ფერაძე გრიგოლ - რედაქტირების ისტორია

Echelidze 09:26, 9 თებერვალი 2023-ზე

2023-02-09T09:26:51Z

Echelidze 09:15, 9 თებერვალი 2023-ზე

2023-02-09T09:15:44Z

Echelidze 09:05, 9 თებერვალი 2023-ზე

2023-02-09T09:05:35Z

Echelidze 11:07, 7 თებერვალი 2023-ზე

2023-02-07T11:07:03Z

Tkenchoshvili 10:44, 7 თებერვალი 2023-ზე

2023-02-07T10:44:15Z

ცვლილებების ჩვენება

Tkenchoshvili: /* წყარო */

2022-03-17T08:14:14Z

‎წყარო

Tkenchoshvili: /* ბიოგრაფია */

2019-11-19T13:27:14Z

‎ბიოგრაფია

Tkenchoshvili: /* წყარო */

2018-04-12T13:15:01Z

‎წყარო

Tkenchoshvili: მომხმარებელმა Tkenchoshvili გვერდი „გრიგოლ ფერაძე“ გადაიტანა გვერდზე „ფერაძე გრიგოლ“

2017-08-16T05:55:53Z

მომხმარებელმა Tkenchoshvili გვერდი „გრიგოლ ფერაძე“ გადაიტანა გვერდზე „ფერაძე გრიგოლ“

Tkenchoshvili 05:48, 16 აგვისტო 2017-ზე

2017-08-16T05:48:28Z

←წინა ვერსია		09:26, 9 თებერვალი 2023-ის ვერსია
ხაზი 33:		ხაზი 33:

	1933 წელს ვარშავისა და სრულიად პოლონეთის მიტროპ. დიონისე ვალედინსკის მიწვევით, გრიგოლი ვარშავის უნივერსიტეტის მართლმადიდებელი თეოლოგიის ფაკულტეტის პატროლოგიის პროფესორი და კათედრის ხელმძღვანელი გახდა. 1933 წლის 7 დეკემბერს მან ვარშავის უნივერსიტეტში წაიკითხა პირველი ლექცია „პატროლოგიის ცნება, მისი მიზანი და მეთოდები მართლმადიდებელ ღვთისმეტყველებაში“. ვარშავაში გრიგოლი მსახურობდა წმ. მარიამ მაგდალინელის ეკლესიაში. 1934 წ. 8 მაისს მიტროპოლიტმა დიონისემ ის მიტრით დააჯილდოვა.		1933 წელს ვარშავისა და სრულიად პოლონეთის მიტროპ. დიონისე ვალედინსკის მიწვევით, გრიგოლი ვარშავის უნივერსიტეტის მართლმადიდებელი თეოლოგიის ფაკულტეტის პატროლოგიის პროფესორი და კათედრის ხელმძღვანელი გახდა. 1933 წლის 7 დეკემბერს მან ვარშავის უნივერსიტეტში წაიკითხა პირველი ლექცია „პატროლოგიის ცნება, მისი მიზანი და მეთოდები მართლმადიდებელ ღვთისმეტყველებაში“. ვარშავაში გრიგოლი მსახურობდა წმ. მარიამ მაგდალინელის ეკლესიაში. 1934 წ. 8 მაისს მიტროპოლიტმა დიონისემ ის მიტრით დააჯილდოვა.
		+	[[ფაილი:Wminda grigolis (feradze) xati.JPG\|thumb\|მარცხნივ\|220პქ\|'''წმ. გრიგოლის (ფერაძე) ხატი''']]

	1934 წლის 5 იანვარს ლონდონის წმ. სოფიის საკათედრო ტაძარში გრიგოლს არქიმანდრიტის პატივი მიენიჭა. ამ პერიოდიდან იწყება მისი მოგზაურობა მსოფლიოს სხვადასხვა ქვეყანაში მიმოფანტული ქართული სიძველეების მოსაძიებლად და შესასყიდად. ამ სამეცნიერო მივლინებებს იგი საკუთარი ხელფასიდან დანაზოგი თანხით აფინანსებდა.		1934 წლის 5 იანვარს ლონდონის წმ. სოფიის საკათედრო ტაძარში გრიგოლს არქიმანდრიტის პატივი მიენიჭა. ამ პერიოდიდან იწყება მისი მოგზაურობა მსოფლიოს სხვადასხვა ქვეყანაში მიმოფანტული ქართული სიძველეების მოსაძიებლად და შესასყიდად. ამ სამეცნიერო მივლინებებს იგი საკუთარი ხელფასიდან დანაზოგი თანხით აფინანსებდა.

@@ ხაზი 26: / ხაზი 26: @@
 გრიგოლს სამშობლოში დაბრუნების რამდენიმე წარუმატებელი მცდელობა ჰქონდა. 1921 წ. მას შემდეგ რაც საბჭოთს საკონსულოში პასპორტი ჩამოართვეს, ის ლტოლვილის საბუთებით სარგებლობდა. 1926 წ. მან კიდევ ერთხელ მიმართა განცხადებით საბჭოთს საკონსულოს, რათა მისთვის საქართველოში დაბრუნების უფლება მიეცათ, მაგრამ უარი მიიღო.
-6. მისი თაოსნობით პარიზში წმ. ნინოს ეკლესია დაარსდა, რომელიც ქართველ ემიგრანტთა თავშეყრის ცენტრად იქცა.
+წელს მისი თაოსნობით პარიზში წმ. ნინოს ეკლესია დაარსდა, რომელიც ქართველ ემიგრანტთა თავშეყრის ცენტრად იქცა.
 წლის 18 აპრილს, ლონდონის წმ. სოფიის ბერძნულ საკათედრო ტაძარში ბერად აღიკვეცა, ხოლო 19 აპრილს მისი დიაკვნად ხელდასხმა მოხდა. 25 მაისს პარიზში, წმ. სტეფანე პირველწამებულის ბერძნულ ტაძარში, მღვდლად ეკურთხა და წმ. ნინოს ქართული ეკლესიის წინამძღვრად დაინიშნა, სადაც 31 მაისს პირველი წირვა ჩაატარა.
@@ ხაზი 42: / ხაზი 42: @@
 აღნიშნული ექსპედიციების დროს გრიგოლმა ქართული კულტურის არაერთ ნიმუშს მიაგნო. განსაკუთრებით ფასეული იყო XI საუკუნეში მოღვაწე ბიზანტიის დიდი დომესტიკოსის – გრიგოლ ბაკურიანის ძის მიერ დაარსებული პეტრიწონის (ამჟ. ბაჩკოვოს) მონასტრის ტიპიკონის ქართული ხელნაწერის აღმოჩენა სოფიის საჯარო ბიბლიოთეკაში; დიდი მოწამეების - ანტონის, იოანესა და ევსტათის წამების ბერძნული ვერსიის მიგნება ათონის მთაზე.
-წმ. მიწაზე მოგზაურობის „მოგონებები“ გრიგოლმა პოლონურ ჟურნალ „სლოვოში“ გამოაქვეყნა, სადაც დოკუმენტური სიზუსტით წარმოაჩინა ქართველთა მოღვაწეობა წმ. მიწაზე V-XIX სს-ში. გარდა ამისა, მან ლაიფციგის უნივერსიტეტის ბიბლიოთეკაში აღმოაჩინა იერუსალიმის ჯვრის მონასტრის აღაპების ე. წ. „ტიშენდორფისეული“ ნუსხა. გრიგოლი იყო ვარშავის სამეცნიერო საზოგადოების აღმოსავლეთის კომისიისა და რამდენიმე სხვა პოლონური და საერთაშორისო ორგანიზაციის წევრი.
+წმ. მიწაზე მოგზაურობის „მოგონებები“ გრიგოლმა პოლონურ ჟურნალ „სლოვოში“ გამოაქვეყნა, სადაც დოკუმენტური სიზუსტით წარმოაჩინა ქართველთა მოღვაწეობა წმ. მიწაზე V-XIX სს-ში. გარდა ამისა, მან ლაიფციგის უნივერსიტეტის ბიბლიოთეკაში აღმოაჩინა იერუსალიმის ჯვრის მონასტრის აღაპების ე. წ. „ტიშენდორფისეული“ ნუსხა.
 წ., როდესაც მთელ მსოფლიოში ფართოდ აღინიშნებოდა შოთა რუსთაველის „ვეფხისტყაოსნის“ 750 წლის იუბილე, გრიგოლმა ამ ღირსშესანიშნავ თარიღს ერთბაშად სამი ნაშრომი უძღვნა და ვარშავაში გამართულ საერთაშორისო კონფერენციაზე მოხსენებაც წაიკითხა.
@@ ხაზი 55: / ხაზი 57: @@
 ====სიცოცხლის უკანასკნელი წლები====
-წ. იანვარში კავკასიის კომიტეტის ხელმძღვანელობამ მოხსენება შეადგინა იმის თაობაზე, რომ ომამდე გრიგოლი პოლონეთის დაზვერვის აგენტი იყო, მაგრამ გერმანელები, რომლებსაც ხელი მიუწვდებოდათ პოლონეთის არქივებზე, დარწმუნდნენ ბრალდების სიყალბეში და გაათავისუფლეს გრიგოლი. 1942 წლის მაისში გრიგოლის ბინაში [[გესტაპო]]ს საიდუმლო დოკუმენტების ფოტოები მიუგდეს, მასზე კი მეორე [[პატაკი]] შეთხზეს ინგლისის დაზვერვის სასარგებლოდ [[ჯაშუშობა|ჯაშუშობის]] ბრალდებით. ჩხრეკის შემდეგ მისი ბინიდან გაქრა ძველი ქართული ხელნაწერები, აგრეთვე ძველი ქართული საეკლესიო ნივთები. გრიგოლი პავიაკის (ვარშავა) ციხეში ჩასვეს და აწამეს. გარკვეული პერიოდის მანძილზე მე-5 სატრანსპორტო და შრომით განყოფილებებში თარჯიმნის მოვალეობას ასრულებდა.
+წლის იანვარში კავკასიის კომიტეტის ხელმძღვანელობამ მოხსენება შეადგინა იმის თაობაზე, რომ ომამდე გრიგოლი პოლონეთის დაზვერვის აგენტი იყო, მაგრამ გერმანელები, რომლებსაც ხელი მიუწვდებოდათ პოლონეთის არქივებზე, დარწმუნდნენ ბრალდების სიყალბეში და გაათავისუფლეს გრიგოლი. 1942 წლის მაისში გრიგოლის ბინაში [[გესტაპო]]ს საიდუმლო დოკუმენტების ფოტოები მიუგდეს, მასზე კი მეორე [[პატაკი]] შეთხზეს ინგლისის დაზვერვის სასარგებლოდ [[ჯაშუშობა|ჯაშუშობის]] ბრალდებით. ჩხრეკის შემდეგ მისი ბინიდან გაქრა ძველი ქართული ხელნაწერები, აგრეთვე ძველი ქართული საეკლესიო ნივთები.
-წ. 20 ივნისს მან ვარშავის სამიტროპოლიტოს დიაკონ გიორგი ბერკმან-კარენინს მისწერა წერილი, რიმელიც [[ანდერძი]] უფრო იყო: ითხოვდა, მისი ბიბლიოთეკა პოლონეთის მართლმადიდებელი ეკლესიისთვის, ხოლო ქართული წიგნები, საბუთები და [[ხატი|ხატები]] ქართული ეკლესიისთვის გადაეცათ; ნივთები კი გაეყიდათ და აღებული თანხით სამრევლოს ობოლ ბავშვთა სახლს დახმარებოდნენ. იმავე წლის ნოემბერში გრიგოლი ოსვენციმის (აუშვიცი) საკონცენტრაციო ბანაკში გადაიყვანეს. არსებობს გრიგოლის გარდაცვალების სამი ვერსია. ერთის მიხედვით, ის მოკლეს გაზის კამერაში, რომელშიც საკუთარი ნებით შევიდა მრავალშვილიანი ებრაელის ნაცვლად. მეორე ვერსიით, გერმზნელი ოფიცრის მკვლელობისთვის (ან პურის ქურდობისთვის) ყველა პატიმარი გაშიშვლებული უნდა მდგარიყო ყინვაში მანამდე, სანამ დამნაშავე არ აღიარებდა ჩადენილ საქციელს. რიგიდან გამოვიდა გრიგოლი გერმანელებს უნდოდათ, რომ ძაღლებს დაეგლიჯათ, მაგრამ ცხოველები მას არ მიეკარენ. მაშინ [[ბენზინი]] გადაასხეს და დაწვეს. მესამე ვერსია, რომელიც მკვლევრებს ყველაზე ნაკლებად დამაჯერებლად მიაჩნიათ, დაკავშირებულია მაუთჰაუზენის საკონცენტრაციო ბანაკთან, სადაც გრიგოლი პავიაკიდან უნდა გადაეყვანათ.
+არსებობს გრიგოლის გარდაცვალების სამი ვერსია. ერთის მიხედვით, ის მოკლეს გაზის კამერაში, რომელშიც საკუთარი ნებით შევიდა მრავალშვილიანი ებრაელის ნაცვლად. მეორე ვერსიით, გერმზნელი ოფიცრის მკვლელობისთვის (ან პურის ქურდობისთვის) ყველა პატიმარი გაშიშვლებული უნდა მდგარიყო ყინვაში მანამდე, სანამ დამნაშავე არ აღიარებდა ჩადენილ საქციელს. რიგიდან გამოვიდა გრიგოლი გერმანელებს უნდოდათ, რომ ძაღლებს დაეგლიჯათ, მაგრამ ცხოველები მას არ მიეკარენ. მაშინ [[ბენზინი]] გადაასხეს და დაწვეს. მესამე ვერსია, რომელიც მკვლევრებს ყველაზე ნაკლებად დამაჯერებლად მიაჩნიათ, დაკავშირებულია მაუთჰაუზენის საკონცენტრაციო ბანაკთან, სადაც გრიგოლი პავიაკიდან უნდა გადაეყვანათ.
 წ. 11 დეკემბერს ვარშავის სამიტროპოლიტოს დიაკონმა გიორგიმ ოსვენციმის კომენდანტის დეპეშა მიიღო გრიგოლის გარდაცვალების შესახებ. ვარშავის მართლმადიდებელმა სამიტროპოლიტომ 15 დეკემბერს კომენდანტს გაუგზავნა თხოვნა, შეეტყობინებინათ მისი გარდაცვალების მიზეზი, თარიღი და გადაეცათ ურნა მისი ნეშტით. ოსვენციმიდან მოვიდა პასუხი, რომ გრიგოლი გარდაიცვალა ბანაკში, 1942 წ. დეკემბერს. წამებულის ნეშტს ვერ მიაკვლიეს.

@@ ხაზი 30: / ხაზი 30: @@
 წლის 18 აპრილს, ლონდონის წმ. სოფიის ბერძნულ საკათედრო ტაძარში ბერად აღიკვეცა, ხოლო 19 აპრილს მისი დიაკვნად ხელდასხმა მოხდა. 25 მაისს პარიზში, წმ. სტეფანე პირველწამებულის ბერძნულ ტაძარში, მღვდლად ეკურთხა და წმ. ნინოს ქართული ეკლესიის წინამძღვრად დაინიშნა, სადაც 31 მაისს პირველი წირვა ჩაატარა.
-წ. გრიგოლმა პარიზში ქართულ ენაზე დააფუძნა სამეცნიერო ჟურნალი „ჯვარი ვაზისა“, სადაც თავის სტატიებსაც აქვეყნებდა წერილები ჩვენი წარსული ცხოვრებიდან: წმ. გიორგი ქართველი ხალხის შემოქმედებაში: ქართველთა კერპთაყვანისმცემლობის შესახებ // 1932, №2., XVIII ს-ის იოანე ნათლისმცემლის მონასტრის ქრონიკა // 1934, №4 და სხვ.).
+წელს გრიგოლმა პარიზში ქართულ ენაზე დააფუძნა სამეცნიერო ჟურნალი „ჯვარი ვაზისა“, სადაც თავის სტატიებსაც აქვეყნებდა წერილები ჩვენი წარსული ცხოვრებიდან: წმ. გიორგი ქართველი ხალხის შემოქმედებაში: ქართველთა კერპთაყვანისმცემლობის შესახებ // 1932, №2., XVIII ს-ის იოანე ნათლისმცემლის მონასტრის ქრონიკა // 1934, №4 და სხვ.).
 წელს ვარშავისა და სრულიად პოლონეთის მიტროპ. დიონისე ვალედინსკის მიწვევით, გრიგოლი ვარშავის უნივერსიტეტის მართლმადიდებელი თეოლოგიის ფაკულტეტის პატროლოგიის პროფესორი და კათედრის ხელმძღვანელი გახდა. 1933 წლის 7 დეკემბერს მან ვარშავის უნივერსიტეტში წაიკითხა პირველი ლექცია „პატროლოგიის ცნება, მისი მიზანი და მეთოდები მართლმადიდებელ ღვთისმეტყველებაში“. ვარშავაში გრიგოლი მსახურობდა წმ. მარიამ მაგდალინელის ეკლესიაში. 1934 წ. 8 მაისს მიტროპოლიტმა დიონისემ ის მიტრით დააჯილდოვა.
 წლის 5 იანვარს ლონდონის წმ. სოფიის საკათედრო ტაძარში გრიგოლს არქიმანდრიტის პატივი მიენიჭა. ამ პერიოდიდან იწყება მისი მოგზაურობა მსოფლიოს სხვადასხვა ქვეყანაში მიმოფანტული ქართული სიძველეების მოსაძიებლად და შესასყიდად. ამ სამეცნიერო მივლინებებს იგი საკუთარი ხელფასიდან დანაზოგი თანხით აფინანსებდა.
-'''აქედან გავაკეთო
-'''პარალელურად, მეორე მსოფლიო ომის დაწყებამდე, გრიგოლი კვლავ მოძღვრავდა პარიზის წმ. ნინოს ეკლესიის მრევლს. იგი ლექციებს კითხულობდა ქართული კულტურის შესახებ. 1932 წ. ნოემბერში იაგელონის უნ-ტის (კრაკოვი) სტუდენტებისთვის მან წაიკითხა ლექცია „საქართველოს სულიერი და მატერიალური კულტურა“, შეისწავლა თავად ჩარტორისკების საბიბლიოთეკო კოლექციების ძველქართული ხელნაწერები და შეადგინა მათი პირველი კატალოგი და აღწერილობა. შემდეგ წელს ლექციები წაიკითხა სორბონასა და დუბლინში.
+პარალელურად, მეორე მსოფლიო ომის დაწყებამდე, გრიგოლი კვლავ მოძღვრავდა პარიზის წმ. ნინოს ეკლესიის მრევლს. იგი ლექციებს კითხულობდა ქართული კულტურის შესახებ. 1932 წლის ნოემბერში იაგელონის უნივერსიტეტის (კრაკოვი) სტუდენტებისთვის მან წაიკითხა ლექცია „საქართველოს სულიერი და მატერიალური კულტურა“, შეისწავლა თავად ჩარტორისკების საბიბლიოთეკო კოლექციების ძველქართული ხელნაწერები და შეადგინა მათი პირველი კატალოგი და აღწერილობა. შემდეგ წელს ლექციები წაიკითხა სორბონასა და დუბლინში.
-წ. გ-მა სამეცნ. ექსპედიცია მოაწყო რუმინეთსა და ბულგარეთში (Die Einflusse der georgischen Kultur auf die Kultur der Balkanvolker: Eindrucke von einer Reise durch Rumanien, Griechenland und Bulgarian // Der Orient. 1936. Bd. 18. H. 1. S. 1-9; Udzial Gruzji w dziejach kultury duchowej na Balkanach // Wschood-Orient. 1936. T. 7. Zesz. 1. S. 56-64; Georgian Influences on the Cultures of the Balkan Peoples // Geogrica. L. 1936. T. 1. N2/3. P. 14-23), 1936 ათონის მთაზე, წმ. მიწასა და სირიაში (Zdziennika podrozy po Ziemii Swietej i Syrii: 5.VII-28. IX.1936) // Polska Stronica Slowa. 1938. 30 janv. Zesz. 5/6. S. 6-7. 13 fev. Zesz. 7/8. S.4-6; 27 fev. Zesz. 9. S. 6-7. 27 mr. Zesz.. 12/13. S. 5-7; 10 apr. Zesz. 14/15. S. 5-6; 24 apr. Zesz. 16/17. S. 7-8; 6 maj. Zesz. 18/19. S. 6-8), 1937 წ. იტალიასა და ავსტრიაში.
-აღნიშნული ექსპედიციების დროს გ-მა ქართული კულტურის არაერთ ნიმუშს მიაგნო. განსაკუთრებით ფასეული იყო XI ს-ში მოღვაწე ბიზანტ. დიდი დომესტიკოსის – გრიგოლ ბაკურიანის ძის მიერ დაარსებული პეტრიწონის (ამჟ. ბაჩკოვოს) მონასტრის ტიპიკონის ქართული ხელნაწერის აღმოჩენა სოფიის საჯარო ბიბლიოთეკაში; დიდი მოწამეების - ანტონის, იოანესა და ევსტათის წამების ბერძნ. ვერსიის მიგნება ათონის მთაზე.
+წელს გრიგოლმა სამეცნიერო ექსპედიცია მოაწყო რუმინეთსა და ბულგარეთში (Die Einflusse der georgischen Kultur auf die Kultur der Balkanvolker: Eindrucke von einer Reise durch Rumanien, Griechenland und Bulgarian // Der Orient. 1936. Bd. 18. H. 1. S. 1-9; Udzial Gruzji w dziejach kultury duchowej na Balkanach // Wschood-Orient. 1936. T. 7. Zesz. 1. S. 56-64; Georgian Influences on the Cultures of the Balkan Peoples // Geogrica. L. 1936. T. 1. N2/3. P. 14-23), 1936 ათონის მთაზე, წმ. მიწასა და სირიაში (Zdziennika podrozy po Ziemii Swietej i Syrii: 5.VII-28. IX.1936) // Polska Stronica Slowa. 1938. 30 janv. Zesz. 5/6. S. 6-7. 13 fev. Zesz. 7/8. S.4-6; 27 fev. Zesz. 9. S. 6-7. 27 mr. Zesz.. 12/13. S. 5-7; 10 apr. Zesz. 14/15. S. 5-6; 24 apr. Zesz. 16/17. S. 7-8; 6 maj. Zesz. 18/19. S. 6-8), 1937 წ. იტალიასა და ავსტრიაში.
-წმ. მიწაზე მოგზაურობის „მოგონებები“ გ-მა პოლონურ ჟურნალ „სლოვოში“ გამოაქვეყნა, სადაც დოკუმენტური სიზუსტით წარმოაჩინა ქართველთა მოღვაწეობა წმ. მიწაზე V-XIX სს-ში. გარდა ამისა, მან ლაიფციგის უნ-ტის ბიბლიოთეკაში აღმოაჩინა იერუსალიმის ჯვრის მონასტრის აღაპების ე. წ. „ტიშენდორფისეული“ ნუსხა. გ. იყო ვარშავის სამეცნ. საზოგადოების აღმოსავლეთის კომისიისა და რამდენიმე სხვა პოლონური და საერთაშ. ორგა- ნიზაციის წევრი.
-წ., როდესაც მთელ მსოფლიოში ფართოდ აღინიშნებოდა შოთა რუსთაველის „ვეფხისტყაოსნის“ 750 წლის იუბილე, გ-მა ამ ღირსშესანიშნავ თარიღს ერთბაშად სამი ნაშრომი უძღვნა და ვარშავაში გამართულ საერთაშ. კონფერენციაზე მოხსენებაც წაიკითხა.
+აღნიშნული ექსპედიციების დროს გრიგოლმა ქართული კულტურის არაერთ ნიმუშს მიაგნო. განსაკუთრებით ფასეული იყო XI საუკუნეში მოღვაწე ბიზანტიის დიდი დომესტიკოსის – გრიგოლ ბაკურიანის ძის მიერ დაარსებული პეტრიწონის (ამჟ. ბაჩკოვოს) მონასტრის ტიპიკონის ქართული ხელნაწერის აღმოჩენა სოფიის საჯარო ბიბლიოთეკაში; დიდი მოწამეების - ანტონის, იოანესა და ევსტათის წამების ბერძნული ვერსიის მიგნება ათონის მთაზე.
-მიტროპოლიტმა დიონისემ, როგორც ვარშავის უნ-ტის მართლმადიდებელი თეოლოგიის განყოფილების ხელმძღვანელმა, ორჯერ დააყენა გ-ის კანდიდატურა ექსტრაორდინარული პროფესორის წოდების მინიჭების თაობაზე, მაგრამ უნ-ტის საერო ხელმძღვანელობა უარყოფდა ამ წინადადებას. გ. მიტროპოლიტ დიონისეს უახლოესი თანაშემწე და მრჩეველი გახდა, რ-საც მისი ეპისკოპოსად ხელდასხმა სურდა.
 გრიგოლი ქართულ, ფრანგულ, ინგლისურ, გერმანულ და პოლონურ ენებზე გამოქვეყნებული 70-ზე მეტი სამეცნიერო ნაშრომის ავტორი იყო. მას ეკუთვნის არაერთი გამოკვლევა ლიტურგიკაში, ბიზანტიურ ქართულ, იერუსალიმურ ღვთისმსახურებაზე, ეკლესიის ძველ ისტორიასა და [[მონაზვნობა]]ზე, [[პატროლოგია]]ზე, ძველ ქართულ ლიტერატურასა და ხელნაწერთა ისტორიაზე. გრიგოლს მართლმადიდებელი, პროტესტანტი და კათოლიკე მკვლევართა მასალების გამოყენებით სურდა პატროლოგიის სახელმძღვანელოს დაწერა.

@@ ხაზი 20: / ხაზი 20: @@
 წ. აპრილში გრიგოლს დაენიშნა ერთწლიანი სტიპენდია ინგლისში, სადაც შეისწავლა ბრიტანეთის მუზეუმსა და [[ოქსფორდის ბოდლეს ბიბლიოთეკაში დაცული ქართული ხელნაწერები|ოქსფორდის უნივერსიტეტის ბიბლიოთეკაში დაცული ქართული ხელნაწერები]]. 1928 წ., მუშაობა დაიწყო ბონის უნივერსიტეტში, ჯერ ქართული და სომხური ენების ლექტორად, ხოლო შემდეგ ქართულ-სომხური ფილოლოგიის პრივატ-დოცენტად.
-წ. ლოზანაში გამართულ კონფერენციაზე გრიგოლი [[საქართველოს მართლმადიდებელი ეკლესია|საქართველოს ეკლესიის]] წარმომადგენლად მიიწვიეს; 1928 წ. ბონში ორიენტალისტთა შეკრებაზე მისი მოხსენების შემდეგ გამოიტანეს რეზოლუცია ქართული ლიტერტურული მემკვიდრეობის მნიშვნელობისა და გერმანიის უნივერსიტეტებში მისი სწავლების აუცილებლობის შესახებ. 1930 წ. მონაწილეობა მიიღო ვენაში ჩატარებულ საერთაშორისო კონფერენციაში, საიდანაც ის გრაცში გაემგზავრა და ადგილობრივ [[გრაცის უნივერსიტეტის ბიბლიოთეკაში დაცული ქართული ხელნაწერები|ბიბლიოთეკაში დაცულ ქართულ ხელნაწერებს]] გაეცნო. იმავე წელს გრიგოლიმა გამოაქვეყნა ნაშრომები: „Die Probleme der georgischen Evangelienuberset- zung“ //ZNW.1930. Bd. 29. H. 3-4. S. 304-309 (ქართული სახარების თარგმანების პრობლემები); „Der Heilige Georg im Leben und in der Frommigkeit des georgischen Volkes: ein religions-geschichtli- cher»// Der Orient. 1930. Bd. 12. H. 2. S. 45-52 ([[წმინდა გიორგი|წმ. გიორგი]] ქართველი ხალხის ცხოვრებასა და რწმენა-წარმოდგენებში), „Das Monchtum in der orientalischen Kirche“// Ibid. H. 3. S. 85-89 (ბერმონაზვნობა აღმოსავლურ ეკლესიაში); „Das Monchtum in der georgischen Kirche“// Ibid. H. 6. S. 178-182 (ბერმონაზვნობა ქართულ ეკლესიაში).
+წ. ლოზანაში გამართულ კონფერენციაზე გრიგოლი [[საქართველოს მართლმადიდებელი ეკლესია|საქართველოს ეკლესიის]] წარმომადგენლად მიიწვიეს; 1928 წ. ბონში ორიენტალისტთა შეკრებაზე მისი მოხსენების შემდეგ გამოიტანეს რეზოლუცია ქართული ლიტერტურული მემკვიდრეობის მნიშვნელობისა და გერმანიის უნივერსიტეტებში მისი სწავლების აუცილებლობის შესახებ. 1930 წ. მონაწილეობა მიიღო ვენაში ჩატარებულ საერთაშორისო კონფერენციაში, საიდანაც ის გრაცში გაემგზავრა და ადგილობრივ [[გრაცის უნივერსიტეტის ბიბლიოთეკაში დაცული ქართული ხელნაწერები|ბიბლიოთეკაში დაცულ ქართულ ხელნაწერებს]] გაეცნო.
 გრიგოლს სამშობლოში დაბრუნების რამდენიმე წარუმატებელი მცდელობა ჰქონდა. 1921 წ. მას შემდეგ რაც საბჭოთს საკონსულოში პასპორტი ჩამოართვეს, ის ლტოლვილის საბუთებით სარგებლობდა. 1926 წ. მან კიდევ ერთხელ მიმართა განცხადებით საბჭოთს საკონსულოს, რათა მისთვის საქართველოში დაბრუნების უფლება მიეცათ, მაგრამ უარი მიიღო.
 6. მისი თაოსნობით პარიზში წმ. ნინოს ეკლესია დაარსდა, რომელიც ქართველ ემიგრანტთა თავშეყრის ცენტრად იქცა.
 გრიგოლი ქართულ, ფრანგულ, ინგლისურ, გერმანულ და პოლონურ ენებზე გამოქვეყნებული 70-ზე მეტი სამეცნიერო ნაშრომის ავტორი იყო. მას ეკუთვნის არაერთი გამოკვლევა ლიტურგიკაში, ბიზანტიურ ქართულ, იერუსალიმურ ღვთისმსახურებაზე, ეკლესიის ძველ ისტორიასა და [[მონაზვნობა]]ზე, [[პატროლოგია]]ზე, ძველ ქართულ ლიტერატურასა და ხელნაწერთა ისტორიაზე. გრიგოლს მართლმადიდებელი, პროტესტანტი და კათოლიკე მკვლევართა მასალების გამოყენებით სურდა პატროლოგიის სახელმძღვანელოს დაწერა.

←წინა ვერსია		08:14, 17 მარტი 2022-ის ვერსია
ხაზი 31:		ხაზი 31:
	[[კატეგორია:მოწამეები]]		[[კატეგორია:მოწამეები]]
	[[კატეგორია:სასულიერო პირები]]		[[კატეგორია:სასულიერო პირები]]
		+	[[კატეგორია:ფერაძეები]]

@@ ხაზი 8: / ხაზი 8: @@
-წელს გრიგოლი [[ბერი|ბერად]] აღიკვეცა, მღვდელ-მონაზვნის ხარისხიც მიიღო, დააარსა პარიზის ქართული [[ეკლესია]] წმ. ნინოს სახელზე და დაინიშნა ამ  ტაძრის მოძღვრად. სადაც წარმოთქვა პირველი ქადაგება ქართულ მართლმადიდებლურ წირვაზე.
+წელს გრიგოლი [[ბერი|ბერად]] აღიკვეცა, [[მღვდელი|მღვდელ]]-მონაზვნის ხარისხიც მიიღო, დააარსა პარიზის ქართული [[ეკლესია]] წმ. ნინოს სახელზე და დაინიშნა ამ  ტაძრის მოძღვრად. სადაც წარმოთქვა პირველი ქადაგება ქართულ მართლმადიდებლურ წირვაზე.
 წლიდან მის ცხოვრებაში ახალი პერიოდი დაიწყო - აირჩიეს მართლმადიდებლური სასულიერო სკოლის პროფესორად ვარშავაში.
@@ ხაზი 23: / ხაზი 23: @@
 მღვდელ-მოწამე გრიგოლი წმიდანად იქნა შერაცხილი 1995 წ. 19 სექტემბერს და მისი ხსენების დღედ დადგინდა 13 სექტემბერი (ახ.სტილით).
 == წყარო ==

←წინა ვერსია		13:15, 12 აპრილი 2018-ის ვერსია
ხაზი 33:		ხაზი 33:
	[[კატეგორია:ქართველი წმინდანები]]		[[კატეგორია:ქართველი წმინდანები]]
	[[კატეგორია:მოწამეები]]		[[კატეგორია:მოწამეები]]
		+	[[კატეგორია:სასულიერო პირები]]

←წინა ვერსია		05:48, 16 აგვისტო 2017-ის ვერსია
ხაზი 1:		ხაზი 1:
		+	[[ფაილი:Grigol Peradze 2.jpg\|thumb\|200პქ\|გრიგოლ ფერაძე]]
	'''წმ. მოწამე გრიგოლ ფერაძე''' - მამა გრიგოლი დაიბადა 1899 წლის 31 აგვისტოს სოფ. ბაკურციხეში (სიღნაღის მაზრა). 1913 წელს მან დაამთავრა [[თბილისი\|თბილისის]] სასულიერო სასწავლებელი და სწავლა გააგრძელა თბილისის უნივერსიტეტის სიბრძნისმეტყველების ფაკულტეტზე.		'''წმ. მოწამე გრიგოლ ფერაძე''' - მამა გრიგოლი დაიბადა 1899 წლის 31 აგვისტოს სოფ. ბაკურციხეში (სიღნაღის მაზრა). 1913 წელს მან დაამთავრა [[თბილისი\|თბილისის]] სასულიერო სასწავლებელი და სწავლა გააგრძელა თბილისის უნივერსიტეტის სიბრძნისმეტყველების ფაკულტეტზე.