https://www.nplg.gov.ge/wikidict/index.php?action=history&feed=atom&title=%E1%83%9B%E1%83%98%E1%83%9B%E1%83%9D%E1%83%A1%E1%83%90მიმოსა - რედაქტირების ისტორია2026-04-25T16:23:24Zამ გვერდის შესწორებათა ისტორია ვიკიშიMediaWiki 1.19.24https://www.nplg.gov.ge/wikidict/index.php?title=%E1%83%9B%E1%83%98%E1%83%9B%E1%83%9D%E1%83%A1%E1%83%90&diff=250925&oldid=prevTkenchoshvili 08:28, 31 ივლისი 2025-ზე2025-07-31T08:28:16Z<p></p>
<table class='diff diff-contentalign-left'>
<col class='diff-marker' />
<col class='diff-content' />
<col class='diff-marker' />
<col class='diff-content' />
<tr valign='top'>
<td colspan='2' style="background-color: white; color:black;">←წინა ვერსია</td>
<td colspan='2' style="background-color: white; color:black;">08:28, 31 ივლისი 2025-ის ვერსია</td>
</tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno">ხაზი 1:</td>
<td colspan="2" class="diff-lineno">ხაზი 1:</td></tr>
<tr><td class='diff-marker'>−</td><td style="background: #ffa; color:black; font-size: smaller;"><div>'''მიმოსა (მიმი)''' – (ბერძნ. mimos – მიმბაძველი, ვბაძავ) – წარმოდგენის განსაკუთრებული სახეობა [[ანტიკური თეატრი|ანტიკურ თეატრში]], ყოფითი და სატირული შინაარსის პატარა სცენები. აღმოცენდა ძველ საბერძნეთში მე-5 ს. ძვ.წ. როგორც იმპროვიზაციული სახალხო [[დრამა]]. პოეტებმა სოფრონმა და ქსენარხმა ბერძნულ მიმოსს შესძინეს ლიტერატურული ფორმა. [[ელინიზმი]]ს ეპოქაში (4-3 სს. ძვ.წ.) მიმოსი ფართოდ გავრცელდა ახლო აღმოსავლეთში. ძვ.წ. მე-3 ს. ბოლოს, იტალიის სამხრეთში მყოფი ბერძნული კოლონიების გავლენით, მიმოსი ვრცელდება რომშიც და ზენიტს აღწევს პოეტების დეციმუს <del class="diffchange diffchange-inline">ლაბერიუსის </del>და პუბლილიუს <del class="diffchange diffchange-inline">სირუსის </del>შემოქმედებაში (1 ს. ძვ.წ.). რომის იმპერიის ხანაში მიმოსი იქცა წამყვან თეატრალურ [[ჟანრი|ჟანრად]]. მიმოსი არსებობდა [[ბიზანტია]]შიც, ვიდრე მე-7 ს. ა.წ არ აიკრძალა როგორც ეშმაკეული სანახაობა.</div></td><td class='diff-marker'>+</td><td style="background: #cfc; color:black; font-size: smaller;"><div>'''მიმოსა (მიმი)''' – (ბერძნ. mimos – მიმბაძველი, ვბაძავ) – წარმოდგენის განსაკუთრებული სახეობა [[ანტიკური თეატრი|ანტიკურ თეატრში]], ყოფითი და სატირული შინაარსის პატარა სცენები. აღმოცენდა ძველ საბერძნეთში მე-5 ს. ძვ.წ. როგორც იმპროვიზაციული სახალხო [[დრამა]]. პოეტებმა სოფრონმა და ქსენარხმა ბერძნულ მიმოსს შესძინეს ლიტერატურული ფორმა. [[ელინიზმი]]ს ეპოქაში (4-3 სს. ძვ.წ.) მიმოსი ფართოდ გავრცელდა ახლო აღმოსავლეთში. ძვ.წ. მე-3 ს. ბოლოს, იტალიის სამხრეთში მყოფი ბერძნული კოლონიების გავლენით, მიმოსი ვრცელდება რომშიც და ზენიტს აღწევს პოეტების <ins class="diffchange diffchange-inline">[[</ins>დეციმუს <ins class="diffchange diffchange-inline">ლაბერიუსი]]ს </ins>და <ins class="diffchange diffchange-inline">[[</ins>პუბლილიუს <ins class="diffchange diffchange-inline">სირუსი]]ს </ins>შემოქმედებაში (1 ს. ძვ.წ.). რომის იმპერიის ხანაში მიმოსი იქცა წამყვან თეატრალურ [[ჟანრი|ჟანრად]]. მიმოსი არსებობდა [[ბიზანტია]]შიც, ვიდრე მე-7 ს. ა.წ არ აიკრძალა როგორც ეშმაკეული სანახაობა.</div></td></tr>
<tr><td class='diff-marker'> </td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td><td class='diff-marker'> </td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td></tr>
<tr><td class='diff-marker'>−</td><td style="background: #ffa; color:black; font-size: smaller;"><div>მიმოსის პერსონაჟები იყვნენ მონები, მაჭანკლები, კახპები, ანუ ყველაზე დაბლა მდგომი სოციალური ფენის წარმომადგენლები. მიმოსი შედგებოდა პატარ-პატარა სიუჟეტური სცენებისაგან კომიკური მონოლოგებით (ე.წ. „პეგნიები“ ხუმრობანი) და დიალოგებით („მიმოლოგია“), სადაც ერთმანეთს ენაცვლებოდა ლექსი და პროზა. არსებობდა, აგრეთვე, ვოკალური მიმოსი („მიმოდია“), რომელშიც ჩართული იყო [[ცეკვა]]ც. მიმოსებს თამაშობდნენ [[ქუჩა|ქუჩებში]], [[მოედანი|მოედნებზე]], მდიდართა [[სახლი|სახლებში]], მოგვიანებით კი – [[სცენა]]ზე. მსახიობები თამაშობდნენ ნიღბის გარეშე. ანტიკური [[დრამა|დრამის]] სხვა სახეობათაგან განსხვავებით, მიმოსში პირველად გამოჩნდნენ ქალი-მსახიობებიც. მიმოსების წარმოდგენას ხშირად თან სდევდა [[აკრობატი|აკრობატების]] და ილუზიონისტების გამოსვლები. იმპერიის ხანაში მიმოსი გადაიქცა დიდ [[პიესა (დრამატული ნაწარმოები)|პიესა]]დ რთული და თავშესაქცევი, უპირატესად სასიყვარულო-ავანტიურული სიუჟეტით. მოქმედ პირთა შორის ჩნდებიან მითოლოგიური პერსონაჟები – ღმერთები და გმირები. ვითარდება წარმოდგენების გარეგნული, სანახაობითი მხარე, მასში მონაწილეობენ გაწვრთნილი ცხოველებიც.</div></td><td class='diff-marker'>+</td><td style="background: #cfc; color:black; font-size: smaller;"><div>მიმოსის პერსონაჟები იყვნენ მონები, მაჭანკლები, კახპები, ანუ ყველაზე დაბლა მდგომი სოციალური ფენის წარმომადგენლები. მიმოსი შედგებოდა პატარ-პატარა სიუჟეტური სცენებისაგან კომიკური <ins class="diffchange diffchange-inline">[[მონოლოგი|</ins>მონოლოგებით<ins class="diffchange diffchange-inline">]] </ins>(ე.წ. „პეგნიები“ ხუმრობანი) და დიალოგებით („მიმოლოგია“), სადაც ერთმანეთს ენაცვლებოდა ლექსი და პროზა. არსებობდა, აგრეთვე, ვოკალური მიმოსი („მიმოდია“), რომელშიც ჩართული იყო [[ცეკვა]]ც. მიმოსებს თამაშობდნენ [[ქუჩა|ქუჩებში]], [[მოედანი|მოედნებზე]], მდიდართა [[სახლი|სახლებში]], მოგვიანებით კი – [[სცენა]]ზე. მსახიობები თამაშობდნენ ნიღბის გარეშე. ანტიკური [[დრამა|დრამის]] სხვა სახეობათაგან განსხვავებით, მიმოსში პირველად გამოჩნდნენ ქალი-მსახიობებიც. მიმოსების წარმოდგენას ხშირად თან სდევდა [[აკრობატი|აკრობატების]] და ილუზიონისტების გამოსვლები. იმპერიის ხანაში მიმოსი გადაიქცა დიდ [[პიესა (დრამატული ნაწარმოები)|პიესა]]დ რთული და თავშესაქცევი, უპირატესად სასიყვარულო-ავანტიურული სიუჟეტით. მოქმედ პირთა შორის ჩნდებიან მითოლოგიური პერსონაჟები – ღმერთები და გმირები. ვითარდება წარმოდგენების გარეგნული, სანახაობითი მხარე, მასში მონაწილეობენ გაწვრთნილი ცხოველებიც.</div></td></tr>
<tr><td class='diff-marker'> </td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td><td class='diff-marker'> </td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td></tr>
<tr><td class='diff-marker'> </td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>მიმოსმა გარკვეული ზეგავლენა იქონია ბერძნულ და რომაულ ლიტერატურაზე. მისი გავლენა აშკარად გამოსჭვივის შუა საუკუნეების [[ფარსი|ფარსში]] და [[კომედია დელ’არტე|კომედია დელ არტეში]].</div></td><td class='diff-marker'> </td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>მიმოსმა გარკვეული ზეგავლენა იქონია ბერძნულ და რომაულ ლიტერატურაზე. მისი გავლენა აშკარად გამოსჭვივის შუა საუკუნეების [[ფარსი|ფარსში]] და [[კომედია დელ’არტე|კომედია დელ არტეში]].</div></td></tr>
</table>Tkenchoshvilihttps://www.nplg.gov.ge/wikidict/index.php?title=%E1%83%9B%E1%83%98%E1%83%9B%E1%83%9D%E1%83%A1%E1%83%90&diff=191679&oldid=prevTkenchoshvili: ახალი გვერდი: '''მიმოსა (მიმი)''' – (ბერძნ. mimos – მიმბაძველი, ვბაძავ) – წარმოდგენი...2023-04-12T09:50:42Z<p>ახალი გვერდი: '''მიმოსა (მიმი)''' – (ბერძნ. mimos – მიმბაძველი, ვბაძავ) – წარმოდგენი...</p>
<p><b>ახალი გვერდი</b></p><div>'''მიმოსა (მიმი)''' – (ბერძნ. mimos – მიმბაძველი, ვბაძავ) – წარმოდგენის განსაკუთრებული სახეობა [[ანტიკური თეატრი|ანტიკურ თეატრში]], ყოფითი და სატირული შინაარსის პატარა სცენები. აღმოცენდა ძველ საბერძნეთში მე-5 ს. ძვ.წ. როგორც იმპროვიზაციული სახალხო [[დრამა]]. პოეტებმა სოფრონმა და ქსენარხმა ბერძნულ მიმოსს შესძინეს ლიტერატურული ფორმა. [[ელინიზმი]]ს ეპოქაში (4-3 სს. ძვ.წ.) მიმოსი ფართოდ გავრცელდა ახლო აღმოსავლეთში. ძვ.წ. მე-3 ს. ბოლოს, იტალიის სამხრეთში მყოფი ბერძნული კოლონიების გავლენით, მიმოსი ვრცელდება რომშიც და ზენიტს აღწევს პოეტების დეციმუს ლაბერიუსის და პუბლილიუს სირუსის შემოქმედებაში (1 ს. ძვ.წ.). რომის იმპერიის ხანაში მიმოსი იქცა წამყვან თეატრალურ [[ჟანრი|ჟანრად]]. მიმოსი არსებობდა [[ბიზანტია]]შიც, ვიდრე მე-7 ს. ა.წ არ აიკრძალა როგორც ეშმაკეული სანახაობა.<br />
<br />
მიმოსის პერსონაჟები იყვნენ მონები, მაჭანკლები, კახპები, ანუ ყველაზე დაბლა მდგომი სოციალური ფენის წარმომადგენლები. მიმოსი შედგებოდა პატარ-პატარა სიუჟეტური სცენებისაგან კომიკური მონოლოგებით (ე.წ. „პეგნიები“ ხუმრობანი) და დიალოგებით („მიმოლოგია“), სადაც ერთმანეთს ენაცვლებოდა ლექსი და პროზა. არსებობდა, აგრეთვე, ვოკალური მიმოსი („მიმოდია“), რომელშიც ჩართული იყო [[ცეკვა]]ც. მიმოსებს თამაშობდნენ [[ქუჩა|ქუჩებში]], [[მოედანი|მოედნებზე]], მდიდართა [[სახლი|სახლებში]], მოგვიანებით კი – [[სცენა]]ზე. მსახიობები თამაშობდნენ ნიღბის გარეშე. ანტიკური [[დრამა|დრამის]] სხვა სახეობათაგან განსხვავებით, მიმოსში პირველად გამოჩნდნენ ქალი-მსახიობებიც. მიმოსების წარმოდგენას ხშირად თან სდევდა [[აკრობატი|აკრობატების]] და ილუზიონისტების გამოსვლები. იმპერიის ხანაში მიმოსი გადაიქცა დიდ [[პიესა (დრამატული ნაწარმოები)|პიესა]]დ რთული და თავშესაქცევი, უპირატესად სასიყვარულო-ავანტიურული სიუჟეტით. მოქმედ პირთა შორის ჩნდებიან მითოლოგიური პერსონაჟები – ღმერთები და გმირები. ვითარდება წარმოდგენების გარეგნული, სანახაობითი მხარე, მასში მონაწილეობენ გაწვრთნილი ცხოველებიც.<br />
<br />
მიმოსმა გარკვეული ზეგავლენა იქონია ბერძნულ და რომაულ ლიტერატურაზე. მისი გავლენა აშკარად გამოსჭვივის შუა საუკუნეების [[ფარსი|ფარსში]] და [[კომედია დელ’არტე|კომედია დელ არტეში]].<br />
<br />
<br />
==წყარო==<br />
[[ხელოვნების განმარტებითი ლექსიკონი]]<br />
[[კატეგორია:თეატრალური ტერმინები]]</div>Tkenchoshvili