https://www.nplg.gov.ge/wikidict/index.php?action=history&feed=atom&title=%E1%83%A1%E1%83%90%E1%83%A0%E1%83%90%E1%83%AF%E1%83%98%E1%83%A8%E1%83%95%E1%83%98%E1%83%9A%E1%83%98_%E1%83%95%E1%83%90%E1%83%9C%E1%83%9D 2026-05-04T10:14:00Z ამ გვერდის შესწორებათა ისტორია ვიკიში MediaWiki 1.19.24 https://www.nplg.gov.ge/wikidict/index.php?title=%E1%83%A1%E1%83%90%E1%83%A0%E1%83%90%E1%83%AF%E1%83%98%E1%83%A8%E1%83%95%E1%83%98%E1%83%9A%E1%83%98_%E1%83%95%E1%83%90%E1%83%9C%E1%83%9D&diff=246901&oldid=prev 2025-05-08T20:34:22Z

<p>‎<span dir="auto"><span class="autocomment">წყარო</span></span></p> <table class='diff diff-contentalign-left'> <col class='diff-marker' /> <col class='diff-content' /> <col class='diff-marker' /> <col class='diff-content' /> <tr valign='top'> <td colspan='2' style="background-color: white; color:black;">←წინა ვერსია</td> <td colspan='2' style="background-color: white; color:black;">20:34, 8 მაისი 2025-ის ვერსია</td> </tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno">ხაზი 24:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">ხაზი 24:</td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>[[კატეგორია:ქართველი ვოკალისტები]]</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>[[კატეგორია:ქართველი ვოკალისტები]]</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>[[კატეგორია:ქართველი ტენორები]]</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>[[კატეგორია:ქართველი ტენორები]]</div></td></tr> <tr><td colspan="2">&#160;</td><td class='diff-marker'>+</td><td style="background: #cfc; color:black; font-size: smaller;"><div><ins style="color: red; font-weight: bold; text-decoration: none;">[[კატეგორია:საოპერო მომღერლები]]</ins></div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>[[კატეგორია:სარაჯიშვილები]]</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>[[კატეგორია:სარაჯიშვილები]]</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>[[კატეგორია:თბილისის ოპერისა და ბალეტის თეატრის სოლისტები]]</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>[[კატეგორია:თბილისის ოპერისა და ბალეტის თეატრის სოლისტები]]</div></td></tr> </table>

Tkenchoshvili https://www.nplg.gov.ge/wikidict/index.php?title=%E1%83%A1%E1%83%90%E1%83%A0%E1%83%90%E1%83%AF%E1%83%98%E1%83%A8%E1%83%95%E1%83%98%E1%83%9A%E1%83%98_%E1%83%95%E1%83%90%E1%83%9C%E1%83%9D&diff=246900&oldid=prev 2025-05-08T20:33:34Z

<p></p> <table class='diff diff-contentalign-left'> <col class='diff-marker' /> <col class='diff-content' /> <col class='diff-marker' /> <col class='diff-content' /> <tr valign='top'> <td colspan='2' style="background-color: white; color:black;">←წინა ვერსია</td> <td colspan='2' style="background-color: white; color:black;">20:33, 8 მაისი 2025-ის ვერსია</td> </tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno">ხაზი 21:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">ხაზი 21:</td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>[[საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკა (1918-1921) ენციკლოპედია-ლექსიკონი]]</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>[[საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკა (1918-1921) ენციკლოპედია-ლექსიკონი]]</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>−</td><td style="background: #ffa; color:black; font-size: smaller;"><div><del style="color: red; font-weight: bold; text-decoration: none;">==იხილე აგრეთვე==</del></div></td><td colspan="2">&#160;</td></tr> <tr><td class='diff-marker'>−</td><td style="background: #ffa; color:black; font-size: smaller;"><div><del style="color: red; font-weight: bold; text-decoration: none;">[http://www.nplg.gov.ge/bios/ka/5142/ ვანო სარაჯიშვილი]</del></div></td><td colspan="2">&#160;</td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>[[კატეგორია:ქართველი ვოკალისტები]]</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>[[კატეგორია:ქართველი ვოკალისტები]]</div></td></tr> </table>

Tkenchoshvili https://www.nplg.gov.ge/wikidict/index.php?title=%E1%83%A1%E1%83%90%E1%83%A0%E1%83%90%E1%83%AF%E1%83%98%E1%83%A8%E1%83%95%E1%83%98%E1%83%9A%E1%83%98_%E1%83%95%E1%83%90%E1%83%9C%E1%83%9D&diff=136596&oldid=prev 2022-01-24T09:11:29Z

<p></p> <table class='diff diff-contentalign-left'> <col class='diff-marker' /> <col class='diff-content' /> <col class='diff-marker' /> <col class='diff-content' /> <tr valign='top'> <td colspan='2' style="background-color: white; color:black;">←წინა ვერსია</td> <td colspan='2' style="background-color: white; color:black;">09:11, 24 იანვარი 2022-ის ვერსია</td> </tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno">ხაზი 1:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">ხაზი 1:</td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>[[ფაილი:SarajiSvili vano.jpg|thumb|'''სარაჯიშვილი ივანე (ვანო)''']]</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>[[ფაილი:SarajiSvili vano.jpg|thumb|'''სარაჯიშვილი ივანე (ვანო)''']]</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>−</td><td style="background: #ffa; color:black; font-size: smaller;"><div>'''სარაჯიშვილი ივანე (ვანო) პეტრეს ძე''' (01.V.1879, სიღნაღი - 11.XII.1924, [[თბილისი]]) - ერთ-ერთი პირველი [[ქართველები|ქართველი]] პროფესიონალი საოპერო</div></td><td class='diff-marker'>+</td><td style="background: #cfc; color:black; font-size: smaller;"><div>'''სარაჯიშვილი ივანე (ვანო) პეტრეს ძე''' (01.V.1879, სიღნაღი - 11.XII.1924, [[თბილისი]]) - ერთ-ერთი პირველი [[ქართველები|ქართველი]] პროფესიონალი საოპერო მომღერალი. <ins class="diffchange diffchange-inline">[[</ins>ტენორი <ins class="diffchange diffchange-inline">(ხმა)|ტენორი]]</ins>. &#160;</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>−</td><td style="background: #ffa; color:black; font-size: smaller;"><div>მომღერალი. ტენორი. &#160;</div></td><td class='diff-marker'>+</td><td style="background: #cfc; color:black; font-size: smaller;"><div></div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>====ბიოგრაფია====</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>====ბიოგრაფია====</div></td></tr> </table>

Tkenchoshvili https://www.nplg.gov.ge/wikidict/index.php?title=%E1%83%A1%E1%83%90%E1%83%A0%E1%83%90%E1%83%AF%E1%83%98%E1%83%A8%E1%83%95%E1%83%98%E1%83%9A%E1%83%98_%E1%83%95%E1%83%90%E1%83%9C%E1%83%9D&diff=133605&oldid=prev 2021-12-17T10:01:59Z

<p></p> <table class='diff diff-contentalign-left'> <col class='diff-marker' /> <col class='diff-content' /> <col class='diff-marker' /> <col class='diff-content' /> <tr valign='top'> <td colspan='2' style="background-color: white; color:black;">←წინა ვერსია</td> <td colspan='2' style="background-color: white; color:black;">10:01, 17 დეკემბერი 2021-ის ვერსია</td> </tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno">ხაზი 5:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">ხაზი 5:</td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>====ბიოგრაფია====</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>====ბიოგრაფია====</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>დაიბადა ინჟინერ-ტექნიკოსის მრავალშვილიან ოჯახში. პეტრე სარაჯიშვილს პირველი მეუღლისაგან - ნინო ვაჩნაძისაგან რვა შვილი ჰყავდა. დედა - ეფემია</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>დაიბადა ინჟინერ-ტექნიკოსის მრავალშვილიან ოჯახში. პეტრე სარაჯიშვილს პირველი მეუღლისაგან - ნინო ვაჩნაძისაგან რვა შვილი ჰყავდა. დედა - ეფემია</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>−</td><td style="background: #ffa; color:black; font-size: smaller;"><div>რუსიშვილი, რომელიც პეტრემ 53 წლის ასაკში შეირთო, მისი მეორე ცოლი იყო, რომლისგანაც ხუთი შვილი ეყოლა. ოჯახი მუსიკის დიდი სიყვარულით გამოირჩეოდა. მამა კარგად უკრავდა თარზე და [[სალამური|სალამურზე]]. ბავშვები ცეკვავდნენ და მღეროდნენ ხალხურ სიმღერებს. ვ. სარაჯიშვილი ექვსი წლისა იწყებს გალობას ალექსანდრე ჩახანაშვილის საეკლესიო [[გუნდი (მუსიკა)|გუნდში]]. 1887 წელს სათავადაზნაურო გიმნაზიაში მიაბარეს. მალე გუნდის წამყვანი სოლისტი გახდა. გიმნაზიაში სწავლის დროს [[ვიოლონჩელი|ვიოლონჩელზე]] დაკვრას მისივე ბიძაშვილისაგან, ცნობილი ვოლონჩელისტის - ივანე სარაჯიშვილისაგან სწავლობდა. 1898 წელს გიმნაზიას თავი დაანება და თბილისის სამუსიკო სასწავლებელში, პროფესორ ტალენტის კლასში გააგრძელა ინსტრუმენტზე დაკვრის შესწავლა, იყო ასევე სარაჯიშვილების საოჯახო [[გუნდი (მუსიკა)|გუნდი]]ს წევრიც. მონაწილეობდა კონცერტებში. მომღერლის ბიძამ, ცნობილმა მრეწველმა, [[დავით სარაჯიშვილი|დავით სარაჯიშვილმა]], ძმისშვილის მოსასმენად ილია ჭავჭავაძე და ქართული ინტელექტუალური ელიტის სხვა წარმომადგენლები მიიწვია. შედეგად თავადაზნაურობის კომისიამ სტიპენდია დაუნიშნა და სასწავლებლად [[რუსეთი|რუსეთში]] გაგზავნა. 1903 წლიდან ვოკალში პეტერბურგის ცნობილ პედაგოგებთან, ჯერ პროფესორ პრიანიშნიკოვთან და შემდეგ პანაევა-კარცევასთან მეცადინეობდა, ამუშავებდა საოპერო პარტიებს. მალე ისე დაოსტატდა, რომ ჯერ ალექსი წერეთლის მიერ შედგენილ „ახალი ოპერის“ დასში მღეროდა, შემდეგ კი პეტერბურგის იტალიურ [[ოპერა]]ში, სადაც წარმატებით გაართვა თავი ცნობილ იტალიელ მომღერლებთან - ტიტო რუფოსთან და ევგენი ჯირალდონისთან პარტნიორობას. 1906 თბილისში დაბრუნდა და საზოგადოების საყოველთაო აღიარება დაიმსახურა. შემდეგ ორი წლით [[იტალია|იტალიაში]] სასწავლებლად გაემგზავრა და მილანის კონსერვატორიაში პროფესორ კასტელანოსთან შეუდგა მეცადინეობას. მოამზადა საოპერო პარტიები ცნობილ დირიჟორებთან და მალე იტალიის საოპერო სცანაზეც წარმატებით დაიმკვიდრა თავი. გაეცნო და დაუმეგობრდა თანამემამულეს - ელენე თარხან-მოურავს, რომლის სალონშიც ცნობილ მომღერლებს: ტიტა რუფოს, მაზინის, შალიაპინს და ჯირალდონის დაუახლოვდა. ეს უკანასკნელნი მას პირველხარისხოვან მომღერლად აღიარებდნენ. მილანის ლა-სკალაში მოპოვებული წარმატების შემდეგ ანტრეპრენიორთა ყურადღება მიიქცია. ჯერ პარმაში, შემდეგ კი ტრიესტასა და ნიცაში მიიწვიეს. შალიაპინმა, „ბორის გოდუნოვში“ მონაწილეობის მიზნით, პარიზში წასვლა შესთავაზა.</div></td><td class='diff-marker'>+</td><td style="background: #cfc; color:black; font-size: smaller;"><div>რუსიშვილი, რომელიც პეტრემ 53 წლის ასაკში შეირთო, მისი მეორე ცოლი იყო, რომლისგანაც ხუთი შვილი ეყოლა. ოჯახი მუსიკის დიდი სიყვარულით გამოირჩეოდა. მამა კარგად უკრავდა თარზე და [[სალამური|სალამურზე]]. ბავშვები ცეკვავდნენ და მღეროდნენ ხალხურ სიმღერებს. ვ. სარაჯიშვილი ექვსი წლისა იწყებს გალობას ალექსანდრე ჩახანაშვილის საეკლესიო [[გუნდი (მუსიკა)|გუნდში]]. 1887 წელს სათავადაზნაურო გიმნაზიაში მიაბარეს. მალე გუნდის წამყვანი <ins class="diffchange diffchange-inline">[[</ins>სოლისტი<ins class="diffchange diffchange-inline">]] </ins>გახდა. გიმნაზიაში სწავლის დროს [[ვიოლონჩელი|ვიოლონჩელზე]] დაკვრას მისივე ბიძაშვილისაგან, ცნობილი ვოლონჩელისტის - ივანე სარაჯიშვილისაგან სწავლობდა. 1898 წელს გიმნაზიას თავი დაანება და თბილისის სამუსიკო სასწავლებელში, პროფესორ ტალენტის კლასში გააგრძელა ინსტრუმენტზე დაკვრის შესწავლა, იყო ასევე სარაჯიშვილების საოჯახო [[გუნდი (მუსიკა)|გუნდი]]ს წევრიც. მონაწილეობდა კონცერტებში. მომღერლის ბიძამ, ცნობილმა მრეწველმა, [[დავით სარაჯიშვილი|დავით სარაჯიშვილმა]], ძმისშვილის მოსასმენად ილია ჭავჭავაძე და ქართული ინტელექტუალური ელიტის სხვა წარმომადგენლები მიიწვია. შედეგად თავადაზნაურობის კომისიამ სტიპენდია დაუნიშნა და სასწავლებლად [[რუსეთი|რუსეთში]] გაგზავნა. 1903 წლიდან ვოკალში პეტერბურგის ცნობილ პედაგოგებთან, ჯერ პროფესორ პრიანიშნიკოვთან და შემდეგ პანაევა-კარცევასთან მეცადინეობდა, ამუშავებდა საოპერო პარტიებს. მალე ისე დაოსტატდა, რომ ჯერ ალექსი წერეთლის მიერ შედგენილ „ახალი ოპერის“ დასში მღეროდა, შემდეგ კი პეტერბურგის იტალიურ [[ოპერა]]ში, სადაც წარმატებით გაართვა თავი ცნობილ იტალიელ მომღერლებთან - ტიტო რუფოსთან და ევგენი ჯირალდონისთან პარტნიორობას. 1906 თბილისში დაბრუნდა და საზოგადოების საყოველთაო აღიარება დაიმსახურა. შემდეგ ორი წლით [[იტალია|იტალიაში]] სასწავლებლად გაემგზავრა და მილანის კონსერვატორიაში პროფესორ კასტელანოსთან შეუდგა მეცადინეობას. მოამზადა საოპერო პარტიები ცნობილ დირიჟორებთან და მალე იტალიის საოპერო სცანაზეც წარმატებით დაიმკვიდრა თავი. გაეცნო და დაუმეგობრდა თანამემამულეს - ელენე თარხან-მოურავს, რომლის სალონშიც ცნობილ მომღერლებს: ტიტა რუფოს, მაზინის, შალიაპინს და ჯირალდონის დაუახლოვდა. ეს უკანასკნელნი მას პირველხარისხოვან მომღერლად აღიარებდნენ. მილანის ლა-სკალაში მოპოვებული წარმატების შემდეგ ანტრეპრენიორთა ყურადღება მიიქცია. ჯერ პარმაში, შემდეგ კი ტრიესტასა და ნიცაში მიიწვიეს. შალიაპინმა, „ბორის გოდუნოვში“ მონაწილეობის მიზნით, პარიზში წასვლა შესთავაზა.</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>1917 წლიდან დაბრუნდა [[საქართველო|საქართველოში]] და სამუდამოდ დარჩა [[თბილისის ზ. ფალიაშვილის სახელობის ოპერისა და ბალეტის სახელმწიფო აკადემიური თეატრი|თბილისის საოპერო თეატრში]]. 1918 წლის 21, 23, 25 მაისს „ქართულ კლუბში“ მთლიანად დაიდგა პირველი ქართული ორიგინალური ოპერა, [[რევაზ გოგნიაშვილი|რევაზ გოგნიაშვილ]]ის „ქრისტინე“. აღნიშნულ ოპერაში იასონის როლი შეასრულა. აქტიურად მონაწილეობდა დამოუკიდებელი საქართველოს პერიოდში წარმოდგენილ უმნიშვნელოვანეს საოპერო სპექტაკლებში. 1918 წლის სეზონში დაიდგა ქართულად თარგმნილი ანტონ რუბინშტეინის „დემონი“, სადაც სინოდალის როლი შეასრულა. (დემონის როლი [[სანდრო ინაშვილი|სანდრო ინაშვილმა]] იმღერა). 1919 წლის 5 თებერვალს გაიმართა [[არაყიშვილი დიმიტრი|დ.არაყიშვილის]] ოპერის „თქმულება შოთა რუსთაველზე“ [[პრემიერა]], სადაც შოთას როლი შეასრულა. ამით დაიწყო ქართული ეროვნული ოპერის სცენური ისტორია. &#160;</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>1917 წლიდან დაბრუნდა [[საქართველო|საქართველოში]] და სამუდამოდ დარჩა [[თბილისის ზ. ფალიაშვილის სახელობის ოპერისა და ბალეტის სახელმწიფო აკადემიური თეატრი|თბილისის საოპერო თეატრში]]. 1918 წლის 21, 23, 25 მაისს „ქართულ კლუბში“ მთლიანად დაიდგა პირველი ქართული ორიგინალური ოპერა, [[რევაზ გოგნიაშვილი|რევაზ გოგნიაშვილ]]ის „ქრისტინე“. აღნიშნულ ოპერაში იასონის როლი შეასრულა. აქტიურად მონაწილეობდა დამოუკიდებელი საქართველოს პერიოდში წარმოდგენილ უმნიშვნელოვანეს საოპერო სპექტაკლებში. 1918 წლის სეზონში დაიდგა ქართულად თარგმნილი ანტონ რუბინშტეინის „დემონი“, სადაც სინოდალის როლი შეასრულა. (დემონის როლი [[სანდრო ინაშვილი|სანდრო ინაშვილმა]] იმღერა). 1919 წლის 5 თებერვალს გაიმართა [[არაყიშვილი დიმიტრი|დ.არაყიშვილის]] ოპერის „თქმულება შოთა რუსთაველზე“ [[პრემიერა]], სადაც შოთას როლი შეასრულა. ამით დაიწყო ქართული ეროვნული ოპერის სცენური ისტორია. &#160;</div></td></tr> </table>

Tkenchoshvili https://www.nplg.gov.ge/wikidict/index.php?title=%E1%83%A1%E1%83%90%E1%83%A0%E1%83%90%E1%83%AF%E1%83%98%E1%83%A8%E1%83%95%E1%83%98%E1%83%9A%E1%83%98_%E1%83%95%E1%83%90%E1%83%9C%E1%83%9D&diff=130425&oldid=prev 2021-11-02T11:58:06Z

<p>‎<span dir="auto"><span class="autocomment">ბიოგრაფია</span></span></p> <table class='diff diff-contentalign-left'> <col class='diff-marker' /> <col class='diff-content' /> <col class='diff-marker' /> <col class='diff-content' /> <tr valign='top'> <td colspan='2' style="background-color: white; color:black;">←წინა ვერსია</td> <td colspan='2' style="background-color: white; color:black;">11:58, 2 ნოემბერი 2021-ის ვერსია</td> </tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno">ხაზი 7:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">ხაზი 7:</td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>რუსიშვილი, რომელიც პეტრემ 53 წლის ასაკში შეირთო, მისი მეორე ცოლი იყო, რომლისგანაც ხუთი შვილი ეყოლა. ოჯახი მუსიკის დიდი სიყვარულით გამოირჩეოდა. მამა კარგად უკრავდა თარზე და [[სალამური|სალამურზე]]. ბავშვები ცეკვავდნენ და მღეროდნენ ხალხურ სიმღერებს. ვ. სარაჯიშვილი ექვსი წლისა იწყებს გალობას ალექსანდრე ჩახანაშვილის საეკლესიო [[გუნდი (მუსიკა)|გუნდში]]. 1887 წელს სათავადაზნაურო გიმნაზიაში მიაბარეს. მალე გუნდის წამყვანი სოლისტი გახდა. გიმნაზიაში სწავლის დროს [[ვიოლონჩელი|ვიოლონჩელზე]] დაკვრას მისივე ბიძაშვილისაგან, ცნობილი ვოლონჩელისტის - ივანე სარაჯიშვილისაგან სწავლობდა. 1898 წელს გიმნაზიას თავი დაანება და თბილისის სამუსიკო სასწავლებელში, პროფესორ ტალენტის კლასში გააგრძელა ინსტრუმენტზე დაკვრის შესწავლა, იყო ასევე სარაჯიშვილების საოჯახო [[გუნდი (მუსიკა)|გუნდი]]ს წევრიც. მონაწილეობდა კონცერტებში. მომღერლის ბიძამ, ცნობილმა მრეწველმა, [[დავით სარაჯიშვილი|დავით სარაჯიშვილმა]], ძმისშვილის მოსასმენად ილია ჭავჭავაძე და ქართული ინტელექტუალური ელიტის სხვა წარმომადგენლები მიიწვია. შედეგად თავადაზნაურობის კომისიამ სტიპენდია დაუნიშნა და სასწავლებლად [[რუსეთი|რუსეთში]] გაგზავნა. 1903 წლიდან ვოკალში პეტერბურგის ცნობილ პედაგოგებთან, ჯერ პროფესორ პრიანიშნიკოვთან და შემდეგ პანაევა-კარცევასთან მეცადინეობდა, ამუშავებდა საოპერო პარტიებს. მალე ისე დაოსტატდა, რომ ჯერ ალექსი წერეთლის მიერ შედგენილ „ახალი ოპერის“ დასში მღეროდა, შემდეგ კი პეტერბურგის იტალიურ [[ოპერა]]ში, სადაც წარმატებით გაართვა თავი ცნობილ იტალიელ მომღერლებთან - ტიტო რუფოსთან და ევგენი ჯირალდონისთან პარტნიორობას. 1906 თბილისში დაბრუნდა და საზოგადოების საყოველთაო აღიარება დაიმსახურა. შემდეგ ორი წლით [[იტალია|იტალიაში]] სასწავლებლად გაემგზავრა და მილანის კონსერვატორიაში პროფესორ კასტელანოსთან შეუდგა მეცადინეობას. მოამზადა საოპერო პარტიები ცნობილ დირიჟორებთან და მალე იტალიის საოპერო სცანაზეც წარმატებით დაიმკვიდრა თავი. გაეცნო და დაუმეგობრდა თანამემამულეს - ელენე თარხან-მოურავს, რომლის სალონშიც ცნობილ მომღერლებს: ტიტა რუფოს, მაზინის, შალიაპინს და ჯირალდონის დაუახლოვდა. ეს უკანასკნელნი მას პირველხარისხოვან მომღერლად აღიარებდნენ. მილანის ლა-სკალაში მოპოვებული წარმატების შემდეგ ანტრეპრენიორთა ყურადღება მიიქცია. ჯერ პარმაში, შემდეგ კი ტრიესტასა და ნიცაში მიიწვიეს. შალიაპინმა, „ბორის გოდუნოვში“ მონაწილეობის მიზნით, პარიზში წასვლა შესთავაზა.</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>რუსიშვილი, რომელიც პეტრემ 53 წლის ასაკში შეირთო, მისი მეორე ცოლი იყო, რომლისგანაც ხუთი შვილი ეყოლა. ოჯახი მუსიკის დიდი სიყვარულით გამოირჩეოდა. მამა კარგად უკრავდა თარზე და [[სალამური|სალამურზე]]. ბავშვები ცეკვავდნენ და მღეროდნენ ხალხურ სიმღერებს. ვ. სარაჯიშვილი ექვსი წლისა იწყებს გალობას ალექსანდრე ჩახანაშვილის საეკლესიო [[გუნდი (მუსიკა)|გუნდში]]. 1887 წელს სათავადაზნაურო გიმნაზიაში მიაბარეს. მალე გუნდის წამყვანი სოლისტი გახდა. გიმნაზიაში სწავლის დროს [[ვიოლონჩელი|ვიოლონჩელზე]] დაკვრას მისივე ბიძაშვილისაგან, ცნობილი ვოლონჩელისტის - ივანე სარაჯიშვილისაგან სწავლობდა. 1898 წელს გიმნაზიას თავი დაანება და თბილისის სამუსიკო სასწავლებელში, პროფესორ ტალენტის კლასში გააგრძელა ინსტრუმენტზე დაკვრის შესწავლა, იყო ასევე სარაჯიშვილების საოჯახო [[გუნდი (მუსიკა)|გუნდი]]ს წევრიც. მონაწილეობდა კონცერტებში. მომღერლის ბიძამ, ცნობილმა მრეწველმა, [[დავით სარაჯიშვილი|დავით სარაჯიშვილმა]], ძმისშვილის მოსასმენად ილია ჭავჭავაძე და ქართული ინტელექტუალური ელიტის სხვა წარმომადგენლები მიიწვია. შედეგად თავადაზნაურობის კომისიამ სტიპენდია დაუნიშნა და სასწავლებლად [[რუსეთი|რუსეთში]] გაგზავნა. 1903 წლიდან ვოკალში პეტერბურგის ცნობილ პედაგოგებთან, ჯერ პროფესორ პრიანიშნიკოვთან და შემდეგ პანაევა-კარცევასთან მეცადინეობდა, ამუშავებდა საოპერო პარტიებს. მალე ისე დაოსტატდა, რომ ჯერ ალექსი წერეთლის მიერ შედგენილ „ახალი ოპერის“ დასში მღეროდა, შემდეგ კი პეტერბურგის იტალიურ [[ოპერა]]ში, სადაც წარმატებით გაართვა თავი ცნობილ იტალიელ მომღერლებთან - ტიტო რუფოსთან და ევგენი ჯირალდონისთან პარტნიორობას. 1906 თბილისში დაბრუნდა და საზოგადოების საყოველთაო აღიარება დაიმსახურა. შემდეგ ორი წლით [[იტალია|იტალიაში]] სასწავლებლად გაემგზავრა და მილანის კონსერვატორიაში პროფესორ კასტელანოსთან შეუდგა მეცადინეობას. მოამზადა საოპერო პარტიები ცნობილ დირიჟორებთან და მალე იტალიის საოპერო სცანაზეც წარმატებით დაიმკვიდრა თავი. გაეცნო და დაუმეგობრდა თანამემამულეს - ელენე თარხან-მოურავს, რომლის სალონშიც ცნობილ მომღერლებს: ტიტა რუფოს, მაზინის, შალიაპინს და ჯირალდონის დაუახლოვდა. ეს უკანასკნელნი მას პირველხარისხოვან მომღერლად აღიარებდნენ. მილანის ლა-სკალაში მოპოვებული წარმატების შემდეგ ანტრეპრენიორთა ყურადღება მიიქცია. ჯერ პარმაში, შემდეგ კი ტრიესტასა და ნიცაში მიიწვიეს. შალიაპინმა, „ბორის გოდუნოვში“ მონაწილეობის მიზნით, პარიზში წასვლა შესთავაზა.</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>−</td><td style="background: #ffa; color:black; font-size: smaller;"><div>1917 წლიდან დაბრუნდა [[საქართველო|საქართველოში]] და სამუდამოდ დარჩა [[თბილისის ზ. ფალიაშვილის სახელობის ოპერისა და ბალეტის სახელმწიფო აკადემიური თეატრი|თბილისის საოპერო თეატრში]]. 1918 წლის 21, 23, 25 მაისს „ქართულ კლუბში“ მთლიანად დაიდგა პირველი ქართული ორიგინალური ოპერა, [[რევაზ გოგნიაშვილი|რევაზ გოგნიაშვილ]]ის „ქრისტინე“. აღნიშნულ ოპერაში იასონის როლი შეასრულა. აქტიურად მონაწილეობდა დამოუკიდებელი საქართველოს პერიოდში წარმოდგენილ უმნიშვნელოვანეს საოპერო სპექტაკლებში. 1918 წლის სეზონში დაიდგა ქართულად თარგმნილი ანტონ რუბინშტეინის „დემონი“, სადაც სინოდალის როლი შეასრულა. (დემონის როლი [[სანდრო ინაშვილი|სანდრო ინაშვილმა]] იმღერა). 1919 წლის 5 თებერვალს გაიმართა [[არაყიშვილი დიმიტრი|დ.არაყიშვილის]] ოპერის „თქმულება შოთა რუსთაველზე“ პრემიერა, სადაც შოთას როლი შეასრულა. ამით დაიწყო ქართული ეროვნული ოპერის სცენური ისტორია. &#160;</div></td><td class='diff-marker'>+</td><td style="background: #cfc; color:black; font-size: smaller;"><div>1917 წლიდან დაბრუნდა [[საქართველო|საქართველოში]] და სამუდამოდ დარჩა [[თბილისის ზ. ფალიაშვილის სახელობის ოპერისა და ბალეტის სახელმწიფო აკადემიური თეატრი|თბილისის საოპერო თეატრში]]. 1918 წლის 21, 23, 25 მაისს „ქართულ კლუბში“ მთლიანად დაიდგა პირველი ქართული ორიგინალური ოპერა, [[რევაზ გოგნიაშვილი|რევაზ გოგნიაშვილ]]ის „ქრისტინე“. აღნიშნულ ოპერაში იასონის როლი შეასრულა. აქტიურად მონაწილეობდა დამოუკიდებელი საქართველოს პერიოდში წარმოდგენილ უმნიშვნელოვანეს საოპერო სპექტაკლებში. 1918 წლის სეზონში დაიდგა ქართულად თარგმნილი ანტონ რუბინშტეინის „დემონი“, სადაც სინოდალის როლი შეასრულა. (დემონის როლი [[სანდრო ინაშვილი|სანდრო ინაშვილმა]] იმღერა). 1919 წლის 5 თებერვალს გაიმართა [[არაყიშვილი დიმიტრი|დ.არაყიშვილის]] ოპერის „თქმულება შოთა რუსთაველზე“ <ins class="diffchange diffchange-inline">[[</ins>პრემიერა<ins class="diffchange diffchange-inline">]]</ins>, სადაც შოთას როლი შეასრულა. ამით დაიწყო ქართული ეროვნული ოპერის სცენური ისტორია. &#160;</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>1919 წლის 21 თებერვალს [[ზაქარია ფალიაშვილი]]ს „აბესალომ და ეთერის“ პირველ დადგმაში არ მონაწილებდა (აბესალომის როლი [[ბორის ზალიპსკი]]მ შეასრულა), თუმცა შემდეგ დადგმებში აბესალომის პარტიას მღეროდა. (მურმანის პარტიას [[სანდრო ინაშვილი]] ასრულებდა). 1919 წლის 11 დეკემბერს [[ვიქტორ დოლიძე|ვიქტორ დოლიძის]] „ქეთო და კოტეს“ პრემიერაშიც მთავარ პარტიებს მღერის. 1920 წლის 19 დეკემბერს პირველად [[ქართული ენა|ქართულ ენაზე]] დაიდგა [[იპოლიტოვ-ივანოვი მიხეილ|იპოლიტოვ-ივანოვი]]ს „ღალატი“. აღნიშნულ სპექტაკლში ერეკლეს როლი შეასრულა.</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>1919 წლის 21 თებერვალს [[ზაქარია ფალიაშვილი]]ს „აბესალომ და ეთერის“ პირველ დადგმაში არ მონაწილებდა (აბესალომის როლი [[ბორის ზალიპსკი]]მ შეასრულა), თუმცა შემდეგ დადგმებში აბესალომის პარტიას მღეროდა. (მურმანის პარტიას [[სანდრო ინაშვილი]] ასრულებდა). 1919 წლის 11 დეკემბერს [[ვიქტორ დოლიძე|ვიქტორ დოლიძის]] „ქეთო და კოტეს“ პრემიერაშიც მთავარ პარტიებს მღერის. 1920 წლის 19 დეკემბერს პირველად [[ქართული ენა|ქართულ ენაზე]] დაიდგა [[იპოლიტოვ-ივანოვი მიხეილ|იპოლიტოვ-ივანოვი]]ს „ღალატი“. აღნიშნულ სპექტაკლში ერეკლეს როლი შეასრულა.</div></td></tr> </table>

Tkenchoshvili https://www.nplg.gov.ge/wikidict/index.php?title=%E1%83%A1%E1%83%90%E1%83%A0%E1%83%90%E1%83%AF%E1%83%98%E1%83%A8%E1%83%95%E1%83%98%E1%83%9A%E1%83%98_%E1%83%95%E1%83%90%E1%83%9C%E1%83%9D&diff=129072&oldid=prev 2021-10-19T08:22:29Z

<p>‎<span dir="auto"><span class="autocomment">ბიოგრაფია</span></span></p> <table class='diff diff-contentalign-left'> <col class='diff-marker' /> <col class='diff-content' /> <col class='diff-marker' /> <col class='diff-content' /> <tr valign='top'> <td colspan='2' style="background-color: white; color:black;">←წინა ვერსია</td> <td colspan='2' style="background-color: white; color:black;">08:22, 19 ოქტომბერი 2021-ის ვერსია</td> </tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno">ხაზი 5:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">ხაზი 5:</td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>====ბიოგრაფია====</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>====ბიოგრაფია====</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>დაიბადა ინჟინერ-ტექნიკოსის მრავალშვილიან ოჯახში. პეტრე სარაჯიშვილს პირველი მეუღლისაგან - ნინო ვაჩნაძისაგან რვა შვილი ჰყავდა. დედა - ეფემია</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>დაიბადა ინჟინერ-ტექნიკოსის მრავალშვილიან ოჯახში. პეტრე სარაჯიშვილს პირველი მეუღლისაგან - ნინო ვაჩნაძისაგან რვა შვილი ჰყავდა. დედა - ეფემია</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>−</td><td style="background: #ffa; color:black; font-size: smaller;"><div>რუსიშვილი, რომელიც პეტრემ 53 წლის ასაკში შეირთო, მისი მეორე ცოლი იყო, რომლისგანაც ხუთი შვილი ეყოლა. ოჯახი მუსიკის დიდი სიყვარულით გამოირჩეოდა. მამა კარგად უკრავდა თარზე და [[სალამური|სალამურზე]]. ბავშვები ცეკვავდნენ და მღეროდნენ ხალხურ სიმღერებს. ვ. სარაჯიშვილი ექვსი წლისა იწყებს გალობას ალექსანდრე ჩახანაშვილის საეკლესიო [[გუნდი (მუსიკა)|გუნდში]]. 1887 წელს სათავადაზნაურო გიმნაზიაში მიაბარეს. მალე გუნდის წამყვანი სოლისტი გახდა. გიმნაზიაში სწავლის დროს [[ვიოლონჩელი|ვიოლონჩელზე]] დაკვრას მისივე ბიძაშვილისაგან, ცნობილი ვოლონჩელისტის - ივანე სარაჯიშვილისაგან სწავლობდა. 1898 წელს გიმნაზიას თავი დაანება და თბილისის სამუსიკო სასწავლებელში, პროფესორ ტალენტის კლასში გააგრძელა ინსტრუმენტზე დაკვრის შესწავლა, იყო ასევე სარაჯიშვილების საოჯახო <del class="diffchange diffchange-inline">გუნდის </del>წევრიც. მონაწილეობდა კონცერტებში. მომღერლის ბიძამ, ცნობილმა მრეწველმა, [[დავით სარაჯიშვილი|დავით სარაჯიშვილმა]], ძმისშვილის მოსასმენად ილია ჭავჭავაძე და ქართული ინტელექტუალური ელიტის სხვა წარმომადგენლები მიიწვია. შედეგად თავადაზნაურობის კომისიამ სტიპენდია დაუნიშნა და სასწავლებლად [[რუსეთი|რუსეთში]] გაგზავნა. 1903 წლიდან ვოკალში პეტერბურგის ცნობილ პედაგოგებთან, ჯერ პროფესორ პრიანიშნიკოვთან და შემდეგ პანაევა-კარცევასთან მეცადინეობდა, ამუშავებდა საოპერო პარტიებს. მალე ისე დაოსტატდა, რომ ჯერ ალექსი წერეთლის მიერ შედგენილ „ახალი ოპერის“ დასში მღეროდა, შემდეგ კი პეტერბურგის იტალიურ <del class="diffchange diffchange-inline">ოპერაში</del>, სადაც წარმატებით გაართვა თავი ცნობილ იტალიელ მომღერლებთან - ტიტო რუფოსთან და ევგენი ჯირალდონისთან პარტნიორობას. 1906 თბილისში დაბრუნდა და საზოგადოების საყოველთაო აღიარება დაიმსახურა. შემდეგ ორი წლით [[იტალია|იტალიაში]] სასწავლებლად გაემგზავრა და მილანის კონსერვატორიაში პროფესორ კასტელანოსთან შეუდგა მეცადინეობას. მოამზადა საოპერო პარტიები ცნობილ დირიჟორებთან და მალე იტალიის საოპერო სცანაზეც წარმატებით დაიმკვიდრა თავი. გაეცნო და დაუმეგობრდა თანამემამულეს - ელენე თარხან-მოურავს, რომლის სალონშიც ცნობილ მომღერლებს: ტიტა რუფოს, მაზინის, შალიაპინს და ჯირალდონის დაუახლოვდა. ეს უკანასკნელნი მას პირველხარისხოვან მომღერლად აღიარებდნენ. მილანის ლა-სკალაში მოპოვებული წარმატების შემდეგ ანტრეპრენიორთა ყურადღება მიიქცია. ჯერ პარმაში, შემდეგ კი ტრიესტასა და ნიცაში მიიწვიეს. შალიაპინმა, „ბორის გოდუნოვში“ მონაწილეობის მიზნით, პარიზში წასვლა შესთავაზა.</div></td><td class='diff-marker'>+</td><td style="background: #cfc; color:black; font-size: smaller;"><div>რუსიშვილი, რომელიც პეტრემ 53 წლის ასაკში შეირთო, მისი მეორე ცოლი იყო, რომლისგანაც ხუთი შვილი ეყოლა. ოჯახი მუსიკის დიდი სიყვარულით გამოირჩეოდა. მამა კარგად უკრავდა თარზე და [[სალამური|სალამურზე]]. ბავშვები ცეკვავდნენ და მღეროდნენ ხალხურ სიმღერებს. ვ. სარაჯიშვილი ექვსი წლისა იწყებს გალობას ალექსანდრე ჩახანაშვილის საეკლესიო [[გუნდი (მუსიკა)|გუნდში]]. 1887 წელს სათავადაზნაურო გიმნაზიაში მიაბარეს. მალე გუნდის წამყვანი სოლისტი გახდა. გიმნაზიაში სწავლის დროს [[ვიოლონჩელი|ვიოლონჩელზე]] დაკვრას მისივე ბიძაშვილისაგან, ცნობილი ვოლონჩელისტის - ივანე სარაჯიშვილისაგან სწავლობდა. 1898 წელს გიმნაზიას თავი დაანება და თბილისის სამუსიკო სასწავლებელში, პროფესორ ტალენტის კლასში გააგრძელა ინსტრუმენტზე დაკვრის შესწავლა, იყო ასევე სარაჯიშვილების საოჯახო <ins class="diffchange diffchange-inline">[[გუნდი (მუსიკა)|გუნდი]]ს </ins>წევრიც. მონაწილეობდა კონცერტებში. მომღერლის ბიძამ, ცნობილმა მრეწველმა, [[დავით სარაჯიშვილი|დავით სარაჯიშვილმა]], ძმისშვილის მოსასმენად ილია ჭავჭავაძე და ქართული ინტელექტუალური ელიტის სხვა წარმომადგენლები მიიწვია. შედეგად თავადაზნაურობის კომისიამ სტიპენდია დაუნიშნა და სასწავლებლად [[რუსეთი|რუსეთში]] გაგზავნა. 1903 წლიდან ვოკალში პეტერბურგის ცნობილ პედაგოგებთან, ჯერ პროფესორ პრიანიშნიკოვთან და შემდეგ პანაევა-კარცევასთან მეცადინეობდა, ამუშავებდა საოპერო პარტიებს. მალე ისე დაოსტატდა, რომ ჯერ ალექსი წერეთლის მიერ შედგენილ „ახალი ოპერის“ დასში მღეროდა, შემდეგ კი პეტერბურგის იტალიურ <ins class="diffchange diffchange-inline">[[ოპერა]]ში</ins>, სადაც წარმატებით გაართვა თავი ცნობილ იტალიელ მომღერლებთან - ტიტო რუფოსთან და ევგენი ჯირალდონისთან პარტნიორობას. 1906 თბილისში დაბრუნდა და საზოგადოების საყოველთაო აღიარება დაიმსახურა. შემდეგ ორი წლით [[იტალია|იტალიაში]] სასწავლებლად გაემგზავრა და მილანის კონსერვატორიაში პროფესორ კასტელანოსთან შეუდგა მეცადინეობას. მოამზადა საოპერო პარტიები ცნობილ დირიჟორებთან და მალე იტალიის საოპერო სცანაზეც წარმატებით დაიმკვიდრა თავი. გაეცნო და დაუმეგობრდა თანამემამულეს - ელენე თარხან-მოურავს, რომლის სალონშიც ცნობილ მომღერლებს: ტიტა რუფოს, მაზინის, შალიაპინს და ჯირალდონის დაუახლოვდა. ეს უკანასკნელნი მას პირველხარისხოვან მომღერლად აღიარებდნენ. მილანის ლა-სკალაში მოპოვებული წარმატების შემდეგ ანტრეპრენიორთა ყურადღება მიიქცია. ჯერ პარმაში, შემდეგ კი ტრიესტასა და ნიცაში მიიწვიეს. შალიაპინმა, „ბორის გოდუნოვში“ მონაწილეობის მიზნით, პარიზში წასვლა შესთავაზა.</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>1917 წლიდან დაბრუნდა [[საქართველო|საქართველოში]] და სამუდამოდ დარჩა [[თბილისის ზ. ფალიაშვილის სახელობის ოპერისა და ბალეტის სახელმწიფო აკადემიური თეატრი|თბილისის საოპერო თეატრში]]. 1918 წლის 21, 23, 25 მაისს „ქართულ კლუბში“ მთლიანად დაიდგა პირველი ქართული ორიგინალური ოპერა, [[რევაზ გოგნიაშვილი|რევაზ გოგნიაშვილ]]ის „ქრისტინე“. აღნიშნულ ოპერაში იასონის როლი შეასრულა. აქტიურად მონაწილეობდა დამოუკიდებელი საქართველოს პერიოდში წარმოდგენილ უმნიშვნელოვანეს საოპერო სპექტაკლებში. 1918 წლის სეზონში დაიდგა ქართულად თარგმნილი ანტონ რუბინშტეინის „დემონი“, სადაც სინოდალის როლი შეასრულა. (დემონის როლი [[სანდრო ინაშვილი|სანდრო ინაშვილმა]] იმღერა). 1919 წლის 5 თებერვალს გაიმართა [[არაყიშვილი დიმიტრი|დ.არაყიშვილის]] ოპერის „თქმულება შოთა რუსთაველზე“ პრემიერა, სადაც შოთას როლი შეასრულა. ამით დაიწყო ქართული ეროვნული ოპერის სცენური ისტორია. &#160;</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>1917 წლიდან დაბრუნდა [[საქართველო|საქართველოში]] და სამუდამოდ დარჩა [[თბილისის ზ. ფალიაშვილის სახელობის ოპერისა და ბალეტის სახელმწიფო აკადემიური თეატრი|თბილისის საოპერო თეატრში]]. 1918 წლის 21, 23, 25 მაისს „ქართულ კლუბში“ მთლიანად დაიდგა პირველი ქართული ორიგინალური ოპერა, [[რევაზ გოგნიაშვილი|რევაზ გოგნიაშვილ]]ის „ქრისტინე“. აღნიშნულ ოპერაში იასონის როლი შეასრულა. აქტიურად მონაწილეობდა დამოუკიდებელი საქართველოს პერიოდში წარმოდგენილ უმნიშვნელოვანეს საოპერო სპექტაკლებში. 1918 წლის სეზონში დაიდგა ქართულად თარგმნილი ანტონ რუბინშტეინის „დემონი“, სადაც სინოდალის როლი შეასრულა. (დემონის როლი [[სანდრო ინაშვილი|სანდრო ინაშვილმა]] იმღერა). 1919 წლის 5 თებერვალს გაიმართა [[არაყიშვილი დიმიტრი|დ.არაყიშვილის]] ოპერის „თქმულება შოთა რუსთაველზე“ პრემიერა, სადაც შოთას როლი შეასრულა. ამით დაიწყო ქართული ეროვნული ოპერის სცენური ისტორია. &#160;</div></td></tr> <tr><td colspan="2" class="diff-lineno">ხაზი 13:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">ხაზი 13:</td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>გასაბჭოების შემდეგ [[თბილისის ზ. ფალიაშვილის სახელობის ოპერისა და ბალეტის სახელმწიფო აკადემიური თეატრი|თბილისის საოპერო თეატრის]] კომისრის მოადგილე იყო და [[თბილისის სახელმწიფო კონსერვატორია]]ში პედაგოგიურ მოღვაწეობას ეწეოდა. აქტიურად აგრძელებდა სცენაზე გამოსვლას. 1923 წლის 16 მაისს მისი შემოქმედებითი მოღვაწეობის ოცი წლის [[იუბილე]] აღინიშნა. 1923 წლის 19 დეკემბერს ზაქარია ფალიაშვილის ოპერა „დაისის“ პრემიერაში მალხაზის პარტია შეასრულა. 1924-1925 წლების სეზონზე აღარ უმღერია. 1924 წლის 23 ივნისს ოპერის ბაღში ცუდად იგრძნო თავი და დასნეულდა. 11 ნოემბერს, უშედეგო მკურნალობის შემდეგ, გულის მძიმე დაავადებით გარდაიცვალა. დაკრძალეს ოპერის ბაღში. მომხდარს მწუხარებით გამოეხმაურა ზაქარია ფალიაშვილი. მისი დაკარგვა განიცადეს ქართველმა კომპოზიტორებმა. დასაფლავების შემდეგ, იმავე დღეს, ოპერის თეატრში კოტე მარჯანიშვილმა დადგა „აბესალომ და ეთერი“ აბესალომის გარეშე. სიმბოლურ სპექტაკლში აბესალომის პარტიას [[ვიოლონჩელი|ვიოლონჩელოზე]] ე. კაპელნიცკი ასრულებდა, ხოლო სცენაზე ამ დროს თეთრი შუქი მოძრაობდა. 1944 წლის მომღერლის გარდაცვალების ოცი წლის თავი აღინიშნა. 1947 წელს [[თბილისის ვანო სარაჯიშვილის სახელობის სახელმწიფო კონსერვატორია|თბილისის კონსერვატორიას]] მისი სახელი მიენიჭა.</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>გასაბჭოების შემდეგ [[თბილისის ზ. ფალიაშვილის სახელობის ოპერისა და ბალეტის სახელმწიფო აკადემიური თეატრი|თბილისის საოპერო თეატრის]] კომისრის მოადგილე იყო და [[თბილისის სახელმწიფო კონსერვატორია]]ში პედაგოგიურ მოღვაწეობას ეწეოდა. აქტიურად აგრძელებდა სცენაზე გამოსვლას. 1923 წლის 16 მაისს მისი შემოქმედებითი მოღვაწეობის ოცი წლის [[იუბილე]] აღინიშნა. 1923 წლის 19 დეკემბერს ზაქარია ფალიაშვილის ოპერა „დაისის“ პრემიერაში მალხაზის პარტია შეასრულა. 1924-1925 წლების სეზონზე აღარ უმღერია. 1924 წლის 23 ივნისს ოპერის ბაღში ცუდად იგრძნო თავი და დასნეულდა. 11 ნოემბერს, უშედეგო მკურნალობის შემდეგ, გულის მძიმე დაავადებით გარდაიცვალა. დაკრძალეს ოპერის ბაღში. მომხდარს მწუხარებით გამოეხმაურა ზაქარია ფალიაშვილი. მისი დაკარგვა განიცადეს ქართველმა კომპოზიტორებმა. დასაფლავების შემდეგ, იმავე დღეს, ოპერის თეატრში კოტე მარჯანიშვილმა დადგა „აბესალომ და ეთერი“ აბესალომის გარეშე. სიმბოლურ სპექტაკლში აბესალომის პარტიას [[ვიოლონჩელი|ვიოლონჩელოზე]] ე. კაპელნიცკი ასრულებდა, ხოლო სცენაზე ამ დროს თეთრი შუქი მოძრაობდა. 1944 წლის მომღერლის გარდაცვალების ოცი წლის თავი აღინიშნა. 1947 წელს [[თბილისის ვანო სარაჯიშვილის სახელობის სახელმწიფო კონსერვატორია|თბილისის კონსერვატორიას]] მისი სახელი მიენიჭა.</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>−</td><td style="background: #ffa; color:black; font-size: smaller;"><div><del class="diffchange diffchange-inline">:::::::::::::::::::::::::::::::::::::</del>'''''ზურაბ ლეჟავა'''''</div></td><td class='diff-marker'>+</td><td style="background: #cfc; color:black; font-size: smaller;"><div>'''''ზურაბ ლეჟავა'''''</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>==ლიტერატურა==</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>==ლიტერატურა==</div></td></tr> </table>

Tkenchoshvili https://www.nplg.gov.ge/wikidict/index.php?title=%E1%83%A1%E1%83%90%E1%83%A0%E1%83%90%E1%83%AF%E1%83%98%E1%83%A8%E1%83%95%E1%83%98%E1%83%9A%E1%83%98_%E1%83%95%E1%83%90%E1%83%9C%E1%83%9D&diff=85625&oldid=prev 2019-05-30T07:17:28Z

<p>‎<span dir="auto"><span class="autocomment">იხილე აგრეთვე</span></span></p> <table class='diff diff-contentalign-left'> <col class='diff-marker' /> <col class='diff-content' /> <col class='diff-marker' /> <col class='diff-content' /> <tr valign='top'> <td colspan='2' style="background-color: white; color:black;">←წინა ვერსია</td> <td colspan='2' style="background-color: white; color:black;">07:17, 30 მაისი 2019-ის ვერსია</td> </tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno">ხაზი 28:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">ხაზი 28:</td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>[[კატეგორია:ქართველი ტენორები]]</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>[[კატეგორია:ქართველი ტენორები]]</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>[[კატეგორია:სარაჯიშვილები]]</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>[[კატეგორია:სარაჯიშვილები]]</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>−</td><td style="background: #ffa; color:black; font-size: smaller;"><div><del style="color: red; font-weight: bold; text-decoration: none;">[[კატეგორია:ქართული მუსიკის ისტორია]]</del></div></td><td colspan="2">&#160;</td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>[[კატეგორია:თბილისის ოპერისა და ბალეტის თეატრის სოლისტები]]</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>[[კატეგორია:თბილისის ოპერისა და ბალეტის თეატრის სოლისტები]]</div></td></tr> </table>

Tkenchoshvili https://www.nplg.gov.ge/wikidict/index.php?title=%E1%83%A1%E1%83%90%E1%83%A0%E1%83%90%E1%83%AF%E1%83%98%E1%83%A8%E1%83%95%E1%83%98%E1%83%9A%E1%83%98_%E1%83%95%E1%83%90%E1%83%9C%E1%83%9D&diff=85138&oldid=prev 2019-05-28T13:40:04Z

<p></p> <table class='diff diff-contentalign-left'> <col class='diff-marker' /> <col class='diff-content' /> <col class='diff-marker' /> <col class='diff-content' /> <tr valign='top'> <td colspan='2' style="background-color: white; color:black;">←წინა ვერსია</td> <td colspan='2' style="background-color: white; color:black;">13:40, 28 მაისი 2019-ის ვერსია</td> </tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno">ხაზი 11:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">ხაზი 11:</td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>1919 წლის 21 თებერვალს [[ზაქარია ფალიაშვილი]]ს „აბესალომ და ეთერის“ პირველ დადგმაში არ მონაწილებდა (აბესალომის როლი [[ბორის ზალიპსკი]]მ შეასრულა), თუმცა შემდეგ დადგმებში აბესალომის პარტიას მღეროდა. (მურმანის პარტიას [[სანდრო ინაშვილი]] ასრულებდა). 1919 წლის 11 დეკემბერს [[ვიქტორ დოლიძე|ვიქტორ დოლიძის]] „ქეთო და კოტეს“ პრემიერაშიც მთავარ პარტიებს მღერის. 1920 წლის 19 დეკემბერს პირველად [[ქართული ენა|ქართულ ენაზე]] დაიდგა [[იპოლიტოვ-ივანოვი მიხეილ|იპოლიტოვ-ივანოვი]]ს „ღალატი“. აღნიშნულ სპექტაკლში ერეკლეს როლი შეასრულა.</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>1919 წლის 21 თებერვალს [[ზაქარია ფალიაშვილი]]ს „აბესალომ და ეთერის“ პირველ დადგმაში არ მონაწილებდა (აბესალომის როლი [[ბორის ზალიპსკი]]მ შეასრულა), თუმცა შემდეგ დადგმებში აბესალომის პარტიას მღეროდა. (მურმანის პარტიას [[სანდრო ინაშვილი]] ასრულებდა). 1919 წლის 11 დეკემბერს [[ვიქტორ დოლიძე|ვიქტორ დოლიძის]] „ქეთო და კოტეს“ პრემიერაშიც მთავარ პარტიებს მღერის. 1920 წლის 19 დეკემბერს პირველად [[ქართული ენა|ქართულ ენაზე]] დაიდგა [[იპოლიტოვ-ივანოვი მიხეილ|იპოლიტოვ-ივანოვი]]ს „ღალატი“. აღნიშნულ სპექტაკლში ერეკლეს როლი შეასრულა.</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>−</td><td style="background: #ffa; color:black; font-size: smaller;"><div>გასაბჭოების შემდეგ [[თბილისის ზ. ფალიაშვილის სახელობის ოპერისა და ბალეტის სახელმწიფო აკადემიური თეატრი|თბილისის საოპერო თეატრის]] კომისრის მოადგილე იყო და [[თბილისის სახელმწიფო კონსერვატორია]]ში პედაგოგიურ მოღვაწეობას ეწეოდა. აქტიურად აგრძელებდა სცენაზე გამოსვლას. 1923 წლის 16 მაისს მისი შემოქმედებითი მოღვაწეობის ოცი წლის იუბილე აღინიშნა. 1923 წლის 19 დეკემბერს ზაქარია ფალიაშვილის ოპერა „დაისის“ პრემიერაში მალხაზის პარტია შეასრულა. 1924-1925 წლების სეზონზე აღარ უმღერია. 1924 წლის 23 ივნისს ოპერის ბაღში ცუდად იგრძნო თავი და დასნეულდა. 11 ნოემბერს, უშედეგო მკურნალობის შემდეგ, გულის მძიმე დაავადებით გარდაიცვალა. დაკრძალეს ოპერის ბაღში. მომხდარს მწუხარებით გამოეხმაურა ზაქარია ფალიაშვილი. მისი დაკარგვა განიცადეს ქართველმა კომპოზიტორებმა. დასაფლავების შემდეგ, იმავე დღეს, ოპერის თეატრში კოტე მარჯანიშვილმა დადგა „აბესალომ და ეთერი“ აბესალომის გარეშე. სიმბოლურ სპექტაკლში აბესალომის პარტიას [[ვიოლონჩელი|ვიოლონჩელოზე]] ე. კაპელნიცკი ასრულებდა, ხოლო სცენაზე ამ დროს თეთრი შუქი მოძრაობდა. 1944 წლის მომღერლის გარდაცვალების ოცი წლის თავი აღინიშნა. 1947 წელს [[თბილისის ვანო სარაჯიშვილის სახელობის სახელმწიფო კონსერვატორია|თბილისის კონსერვატორიას]] მისი სახელი მიენიჭა.</div></td><td class='diff-marker'>+</td><td style="background: #cfc; color:black; font-size: smaller;"><div>გასაბჭოების შემდეგ [[თბილისის ზ. ფალიაშვილის სახელობის ოპერისა და ბალეტის სახელმწიფო აკადემიური თეატრი|თბილისის საოპერო თეატრის]] კომისრის მოადგილე იყო და [[თბილისის სახელმწიფო კონსერვატორია]]ში პედაგოგიურ მოღვაწეობას ეწეოდა. აქტიურად აგრძელებდა სცენაზე გამოსვლას. 1923 წლის 16 მაისს მისი შემოქმედებითი მოღვაწეობის ოცი წლის <ins class="diffchange diffchange-inline">[[</ins>იუბილე<ins class="diffchange diffchange-inline">]] </ins>აღინიშნა. 1923 წლის 19 დეკემბერს ზაქარია ფალიაშვილის ოპერა „დაისის“ პრემიერაში მალხაზის პარტია შეასრულა. 1924-1925 წლების სეზონზე აღარ უმღერია. 1924 წლის 23 ივნისს ოპერის ბაღში ცუდად იგრძნო თავი და დასნეულდა. 11 ნოემბერს, უშედეგო მკურნალობის შემდეგ, გულის მძიმე დაავადებით გარდაიცვალა. დაკრძალეს ოპერის ბაღში. მომხდარს მწუხარებით გამოეხმაურა ზაქარია ფალიაშვილი. მისი დაკარგვა განიცადეს ქართველმა კომპოზიტორებმა. დასაფლავების შემდეგ, იმავე დღეს, ოპერის თეატრში კოტე მარჯანიშვილმა დადგა „აბესალომ და ეთერი“ აბესალომის გარეშე. სიმბოლურ სპექტაკლში აბესალომის პარტიას [[ვიოლონჩელი|ვიოლონჩელოზე]] ე. კაპელნიცკი ასრულებდა, ხოლო სცენაზე ამ დროს თეთრი შუქი მოძრაობდა. 1944 წლის მომღერლის გარდაცვალების ოცი წლის თავი აღინიშნა. 1947 წელს [[თბილისის ვანო სარაჯიშვილის სახელობის სახელმწიფო კონსერვატორია|თბილისის კონსერვატორიას]] მისი სახელი მიენიჭა.</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>:::::::::::::::::::::::::::::::::::::'''''ზურაბ ლეჟავა'''''</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>:::::::::::::::::::::::::::::::::::::'''''ზურაბ ლეჟავა'''''</div></td></tr> </table>

Tkenchoshvili https://www.nplg.gov.ge/wikidict/index.php?title=%E1%83%A1%E1%83%90%E1%83%A0%E1%83%90%E1%83%AF%E1%83%98%E1%83%A8%E1%83%95%E1%83%98%E1%83%9A%E1%83%98_%E1%83%95%E1%83%90%E1%83%9C%E1%83%9D&diff=83618&oldid=prev 2019-05-23T08:11:10Z

<p>‎<span dir="auto"><span class="autocomment">იხილე აგრეთვე</span></span></p> <table class='diff diff-contentalign-left'> <col class='diff-marker' /> <col class='diff-content' /> <col class='diff-marker' /> <col class='diff-content' /> <tr valign='top'> <td colspan='2' style="background-color: white; color:black;">←წინა ვერსია</td> <td colspan='2' style="background-color: white; color:black;">08:11, 23 მაისი 2019-ის ვერსია</td> </tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno">ხაზი 29:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">ხაზი 29:</td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>[[კატეგორია:სარაჯიშვილები]]</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>[[კატეგორია:სარაჯიშვილები]]</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>[[კატეგორია:ქართული მუსიკის ისტორია]]</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>[[კატეგორია:ქართული მუსიკის ისტორია]]</div></td></tr> <tr><td colspan="2">&#160;</td><td class='diff-marker'>+</td><td style="background: #cfc; color:black; font-size: smaller;"><div><ins style="color: red; font-weight: bold; text-decoration: none;">[[კატეგორია:თბილისის ოპერისა და ბალეტის თეატრის სოლისტები]]</ins></div></td></tr> </table>

Tkenchoshvili https://www.nplg.gov.ge/wikidict/index.php?title=%E1%83%A1%E1%83%90%E1%83%A0%E1%83%90%E1%83%AF%E1%83%98%E1%83%A8%E1%83%95%E1%83%98%E1%83%9A%E1%83%98_%E1%83%95%E1%83%90%E1%83%9C%E1%83%9D&diff=81261&oldid=prev 2019-04-24T12:31:31Z

<p></p> <table class='diff diff-contentalign-left'> <col class='diff-marker' /> <col class='diff-content' /> <col class='diff-marker' /> <col class='diff-content' /> <tr valign='top'> <td colspan='2' style="background-color: white; color:black;">←წინა ვერსია</td> <td colspan='2' style="background-color: white; color:black;">12:31, 24 აპრილი 2019-ის ვერსია</td> </tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno">ხაზი 5:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">ხაზი 5:</td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>====ბიოგრაფია====</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>====ბიოგრაფია====</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>დაიბადა ინჟინერ-ტექნიკოსის მრავალშვილიან ოჯახში. პეტრე სარაჯიშვილს პირველი მეუღლისაგან - ნინო ვაჩნაძისაგან რვა შვილი ჰყავდა. დედა - ეფემია</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>დაიბადა ინჟინერ-ტექნიკოსის მრავალშვილიან ოჯახში. პეტრე სარაჯიშვილს პირველი მეუღლისაგან - ნინო ვაჩნაძისაგან რვა შვილი ჰყავდა. დედა - ეფემია</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>−</td><td style="background: #ffa; color:black; font-size: smaller;"><div>რუსიშვილი, რომელიც პეტრემ 53 წლის ასაკში შეირთო, მისი მეორე ცოლი იყო, რომლისგანაც ხუთი შვილი ეყოლა. ოჯახი მუსიკის დიდი სიყვარულით გამოირჩეოდა. მამა კარგად უკრავდა თარზე და [[სალამური|სალამურზე]]. ბავშვები ცეკვავდნენ და მღეროდნენ ხალხურ სიმღერებს. ვ. სარაჯიშვილი ექვსი წლისა იწყებს გალობას ალექსანდრე ჩახანაშვილის საეკლესიო [[გუნდი (მუსიკა)|გუნდში]]. 1887 წელს სათავადაზნაურო გიმნაზიაში მიაბარეს. მალე გუნდის წამყვანი სოლისტი გახდა.გიმნაზიაში სწავლის დროს [[ვიოლონჩელი|ვიოლონჩელზე]] დაკვრას მისივე ბიძაშვილისაგან, ცნობილი ვოლონჩელისტის - ივანე სარაჯიშვილისაგან სწავლობდა. 1898 გიმნაზიას თავი დაანება და თბილისის სამუსიკო სასწავლებელში, პროფესორ ტალენტის კლასში გააგრძელა ინსტრუმენტზე დაკვრის შესწავლა, იყო ასევე სარაჯიშვილების საოჯახო გუნდის წევრიც. მონაწილეობდა კონცერტებში. მომღერლის ბიძამ, ცნობილმა მრეწველმა, [[დავით სარაჯიშვილი|დავით სარაჯიშვილმა]], ძმისშვილის მოსასმენად ილია ჭავჭავაძე და ქართული ინტელექტუალური ელიტის სხვა წარმომადგენლები მიიწვია. შედეგად თავადაზნაურობის კომისიამ სტიპენდია დაუნიშნა და სასწავლებლად [[რუსეთი|რუსეთში]] გაგზავნა. 1903 წლიდან ვოკალში პეტერბურგის ცნობილ პედაგოგებთან, ჯერ პროფესორ პრიანიშნიკოვთან და შემდეგ პანაევა-კარცევასთან მეცადინეობდა, ამუშავებდა საოპერო პარტიებს. მალე ისე დაოსტატდა, რომ ჯერ ალექსი წერეთლის მიერ შედგენილ „ახალი ოპერის“ დასში მღეროდა, შემდეგ კი პეტერბურგის იტალიურ ოპერაში, სადაც წარმატებით გაართვა თავი ცნობილ იტალიელ მომღერლებთან - ტიტო რუფოსთან და ევგენი ჯირალდონისთან პარტნიორობას. 1906 თბილისში დაბრუნდა და საზოგადოების</div></td><td class='diff-marker'>+</td><td style="background: #cfc; color:black; font-size: smaller;"><div>რუსიშვილი, რომელიც პეტრემ 53 წლის ასაკში შეირთო, მისი მეორე ცოლი იყო, რომლისგანაც ხუთი შვილი ეყოლა. ოჯახი მუსიკის დიდი სიყვარულით გამოირჩეოდა. მამა კარგად უკრავდა თარზე და [[სალამური|სალამურზე]]. ბავშვები ცეკვავდნენ და მღეროდნენ ხალხურ სიმღერებს. ვ. სარაჯიშვილი ექვსი წლისა იწყებს გალობას ალექსანდრე ჩახანაშვილის საეკლესიო [[გუნდი (მუსიკა)|გუნდში]]. 1887 წელს სათავადაზნაურო გიმნაზიაში მიაბარეს. მალე გუნდის წამყვანი სოლისტი გახდა. გიმნაზიაში სწავლის დროს [[ვიოლონჩელი|ვიოლონჩელზე]] დაკვრას მისივე ბიძაშვილისაგან, ცნობილი ვოლონჩელისტის - ივანე სარაჯიშვილისაგან სწავლობდა. 1898 <ins class="diffchange diffchange-inline">წელს </ins>გიმნაზიას თავი დაანება და თბილისის სამუსიკო სასწავლებელში, პროფესორ ტალენტის კლასში გააგრძელა ინსტრუმენტზე დაკვრის შესწავლა, იყო ასევე სარაჯიშვილების საოჯახო გუნდის წევრიც. მონაწილეობდა კონცერტებში. მომღერლის ბიძამ, ცნობილმა მრეწველმა, [[დავით სარაჯიშვილი|დავით სარაჯიშვილმა]], ძმისშვილის მოსასმენად ილია ჭავჭავაძე და ქართული ინტელექტუალური ელიტის სხვა წარმომადგენლები მიიწვია. შედეგად თავადაზნაურობის კომისიამ სტიპენდია დაუნიშნა და სასწავლებლად [[რუსეთი|რუსეთში]] გაგზავნა. 1903 წლიდან ვოკალში პეტერბურგის ცნობილ პედაგოგებთან, ჯერ პროფესორ პრიანიშნიკოვთან და შემდეგ პანაევა-კარცევასთან მეცადინეობდა, ამუშავებდა საოპერო პარტიებს. მალე ისე დაოსტატდა, რომ ჯერ ალექსი წერეთლის მიერ შედგენილ „ახალი ოპერის“ დასში მღეროდა, შემდეგ კი პეტერბურგის იტალიურ ოპერაში, სადაც წარმატებით გაართვა თავი ცნობილ იტალიელ მომღერლებთან - ტიტო რუფოსთან და ევგენი ჯირალდონისთან პარტნიორობას. 1906 თბილისში დაბრუნდა და საზოგადოების საყოველთაო აღიარება დაიმსახურა. შემდეგ ორი წლით [[იტალია|იტალიაში]] სასწავლებლად გაემგზავრა და მილანის კონსერვატორიაში პროფესორ კასტელანოსთან შეუდგა მეცადინეობას. მოამზადა საოპერო პარტიები ცნობილ დირიჟორებთან და მალე იტალიის საოპერო სცანაზეც წარმატებით დაიმკვიდრა თავი. გაეცნო და დაუმეგობრდა თანამემამულეს - ელენე თარხან-მოურავს, რომლის სალონშიც ცნობილ მომღერლებს: ტიტა რუფოს, მაზინის, შალიაპინს და ჯირალდონის დაუახლოვდა. ეს უკანასკნელნი მას პირველხარისხოვან მომღერლად აღიარებდნენ. მილანის ლა-სკალაში მოპოვებული წარმატების შემდეგ ანტრეპრენიორთა ყურადღება მიიქცია. ჯერ პარმაში, შემდეგ კი ტრიესტასა და ნიცაში მიიწვიეს. შალიაპინმა, „ბორის გოდუნოვში“ მონაწილეობის მიზნით, პარიზში წასვლა შესთავაზა.</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>−</td><td style="background: #ffa; color:black; font-size: smaller;"><div>საყოველთაო აღიარება დაიმსახურა. შემდეგ ორი წლით [[იტალია|იტალიაში]] სასწავლებლად გაემგზავრა და მილანის კონსერვატორიაში პროფესორ კასტელანოსთან შეუდგა მეცადინეობას. მოამზადა საოპერო პარტიები ცნობილ დირიჟორებთან და მალე იტალიის საოპერო სცანაზეც წარმატებით დაიმკვიდრა თავი. გაეცნო და დაუმეგობრდა თანამემამულეს - ელენე თარხან-მოურავს, რომლის სალონშიც ცნობილ მომღერლებს: ტიტა რუფოს, მაზინის, შალიაპინს და ჯირალდონის დაუახლოვდა. ეს უკანასკნელნი მას პირველხარისხოვან მომღერლად აღიარებდნენ. მილანის ლა-სკალაში მოპოვებული წარმატების შემდეგ ანტრეპრენიორთა ყურადღება მიიქცია. ჯერ პარმაში, შემდეგ კი ტრიესტასა და ნიცაში მიიწვიეს. შალიაპინმა, „ბორის გოდუნოვში“ მონაწილეობის მიზნით,</div></td><td class='diff-marker'>+</td><td style="background: #cfc; color:black; font-size: smaller;"><div></div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>−</td><td style="background: #ffa; color:black; font-size: smaller;"><div>პარიზში წასვლა შესთავაზა.</div></td><td class='diff-marker'>+</td><td style="background: #cfc; color:black; font-size: smaller;"><div></div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>1917 წლიდან დაბრუნდა [[საქართველო|საქართველოში]] და სამუდამოდ დარჩა [[თბილისის ზ. ფალიაშვილის სახელობის ოპერისა და ბალეტის სახელმწიფო აკადემიური თეატრი|თბილისის საოპერო თეატრში]]. 1918 წლის 21, 23, 25 მაისს „ქართულ კლუბში“ მთლიანად დაიდგა პირველი ქართული ორიგინალური ოპერა, [[რევაზ გოგნიაშვილი|რევაზ გოგნიაშვილ]]ის „ქრისტინე“. აღნიშნულ ოპერაში იასონის როლი შეასრულა. აქტიურად მონაწილეობდა დამოუკიდებელი საქართველოს პერიოდში წარმოდგენილ უმნიშვნელოვანეს საოპერო სპექტაკლებში. 1918 წლის სეზონში დაიდგა ქართულად თარგმნილი ანტონ რუბინშტეინის „დემონი“, სადაც სინოდალის როლი შეასრულა. (დემონის როლი [[სანდრო ინაშვილი|სანდრო ინაშვილმა]] იმღერა). 1919 წლის 5 თებერვალს გაიმართა [[არაყიშვილი დიმიტრი|დ.არაყიშვილის]] ოპერის „თქმულება შოთა რუსთაველზე“ პრემიერა, სადაც შოთას როლი შეასრულა. ამით დაიწყო ქართული ეროვნული ოპერის სცენური ისტორია. &#160;</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>1917 წლიდან დაბრუნდა [[საქართველო|საქართველოში]] და სამუდამოდ დარჩა [[თბილისის ზ. ფალიაშვილის სახელობის ოპერისა და ბალეტის სახელმწიფო აკადემიური თეატრი|თბილისის საოპერო თეატრში]]. 1918 წლის 21, 23, 25 მაისს „ქართულ კლუბში“ მთლიანად დაიდგა პირველი ქართული ორიგინალური ოპერა, [[რევაზ გოგნიაშვილი|რევაზ გოგნიაშვილ]]ის „ქრისტინე“. აღნიშნულ ოპერაში იასონის როლი შეასრულა. აქტიურად მონაწილეობდა დამოუკიდებელი საქართველოს პერიოდში წარმოდგენილ უმნიშვნელოვანეს საოპერო სპექტაკლებში. 1918 წლის სეზონში დაიდგა ქართულად თარგმნილი ანტონ რუბინშტეინის „დემონი“, სადაც სინოდალის როლი შეასრულა. (დემონის როლი [[სანდრო ინაშვილი|სანდრო ინაშვილმა]] იმღერა). 1919 წლის 5 თებერვალს გაიმართა [[არაყიშვილი დიმიტრი|დ.არაყიშვილის]] ოპერის „თქმულება შოთა რუსთაველზე“ პრემიერა, სადაც შოთას როლი შეასრულა. ამით დაიწყო ქართული ეროვნული ოპერის სცენური ისტორია. &#160;</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>−</td><td style="background: #ffa; color:black; font-size: smaller;"><div>1919 წლის 21 თებერვალს ზაქარია <del class="diffchange diffchange-inline">ფალიაშვილის </del>„აბესალომ და ეთერის“ პირველ დადგმაში არ მონაწილებდა (აბესალომის როლი [[ბორის ზალიპსკი]]მ <del class="diffchange diffchange-inline">შეას-</del></div></td><td class='diff-marker'>+</td><td style="background: #cfc; color:black; font-size: smaller;"><div>1919 წლის 21 თებერვალს <ins class="diffchange diffchange-inline">[[</ins>ზაქარია <ins class="diffchange diffchange-inline">ფალიაშვილი]]ს </ins>„აბესალომ და ეთერის“ პირველ დადგმაში არ მონაწილებდა (აბესალომის როლი [[ბორის ზალიპსკი]]მ <ins class="diffchange diffchange-inline">შეასრულა</ins>), თუმცა შემდეგ დადგმებში აბესალომის პარტიას მღეროდა. (მურმანის პარტიას <ins class="diffchange diffchange-inline">[[</ins>სანდრო ინაშვილი<ins class="diffchange diffchange-inline">]] </ins>ასრულებდა). 1919 წლის 11 დეკემბერს [[ვიქტორ დოლიძე|ვიქტორ დოლიძის]] „ქეთო და კოტეს“ პრემიერაშიც მთავარ პარტიებს მღერის. 1920 წლის 19 დეკემბერს პირველად <ins class="diffchange diffchange-inline">[[ქართული ენა|</ins>ქართულ ენაზე<ins class="diffchange diffchange-inline">]] </ins>დაიდგა [[იპოლიტოვ-ივანოვი მიხეილ|იპოლიტოვ-ივანოვი]]ს „ღალატი“. აღნიშნულ სპექტაკლში ერეკლეს როლი შეასრულა.</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>−</td><td style="background: #ffa; color:black; font-size: smaller;"><div><del class="diffchange diffchange-inline">რულა</del>), თუმცა შემდეგ დადგმებში აბესალომის პარტიას მღეროდა. (მურმანის პარტიას სანდრო ინაშვილი ასრულებდა). 1919 წლის 11 დეკემბერს [[ვიქტორ დოლიძე|ვიქტორ დოლიძის]] „ქეთო და კოტეს“ პრემიერაშიც მთავარ პარტიებს მღერის. 1920 წლის 19 დეკემბერს პირველად ქართულ ენაზე დაიდგა [[იპოლიტოვ-ივანოვი მიხეილ|იპოლიტოვ-ივანოვი]]ს „ღალატი“. აღნიშნულ სპექტაკლში ერეკლეს როლი შეასრულა.</div></td><td class='diff-marker'>+</td><td style="background: #cfc; color:black; font-size: smaller;"><div></div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>−</td><td style="background: #ffa; color:black; font-size: smaller;"><div>გასაბჭოების შემდეგ თბილისის საოპერო თეატრის კომისრის მოადგილე იყო და [[თბილისის სახელმწიფო კონსერვატორია]]ში პედაგოგიურ მოღვაწეობას ეწეოდა. აქტიურად აგრძელებდა სცენაზე გამოსვლას. 1923 წლის 16 მაისს მისი შემოქმედებითი მოღვაწეობის ოცი წლის იუბილე აღინიშნა. 1923 წლის 19 დეკემბერს ზაქარია ფალიაშვილის ოპერა „დაისის“ პრემიერაში მალხაზის პარტია შეასრულა. 1924-1925 წლების სეზონზე აღარ უმღერია. 1924 წლის 23 ივნისს ოპერის ბაღში ცუდად იგრძნო თავი და დასნეულდა. 11 ნოემბერს, უშედეგო მკურნალობის შემდეგ, გულის მძიმე დაავადებით გარდაიცვალა. დაკრძალეს ოპერის ბაღში. მომხდარს მწუხარებით გამოეხმაურა ზაქარია ფალიაშვილი. მისი დაკარგვა განიცადეს ქართველმა კომპოზიტორებმა. დასაფლავების შემდეგ, იმავე დღეს, ოპერის თეატრში კოტე მარჯანიშვილმა დადგა „აბესალომ და ეთერი“ აბესალომის გარეშე. სიმბოლურ სპექტაკლში აბესალომის პარტიას ვიოლონჩელოზე ე.</div></td><td class='diff-marker'>+</td><td style="background: #cfc; color:black; font-size: smaller;"><div>გასაბჭოების შემდეგ <ins class="diffchange diffchange-inline">[[თბილისის ზ. ფალიაშვილის სახელობის ოპერისა და ბალეტის სახელმწიფო აკადემიური თეატრი|</ins>თბილისის საოპერო თეატრის<ins class="diffchange diffchange-inline">]] </ins>კომისრის მოადგილე იყო და [[თბილისის სახელმწიფო კონსერვატორია]]ში პედაგოგიურ მოღვაწეობას ეწეოდა. აქტიურად აგრძელებდა სცენაზე გამოსვლას. 1923 წლის 16 მაისს მისი შემოქმედებითი მოღვაწეობის ოცი წლის იუბილე აღინიშნა. 1923 წლის 19 დეკემბერს ზაქარია ფალიაშვილის ოპერა „დაისის“ პრემიერაში მალხაზის პარტია შეასრულა. 1924-1925 წლების სეზონზე აღარ უმღერია. 1924 წლის 23 ივნისს ოპერის ბაღში ცუდად იგრძნო თავი და დასნეულდა. 11 ნოემბერს, უშედეგო მკურნალობის შემდეგ, გულის მძიმე დაავადებით გარდაიცვალა. დაკრძალეს ოპერის ბაღში. მომხდარს მწუხარებით გამოეხმაურა ზაქარია ფალიაშვილი. მისი დაკარგვა განიცადეს ქართველმა კომპოზიტორებმა. დასაფლავების შემდეგ, იმავე დღეს, ოპერის თეატრში კოტე მარჯანიშვილმა დადგა „აბესალომ და ეთერი“ აბესალომის გარეშე. სიმბოლურ სპექტაკლში აბესალომის პარტიას <ins class="diffchange diffchange-inline">[[ვიოლონჩელი|</ins>ვიოლონჩელოზე<ins class="diffchange diffchange-inline">]] </ins>ე. კაპელნიცკი ასრულებდა, ხოლო სცენაზე ამ დროს თეთრი შუქი მოძრაობდა. 1944 წლის მომღერლის გარდაცვალების ოცი წლის თავი აღინიშნა. 1947 წელს <ins class="diffchange diffchange-inline">[[თბილისის ვანო სარაჯიშვილის სახელობის სახელმწიფო კონსერვატორია|</ins>თბილისის კონსერვატორიას<ins class="diffchange diffchange-inline">]] </ins>მისი სახელი მიენიჭა.</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>−</td><td style="background: #ffa; color:black; font-size: smaller;"><div>კაპელნიცკი ასრულებდა, ხოლო სცენაზე ამ დროს თეთრი შუქი მოძრაობდა. 1944 წლის მომღერლის გარდაცვალების ოცი წლის თავი აღინიშნა. 1947 წელს თბილისის კონსერვატორიას მისი სახელი მიენიჭა.</div></td><td class='diff-marker'>+</td><td style="background: #cfc; color:black; font-size: smaller;"><div></div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>:::::::::::::::::::::::::::::::::::::'''''ზურაბ ლეჟავა'''''</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>:::::::::::::::::::::::::::::::::::::'''''ზურაბ ლეჟავა'''''</div></td></tr> </table>

Tkenchoshvili