https://www.nplg.gov.ge/wikidict/index.php?action=history&feed=atom&title=%E1%83%A1%E1%83%98%E1%83%92%E1%83%94%E1%83%9A%E1%83%98_%28%E1%83%A1%E1%83%90%E1%83%91%E1%83%A3%E1%83%97%E1%83%98%29 2026-05-01T07:37:54Z ამ გვერდის შესწორებათა ისტორია ვიკიში MediaWiki 1.19.24 https://www.nplg.gov.ge/wikidict/index.php?title=%E1%83%A1%E1%83%98%E1%83%92%E1%83%94%E1%83%9A%E1%83%98_(%E1%83%A1%E1%83%90%E1%83%91%E1%83%A3%E1%83%97%E1%83%98)&diff=219485&oldid=prev 2024-02-20T10:02:03Z

<p>ახალი გვერდი: &#039;&#039;&#039;სიგელი&#039;&#039;&#039; (&lt; ბერძნ.-ბიზანტ. sigcllio – საბუთი), იურიდიული საბუთების (ა...</p> <p><b>ახალი გვერდი</b></p><div>'''სიგელი''' (&lt; ბერძნ.-ბიზანტ. sigcllio – საბუთი), იურიდიული საბუთების (აქტების) გარკვეული სახეობის აღმნიშვნელი ძველი ქართული დიპლომატიკური ტერმინი.<br /> <br /> საქართველოში მისი არსებობა დოკუმენტურად დასტურდება X ს-იდან, კერძოდ, [[ბაგრატ IV]]-ის სიგელში<br /> ოპიზარ და მიჯნაძოროელი მამებისადმი აღნიშნულია, რომ სამეფო კარზე დავის გასარჩევად მისულმა მიჯნაძოროს მონასტრის (ტაო-კლარჯეთში) მამებმა „მოიხუნეს სიგელნი გურგენ ერისთავთა ერისთავისაი, გურგენ მეფეთა მეფისაი, პაპისა ჩემისა ბაგრატ კურაპალატისაი და მამისა ჩემისა გიორგი მეფისაი“. XI- XV სს. სიგელი, აღნიშნავდა მხოლოდ მეფეთა მიერ გაცემულ. საბუთებს ([[ჯავახიშვილი დიმიტრი|ი. ჯავახიშვილი]]), ხოლო XV ს-იდან სიგელი ეწოდება არა მარტო მეფეთა, არამედ მათ ქვეშევრდომთა მიერ გაცემულ საბუთებსაც. ზოგჯერ სიგელი გვხვდება შეწყვილებული მეორე დიპლომატიკურ ტერმინთან – „ბრძანებასთან“ მაგ., [[ბაგრატ IV]] ზემოდასახელებული საბუთის ბოლოს წერს: „აწ, ვინცა ჰნახოთ ბრძანებაი და სიგელი ესე ჩუენი“; ხოლო, [[შიომღვიმე|შიომღვიმის მონასტრისადმი]] 1057 გაცემული საბუთის ბოლოს იგი წერს: „დაიწერა ბრძანებაი და სიგელი ესე ჩუენი ინდიკტიონსა მეფობისა ჩემისასა მეო-ლა-სა“. სიგელი როგორც დიპლომატიკური ტერმინი, გამოიყენებოდა XVIII ს-ის დასასრულამდე და თვით XIX ს-შიც: მაგ. XVIII ს. ერთ-ერთ უკანასკნელ საბუთს,<br /> გაცემულს 1793 [[ერეკლე II]]-ის მიერ, ეწოდება „წყალობის სიგელი“; სიგელი გვხვდება [[სამეგრელო]]ს მემკვიდრე-მმართველის დავით დადიანის მიერ 1841 შედგენილ „სჯულის დადებაში“. კერძოდ, იგი წერს, რომ<br /> „სინამდვილე ანუ სიყალბე მათ სიგელთასა ძნელად გამოსაცნობელი არს“. XV ს-იდან სიგელს უჩნდება მსაზღვრელი სიტყვები – „ერთგულების სიგელი“, „თანხმობის სიგელი“, „მამულის სიგელი“ და მისთ. ერთი ასეთი შემთხვევა თვით XII ს-შიც დასტურდება, როდესაც [[დავით IV]] აღმაშენებელი 1124 წლის [[ანდერძი|ანდერძში]] შიომღვიმის მონასტრისადმი ახსენებს „შეუვალობის სიგელს&quot;.<br /> <br /> ''ვ. სილოგავა''<br /> <br /> <br /> == ლიტერატურა ==<br /> * ჯავახიშვილი ი. ქართული სიგელთმცოდნეობა ანუ დიპლომატიკა, ტფ. 1926 (თხზ., ტ. 9. თბ. 1996);<br /> * ბერძენიშვილი ნ.მიწათმფლობელობის ფორმებისათვის ფეოდალურ საქართველოში. იხ. მისი: საქართველოს ისტორიის საკითხები, სგ- 2. თბ. 1966.<br /> <br /> ==წყარო==<br /> [[ქართული ენა: ენციკლოპედია]]<br /> [[კატეგორია:ძველ-ქართული სიტყვები]]<br /> [[კატეგორია:დიპლომატიური ტერმინები]]</div>

Tkenchoshvili