ტროას ომი - რედაქტირების ისტორია

Tkenchoshvili 12:05, 5 ივლისი 2024-ზე

2024-07-05T12:05:33Z

Tkenchoshvili 20:45, 24 აგვისტო 2023-ზე

2023-08-24T20:45:33Z

Tkenchoshvili 08:37, 4 ოქტომბერი 2022-ზე

2022-10-04T08:37:09Z

Tkenchoshvili 13:00, 4 მაისი 2022-ზე

2022-05-04T13:00:27Z

Tkenchoshvili 16:35, 31 იანვარი 2022-ზე

2022-01-31T16:35:18Z

Tkenchoshvili 19:49, 20 დეკემბერი 2021-ზე

2021-12-20T19:49:31Z

Tkenchoshvili 16:13, 11 ნოემბერი 2021-ზე

2021-11-11T16:13:28Z

Tkenchoshvili 14:28, 8 ნოემბერი 2021-ზე

2021-11-08T14:28:19Z

Tkenchoshvili 20:43, 27 ივნისი 2021-ზე

2021-06-27T20:43:17Z

Tkenchoshvili 10:56, 6 თებერვალი 2020-ზე

2020-02-06T10:56:53Z

@@ ხაზი 4: / ხაზი 4: @@
 '''ტროას ომი''' – ''(ბერძნ.)'' [[საბერძნეთი|საბერძნეთის]] ისტორიისა და მითოლოგიის ერთ-ერთი უმნიშვნელოვანესი მოვლენა. ბერძენთა [[ბრძოლა]] [[ტროა|ტროელთა]] წინააღმდეგ, რომელიც მეცნიერებმა ძვ.წ. XIII საუკუნით დაათარიღეს. პირველი ავტორი, რომელიც ამ [[ომი|ომზე]] მოგვითხრობს, ჰომეროსია. მისი პოემები, „ილიადა“ და „[[ოდისეა]]“, გვაწვდიან მდიდარ ინფორმაციას, როგორც ბრძოლებზე, ასევე მასში მონაწილე [[გმირი|გმირებზე]]. უნდა აღინიშნოს, რომ ამ ქმნილებებში ისტორია და პოეტური გამონაგონი ერთმანეთშია ჩახლართული.
-მითების თანახმად, ტროას ომი მაშინ დაიწყო, როდესაც [[ტროა]]ს მეფისწულმა, [[პარისი|პარისმა]], მოიტაცა სპარტელი მეფის, [[მენელაოსი]]ს მეუღლე, მშვენიერი [[ელენე]]. ამ საქმის წამომწყები კი იყო სიყვარულის ქალღმერთი [[აფროდიტე]] ([[განხეთქილების ვაშლი]]).
+მითების თანახმად, ტროას ომი მაშინ დაიწყო, როდესაც [[ტროა]]ს მეფისწულმა, [[პარისი|პარისმა]], მოიტაცა სპარტელი მეფის, [[მენელაოსი]]ს მეუღლე, [[მშვენიერი ელენე]]. ამ საქმის წამომწყები კი იყო სიყვარულის ქალღმერთი [[აფროდიტე]] ([[განხეთქილების ვაშლი]]).
 ელენეს მოტაცების ამბავი მთელ [[საბერძნეთი|საბერძნეთს]] მოედო. ყველას სურდა, შური ეძია სტუმართმოყვარეობის წმინდა [[ადათი|ადათის]] შემბღალავ ზღვისიმიერ [[ბარბაროსები|ბარბაროსზე]]. მენელაოსმა [[მთავარსარდალი|მთავარსარდლობა]] სთხოვა თავის ძმას, მიკენის მეფე [[აგამემნონი|აგამემნონს]]. მრავალმა სახელოვანმა გმირმა მოიყარა თავი სალაშქროდ. არ ჩანდა მხოლოდ [[აქილევსი]]. წინასწარმეტყველება კი ასეთი იყო: „უაქილევსოდ დიდი ტროა არ დაემხობა“. ბედისწერა აქილევსს უკვდავ დიდებას უმზადებდა, მაგრამ ისიც ცნობილი იყო, რომ დიადი გმირი ამ ომიდან ცოცხალი ვერ დაბრუნდებოდა. კარგად იცოდა ეს დედა – [[თეტისი|თეტისმა]] და მთელი ძალით ცდილობდა მისი სასტიკი ხვედრის შეცვლას (აქილევსი). მან გადამალა აქილევსი, მაგრამ ამაოდ. აგამემნონმა ცბიერ [[ოდისევსი|ოდისევსს]] დაავალა მისი მოძებნა. როდესაც ოდისევსმა აღმოაჩინა აქილევსი და დიადი [[ლაშქრობა|ლაშქრობის]] ამბავი აუწყა, იგი დაუხანებლად შეუერთდა სახელოვან მებრძოლებს.

←წინა ვერსია		20:45, 24 აგვისტო 2023-ის ვერსია
ხაზი 31:		ხაზი 31:
	ტროას ომი მრავალ ლეგენდაში აისახა, მის გმირებზე დიდებული ნაწარმოებები შეიქმნა. საკმარისია დავასახელოთ თუნდაც ძველი ბერძნული ლიტერატურის უპირველესი პოეტის, ჰომეროსის ქმნილებები „ილიადა“ და „ოდისეა“, რომაული პოეზიის შედევრი, ვერგილიუსის „[[ენეიდა]]“ და სხვა მრავალი. [[ანტიკური]] წყაროები ტროას ომის აუცილებლობას ხსნიან [[ზევსი]]ს ნებით, რომელსაც თურმე ამ სასტიკი და ხანგრძლივი ბრძოლით სურდა ან „დედამიწის ტვირთის შემსუბუქება“. ან ღვთაებრივ გმირთა განდიდება. ან თავისი ასულის, ელენეს, მშვენიერების სამარადისო აღბეჭდვა თაობათა მეხსიერებაში.		ტროას ომი მრავალ ლეგენდაში აისახა, მის გმირებზე დიდებული ნაწარმოებები შეიქმნა. საკმარისია დავასახელოთ თუნდაც ძველი ბერძნული ლიტერატურის უპირველესი პოეტის, ჰომეროსის ქმნილებები „ილიადა“ და „ოდისეა“, რომაული პოეზიის შედევრი, ვერგილიუსის „[[ენეიდა]]“ და სხვა მრავალი. [[ანტიკური]] წყაროები ტროას ომის აუცილებლობას ხსნიან [[ზევსი]]ს ნებით, რომელსაც თურმე ამ სასტიკი და ხანგრძლივი ბრძოლით სურდა ან „დედამიწის ტვირთის შემსუბუქება“. ან ღვთაებრივ გმირთა განდიდება. ან თავისი ასულის, ელენეს, მშვენიერების სამარადისო აღბეჭდვა თაობათა მეხსიერებაში.

−	დღეს აღარავის მიაჩნია სადაოდ, რომ ბერძნული თქმულება ტროას ომზე და, შესაბამისად, ჰომეროსის ეპოსიც, ისტორიულ ამბებზეა დაფუძნებული. ამ მოსაზრებას ამყარებს [[არქეოლოგიური გათხრები]] მცირე [[აზია\|აზიაში]], თანამედროვე ჰისარლიყის მაღლობზე, სადაც ბრინჯაოს ხანის დასახლების სხვადასხვა ფენებია აღმოჩენილი. ეს გათხრები დაიწყო მე-19 საუკუნეში გერმანელმა მეცნიერმა ჰ. შლიმანმა და დღემდე გრძელდება.	+	დღეს აღარავის მიაჩნია სადაოდ, რომ ბერძნული [[თქმულება]] ტროას ომზე და, შესაბამისად, ჰომეროსის ეპოსიც, ისტორიულ ამბებზეა დაფუძნებული. ამ მოსაზრებას ამყარებს [[არქეოლოგიური გათხრები]] მცირე [[აზია\|აზიაში]], თანამედროვე ჰისარლიყის მაღლობზე, სადაც ბრინჯაოს ხანის დასახლების სხვადასხვა ფენებია აღმოჩენილი. ეს გათხრები დაიწყო მე-19 საუკუნეში გერმანელმა მეცნიერმა ჰ. შლიმანმა და დღემდე გრძელდება.

@@ ხაზი 8: / ხაზი 8: @@
 ელენეს მოტაცების ამბავი მთელ [[საბერძნეთი|საბერძნეთს]] მოედო. ყველას სურდა, შური ეძია სტუმართმოყვარეობის წმინდა [[ადათი|ადათის]] შემბღალავ ზღვისიმიერ [[ბარბაროსები|ბარბაროსზე]]. მენელაოსმა [[მთავარსარდალი|მთავარსარდლობა]] სთხოვა თავის ძმას, მიკენის მეფე [[აგამემნონი|აგამემნონს]]. მრავალმა სახელოვანმა გმირმა მოიყარა თავი სალაშქროდ. არ ჩანდა მხოლოდ [[აქილევსი]]. წინასწარმეტყველება კი ასეთი იყო: „უაქილევსოდ დიდი ტროა არ დაემხობა“. ბედისწერა აქილევსს უკვდავ დიდებას უმზადებდა, მაგრამ ისიც ცნობილი იყო, რომ დიადი გმირი ამ ომიდან ცოცხალი ვერ დაბრუნდებოდა. კარგად იცოდა ეს დედა – [[თეტისი|თეტისმა]] და მთელი ძალით ცდილობდა მისი სასტიკი ხვედრის შეცვლას (აქილევსი). მან გადამალა აქილევსი, მაგრამ ამაოდ. აგამემნონმა ცბიერ [[ოდისევსი|ოდისევსს]] დაავალა მისი მოძებნა. როდესაც ოდისევსმა აღმოაჩინა აქილევსი და დიადი [[ლაშქრობა|ლაშქრობის]] ამბავი აუწყა, იგი დაუხანებლად შეუერთდა სახელოვან მებრძოლებს.
-უზარმაზარმა [[სპა|სპამ]] მოიყარა თავი ზღვისპირა ქალაქ ავლისში, მაგრამ მრავალი რამ უშლიდა ხელს ხომალდთა წინსვლას. წყნარმა ამინდმა კარგა ხნით დააყოვნა სალაშქროდ გამზადებულნი. აფრებს ნიავი არ არხევდა. მაშინ მისანმა [[კალქასი|კალქასმა]] განაცხადა, რომ [[არტემისი]] მსხვერპლად ითხოვდა აგამემნონის ნორჩ ასულს, [[იფიგენია]]ს. თავზარი დაეცა აგამემნონს, მაგრამ ღვთაების სურვილს წინ ვერ აღუდგა. დედასთან, [[კლიტემნესტრა|კლიტემნესტრასთან]] ერთად ჩამოიყვანეს ავლისში იფიგენია. მშვიდი და გახარებული იყო იგი, რადგან ეგონა, აქილევსი ირთავდა ცოლად. მას ასე ამცნეს. მაგრამ საქორწინო ჩირაღდნების ნაცვლად მსხვერპლშეწირვის აღსასრულებლად გამზადებული [[ბომონი]] დაახვედრეს. თავდაპირველად შეცბა ქალწული, მაგრამ მალე გონს მოეგო და საკუთარი ნებით გაემართა [[სამსხვერპლო|სამსხვერპლოსაკენ]]. და სწორედ მაშინ, როცა კალაქსმა აღმართა [[დანა]], ხოლო შეძრწუნებულმა აგამემნონმა სახედ [[ქიტონი]] აიფარა, მოხდა სასწაული: ქალღმერთმა არტემისმა მოიტაცა იფიგენია. ხოლო იქ, სადაც წესისგებას აღასრულებდნენ, [[დანა|დანით]] დაჭრილი [[ირემი]] სულს ღაფავდა.
+უზარმაზარმა [[სპა|სპამ]] მოიყარა თავი ზღვისპირა [[ქალაქი|ქალაქ]] ავლისში, მაგრამ მრავალი რამ უშლიდა ხელს ხომალდთა წინსვლას. წყნარმა ამინდმა კარგა ხნით დააყოვნა სალაშქროდ გამზადებულნი. აფრებს ნიავი არ არხევდა. მაშინ მისანმა [[კალქასი|კალქასმა]] განაცხადა, რომ [[არტემისი]] მსხვერპლად ითხოვდა აგამემნონის ნორჩ ასულს, [[იფიგენია]]ს. თავზარი დაეცა აგამემნონს, მაგრამ ღვთაების სურვილს წინ ვერ აღუდგა. დედასთან, [[კლიტემნესტრა|კლიტემნესტრასთან]] ერთად ჩამოიყვანეს ავლისში იფიგენია. მშვიდი და გახარებული იყო იგი, რადგან ეგონა, აქილევსი ირთავდა ცოლად. მას ასე ამცნეს. მაგრამ საქორწინო ჩირაღდნების ნაცვლად მსხვერპლშეწირვის აღსასრულებლად გამზადებული [[ბომონი]] დაახვედრეს. თავდაპირველად შეცბა ქალწული, მაგრამ მალე გონს მოეგო და საკუთარი ნებით გაემართა [[სამსხვერპლო|სამსხვერპლოსაკენ]]. და სწორედ მაშინ, როცა კალაქსმა აღმართა [[დანა]], ხოლო შეძრწუნებულმა აგამემნონმა სახედ [[ქიტონი]] აიფარა, მოხდა სასწაული: ქალღმერთმა არტემისმა მოიტაცა იფიგენია. ხოლო იქ, სადაც წესისგებას აღასრულებდნენ, [[დანა|დანით]] დაჭრილი [[ირემი]] სულს ღაფავდა.
 მალე ზურგქარმაც დაბერა და მცირე [[აზია|აზიის]] ნაპირებისკენ დაძრა ბერძენთა ხომალდები. როდესაც ტროას მიაღწიეს, [[აქაველები|აქაველებმა]] (ასე უწოდებდნენ ბერძნებს) ოდისევსი და მენელაოსი გაგზავნეს მეფის სასახლეში ელენეს დაბრუნების მოთხოვნით. მაგრამ ტროელებმა არ ისურვეს საქმის მშვიდობით მოგვარება. დაიწყო ხანგრძლივი და სასტიკი ომი. თავად ღმერთებიც კი იბრძოდნენ მოკვდავთა გვერდით.

←წინა ვერსია		13:00, 4 მაისი 2022-ის ვერსია
ხაზი 31:		ხაზი 31:
	ტროას ომი მრავალ ლეგენდაში აისახა, მის გმირებზე დიდებული ნაწარმოებები შეიქმნა. საკმარისია დავასახელოთ თუნდაც ძველი ბერძნული ლიტერატურის უპირველესი პოეტის, ჰომეროსის ქმნილებები „ილიადა“ და „ოდისეა“, რომაული პოეზიის შედევრი, ვერგილიუსის „[[ენეიდა]]“ და სხვა მრავალი. [[ანტიკური]] წყაროები ტროას ომის აუცილებლობას ხსნიან [[ზევსი]]ს ნებით, რომელსაც თურმე ამ სასტიკი და ხანგრძლივი ბრძოლით სურდა ან „დედამიწის ტვირთის შემსუბუქება“. ან ღვთაებრივ გმირთა განდიდება. ან თავისი ასულის, ელენეს, მშვენიერების სამარადისო აღბეჭდვა თაობათა მეხსიერებაში.		ტროას ომი მრავალ ლეგენდაში აისახა, მის გმირებზე დიდებული ნაწარმოებები შეიქმნა. საკმარისია დავასახელოთ თუნდაც ძველი ბერძნული ლიტერატურის უპირველესი პოეტის, ჰომეროსის ქმნილებები „ილიადა“ და „ოდისეა“, რომაული პოეზიის შედევრი, ვერგილიუსის „[[ენეიდა]]“ და სხვა მრავალი. [[ანტიკური]] წყაროები ტროას ომის აუცილებლობას ხსნიან [[ზევსი]]ს ნებით, რომელსაც თურმე ამ სასტიკი და ხანგრძლივი ბრძოლით სურდა ან „დედამიწის ტვირთის შემსუბუქება“. ან ღვთაებრივ გმირთა განდიდება. ან თავისი ასულის, ელენეს, მშვენიერების სამარადისო აღბეჭდვა თაობათა მეხსიერებაში.

−	დღეს აღარავის მიაჩნია სადაოდ, რომ ბერძნული თქმულება ტროას ომზე და, შესაბამისად, ჰომეროსის ეპოსიც, ისტორიულ ამბებზეა დაფუძნებული. ამ მოსაზრებას ამყარებს არქეოლოგიური გათხრები მცირე [[აზია\|აზიაში]], თანამედროვე ჰისარლიყის მაღლობზე, სადაც ბრინჯაოს ხანის დასახლების სხვადასხვა ფენებია აღმოჩენილი. ეს გათხრები დაიწყო მე-19 საუკუნეში გერმანელმა მეცნიერმა ჰ. შლიმანმა და დღემდე გრძელდება.	+	დღეს აღარავის მიაჩნია სადაოდ, რომ ბერძნული თქმულება ტროას ომზე და, შესაბამისად, ჰომეროსის ეპოსიც, ისტორიულ ამბებზეა დაფუძნებული. ამ მოსაზრებას ამყარებს [[არქეოლოგიური გათხრები]] მცირე [[აზია\|აზიაში]], თანამედროვე ჰისარლიყის მაღლობზე, სადაც ბრინჯაოს ხანის დასახლების სხვადასხვა ფენებია აღმოჩენილი. ეს გათხრები დაიწყო მე-19 საუკუნეში გერმანელმა მეცნიერმა ჰ. შლიმანმა და დღემდე გრძელდება.

@@ ხაზი 8: / ხაზი 8: @@
 ელენეს მოტაცების ამბავი მთელ [[საბერძნეთი|საბერძნეთს]] მოედო. ყველას სურდა, შური ეძია სტუმართმოყვარეობის წმინდა [[ადათი|ადათის]] შემბღალავ ზღვისიმიერ [[ბარბაროსები|ბარბაროსზე]]. მენელაოსმა [[მთავარსარდალი|მთავარსარდლობა]] სთხოვა თავის ძმას, მიკენის მეფე [[აგამემნონი|აგამემნონს]]. მრავალმა სახელოვანმა გმირმა მოიყარა თავი სალაშქროდ. არ ჩანდა მხოლოდ [[აქილევსი]]. წინასწარმეტყველება კი ასეთი იყო: „უაქილევსოდ დიდი ტროა არ დაემხობა“. ბედისწერა აქილევსს უკვდავ დიდებას უმზადებდა, მაგრამ ისიც ცნობილი იყო, რომ დიადი გმირი ამ ომიდან ცოცხალი ვერ დაბრუნდებოდა. კარგად იცოდა ეს დედა – [[თეტისი|თეტისმა]] და მთელი ძალით ცდილობდა მისი სასტიკი ხვედრის შეცვლას (აქილევსი). მან გადამალა აქილევსი, მაგრამ ამაოდ. აგამემნონმა ცბიერ [[ოდისევსი|ოდისევსს]] დაავალა მისი მოძებნა. როდესაც ოდისევსმა აღმოაჩინა აქილევსი და დიადი [[ლაშქრობა|ლაშქრობის]] ამბავი აუწყა, იგი დაუხანებლად შეუერთდა სახელოვან მებრძოლებს.
-უზარმაზარმა [[სპა|სპამ]] მოიყარა თავი ზღვისპირა ქალაქ ავლისში, მაგრამ მრავალი რამ უშლიდა ხელს ხომალდთა წინსვლას. წყნარმა ამინდმა კარგა ხნით დააყოვნა სალაშქროდ გამზადებულნი. აფრებს ნიავი არ არხევდა. მაშინ მისანმა [[კალქასი|კალქასმა]] განაცხადა, რომ [[არტემისი]] მსხვერპლად ითხოვდა აგამემნონის ნორჩ ასულს, [[იფიგენია]]ს. თავზარი დაეცა აგამემნონს, მაგრამ ღვთაების სურვილს წინ ვერ აღუდგა. დედასთან, [[კლიტემნესტრა|კლიტემნესტრასთან]] ერთად ჩამოიყვანეს ავლისში იფიგენია. მშვიდი და გახარებული იყო იგი, რადგან ეგონა, აქილევსი ირთავდა ცოლად. მას ასე ამცნეს. მაგრამ საქორწინო ჩირაღდნების ნაცვლად მსხვერპლშეწირვის აღსასრულებლად გამზადებული [[ბომონი]] დაახვედრეს. თავდაპირველად შეცბა ქალწული, მაგრამ მალე გონს მოეგო და საკუთარი ნებით გაემართა [[სამსხვერპლო|სამსხვერპლოსაკენ]]. და სწორედ მაშინ, როცა კალაქსმა აღმართა [[დანა]], ხოლო შეძრწუნებულმა აგამემნონმა სახედ ქიტონი აიფარა, მოხდა სასწაული: ქალღმერთმა არტემისმა მოიტაცა იფიგენია. ხოლო იქ, სადაც წესისგებას აღასრულებდნენ, [[დანა|დანით]] დაჭრილი [[ირემი]] სულს ღაფავდა.
+უზარმაზარმა [[სპა|სპამ]] მოიყარა თავი ზღვისპირა ქალაქ ავლისში, მაგრამ მრავალი რამ უშლიდა ხელს ხომალდთა წინსვლას. წყნარმა ამინდმა კარგა ხნით დააყოვნა სალაშქროდ გამზადებულნი. აფრებს ნიავი არ არხევდა. მაშინ მისანმა [[კალქასი|კალქასმა]] განაცხადა, რომ [[არტემისი]] მსხვერპლად ითხოვდა აგამემნონის ნორჩ ასულს, [[იფიგენია]]ს. თავზარი დაეცა აგამემნონს, მაგრამ ღვთაების სურვილს წინ ვერ აღუდგა. დედასთან, [[კლიტემნესტრა|კლიტემნესტრასთან]] ერთად ჩამოიყვანეს ავლისში იფიგენია. მშვიდი და გახარებული იყო იგი, რადგან ეგონა, აქილევსი ირთავდა ცოლად. მას ასე ამცნეს. მაგრამ საქორწინო ჩირაღდნების ნაცვლად მსხვერპლშეწირვის აღსასრულებლად გამზადებული [[ბომონი]] დაახვედრეს. თავდაპირველად შეცბა ქალწული, მაგრამ მალე გონს მოეგო და საკუთარი ნებით გაემართა [[სამსხვერპლო|სამსხვერპლოსაკენ]]. და სწორედ მაშინ, როცა კალაქსმა აღმართა [[დანა]], ხოლო შეძრწუნებულმა აგამემნონმა სახედ [[ქიტონი]] აიფარა, მოხდა სასწაული: ქალღმერთმა არტემისმა მოიტაცა იფიგენია. ხოლო იქ, სადაც წესისგებას აღასრულებდნენ, [[დანა|დანით]] დაჭრილი [[ირემი]] სულს ღაფავდა.
 მალე ზურგქარმაც დაბერა და მცირე [[აზია|აზიის]] ნაპირებისკენ დაძრა ბერძენთა ხომალდები. როდესაც ტროას მიაღწიეს, [[აქაველები|აქაველებმა]] (ასე უწოდებდნენ ბერძნებს) ოდისევსი და მენელაოსი გაგზავნეს მეფის სასახლეში ელენეს დაბრუნების მოთხოვნით. მაგრამ ტროელებმა არ ისურვეს საქმის მშვიდობით მოგვარება. დაიწყო ხანგრძლივი და სასტიკი ომი. თავად ღმერთებიც კი იბრძოდნენ მოკვდავთა გვერდით.

@@ ხაზი 18: / ხაზი 18: @@
 ტროა შეძრა ჰექტორის სიკვდილმა. ყველამ იცოდა, რომ სამშობლოს უსაზღვროდ მოყვარე კიდევ ერთი ვაჟკაცი უმართებულო ბრძოლის წილ გამოესალმა სიცოცხლეს. თავად ჰექტორიც გრძნობდა, რომ ამაო იყო მისი თავგანწირვა, მაგრამ ბოლომდე განაგრძობდა ბრძოლას პასუხისმგებლობისა და საკუთარი ღირსების შეგრძნებით. კოცონი, რომელშიც მისი გვამი დაიფერფლა, ტროას დაღუპვასაც მოასწავებდა.
-ჰექტორის გარდაცვალების შემდეგ აქილევსს დიდხანს არ უცოცხლია. იგი პარისმა [[განგმირვა|განგმირა]] [[ისარი|ისრით]]. მალე პარისიც დაიღუპა, ხოლო ელენეს აღარ სურდა ტროაში დარჩენა. იგი მალულად ეხმარებოდა კიდეც თავისიანებს. ერთხელ მან თვალი მოჰკრა გადაცმულ ბერძენ გმირებს, [[დიომედესი|დიომედესს]] და ოდისევსს. ისინი [[ათენა]]ს ტაძრისკენ მიიპარებოდნენ, რათა ამ ღვთაების საკვირველი [[ქანდაკება]], [[პალადიონი]], ხელთ ჩაეგდოთ. ნათქვამი იყო, ვიდრე ეს პალადიონი ტროაში იქნებოდა, ქალაქი არ დაემხობოდა. ელენემ გმირებს საიდუმლო გზები ასწავლა. მეორე დღეს, როდესაც ტროელებმა შეიტყვეს ძვირფასი სიწმინდის დაკარგვის ამბავი, არავის შეჰპარვია ეჭვი, რომ ქალაქის აღსასრული ახლოვდებოდა. მოულოდნელად მაცნემ ამბავი მოიტანა, რომ ბერძნები ტოვებდნენ ტროას. ყველა ქალაქის [[გალავანი|გალავანს]] მიაწყდა. სიხარულით უმზერდნენ [[ილიონი|ილიონელები]] (ეს ტროელთა მეორე სახელი იყო) ბერძნების დაცარიელებულ ბანაკებსა და ზღვაში ღრმად შეცურებულ ხომალდებს.
+ჰექტორის გარდაცვალების შემდეგ აქილევსს დიდხანს არ უცოცხლია. იგი პარისმა [[განგმირვა|განგმირა]] [[ისარი|ისრით]]. მალე პარისიც დაიღუპა, ხოლო ელენეს აღარ სურდა ტროაში დარჩენა. იგი მალულად ეხმარებოდა კიდეც თავისიანებს. ერთხელ მან თვალი მოჰკრა გადაცმულ ბერძენ გმირებს, [[დიომედესი|დიომედესს]] და ოდისევსს. ისინი [[ათენა]]ს ტაძრისკენ მიიპარებოდნენ, რათა ამ ღვთაების საკვირველი [[ქანდაკება]], [[პალადიონი]], ხელთ ჩაეგდოთ. ნათქვამი იყო, ვიდრე ეს პალადიონი ტროაში იქნებოდა, ქალაქი არ დაემხობოდა. ელენემ გმირებს საიდუმლო გზები ასწავლა. მეორე დღეს, როდესაც ტროელებმა შეიტყვეს ძვირფასი სიწმინდის დაკარგვის ამბავი, არავის შეჰპარვია ეჭვი, რომ ქალაქის აღსასრული ახლოვდებოდა. მოულოდნელად მაცნემ ამბავი მოიტანა, რომ ბერძნები ტოვებდნენ ტროას. ყველა [[ქალაქის გალავანი|ქალაქის გალავანს]] მიაწყდა. სიხარულით უმზერდნენ [[ილიონი|ილიონელები]] (ეს ტროელთა მეორე სახელი იყო) ბერძნების დაცარიელებულ ბანაკებსა და ზღვაში ღრმად შეცურებულ ხომალდებს.
 და კვლავ ახალი სასწაული: გალავნის მიღმა იდგა უზარმაზარი ხის ცხენი. ზოგს მისი ქალაქში შეგორება სურდა, ზოგს კი – ზღვაში გადაგდება. დაიწყო დავა. მაშინ გამოჩნდა აპოლონის ქურუმი, [[ლაოკოონი]], ორი ვაჟიშვილის თანხლებით და თავშეყრილ ბრბოს ცხენის დაწვა ურჩია. ამ დროს ათენა [[პალასი|პალასმა]] ზღვიდან ორი უზარმაზარი გველი ამოასრიალა. მათ ხალხის თვალწინ გაგუდეს და შთანთქეს ლაოკოონი შვილებთან ერთად. ღმერთის უწყება იქნებაო! – გაიფიქრა ბრბომ და ხის ცხენის შეგორება იწყო ქალაქში. ახლა ნათელმხილველმა [[კასანდრა]]მ იწყო [[მოთქმა]] და ვედრება, დაღუპავსო ცხენი [[ილიონი|ილიონს]], მაგრამ მასაც არ მოუსმინეს, რადგან არავის სჯეროდა მისი მისნობის.

@@ ხაზი 1: / ხაზი 1: @@
 [[ფაილი:Elene da parisi.jpg|thumb|280პქ|'''ელენე და პარისი.''' <br />ჟ. დავიდის [[ნახატი]] (1788 წ.), პარიზი, ლუვრი]]
-[[ფაილი:Menelaosi da parisi.jpg|thumb|280პქ|'''მენელაოსისა და პარისის ბრძოლა'''. <br />კილიქსის ფერწერა (დაახლ. ძვ.წ. 490 წ.), პარიზი ლუვრი]]
+[[ფაილი:Menelaosi da parisi.jpg|thumb|280პქ|'''მენელაოსისა და პარისის ბრძოლა'''. <br />კილიქსის [[ფერწერა]] (დაახლ. ძვ.წ. 490 წ.), პარიზი ლუვრი]]
 [[ფაილი:Heqtori da aiasi.jpg|thumb|280პქ|'''ჰექტორის და აიასის ბრძოლა.''' <br />კილიქსის ფერწერა (დაახლ. ძვ.წ. 490 წ.), პარიზი ლუვრი]]
 '''ტროას ომი''' – ''(ბერძნ.)'' [[საბერძნეთი|საბერძნეთის]] ისტორიისა და მითოლოგიის ერთ-ერთი უმნიშვნელოვანესი მოვლენა. ბერძენთა [[ბრძოლა]] [[ტროა|ტროელთა]] წინააღმდეგ, რომელიც მეცნიერებმა ძვ.წ. XIII საუკუნით დაათარიღეს. პირველი ავტორი, რომელიც ამ [[ომი|ომზე]] მოგვითხრობს, ჰომეროსია. მისი პოემები, „ილიადა“ და „[[ოდისეა]]“, გვაწვდიან მდიდარ ინფორმაციას, როგორც ბრძოლებზე, ასევე მასში მონაწილე [[გმირი|გმირებზე]]. უნდა აღინიშნოს, რომ ამ ქმნილებებში ისტორია და პოეტური გამონაგონი ერთმანეთშია ჩახლართული.

@@ ხაზი 29: / ხაზი 29: @@
 და ოდისევსს მრავალი განსაცდელის გადალახვა მოუწევთ, ვიდრე სამშობლოს მიაღწევენ. შინ მშვიდობით დაბრუნდებიან ბერძენთა ბელადები: დიომედესი, ნეოპტოლემოსი, [[ფილოქტეტესი]], იდომენევსი და სხვები.
-ტროას ომი მრავალ ლეგენდაში აისახა, მის გმირებზე დიდებული ნაწარმოებები შეიქმნა. საკმარისია დავასახელოთ თუნდაც ძველი ბერძნული ლიტერატურის უპირველესი პოეტის, ჰომეროსის ქმნილებები „ილიადა“ და „ოდისეა“, რომაული პოეზიის შედევრი, ვერგილიუსის „[[ენეიდა]]“ და სხვა მრავალი. [[ანტიკურობა|ანტიკური]] წყაროები ტროას ომის აუცილებლობას ხსნიან [[ზევსი]]ს ნებით, რომელსაც თურმე ამ სასტიკი და ხანგრძლივი ბრძოლით სურდა ან „დედამიწის ტვირთის შემსუბუქება“. ან ღვთაებრივ გმირთა განდიდება. ან თავისი ასულის, ელენეს, მშვენიერების სამარადისო აღბეჭდვა თაობათა მეხსიერებაში.
+ტროას ომი მრავალ ლეგენდაში აისახა, მის გმირებზე დიდებული ნაწარმოებები შეიქმნა. საკმარისია დავასახელოთ თუნდაც ძველი ბერძნული ლიტერატურის უპირველესი პოეტის, ჰომეროსის ქმნილებები „ილიადა“ და „ოდისეა“, რომაული პოეზიის შედევრი, ვერგილიუსის „[[ენეიდა]]“ და სხვა მრავალი. [[ანტიკური]] წყაროები ტროას ომის აუცილებლობას ხსნიან [[ზევსი]]ს ნებით, რომელსაც თურმე ამ სასტიკი და ხანგრძლივი ბრძოლით სურდა ან „დედამიწის ტვირთის შემსუბუქება“. ან ღვთაებრივ გმირთა განდიდება. ან თავისი ასულის, ელენეს, მშვენიერების სამარადისო აღბეჭდვა თაობათა მეხსიერებაში.
 დღეს აღარავის მიაჩნია სადაოდ, რომ ბერძნული თქმულება ტროას ომზე და, შესაბამისად, ჰომეროსის ეპოსიც, ისტორიულ ამბებზეა დაფუძნებული. ამ მოსაზრებას ამყარებს არქეოლოგიური გათხრები მცირე [[აზია|აზიაში]], თანამედროვე ჰისარლიყის მაღლობზე, სადაც ბრინჯაოს ხანის დასახლების სხვადასხვა ფენებია აღმოჩენილი. ეს გათხრები დაიწყო მე-19 საუკუნეში გერმანელმა მეცნიერმა ჰ. შლიმანმა და დღემდე გრძელდება.

@@ ხაზი 20: / ხაზი 20: @@
 ჰექტორის გარდაცვალების შემდეგ აქილევსს დიდხანს არ უცოცხლია. იგი პარისმა [[განგმირვა|განგმირა]] [[ისარი|ისრით]]. მალე პარისიც დაიღუპა, ხოლო ელენეს აღარ სურდა ტროაში დარჩენა. იგი მალულად ეხმარებოდა კიდეც თავისიანებს. ერთხელ მან თვალი მოჰკრა გადაცმულ ბერძენ გმირებს, [[დიომედესი|დიომედესს]] და ოდისევსს. ისინი [[ათენა]]ს ტაძრისკენ მიიპარებოდნენ, რათა ამ ღვთაების საკვირველი [[ქანდაკება]], [[პალადიონი]], ხელთ ჩაეგდოთ. ნათქვამი იყო, ვიდრე ეს პალადიონი ტროაში იქნებოდა, ქალაქი არ დაემხობოდა. ელენემ გმირებს საიდუმლო გზები ასწავლა. მეორე დღეს, როდესაც ტროელებმა შეიტყვეს ძვირფასი სიწმინდის დაკარგვის ამბავი, არავის შეჰპარვია ეჭვი, რომ ქალაქის აღსასრული ახლოვდებოდა. მოულოდნელად მაცნემ ამბავი მოიტანა, რომ ბერძნები ტოვებდნენ ტროას. ყველა ქალაქის [[გალავანი|გალავანს]] მიაწყდა. სიხარულით უმზერდნენ [[ილიონი|ილიონელები]] (ეს ტროელთა მეორე სახელი იყო) ბერძნების დაცარიელებულ ბანაკებსა და ზღვაში ღრმად შეცურებულ ხომალდებს.
-და კვლავ ახალი სასწაული: გალავნის მიღმა იდგა უზარმაზარი ხის ცხენი. ზოგს მისი ქალაქში შეგორება სურდა, ზოგს კი – ზღვაში გადაგდება. დაიწყო დავა. მაშინ გამოჩნდა აპოლონის ქურუმი, [[ლაოკოონი]], ორი ვაჟიშვილის თანხლებით და თავშეყრილ ბრბოს ცხენის დაწვა ურჩია. ამ დროს ათენა [[პალასი|პალასმა]] ზღვიდან ორი უზარმაზარი გველი ამოასრიალა. მათ ხალხის თვალწინ გაგუდეს და შთანთქეს ლაოკოონი შვილებთან ერთად. ღმერთის უწყება იქნებაო! – გაიფიქრა ბრბომ და ხის ცხენის შეგორება იწყო ქალაქში. ახლა ნათელმხილველმა [[კასანდრა]]მ იწყო მოთქმა და ვედრება, დაღუპავსო ცხენი [[ილიონი|ილიონს]], მაგრამ მასაც არ მოუსმინეს, რადგან არავის სჯეროდა მისი მისნობის.
+და კვლავ ახალი სასწაული: გალავნის მიღმა იდგა უზარმაზარი ხის ცხენი. ზოგს მისი ქალაქში შეგორება სურდა, ზოგს კი – ზღვაში გადაგდება. დაიწყო დავა. მაშინ გამოჩნდა აპოლონის ქურუმი, [[ლაოკოონი]], ორი ვაჟიშვილის თანხლებით და თავშეყრილ ბრბოს ცხენის დაწვა ურჩია. ამ დროს ათენა [[პალასი|პალასმა]] ზღვიდან ორი უზარმაზარი გველი ამოასრიალა. მათ ხალხის თვალწინ გაგუდეს და შთანთქეს ლაოკოონი შვილებთან ერთად. ღმერთის უწყება იქნებაო! – გაიფიქრა ბრბომ და ხის ცხენის შეგორება იწყო ქალაქში. ახლა ნათელმხილველმა [[კასანდრა]]მ იწყო [[მოთქმა]] და ვედრება, დაღუპავსო ცხენი [[ილიონი|ილიონს]], მაგრამ მასაც არ მოუსმინეს, რადგან არავის სჯეროდა მისი მისნობის.
 მაგრამ მართალი იყო კასანდრა, მართალი იყო [[ლაოკოონი|ლაოკოონიც]]. ხის ცხენის შიგნით თორმეტი რჩეული გმირი იჯდა ოდისევსის მეთაურობით. მან მოიგონა ეს მზაკვრობაც. როცა დაღამდა და მხიარული ნადიმით მოქანცულმა ტროელებმა დაიძინეს, აქაველებმა ხის ცხენიდან გამოაღწიეს და ქალაქის კარიბჭე გახსნეს. ამასობაში ხომალდებიც უკან მობრუნდნენ. ბერძნები ყიჟინით შეცვივდნენ ტროაში და უმოწყალოდ ააწიოკეს. გეგონებოდათ, ყველა ღმერთმა მიატოვაო ეს ქალაქი.