ნიშნიანიძე შოთა - რედაქტირების ისტორია

Tkenchoshvili: /* წყარო */

2025-08-14T10:20:42Z

‎წყარო

Tkenchoshvili 11:59, 7 აგვისტო 2025-ზე

2025-08-07T11:59:29Z

Tkenchoshvili 06:27, 30 ივლისი 2025-ზე

2025-07-30T06:27:19Z

Tkenchoshvili 12:57, 6 აპრილი 2022-ზე

2022-04-06T12:57:41Z

Tkenchoshvili 12:57, 6 აპრილი 2022-ზე

2022-04-06T12:57:11Z

Tkenchoshvili: მომხმარებელმა Tkenchoshvili გვერდი „შოთა ნიშნიანიძე“ გადაიტანა გვერდზე „ნიშნიანიძე შოთა“ გადამის...

2022-04-06T12:55:20Z

მომხმარებელმა Tkenchoshvili გვერდი „შოთა ნიშნიანიძე“ გადაიტანა გვერდზე „ნიშნიანიძე შოთა“ გადამის...

Tkenchoshvili: მომხმარებელმა Tkenchoshvili გვერდი „ნიშნიანიძე შოთა“ გადაიტანა გვერდზე „შოთა ნიშნიანიძე“

2022-04-06T12:55:12Z

მომხმარებელმა Tkenchoshvili გვერდი „ნიშნიანიძე შოთა“ გადაიტანა გვერდზე „შოთა ნიშნიანიძე“

Tkenchoshvili: ახალი გვერდი: '''ნიშნიანიძე შოთა''' − (1929 − 1999), ქართველი პოეტი. დაი...

2022-04-06T12:54:58Z

ახალი გვერდი: '''ნიშნიანიძე შოთა''' − (1929 − 1999), ქართველი პოეტი. დაი...

ახალი გვერდი

'''ნიშნიანიძე შოთა''' − (1929 − 1999), [[ქართველები|ქართველი]] პოეტი. დაიბადა [[თბილისი|თბილისში]]. 1953 წელს დაამთავრა [[თსუ]]-ს ფილოლოგიის ფაკულტეტი. 1958-1960 წლებში სწავლობდა მოსკოვის მაქსიმ გორკის სახელობის ლიტერატურის ინსტიტუტის უმაღლეს ლიტერატურულ კურსებზე. 1964 წელს დროებით დაიწყო მუშაობა გამომცემლობა „მერანის” ქართული მხატვრული ლიტერატურის რედაქცი ის გამგედ. 1974 წელს მუშაობა დაიწყო მწერალთა კავშირის მთავარ ლიტერატურულ კონსულტანტად. 1976-1982 წლებში იყო ალმანახ „საუნჯის” მთავარი რედაქტორი, სიცოცხლის ბოლო წლებში ასევე რედაქტორობდა ჟურნალ „საუნჯეს”. მას დაწერილი აქვს ბელეტრისტული ოცი პოემა, რომელიც არ გამოქვეყნებულა. შოთა ნიშნიანიძის პირველი პოეტური კრებული „მე და შენ” გამოვიდა 1956 წელს. ამ დროიდან მოყოლებული პოეტმა არაერთი წიგნი გამოსცა, მათ შორისაა პოეტური კრებულები: „კაფე-თესე” (1959), „ზეთისხილის რტო” (1961), „მზე და ჩრდილი” (1963), „ხილვები” (1966), „გადასახედი” (1977), ერთტომეული (1979), „უპირველეს ყოვლისა” (1988), 100 ლექსი (2007). დაკრძალულია დიდუბის პანთეონში.

:::: * * *

::მე ვარ მისანი ხარი წიქარა,
::შენი დვრიტა ვარ, მამულ-დედულო,
::ზღაპრიდან მისთვის გამოვი პარე,
::რომ გემსახურო და გიერთგულო.
::შენი უღელი მემჩატოს აგრემც,
::ქედზე რო მადგას განაჩენივით.
::არ მომიღერო გეთაყვა სახრე,
::სიყვარულისთვის ვარ გაჩენილი.
::და თუ გქონია რამე ტკივილი
::ან რამე ჭირი ზნეკეთილიანს, −
::ამილოკია ქვამარილივით
::და ხარის ცრემლით დამიტირია.
::რამდენჯერ ვმდგარვარ სამოთხის კართან
::ქედგახეხილი, გადატყაული...
::ღმერთთან საუბრის და ნიჭის გარდა
::არაფერი მაქვს დანაშაული.
::და როცა მიწას მივებარები,
::ნაჯაფარი და ტანდაკორძილი, −
::შენზე დამრჩება ისევ თვალები
::ანგელოსების ამოკოცნილი.

==წყარო==
[[ქართველი პოეტები (ენციკლოპედია)]]
[[კატეგორია:ქართველი პოეტები]]
[[კატეგორია:ნიშნიანიძეები]]

@@ ხაზი 21: / ხაზი 21: @@
 [[რუსთაველის პრემიის ლაურეატები]]
 [[კატეგორია:ქართველი პოეტები]]
 [[კატეგორია:საქართველოს მწერალთა კავშირის თავმჯდომარეები]]
-[[კატეგორია:სსრ კავშირის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატები]]
+[[კატეგორია:საბჭოთა კავშირის  უმაღლესი საბჭოს დეპუტატები]]
 [[კატეგორია:საქართველოს სსრ უმაღლესი საბჭოს დეპუტატები]]
 [[კატეგორია:შრომის წითელი დროშის ორდენის კავალრები]]
 [[კატეგორია:საპატიო ნიშნის ორდენის კავალრები]]
 ‏[[კატეგორია:საქართველოს ღირსების ორდენის კავალრები‏‎]]‎
-‏[[კატეგორია:სსრ კავშირის სახელმწიფო პრემიის ლაურეატები]]
+[[კატეგორია:საბჭოთა კავშირის სახელმწიფო პრემიის ლაურიატები]]
 [[კატეგორია:რუსთაველის პრემიის ლაურეატები]]‏‎
 [[კატეგორია:ნიშნიანიძეები]]

@@ ხაზი 1: / ხაზი 1: @@
 [[ფაილი:Shota nishnianidze.JPG|მარჯვნივ|შოთა ნიშნიანიძე]]
-'''ნიშნიანიძე შოთა''' − (1929 − 1999), [[ქართველები|ქართველი]] პოეტი. დაიბადა [[თბილისი|თბილისში]]. 1953 წელს დაამთავრა [[თსუ]]-ს ფილოლოგიის ფაკულტეტი. 1958-1960 წლებში სწავლობდა მოსკოვის მაქსიმ გორკის სახელობის ლიტერატურის ინსტიტუტის უმაღლეს ლიტერატურულ კურსებზე. 1964 წელს დროებით დაიწყო მუშაობა გამომცემლობა „მერანის” ქართული მხატვრული ლიტერატურის რედაქცი ის გამგედ. 1974 წელს მუშაობა დაიწყო მწერალთა კავშირის მთავარ ლიტერატურულ კონსულტანტად. 1976-1982 წლებში იყო ალმანახ „საუნჯის” მთავარი რედაქტორი, სიცოცხლის ბოლო წლებში ასევე რედაქტორობდა ჟურნალ „საუნჯეს”. მას დაწერილი აქვს ბელეტრისტული ოცი [[პოემა]], რომელიც არ გამოქვეყნებულა. შოთა ნიშნიანიძის პირველი პოეტური კრებული „მე და შენ” გამოვიდა 1956 წელს. ამ დროიდან მოყოლებული პოეტმა არაერთი წიგნი გამოსცა, მათ შორისაა პოეტური კრებულები: „კაფე-თესე” (1959), „ზეთისხილის რტო” (1961), „მზე და ჩრდილი” (1963), „ხილვები” (1966), „გადასახედი” (1977), ერთტომეული (1979), „უპირველეს ყოვლისა” (1988), 100 ლექსი (2007). დაკრძალულია დიდუბის პანთეონში.
+'''ნიშნიანიძე შოთა''' − (დ. 18 მარტი, 1929, [[თბილისი]] – გ. 23 ივლისი, 1999, თბილისი), [[ქართველები|ქართველი]] პოეტი, ჟურნალ „საუნჯის“ მთავარი რედაქტორი, საქართველოს მწერალთა კავშირის მდივანი (1981-1984), საქართველოს მწერალთა კავშირის თავმჯდომარე (1984-1986), სსრ კავშირის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატი (1984-1988), საქართველოს სსრ არაერთი მოწვევის დეპუტატი, შრომის წითელი დროშის ორდენის, „საპატიო ნიშნის“ ორდენის და ღირსების ორდენის კავალერი, სსრ კავშირის სახელმწიფო პრემიის ლაურეატი, გალაკტიონ ტაბიძის სახელობის პრემიის ლაურეატი, შოთა რუსთაველის სახელობის სახელმწიფო პრემიის ლაურეატი (1975).
-:::: * * *
+ნახევარსაუკუნოვანი ნაყოფიერი შემოქმედებითი ცხოვრების მანძილზე შოთა ნიშნიანიძეს გამოცემული აქვს [[ლექსი|ლექსებისა]] და [[პოემა|პოემების]] ოცდაათზე მეტი კრებული, მათ შორის აღსანიშნავია: „კაფე-თესე“ (1959), „ზეთისხილის რტო“ (1961), „მზე და ჩრდილი“ (1963), „ხილვები“ (1962), „მზე შუბის ტარზე“ (1970), „გადასახედი“ (1977), „ერთტომეული“ (1979), „ასი ლექსი“ (1993).
 ==წყარო==
-[[ქართველი პოეტები (ენციკლოპედია)]]
+[[რუსთაველის პრემიის ლაურეატები]]
 [[კატეგორია:ქართველი პოეტები]]
 [[კატეგორია:ნიშნიანიძეები]]

←წინა ვერსია		06:27, 30 ივლისი 2025-ის ვერსია
ხაზი 1:		ხაზი 1:
	[[ფაილი:Shota nishnianidze.JPG\|მარჯვნივ\|შოთა ნიშნიანიძე]]		[[ფაილი:Shota nishnianidze.JPG\|მარჯვნივ\|შოთა ნიშნიანიძე]]
−	'''ნიშნიანიძე შოთა''' − (1929 − 1999), [[ქართველები\|ქართველი]] პოეტი. დაიბადა [[თბილისი\|თბილისში]]. 1953 წელს დაამთავრა [[თსუ]]-ს ფილოლოგიის ფაკულტეტი. 1958-1960 წლებში სწავლობდა მოსკოვის მაქსიმ გორკის სახელობის ლიტერატურის ინსტიტუტის უმაღლეს ლიტერატურულ კურსებზე. 1964 წელს დროებით დაიწყო მუშაობა გამომცემლობა „მერანის” ქართული მხატვრული ლიტერატურის რედაქცი ის გამგედ. 1974 წელს მუშაობა დაიწყო მწერალთა კავშირის მთავარ ლიტერატურულ კონსულტანტად. 1976-1982 წლებში იყო ალმანახ „საუნჯის” მთავარი რედაქტორი, სიცოცხლის ბოლო წლებში ასევე რედაქტორობდა ჟურნალ „საუნჯეს”. მას დაწერილი აქვს ბელეტრისტული ოცი პოემა, რომელიც არ გამოქვეყნებულა. შოთა ნიშნიანიძის პირველი პოეტური კრებული „მე და შენ” გამოვიდა 1956 წელს. ამ დროიდან მოყოლებული პოეტმა არაერთი წიგნი გამოსცა, მათ შორისაა პოეტური კრებულები: „კაფე-თესე” (1959), „ზეთისხილის რტო” (1961), „მზე და ჩრდილი” (1963), „ხილვები” (1966), „გადასახედი” (1977), ერთტომეული (1979), „უპირველეს ყოვლისა” (1988), 100 ლექსი (2007). დაკრძალულია დიდუბის პანთეონში.	+	'''ნიშნიანიძე შოთა''' − (1929 − 1999), [[ქართველები\|ქართველი]] პოეტი. დაიბადა [[თბილისი\|თბილისში]]. 1953 წელს დაამთავრა [[თსუ]]-ს ფილოლოგიის ფაკულტეტი. 1958-1960 წლებში სწავლობდა მოსკოვის მაქსიმ გორკის სახელობის ლიტერატურის ინსტიტუტის უმაღლეს ლიტერატურულ კურსებზე. 1964 წელს დროებით დაიწყო მუშაობა გამომცემლობა „მერანის” ქართული მხატვრული ლიტერატურის რედაქცი ის გამგედ. 1974 წელს მუშაობა დაიწყო მწერალთა კავშირის მთავარ ლიტერატურულ კონსულტანტად. 1976-1982 წლებში იყო ალმანახ „საუნჯის” მთავარი რედაქტორი, სიცოცხლის ბოლო წლებში ასევე რედაქტორობდა ჟურნალ „საუნჯეს”. მას დაწერილი აქვს ბელეტრისტული ოცი [[პოემა]], რომელიც არ გამოქვეყნებულა. შოთა ნიშნიანიძის პირველი პოეტური კრებული „მე და შენ” გამოვიდა 1956 წელს. ამ დროიდან მოყოლებული პოეტმა არაერთი წიგნი გამოსცა, მათ შორისაა პოეტური კრებულები: „კაფე-თესე” (1959), „ზეთისხილის რტო” (1961), „მზე და ჩრდილი” (1963), „ხილვები” (1966), „გადასახედი” (1977), ერთტომეული (1979), „უპირველეს ყოვლისა” (1988), 100 ლექსი (2007). დაკრძალულია დიდუბის პანთეონში.

←წინა ვერსია		12:57, 6 აპრილი 2022-ის ვერსია
ხაზი 1:		ხაზი 1:
−	[[ფაილი:Shota nishnianidze.JPG\|~~thumb~~\|შოთა ნიშნიანიძე]]	+	[[ფაილი:Shota nishnianidze.JPG\|მარჯვნივ\|შოთა ნიშნიანიძე]]
	'''ნიშნიანიძე შოთა''' − (1929 − 1999), [[ქართველები\|ქართველი]] პოეტი. დაიბადა [[თბილისი\|თბილისში]]. 1953 წელს დაამთავრა [[თსუ]]-ს ფილოლოგიის ფაკულტეტი. 1958-1960 წლებში სწავლობდა მოსკოვის მაქსიმ გორკის სახელობის ლიტერატურის ინსტიტუტის უმაღლეს ლიტერატურულ კურსებზე. 1964 წელს დროებით დაიწყო მუშაობა გამომცემლობა „მერანის” ქართული მხატვრული ლიტერატურის რედაქცი ის გამგედ. 1974 წელს მუშაობა დაიწყო მწერალთა კავშირის მთავარ ლიტერატურულ კონსულტანტად. 1976-1982 წლებში იყო ალმანახ „საუნჯის” მთავარი რედაქტორი, სიცოცხლის ბოლო წლებში ასევე რედაქტორობდა ჟურნალ „საუნჯეს”. მას დაწერილი აქვს ბელეტრისტული ოცი პოემა, რომელიც არ გამოქვეყნებულა. შოთა ნიშნიანიძის პირველი პოეტური კრებული „მე და შენ” გამოვიდა 1956 წელს. ამ დროიდან მოყოლებული პოეტმა არაერთი წიგნი გამოსცა, მათ შორისაა პოეტური კრებულები: „კაფე-თესე” (1959), „ზეთისხილის რტო” (1961), „მზე და ჩრდილი” (1963), „ხილვები” (1966), „გადასახედი” (1977), ერთტომეული (1979), „უპირველეს ყოვლისა” (1988), 100 ლექსი (2007). დაკრძალულია დიდუბის პანთეონში.		'''ნიშნიანიძე შოთა''' − (1929 − 1999), [[ქართველები\|ქართველი]] პოეტი. დაიბადა [[თბილისი\|თბილისში]]. 1953 წელს დაამთავრა [[თსუ]]-ს ფილოლოგიის ფაკულტეტი. 1958-1960 წლებში სწავლობდა მოსკოვის მაქსიმ გორკის სახელობის ლიტერატურის ინსტიტუტის უმაღლეს ლიტერატურულ კურსებზე. 1964 წელს დროებით დაიწყო მუშაობა გამომცემლობა „მერანის” ქართული მხატვრული ლიტერატურის რედაქცი ის გამგედ. 1974 წელს მუშაობა დაიწყო მწერალთა კავშირის მთავარ ლიტერატურულ კონსულტანტად. 1976-1982 წლებში იყო ალმანახ „საუნჯის” მთავარი რედაქტორი, სიცოცხლის ბოლო წლებში ასევე რედაქტორობდა ჟურნალ „საუნჯეს”. მას დაწერილი აქვს ბელეტრისტული ოცი პოემა, რომელიც არ გამოქვეყნებულა. შოთა ნიშნიანიძის პირველი პოეტური კრებული „მე და შენ” გამოვიდა 1956 წელს. ამ დროიდან მოყოლებული პოეტმა არაერთი წიგნი გამოსცა, მათ შორისაა პოეტური კრებულები: „კაფე-თესე” (1959), „ზეთისხილის რტო” (1961), „მზე და ჩრდილი” (1963), „ხილვები” (1966), „გადასახედი” (1977), ერთტომეული (1979), „უპირველეს ყოვლისა” (1988), 100 ლექსი (2007). დაკრძალულია დიდუბის პანთეონში.

←წინა ვერსია		12:57, 6 აპრილი 2022-ის ვერსია
ხაზი 1:		ხაზი 1:
		+	[[ფაილი:Shota nishnianidze.JPG\|thumb\|შოთა ნიშნიანიძე]]
	'''ნიშნიანიძე შოთა''' − (1929 − 1999), [[ქართველები\|ქართველი]] პოეტი. დაიბადა [[თბილისი\|თბილისში]]. 1953 წელს დაამთავრა [[თსუ]]-ს ფილოლოგიის ფაკულტეტი. 1958-1960 წლებში სწავლობდა მოსკოვის მაქსიმ გორკის სახელობის ლიტერატურის ინსტიტუტის უმაღლეს ლიტერატურულ კურსებზე. 1964 წელს დროებით დაიწყო მუშაობა გამომცემლობა „მერანის” ქართული მხატვრული ლიტერატურის რედაქცი ის გამგედ. 1974 წელს მუშაობა დაიწყო მწერალთა კავშირის მთავარ ლიტერატურულ კონსულტანტად. 1976-1982 წლებში იყო ალმანახ „საუნჯის” მთავარი რედაქტორი, სიცოცხლის ბოლო წლებში ასევე რედაქტორობდა ჟურნალ „საუნჯეს”. მას დაწერილი აქვს ბელეტრისტული ოცი პოემა, რომელიც არ გამოქვეყნებულა. შოთა ნიშნიანიძის პირველი პოეტური კრებული „მე და შენ” გამოვიდა 1956 წელს. ამ დროიდან მოყოლებული პოეტმა არაერთი წიგნი გამოსცა, მათ შორისაა პოეტური კრებულები: „კაფე-თესე” (1959), „ზეთისხილის რტო” (1961), „მზე და ჩრდილი” (1963), „ხილვები” (1966), „გადასახედი” (1977), ერთტომეული (1979), „უპირველეს ყოვლისა” (1988), 100 ლექსი (2007). დაკრძალულია დიდუბის პანთეონში.		'''ნიშნიანიძე შოთა''' − (1929 − 1999), [[ქართველები\|ქართველი]] პოეტი. დაიბადა [[თბილისი\|თბილისში]]. 1953 წელს დაამთავრა [[თსუ]]-ს ფილოლოგიის ფაკულტეტი. 1958-1960 წლებში სწავლობდა მოსკოვის მაქსიმ გორკის სახელობის ლიტერატურის ინსტიტუტის უმაღლეს ლიტერატურულ კურსებზე. 1964 წელს დროებით დაიწყო მუშაობა გამომცემლობა „მერანის” ქართული მხატვრული ლიტერატურის რედაქცი ის გამგედ. 1974 წელს მუშაობა დაიწყო მწერალთა კავშირის მთავარ ლიტერატურულ კონსულტანტად. 1976-1982 წლებში იყო ალმანახ „საუნჯის” მთავარი რედაქტორი, სიცოცხლის ბოლო წლებში ასევე რედაქტორობდა ჟურნალ „საუნჯეს”. მას დაწერილი აქვს ბელეტრისტული ოცი პოემა, რომელიც არ გამოქვეყნებულა. შოთა ნიშნიანიძის პირველი პოეტური კრებული „მე და შენ” გამოვიდა 1956 წელს. ამ დროიდან მოყოლებული პოეტმა არაერთი წიგნი გამოსცა, მათ შორისაა პოეტური კრებულები: „კაფე-თესე” (1959), „ზეთისხილის რტო” (1961), „მზე და ჩრდილი” (1963), „ხილვები” (1966), „გადასახედი” (1977), ერთტომეული (1979), „უპირველეს ყოვლისა” (1988), 100 ლექსი (2007). დაკრძალულია დიდუბის პანთეონში.