https://www.nplg.gov.ge/wikidict/index.php?action=history&feed=atom&title=%E1%83%9F%E1%83%90%E1%83%9B%E1%83%9C%E1%83%98_%28%E1%83%9B%E1%83%98%E1%83%97%E1%83%9D%E1%83%9A%E1%83%9D%E1%83%92%E1%83%98%E1%83%90%29 2026-05-02T20:47:05Z ამ გვერდის შესწორებათა ისტორია ვიკიში MediaWiki 1.19.24 https://www.nplg.gov.ge/wikidict/index.php?title=%E1%83%9F%E1%83%90%E1%83%9B%E1%83%9C%E1%83%98_(%E1%83%9B%E1%83%98%E1%83%97%E1%83%9D%E1%83%9A%E1%83%9D%E1%83%92%E1%83%98%E1%83%90)&diff=95269&oldid=prev 2020-02-25T12:02:37Z

<p>ახალი გვერდი: &#039;&#039;&#039;ჟამნი&#039;&#039;&#039; – შავი ჭირის გამავრცელებელი უხორცო არსებანი. არდოტ...</p> <p><b>ახალი გვერდი</b></p><div>'''ჟამნი''' – შავი ჭირის გამავრცელებელი უხორცო არსებანი.<br /> <br /> არდოტში ყვებიან: ზვიადაურთ პაპა პირველად [[მცხეთა|მცხეთიდან]] წამოვიდა და [[ფშავი|ფშავში]], მუქუში დამდგარა. იმის შვილებს ერთს ერქვა გიგა (მისგან: გიგაურნი), მეორეს – წოწკა (წოწკოლაურნი), მესამეს – ზვიადა (ზვიადაურნი). <br /> <br /> ზვიადა წამოსულა არდოტში და სოფელთგორაზე დასახლებულა. სოფელში არ მიუშვიათ მურღვებს, ადგილობრივ მკვიდრთ. ამბობენ, ზვიადა [[კუდიანი]] იყოო. [[კუდიანთ წუხრა]]ს ჩამოვიდოდა და ხიდზე დაწვებოდა სასმინაოდ. ერთხელ [[ეშმაკი|ეშმაკების]] ნალაპარაკევი გაუგონია, ამა და ამ დროს ჟამნი მოვლენ საყდართთავსო (ადგილია არდოტში). ზვიადას ეს რომ სცოდნია, საკლავი მიუგებებია მათთვის. ჟამთ ერთი თეთრი ჯორი ჰყავდათ, ზედ ისრიანი [[ხურჯინი|ხურჯინები]] ეკიდა. ისრები ზოგი შავთბიანი იყო, ზოგი – წითელთბიანი, ზოგიც – თეთრთბიანი. ზვიადას ჟამნი შინ მიუყვანია. ჟამთ უთქვამთ ზვიადასთვის: ჯორი ბალახზე დააბი, ოღონდ ზედ არ შეჯდეო. ზვიადა მაინც შემჯდარა ჯორზე და, როგორც წყლიან [[ჯამი|ჯამში]] ჩაიხედავს კაცი, მთელი ქვეყნიერება დაუნახავს.<br /> <br /> ჟამთ უთქვამთ: რატომ შეჯექი. რომ ამბობთ, ჟამთ დავემალებითო, სად უნდა დაგვემალოთ? <br /> <br /> ზვიადასთვის დილით ჟამთ უკითხავთ, რომელი შვილი გირჩევნიაო? ზვიადას უთქვამს, კოჭლა მირჩევნია და თან მებრალებაო. როცა მეკითხებოდნენ, ჩემს წინ იდგნენ, მერე ვეღარ გავიგე, უკან როგორ მომექცნენო, – ამბობდა ზვიადა. – [[ისარი]] დაჰკრეს და მოკლეს ჩემი კოჭლა შვილიო. მერე გასულან საყდართან და იქიდანაც აუტეხავთ ისრების სროლა. არდოტის სახლები სიპედებით (ფიქალებით) იყო გადახურული და [[ქუდი|ქუდს]] რომ გააგორებდი, ხევში ჩადიოდა. ამ სიპედაზე წკრიალი გაჰქონდა თურმე ისრებს. მაშინ დაიწყო ისრით დაჭრილმა ხალხმა აკლდამისკენ სიარული. ვისაც შეეძლო, თავად მიდიოდა აკლდამაში და იქ ეგებებოდა სიკვდილს.<br /> <br /> ერთ მურღვათ კაცს, სახელად ანთას ჟამთა დროს ტანისამოსი გაუხდია და ტიტველა გაქცეულა ხონესკენ თავის შესაფარებლად. ის ჟამნი ღვთით ყოფილან და ხონეს ჯვარს არ მიუშვიან თავის საყმოში.<br /> <br /> <br /> <br /> == წყარო ==<br /> [[მითოლოგიური ენციკლოპედია ყმაწვილთათვის|მითოლოგიური ენციკლოპედია ყმაწვილთათვის (ქართული მითოლოგია)]]<br /> [[კატეგორია:მითოლოგია]]<br /> [[კატეგორია:ქართული მითები]]<br /> [[კატეგორია:მითოლოგიური პერსონაჟები]]</div>

Tkenchoshvili