https://www.nplg.gov.ge/wikidict/index.php?action=history&feed=atom&title=%E1%83%A1%E1%83%9D%E1%83%9C%E1%83%90%E1%83%A2%E1%83%90 2026-04-26T17:23:25Z ამ გვერდის შესწორებათა ისტორია ვიკიში MediaWiki 1.19.24 https://www.nplg.gov.ge/wikidict/index.php?title=%E1%83%A1%E1%83%9D%E1%83%9C%E1%83%90%E1%83%A2%E1%83%90&diff=247092&oldid=prev 2025-05-10T20:15:41Z

<p>ახალი გვერდი: &#039;&#039;&#039;სონატა&#039;&#039;&#039; – (იტალ. Sonata, sonare – ჟღერა), კამერულ-საკრავიერი მუსიკის ე...</p> <p><b>ახალი გვერდი</b></p><div>'''სონატა''' – (იტალ. Sonata, sonare – ჟღერა), კამერულ-საკრავიერი მუსიკის ერთ-ერთი ძირითადი ჟანრი. სონატა ჩვეულებრივ სამნაწილიანი ციკლური ნაწარმოებია. შედგება ჩქარი ნაწილებისა და ნელი შუა ნაწილისაგან; ზოგჯერ ციკლში შეტანილია [[მენუეტი]] ან [[სკერცო]]. <br /> <br /> ტერმინი „სონატა“ ცნობილია XVI ს-იდან. თავდაპირველად იგი ეწოდებოდა ნებისმიერ საკრავიერ [[პიესა (მუსიკალური)|პიესა]]ს. XVII ს. დასაწყისისათვის ჩამოყალიბდა სონატის 2 ტიპი: საეკლესიო და კამერული. [[საეკლესიო სონატა|საეკლესიო სონატისათვის]] დამახასიათებელია 4 ნაწილიანი ციკლი, რომლის თითოეული ნაწილი ტემპის განსაზღვრული თანამიმდევრობით ხასიათდება (ნელი–ჩქარი–ნელი–ჩქარი ან ჩქარი–ნელი–ჩქარი–ჩქარი). კამერული სონატა საცეკვაო ნომრების თავისუფალი თანამიმდევრობაა. ზღვარი სონატის ამ სახეთა შორის მალე წაიშალა. XVII ს-ში გავრცელდა [[ტრიო-სონატა|ტრიო-სონატები]] 2 ან 3 შემსრულებლისათვის [[გენერალბასი]]ს თანხლებით.<br /> <br /> დიდი ადგილი დაიჭირა სონატის ჟანრმა ე. წ. იტალიური სავიოლინო სკოლის კომპოზიტორების შემოქმედებაში. განვითარების უმაღლეს მწვერვალს მიაღწია ი. ჰაიდნის, [[მოცარტი ვოლფგანგ ამადეუს|ვ. მოცარტი]]ს და, განსაკუთრებით, [[ბეთჰოვენი ლუდვიგ ვან|ლ. ბეთჰოვენის]] შემოქმედებაში (32 საფორტეპიანო სონატა, 10 [[ვიოლინო]]სა და ფორტეპიანოსათვის, 5 [[ჩელო]]სა და ფორტეპიანოსათვის).<br /> <br /> რომანტიკოსმა კომპოზიტორებმა კლასიკური სონატის ჟანრი გაამდიდრეს და ახლებურად გაიაზრეს. დიდი წვლილი შეიტანეს სონატის განვითარებაში ფ. შუბერტმა, ფ. შოპენმა, რ. შუმანმა, [[ლისტი ფერენც|ფ. ლისტმა]], [[ბრამსი იოჰანეს|ი. ბრამსმა]] და სხვ.<br /> <br /> XIX ს. დასასრულს და XX ს. დასაწყისში თავი იჩინა ახალმა ტენდენციებმა ფრანგი კომპოზიტორების – გ. ფორეს, [[დიუკა პოლ|პ. დიუკა]]ს, [[რაველი მორის ჟოზეფ|მ. რაველი]]ს, [[დებიუსი კლოდ|კ. დებიუსის]], რუსი კომპოზიტორების [[სკრიაბინი ალექსანდრე|ა. სკრიაბინის]], ნ. მეტნერის სონატებში. XX ს-ში რჩება ერთ-ერთ წამყვან მუსიკალურ ჟანრად. თანამედროვე მუსიკის საუკეთესო ნიმუშებია: [[პროკოფიევი სერგეი|ს. პროკოფიევის]] (10 საფორტეპიანო, 2 სავიოლინო), [[შოსტაკოვიჩი დიმიტრი|დ. შოსტაკოვიჩის]] (2 საფორტეპიანო, 2 სავიოლინო, სავიოლონჩელო სონატები), [[ჰინდემიტი პაულ|პ. ჰინდემითის]] (30-მდე სონატა თითქმის ყველა საკრავისათვის), [[ბარტოკი ბელა|ბ. ბარტოკის]] (6 სონატა სხვადასხვა შემადგენლობისათვის) სონატები.<br /> <br /> <br /> ==წყარო==<br /> [[მუსიკის ენციკლოპედიური ლექსიკონი]]<br /> [[კატეგორია:მუსიკალური ტერმინები]]</div>

Tkenchoshvili