ტაბიძე გალაკტიონ - რედაქტირების ისტორია

Tkenchoshvili 10:15, 16 მაისი 2025-ზე

2025-05-16T10:15:18Z

Tkenchoshvili 10:04, 13 აპრილი 2022-ზე

2022-04-13T10:04:12Z

Tkenchoshvili 12:20, 6 მაისი 2019-ზე

2019-05-06T12:20:03Z

Echelidze 12:35, 2 მაისი 2019-ზე

2019-05-02T12:35:16Z

Tkenchoshvili: /* იხილე აგრეთვე */

2019-02-27T10:14:37Z

‎იხილე აგრეთვე

Tkenchoshvili: მომხმარებელმა Tkenchoshvili გვერდი „გალაკტიონ ტაბიძე“ გადაიტანა გვერდზე „ტაბიძე გალაკტიონ“ გადამ...

2019-02-25T13:35:22Z

მომხმარებელმა Tkenchoshvili გვერდი „გალაკტიონ ტაბიძე“ გადაიტანა გვერდზე „ტაბიძე გალაკტიონ“ გადამ...

Tkenchoshvili: მომხმარებელმა Tkenchoshvili გვერდი „ტაბიძე გალაკტიონ“ გადაიტანა გვერდზე „გალაკტიონ ტაბიძე“

2019-02-25T13:35:11Z

მომხმარებელმა Tkenchoshvili გვერდი „ტაბიძე გალაკტიონ“ გადაიტანა გვერდზე „გალაკტიონ ტაბიძე“

Tkenchoshvili: ახალი გვერდი: '''ტაბიძე გალაკტიონ ვასილის ძე''' (17.XI.1891, სოფ. ჭყვიში - 17.III.1959, [[თბილი...

2019-02-25T13:34:58Z

ახალი გვერდი: '''ტაბიძე გალაკტიონ ვასილის ძე''' (17.XI.1891, სოფ. ჭყვიში - 17.III.1959, [[თბილი...

ახალი გვერდი

'''ტაბიძე გალაკტიონ ვასილის ძე''' (17.XI.1891, სოფ. ჭყვიში - 17.III.1959, [[თბილისი]]) - პოეტი.

====ბიოგრაფია====
განათლება მიიღო ქუთაისის სასულიერო სასწავლებელსა და თბილისის სასულიერო სემინარიაში. 1908 გაზეთ „ამირანსა“ და ჟურნალ „ჩვენს კვალში“ გამოქვეყნდა მისი პირველი ლექსები („მთვარე კაშკაშებს“, „შავი ღრუბელი“ და სხვ.). სემინარიაში სწავლისას შექმნა მოსწავლეთა ლიტერატურულ წრე და დააარსა ხელნაწერი ჟურნალი „შუქი“. 1909 წლიდან თანამშრომლობდა ჟურნალ „ფასკუნჯთან“. 1910-1911 წლებში მუშაობდა სკოლის მასწავლებლად. 1912 საცხოვრებლად გადავიდა ქუთაისში, სადაც მუშაობდა გაზეთების: „კოლხიდის“, „მნათობისა“ და „თანამედროვე აზრის“ რედაქციებში. მისი ნაწარმოებები იბეჭდებოდა ქუთაისისა და თბილისის ჟურნალ-გაზეთებში. 1912 მონაწილეობდა გაზეთ „თემის“ ლიტერატურულ კონკურსში, სადაც მისმა ლექსმა „უხილავი“
მესამე პრემია დაიმსახურა. 1914 წელს დაიბეჭდა მისი ლექსების პირველი კრებული.

1918 დაამთავრა მოსკოვის სცენისმოყვარეთა ექვსთვიანი სარეჟისორო კურსები და თბილისში დაბრუნდა. მისი მონაწილეობით გამოიცა გაზეთები „რევოლუციური ნობათი“ და „შრომა“ და ალმანახი „ლიგეა“. 1918 წლის ივლისში მოსკოვში, Правда-ს თანამშრომელთა რეკომენდაციით, მიიღეს [[კომუნისტური პარტია|კომუნისტურ პარტიაში]]. 1918 წლის ნოემბერში კონსერვატორიაში გაიმართა ლიტერატურული მოღვაწეობის 10 წლის აღსანიშნავი საღამო. 1919 ახალდაარსებულ ჟურნალში „თეატრი და მუსიკა“ დაიბეჭდა გალაკტიონის წერილი „თეატრები“. გამოსცა ლექსების მეორე კრებული „თავის ქალა არტისტული ყვავილებით“ („არტისტული ყვავილები“). მონაწილეობდა სახალხო თეატრსა და სახელოსნო კლუბში გამართულ ლიტერატურულ საღამოებში. სიმონ წეველთან (გაჩეჩილაძე) და რაუდ გოგოხიასთან ერთად ხელმძღვანელობდა შემოქმედებით გაერთიანებას „პოეტების კარავი“. 1920 წლის 3 მარტს გაიმართა გალაკტიონის დიდი შემოქმედებითი საღამო. გაზეთში „ახალი ნაკადი“ დაიბეჭდა ტერენტი გრანელის წერილი გალაკტიონზე. შემოქმედებითი საღამო გაიმართა ოპერის თეატრშიც. ასრულებდა პასუხისმგებელი მდივნის მოვალეობას ჟურნალ „სახალხო გვარდიელში“. 1921 წლის 22 - 25 იანვარს ჩატარებულ პოეზიის კონკურსში მოიპოვა პოეტების მეფის ტიტული. 12 ივნისს სახელმწიფო ოპერის თეატრში გაიმართა გალაკტიონის პოეზიის საღამო, რომელზეც სიტყვით გამოვიდა თბილისში მყოფი თითქმის ყველა მწერალი. იმავე წელს შემოქმედების გამოცემათა კოლეგიის წევრად და მწერალთა კავშირის ახალშექმნილი გამგეობის საბჭოს წევრად აირჩიეს.

1921 წლიდან რედაქტორობდა ჟურნალ „ლომისს“, 1922-1923 წლებში დააარსა „გალაკტიონ ტაბიძის ჟურნალი“, იყო „მნათობის“ ერთ-ერთი დამაარსებელი. 1925 ჟურნალ „მნათობის“ მეათე ნომერში დაიბეჭდა მისი ასი ლექსი. 1927 გამოვიდა მისი ლექსების ერთტომეული, ერთჯერადი გამოცემა „გალაკტიონი“, რომელშიც გალაკტიონისადმი მიძღვნილი ლექსები და წერილები იყო დაბეჭდილი. იმავე წელს ქ. სოხუმში გაიმართა პოეტისადმი მიძღვნილი დიდი
საზეიმო საღამო. 1928 მონაწილეობდა მოსკოვში კომუნისტური ინტერნაციონალის მე-6 კონგრესის მუშაობაში. 1929 იმოგზაურა [[სომხეთი|სომხეთში]]. 1932 მიენიჭა სახალხო პოეტის წოდება. იყო კულტურის დაცვის პარიზის მსოფლიო კონგრესის პრეზიდიუმის წევრი. 1928-1938 წლებში აღნიშნა მისი ლიტერატურული მოღვაწეობის 20 და 30 წლის იუბილეები. 1944 წელს მუშაობდა გაზეთ „[[კომუნისტი (გაზეთი)|კომუნისტის]]“ რედაქციაში, იმავე წელს აირჩიეს მეცნიერებათა აკადემიის ნამდვილ წევრად. 1943 აღინიშნა მისი დაბადების 50-ე წელი. 1953-1957 წლებში ხელმძღვანელობდა მწერალთა კავშირის პოეზიის მიმართულებას. დაკრძალულია მთაწმინდის მწერალთა და საზოგადო მოღვაწეთა პანთეონში.
::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::ეკა ჯავახიშვილი

==ლიტერატურა==
* ჟურნალი „თეატრი და ცხოვრება“, №8;
* „ახალი ნაკადი“ №4;
* „სახალხო საქმე“, №788, 789, 791, 793, 792, 801;
* გაზ. „ერთობა“, №44, 46, 47, 48, 50;
* „ერთობა“, №147, 156, 157;
* ჟურნალი „თეატრი და ცხოვრება“, 1920, №8;
* გაზ. „საქართველოს რესპუბლიკა“, 1920, №49;
* ჟურ. „ტფილისი“, 1920 №1.
* „სახალხო საქმე“, №546; №561; №482;
* გაზეთი „კომუნისტი“, №81.

==წყარო==
[[საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკა (1918-1921) ენციკლოპედია-ლექსიკონი]]

==იხილე აგრეთვე==
[http://www.nplg.gov.ge/bios/ka/00000776/ გალაკტიონ ტაბიძე]

[[კატეგორია:ქართველი პოეტები]]
[[კატეგორია:ტაბიძეები]]
[[კლატეგორია:სახალხო პოეტები‏‎]]

@@ ხაზი 9: / ხაზი 9: @@
 წლიდან რედაქტორობდა ჟურნალ „ლომისს“, 1922-1923 წლებში დააარსა „გალაკტიონ ტაბიძის ჟურნალი“, იყო „მნათობის“ ერთ-ერთი დამაარსებელი. 1925 ჟურნალ „მნათობის“ მეათე ნომერში დაიბეჭდა მისი ასი ლექსი. 1927 გამოვიდა მისი ლექსების ერთტომეული, ერთჯერადი გამოცემა „გალაკტიონი“, რომელშიც გალაკტიონისადმი მიძღვნილი ლექსები და წერილები იყო დაბეჭდილი. იმავე წელს ქ. სოხუმში გაიმართა პოეტისადმი მიძღვნილი დიდი საზეიმო საღამო. 1928 მონაწილეობდა მოსკოვში კომუნისტური ინტერნაციონალის მე-6 კონგრესის მუშაობაში. 1929 იმოგზაურა [[სომხეთი|სომხეთში]]. 1932 მიენიჭა სახალხო პოეტის წოდება. იყო კულტურის დაცვის პარიზის მსოფლიო კონგრესის პრეზიდიუმის წევრი. 1928-1938 წლებში აღნიშნა მისი ლიტერატურული მოღვაწეობის 20 და 30 წლის იუბილეები. 1944 წელს მუშაობდა გაზეთ „[[კომუნისტი (გაზეთი)|კომუნისტის]]“ რედაქციაში, იმავე წელს აირჩიეს მეცნიერებათა აკადემიის ნამდვილ წევრად. 1943 აღინიშნა მისი დაბადების 50-ე წელი. 1953-1957 წლებში ხელმძღვანელობდა მწერალთა კავშირის პოეზიის მიმართულებას. დაკრძალულია მთაწმინდის მწერალთა და საზოგადო მოღვაწეთა პანთეონში.
-::::::::::::::::::::::::::::::'''''ეკა ჯავახიშვილი'''''
+'''''ეკა ჯავახიშვილი'''''
 ==ლიტერატურა==

@@ ხაზი 22: / ხაზი 22: @@
 * „სახალხო საქმე“, №546; №561; №482;
 * გაზეთი „კომუნისტი“, №81.
 ==იხილე აგრეთვე==
 [http://www.nplg.gov.ge/bios/ka/00000776/ გალაკტიონ ტაბიძე]
 [[კატეგორია:ქართველი პოეტები]]
 [[კატეგორია:ტაბიძეები]]
 [[კატეგორია:სახალხო პოეტები‏‎]]

@@ ხაზი 3: / ხაზი 3: @@
 ====ბიოგრაფია====
-განათლება მიიღო ქუთაისის სასულიერო სასწავლებელსა და თბილისის სასულიერო სემინარიაში. 1908 გაზეთ „ამირანსა“ და ჟურნალ „ჩვენს კვალში“ გამოქვეყნდა მისი პირველი ლექსები („მთვარე კაშკაშებს“, „შავი ღრუბელი“ და სხვ.). სემინარიაში სწავლისას შექმნა მოსწავლეთა ლიტერატურულ წრე და დააარსა ხელნაწერი ჟურნალი „შუქი“. 1909 წლიდან თანამშრომლობდა ჟურნალ „ფასკუნჯთან“. 1910-1911 წლებში მუშაობდა სკოლის მასწავლებლად. 1912 საცხოვრებლად გადავიდა ქუთაისში, სადაც მუშაობდა გაზეთების: „კოლხიდის“, „მნათობისა“ და „თანამედროვე აზრის“ რედაქციებში. მისი ნაწარმოებები იბეჭდებოდა ქუთაისისა და თბილისის ჟურნალ-გაზეთებში. 1912 მონაწილეობდა გაზეთ „თემის“ ლიტერატურულ კონკურსში, სადაც მისმა ლექსმა „უხილავი“
+განათლება მიიღო ქუთაისის სასულიერო სასწავლებელსა და თბილისის სასულიერო სემინარიაში. 1908 წელს გაზეთ „ამირანსა“ და ჟურნალ „ჩვენს კვალში“ გამოქვეყნდა მისი პირველი ლექსები („მთვარე კაშკაშებს“, „შავი ღრუბელი“ და სხვ.). სემინარიაში სწავლისას შექმნა მოსწავლეთა ლიტერატურულ წრე და დააარსა ხელნაწერი ჟურნალი „შუქი“. 1909 წლიდან თანამშრომლობდა ჟურნალ „ფასკუნჯთან“. 1910-1911 წლებში მუშაობდა სკოლის მასწავლებლად. 1912 წელს საცხოვრებლად გადავიდა ქუთაისში, სადაც მუშაობდა გაზეთების: „კოლხიდის“, „მნათობისა“ და „თანამედროვე აზრის“ რედაქციებში. მისი ნაწარმოებები იბეჭდებოდა ქუთაისისა და თბილისის ჟურნალ-გაზეთებში. 1912 წელს მონაწილეობდა გაზეთ „თემის“ ლიტერატურულ კონკურსში, სადაც მისმა ლექსმა „უხილავი“ მესამე პრემია დაიმსახურა. 1914 წელს დაიბეჭდა მისი ლექსების პირველი კრებული.
 მესამე პრემია დაიმსახურა. 1914 წელს დაიბეჭდა მისი ლექსების პირველი კრებული.
-დაამთავრა მოსკოვის სცენისმოყვარეთა ექვსთვიანი სარეჟისორო კურსები და თბილისში დაბრუნდა. მისი მონაწილეობით გამოიცა გაზეთები „რევოლუციური ნობათი“ და „შრომა“ და ალმანახი „ლიგეა“. 1918 წლის ივლისში მოსკოვში, Правда-ს თანამშრომელთა რეკომენდაციით, მიიღეს [[კომუნისტური პარტია|კომუნისტურ პარტიაში]]. 1918 წლის ნოემბერში კონსერვატორიაში გაიმართა ლიტერატურული მოღვაწეობის 10 წლის აღსანიშნავი საღამო. 1919 ახალდაარსებულ ჟურნალში „თეატრი და მუსიკა“ დაიბეჭდა გალაკტიონის წერილი „თეატრები“. გამოსცა ლექსების მეორე კრებული „თავის ქალა არტისტული ყვავილებით“ („არტისტული ყვავილები“). მონაწილეობდა სახალხო თეატრსა და სახელოსნო კლუბში გამართულ ლიტერატურულ საღამოებში. სიმონ წეველთან (გაჩეჩილაძე) და რაუდ გოგოხიასთან ერთად ხელმძღვანელობდა შემოქმედებით გაერთიანებას „პოეტების კარავი“. 1920 წლის 3 მარტს გაიმართა გალაკტიონის დიდი შემოქმედებითი საღამო. გაზეთში „ახალი ნაკადი“ დაიბეჭდა ტერენტი გრანელის წერილი გალაკტიონზე. შემოქმედებითი საღამო გაიმართა ოპერის თეატრშიც. ასრულებდა პასუხისმგებელი მდივნის მოვალეობას ჟურნალ „სახალხო გვარდიელში“. 1921 წლის 22 - 25 იანვარს ჩატარებულ პოეზიის კონკურსში მოიპოვა პოეტების მეფის ტიტული. 12 ივნისს სახელმწიფო ოპერის თეატრში გაიმართა გალაკტიონის პოეზიის საღამო, რომელზეც სიტყვით გამოვიდა თბილისში მყოფი თითქმის ყველა მწერალი. იმავე წელს შემოქმედების გამოცემათა კოლეგიის წევრად და მწერალთა კავშირის ახალშექმნილი გამგეობის საბჭოს წევრად აირჩიეს.
+დაამთავრა მოსკოვის სცენისმოყვარეთა ექვსთვიანი სარეჟისორო კურსები და თბილისში დაბრუნდა. მისი მონაწილეობით გამოიცა გაზეთები „რევოლუციური ნობათი“ და „შრომა“ და ალმანახი „ლიგეა“. 1918 წლის ივლისში მოსკოვში, Правда-ს თანამშრომელთა რეკომენდაციით, მიიღეს [[კომუნისტური პარტია|კომუნისტურ პარტიაში]]. 1918 წლის ნოემბერში [[თბილისის სახელმწიფო კონსერვატორია|კონსერვატორიაში]] გაიმართა ლიტერატურული მოღვაწეობის 10 წლის აღსანიშნავი საღამო. 1919 ახალდაარსებულ ჟურნალში „თეატრი და მუსიკა“ დაიბეჭდა გალაკტიონის წერილი „თეატრები“. გამოსცა ლექსების მეორე კრებული „თავის ქალა არტისტული ყვავილებით“ („არტისტული ყვავილები“). მონაწილეობდა სახალხო თეატრსა და სახელოსნო კლუბში გამართულ ლიტერატურულ საღამოებში. სიმონ წეველთან (გაჩეჩილაძე) და რაუდ გოგოხიასთან ერთად ხელმძღვანელობდა შემოქმედებით გაერთიანებას „პოეტების კარავი“. 1920 წლის 3 მარტს გაიმართა გალაკტიონის დიდი შემოქმედებითი საღამო. გაზეთში „ახალი ნაკადი“ დაიბეჭდა [[ტერენტი გრანელი]]ს წერილი გალაკტიონზე. შემოქმედებითი საღამო გაიმართა [[თბილისის ოპერისა და ბალეტის თეატრი|ოპერის თეატრშიც]]. ასრულებდა პასუხისმგებელი მდივნის მოვალეობას ჟურნალ „[[სახალხო გვარდიელი (ჟურნალი)|სახალხო გვარდიელში]]“. 1921 წლის 22 - 25 იანვარს ჩატარებულ პოეზიის კონკურსში მოიპოვა პოეტების მეფის ტიტული. 12 ივნისს სახელმწიფო ოპერის თეატრში გაიმართა გალაკტიონის პოეზიის საღამო, რომელზეც სიტყვით გამოვიდა თბილისში მყოფი თითქმის ყველა მწერალი. იმავე წელს შემოქმედების გამოცემათა კოლეგიის წევრად და მწერალთა კავშირის ახალშექმნილი გამგეობის საბჭოს წევრად აირჩიეს.
 წლიდან რედაქტორობდა ჟურნალ „ლომისს“, 1922-1923 წლებში დააარსა „გალაკტიონ ტაბიძის ჟურნალი“, იყო „მნათობის“ ერთ-ერთი დამაარსებელი. 1925 ჟურნალ „მნათობის“ მეათე ნომერში დაიბეჭდა მისი ასი ლექსი. 1927 გამოვიდა მისი ლექსების ერთტომეული, ერთჯერადი გამოცემა „გალაკტიონი“, რომელშიც გალაკტიონისადმი მიძღვნილი ლექსები და წერილები იყო დაბეჭდილი. იმავე წელს ქ. სოხუმში გაიმართა პოეტისადმი მიძღვნილი დიდი საზეიმო საღამო. 1928 მონაწილეობდა მოსკოვში კომუნისტური ინტერნაციონალის მე-6 კონგრესის მუშაობაში. 1929 იმოგზაურა [[სომხეთი|სომხეთში]]. 1932 მიენიჭა სახალხო პოეტის წოდება. იყო კულტურის დაცვის პარიზის მსოფლიო კონგრესის პრეზიდიუმის წევრი. 1928-1938 წლებში აღნიშნა მისი ლიტერატურული მოღვაწეობის 20 და 30 წლის იუბილეები. 1944 წელს მუშაობდა გაზეთ „[[კომუნისტი (გაზეთი)|კომუნისტის]]“ რედაქციაში, იმავე წელს აირჩიეს მეცნიერებათა აკადემიის ნამდვილ წევრად. 1943 აღინიშნა მისი დაბადების 50-ე წელი. 1953-1957 წლებში ხელმძღვანელობდა მწერალთა კავშირის პოეზიის მიმართულებას. დაკრძალულია მთაწმინდის მწერალთა და საზოგადო მოღვაწეთა პანთეონში.