სცენური ცეკვა - რედაქტირების ისტორია

Tkenchoshvili 10:19, 17 მაისი 2023-ზე

2023-05-17T10:19:59Z

Tkenchoshvili 15:18, 31 იანვარი 2022-ზე

2022-01-31T15:18:21Z

Tkenchoshvili 09:29, 20 იანვარი 2022-ზე

2022-01-20T09:29:49Z

Tkenchoshvili: ახალი გვერდი: '''სცენური ცეკვა''' — ცეკვის ერთ-ერთი ძირითადი სახეობა (ხალხურ, ...

2021-12-21T19:13:17Z

ახალი გვერდი: '''სცენური ცეკვა''' — ცეკვის ერთ-ერთი ძირითადი სახეობა (ხალხურ, ...

ახალი გვერდი

'''სცენური ცეკვა''' — ცეკვის ერთ-ერთი ძირითადი სახეობა (ხალხურ, ყოფით და [[სამეჯლისო ცეკვები|სამეჯლისო ცეკვებთან]] ერთად). აღმოცენდა ხალხური ცეკვებისაგან საცეკვაო ხელოვნების, როგორც სანახაობის, პროფესიონალიზაციის პროცესში.

[[ევროპა]]ში სცენური ცეკვის განვითარება იწყება ანტიკურობიდან, მას შემდეგ, როცა ძველ საბერძნეთში ხელოვნების სახეებში მსახიობის სპეციალიზაციისას გამოიყო [[პანტომიმი (მიმი)|პანტომიმისტები]] და მოცეკვავეები (IV—II ს.ები ჩვენს წ. აღ-მდე). ძველ [[რომი|რომში]] II-I ს.-დან ახალი წ. აღ-ის I ს.-მდე ხდებოდა ელინური ცეკვების ათვისება, მოგვიანებით ისინი განვითარდნენ [[პანტომიმა|პანტომიმებში]] (II —V ს.-ები ახალი წ. აღ.-ით). ვროპული სცენური ცეკვების ადრინდელ ფორმებს განეკუთვნება შუასაუკუნეების მსახიობთა — ჟონგლიორების, შპილმანების, გისტრიონების და სხვათა ცეკვები. შემდეგში ხდება ცეკვების თანდათანობითი თეატრალიზაცია; სიუჟეტური ხაზის განვითარებამ გაართულა მოცეკვავეთა სცენური ამოცანები, მოითხოვა ტანსაცმელის შემოღება.

XVI—XVII ს.-ების მიჯნაზე აღმოცენდა სცენური ცეკვის ახალი ფორმა — ფიგურული (გამომსახველი) ცეკვა, რომელსაც სხვადასხვა ქვეყანაში სხვადასხვა სახელწოდება ჰქონდა: [[იტალია]]ში — „ბალო ფიგურატო“, [[საფრანგეთი|საფრანგეთში]] — „ბალე“, [[ესპანეთი|ესპანეთში]] — „ბაილე“. XVII ს.-დან მოკიდებული, საცეკვაო სპექტაკლების წარმოშობის კვალდაკვალ ხდება სცენური ცეკვის ფორმირება, რთულდება მისი ტექნიკა. XVII ს.-ის დასასრულიდან ჩამოყალიბდა სცენური ცეკვის თანამედროვე ფორმები: კლასიკური ცეკვა — ევროპული თეატრალური ცეკვის ძირითადი სისტემა, და სახასიათო ცეკვა, რომლის დანიშნულება რამდენჯერმე შეიცვალა.

XX ს.-ში ევროპასა და [[აშშ]]-ში აღმოცენდა სცენური ცეკვის ახალი ფორმები, ე. წ. „ცეკვა მოდერნი“, რომელიც შეიცავს თავისუფალი, პლასტიკური, რიტმული, რიტმულ-პლასტიკური და სხვა ცეკვების სხვადასხვა სახეობას.

==წყარო==
[[ხელოვნების განმარტებითი ლექსიკონი]]
[[კატეგორია:ქორეოგრაფიული ტერმინები]]
[[კატეგორია:ცეკვები]]

@@ ხაზი 1: / ხაზი 1: @@
 '''სცენური ცეკვა''' — ცეკვის ერთ-ერთი ძირითადი სახეობა (ხალხურ, ყოფით და [[სამეჯლისო ცეკვები|სამეჯლისო ცეკვებთან]] ერთად). აღმოცენდა ხალხური ცეკვებისაგან საცეკვაო ხელოვნების, როგორც სანახაობის, პროფესიონალიზაციის პროცესში.
-[[ევროპა]]ში სცენური ცეკვის განვითარება იწყება ანტიკურობიდან, მას შემდეგ, როცა ძველ საბერძნეთში ხელოვნების სახეებში მსახიობის სპეციალიზაციისას გამოიყო [[პანტომიმი (მიმი)|პანტომიმისტები]] და მოცეკვავეები (IV—II ს.ები ჩვენს წ. აღ-მდე). ძველ [[რომი|რომში]] II-I ს.-დან ახალი წ. აღ-ის I ს.-მდე ხდებოდა ელინური ცეკვების ათვისება, მოგვიანებით ისინი განვითარდნენ [[პანტომიმა|პანტომიმებში]] (II —V ს.-ები ახალი წ. აღ.-ით). ვროპული სცენური ცეკვების ადრინდელ ფორმებს განეკუთვნება შუასაუკუნეების მსახიობთა — ჟონგლიორების, შპილმანების, გისტრიონების და სხვათა ცეკვები. შემდეგში ხდება ცეკვების თანდათანობითი თეატრალიზაცია; სიუჟეტური ხაზის განვითარებამ გაართულა მოცეკვავეთა სცენური ამოცანები, მოითხოვა ტანსაცმელის შემოღება.
+[[ევროპა]]ში სცენური ცეკვის განვითარება იწყება ანტიკურობიდან, მას შემდეგ, როცა ძველ საბერძნეთში ხელოვნების სახეებში მსახიობის სპეციალიზაციისას გამოიყო [[პანტომიმი|პანტომიმისტები]] და მოცეკვავეები (IV—II ს.ები ჩვენს წ. აღ-მდე). ძველ [[რომი|რომში]] II-I ს.-დან ახალი წ. აღ-ის I ს.-მდე ხდებოდა ელინური ცეკვების ათვისება, მოგვიანებით ისინი განვითარდნენ [[პანტომიმა|პანტომიმებში]] (II —V ს.-ები ახალი წ. აღ.-ით). ვროპული სცენური ცეკვების ადრინდელ ფორმებს განეკუთვნება შუასაუკუნეების მსახიობთა — ჟონგლიორების, შპილმანების, გისტრიონების და სხვათა ცეკვები. შემდეგში ხდება ცეკვების თანდათანობითი თეატრალიზაცია; სიუჟეტური ხაზის განვითარებამ გაართულა მოცეკვავეთა სცენური ამოცანები, მოითხოვა ტანსაცმელის შემოღება.
 XVI—XVII ს.-ების მიჯნაზე აღმოცენდა სცენური ცეკვის ახალი ფორმა — ფიგურული (გამომსახველი) [[ცეკვა]], რომელსაც სხვადასხვა ქვეყანაში სხვადასხვა სახელწოდება ჰქონდა: [[იტალია]]ში — „ბალო ფიგურატო“, [[საფრანგეთი|საფრანგეთში]] — „ბალე“, [[ესპანეთი|ესპანეთში]] — „ბაილე“. XVII ს.-დან მოკიდებული, საცეკვაო სპექტაკლების წარმოშობის კვალდაკვალ ხდება სცენური ცეკვის ფორმირება, რთულდება მისი ტექნიკა. XVII ს.-ის დასასრულიდან ჩამოყალიბდა სცენური ცეკვის თანამედროვე ფორმები: კლასიკური ცეკვა — ევროპული თეატრალური ცეკვის ძირითადი სისტემა, და [[სახასიათო ცეკვა]], რომლის დანიშნულება რამდენჯერმე შეიცვალა.

@@ ხაზი 3: / ხაზი 3: @@
 [[ევროპა]]ში სცენური ცეკვის განვითარება იწყება ანტიკურობიდან, მას შემდეგ, როცა ძველ საბერძნეთში ხელოვნების სახეებში მსახიობის სპეციალიზაციისას გამოიყო [[პანტომიმი (მიმი)|პანტომიმისტები]] და მოცეკვავეები (IV—II ს.ები ჩვენს წ. აღ-მდე). ძველ [[რომი|რომში]] II-I ს.-დან ახალი წ. აღ-ის I ს.-მდე ხდებოდა ელინური ცეკვების ათვისება, მოგვიანებით ისინი განვითარდნენ [[პანტომიმა|პანტომიმებში]] (II —V ს.-ები ახალი წ. აღ.-ით). ვროპული სცენური ცეკვების ადრინდელ ფორმებს განეკუთვნება შუასაუკუნეების მსახიობთა — ჟონგლიორების, შპილმანების, გისტრიონების და სხვათა ცეკვები. შემდეგში ხდება ცეკვების თანდათანობითი თეატრალიზაცია; სიუჟეტური ხაზის განვითარებამ გაართულა მოცეკვავეთა სცენური ამოცანები, მოითხოვა ტანსაცმელის შემოღება.
-XVI—XVII ს.-ების მიჯნაზე აღმოცენდა სცენური ცეკვის ახალი ფორმა — ფიგურული (გამომსახველი) [[ცეკვა]], რომელსაც სხვადასხვა ქვეყანაში სხვადასხვა სახელწოდება ჰქონდა: [[იტალია]]ში — „ბალო ფიგურატო“, [[საფრანგეთი|საფრანგეთში]] — „ბალე“, [[ესპანეთი|ესპანეთში]] — „ბაილე“. XVII ს.-დან მოკიდებული, საცეკვაო სპექტაკლების წარმოშობის კვალდაკვალ ხდება სცენური ცეკვის ფორმირება, რთულდება მისი ტექნიკა. XVII ს.-ის დასასრულიდან ჩამოყალიბდა სცენური ცეკვის თანამედროვე ფორმები: კლასიკური ცეკვა — ევროპული თეატრალური ცეკვის ძირითადი სისტემა, და სახასიათო ცეკვა, რომლის დანიშნულება რამდენჯერმე შეიცვალა.
+XVI—XVII ს.-ების მიჯნაზე აღმოცენდა სცენური ცეკვის ახალი ფორმა — ფიგურული (გამომსახველი) [[ცეკვა]], რომელსაც სხვადასხვა ქვეყანაში სხვადასხვა სახელწოდება ჰქონდა: [[იტალია]]ში — „ბალო ფიგურატო“, [[საფრანგეთი|საფრანგეთში]] — „ბალე“, [[ესპანეთი|ესპანეთში]] — „ბაილე“. XVII ს.-დან მოკიდებული, საცეკვაო სპექტაკლების წარმოშობის კვალდაკვალ ხდება სცენური ცეკვის ფორმირება, რთულდება მისი ტექნიკა. XVII ს.-ის დასასრულიდან ჩამოყალიბდა სცენური ცეკვის თანამედროვე ფორმები: კლასიკური ცეკვა — ევროპული თეატრალური ცეკვის ძირითადი სისტემა, და [[სახასიათო ცეკვა]], რომლის დანიშნულება რამდენჯერმე შეიცვალა.
-XX ს.-ში ევროპასა და [[აშშ]]-ში აღმოცენდა სცენური ცეკვის ახალი ფორმები, ე. წ. „ცეკვა მოდერნი“, რომელიც შეიცავს თავისუფალი, პლასტიკური, რიტმული, რიტმულ-პლასტიკური და სხვა ცეკვების სხვადასხვა სახეობას.
+XX ს.-ში ევროპასა და [[აშშ]]-ში აღმოცენდა სცენური ცეკვის ახალი ფორმები, ე. წ. „[[ცეკვა მოდერნი]]“, რომელიც შეიცავს თავისუფალი, პლასტიკური, რიტმული, რიტმულ-პლასტიკური და სხვა ცეკვების სხვადასხვა სახეობას.

←წინა ვერსია		09:29, 20 იანვარი 2022-ის ვერსია
ხაზი 3:		ხაზი 3:
	[[ევროპა]]ში სცენური ცეკვის განვითარება იწყება ანტიკურობიდან, მას შემდეგ, როცა ძველ საბერძნეთში ხელოვნების სახეებში მსახიობის სპეციალიზაციისას გამოიყო [[პანტომიმი (მიმი)\|პანტომიმისტები]] და მოცეკვავეები (IV—II ს.ები ჩვენს წ. აღ-მდე). ძველ [[რომი\|რომში]] II-I ს.-დან ახალი წ. აღ-ის I ს.-მდე ხდებოდა ელინური ცეკვების ათვისება, მოგვიანებით ისინი განვითარდნენ [[პანტომიმა\|პანტომიმებში]] (II —V ს.-ები ახალი წ. აღ.-ით). ვროპული სცენური ცეკვების ადრინდელ ფორმებს განეკუთვნება შუასაუკუნეების მსახიობთა — ჟონგლიორების, შპილმანების, გისტრიონების და სხვათა ცეკვები. შემდეგში ხდება ცეკვების თანდათანობითი თეატრალიზაცია; სიუჟეტური ხაზის განვითარებამ გაართულა მოცეკვავეთა სცენური ამოცანები, მოითხოვა ტანსაცმელის შემოღება.		[[ევროპა]]ში სცენური ცეკვის განვითარება იწყება ანტიკურობიდან, მას შემდეგ, როცა ძველ საბერძნეთში ხელოვნების სახეებში მსახიობის სპეციალიზაციისას გამოიყო [[პანტომიმი (მიმი)\|პანტომიმისტები]] და მოცეკვავეები (IV—II ს.ები ჩვენს წ. აღ-მდე). ძველ [[რომი\|რომში]] II-I ს.-დან ახალი წ. აღ-ის I ს.-მდე ხდებოდა ელინური ცეკვების ათვისება, მოგვიანებით ისინი განვითარდნენ [[პანტომიმა\|პანტომიმებში]] (II —V ს.-ები ახალი წ. აღ.-ით). ვროპული სცენური ცეკვების ადრინდელ ფორმებს განეკუთვნება შუასაუკუნეების მსახიობთა — ჟონგლიორების, შპილმანების, გისტრიონების და სხვათა ცეკვები. შემდეგში ხდება ცეკვების თანდათანობითი თეატრალიზაცია; სიუჟეტური ხაზის განვითარებამ გაართულა მოცეკვავეთა სცენური ამოცანები, მოითხოვა ტანსაცმელის შემოღება.

−	XVI—XVII ს.-ების მიჯნაზე აღმოცენდა სცენური ცეკვის ახალი ფორმა — ფიგურული (გამომსახველი) ცეკვა, რომელსაც სხვადასხვა ქვეყანაში სხვადასხვა სახელწოდება ჰქონდა: [[იტალია]]ში — „ბალო ფიგურატო“, [[საფრანგეთი\|საფრანგეთში]] — „ბალე“, [[ესპანეთი\|ესპანეთში]] — „ბაილე“. XVII ს.-დან მოკიდებული, საცეკვაო სპექტაკლების წარმოშობის კვალდაკვალ ხდება სცენური ცეკვის ფორმირება, რთულდება მისი ტექნიკა. XVII ს.-ის დასასრულიდან ჩამოყალიბდა სცენური ცეკვის თანამედროვე ფორმები: კლასიკური ცეკვა — ევროპული თეატრალური ცეკვის ძირითადი სისტემა, და სახასიათო ცეკვა, რომლის დანიშნულება რამდენჯერმე შეიცვალა.	+	XVI—XVII ს.-ების მიჯნაზე აღმოცენდა სცენური ცეკვის ახალი ფორმა — ფიგურული (გამომსახველი) [[ცეკვა]], რომელსაც სხვადასხვა ქვეყანაში სხვადასხვა სახელწოდება ჰქონდა: [[იტალია]]ში — „ბალო ფიგურატო“, [[საფრანგეთი\|საფრანგეთში]] — „ბალე“, [[ესპანეთი\|ესპანეთში]] — „ბაილე“. XVII ს.-დან მოკიდებული, საცეკვაო სპექტაკლების წარმოშობის კვალდაკვალ ხდება სცენური ცეკვის ფორმირება, რთულდება მისი ტექნიკა. XVII ს.-ის დასასრულიდან ჩამოყალიბდა სცენური ცეკვის თანამედროვე ფორმები: კლასიკური ცეკვა — ევროპული თეატრალური ცეკვის ძირითადი სისტემა, და სახასიათო ცეკვა, რომლის დანიშნულება რამდენჯერმე შეიცვალა.