https://www.nplg.gov.ge/wikidict/index.php?action=history&feed=atom&title=%E1%83%A1%E1%83%94%E1%83%9C%E1%83%A2%E1%83%98%E1%83%9B%E1%83%94%E1%83%9C%E1%83%A2%E1%83%90%E1%83%9A%E1%83%98%E1%83%96%E1%83%9B%E1%83%98სენტიმენტალიზმი - რედაქტირების ისტორია2026-05-04T12:21:26Zამ გვერდის შესწორებათა ისტორია ვიკიშიMediaWiki 1.19.24https://www.nplg.gov.ge/wikidict/index.php?title=%E1%83%A1%E1%83%94%E1%83%9C%E1%83%A2%E1%83%98%E1%83%9B%E1%83%94%E1%83%9C%E1%83%A2%E1%83%90%E1%83%9A%E1%83%98%E1%83%96%E1%83%9B%E1%83%98&diff=251027&oldid=prevTkenchoshvili 09:48, 1 აგვისტო 2025-ზე2025-08-01T09:48:58Z<p></p>
<table class='diff diff-contentalign-left'>
<col class='diff-marker' />
<col class='diff-content' />
<col class='diff-marker' />
<col class='diff-content' />
<tr valign='top'>
<td colspan='2' style="background-color: white; color:black;">←წინა ვერსია</td>
<td colspan='2' style="background-color: white; color:black;">09:48, 1 აგვისტო 2025-ის ვერსია</td>
</tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno">ხაზი 1:</td>
<td colspan="2" class="diff-lineno">ხაზი 1:</td></tr>
<tr><td class='diff-marker'> </td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>'''სენტიმენტალიზმი''' – (ფრანგ. sentiment – გრძნობა), მე-18 საუკუნის II ნახ. მიმართულება ევროპულ ხელოვნებაში. სენტიმენტალიზმი განვითარდა როგორც გვიანი [[განმანათლებლობა|განმანათლებლობის]] ერთ-ერთი მიმდინარეობა, რომელიც გამოხატავდა ყველაზე დემოკრატიული მაყურებლის განწყობილებებს. სენტიმენტალიზმის ცენტრალური გმირია ჩვეულებრივი ადამიანი, საყოველთაო უფლებებით და მოვალეობებით, ცხოვრებისეული ვნებებით.</div></td><td class='diff-marker'> </td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>'''სენტიმენტალიზმი''' – (ფრანგ. sentiment – გრძნობა), მე-18 საუკუნის II ნახ. მიმართულება ევროპულ ხელოვნებაში. სენტიმენტალიზმი განვითარდა როგორც გვიანი [[განმანათლებლობა|განმანათლებლობის]] ერთ-ერთი მიმდინარეობა, რომელიც გამოხატავდა ყველაზე დემოკრატიული მაყურებლის განწყობილებებს. სენტიმენტალიზმის ცენტრალური გმირია ჩვეულებრივი ადამიანი, საყოველთაო უფლებებით და მოვალეობებით, ცხოვრებისეული ვნებებით.</div></td></tr>
<tr><td class='diff-marker'> </td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td><td class='diff-marker'> </td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td></tr>
<tr><td class='diff-marker'>−</td><td style="background: #ffa; color:black; font-size: smaller;"><div>სენტიმენტალიზმი პირველად ჩაისახა ლირიკასა და რომანში, შემდეგ შეაღწია <del class="diffchange diffchange-inline">დრამატურგიასა </del>და [[თეატრი|თეატრში]]. შედეგად წარმოიშვა ახალი ჟანრები – „[[ცრემლიანი კომედია]]“ და „[[მდაბიური დრამა]]“.</div></td><td class='diff-marker'>+</td><td style="background: #cfc; color:black; font-size: smaller;"><div>სენტიმენტალიზმი პირველად ჩაისახა ლირიკასა და <ins class="diffchange diffchange-inline">[[რომანი|</ins>რომანში<ins class="diffchange diffchange-inline">]]</ins>, შემდეგ შეაღწია <ins class="diffchange diffchange-inline">[[დრამატურგია]]სა </ins>და [[თეატრი|თეატრში]]. შედეგად წარმოიშვა ახალი ჟანრები – „[[ცრემლიანი კომედია]]“ და „[[მდაბიური დრამა]]“.</div></td></tr>
<tr><td class='diff-marker'> </td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td><td class='diff-marker'> </td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td></tr>
<tr><td class='diff-marker'> </td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>სენტიმენტალიზმის მიმდევრები უპირისპირდებოდნენ [[კლასიციზმი თეატრალურ ხელოვნებაში|კლასიციზმი]]ს [[ესთეტიკა]]ს, რაციონალისტურ კანონებს და ნორმებს, უმაღლეს ფასეულობად აცხადებდნენ გრძნობას და წარმოსახვას. სენტიმენტალიზმმა შესამჩნევად გააფართოვა ადამიანის პირადი ცხოვრების ასახვის საზღვრები, გააღრმავა ფსიქოლოგიური მოტივაცია, შექმნა ჩვეულებრივი ადამიანის კულტი, თეატრში გაამარტივა და ცხოვრებას დაუახლოვა სადადგმო ხერხები.</div></td><td class='diff-marker'> </td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>სენტიმენტალიზმის მიმდევრები უპირისპირდებოდნენ [[კლასიციზმი თეატრალურ ხელოვნებაში|კლასიციზმი]]ს [[ესთეტიკა]]ს, რაციონალისტურ კანონებს და ნორმებს, უმაღლეს ფასეულობად აცხადებდნენ გრძნობას და წარმოსახვას. სენტიმენტალიზმმა შესამჩნევად გააფართოვა ადამიანის პირადი ცხოვრების ასახვის საზღვრები, გააღრმავა ფსიქოლოგიური მოტივაცია, შექმნა ჩვეულებრივი ადამიანის კულტი, თეატრში გაამარტივა და ცხოვრებას დაუახლოვა სადადგმო ხერხები.</div></td></tr>
</table>Tkenchoshvilihttps://www.nplg.gov.ge/wikidict/index.php?title=%E1%83%A1%E1%83%94%E1%83%9C%E1%83%A2%E1%83%98%E1%83%9B%E1%83%94%E1%83%9C%E1%83%A2%E1%83%90%E1%83%9A%E1%83%98%E1%83%96%E1%83%9B%E1%83%98&diff=194856&oldid=prevTkenchoshvili 07:20, 7 ივნისი 2023-ზე2023-06-07T07:20:17Z<p></p>
<table class='diff diff-contentalign-left'>
<col class='diff-marker' />
<col class='diff-content' />
<col class='diff-marker' />
<col class='diff-content' />
<tr valign='top'>
<td colspan='2' style="background-color: white; color:black;">←წინა ვერსია</td>
<td colspan='2' style="background-color: white; color:black;">07:20, 7 ივნისი 2023-ის ვერსია</td>
</tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno">ხაზი 7:</td>
<td colspan="2" class="diff-lineno">ხაზი 7:</td></tr>
<tr><td class='diff-marker'> </td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>სენტიმენტალიზმი ჩაისახა ინგლისში, მე-17 საუკუნეში, ბურჟუაზიული რევოლუციის შემდეგ. მიმდინარეობის სახელწოდება წარმოიშვა ლ. სტერნის რომანის სახელწოდებიდან „სენტიმენტალური მოგზაურობა“. ინგლისურ დრამატურგიაში სენტიმენტალიზმის საუკეთესო წარმო-მადგენლები არიან: ჯ. ლილო („ლონდონელი ვაჭარი“, 1731; „საბედისწერო ცნობისმოყვარეობა“, 1736), ე. მური („მოთამაშე“, 1753), რ. კამბერლენდი („იდუმალი ქმარი“, 1783).</div></td><td class='diff-marker'> </td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>სენტიმენტალიზმი ჩაისახა ინგლისში, მე-17 საუკუნეში, ბურჟუაზიული რევოლუციის შემდეგ. მიმდინარეობის სახელწოდება წარმოიშვა ლ. სტერნის რომანის სახელწოდებიდან „სენტიმენტალური მოგზაურობა“. ინგლისურ დრამატურგიაში სენტიმენტალიზმის საუკეთესო წარმო-მადგენლები არიან: ჯ. ლილო („ლონდონელი ვაჭარი“, 1731; „საბედისწერო ცნობისმოყვარეობა“, 1736), ე. მური („მოთამაშე“, 1753), რ. კამბერლენდი („იდუმალი ქმარი“, 1783).</div></td></tr>
<tr><td class='diff-marker'> </td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td><td class='diff-marker'> </td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td></tr>
<tr><td class='diff-marker'>−</td><td style="background: #ffa; color:black; font-size: smaller;"><div>სენტიმენტალიზმმა ყველაზე ფართო გავრცელება ჰპოვა [[საფრანგეთი|საფრანგეთში]]. მისი ელემენტები გამოვლინდა პ. ლაშოსეს „ცრემლიან კომედიებში“. ფრანგული სენტიმენტალიზმის მამამთავრად აღიარებულია ჟან-ჟაკ რუსო, რომელიც გამოირჩეოდა მისი თანადროული ფრანგული თეატრის კრიტიკით („წერილი მიწერილი დ’ალამბერისადმი სანახაობათა შესახებ“, 1758). იგი დაუღალავად ებრძოდა კლასიცისტურ პირობითობას და მაღალფარდოვნებას, გამოხატავდა აღტაცებას მასიური ხალხური დღესასწაულებისადმი რუსოს თეატრალური თეორია აიტაცა ლ. მერსიემ და შექმნა ტრაქტატი „თეატრის შესახებ, ანუ ახალი გამოცდილება დრამატულ ხელოვნებაში“ (1773), სადაც გაილაშქრა კლასიციზმის წინააღმდეგ და დრამატურგიის მისაბაძ ნიმუშად გამოაცხადა შექსპირის მემკვიდრეობა.</div></td><td class='diff-marker'>+</td><td style="background: #cfc; color:black; font-size: smaller;"><div>სენტიმენტალიზმმა ყველაზე ფართო გავრცელება ჰპოვა [[საფრანგეთი|საფრანგეთში]]. მისი ელემენტები გამოვლინდა პ. ლაშოსეს „ცრემლიან კომედიებში“. ფრანგული სენტიმენტალიზმის მამამთავრად აღიარებულია <ins class="diffchange diffchange-inline">[[</ins>ჟან-ჟაკ რუსო<ins class="diffchange diffchange-inline">]]</ins>, რომელიც გამოირჩეოდა მისი თანადროული ფრანგული თეატრის კრიტიკით („წერილი მიწერილი დ’ალამბერისადმი სანახაობათა შესახებ“, 1758). იგი დაუღალავად ებრძოდა კლასიცისტურ პირობითობას და მაღალფარდოვნებას, გამოხატავდა აღტაცებას მასიური ხალხური დღესასწაულებისადმი რუსოს თეატრალური თეორია აიტაცა ლ. მერსიემ და შექმნა ტრაქტატი „თეატრის შესახებ, ანუ ახალი გამოცდილება დრამატულ ხელოვნებაში“ (1773), სადაც გაილაშქრა კლასიციზმის წინააღმდეგ და დრამატურგიის მისაბაძ ნიმუშად გამოაცხადა შექსპირის მემკვიდრეობა.</div></td></tr>
<tr><td class='diff-marker'> </td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td><td class='diff-marker'> </td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td></tr>
<tr><td class='diff-marker'> </td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>ანალოგიური ტენდენციები აღინიშნებოდა [[გერმანია]]შიც. სენტიმენტალიზმის ნიშნები მკაფიოდ გამოვლინდა „ქარიშხლისა და შეტევის“ დრამატურგიაში. მისი ზეგავლენა აშკარად ეტყობოდა ფ. შილერის და ი.ვ. გოეთეს ადრეულ შემოქმედებას.</div></td><td class='diff-marker'> </td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>ანალოგიური ტენდენციები აღინიშნებოდა [[გერმანია]]შიც. სენტიმენტალიზმის ნიშნები მკაფიოდ გამოვლინდა „ქარიშხლისა და შეტევის“ დრამატურგიაში. მისი ზეგავლენა აშკარად ეტყობოდა ფ. შილერის და ი.ვ. გოეთეს ადრეულ შემოქმედებას.</div></td></tr>
</table>Tkenchoshvilihttps://www.nplg.gov.ge/wikidict/index.php?title=%E1%83%A1%E1%83%94%E1%83%9C%E1%83%A2%E1%83%98%E1%83%9B%E1%83%94%E1%83%9C%E1%83%A2%E1%83%90%E1%83%9A%E1%83%98%E1%83%96%E1%83%9B%E1%83%98&diff=192587&oldid=prevTkenchoshvili: ახალი გვერდი: '''სენტიმენტალიზმი''' – (ფრანგ. sentiment – გრძნობა), მე-18 საუკუნის II ნახ...2023-05-04T11:38:34Z<p>ახალი გვერდი: '''სენტიმენტალიზმი''' – (ფრანგ. sentiment – გრძნობა), მე-18 საუკუნის II ნახ...</p>
<p><b>ახალი გვერდი</b></p><div>'''სენტიმენტალიზმი''' – (ფრანგ. sentiment – გრძნობა), მე-18 საუკუნის II ნახ. მიმართულება ევროპულ ხელოვნებაში. სენტიმენტალიზმი განვითარდა როგორც გვიანი [[განმანათლებლობა|განმანათლებლობის]] ერთ-ერთი მიმდინარეობა, რომელიც გამოხატავდა ყველაზე დემოკრატიული მაყურებლის განწყობილებებს. სენტიმენტალიზმის ცენტრალური გმირია ჩვეულებრივი ადამიანი, საყოველთაო უფლებებით და მოვალეობებით, ცხოვრებისეული ვნებებით.<br />
<br />
სენტიმენტალიზმი პირველად ჩაისახა ლირიკასა და რომანში, შემდეგ შეაღწია დრამატურგიასა და [[თეატრი|თეატრში]]. შედეგად წარმოიშვა ახალი ჟანრები – „[[ცრემლიანი კომედია]]“ და „[[მდაბიური დრამა]]“.<br />
<br />
სენტიმენტალიზმის მიმდევრები უპირისპირდებოდნენ [[კლასიციზმი თეატრალურ ხელოვნებაში|კლასიციზმი]]ს [[ესთეტიკა]]ს, რაციონალისტურ კანონებს და ნორმებს, უმაღლეს ფასეულობად აცხადებდნენ გრძნობას და წარმოსახვას. სენტიმენტალიზმმა შესამჩნევად გააფართოვა ადამიანის პირადი ცხოვრების ასახვის საზღვრები, გააღრმავა ფსიქოლოგიური მოტივაცია, შექმნა ჩვეულებრივი ადამიანის კულტი, თეატრში გაამარტივა და ცხოვრებას დაუახლოვა სადადგმო ხერხები.<br />
<br />
სენტიმენტალიზმი ჩაისახა ინგლისში, მე-17 საუკუნეში, ბურჟუაზიული რევოლუციის შემდეგ. მიმდინარეობის სახელწოდება წარმოიშვა ლ. სტერნის რომანის სახელწოდებიდან „სენტიმენტალური მოგზაურობა“. ინგლისურ დრამატურგიაში სენტიმენტალიზმის საუკეთესო წარმო-მადგენლები არიან: ჯ. ლილო („ლონდონელი ვაჭარი“, 1731; „საბედისწერო ცნობისმოყვარეობა“, 1736), ე. მური („მოთამაშე“, 1753), რ. კამბერლენდი („იდუმალი ქმარი“, 1783).<br />
<br />
სენტიმენტალიზმმა ყველაზე ფართო გავრცელება ჰპოვა [[საფრანგეთი|საფრანგეთში]]. მისი ელემენტები გამოვლინდა პ. ლაშოსეს „ცრემლიან კომედიებში“. ფრანგული სენტიმენტალიზმის მამამთავრად აღიარებულია ჟან-ჟაკ რუსო, რომელიც გამოირჩეოდა მისი თანადროული ფრანგული თეატრის კრიტიკით („წერილი მიწერილი დ’ალამბერისადმი სანახაობათა შესახებ“, 1758). იგი დაუღალავად ებრძოდა კლასიცისტურ პირობითობას და მაღალფარდოვნებას, გამოხატავდა აღტაცებას მასიური ხალხური დღესასწაულებისადმი რუსოს თეატრალური თეორია აიტაცა ლ. მერსიემ და შექმნა ტრაქტატი „თეატრის შესახებ, ანუ ახალი გამოცდილება დრამატულ ხელოვნებაში“ (1773), სადაც გაილაშქრა კლასიციზმის წინააღმდეგ და დრამატურგიის მისაბაძ ნიმუშად გამოაცხადა შექსპირის მემკვიდრეობა.<br />
<br />
ანალოგიური ტენდენციები აღინიშნებოდა [[გერმანია]]შიც. სენტიმენტალიზმის ნიშნები მკაფიოდ გამოვლინდა „ქარიშხლისა და შეტევის“ დრამატურგიაში. მისი ზეგავლენა აშკარად ეტყობოდა ფ. შილერის და ი.ვ. გოეთეს ადრეულ შემოქმედებას.<br />
<br />
სენტიმენტალიზმმა დიდად შეუწყო ხელი სამსახიობო ხელოვნების ფსიქოლოგიზაციას, შეიტანა დინამიკა პერსონაჟის განსახიერების პროცესში, ბუნებრივი და მგზნებარე ინტონაცია შესძინა სცენურ სიტყვას.<br />
<br />
==წყარო==<br />
[[მსოფლიო თეატრის ენციკლოპედიური ლექსიკონი]]<br />
[[კატეგორია:მიმდინარეობა ხელოვნებაში]] <br />
[[კატეგორია:მიმდინარეობა თეატრში]]</div>Tkenchoshvili