https://www.nplg.gov.ge/wikidict/index.php?action=history&feed=atom&title=%E1%83%A1%E1%83%98%E1%83%A2%E1%83%A7%E1%83%95%E1%83%90სიტყვა - რედაქტირების ისტორია2026-04-25T10:23:55Zამ გვერდის შესწორებათა ისტორია ვიკიშიMediaWiki 1.19.24https://www.nplg.gov.ge/wikidict/index.php?title=%E1%83%A1%E1%83%98%E1%83%A2%E1%83%A7%E1%83%95%E1%83%90&diff=249054&oldid=prevTkenchoshvili 09:55, 5 ივნისი 2025-ზე2025-06-05T09:55:44Z<p></p>
<table class='diff diff-contentalign-left'>
<col class='diff-marker' />
<col class='diff-content' />
<col class='diff-marker' />
<col class='diff-content' />
<tr valign='top'>
<td colspan='2' style="background-color: white; color:black;">←წინა ვერსია</td>
<td colspan='2' style="background-color: white; color:black;">09:55, 5 ივნისი 2025-ის ვერსია</td>
</tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno">ხაზი 1:</td>
<td colspan="2" class="diff-lineno">ხაზი 1:</td></tr>
<tr><td class='diff-marker'> </td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>'''სიტყვა''' – მნიშვნელობის მქონე ბგერათკომპლექსი რომელიც [[ენა (მეტყველება)|ენის]] ძირითადი ერთეულია, სხვანაირად – ბგერათშენაერთი, რასაც საგნობრივი მნიშვნელობა აქვს, ასეთია სიტყვის ყველაზე  ზოგადი განსაზღვრა.  </div></td><td class='diff-marker'> </td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>'''სიტყვა''' – მნიშვნელობის მქონე ბგერათკომპლექსი რომელიც [[ენა (მეტყველება)|ენის]] ძირითადი ერთეულია, სხვანაირად – ბგერათშენაერთი, რასაც საგნობრივი მნიშვნელობა აქვს, ასეთია სიტყვის ყველაზე  ზოგადი განსაზღვრა.  </div></td></tr>
<tr><td class='diff-marker'> </td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td><td class='diff-marker'> </td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td></tr>
<tr><td class='diff-marker'>−</td><td style="background: #ffa; color:black; font-size: smaller;"><div>სიტყვა ენის [[საშენი მასალა]], მეტყველების [[აგური (სამშენებლო მასალა)|აგური]]ა. უსიტყვოდ არ არის ენა, უენოდ – ადამიანი. სიტყვათა ერთობლიობა გრამატიკულ წყობასთან ერთად ენის საფუძველს, მისი  სპეციფიკის არსს შეადგენს. სიტყვაში გამოიყოფა ორი მომენტი: გარეგანი – [[ბგერა|ბგერები]] და შინაგანი – ამ ბგერათშეერთებით გადმოცემული მნიშვნელობა. სხვანაირად, სიტყვას ორი მხარე აქვს: ბგერითი და მითითებითი. პირველს გამოთქმას ვუწოდებთ, მეორეს –  შინაარსს. სიტყვა, როგორც ენის ძირითადი ერთეული, გამოთქმისა და შინაარსის მთლიანობას შეადგენს. გამოთქმა თავისთავად ყოველთვის ბგერით მოდელს გულისხმობს. სიტყვა აზრის სამოსელია, სინამდვილის ობიექტური, ენობრივი ასახვა. მნიშვნელობა სიტყვისა გულისხმობს იმ შინაარსს, რაც ერთნაირად ესმის მოლაპარაკესა და მსმენელს. სიტყვის მნიშვნელობას თან ახლავს <del class="diffchange diffchange-inline">სტილისტიკუტი</del>, აფექტური, სატირული, ფიგურული, <del class="diffchange diffchange-inline">ფამილარული</del>, გროტესკული, ირონიული ტონი და ელფერი. თითოეული მათგანის  ცალკე გამოყოფა საშუალებას მოგვცემს ამოვიცნოთ სიტყვის აზრი, სწორად გავიგოთ მისი ნამდვილი მნიშვნელობა. ენა გამომსახველობის საშუალებათა მთელი სისტემაა. სიტყვების ენა იყო და არის ერთადერთი ენა, საშუალება კომუნიკაციისა, განვითარებისა და ბრძოლისა, რომელმაც ადამიანი ცივილიზაციამდის მიიყვანა და დიდი აღმავლობის გზაზე დააყენა. ენის სიტყვობრივი მარაგი შეადგენს მის ლექსიკას, რომელიც ყველაზე მოქნილი და „ცვალებადია, ფეხდაფეხ მისდევს ცხოვრებას, ასახავს საზოგადოების ეკონომიური და კულტურული განვითარების პროცესს. ლექსიკა ენისა განუწყვეტლივ ივსება ახალი მასალით, ხმარებიდან გამოდის მოძველებული ნაწილი, მის ადგილს იჭერს ახალი.  </div></td><td class='diff-marker'>+</td><td style="background: #cfc; color:black; font-size: smaller;"><div>სიტყვა ენის [[საშენი მასალა]], მეტყველების [[აგური (სამშენებლო მასალა)|აგური]]ა. უსიტყვოდ არ არის ენა, უენოდ – ადამიანი. სიტყვათა ერთობლიობა გრამატიკულ წყობასთან ერთად ენის საფუძველს, მისი  სპეციფიკის არსს შეადგენს. სიტყვაში გამოიყოფა ორი მომენტი: გარეგანი – [[ბგერა|ბგერები]] და შინაგანი – ამ ბგერათშეერთებით გადმოცემული მნიშვნელობა. სხვანაირად, სიტყვას ორი მხარე აქვს: ბგერითი და მითითებითი. პირველს გამოთქმას ვუწოდებთ, მეორეს –  შინაარსს. სიტყვა, როგორც ენის ძირითადი ერთეული, გამოთქმისა და შინაარსის მთლიანობას შეადგენს. გამოთქმა თავისთავად ყოველთვის ბგერით მოდელს გულისხმობს. სიტყვა აზრის სამოსელია, სინამდვილის ობიექტური, ენობრივი ასახვა. მნიშვნელობა სიტყვისა გულისხმობს იმ შინაარსს, რაც ერთნაირად ესმის მოლაპარაკესა და მსმენელს. სიტყვის მნიშვნელობას თან ახლავს <ins class="diffchange diffchange-inline">სტილისტიკური</ins>, აფექტური, სატირული, ფიგურული, <ins class="diffchange diffchange-inline">ფამილიარული</ins>, გროტესკული, ირონიული ტონი და ელფერი. თითოეული მათგანის  ცალკე გამოყოფა საშუალებას მოგვცემს ამოვიცნოთ სიტყვის აზრი, სწორად გავიგოთ მისი ნამდვილი მნიშვნელობა. ენა გამომსახველობის საშუალებათა მთელი სისტემაა. სიტყვების ენა იყო და არის ერთადერთი ენა, საშუალება კომუნიკაციისა, განვითარებისა და ბრძოლისა, რომელმაც ადამიანი ცივილიზაციამდის მიიყვანა და დიდი აღმავლობის გზაზე დააყენა. ენის სიტყვობრივი მარაგი შეადგენს მის ლექსიკას, რომელიც ყველაზე მოქნილი და „ცვალებადია, ფეხდაფეხ მისდევს ცხოვრებას, ასახავს საზოგადოების ეკონომიური და კულტურული განვითარების პროცესს. ლექსიკა ენისა განუწყვეტლივ ივსება ახალი მასალით, ხმარებიდან გამოდის მოძველებული ნაწილი, მის ადგილს იჭერს ახალი.  </div></td></tr>
<tr><td class='diff-marker'> </td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td><td class='diff-marker'> </td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td></tr>
<tr><td class='diff-marker'> </td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>საზოგადოების ეკონომიური და კულტურული პროგრესი ქმნის ენის სიტყვობრივი მარაგის გამდიდრების მყარ ნიადაგს. ყოველ ენას, მათ შორის ქართულსაც, მოეპოვება ლექსიკის გამდიდრების საკუთარი საშუალებანი. ძირითადი სამუალება სამია: სიტყვათწარმოება დიალექტური მეტყველება და სესხება. [[ქართული ენა]], რომელსაც უაღრესად მდიდარი და ნაირფეროვანი სიტყვობრივი მარაგი აქვს, ლექსიკის გამდიდრების ამ სამივე შესაძლებლობას იყენებდა დასაბამიდან მოყოლებული და იყენებს დღესაც.  </div></td><td class='diff-marker'> </td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>საზოგადოების ეკონომიური და კულტურული პროგრესი ქმნის ენის სიტყვობრივი მარაგის გამდიდრების მყარ ნიადაგს. ყოველ ენას, მათ შორის ქართულსაც, მოეპოვება ლექსიკის გამდიდრების საკუთარი საშუალებანი. ძირითადი სამუალება სამია: სიტყვათწარმოება დიალექტური მეტყველება და სესხება. [[ქართული ენა]], რომელსაც უაღრესად მდიდარი და ნაირფეროვანი სიტყვობრივი მარაგი აქვს, ლექსიკის გამდიდრების ამ სამივე შესაძლებლობას იყენებდა დასაბამიდან მოყოლებული და იყენებს დღესაც.  </div></td></tr>
</table>Tkenchoshvilihttps://www.nplg.gov.ge/wikidict/index.php?title=%E1%83%A1%E1%83%98%E1%83%A2%E1%83%A7%E1%83%95%E1%83%90&diff=218163&oldid=prevTkenchoshvili 19:06, 30 იანვარი 2024-ზე2024-01-30T19:06:16Z<p></p>
<table class='diff diff-contentalign-left'>
<col class='diff-marker' />
<col class='diff-content' />
<col class='diff-marker' />
<col class='diff-content' />
<tr valign='top'>
<td colspan='2' style="background-color: white; color:black;">←წინა ვერსია</td>
<td colspan='2' style="background-color: white; color:black;">19:06, 30 იანვარი 2024-ის ვერსია</td>
</tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno">ხაზი 1:</td>
<td colspan="2" class="diff-lineno">ხაზი 1:</td></tr>
<tr><td class='diff-marker'>−</td><td style="background: #ffa; color:black; font-size: smaller;"><div>'''სიტყვა''' – მნიშვნელობის მქონე ბგერათკომპლექსი რომელიც ენის ძირითადი ერთეულია, სხვანაირად – ბგერათშენაერთი,  </div></td><td class='diff-marker'>+</td><td style="background: #cfc; color:black; font-size: smaller;"><div>'''სიტყვა''' – მნიშვნელობის მქონე ბგერათკომპლექსი რომელიც <ins class="diffchange diffchange-inline">[[ენა (მეტყველება)|</ins>ენის<ins class="diffchange diffchange-inline">]] </ins>ძირითადი ერთეულია, სხვანაირად – ბგერათშენაერთი, რასაც საგნობრივი მნიშვნელობა აქვს, ასეთია სიტყვის ყველაზე  ზოგადი განსაზღვრა.  </div></td></tr>
<tr><td class='diff-marker'>−</td><td style="background: #ffa; color:black; font-size: smaller;"><div>რასაც საგნობრივი მნიშვნელობა აქვს, ასეთია სიტყვის ყველაზე  ზოგადი განსაზღვრა.  </div></td><td class='diff-marker'>+</td><td style="background: #cfc; color:black; font-size: smaller;"><div></div></td></tr>
<tr><td class='diff-marker'> </td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td><td class='diff-marker'> </td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td></tr>
<tr><td class='diff-marker'>−</td><td style="background: #ffa; color:black; font-size: smaller;"><div>სიტყვა ენის [[საშენი მასალა]], მეტყველების [[აგური (სამშენებლო მასალა)|აგური]]ა. უსიტყვოდ არ არის ენა, უენოდ – ადამიანი. სიტყვათა ერთობლიობა გრამატიკულ წყობასთან ერთად ენის საფუძველს, მისი  სპეციფიკის არსს შეადგენს. სიტყვაში გამოიყოფა ორი მომენტი: გარეგანი – ბგერები და შინაგანი – ამ ბგერათშეერთებით გადმოცემული მნიშვნელობა. სხვანაირად, სიტყვას ორი მხარე აქვს: ბგერითი და მითითებითი. პირველს გამოთქმას ვუწოდებთ, მეორეს –  შინაარსს. სიტყვა, როგორც ენის ძირითადი ერთეული, გამოთქმისა და შინაარსის მთლიანობას შეადგენს. გამოთქმა თავისთავად ყოველთვის ბგერით მოდელს გულისხმობს. სიტყვა აზრის სამოსელია, სინამდვილის ობიექტური, ენობრივი ასახვა. მნიშვნელობა სიტყვისა გულისხმობს იმ შინაარსს, რაც ერთნაირად ესმის მოლაპარაკესა და მსმენელს. სიტყვის მნიშვნელობას თან ახლავს სტილისტიკუტი, აფექტური, სატირული, ფიგურული, ფამილარული, გროტესკული, ირონიული ტონი და ელფერი. თითოეული მათგანის  ცალკე გამოყოფა საშუალებას მოგვცემს ამოვიცნოთ სიტყვის აზრი, სწორად გავიგოთ მისი ნამდვილი მნიშვნელობა. ენა გამომსახველობის საშუალებათა მთელი სისტემაა. სიტყვების ენა იყო და არის ერთადერთი ენა, საშუალება კომუნიკაციისა, განვითარებისა და ბრძოლისა, რომელმაც ადამიანი ცივილიზაციამდის მიიყვანა და დიდი აღმავლობის გზაზე დააყენა. ენის სიტყვობრივი მარაგი შეადგენს მის ლექსიკას, რომელიც ყველაზე მოქნილი და „ცვალებადია, ფეხდაფეხ მისდევს ცხოვრებას, ასახავს საზოგადოების ეკონომიური და კულტურული განვითარების პროცესს. ლექსიკა ენისა განუწყვეტლივ ივსება ახალი მასალით, ხმარებიდან გამოდის მოძველებული ნაწილი, მის ადგილს იჭერს ახალი.  </div></td><td class='diff-marker'>+</td><td style="background: #cfc; color:black; font-size: smaller;"><div>სიტყვა ენის [[საშენი მასალა]], მეტყველების [[აგური (სამშენებლო მასალა)|აგური]]ა. უსიტყვოდ არ არის ენა, უენოდ – ადამიანი. სიტყვათა ერთობლიობა გრამატიკულ წყობასთან ერთად ენის საფუძველს, მისი  სპეციფიკის არსს შეადგენს. სიტყვაში გამოიყოფა ორი მომენტი: გარეგანი – <ins class="diffchange diffchange-inline">[[ბგერა|</ins>ბგერები<ins class="diffchange diffchange-inline">]] </ins>და შინაგანი – ამ ბგერათშეერთებით გადმოცემული მნიშვნელობა. სხვანაირად, სიტყვას ორი მხარე აქვს: ბგერითი და მითითებითი. პირველს გამოთქმას ვუწოდებთ, მეორეს –  შინაარსს. სიტყვა, როგორც ენის ძირითადი ერთეული, გამოთქმისა და შინაარსის მთლიანობას შეადგენს. გამოთქმა თავისთავად ყოველთვის ბგერით მოდელს გულისხმობს. სიტყვა აზრის სამოსელია, სინამდვილის ობიექტური, ენობრივი ასახვა. მნიშვნელობა სიტყვისა გულისხმობს იმ შინაარსს, რაც ერთნაირად ესმის მოლაპარაკესა და მსმენელს. სიტყვის მნიშვნელობას თან ახლავს სტილისტიკუტი, აფექტური, სატირული, ფიგურული, ფამილარული, გროტესკული, ირონიული ტონი და ელფერი. თითოეული მათგანის  ცალკე გამოყოფა საშუალებას მოგვცემს ამოვიცნოთ სიტყვის აზრი, სწორად გავიგოთ მისი ნამდვილი მნიშვნელობა. ენა გამომსახველობის საშუალებათა მთელი სისტემაა. სიტყვების ენა იყო და არის ერთადერთი ენა, საშუალება კომუნიკაციისა, განვითარებისა და ბრძოლისა, რომელმაც ადამიანი ცივილიზაციამდის მიიყვანა და დიდი აღმავლობის გზაზე დააყენა. ენის სიტყვობრივი მარაგი შეადგენს მის ლექსიკას, რომელიც ყველაზე მოქნილი და „ცვალებადია, ფეხდაფეხ მისდევს ცხოვრებას, ასახავს საზოგადოების ეკონომიური და კულტურული განვითარების პროცესს. ლექსიკა ენისა განუწყვეტლივ ივსება ახალი მასალით, ხმარებიდან გამოდის მოძველებული ნაწილი, მის ადგილს იჭერს ახალი.  </div></td></tr>
<tr><td class='diff-marker'> </td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td><td class='diff-marker'> </td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td></tr>
<tr><td class='diff-marker'> </td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>საზოგადოების ეკონომიური და კულტურული პროგრესი ქმნის ენის სიტყვობრივი მარაგის გამდიდრების მყარ ნიადაგს. ყოველ ენას, მათ შორის ქართულსაც, მოეპოვება ლექსიკის გამდიდრების საკუთარი საშუალებანი. ძირითადი სამუალება სამია: სიტყვათწარმოება დიალექტური მეტყველება და სესხება. [[ქართული ენა]], რომელსაც უაღრესად მდიდარი და ნაირფეროვანი სიტყვობრივი მარაგი აქვს, ლექსიკის გამდიდრების ამ სამივე შესაძლებლობას იყენებდა დასაბამიდან მოყოლებული და იყენებს დღესაც.  </div></td><td class='diff-marker'> </td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>საზოგადოების ეკონომიური და კულტურული პროგრესი ქმნის ენის სიტყვობრივი მარაგის გამდიდრების მყარ ნიადაგს. ყოველ ენას, მათ შორის ქართულსაც, მოეპოვება ლექსიკის გამდიდრების საკუთარი საშუალებანი. ძირითადი სამუალება სამია: სიტყვათწარმოება დიალექტური მეტყველება და სესხება. [[ქართული ენა]], რომელსაც უაღრესად მდიდარი და ნაირფეროვანი სიტყვობრივი მარაგი აქვს, ლექსიკის გამდიდრების ამ სამივე შესაძლებლობას იყენებდა დასაბამიდან მოყოლებული და იყენებს დღესაც.  </div></td></tr>
</table>Tkenchoshvilihttps://www.nplg.gov.ge/wikidict/index.php?title=%E1%83%A1%E1%83%98%E1%83%A2%E1%83%A7%E1%83%95%E1%83%90&diff=204480&oldid=prevTkenchoshvili: ახალი გვერდი: '''სიტყვა''' – მნიშვნელობის მქონე ბგერათკომპლექსი რომელიც ენი...2023-09-25T20:12:59Z<p>ახალი გვერდი: '''სიტყვა''' – მნიშვნელობის მქონე ბგერათკომპლექსი რომელიც ენი...</p>
<p><b>ახალი გვერდი</b></p><div>'''სიტყვა''' – მნიშვნელობის მქონე ბგერათკომპლექსი რომელიც ენის ძირითადი ერთეულია, სხვანაირად – ბგერათშენაერთი, <br />
რასაც საგნობრივი მნიშვნელობა აქვს, ასეთია სიტყვის ყველაზე ზოგადი განსაზღვრა. <br />
<br />
სიტყვა ენის [[საშენი მასალა]], მეტყველების [[აგური (სამშენებლო მასალა)|აგური]]ა. უსიტყვოდ არ არის ენა, უენოდ – ადამიანი. სიტყვათა ერთობლიობა გრამატიკულ წყობასთან ერთად ენის საფუძველს, მისი სპეციფიკის არსს შეადგენს. სიტყვაში გამოიყოფა ორი მომენტი: გარეგანი – ბგერები და შინაგანი – ამ ბგერათშეერთებით გადმოცემული მნიშვნელობა. სხვანაირად, სიტყვას ორი მხარე აქვს: ბგერითი და მითითებითი. პირველს გამოთქმას ვუწოდებთ, მეორეს – შინაარსს. სიტყვა, როგორც ენის ძირითადი ერთეული, გამოთქმისა და შინაარსის მთლიანობას შეადგენს. გამოთქმა თავისთავად ყოველთვის ბგერით მოდელს გულისხმობს. სიტყვა აზრის სამოსელია, სინამდვილის ობიექტური, ენობრივი ასახვა. მნიშვნელობა სიტყვისა გულისხმობს იმ შინაარსს, რაც ერთნაირად ესმის მოლაპარაკესა და მსმენელს. სიტყვის მნიშვნელობას თან ახლავს სტილისტიკუტი, აფექტური, სატირული, ფიგურული, ფამილარული, გროტესკული, ირონიული ტონი და ელფერი. თითოეული მათგანის ცალკე გამოყოფა საშუალებას მოგვცემს ამოვიცნოთ სიტყვის აზრი, სწორად გავიგოთ მისი ნამდვილი მნიშვნელობა. ენა გამომსახველობის საშუალებათა მთელი სისტემაა. სიტყვების ენა იყო და არის ერთადერთი ენა, საშუალება კომუნიკაციისა, განვითარებისა და ბრძოლისა, რომელმაც ადამიანი ცივილიზაციამდის მიიყვანა და დიდი აღმავლობის გზაზე დააყენა. ენის სიტყვობრივი მარაგი შეადგენს მის ლექსიკას, რომელიც ყველაზე მოქნილი და „ცვალებადია, ფეხდაფეხ მისდევს ცხოვრებას, ასახავს საზოგადოების ეკონომიური და კულტურული განვითარების პროცესს. ლექსიკა ენისა განუწყვეტლივ ივსება ახალი მასალით, ხმარებიდან გამოდის მოძველებული ნაწილი, მის ადგილს იჭერს ახალი. <br />
<br />
საზოგადოების ეკონომიური და კულტურული პროგრესი ქმნის ენის სიტყვობრივი მარაგის გამდიდრების მყარ ნიადაგს. ყოველ ენას, მათ შორის ქართულსაც, მოეპოვება ლექსიკის გამდიდრების საკუთარი საშუალებანი. ძირითადი სამუალება სამია: სიტყვათწარმოება დიალექტური მეტყველება და სესხება. [[ქართული ენა]], რომელსაც უაღრესად მდიდარი და ნაირფეროვანი სიტყვობრივი მარაგი აქვს, ლექსიკის გამდიდრების ამ სამივე შესაძლებლობას იყენებდა დასაბამიდან მოყოლებული და იყენებს დღესაც. <br />
<br />
''ა. ღლონტი'' <br />
<br />
<br />
<br />
==წყარო==<br />
[[ქართული ფოლკლორის ლექსიკონი: ნაწილი II]]<br />
[[კატეგორია:ლინგვისტური მორფოლოგია]]<br />
[[კატეგორია:სემანტიკა]]</div>Tkenchoshvili