https://www.nplg.gov.ge/wikidict/index.php?action=history&feed=atom&title=%E1%83%9D%E1%83%AA%E1%83%AE%E1%83%90%E1%83%9C%E1%83%A3%E1%83%A0%E1%83%98_%E1%83%A1%E1%83%90%E1%83%A4%E1%83%94%E1%83%A0%E1%83%94 2026-05-03T16:12:09Z ამ გვერდის შესწორებათა ისტორია ვიკიში MediaWiki 1.19.24 https://www.nplg.gov.ge/wikidict/index.php?title=%E1%83%9D%E1%83%AA%E1%83%AE%E1%83%90%E1%83%9C%E1%83%A3%E1%83%A0%E1%83%98_%E1%83%A1%E1%83%90%E1%83%A4%E1%83%94%E1%83%A0%E1%83%94&diff=222728&oldid=prev 2024-04-10T19:43:48Z

<p>‎<span dir="auto"><span class="autocomment">ყურძნის გადამუშავება და პროდუქციის ხარისხი</span></span></p> <table class='diff diff-contentalign-left'> <col class='diff-marker' /> <col class='diff-content' /> <col class='diff-marker' /> <col class='diff-content' /> <tr valign='top'> <td colspan='2' style="background-color: white; color:black;">←წინა ვერსია</td> <td colspan='2' style="background-color: white; color:black;">19:43, 10 აპრილი 2024-ის ვერსია</td> </tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno">ხაზი 93:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">ხაზი 93:</td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>==== ყურძნის გადამუშავება და პროდუქციის ხარისხი ====</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>==== ყურძნის გადამუშავება და პროდუქციის ხარისხი ====</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>−</td><td style="background: #ffa; color:black; font-size: smaller;"><div>ოცხანური საფერეს ყურძენი მისი გავრცელების ძირითად რაიონებში (ზემო და შუა იმერეთი) მიდის ძირითადად სუფრის წითელი ღვინის დასამზადებლად. მოსახლეობა მას წარმატებით იყენებს აგრეთვე სხვა ნაკლებშეფერილი წითელი და თეთრი ღვინოების შესაფერად. ადგილობრივ წითელ ვაზის ჯიშებს შორის ოცხანური საფერე ყველაზე უკეთესია ღვინის ღირსებით. მართლაც, ოცხანური საფერეს ღვინო ხარისხოვანია, განსაკუთრებით მაღალი ღირსებისა იგი ზესტაფონის რაიონში (სოფ. სვირი, ობჩა, საქარა, ცხრაწყარო და სხვ.) დგება. საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის სოფლის მეურნეობის განყოფილების წინადადებით 1944 წ. ოცხანური საფერისაგან დამზადებული ღვინო სოფ. სვირიდან ავტორიტეტული სადეგუსტაციო კომისიის მიერ შემდეგნაირადაა დახასიათებული: „კარგად შეფერილი, სრული, ხავერდოვანი ღვინო, მდიდარი სხეულით და კარგად გამოსახული ჯიშური არომატით“ და შეფასებულია ნიშნით 7,45. პროფ. კ. მოდებაძე და მეცნ. კანდ. ვ. დემეტრაძე მაღალ შეფასებას აძლევდნენ ოცხანურის ღვინოს, ისინი მას იმერულ წითელ ჯიშებს შორის ყველაზე მაღლა აყენებდნენ. განსაკუთრებით მოწონდა პროფ. კ. მოდებაძეს სოფ. ცხრაწყაროს ოცხანური, რომელსაც იგი ახასიათებდა, როგორც ნაზს, ჰარმონიულს, ინტენსიურად შეფერილს, სასიამოვნო გემოს ღვინოს, რომელიც დიდხანს ინახება და უმჯობესდება შენახვისას. სოფ. საქარაში დამზადებული ოცხანური საფერეს ღვინო ხასიათდება ბროწეულის ფერით, ჰარმონიული გემოთი და კარგად გამოსახული არომატით. საერთოდ უნდა აღინიშნოს, რომ ოცხანური საფერეს ღვინო ნეშომპალა-კარბონატულ ნიადაგიან ნაკვეთებიდან მუდამ კარგად შეფერილი, საშუალო სხეულიანი, ჰარმონიული გემოს და სასიამოვნო ჯიშური არომატიანი დგება. ზოგჯერ, როცა ღვინო მცირე სხეულიანია, მასში მჟავიანობა მკვეთრად იგრძნობა და იგი ნაკლებ სასიამოვნო ხდება. ოცხანურ საფერეს ხშირად თეთრი ღვინოების შესაფერად იყენებენ. ასე, მაგალითად, საქარის საცდელი სადგურის (ვ. დემეტრაძე) ცნობით სოფ. სვირის ლამაზი სასიამოვნო წითელი ფერის ღვინოები ოცხანურ საფერეს ჭაჭაზე დადუღებული [[ციცქა|ციცქისა]] და [[ცოლიკოური|ცოლიკოურის]] ყურძნიდან დგებოდა. გარდა ფერისა შედარებით დუნე ღვინოებს ოცხანური საფერე საკმაო სიხალისეს ძენს. საერთოდ, ოცხანური საფერე საგვიანო ვაზის ჯიშია და იგი მაღალი მჟავიანობით ხასიათდება, მისი მჟავიანობა ზოგიერთ წელს 8-დან 12‰–მდე აღწევს, რის გამო იგი ცალკე დაყენებული მეტად ხალისიანი დგება.</div></td><td class='diff-marker'>+</td><td style="background: #cfc; color:black; font-size: smaller;"><div>ოცხანური საფერეს ყურძენი მისი გავრცელების ძირითად რაიონებში (ზემო და შუა იმერეთი) მიდის ძირითადად სუფრის წითელი ღვინის დასამზადებლად. მოსახლეობა მას წარმატებით იყენებს აგრეთვე სხვა ნაკლებშეფერილი წითელი და თეთრი ღვინოების შესაფერად. ადგილობრივ წითელ ვაზის ჯიშებს შორის ოცხანური საფერე ყველაზე უკეთესია ღვინის ღირსებით. მართლაც, ოცხანური საფერეს ღვინო ხარისხოვანია, განსაკუთრებით მაღალი ღირსებისა იგი ზესტაფონის რაიონში (სოფ. სვირი, <ins class="diffchange diffchange-inline">[[</ins>ობჩა<ins class="diffchange diffchange-inline">]]</ins>, საქარა, ცხრაწყარო და სხვ.) დგება. საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის სოფლის მეურნეობის განყოფილების წინადადებით 1944 წ. ოცხანური საფერისაგან დამზადებული ღვინო სოფ. სვირიდან ავტორიტეტული სადეგუსტაციო კომისიის მიერ შემდეგნაირადაა დახასიათებული: „კარგად შეფერილი, სრული, ხავერდოვანი ღვინო, მდიდარი სხეულით და კარგად გამოსახული ჯიშური არომატით“ და შეფასებულია ნიშნით 7,45. პროფ. კ. მოდებაძე და მეცნ. კანდ. ვ. დემეტრაძე მაღალ შეფასებას აძლევდნენ ოცხანურის ღვინოს, ისინი მას იმერულ წითელ ჯიშებს შორის ყველაზე მაღლა აყენებდნენ. განსაკუთრებით მოწონდა პროფ. კ. მოდებაძეს სოფ. ცხრაწყაროს ოცხანური, რომელსაც იგი ახასიათებდა, როგორც ნაზს, ჰარმონიულს, ინტენსიურად შეფერილს, სასიამოვნო გემოს ღვინოს, რომელიც დიდხანს ინახება და უმჯობესდება შენახვისას. სოფ. საქარაში დამზადებული ოცხანური საფერეს ღვინო ხასიათდება ბროწეულის ფერით, ჰარმონიული გემოთი და კარგად გამოსახული არომატით. საერთოდ უნდა აღინიშნოს, რომ ოცხანური საფერეს ღვინო ნეშომპალა-კარბონატულ ნიადაგიან ნაკვეთებიდან მუდამ კარგად შეფერილი, საშუალო სხეულიანი, ჰარმონიული გემოს და სასიამოვნო ჯიშური არომატიანი დგება. ზოგჯერ, როცა ღვინო მცირე სხეულიანია, მასში მჟავიანობა მკვეთრად იგრძნობა და იგი ნაკლებ სასიამოვნო ხდება. ოცხანურ საფერეს ხშირად თეთრი ღვინოების შესაფერად იყენებენ. ასე, მაგალითად, საქარის საცდელი სადგურის (ვ. დემეტრაძე) ცნობით სოფ. სვირის ლამაზი სასიამოვნო წითელი ფერის ღვინოები ოცხანურ საფერეს ჭაჭაზე დადუღებული [[ციცქა|ციცქისა]] და [[ცოლიკოური|ცოლიკოურის]] ყურძნიდან დგებოდა. გარდა ფერისა შედარებით დუნე ღვინოებს ოცხანური საფერე საკმაო სიხალისეს ძენს. საერთოდ, ოცხანური საფერე საგვიანო ვაზის ჯიშია და იგი მაღალი მჟავიანობით ხასიათდება, მისი მჟავიანობა ზოგიერთ წელს 8-დან 12‰–მდე აღწევს, რის გამო იგი ცალკე დაყენებული მეტად ხალისიანი დგება.</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>აღნიშნულის გამო, უკანასკნელ წლებში, საქარის საცდელ სადგურზე სცადეს მისი გამოყენება საშამპანურე ღვინომასალის დასამზადებლად. ფართო ცდებია დაყენებული აგრეთვე მისგან ვარდისფერი შამპანურის დასამზადებლად. მიღებულმა შედეგებმა უნდა განსაზღვროს ჯიშის ამ მიმართულებთი გამოყენების პერსპექტიულობა. სხვა მიმართულებით (ყურძნის წვენი, ტკბილი და მაგარი ღვინოები) ჯიში გამოცდილი არ არის, რადგან დიდ პერსპექტივას ამ მხრივ იგი არ იჩენს.</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>აღნიშნულის გამო, უკანასკნელ წლებში, საქარის საცდელ სადგურზე სცადეს მისი გამოყენება საშამპანურე ღვინომასალის დასამზადებლად. ფართო ცდებია დაყენებული აგრეთვე მისგან ვარდისფერი შამპანურის დასამზადებლად. მიღებულმა შედეგებმა უნდა განსაზღვროს ჯიშის ამ მიმართულებთი გამოყენების პერსპექტიულობა. სხვა მიმართულებით (ყურძნის წვენი, ტკბილი და მაგარი ღვინოები) ჯიში გამოცდილი არ არის, რადგან დიდ პერსპექტივას ამ მხრივ იგი არ იჩენს.</div></td></tr> </table>

Tkenchoshvili https://www.nplg.gov.ge/wikidict/index.php?title=%E1%83%9D%E1%83%AA%E1%83%AE%E1%83%90%E1%83%9C%E1%83%A3%E1%83%A0%E1%83%98_%E1%83%A1%E1%83%90%E1%83%A4%E1%83%94%E1%83%A0%E1%83%94&diff=197057&oldid=prev 2023-06-19T12:55:57Z

<p>‎<span dir="auto"><span class="autocomment">წყარო</span></span></p> <table class='diff diff-contentalign-left'> <col class='diff-marker' /> <col class='diff-content' /> <col class='diff-marker' /> <col class='diff-content' /> <tr valign='top'> <td colspan='2' style="background-color: white; color:black;">←წინა ვერსია</td> <td colspan='2' style="background-color: white; color:black;">12:55, 19 ივნისი 2023-ის ვერსია</td> </tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno">ხაზი 143:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">ხაზი 143:</td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>== წყარო ==</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>== წყარო ==</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>−</td><td style="background: #ffa; color:black; font-size: smaller;"><div>&#160;</div></td><td class='diff-marker'>+</td><td style="background: #cfc; color:black; font-size: smaller;"><div>[<ins class="diffchange diffchange-inline">[</ins>საქართველოს ამპელოგრაფია]]</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>−</td><td style="background: #ffa; color:black; font-size: smaller;"><div>[<del class="diffchange diffchange-inline">http://www.nplg.gov.ge/ec/ka/cart/search.html?cmd=search&amp;sf=simple&amp;qs%5B0%5D%5Bf%5D=700&amp;qs%5B0%5D%5Bq%5D=&amp;qs%5B1%5D%5Bf%5D=200&amp;qs%5B1%5D%5Bq%5D=%E1%83%A1%E1%83%90%E1%83%A5%E1%83%90%E1%83%A0%E1%83%97%E1%83%95%E1%83%94%E1%83%9A%E1%83%9D%E1%83%A1+%E1%83%90%E1%83%9B%E1%83%9E%E1%83%94%E1%83%9A%E1%83%9D%E1%83%92%E1%83%A0%E1%83%90%E1%83%A4%E1%83%98%E1%83%90&amp;qs%5B2%5D%5Bf%5D=212&amp;qs%5B2%5D%5Bq%5D=&amp;qs%5B3%5D%5Bf%5D=213&amp;qs%5B3%5D%5Bq%5D=&amp;qs%5B4%5D%5Bf%5D=606&amp;qs%5B4%5D%5Bq%5D=&amp;pft=biblio&amp;rnum=10&amp;kbd=en&amp;submit_btn=%E1%83%AB%E1%83%98%E1%83%94%E1%83%91%E1%83%90 </del>საქართველოს ამპელოგრაფია<del class="diffchange diffchange-inline">] / [[ნიკოლოზ კეცხოველი|ნ. კეცხოველი]], [[მაქსიმე რამიშვილი|მ. რამიშვილი]], [[დიმიტრი ტაბიძე|დ. ტაბიძე</del>]]<del class="diffchange diffchange-inline">; რედ.: დავით მაღრაძე, ლარისა ვაშაკიძე, თეიმურაზ ღლონტი; მხატვ. გიორგი მაღლაკელიძე. - მე-2 გამოც.. - თბილისი, 2012 (შპს Exclusive Print+). - 552 გვ. : ილ., ცხრ.; 32 სმ.. - იბეჭდება 1960 წლის გამოცემის მიხედვით. - გარეკანზე ავტ. აღნიშნულნი არ არიან. - განმარტებები: გვ. 548-549</del></div></td><td class='diff-marker'>+</td><td style="background: #cfc; color:black; font-size: smaller;"><div></div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td></tr> </table>

Tkenchoshvili https://www.nplg.gov.ge/wikidict/index.php?title=%E1%83%9D%E1%83%AA%E1%83%AE%E1%83%90%E1%83%9C%E1%83%A3%E1%83%A0%E1%83%98_%E1%83%A1%E1%83%90%E1%83%A4%E1%83%94%E1%83%A0%E1%83%94&diff=170548&oldid=prev 2022-10-26T10:35:50Z

<p>‎<span dir="auto"><span class="autocomment">მოსავლიანობა</span></span></p> <table class='diff diff-contentalign-left'> <col class='diff-marker' /> <col class='diff-content' /> <col class='diff-marker' /> <col class='diff-content' /> <tr valign='top'> <td colspan='2' style="background-color: white; color:black;">←წინა ვერსია</td> <td colspan='2' style="background-color: white; color:black;">10:35, 26 ოქტომბერი 2022-ის ვერსია</td> </tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno">ხაზი 62:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">ხაზი 62:</td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>ოცხანური საფერე საშუალო მოსავლიანი ვაზი ჯიშია. მისი მოსავლიანობა დიდად არის დამოკიდებული ვაზის დატვირთვის და ფორმირების წესზე. ჯიშის მასობრივი გავრცელების – ზესტაფონის, საჩხერის, მაიაკოვსკის, ჭიათურის, თერჯოლის რაიონებში და სხვაგან ოცხანურ საფერეს სხლავენ რამდენიმე მოკლე რქაზე და ოლიხნარის ფორმას აძლევენ. პროფ. თ. კვარაცხელიას ცნობით ოცხანური საფერეს საშუალო მოსავალი ალუვიურ=ქვითიხნარ ნიადაგებზე (1,5X1,5 მ კვების არეზე) ჰექტარზე 40-70 ცენტნერს აღწევს, ხოლო ტყის კარბონატულ ნიადაგებზე ვაზების ოლიხნარის წესით ფორმირებისას და 40-50 კვირტით დატვირთვის შემთხვევაში მისი მოსავალი 80-100 ცენტნერს შეადგენს ჰექტარზე. მაიაკოვსკის რაიონში სუსტად გაეწერებულ ნიადაგებზე ოცხანური 60-70 ცენტ. ყურძენს იძლევა ჰექტარზე. ჯიში მოსავლიანობის კარგი მაჩვენებლებით ხასიათდება – მისი მოსავლიანობის კოეფიციენტი იმერეთში 1-დან 1,6-მდე, ხოლო კახეთში 1-დან 2-მდე მერყეობს და საშუალოდ 1,5-1,6 უდრის. მტევნის საშუალო წონა იმერეთში 60-70 გ, ხოლო კახეთში 70-80 გ უდრის. კარგად განვითარებული მტევნების წონა 100-120 გ აღწევს. საკოლექციო ნაკვეთზე ჩატარებული აღრიცხვის მასალების მიხედვით 1949 წელს ოცხანური საფერეს მსხმოიარობის კოეფიციენტი 1,52 უდრიდა, მტევნის საშუალო წონა 87 გ, ხოლო ძირის მოსავალი 2,200 გ, რაც ჰექტარზე გადაყვანით 72,6 ცენტნერს შეადგენს. იმერეთის რაიონებში ჯიში საშუალოდ ერთ ჰექტარზე იძლევა 70-80 ცენტნერ ყურძენს.</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>ოცხანური საფერე საშუალო მოსავლიანი ვაზი ჯიშია. მისი მოსავლიანობა დიდად არის დამოკიდებული ვაზის დატვირთვის და ფორმირების წესზე. ჯიშის მასობრივი გავრცელების – ზესტაფონის, საჩხერის, მაიაკოვსკის, ჭიათურის, თერჯოლის რაიონებში და სხვაგან ოცხანურ საფერეს სხლავენ რამდენიმე მოკლე რქაზე და ოლიხნარის ფორმას აძლევენ. პროფ. თ. კვარაცხელიას ცნობით ოცხანური საფერეს საშუალო მოსავალი ალუვიურ=ქვითიხნარ ნიადაგებზე (1,5X1,5 მ კვების არეზე) ჰექტარზე 40-70 ცენტნერს აღწევს, ხოლო ტყის კარბონატულ ნიადაგებზე ვაზების ოლიხნარის წესით ფორმირებისას და 40-50 კვირტით დატვირთვის შემთხვევაში მისი მოსავალი 80-100 ცენტნერს შეადგენს ჰექტარზე. მაიაკოვსკის რაიონში სუსტად გაეწერებულ ნიადაგებზე ოცხანური 60-70 ცენტ. ყურძენს იძლევა ჰექტარზე. ჯიში მოსავლიანობის კარგი მაჩვენებლებით ხასიათდება – მისი მოსავლიანობის კოეფიციენტი იმერეთში 1-დან 1,6-მდე, ხოლო კახეთში 1-დან 2-მდე მერყეობს და საშუალოდ 1,5-1,6 უდრის. მტევნის საშუალო წონა იმერეთში 60-70 გ, ხოლო კახეთში 70-80 გ უდრის. კარგად განვითარებული მტევნების წონა 100-120 გ აღწევს. საკოლექციო ნაკვეთზე ჩატარებული აღრიცხვის მასალების მიხედვით 1949 წელს ოცხანური საფერეს მსხმოიარობის კოეფიციენტი 1,52 უდრიდა, მტევნის საშუალო წონა 87 გ, ხოლო ძირის მოსავალი 2,200 გ, რაც ჰექტარზე გადაყვანით 72,6 ცენტნერს შეადგენს. იმერეთის რაიონებში ჯიში საშუალოდ ერთ ჰექტარზე იძლევა 70-80 ცენტნერ ყურძენს.</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>−</td><td style="background: #ffa; color:black; font-size: smaller;"><div>ზემოთ მოყვანილის გათვალისწინებით ოცხანური საფერეს მოსავლიანობის შემდგომი გადიდების მიზნით მიღებული უნდა იქნეს მხედველობაში ჯიშის ბიოლოგიური თავისებურება, რაც გამოწვეულია მისი ხანგრძლივად ველურ მდგომარეობაში ყოფნით, სახელდობრ – განწყობა მაღლარად ფორმირებისა და დიდი დატვირთვისაკენ. ეს გარემოება ადგილობრივი მევენახეების მიერ შენიშნულია და ამიტომ იგი შუატანიან ოლიხნარად გამოყავთ და რამდენიმე სანაყოფე რგოლს აძლევენ. საბჭოთა მეურნეობებისა და კოლმეურნეობების ვენახებში ჯიშის მასობრივი გავრცელების შემთხვევაში გამოყენებული უნდა იქნეს ოპტიმალური დატვირთვის ფორმები, სახელდობრ, მრავალსაკავებლიანი ფორმები და ორმხრივი შპალერი 20-26 კვირტის, ხოლო მრავალსაკავებლიანზე 32-40 კვირტის დატოვებთი ვაზზე. ამასთან ერთად აუცილებელია ორგანული დამინერალური სასუქების სისტემატური შეტანა ვაზის ზრდის სიძლიერისა და მოსავლიანობის მაღალ დონეზე შენარჩუნებისათვის.</div></td><td class='diff-marker'>+</td><td style="background: #cfc; color:black; font-size: smaller;"><div>ზემოთ მოყვანილის გათვალისწინებით ოცხანური საფერეს მოსავლიანობის შემდგომი გადიდების მიზნით მიღებული უნდა იქნეს მხედველობაში ჯიშის ბიოლოგიური თავისებურება, რაც გამოწვეულია მისი ხანგრძლივად ველურ მდგომარეობაში ყოფნით, სახელდობრ – განწყობა მაღლარად ფორმირებისა და დიდი დატვირთვისაკენ. ეს გარემოება ადგილობრივი მევენახეების მიერ შენიშნულია და ამიტომ იგი შუატანიან ოლიხნარად გამოყავთ და რამდენიმე სანაყოფე რგოლს აძლევენ. საბჭოთა მეურნეობებისა და კოლმეურნეობების ვენახებში ჯიშის მასობრივი გავრცელების შემთხვევაში გამოყენებული უნდა იქნეს ოპტიმალური დატვირთვის ფორმები, სახელდობრ, მრავალსაკავებლიანი ფორმები და ორმხრივი <ins class="diffchange diffchange-inline">[[</ins>შპალერი <ins class="diffchange diffchange-inline">(მცენარის)|შპალერი]] </ins>20-26 კვირტის, ხოლო მრავალსაკავებლიანზე 32-40 კვირტის დატოვებთი ვაზზე. ამასთან ერთად აუცილებელია ორგანული დამინერალური სასუქების სისტემატური შეტანა ვაზის ზრდის სიძლიერისა და მოსავლიანობის მაღალ დონეზე შენარჩუნებისათვის.</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>ოცხანური საფერე ყვავილების კარგი გამონასკვით და მკვრივი მტევნების განვითარებით ხასიათდება. მაგრამ ამასთან ერთად მის მტევნებს მარცვლების არათანაბრობა და მათი მცირე ნაწილის განუვითარებლობა ახასიათებს. ასეთი განუვითარებელი წვრილი, მწვანე მარცვლები არასასიამოვნო მწვანე გემოსია და ერთგვარ უხეშობას ძენს პირველი წლების მანძილზე ახალგაზრდა ღვინოს.</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>ოცხანური საფერე ყვავილების კარგი გამონასკვით და მკვრივი მტევნების განვითარებით ხასიათდება. მაგრამ ამასთან ერთად მის მტევნებს მარცვლების არათანაბრობა და მათი მცირე ნაწილის განუვითარებლობა ახასიათებს. ასეთი განუვითარებელი წვრილი, მწვანე მარცვლები არასასიამოვნო მწვანე გემოსია და ერთგვარ უხეშობას ძენს პირველი წლების მანძილზე ახალგაზრდა ღვინოს.</div></td></tr> </table>

Tkenchoshvili https://www.nplg.gov.ge/wikidict/index.php?title=%E1%83%9D%E1%83%AA%E1%83%AE%E1%83%90%E1%83%9C%E1%83%A3%E1%83%A0%E1%83%98_%E1%83%A1%E1%83%90%E1%83%A4%E1%83%94%E1%83%A0%E1%83%94&diff=164029&oldid=prev 2022-08-31T08:10:09Z

<p>‎<span dir="auto"><span class="autocomment">ჯიშის გარემო პირობებთან დამოკიდებულება</span></span></p> <table class='diff diff-contentalign-left'> <col class='diff-marker' /> <col class='diff-content' /> <col class='diff-marker' /> <col class='diff-content' /> <tr valign='top'> <td colspan='2' style="background-color: white; color:black;">←წინა ვერსია</td> <td colspan='2' style="background-color: white; color:black;">08:10, 31 აგვისტო 2022-ის ვერსია</td> </tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno">ხაზი 73:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">ხაზი 73:</td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>==== ჯიშის გარემო პირობებთან დამოკიდებულება ====</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>==== ჯიშის გარემო პირობებთან დამოკიდებულება ====</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>−</td><td style="background: #ffa; color:black; font-size: smaller;"><div>ოცხანური საფერე გავრცელებულია ძირითადად ზემო და შუა იმერეთში. მართალია, ამ რაიონებში დიდი ყინვები არ იცის, მაგრამ ზოგიერთი წლის ძლიერ ყინვებს სხვაადგილობრივ ჯიშებთან შედარებით იგი კარგად უძლებს. ნიადაგებს ჯიში განსაკუთრებულ მოთხოვნას არ უყენებს. იმერეთში გავრცელებულ თითქმის ყველა ნიადაგზე ოცხანური კარგად ვითარდება, მაგრამ მაღალი ღირსების პაროდუქციას იგი ნეშომპალა-კარბონატულ, ტყის კარბონატულ და ხირხატიან ყომრალ ნიადაგებზე იძლევა. მევენახეობა-მეღვინეობის ინსტიტუტის მიერ წარმოებული დაკვირვებით ოცხანური საფერე ადგილობრივ ჯიშებთან შედარებით უფრო გვალვაგამძლეა.</div></td><td class='diff-marker'>+</td><td style="background: #cfc; color:black; font-size: smaller;"><div>ოცხანური საფერე გავრცელებულია ძირითადად ზემო და შუა იმერეთში. მართალია, ამ რაიონებში დიდი ყინვები არ იცის, მაგრამ ზოგიერთი წლის ძლიერ ყინვებს სხვაადგილობრივ ჯიშებთან შედარებით იგი კარგად უძლებს. ნიადაგებს ჯიში განსაკუთრებულ მოთხოვნას არ უყენებს. იმერეთში გავრცელებულ თითქმის ყველა ნიადაგზე ოცხანური კარგად ვითარდება, მაგრამ მაღალი ღირსების პაროდუქციას იგი <ins class="diffchange diffchange-inline">[[</ins>ნეშომპალა<ins class="diffchange diffchange-inline">]]</ins>-კარბონატულ, ტყის კარბონატულ და ხირხატიან ყომრალ ნიადაგებზე იძლევა. მევენახეობა-მეღვინეობის ინსტიტუტის მიერ წარმოებული დაკვირვებით ოცხანური საფერე ადგილობრივ ჯიშებთან შედარებით უფრო გვალვაგამძლეა.</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>==== ჯიშის ტექნოლოგიური დახასიათება ====</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>==== ჯიშის ტექნოლოგიური დახასიათება ====</div></td></tr> </table>

Tkenchoshvili https://www.nplg.gov.ge/wikidict/index.php?title=%E1%83%9D%E1%83%AA%E1%83%AE%E1%83%90%E1%83%9C%E1%83%A3%E1%83%A0%E1%83%98_%E1%83%A1%E1%83%90%E1%83%A4%E1%83%94%E1%83%A0%E1%83%94&diff=124528&oldid=prev 2021-07-08T09:06:56Z

<p></p> <table class='diff diff-contentalign-left'> <col class='diff-marker' /> <col class='diff-content' /> <col class='diff-marker' /> <col class='diff-content' /> <tr valign='top'> <td colspan='2' style="background-color: white; color:black;">←წინა ვერსია</td> <td colspan='2' style="background-color: white; color:black;">09:06, 8 ივლისი 2021-ის ვერსია</td> </tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno">ხაზი 6:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">ხაზი 6:</td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>ოცხანური საფერე ადგილობრივი ვაზის ჯიშია, წარმოშობილია კულტურული ვაზის ჯიშების ფორმათა წარმოქმნის კოლხეთის კერიდან. თავისი მორფოლოგიური და სამეურნეო ნიშან-თვისებებით იგი ''prol pontic, sub prol. georgica'' Negr.–ის (11) ეკოლოგიურ-გეოგრაფიულ ჯგუფს ეკუთვნის. ზოგიერთი ნიშნის მიხედვით ჯიში გარდამავალია კულტურულ და გარეულ ჯიშებს შორის. მისი სქლად შებუსვილი, ღრმად დანაკვთული სვესმაგვარი ფორმის ფოთლები, პატარა ყვავილი, მტვრიანების სიგრძის მეტად მერყევი შეფარდება ბუტკოს სიმაღლესთან (1-დან 2-მდე) და ჯიშისათვის დამახასიათებელი პატარა მკვრივი მტევნები, წვრილი, მრგვალი, არათანაბარი ზომის მარცვლები და მათი წვრილმარცვლიანობა (მწიფე შავ მარცვლებში მწვანე განუვითარებელი მარცვლების არსებობა) ადასტურებს ჯიშის დიდ ხნოვანებას და მის ახლო წარსულში კულტურაში შემოტანას ველური ბუნებიდან. აღსანიშნავია ის გარემოებაც, რომ ოცხანური საფერე ჩვეულებრივ დაბალტანიან [[ვენახი|ვენახად]] არა ხარობს, ასეთ პირობებში იგი მცირე მოსავალს იძლევა, ამიტომ იგი მისთვის უფრო შესაფერ ნახევრად მაღლარი ფორმით, ე.წ. ოლიხნარის წესით გამოყავთ, რომლის დროს ჯიში კარგად ვითარდება და უხვ მოსავალს იძლევა. მორფოლოგიური და სამეურნეო ნიშან-თვისებების შედარებითი შეფასებით ოცხანური საფერე უძველეს ვაზის ჯიშად გვევლინება. ამის გამო ჩვენ ვფიქრობთ, რომ იგი კულტურულ პირობებში ძალიან დიდი ხნის წინათ შემოტანილი არ უნდა იყოს, რადგან მრავალსაუკუნოვანი კულტურის (მოვლა-პატრონობის) გავლენა ჯიშზე მკაფიოდ არ ჩანს და იგი თავის პირვანდელ მდგომარეობასთან შედარებით დიდად შეცვლილი და გაუმჯობესებული არ არის. &#160;</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>ოცხანური საფერე ადგილობრივი ვაზის ჯიშია, წარმოშობილია კულტურული ვაზის ჯიშების ფორმათა წარმოქმნის კოლხეთის კერიდან. თავისი მორფოლოგიური და სამეურნეო ნიშან-თვისებებით იგი ''prol pontic, sub prol. georgica'' Negr.–ის (11) ეკოლოგიურ-გეოგრაფიულ ჯგუფს ეკუთვნის. ზოგიერთი ნიშნის მიხედვით ჯიში გარდამავალია კულტურულ და გარეულ ჯიშებს შორის. მისი სქლად შებუსვილი, ღრმად დანაკვთული სვესმაგვარი ფორმის ფოთლები, პატარა ყვავილი, მტვრიანების სიგრძის მეტად მერყევი შეფარდება ბუტკოს სიმაღლესთან (1-დან 2-მდე) და ჯიშისათვის დამახასიათებელი პატარა მკვრივი მტევნები, წვრილი, მრგვალი, არათანაბარი ზომის მარცვლები და მათი წვრილმარცვლიანობა (მწიფე შავ მარცვლებში მწვანე განუვითარებელი მარცვლების არსებობა) ადასტურებს ჯიშის დიდ ხნოვანებას და მის ახლო წარსულში კულტურაში შემოტანას ველური ბუნებიდან. აღსანიშნავია ის გარემოებაც, რომ ოცხანური საფერე ჩვეულებრივ დაბალტანიან [[ვენახი|ვენახად]] არა ხარობს, ასეთ პირობებში იგი მცირე მოსავალს იძლევა, ამიტომ იგი მისთვის უფრო შესაფერ ნახევრად მაღლარი ფორმით, ე.წ. ოლიხნარის წესით გამოყავთ, რომლის დროს ჯიში კარგად ვითარდება და უხვ მოსავალს იძლევა. მორფოლოგიური და სამეურნეო ნიშან-თვისებების შედარებითი შეფასებით ოცხანური საფერე უძველეს ვაზის ჯიშად გვევლინება. ამის გამო ჩვენ ვფიქრობთ, რომ იგი კულტურულ პირობებში ძალიან დიდი ხნის წინათ შემოტანილი არ უნდა იყოს, რადგან მრავალსაუკუნოვანი კულტურის (მოვლა-პატრონობის) გავლენა ჯიშზე მკაფიოდ არ ჩანს და იგი თავის პირვანდელ მდგომარეობასთან შედარებით დიდად შეცვლილი და გაუმჯობესებული არ არის. &#160;</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>−</td><td style="background: #ffa; color:black; font-size: smaller;"><div>თვით ჯიშის სახელწოდება ოცხანური საფერე ამჟღავნებს მის სოფ. ოცხანასაგან (გურია) წარმოშობას, ხოლო საფერე მის დანიშნულებას – ე.ი. მის ვარგისობას სხვა სუსტად შეფერილი ჯიშების ფერის გასაძლიერებლად (შესაფერად). &#160;</div></td><td class='diff-marker'>+</td><td style="background: #cfc; color:black; font-size: smaller;"><div>თვით ჯიშის სახელწოდება ოცხანური საფერე ამჟღავნებს მის სოფ. ოცხანასაგან (<ins class="diffchange diffchange-inline">[[</ins>გურია<ins class="diffchange diffchange-inline">]]</ins>) წარმოშობას, ხოლო საფერე მის დანიშნულებას – ე.ი. მის ვარგისობას სხვა სუსტად შეფერილი ჯიშების ფერის გასაძლიერებლად (შესაფერად). &#160;</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>ოცხანური საფერე გავრცელებულია ძირითადად [[იმერეთი|იმერეთის]] მევენახეობის რაიონებში. იგი საკმაოდ გავრცელებული ვაზის ჯიშია და უფრო ხშირად საჩხერის, ზესტაფონის, თერჯოლის, ჭიათურის და მაიაკოვსკის რაიონებში გვხვდება. იმერეთის დანარჩენ რაიონებში მას უმნიშვნელო ფართობი უჭირავს. ვენახების 1940 წლის მთლიანი აღწერის მასალების მიხედვით ოცხანურ საფერეს სულ 94, ხოლო 1953 წლის აღწერით 112 ჰექტარი ფართობი ეჭირა. ეს ფართობი ცალკეულ რაიონებს შორის არათანაბრადაა განაწილებული. &#160;</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>ოცხანური საფერე გავრცელებულია ძირითადად [[იმერეთი|იმერეთის]] მევენახეობის რაიონებში. იგი საკმაოდ გავრცელებული ვაზის ჯიშია და უფრო ხშირად საჩხერის, ზესტაფონის, თერჯოლის, ჭიათურის და მაიაკოვსკის რაიონებში გვხვდება. იმერეთის დანარჩენ რაიონებში მას უმნიშვნელო ფართობი უჭირავს. ვენახების 1940 წლის მთლიანი აღწერის მასალების მიხედვით ოცხანურ საფერეს სულ 94, ხოლო 1953 წლის აღწერით 112 ჰექტარი ფართობი ეჭირა. ეს ფართობი ცალკეულ რაიონებს შორის არათანაბრადაა განაწილებული. &#160;</div></td></tr> </table>

Tkenchoshvili https://www.nplg.gov.ge/wikidict/index.php?title=%E1%83%9D%E1%83%AA%E1%83%AE%E1%83%90%E1%83%9C%E1%83%A3%E1%83%A0%E1%83%98_%E1%83%A1%E1%83%90%E1%83%A4%E1%83%94%E1%83%A0%E1%83%94&diff=108724&oldid=prev 2020-09-11T14:16:50Z

<p>‎<span dir="auto"><span class="autocomment">ეგეტაციო პერიოდი და მისი ფაზების მსვლელობა</span></span></p> <table class='diff diff-contentalign-left'> <col class='diff-marker' /> <col class='diff-content' /> <col class='diff-marker' /> <col class='diff-content' /> <tr valign='top'> <td colspan='2' style="background-color: white; color:black;">←წინა ვერსია</td> <td colspan='2' style="background-color: white; color:black;">14:16, 11 სექტემბერი 2020-ის ვერსია</td> </tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno">ხაზი 51:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">ხაზი 51:</td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>== აგრობიოლოგიური დახასიათება ==</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>== აგრობიოლოგიური დახასიათება ==</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>==== ეგეტაციო პერიოდი და მისი ფაზების მსვლელობა ====</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>==== ეგეტაციო პერიოდი და მისი ფაზების მსვლელობა ====</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>−</td><td style="background: #ffa; color:black; font-size: smaller;"><div>დაკვირვებები სავეგეტაციო პერიოდისა და მისი ცალკეული ფაზების მსვლელობაზე წარმოებდა საქარის საცდელ სადგურზე – ზესტაფონში, მევენახეობა-მეღვინეობის ინსტიტუტში ქ. თელავში და უკრაინის მევენახეობის ინსტიტუტში ქ. ოდესაში. შედეგები მოყვანილია 1-ლ ცხრილში. აღსანიშნავია ის გარემოება, რომ ისეთი საგვიანო ვაზი ჯიში, როგორიც ოცხანურია, რომელიც დასავლეთ საქართველოში ოქტომბრის ბოლო რიცხვებში ან ნოემბრის დასაწყისში მწიფდება, კარგად ვითარდება და ასწრებს მომწიფებას ჰავის მხრივ ისეთ შედარებით გრილ რაიონში, როგორიცაა სამხრეთ-[[უკრაინა]] (ქ. ოდესა) და იძლევა მათი შეფასებით „მეტად ინტენსიურად შეფერილ სრულ, ნაზ, კარგი მომავლის მქონე წითელ ღვინოს“. კახეთში ოცხანური საფერე სექტემბრის ბოლო რიცხვებში ან ოქტომბრის დასაწყისში შემოდის, ნახევარი თვით უფრო გვიან ვიდრე ადგილობრივი საწარმოო ჯიშები და თითქმის ერთი თვით უფრო ადრე, ვიდრე იმერეთში და აგროვებს 18-21,4% შაქარს შედარებით მაღალი 8-13‰ მჟავიანობის დროს. ცხადია, იმერეთში ოცხანური საფერე უკეთ მწიფდება, ვიდრე კახეთში, რადგან შაქარსაც მეტი რაოდენობით აგროვებს და მასთან მჟავიანობაც უფრო სასურველი აქვს სასუფრე ტიპის ღვინის დასაყენებლად.</div></td><td class='diff-marker'>+</td><td style="background: #cfc; color:black; font-size: smaller;"><div>დაკვირვებები სავეგეტაციო პერიოდისა და მისი ცალკეული ფაზების მსვლელობაზე წარმოებდა საქარის საცდელ სადგურზე – ზესტაფონში, მევენახეობა-მეღვინეობის ინსტიტუტში ქ. თელავში და უკრაინის მევენახეობის ინსტიტუტში ქ. ოდესაში. შედეგები მოყვანილია 1-ლ ცხრილში. აღსანიშნავია ის გარემოება, რომ ისეთი საგვიანო ვაზი ჯიში, როგორიც ოცხანურია, რომელიც დასავლეთ საქართველოში ოქტომბრის ბოლო რიცხვებში ან ნოემბრის დასაწყისში მწიფდება, კარგად ვითარდება და ასწრებს მომწიფებას ჰავის მხრივ ისეთ შედარებით გრილ რაიონში, როგორიცაა სამხრეთ-[[უკრაინა]] (ქ. ოდესა) და იძლევა მათი შეფასებით „მეტად ინტენსიურად შეფერილ სრულ, ნაზ, კარგი მომავლის მქონე წითელ ღვინოს“. <ins class="diffchange diffchange-inline">[[კახეთი|</ins>კახეთში<ins class="diffchange diffchange-inline">]] </ins>ოცხანური საფერე სექტემბრის ბოლო რიცხვებში ან ოქტომბრის დასაწყისში შემოდის, ნახევარი თვით უფრო გვიან ვიდრე ადგილობრივი საწარმოო ჯიშები და თითქმის ერთი თვით უფრო ადრე, ვიდრე იმერეთში და აგროვებს 18-21,4% შაქარს შედარებით მაღალი 8-13‰ მჟავიანობის დროს. ცხადია, იმერეთში ოცხანური საფერე უკეთ მწიფდება, ვიდრე კახეთში, რადგან შაქარსაც მეტი რაოდენობით აგროვებს და მასთან მჟავიანობაც უფრო სასურველი აქვს სასუფრე ტიპის ღვინის დასაყენებლად.</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>1-ლ ცხრილში მოყვანილი მონაცემებიდან ჩანს, რომ რაც უფრო მოკლდება სავეგეტაციო პერიოდი, მით უფრო გვიან აღწევს ჯიში სრულ სიმწიფეს და შედარებით გრილჰავიან რაიონში ზოგი საგვიანო ჯიში სრულ სიმწიფეს ძნელად აღწევს. ზოგიერთ ადგილას – ოდესაში (სამხრეთ უკრაინა) სიმწიფის დაჩქარებას ხელს უწყობს მშრალი ჰავა (ნალექების სიმცირე). ნაკლები სიმკვეთრით მოჩანს ეს კახეთშიაც. ცხადია, სავეგეტაციო პერიოდის შემოკლება გავლენას ახდენს [[ყურძენი|ყურძნის]] მომწიფების ხარისხზე, ამიტომ იგი ორივე შემთხვევაში ჩამორჩება იმერეთისას.</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>1-ლ ცხრილში მოყვანილი მონაცემებიდან ჩანს, რომ რაც უფრო მოკლდება სავეგეტაციო პერიოდი, მით უფრო გვიან აღწევს ჯიში სრულ სიმწიფეს და შედარებით გრილჰავიან რაიონში ზოგი საგვიანო ჯიში სრულ სიმწიფეს ძნელად აღწევს. ზოგიერთ ადგილას – ოდესაში (სამხრეთ უკრაინა) სიმწიფის დაჩქარებას ხელს უწყობს მშრალი ჰავა (ნალექების სიმცირე). ნაკლები სიმკვეთრით მოჩანს ეს კახეთშიაც. ცხადია, სავეგეტაციო პერიოდის შემოკლება გავლენას ახდენს [[ყურძენი|ყურძნის]] მომწიფების ხარისხზე, ამიტომ იგი ორივე შემთხვევაში ჩამორჩება იმერეთისას.</div></td></tr> </table>

Tkenchoshvili https://www.nplg.gov.ge/wikidict/index.php?title=%E1%83%9D%E1%83%AA%E1%83%AE%E1%83%90%E1%83%9C%E1%83%A3%E1%83%A0%E1%83%98_%E1%83%A1%E1%83%90%E1%83%A4%E1%83%94%E1%83%A0%E1%83%94&diff=92000&oldid=prev 2020-01-17T10:33:31Z

<p></p> <table class='diff diff-contentalign-left'> <col class='diff-marker' /> <col class='diff-content' /> <col class='diff-marker' /> <col class='diff-content' /> <tr valign='top'> <td colspan='2' style="background-color: white; color:black;">←წინა ვერსია</td> <td colspan='2' style="background-color: white; color:black;">10:33, 17 იანვარი 2020-ის ვერსია</td> </tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno">ხაზი 130:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">ხაზი 130:</td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>1. დემეტრაძე ვ. მასალები დასავლეთ საქართველოს მევენახეობა-მეღვინეობის მრეწველობის სპეციალიზაციისათვის. ქუთაისი, 1936. &lt;br /&gt;</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>1. დემეტრაძე ვ. მასალები დასავლეთ საქართველოს მევენახეობა-მეღვინეობის მრეწველობის სპეციალიზაციისათვის. ქუთაისი, 1936. &lt;br /&gt;</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>2. კეცხოველი ნ. კულტურულ მცენარეთა ზონები საქართველოში. თბილისი, 1957. &lt;br /&gt;</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>2. კეცხოველი ნ. კულტურულ მცენარეთა ზონები საქართველოში. თბილისი, 1957. &lt;br /&gt;</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>−</td><td style="background: #ffa; color:black; font-size: smaller;"><div>3. მიროტაძე ა. [[რაჭა]]-<del class="diffchange diffchange-inline">ლეჩხუმის </del>ვაზის ჯიშები. თბილისი, 1939. &lt;br /&gt;</div></td><td class='diff-marker'>+</td><td style="background: #cfc; color:black; font-size: smaller;"><div>3. მიროტაძე ა. [[რაჭა]]-<ins class="diffchange diffchange-inline">[[ლეჩხუმი]]ს </ins>ვაზის ჯიშები. თბილისი, 1939. &lt;br /&gt;</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>4. მოდებაძე კ. საქართველოს მეღვინეობის რაიონები. თბილისი,1936. &lt;br /&gt;</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>4. მოდებაძე კ. საქართველოს მეღვინეობის რაიონები. თბილისი,1936. &lt;br /&gt;</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>5. [[რამიშვილი მაქსიმე|რამიშვილი მ]]. გურიის, სამეგრელოს და აჭარის ვაზის ჯიშები. თბილისი, 1948. &lt;br /&gt;</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>5. [[რამიშვილი მაქსიმე|რამიშვილი მ]]. გურიის, სამეგრელოს და აჭარის ვაზის ჯიშები. თბილისი, 1948. &lt;br /&gt;</div></td></tr> </table>

Tkenchoshvili https://www.nplg.gov.ge/wikidict/index.php?title=%E1%83%9D%E1%83%AA%E1%83%AE%E1%83%90%E1%83%9C%E1%83%A3%E1%83%A0%E1%83%98_%E1%83%A1%E1%83%90%E1%83%A4%E1%83%94%E1%83%A0%E1%83%94&diff=91901&oldid=prev 2020-01-16T11:46:56Z

<p></p> <table class='diff diff-contentalign-left'> <col class='diff-marker' /> <col class='diff-content' /> <col class='diff-marker' /> <col class='diff-content' /> <tr valign='top'> <td colspan='2' style="background-color: white; color:black;">←წინა ვერსია</td> <td colspan='2' style="background-color: white; color:black;">11:46, 16 იანვარი 2020-ის ვერსია</td> </tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno">ხაზი 130:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">ხაზი 130:</td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>1. დემეტრაძე ვ. მასალები დასავლეთ საქართველოს მევენახეობა-მეღვინეობის მრეწველობის სპეციალიზაციისათვის. ქუთაისი, 1936. &lt;br /&gt;</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>1. დემეტრაძე ვ. მასალები დასავლეთ საქართველოს მევენახეობა-მეღვინეობის მრეწველობის სპეციალიზაციისათვის. ქუთაისი, 1936. &lt;br /&gt;</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>2. კეცხოველი ნ. კულტურულ მცენარეთა ზონები საქართველოში. თბილისი, 1957. &lt;br /&gt;</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>2. კეცხოველი ნ. კულტურულ მცენარეთა ზონები საქართველოში. თბილისი, 1957. &lt;br /&gt;</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>−</td><td style="background: #ffa; color:black; font-size: smaller;"><div>3. მიროტაძე ა. რაჭა-ლეჩხუმის ვაზის ჯიშები. თბილისი, 1939. &lt;br /&gt;</div></td><td class='diff-marker'>+</td><td style="background: #cfc; color:black; font-size: smaller;"><div>3. მიროტაძე ა. <ins class="diffchange diffchange-inline">[[</ins>რაჭა<ins class="diffchange diffchange-inline">]]</ins>-ლეჩხუმის ვაზის ჯიშები. თბილისი, 1939. &lt;br /&gt;</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>4. მოდებაძე კ. საქართველოს მეღვინეობის რაიონები. თბილისი,1936. &lt;br /&gt;</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>4. მოდებაძე კ. საქართველოს მეღვინეობის რაიონები. თბილისი,1936. &lt;br /&gt;</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>5. [[რამიშვილი მაქსიმე|რამიშვილი მ]]. გურიის, სამეგრელოს და აჭარის ვაზის ჯიშები. თბილისი, 1948. &lt;br /&gt;</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>5. [[რამიშვილი მაქსიმე|რამიშვილი მ]]. გურიის, სამეგრელოს და აჭარის ვაზის ჯიშები. თბილისი, 1948. &lt;br /&gt;</div></td></tr> </table>

Tkenchoshvili https://www.nplg.gov.ge/wikidict/index.php?title=%E1%83%9D%E1%83%AA%E1%83%AE%E1%83%90%E1%83%9C%E1%83%A3%E1%83%A0%E1%83%98_%E1%83%A1%E1%83%90%E1%83%A4%E1%83%94%E1%83%A0%E1%83%94&diff=91675&oldid=prev 2020-01-15T11:03:58Z

<p></p> <table class='diff diff-contentalign-left'> <col class='diff-marker' /> <col class='diff-content' /> <col class='diff-marker' /> <col class='diff-content' /> <tr valign='top'> <td colspan='2' style="background-color: white; color:black;">←წინა ვერსია</td> <td colspan='2' style="background-color: white; color:black;">11:03, 15 იანვარი 2020-ის ვერსია</td> </tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno">ხაზი 8:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">ხაზი 8:</td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>თვით ჯიშის სახელწოდება ოცხანური საფერე ამჟღავნებს მის სოფ. ოცხანასაგან (გურია) წარმოშობას, ხოლო საფერე მის დანიშნულებას – ე.ი. მის ვარგისობას სხვა სუსტად შეფერილი ჯიშების ფერის გასაძლიერებლად (შესაფერად). &#160;</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>თვით ჯიშის სახელწოდება ოცხანური საფერე ამჟღავნებს მის სოფ. ოცხანასაგან (გურია) წარმოშობას, ხოლო საფერე მის დანიშნულებას – ე.ი. მის ვარგისობას სხვა სუსტად შეფერილი ჯიშების ფერის გასაძლიერებლად (შესაფერად). &#160;</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>−</td><td style="background: #ffa; color:black; font-size: smaller;"><div>ოცხანური საფერე გავრცელებულია ძირითადად იმერეთის მევენახეობის რაიონებში. იგი საკმაოდ გავრცელებული ვაზის ჯიშია და უფრო ხშირად საჩხერის, ზესტაფონის, თერჯოლის, ჭიათურის და მაიაკოვსკის რაიონებში გვხვდება. იმერეთის დანარჩენ რაიონებში მას უმნიშვნელო ფართობი უჭირავს. ვენახების 1940 წლის მთლიანი აღწერის მასალების მიხედვით ოცხანურ საფერეს სულ 94, ხოლო 1953 წლის აღწერით 112 ჰექტარი ფართობი ეჭირა. ეს ფართობი ცალკეულ რაიონებს შორის არათანაბრადაა განაწილებული. &#160;</div></td><td class='diff-marker'>+</td><td style="background: #cfc; color:black; font-size: smaller;"><div>ოცხანური საფერე გავრცელებულია ძირითადად <ins class="diffchange diffchange-inline">[[იმერეთი|</ins>იმერეთის<ins class="diffchange diffchange-inline">]] </ins>მევენახეობის რაიონებში. იგი საკმაოდ გავრცელებული ვაზის ჯიშია და უფრო ხშირად საჩხერის, ზესტაფონის, თერჯოლის, ჭიათურის და მაიაკოვსკის რაიონებში გვხვდება. იმერეთის დანარჩენ რაიონებში მას უმნიშვნელო ფართობი უჭირავს. ვენახების 1940 წლის მთლიანი აღწერის მასალების მიხედვით ოცხანურ საფერეს სულ 94, ხოლო 1953 წლის აღწერით 112 ჰექტარი ფართობი ეჭირა. ეს ფართობი ცალკეულ რაიონებს შორის არათანაბრადაა განაწილებული. &#160;</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>ოცხანურ საფერეს 1953 წლის 16 სექტემბრისათვის საქართველოს რაიონებში სულ 112,0 ჰექტარი ფართობი ეჭირა, აქედან 38,58 ჰა საჩხერის რაიონში, 31,45 ჰა ზესტაფონის რაიონში, 12,7 ჰა ჭიათურის რაიონში, 7,0 ჰა თერჯოლის რაიონში, 3 ჰა მაიაკოვსკის რაიონში, 3,57 ჰა ორჯონიკიძის რაიონში, 2,2 ჰა ქუთაისის რაიონში, 1,60 ჰა ტყიბულის რაიონში, ხოლო დანარჩენ რაიონებში 12,10 ჰექტ. &#160;</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>ოცხანურ საფერეს 1953 წლის 16 სექტემბრისათვის საქართველოს რაიონებში სულ 112,0 ჰექტარი ფართობი ეჭირა, აქედან 38,58 ჰა საჩხერის რაიონში, 31,45 ჰა ზესტაფონის რაიონში, 12,7 ჰა ჭიათურის რაიონში, 7,0 ჰა თერჯოლის რაიონში, 3 ჰა მაიაკოვსკის რაიონში, 3,57 ჰა ორჯონიკიძის რაიონში, 2,2 ჰა ქუთაისის რაიონში, 1,60 ჰა ტყიბულის რაიონში, ხოლო დანარჩენ რაიონებში 12,10 ჰექტ. &#160;</div></td></tr> </table>

Tkenchoshvili https://www.nplg.gov.ge/wikidict/index.php?title=%E1%83%9D%E1%83%AA%E1%83%AE%E1%83%90%E1%83%9C%E1%83%A3%E1%83%A0%E1%83%98_%E1%83%A1%E1%83%90%E1%83%A4%E1%83%94%E1%83%A0%E1%83%94&diff=71528&oldid=prev 2018-12-25T10:19:00Z

<p>‎<span dir="auto"><span class="autocomment">ლიტერატურა</span></span></p> <table class='diff diff-contentalign-left'> <col class='diff-marker' /> <col class='diff-content' /> <col class='diff-marker' /> <col class='diff-content' /> <tr valign='top'> <td colspan='2' style="background-color: white; color:black;">←წინა ვერსია</td> <td colspan='2' style="background-color: white; color:black;">10:19, 25 დეკემბერი 2018-ის ვერსია</td> </tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno">ხაზი 132:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">ხაზი 132:</td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>3. მიროტაძე ა. რაჭა-ლეჩხუმის ვაზის ჯიშები. თბილისი, 1939. &lt;br /&gt;</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>3. მიროტაძე ა. რაჭა-ლეჩხუმის ვაზის ჯიშები. თბილისი, 1939. &lt;br /&gt;</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>4. მოდებაძე კ. საქართველოს მეღვინეობის რაიონები. თბილისი,1936. &lt;br /&gt;</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>4. მოდებაძე კ. საქართველოს მეღვინეობის რაიონები. თბილისი,1936. &lt;br /&gt;</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>−</td><td style="background: #ffa; color:black; font-size: smaller;"><div>5. რამიშვილი მ. გურიის, სამეგრელოს და აჭარის ვაზის ჯიშები. თბილისი, 1948. &lt;br /&gt;</div></td><td class='diff-marker'>+</td><td style="background: #cfc; color:black; font-size: smaller;"><div>5. <ins class="diffchange diffchange-inline">[[რამიშვილი მაქსიმე|</ins>რამიშვილი მ<ins class="diffchange diffchange-inline">]]</ins>. გურიის, სამეგრელოს და აჭარის ვაზის ჯიშები. თბილისი, 1948. &lt;br /&gt;</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>6. ტაბიძე დ. მევენახეობის განვითარება საქართველოში. თბილისი, 1950. &lt;br /&gt;</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>6. ტაბიძე დ. მევენახეობის განვითარება საქართველოში. თბილისი, 1950. &lt;br /&gt;</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>7. ჯავახიშვილი ივ. საქართველოს ეკონომიური ისტორია. ტ. II, თბილისი, 1934. &lt;br /&gt;</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>7. ჯავახიშვილი ივ. საქართველოს ეკონომიური ისტორია. ტ. II, თბილისი, 1934. &lt;br /&gt;</div></td></tr> <tr><td colspan="2" class="diff-lineno">ხაზი 141:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">ხაზი 141:</td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>12. Сабашвили М.Н. Почвы влажной субтропической зоны Грузии, Тбилиси. 1936. &lt;br /&gt;</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>12. Сабашвили М.Н. Почвы влажной субтропической зоны Грузии, Тбилиси. 1936. &lt;br /&gt;</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>13. Старосельский В.А. Закавказские сорта винограда (Шорапанский и Кутаисский уезды Кутаисской губ.). Тифлис. 1893. &lt;br /&gt;</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>13. Старосельский В.А. Закавказские сорта винограда (Шорапанский и Кутаисский уезды Кутаисской губ.). Тифлис. 1893. &lt;br /&gt;</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>−</td><td style="background: #ffa; color:black; font-size: smaller;"><div><del style="color: red; font-weight: bold; text-decoration: none;"></del></div></td><td colspan="2">&#160;</td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>== წყარო ==</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>== წყარო ==</div></td></tr> </table>

Tkenchoshvili