პანიოლი მარსელ - რედაქტირების ისტორია

Tkenchoshvili 07:00, 28 ივლისი 2025-ზე

2025-07-28T07:00:19Z

Tkenchoshvili: /* წყარო */

2023-06-20T09:00:02Z

‎წყარო

Tkenchoshvili 18:18, 5 მარტი 2023-ზე

2023-03-05T18:18:35Z

Tkenchoshvili 19:18, 24 ნოემბერი 2021-ზე

2021-11-24T19:18:25Z

Tkenchoshvili 12:39, 4 ნოემბერი 2021-ზე

2021-11-04T12:39:58Z

Tkenchoshvili 20:01, 19 აპრილი 2021-ზე

2021-04-19T20:01:34Z

Tkenchoshvili: მომხმარებელმა Tkenchoshvili გვერდი „მარსელ პანიოლი“ გადაიტანა გვერდზე „პანიოლი მარსელ“ გადამისამ...

2017-05-19T10:53:30Z

მომხმარებელმა Tkenchoshvili გვერდი „მარსელ პანიოლი“ გადაიტანა გვერდზე „პანიოლი მარსელ“ გადამისამ...

Tkenchoshvili: /* წყარო */

2017-05-11T07:02:54Z

‎წყარო

Tkenchoshvili: მომხმარებელმა Tkenchoshvili გვერდი „პანიოლი მარსელ“ გადაიტანა გვერდზე „მარსელ პანიოლი“

2017-05-02T06:10:54Z

მომხმარებელმა Tkenchoshvili გვერდი „პანიოლი მარსელ“ გადაიტანა გვერდზე „მარსელ პანიოლი“

Tkenchoshvili 10:26, 5 აპრილი 2017-ზე

2017-04-05T10:26:09Z

←წინა ვერსია		07:00, 28 ივლისი 2025-ის ვერსია
ხაზი 1:		ხაზი 1:
−	[[ფაილი:Marcel panioli.jpg\|~~250px~~\|thumb\|მარსელ პანიოლი]]	+	[[ფაილი:Marcel panioli.jpg\|150px\|thumb\|მარსელ პანიოლი]]
	'''პანიოლი მარსელ''' - (''ფრ.'' PAGNOL MARCEL. 1895 - 1974). ფრანგი მწერალი, დრამატურგი და [[რეჟისორი]].		'''პანიოლი მარსელ''' - (''ფრ.'' PAGNOL MARCEL. 1895 - 1974). ფრანგი მწერალი, დრამატურგი და [[რეჟისორი]].

@@ ხაზი 36: / ხაზი 36: @@
 == წყარო ==
-* XX საუკუნის ფრანგი დრამატურგები და თეატრის თეორეტიკოსები: [ცნობარი / შეადგინა ლევან ხეთაგურმა]. - თბ., 1998. - 111გვ.;
+*[[XX საუკუნის ფრანგი დრამატურგები და თეატრის თეორეტიკოსები]]
-* საქართველოს პარლამენტის ეროვნული ბიბლიოთეკის ელექტრონული კატალოგი.
+* [https://www.nplg.gov.ge/geo/home საქართველოს პარლამენტის ეროვნული ბიბლიოთეკის ელექტრონული კატალოგი]
 [[კატეგორია:დრამატურგები]]
 [[კატეგორია:ფრანგი დრამატურგები]]

@@ ხაზი 3: / ხაზი 3: @@
 ===== ბიოგრაფია =====
-მარსელ პანიოლი დაიბადა 1895 წელს, [[საფრანგეთი]]ს სამხრეთით, ობანში (''Aubagne''), სადაც მამამისი მასწავლებლად მუშაობდა. პანიოლმა ამ მხარესთან ცხოვრების ბოლომდე მჭიდრო კავშირი შეინარჩუნა. იგი დრამატურგთა იმ თაობას მიეკუთვნება, რომელიც შემოქმედებით სარბიელზე [[მეორე მსოფლიო ომი]]ს დროს გამოვიდა. ეს დრამატურგები ქმნიან სარეპერტუარო [[პიესა (დრამატული ნაწარმოები)|პიესებს]] და ავსებენ ბულვარული თეატრების სცენებს. მათთვის დამახასიათებელია თანამედროვეობის ასახვა, [[ინტრიგა (დრამატურგიაში)|ინტრიგის]] ოსტატური განვითარება, უპირატესად კომედიური [[ჟანრი]]ს გამოყენება. ხშირად მიმართავენ მწვავე აქტუალურ თემებს და ხშირადვე მათი საუკეთესო ნაწარმოებები დიდ აღიარებასაც პოულობენ.
+მარსელ პანიოლი დაიბადა 1895 წელს, [[საფრანგეთი]]ს სამხრეთით, ობანში (''Aubagne''), სადაც მამამისი მასწავლებლად მუშაობდა. პანიოლმა ამ მხარესთან ცხოვრების ბოლომდე მჭიდრო კავშირი შეინარჩუნა. იგი დრამატურგთა იმ თაობას მიეკუთვნება, რომელიც შემოქმედებით სარბიელზე [[მეორე მსოფლიო ომი]]ს დროს გამოვიდა. ეს დრამატურგები ქმნიან სარეპერტუარო [[პიესა (დრამატული ნაწარმოები)|პიესებს]] და ავსებენ [[ბულვარული თეატრი |ბულვარული თეატრების]] სცენებს. მათთვის დამახასიათებელია თანამედროვეობის ასახვა, [[ინტრიგა (დრამატურგიაში)|ინტრიგის]] ოსტატური განვითარება, უპირატესად კომედიური [[ჟანრი]]ს გამოყენება. ხშირად მიმართავენ მწვავე აქტუალურ თემებს და ხშირადვე მათი საუკეთესო ნაწარმოებები დიდ აღიარებასაც პოულობენ.
 მარსელ პანიოლი, როგორც დრამატურგი, სცენარისტი, კინორეჟისორი თავის საუკეთესო [[კომედია|კომედიებს]] 20-იანი წლების ბოლოსა და 30-იანი წლების დასაწყისში ქმნის.

@@ ხაზი 3: / ხაზი 3: @@
 ===== ბიოგრაფია =====
-მარსელ პანიოლი დაიბადა 1895 წელს, [[საფრანგეთი]]ს სამხრეთით, ობანში (''Aubagne''), სადაც მამამისი მასწავლებლად მუშაობდა. პანიოლმა ამ მხარესთან ცხოვრების ბოლომდე მჭიდრო კავშირი შეინარჩუნა. იგი დრამატურგთა იმ თაობას მიეკუთვნება, რომელიც შემოქმედებით სარბიელზე მეორე მსოფლიო ომის დროს გამოვიდა. ეს დრამატურგები ქმნიან სარეპერტუარო პიესებს და ავსებენ ბულვარული თეატრების სცენებს. მათთვის დამახასიათებელია თანამედროვეობის ასახვა, ინტრიგის ოსტატური განვითარება, უპირატესად კომედიური ჟანრის გამოყენება. ხშირად მიმართავენ მწვავე აქტუალურ თემებს და ხშირადვე მათი საუკეთესო ნაწარმოებები დიდ აღიარებასაც პოულობენ.
+მარსელ პანიოლი დაიბადა 1895 წელს, [[საფრანგეთი]]ს სამხრეთით, ობანში (''Aubagne''), სადაც მამამისი მასწავლებლად მუშაობდა. პანიოლმა ამ მხარესთან ცხოვრების ბოლომდე მჭიდრო კავშირი შეინარჩუნა. იგი დრამატურგთა იმ თაობას მიეკუთვნება, რომელიც შემოქმედებით სარბიელზე [[მეორე მსოფლიო ომი]]ს დროს გამოვიდა. ეს დრამატურგები ქმნიან სარეპერტუარო [[პიესა (დრამატული ნაწარმოები)|პიესებს]] და ავსებენ ბულვარული თეატრების სცენებს. მათთვის დამახასიათებელია თანამედროვეობის ასახვა, [[ინტრიგა (დრამატურგიაში)|ინტრიგის]] ოსტატური განვითარება, უპირატესად კომედიური [[ჟანრი]]ს გამოყენება. ხშირად მიმართავენ მწვავე აქტუალურ თემებს და ხშირადვე მათი საუკეთესო ნაწარმოებები დიდ აღიარებასაც პოულობენ.
 მარსელ პანიოლი, როგორც დრამატურგი, სცენარისტი, კინორეჟისორი თავის საუკეთესო [[კომედია|კომედიებს]] 20-იანი წლების ბოლოსა და 30-იანი წლების დასაწყისში ქმნის.
-სწავლის პერიოდში პანიოლი წერდა ლექსებს, ჩამოაყალიბა ჟურნალი ფორტუნიო, ხოლო 1925 წელს შედგა მისი დებიუტი [[თეატრი|თეატრში]] პიესით „Les Marchands de gloire“, მაგრამ წარმატება მოუტანეს „ტოპაზმა“ („Topaze“)  და „მარიუსმა“ („Marius“) 1928 წელს. მისი ორი პიესის წარმატებამ განაპირობა პანიოლის კინემატოგრაფიით დაინტერესება, განსაკუთრებით კი მაშინ, როდესაც იგი ხმოვანი ხდება. ის იღებს „მარიუსი, ფანი და სეზარი“, შემდეგ კი ჟან ჟიონის ნაწარმოებების მიხედვით სამ ფილმს:  „Angèle“ (1934), „Regain“ (1937), „La Femme du Boulanger“ (1939).
+სწავლის პერიოდში პანიოლი წერდა ლექსებს, ჩამოაყალიბა ჟურნალი ფორტუნიო, ხოლო 1925 წელს შედგა მისი დებიუტი [[თეატრი|თეატრში]] პიესით „Les Marchands de gloire“, მაგრამ წარმატება მოუტანეს „ტოპაზმა“ („Topaze“)  და „მარიუსმა“ („Marius“) 1928 წელს. მისი ორი პიესის წარმატებამ განაპირობა პანიოლის [[კინემატოგრაფია|კინემატოგრაფიით]] დაინტერესება, განსაკუთრებით კი მაშინ, როდესაც იგი [[ხმოვანი კინო|ხმოვანი]] ხდება. ის იღებს „მარიუსი, ფანი და სეზარი“, შემდეგ კი ჟან ჟიონის ნაწარმოებების მიხედვით სამ ფილმს:  „Angèle“ (1934), „Regain“ (1937), „La Femme du Boulanger“ (1939).
 მარსელ პანიოლის უსაზღვრო პოპულარობას განსაზღვრავს, ერთი მხრივ, ის ფილმები, რომლებიც მისი პიესების მიხედვით შეიქმნა, ხოლო მეორე მხრივ, მისი ნაწარმოებების უდავო მხატვრული ღირებულება, რომელმაც საშუალება მისცა 1946 წელს გამხდარიყო ფრანგული აკადემიის წევრი.
@@ ხაზი 13: / ხაზი 13: @@
 სატირულ კომედიაში „დიდების გამყიდველები“  (1925 წელს ნივუასთან თანაავტორობით) იგი ამხელს ვაჭრულ სულს, რაც ადამიანებში სპობს ბუნებრივ გრძნობებსა და ჩვევებს. მსოფლიო აღიარება მოუტანა სატირულმა კომედიამ „ტოპაზმა“ (1927), რომელშიც ნაჩვენებია პატიოსანი, თავმდაბალი მასწავლებლის ტოპაზის ცინიკურ საქმოსნად გადაქცევის პროცესი. მომხიბლავი ინტრიგა, კარგად შექმნილი ყოფითი სცენები, გონებამახვილური დიალოგი - ყოველივე ამან განაპირობა კომედიის ფართო აღიარება.
-„მარიუსი, ფანი და სეზარი“ ტრილოგიაა, რომელშიც მოქმედება 30-იან წლებში ვითარდება. ამ პიესის ეკრანიზაციამ კიდევ უფრო გაზარდა პანიოლის თაყვანისმცემელთა აუდიტორია.
+„მარიუსი, ფანი და სეზარი“ ტრილოგიაა, რომელშიც მოქმედება 30-იან წლებში ვითარდება. ამ პიესის ეკრანიზაციამ კიდევ უფრო გაზარდა პანიოლის თაყვანისმცემელთა [[აუდიტორია]].
 მისი ძირითადი რომანებია:

@@ ხაზი 1: / ხაზი 1: @@
 [[ფაილი:Marcel panioli.jpg|250px|thumb|მარსელ პანიოლი]]
-'''პანიოლი მარსელ''' - (''ფრ.'' PAGNOL MARCEL. 1895 - 1974). ფრანგი მწერალი, დრამატურგი და რეჟისორი.
+'''პანიოლი მარსელ''' - (''ფრ.'' PAGNOL MARCEL. 1895 - 1974). ფრანგი მწერალი, დრამატურგი და [[რეჟისორი]].
 ===== ბიოგრაფია =====

@@ ხაზი 39: / ხაზი 39: @@
 * საქართველოს პარლამენტის ეროვნული ბიბლიოთეკის ელექტრონული კატალოგი.
 [[კატეგორია:დრამატურგები]]
-[[კატეგორია:XX საუკუნის ფრანგი დრამატურგები]]
+[[კატეგორია:ფრანგი დრამატურგები]]
-[[კატეგორია:XX საუკუნის ფრანგული თეატრი]]
+[[კატეგორია:ფრანგული თეატრი]]
-[[კატეგორია: XX საუკუნის ფრანგი მწერლები]]
+[[კატეგორია:ფრანგი მწერლები]]
-[[კატეგორია: XX საუკუნის ფრანგი კინორეჟისორები]]
+[[კატეგორია: ფრანგი კინორეჟისორები]]
-[[კატეგორია: XX საუკუნის ფრანგული კინო]]
+[[კატეგორია: ფრანგული კინო]]
 [[კატეგორია: საფრანგეთის აკადემიის წევრები]]

@@ ხაზი 17: / ხაზი 17: @@
 მისი ძირითადი რომანებია:
 * „მამაჩემის სიამაყე“ („La Gloire de mon père“, 1957);
-* „დედაჩემის კოშკი“ („Le Château de ma mère“, 1958);
+* „დედაჩემის [[კოშკი]]“ („Le Château de ma mère“, 1958);
 * „საიდუმლოებათა დრო“ („Le Temps des secrets“, 1960);
 * „სიყვარულის დრო“ („Le Temps des amours“, 1977).