველი ქალის გამოსახვის ტრადიციულ წესს. გასაკვირი არაა, რომ 1865 წლის სალონში გამოფენილ ამ ნამუშევარს სასტიკი კრიტიკა ხვდა წილად. &#160;</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>სკანდალური ნამუშევრის, &quot;საუზმე ბალახზე დასრულების შემდეგ, მანემ მალევე შექმნა მეორე სურათი ოლიმპია. სურათის სათაური დიუმა უმცროსის რომანისა და პიესის გმირზე, ამავე სახელის მქონე ცნობილ მეძავზე მიანიშნებდა სურათის საუზმე ბალახზე მსგავსად, მანეს ოლიმპიაც შთაგონებული იყო რენესანსული ნამუშევრით, კერძოდ კი, ტიციანის ურბინოს ვენერათი, რომლის ასლიც მანემ ფლორენციაში ყოფნის დროს შეასრულა. ერთი შეხედვით, ნამუშევარი თითქოს პატივს მიაგებდა ტიციანის სიუჟეტს (იმ დროისთვის ჯერ კიდევ სჯეროდათ, რომ ტიციანის სურათზე ვენეციელი კურტიზანი ქალი იყო გამოსახული) და კომპოზიციას. მაგრამ მანემ ტიციანის წამოწოლილი შიშველი ფიგურის სრულიად საპირისპირო თანამედროვე &quot;ორეული&quot; შექმნა. ტიციანის ქალი მომხიბლავია, რბილი და მომრგვალებული ფორმებით, მანეს ფიგურას კი კუთხოვანი და ბრტყელი ფორმები აქვს; ტიციანის ფერები თბილია და ნიუანსებით მდიდარი, მანესი კი - ცივი და მკვეთრი, როგორც ფოტოზე; ტიციანის ვენერა მორცხვად იყურება, მანეს ოლიმპია კი ცივი და ინდიფერენტულია. თანაც, იგი ზემოდან ქვემოთ ქედმაღლურად გვიცქერს და ამით თითქოს ჩვენს ერთგვარ დაქვემდებარებულ მდგომარეობას უსვამს ხაზს. მნახველი თითქოს ისეთივე მიმართებაშია ოლიმპიასთან, როგორც საწოლის უკან მდ¬გარი შავკანიანი მოახლე, რომელიც მას თაიგულს მიართმევს. ჩვენს მიმართ ოლიმიპიას ამ დამოკიდებულებას კიდევ უფრო ამძაფრებს მისი კატის რეაქცია, რომელიც, ტიციანის ტილოზე გამოსახული მძინარე ძაღლისგან განსხვავებით, აჯაგრული დგას. მანე, ტიციანის საპირისპიროდ, მთლიანად &quot;აყირავებს&quot; შიშველი ქალის გამოსახვის ტრადიციულ წესს. გასაკვირი არაა, რომ 1865 წლის სალონში გამოფენილ ამ ნამუშევარს სასტიკი კრიტიკა ხვდა წილად. &#160;</div></td></tr> </table>

Tkenchoshvili https://www.nplg.gov.ge/wikidict/index.php?title=%E1%83%9B%E1%83%90%E1%83%9C%E1%83%94_%E1%83%94%E1%83%93%E1%83%A3%E1%83%90%E1%83%A0%E1%83%93&diff=59893&oldid=prev 2018-07-31T08:16:30Z

<p></p> <a href="https://www.nplg.gov.ge/wikidict/index.php?title=%E1%83%9B%E1%83%90%E1%83%9C%E1%83%94_%E1%83%94%E1%83%93%E1%83%A3%E1%83%90%E1%83%A0%E1%83%93&amp;diff=59893&amp;oldid=59892">ცვლილებების ჩვენება</a>

Tkenchoshvili https://www.nplg.gov.ge/wikidict/index.php?title=%E1%83%9B%E1%83%90%E1%83%9C%E1%83%94_%E1%83%94%E1%83%93%E1%83%A3%E1%83%90%E1%83%A0%E1%83%93&diff=59892&oldid=prev 2018-07-31T08:15:07Z

<p></p> <table class='diff diff-contentalign-left'> <col class='diff-marker' /> <col class='diff-content' /> <col class='diff-marker' /> <col class='diff-content' /> <tr valign='top'> <td colspan='2' style="background-color: white; color:black;">←წინა ვერსია</td> <td colspan='2' style="background-color: white; color:black;">08:15, 31 ივლისი 2018-ის ვერსია</td> </tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno">ხაზი 2:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">ხაზი 2:</td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>1863 წელს პოეტი შარლ ბოდლერი თავის ესსეში &quot;თანამედროვე ცხოვრების ამსახველი მხატვარი&quot; წერდა: იმისათვის, რომ ხელოვანმა თავისი დროისა და სივრცის შესახებ ისაუბროს, მისი ნამუშევარი თანამედროვეობით უნდა იყოს შთაგონებული. იგი ხელოვანებს მოუწოდებდა, თანამედროვე მანერით &quot;აესახათ ცხოვრების წარმავლობა და მასში გაელვებული მარადისობა&quot; ამისათვის კი გამოეყენებინათ თანამედროვე ურბანული თემები და ვიზუალური სამყაროს ხედვისა და მისი აღწერის მიმართ ახალი მიდგომა შეემუშავებინათ. წარსულთან კავშირის გაწყვეტა გადამწყვეტი იყო აწმყოს შესაცნობად და მის ასასახად. განსაკუთრებით ფოტოგრაფიის გამოგონების შემდეგ მოელოდნენ მხატვრობისაგან რეალობის ასახვის ახალი მეთოდების შემუშავებას. ერთ-ერთი, ვინც ბოდლერის ამ გამოწვევას უპასუხა, ფრანგი მხატვარი ედუარდ მანე (Édouard Manet, 1832-1883) იყო. &#160;</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>1863 წელს პოეტი შარლ ბოდლერი თავის ესსეში &quot;თანამედროვე ცხოვრების ამსახველი მხატვარი&quot; წერდა: იმისათვის, რომ ხელოვანმა თავისი დროისა და სივრცის შესახებ ისაუბროს, მისი ნამუშევარი თანამედროვეობით უნდა იყოს შთაგონებული. იგი ხელოვანებს მოუწოდებდა, თანამედროვე მანერით &quot;აესახათ ცხოვრების წარმავლობა და მასში გაელვებული მარადისობა&quot; ამისათვის კი გამოეყენებინათ თანამედროვე ურბანული თემები და ვიზუალური სამყაროს ხედვისა და მისი აღწერის მიმართ ახალი მიდგომა შეემუშავებინათ. წარსულთან კავშირის გაწყვეტა გადამწყვეტი იყო აწმყოს შესაცნობად და მის ასასახად. განსაკუთრებით ფოტოგრაფიის გამოგონების შემდეგ მოელოდნენ მხატვრობისაგან რეალობის ასახვის ახალი მეთოდების შემუშავებას. ერთ-ერთი, ვინც ბოდლერის ამ გამოწვევას უპასუხა, ფრანგი მხატვარი ედუარდ მანე (Édouard Manet, 1832-1883) იყო. &#160;</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>−</td><td style="background: #ffa; color:black; font-size: smaller;"><div>==საუზმე ბალახზე==</div></td><td class='diff-marker'>+</td><td style="background: #cfc; color:black; font-size: smaller;"><div><ins class="diffchange diffchange-inline">==</ins>==საუზმე ბალახზე<ins class="diffchange diffchange-inline">==</ins>==</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>[[ფაილი:Dejeuner-sur-l-herbe.jpg|thumb|400პქ|ედუარდ მანე. საუზმე ბალახზე, 1863; ტილო, ზეთი, 2.13X2.64 მ. დ’ორსეს მუზეუმი, პარიზი]]</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>[[ფაილი:Dejeuner-sur-l-herbe.jpg|thumb|400პქ|ედუარდ მანე. საუზმე ბალახზე, 1863; ტილო, ზეთი, 2.13X2.64 მ. დ’ორსეს მუზეუმი, პარიზი]]</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td></tr> <tr><td colspan="2" class="diff-lineno">ხაზი 12:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">ხაზი 12:</td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>სკანდალური ნამუშევრის, &quot;საუზმე ბალახზე დასრულების შემდეგ, მანემ მალევე შექმნა მეორე სურათი ოლიმპია. სურათის სათაური დიუმა უმცროსის რომანისა და პიესის გმირზე, ამავე სახელის მქონე ცნობილ მეძავზე მიანიშნებდა სურათის საუზმე ბალახზე მსგავსად, მანეს ოლიმპიაც შთაგონებული იყო რენესანსული ნამუშევრით, კერძოდ კი, ტიციანის ურბინოს ვენერათი, რომლის ასლიც მანემ ფლორენციაში ყოფნის დროს შეასრულა. ერთი შეხედვით, ნამუშევარი თითქოს პატივს მიაგებდა ტიციანის სიუჟეტს (იმ დროისთვის ჯერ კიდევ სჯეროდათ, რომ ტიციანის სურათზე ვენეციელი კურტიზანი ქალი იყო გამოსახული) და კომპოზიციას. მაგრამ მანემ ტიციანის წამოწოლილი შიშველი ფიგურის სრულიად საპირისპირო თანამედროვე &quot;ორეული&quot; შექმნა. ტიციანის ქალი მომხიბლავია, რბილი და მომრგვალებული ფორმებით, მანეს ფიგურას კი კუთხოვანი და ბრტყელი ფორმები აქვს; ტიციანის ფერები თბილია და ნიუანსებით მდიდარი, მანესი კი - ცივი და მკვეთრი, როგორც ფოტოზე; ტიციანის ვენერა მორცხვად იყურება, მანეს ოლიმპია კი ცივი და ინდიფერენტულია. თანაც, იგი ზემოდან ქვემოთ ქედმაღლურად გვიცქერს და ამით თითქოს ჩვენს ერთგვარ დაქვემდებარებულ მდგომარეობას უსვამს ხაზს. მნახველი თითქოს ისეთივე მიმართებაშია ოლიმპიასთან, როგორც საწოლის უკან მდ¬გარი შავკანიანი მოახლე, რომელიც მას თაიგულს მიართმევს. ჩვენს მიმართ ოლიმიპიას ამ დამოკიდებულებას კიდევ უფრო ამძაფრებს მისი კატის რეაქცია, რომელიც, ტიციანის ტილოზე გამოსახული მძინარე ძაღლისგან განსხვავებით, აჯაგრული დგას. მანე, ტიციანის საპირისპიროდ, მთლიანად &quot;აყირავებს&quot; შიშველი ქალის გამოსახვის ტრადიციულ წესს. გასაკვირი არაა, რომ 1865 წლის სალონში გამოფენილ ამ ნამუშევარს სასტიკი კრიტიკა ხვდა წილად. &#160;</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>სკანდალური ნამუშევრის, &quot;საუზმე ბალახზე დასრულების შემდეგ, მანემ მალევე შექმნა მეორე სურათი ოლიმპია. სურათის სათაური დიუმა უმცროსის რომანისა და პიესის გმირზე, ამავე სახელის მქონე ცნობილ მეძავზე მიანიშნებდა სურათის საუზმე ბალახზე მსგავსად, მანეს ოლიმპიაც შთაგონებული იყო რენესანსული ნამუშევრით, კერძოდ კი, ტიციანის ურბინოს ვენერათი, რომლის ასლიც მანემ ფლორენციაში ყოფნის დროს შეასრულა. ერთი შეხედვით, ნამუშევარი თითქოს პატივს მიაგებდა ტიციანის სიუჟეტს (იმ დროისთვის ჯერ კიდევ სჯეროდათ, რომ ტიციანის სურათზე ვენეციელი კურტიზანი ქალი იყო გამოსახული) და კომპოზიციას. მაგრამ მანემ ტიციანის წამოწოლილი შიშველი ფიგურის სრულიად საპირისპირო თანამედროვე &quot;ორეული&quot; შექმნა. ტიციანის ქალი მომხიბლავია, რბილი და მომრგვალებული ფორმებით, მანეს ფიგურას კი კუთხოვანი და ბრტყელი ფორმები აქვს; ტიციანის ფერები თბილია და ნიუანსებით მდიდარი, მანესი კი - ცივი და მკვეთრი, როგორც ფოტოზე; ტიციანის ვენერა მორცხვად იყურება, მანეს ოლიმპია კი ცივი და ინდიფერენტულია. თანაც, იგი ზემოდან ქვემოთ ქედმაღლურად გვიცქერს და ამით თითქოს ჩვენს ერთგვარ დაქვემდებარებულ მდგომარეობას უსვამს ხაზს. მნახველი თითქოს ისეთივე მიმართებაშია ოლიმპიასთან, როგორც საწოლის უკან მდ¬გარი შავკანიანი მოახლე, რომელიც მას თაიგულს მიართმევს. ჩვენს მიმართ ოლიმიპიას ამ დამოკიდებულებას კიდევ უფრო ამძაფრებს მისი კატის რეაქცია, რომელიც, ტიციანის ტილოზე გამოსახული მძინარე ძაღლისგან განსხვავებით, აჯაგრული დგას. მანე, ტიციანის საპირისპიროდ, მთლიანად &quot;აყირავებს&quot; შიშველი ქალის გამოსახვის ტრადიციულ წესს. გასაკვირი არაა, რომ 1865 წლის სალონში გამოფენილ ამ ნამუშევარს სასტიკი კრიტიკა ხვდა წილად. &#160;</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>−</td><td style="background: #ffa; color:black; font-size: smaller;"><div>==ბარი ფოლი ბერჟერში==</div></td><td class='diff-marker'>+</td><td style="background: #cfc; color:black; font-size: smaller;"><div><ins class="diffchange diffchange-inline">==</ins>==ბარი ფოლი ბერჟერში<ins class="diffchange diffchange-inline">==</ins>==</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>[[ფაილი:Bar at the Folies-Bergere.jpg|thumb|350პქ|მარცხნივ|ედუარდ მანე. ბარი ფოლი-ბერჟერში, 1881-1882; ტილო, ზეთი. 95.9X130 სმ. სემუელ კურტოს ტრასტი, კურტოს გალერეა, ლონდონი]]</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>[[ფაილი:Bar at the Folies-Bergere.jpg|thumb|350პქ|მარცხნივ|ედუარდ მანე. ბარი ფოლი-ბერჟერში, 1881-1882; ტილო, ზეთი. 95.9X130 სმ. სემუელ კურტოს ტრასტი, კურტოს გალერეა, ლონდონი]]</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>მანე თავის ნამუშევრებს, ჩვეულებრივ, ყოველწლიურად წარადგენდა სალონზე, მაგრამ რამდენჯერმე მიღებული უარის შემდეგ, იგი 1867 წელს ისევე მოიქცა, როგორც კურბე - 1855-ში. მან თავისი დამოუკიდებლობა სალონის მიმდებარე ტერიტორიაზე დაქირავებულ დარბაზში გამართული საკუთარი გამოფენით განაცხადა. ამ ნაბიჯმა მანე პროგრესული ხელოვანებისა და მწერლების არაოფიციალურ ლიდერად აქცია, რომლებიც პარიზის მონმარტრის რაიონში, კაფე &quot;გარბუაში&quot; იკრიბებოდნენ. კაფეს ხშირი სტუმრები იყვნენ დეგა, მონე, პისარო და რენუარი, ყველა ისინი, ვინც მალე იმპრესიონისტების სახელით ერთად გამოიფინებიან და მანეს წინამძღოლობით აკადემიზმის ტრადიციას დაუპირისპირდებიან. &#160;</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>მანე თავის ნამუშევრებს, ჩვეულებრივ, ყოველწლიურად წარადგენდა სალონზე, მაგრამ რამდენჯერმე მიღებული უარის შემდეგ, იგი 1867 წელს ისევე მოიქცა, როგორც კურბე - 1855-ში. მან თავისი დამოუკიდებლობა სალონის მიმდებარე ტერიტორიაზე დაქირავებულ დარბაზში გამართული საკუთარი გამოფენით განაცხადა. ამ ნაბიჯმა მანე პროგრესული ხელოვანებისა და მწერლების არაოფიციალურ ლიდერად აქცია, რომლებიც პარიზის მონმარტრის რაიონში, კაფე &quot;გარბუაში&quot; იკრიბებოდნენ. კაფეს ხშირი სტუმრები იყვნენ დეგა, მონე, პისარო და რენუარი, ყველა ისინი, ვინც მალე იმპრესიონისტების სახელით ერთად გამოიფინებიან და მანეს წინამძღოლობით აკადემიზმის ტრადიციას დაუპირისპირდებიან. &#160;</div></td></tr> </table>

Tkenchoshvili https://www.nplg.gov.ge/wikidict/index.php?title=%E1%83%9B%E1%83%90%E1%83%9C%E1%83%94_%E1%83%94%E1%83%93%E1%83%A3%E1%83%90%E1%83%A0%E1%83%93&diff=50761&oldid=prev 2018-05-16T11:16:40Z

<p>‎<span dir="auto"><span class="autocomment">წყარო</span></span></p> <table class='diff diff-contentalign-left'> <col class='diff-marker' /> <col class='diff-content' /> <col class='diff-marker' /> <col class='diff-content' /> <tr valign='top'> <td colspan='2' style="background-color: white; color:black;">←წინა ვერსია</td> <td colspan='2' style="background-color: white; color:black;">11:16, 16 მაისი 2018-ის ვერსია</td> </tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno">ხაზი 22:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">ხაზი 22:</td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>[[კატეგორია:ფრანგი მხატვრები]]</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>[[კატეგორია:ფრანგი მხატვრები]]</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>−</td><td style="background: #ffa; color:black; font-size: smaller;"><div>[[კატეგორია:<del class="diffchange diffchange-inline">იმპრესიონისტები</del>]]</div></td><td class='diff-marker'>+</td><td style="background: #cfc; color:black; font-size: smaller;"><div>[[კატეგორია:<ins class="diffchange diffchange-inline">იმპრესიონისტი მხატვრები</ins>]]</div></td></tr> </table>

Tkenchoshvili https://www.nplg.gov.ge/wikidict/index.php?title=%E1%83%9B%E1%83%90%E1%83%9C%E1%83%94_%E1%83%94%E1%83%93%E1%83%A3%E1%83%90%E1%83%A0%E1%83%93&diff=49877&oldid=prev 2018-04-26T07:37:35Z

<p></p> <table class='diff diff-contentalign-left'> <col class='diff-marker' /> <col class='diff-content' /> <col class='diff-marker' /> <col class='diff-content' /> <tr valign='top'> <td colspan='2' style="background-color: white; color:black;">←წინა ვერსია</td> <td colspan='2' style="background-color: white; color:black;">07:37, 26 აპრილი 2018-ის ვერსია</td> </tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno">ხაზი 16:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">ხაზი 16:</td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>მანე თავის ნამუშევრებს, ჩვეულებრივ, ყოველწლიურად წარადგენდა სალონზე, მაგრამ რამდენჯერმე მიღებული უარის შემდეგ, იგი 1867 წელს ისევე მოიქცა, როგორც კურბე - 1855-ში. მან თავისი დამოუკიდებლობა სალონის მიმდებარე ტერიტორიაზე დაქირავებულ დარბაზში გამართული საკუთარი გამოფენით განაცხადა. ამ ნაბიჯმა მანე პროგრესული ხელოვანებისა და მწერლების არაოფიციალურ ლიდერად აქცია, რომლებიც პარიზის მონმარტრის რაიონში, კაფე &quot;გარბუაში&quot; იკრიბებოდნენ. კაფეს ხშირი სტუმრები იყვნენ დეგა, მონე, პისარო და რენუარი, ყველა ისინი, ვინც მალე იმპრესიონისტების სახელით ერთად გამოიფინებიან და მანეს წინამძღოლობით აკადემიზმის ტრადიციას დაუპირისპირდებიან. &#160;</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>მანე თავის ნამუშევრებს, ჩვეულებრივ, ყოველწლიურად წარადგენდა სალონზე, მაგრამ რამდენჯერმე მიღებული უარის შემდეგ, იგი 1867 წელს ისევე მოიქცა, როგორც კურბე - 1855-ში. მან თავისი დამოუკიდებლობა სალონის მიმდებარე ტერიტორიაზე დაქირავებულ დარბაზში გამართული საკუთარი გამოფენით განაცხადა. ამ ნაბიჯმა მანე პროგრესული ხელოვანებისა და მწერლების არაოფიციალურ ლიდერად აქცია, რომლებიც პარიზის მონმარტრის რაიონში, კაფე &quot;გარბუაში&quot; იკრიბებოდნენ. კაფეს ხშირი სტუმრები იყვნენ დეგა, მონე, პისარო და რენუარი, ყველა ისინი, ვინც მალე იმპრესიონისტების სახელით ერთად გამოიფინებიან და მანეს წინამძღოლობით აკადემიზმის ტრადიციას დაუპირისპირდებიან. &#160;</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>გვიანი ნამუშევრები მანე ამ მხატვრებთან მჭიდროდ თანამშრომლობდა და ხშირად იმპრესიონისტების საყვარელ თემებსაც მიმართავდა, თუმცა, თანამედროვე ურბანული ცხოვრების ამსახველი სცენებისადმი ერთგულებას ყოველთვის ინარჩუნებდა.თავის ბოლო მნიშვნელოვან ნამუშევარში ბარი ფოლი-ბერჟერში&#160; იგი თანამედროვე ურბანული ცხოვრების გენდერულ და კლასობრივ ურთიერთობათა კომპლექსურ თემას უბრუნდება. სურათზე ახალგაზრდა გოგონაა წარმოდგენილი, რომელიც ბართან დგას და სასმელებს ყიდის ცნობილ ღამის კლუბში, სადაც ცირკის მსახიობები (აკრობატის ფეხები სურათის ზედა მარცხენა კუთხეში ჩანს) და მუსიკოსები გამოდიან და ვოდევილები თამაშდება. გოგონას ღაჟღაჟა სახე და ტლანქი დახორკლილი ხელები აქვს. კაფე-შანტანის ნათურებით გაკაშკაშებულ და სარკეებით შექმნილ სივრცეში იგი შებოჭილი და გარიყული ჩანს. თავის თავში ჩაკეტილი, დეპრესიულიც კი, იგი თვალს არ უსწორებს თავის კლიენტებს. ქალიშვილი სურათზე ასახული სცენისგან ერთდროულად განცალკევებულიც არის და მისი ნაწილიცაა, ისე, როგორც გასაყიდად გამოდგმული ლიქიორის ბოთლებით, მანდარინებითა და ყვავილებით შედგენილი ნატურმორტი სურათის წინა პლანზე. გარდა ამისა, უკან, სარკეში საკმაოდ სექსუალურად მოჩანს ქალის ანარეკლი, რაც, როგორც ჩანს, იმაზე მიანიშნებს, რომ იგი არაფრისგანაა დაცული და სრულიად შესაძლებელია, ბარის რომელიმე შეზარხოშებული სტუმრის სექსუალური ლტოლვის საგნად იქცეს.</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>გვიანი ნამუშევრები მანე ამ მხატვრებთან მჭიდროდ თანამშრომლობდა და ხშირად იმპრესიონისტების საყვარელ თემებსაც მიმართავდა, თუმცა, თანამედროვე ურბანული ცხოვრების ამსახველი სცენებისადმი ერთგულებას ყოველთვის ინარჩუნებდა.თავის ბოლო მნიშვნელოვან ნამუშევარში ბარი ფოლი-ბერჟერში&#160; იგი თანამედროვე ურბანული ცხოვრების გენდერულ და კლასობრივ ურთიერთობათა კომპლექსურ თემას უბრუნდება. სურათზე ახალგაზრდა გოგონაა წარმოდგენილი, რომელიც ბართან დგას და სასმელებს ყიდის ცნობილ ღამის კლუბში, სადაც ცირკის მსახიობები (აკრობატის ფეხები სურათის ზედა მარცხენა კუთხეში ჩანს) და მუსიკოსები გამოდიან და ვოდევილები თამაშდება. გოგონას ღაჟღაჟა სახე და ტლანქი დახორკლილი ხელები აქვს. კაფე-შანტანის ნათურებით გაკაშკაშებულ და სარკეებით შექმნილ სივრცეში იგი შებოჭილი და გარიყული ჩანს. თავის თავში ჩაკეტილი, დეპრესიულიც კი, იგი თვალს არ უსწორებს თავის კლიენტებს. ქალიშვილი სურათზე ასახული სცენისგან ერთდროულად განცალკევებულიც არის და მისი ნაწილიცაა, ისე, როგორც გასაყიდად გამოდგმული ლიქიორის ბოთლებით, მანდარინებითა და ყვავილებით შედგენილი ნატურმორტი სურათის წინა პლანზე. გარდა ამისა, უკან, სარკეში საკმაოდ სექსუალურად მოჩანს ქალის ანარეკლი, რაც, როგორც ჩანს, იმაზე მიანიშნებს, რომ იგი არაფრისგანაა დაცული და სრულიად შესაძლებელია, ბარის რომელიმე შეზარხოშებული სტუმრის სექსუალური ლტოლვის საგნად იქცეს.</div></td></tr> <tr><td colspan="2">&#160;</td><td class='diff-marker'>+</td><td style="background: #cfc; color:black; font-size: smaller;"><div><ins style="color: red; font-weight: bold; text-decoration: none;"></ins></div></td></tr> <tr><td colspan="2">&#160;</td><td class='diff-marker'>+</td><td style="background: #cfc; color:black; font-size: smaller;"><div><ins style="color: red; font-weight: bold; text-decoration: none;">==წყარო==</ins></div></td></tr> <tr><td colspan="2">&#160;</td><td class='diff-marker'>+</td><td style="background: #cfc; color:black; font-size: smaller;"><div><ins style="color: red; font-weight: bold; text-decoration: none;">[[ხელოვნების ისტორია XVIII საუკუნიდან დღემდე]]</ins></div></td></tr> <tr><td colspan="2">&#160;</td><td class='diff-marker'>+</td><td style="background: #cfc; color:black; font-size: smaller;"><div><ins style="color: red; font-weight: bold; text-decoration: none;"></ins></div></td></tr> <tr><td colspan="2">&#160;</td><td class='diff-marker'>+</td><td style="background: #cfc; color:black; font-size: smaller;"><div><ins style="color: red; font-weight: bold; text-decoration: none;"></ins></div></td></tr> <tr><td colspan="2">&#160;</td><td class='diff-marker'>+</td><td style="background: #cfc; color:black; font-size: smaller;"><div><ins style="color: red; font-weight: bold; text-decoration: none;">[[კატეგორია:ფრანგი მხატვრები]]</ins></div></td></tr> <tr><td colspan="2">&#160;</td><td class='diff-marker'>+</td><td style="background: #cfc; color:black; font-size: smaller;"><div><ins style="color: red; font-weight: bold; text-decoration: none;">[[კატეგორია:იმპრესიონისტები]]</ins></div></td></tr> </table>

Malania