https://www.nplg.gov.ge/wikidict/index.php?action=history&feed=atom&title=%E1%83%A4%E1%83%9D%E1%83%95%E1%83%98%E1%83%A1%E1%83%A2%E1%83%94%E1%83%91%E1%83%98 2026-04-27T19:12:39Z ამ გვერდის შესწორებათა ისტორია ვიკიში MediaWiki 1.19.24 https://www.nplg.gov.ge/wikidict/index.php?title=%E1%83%A4%E1%83%9D%E1%83%95%E1%83%98%E1%83%A1%E1%83%A2%E1%83%94%E1%83%91%E1%83%98&diff=138004&oldid=prev 2022-02-01T12:40:34Z

<p></p> <table class='diff diff-contentalign-left'> <col class='diff-marker' /> <col class='diff-content' /> <col class='diff-marker' /> <col class='diff-content' /> <tr valign='top'> <td colspan='2' style="background-color: white; color:black;">←წინა ვერსია</td> <td colspan='2' style="background-color: white; color:black;">12:40, 1 თებერვალი 2022-ის ვერსია</td> </tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno">ხაზი 10:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">ხაზი 10:</td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>[[ფაილი:Joy-of-life.jpg|thumb|250პქ|ანრი მატისი. Le bonheur de vivre&#160; (სიცოცხლის სიტკბოებანი),&#160; 1905-1906; ზეთი, ტილო, 1.74X2.38 მ. ბარნსის ფონდი, მერიონი, პენსილვანია ]]</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>[[ფაილი:Joy-of-life.jpg|thumb|250პქ|ანრი მატისი. Le bonheur de vivre&#160; (სიცოცხლის სიტკბოებანი),&#160; 1905-1906; ზეთი, ტილო, 1.74X2.38 მ. ბარნსის ფონდი, მერიონი, პენსილვანია ]]</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>−</td><td style="background: #ffa; color:black; font-size: smaller;"><div>იმავე წელს, მატისმა დაიწყო მუშაობა ტილოზე LE BONHEUR DE VIVRE (სიცოცხლის სიტკბოებანი). დიდი, პასტორალური პეიზაჟი ოქროს ხანას ასახავს — წინა პლანზე წამოწოლილი შიშველი ფიგურა ფლეიტაზე უკრავს, სურათის მარჯვენა, შუა ნაწილში თხებს მწყემსავს მეორე დამკვრელი, ერთმანეთს ეხუტებიან წინა პლანზე გამოსახული საყვარლები, სხვები კი მხიარულად ცეკვავენ სიშორეში. იმავე წელს შექმნილი, სეზანის დიდი მობანავეების მსგავსად, Le bonheur de vivre&#160; მასშტაბითა და თემით აკადემიური ტიპის ნამუშევარია, თუმცა ავანგარდულია სხვა მრავალი თვალსაზრისით — განსაკუთრებით, &quot;დაბრტყელებული&quot; ფიგურებით, მათ შორის არსებული სივრცითი კავშირის დამახინჯებით. მატისმა ხაზი გაუსვა ფერის ექსპრესიას, ხალხური ხელივნებისთვის ტრადიციულ, დაუმუშავებელ ფორმებსა და მკაფიო კონტურებს. შესაძლოა, წარსულში მხატვრები თავის გრძნობებს ფიგურათა პოზებისა და სახის გამომეტყველების მეშვეობით გამოხატავდნენ, მაგრამ ახლა... &quot;მთელი ჩემი სურათი ექსპრესიულია. ადგილი, რომელსაც ფიგურები ან საგნები იკავებს, მათ გარშემო არსებული ცარიელი სივრცეები, პროპორციები, ყველაფერი თავის როლს თამაშობს... ფერის უმთავრესი მიზანი ექსპრესიის გადმოცემა უნდა იყოს, იმდენად რამდენადაც ეს შესაძლებელია&quot; — წერდა მხატვარი. &#160;</div></td><td class='diff-marker'>+</td><td style="background: #cfc; color:black; font-size: smaller;"><div>იმავე წელს, მატისმა დაიწყო მუშაობა ტილოზე LE BONHEUR DE VIVRE (სიცოცხლის სიტკბოებანი). დიდი, პასტორალური პეიზაჟი ოქროს ხანას ასახავს — წინა პლანზე წამოწოლილი შიშველი ფიგურა ფლეიტაზე უკრავს, სურათის მარჯვენა, შუა ნაწილში თხებს მწყემსავს მეორე დამკვრელი, ერთმანეთს ეხუტებიან წინა პლანზე გამოსახული საყვარლები, სხვები კი მხიარულად ცეკვავენ სიშორეში. იმავე წელს შექმნილი, სეზანის დიდი მობანავეების მსგავსად, Le bonheur de vivre&#160; მასშტაბითა და თემით აკადემიური ტიპის ნამუშევარია, თუმცა ავანგარდულია სხვა მრავალი თვალსაზრისით — განსაკუთრებით, &quot;დაბრტყელებული&quot; ფიგურებით, მათ შორის არსებული სივრცითი კავშირის დამახინჯებით. მატისმა ხაზი გაუსვა ფერის ექსპრესიას, ხალხური ხელივნებისთვის ტრადიციულ, დაუმუშავებელ ფორმებსა და მკაფიო კონტურებს. შესაძლოა, წარსულში მხატვრები თავის გრძნობებს ფიგურათა პოზებისა და სახის გამომეტყველების მეშვეობით გამოხატავდნენ, მაგრამ ახლა... &quot;მთელი ჩემი სურათი ექსპრესიულია. ადგილი, რომელსაც ფიგურები ან საგნები იკავებს, მათ გარშემო არსებული ცარიელი სივრცეები, პროპორციები, ყველაფერი თავის როლს თამაშობს... ფერის უმთავრესი მიზანი ექსპრესიის გადმოცემა უნდა იყოს, იმდენად რამდენადაც ეს შესაძლებელია&quot; — წერდა <ins class="diffchange diffchange-inline">[[</ins>მხატვარი<ins class="diffchange diffchange-inline">]]</ins>. &#160;</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>==წყარო==</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>==წყარო==</div></td></tr> </table>

Tkenchoshvili https://www.nplg.gov.ge/wikidict/index.php?title=%E1%83%A4%E1%83%9D%E1%83%95%E1%83%98%E1%83%A1%E1%83%A2%E1%83%94%E1%83%91%E1%83%98&diff=130319&oldid=prev 2021-11-02T10:45:26Z

<p></p> <table class='diff diff-contentalign-left'> <col class='diff-marker' /> <col class='diff-content' /> <col class='diff-marker' /> <col class='diff-content' /> <tr valign='top'> <td colspan='2' style="background-color: white; color:black;">←წინა ვერსია</td> <td colspan='2' style="background-color: white; color:black;">10:45, 2 ნოემბერი 2021-ის ვერსია</td> </tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno">ხაზი 7:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">ხაზი 7:</td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>დერენისა და მატისის მიერ, 1905 წელს, საფრანგეთის ხმელთაშუა ზღვის საპორტო ქალაქ კოლიურში შექმნილი სურათები პირველი უმნიშვნელოვანესი [[ფოვიზმი|ფოვისტური]] ნამუშევრებია. სურათში მთები კოლიურში დერენმა სუფთა პიგმენტის მოკლე, ფართე მონასმები გამოიყენა. მთების გრეხილებზე ერთმანეთს ლურჯისა და ნარინჯისფრის ტონები შეუპირისპირა, ხეების გამოსახულებებში კი მწვანე და წითელი გააერთიანა, რითიც კიდევ უფრო გაამძაფრა ფერთა ინტენსიურობა. მან ნახევრადბუნებრივი ფერების მთელი სპექტრი შეარჩია — ხეები და ბალახი მწვანეა, ხის ღეროები — თითქმის ყავისფერი. სურათი პეიზაჟად შეიცნობა, თუმცა იმავდროულად, მხატვრის ერთგვარ ფერწერულ სავარჯიშოდაც შეიძლება იყოს მიჩნეული. კაშკაშა ფერთა ერთგვაროვნება სივრცითი პერსპექტივის ნებისმიერ შესაძლო ეფექტს ამცირებს. შედეგად, მნახველები აცნობიერებენ, რომ ისინი ფერწერით დაფარული ტილოს ბრტყელ ზედაპირს უყურებენ და არა ბუნების ილუზიონისტურ გამოსახულებას. ფერის ფეთქებად ბუნებასთან ერთად, ფერწერასა და გამოსახულებას შორის არსებული ასეთი დაპირისპირება, ვიზუალურ ენერგიას გამოიმუშავებს, რომელიც პოზიტიურად იფრქვევა სურათიდან. დერენი თავის ფერთა გამას &quot;დინამიტის ჩხირებს&quot;&#160; უწოდებდა, დამატებითი ტონების მკვეთრ შეპირისპირებას კი &quot;გააზრებულ დისჰარმონიას&quot;. &#160;</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>დერენისა და მატისის მიერ, 1905 წელს, საფრანგეთის ხმელთაშუა ზღვის საპორტო ქალაქ კოლიურში შექმნილი სურათები პირველი უმნიშვნელოვანესი [[ფოვიზმი|ფოვისტური]] ნამუშევრებია. სურათში მთები კოლიურში დერენმა სუფთა პიგმენტის მოკლე, ფართე მონასმები გამოიყენა. მთების გრეხილებზე ერთმანეთს ლურჯისა და ნარინჯისფრის ტონები შეუპირისპირა, ხეების გამოსახულებებში კი მწვანე და წითელი გააერთიანა, რითიც კიდევ უფრო გაამძაფრა ფერთა ინტენსიურობა. მან ნახევრადბუნებრივი ფერების მთელი სპექტრი შეარჩია — ხეები და ბალახი მწვანეა, ხის ღეროები — თითქმის ყავისფერი. სურათი პეიზაჟად შეიცნობა, თუმცა იმავდროულად, მხატვრის ერთგვარ ფერწერულ სავარჯიშოდაც შეიძლება იყოს მიჩნეული. კაშკაშა ფერთა ერთგვაროვნება სივრცითი პერსპექტივის ნებისმიერ შესაძლო ეფექტს ამცირებს. შედეგად, მნახველები აცნობიერებენ, რომ ისინი ფერწერით დაფარული ტილოს ბრტყელ ზედაპირს უყურებენ და არა ბუნების ილუზიონისტურ გამოსახულებას. ფერის ფეთქებად ბუნებასთან ერთად, ფერწერასა და გამოსახულებას შორის არსებული ასეთი დაპირისპირება, ვიზუალურ ენერგიას გამოიმუშავებს, რომელიც პოზიტიურად იფრქვევა სურათიდან. დერენი თავის ფერთა გამას &quot;დინამიტის ჩხირებს&quot;&#160; უწოდებდა, დამატებითი ტონების მკვეთრ შეპირისპირებას კი &quot;გააზრებულ დისჰარმონიას&quot;. &#160;</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>−</td><td style="background: #ffa; color:black; font-size: smaller;"><div>&quot;გააზრებული დისჰარმონიით&quot; მატისიც იყო გატაცებული. ამას მოწმობს შემოდგომის სალონში, 1905 წელს წარმოდგენილი ნამუშევარი ქალი ქუდით, რომელიც საკამათო აღმოჩნდა მსუყე ლაქებად, თითქოს შემთხვევითად დადებული, არაბუნებრივი ფერებისა და წერის ფართო, უხეში მანერის გამო. ქალბატონს, რომელიც სხვა შემთხვევაში, <del class="diffchange diffchange-inline">პორტრეტის </del>ჩვეულებრივი ობიექტი იქნებოდა, სქელი მწვანე ზოლები დაუყვება შუბლსა და ცხვირზე. ატეხილი ხმაურის მიუხედავად, ეს ნამუშევარი ავანგარდული ხელოვნების უდიდეს მფარველებად ცნობილმა, ამერიკელმა და- ძმამ, ჰერტრუდა და ლიო სტაინებმა შეიძინეს 1905 წელს. &#160;</div></td><td class='diff-marker'>+</td><td style="background: #cfc; color:black; font-size: smaller;"><div>&quot;გააზრებული დისჰარმონიით&quot; მატისიც იყო გატაცებული. ამას მოწმობს შემოდგომის სალონში, 1905 წელს წარმოდგენილი ნამუშევარი ქალი ქუდით, რომელიც საკამათო აღმოჩნდა მსუყე ლაქებად, თითქოს შემთხვევითად დადებული, არაბუნებრივი ფერებისა და წერის ფართო, უხეში მანერის გამო. ქალბატონს, რომელიც სხვა შემთხვევაში, <ins class="diffchange diffchange-inline">[[პორტრეტი]]ს </ins>ჩვეულებრივი ობიექტი იქნებოდა, სქელი მწვანე ზოლები დაუყვება შუბლსა და ცხვირზე. ატეხილი ხმაურის მიუხედავად, ეს ნამუშევარი ავანგარდული ხელოვნების უდიდეს მფარველებად ცნობილმა, ამერიკელმა და- ძმამ, ჰერტრუდა და ლიო სტაინებმა შეიძინეს 1905 წელს. &#160;</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>[[ფაილი:Joy-of-life.jpg|thumb|250პქ|ანრი მატისი. Le bonheur de vivre&#160; (სიცოცხლის სიტკბოებანი),&#160; 1905-1906; ზეთი, ტილო, 1.74X2.38 მ. ბარნსის ფონდი, მერიონი, პენსილვანია ]]</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>[[ფაილი:Joy-of-life.jpg|thumb|250პქ|ანრი მატისი. Le bonheur de vivre&#160; (სიცოცხლის სიტკბოებანი),&#160; 1905-1906; ზეთი, ტილო, 1.74X2.38 მ. ბარნსის ფონდი, მერიონი, პენსილვანია ]]</div></td></tr> </table>

Tkenchoshvili https://www.nplg.gov.ge/wikidict/index.php?title=%E1%83%A4%E1%83%9D%E1%83%95%E1%83%98%E1%83%A1%E1%83%A2%E1%83%94%E1%83%91%E1%83%98&diff=125932&oldid=prev 2021-08-12T12:02:30Z

<p></p> <table class='diff diff-contentalign-left'> <col class='diff-marker' /> <col class='diff-content' /> <col class='diff-marker' /> <col class='diff-content' /> <tr valign='top'> <td colspan='2' style="background-color: white; color:black;">←წინა ვერსია</td> <td colspan='2' style="background-color: white; color:black;">12:02, 12 აგვისტო 2021-ის ვერსია</td> </tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno">ხაზი 1:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">ხაზი 1:</td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>[[ფაილი:Derain colliure.jpg|thumb|250პქ|ანდრე დერენი.მთები კოლიურში,&#160; 1905; ზეთი, ტილო, 81.5X100 სმ. ხელოვნების ეროვნული გალერეა, ვაშინგტონი, კოლუმბიის ოლქი. ჯონ ჰეი უითნის კოლექცია]]</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>[[ფაილი:Derain colliure.jpg|thumb|250პქ|ანდრე დერენი.მთები კოლიურში,&#160; 1905; ზეთი, ტილო, 81.5X100 სმ. ხელოვნების ეროვნული გალერეა, ვაშინგტონი, კოლუმბიის ოლქი. ჯონ ჰეი უითნის კოლექცია]]</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>−</td><td style="background: #ffa; color:black; font-size: smaller;"><div>'''ფოვისტები: ფერის ველური მხეცები''' – [[საფრანგეთი|საფრანგეთში]] ჯერ კიდევ მოქმედებდა სალონის სისტემა, მაგრამ გაჩნდნენ ხელოვანები, რომლებიც უკმაყოფილონი იყვნენ მისი კონსერვატულობით. ამ ჯგუფმა, რომელშიც ანდრე დერენი (André Derain, 1880-1954), ანრი მატისი (Henri Matisse, 1869-1954), ჟორჟ რუო (Georges Rouailt, 1871-1958) და ალბერ მარკე (Albert Marquet, 1875-1947) შედიოდნენ, 1903 წელს ალტერნატიული, &quot;შემოდგომის სალონის&quot; (Salon d’Automne) სახელით ცნობილი გამოფენა მოაწყო, რომელიც ოფიციალური სალონისგან განსხვავებით, გაზაფხულის ნაცვლად, შემოდგომაზე მართავდა ექსპოზიციას. &#160;</div></td><td class='diff-marker'>+</td><td style="background: #cfc; color:black; font-size: smaller;"><div>'''ფოვისტები: ფერის ველური მხეცები''' – [[საფრანგეთი|საფრანგეთში]] ჯერ კიდევ მოქმედებდა სალონის სისტემა, მაგრამ გაჩნდნენ ხელოვანები, რომლებიც უკმაყოფილონი იყვნენ მისი კონსერვატულობით. ამ ჯგუფმა, რომელშიც ანდრე დერენი (André Derain, 1880-1954), ანრი მატისი (Henri Matisse, 1869-1954), ჟორჟ რუო (Georges Rouailt, 1871-1958) და ალბერ მარკე (Albert Marquet, 1875-1947) შედიოდნენ, 1903 წელს ალტერნატიული, &quot;შემოდგომის სალონის&quot; (Salon d’Automne) სახელით ცნობილი <ins class="diffchange diffchange-inline">[[</ins>გამოფენა<ins class="diffchange diffchange-inline">]] </ins>მოაწყო, რომელიც ოფიციალური სალონისგან განსხვავებით, გაზაფხულის ნაცვლად, შემოდგომაზე მართავდა ექსპოზიციას. &#160;</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>&quot;შემოდგომის სალონი&quot;, რომელმაც [[I მსოფლიო ომი 1914–18|I მსოფლიო ომის]] დამთავრებამდე იარსება, ემიჯნებოდა ოფიციალურ სალონს და ავანგარდული ხელოვნებისადმი ჟიურის მეტ გახსნილობას ჰპირდებოდა საზოგადოებას. XX საუკუნის პირველი მნიშვნელოვანი მიმდინარეობის დებიუტიც სწორედ ამ სალონის მოუწესრიგებელ დარბაზებში შედგა. დერენის, მატისის და მორის დე ვლამინკის (Maurice de Vlaminck, 1876-1958) 1905 წელს მოწყობილი გამოფენები ისეთი თავშეუკავებელი, ფეთქებადი ფერებითა და წერის უხეში მანერით გამოირჩეოდა, რომ კრიტიკოსმა ლუი ვოქსელმა მათ ფაუვეს (ველურები) უწოდა. ამ ფრანგული სახელით გახდნენ ისინი მალევე პოპულარულები. ახალგაზრდა ხელოვანებმა ფერის ფრანგული ტრადიცია და წერის მძლავრი მანერა ინტენსიურობისა და ექსპრესიულობის ახალ სიმაღლეზე აიყვანეს და სრულიად ახლებურად გაიაზრეს სასურათე სიბრტყე. &#160;</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>&quot;შემოდგომის სალონი&quot;, რომელმაც [[I მსოფლიო ომი 1914–18|I მსოფლიო ომის]] დამთავრებამდე იარსება, ემიჯნებოდა ოფიციალურ სალონს და ავანგარდული ხელოვნებისადმი ჟიურის მეტ გახსნილობას ჰპირდებოდა საზოგადოებას. XX საუკუნის პირველი მნიშვნელოვანი მიმდინარეობის დებიუტიც სწორედ ამ სალონის მოუწესრიგებელ დარბაზებში შედგა. დერენის, მატისის და მორის დე ვლამინკის (Maurice de Vlaminck, 1876-1958) 1905 წელს მოწყობილი გამოფენები ისეთი თავშეუკავებელი, ფეთქებადი ფერებითა და წერის უხეში მანერით გამოირჩეოდა, რომ კრიტიკოსმა ლუი ვოქსელმა მათ ფაუვეს (ველურები) უწოდა. ამ ფრანგული სახელით გახდნენ ისინი მალევე პოპულარულები. ახალგაზრდა ხელოვანებმა ფერის ფრანგული ტრადიცია და წერის მძლავრი მანერა ინტენსიურობისა და ექსპრესიულობის ახალ სიმაღლეზე აიყვანეს და სრულიად ახლებურად გაიაზრეს სასურათე სიბრტყე. &#160;</div></td></tr> </table>

Tkenchoshvili https://www.nplg.gov.ge/wikidict/index.php?title=%E1%83%A4%E1%83%9D%E1%83%95%E1%83%98%E1%83%A1%E1%83%A2%E1%83%94%E1%83%91%E1%83%98&diff=52312&oldid=prev 2018-05-30T13:31:43Z

<p></p> <table class='diff diff-contentalign-left'> <col class='diff-marker' /> <col class='diff-content' /> <col class='diff-marker' /> <col class='diff-content' /> <tr valign='top'> <td colspan='2' style="background-color: white; color:black;">←წინა ვერსია</td> <td colspan='2' style="background-color: white; color:black;">13:31, 30 მაისი 2018-ის ვერსია</td> </tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno">ხაზი 1:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">ხაზი 1:</td></tr> <tr><td class='diff-marker'>−</td><td style="background: #ffa; color:black; font-size: smaller;"><div>[[ფაილი:Derain colliure.jpg|thumb|<del class="diffchange diffchange-inline">300პქ</del>|ანდრე დერენი.მთები კოლიურში,&#160; 1905; ზეთი, ტილო, 81.5X100 სმ. ხელოვნების ეროვნული გალერეა, ვაშინგტონი, კოლუმბიის ოლქი. ჯონ ჰეი უითნის კოლექცია]]</div></td><td class='diff-marker'>+</td><td style="background: #cfc; color:black; font-size: smaller;"><div>[[ფაილი:Derain colliure.jpg|thumb|<ins class="diffchange diffchange-inline">250პქ</ins>|ანდრე დერენი.მთები კოლიურში,&#160; 1905; ზეთი, ტილო, 81.5X100 სმ. ხელოვნების ეროვნული გალერეა, ვაშინგტონი, კოლუმბიის ოლქი. ჯონ ჰეი უითნის კოლექცია]]</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>'''ფოვისტები: ფერის ველური მხეცები''' – [[საფრანგეთი|საფრანგეთში]] ჯერ კიდევ მოქმედებდა სალონის სისტემა, მაგრამ გაჩნდნენ ხელოვანები, რომლებიც უკმაყოფილონი იყვნენ მისი კონსერვატულობით. ამ ჯგუფმა, რომელშიც ანდრე დერენი (André Derain, 1880-1954), ანრი მატისი (Henri Matisse, 1869-1954), ჟორჟ რუო (Georges Rouailt, 1871-1958) და ალბერ მარკე (Albert Marquet, 1875-1947) შედიოდნენ, 1903 წელს ალტერნატიული, &quot;შემოდგომის სალონის&quot; (Salon d’Automne) სახელით ცნობილი გამოფენა მოაწყო, რომელიც ოფიციალური სალონისგან განსხვავებით, გაზაფხულის ნაცვლად, შემოდგომაზე მართავდა ექსპოზიციას. &#160;</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>'''ფოვისტები: ფერის ველური მხეცები''' – [[საფრანგეთი|საფრანგეთში]] ჯერ კიდევ მოქმედებდა სალონის სისტემა, მაგრამ გაჩნდნენ ხელოვანები, რომლებიც უკმაყოფილონი იყვნენ მისი კონსერვატულობით. ამ ჯგუფმა, რომელშიც ანდრე დერენი (André Derain, 1880-1954), ანრი მატისი (Henri Matisse, 1869-1954), ჟორჟ რუო (Georges Rouailt, 1871-1958) და ალბერ მარკე (Albert Marquet, 1875-1947) შედიოდნენ, 1903 წელს ალტერნატიული, &quot;შემოდგომის სალონის&quot; (Salon d’Automne) სახელით ცნობილი გამოფენა მოაწყო, რომელიც ოფიციალური სალონისგან განსხვავებით, გაზაფხულის ნაცვლად, შემოდგომაზე მართავდა ექსპოზიციას. &#160;</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>&quot;შემოდგომის სალონი&quot;, რომელმაც [[I მსოფლიო ომი 1914–18|I მსოფლიო ომის]] დამთავრებამდე იარსება, ემიჯნებოდა ოფიციალურ სალონს და ავანგარდული ხელოვნებისადმი ჟიურის მეტ გახსნილობას ჰპირდებოდა საზოგადოებას. XX საუკუნის პირველი მნიშვნელოვანი მიმდინარეობის დებიუტიც სწორედ ამ სალონის მოუწესრიგებელ დარბაზებში შედგა. დერენის, მატისის და მორის დე ვლამინკის (Maurice de Vlaminck, 1876-1958) 1905 წელს მოწყობილი გამოფენები ისეთი თავშეუკავებელი, ფეთქებადი ფერებითა და წერის უხეში მანერით გამოირჩეოდა, რომ კრიტიკოსმა ლუი ვოქსელმა მათ ფაუვეს (ველურები) უწოდა. ამ ფრანგული სახელით გახდნენ ისინი მალევე პოპულარულები. ახალგაზრდა ხელოვანებმა ფერის ფრანგული ტრადიცია და წერის მძლავრი მანერა ინტენსიურობისა და ექსპრესიულობის ახალ სიმაღლეზე აიყვანეს და სრულიად ახლებურად გაიაზრეს სასურათე სიბრტყე. &#160;</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>&quot;შემოდგომის სალონი&quot;, რომელმაც [[I მსოფლიო ომი 1914–18|I მსოფლიო ომის]] დამთავრებამდე იარსება, ემიჯნებოდა ოფიციალურ სალონს და ავანგარდული ხელოვნებისადმი ჟიურის მეტ გახსნილობას ჰპირდებოდა საზოგადოებას. XX საუკუნის პირველი მნიშვნელოვანი მიმდინარეობის დებიუტიც სწორედ ამ სალონის მოუწესრიგებელ დარბაზებში შედგა. დერენის, მატისის და მორის დე ვლამინკის (Maurice de Vlaminck, 1876-1958) 1905 წელს მოწყობილი გამოფენები ისეთი თავშეუკავებელი, ფეთქებადი ფერებითა და წერის უხეში მანერით გამოირჩეოდა, რომ კრიტიკოსმა ლუი ვოქსელმა მათ ფაუვეს (ველურები) უწოდა. ამ ფრანგული სახელით გახდნენ ისინი მალევე პოპულარულები. ახალგაზრდა ხელოვანებმა ფერის ფრანგული ტრადიცია და წერის მძლავრი მანერა ინტენსიურობისა და ექსპრესიულობის ახალ სიმაღლეზე აიყვანეს და სრულიად ახლებურად გაიაზრეს სასურათე სიბრტყე. &#160;</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>−</td><td style="background: #ffa; color:black; font-size: smaller;"><div>[[ფაილი:Matisse-Woman-with-a-Hat.jpg|thumb|<del class="diffchange diffchange-inline">300პქ</del>|მარცხნივ|ანრი მატისი. ქალი ქუდით, 1905; ზეთი, ტილო, 80.6X59.7სმ. სან ფრანცისკოს ახალი ხელოვნების მუზეუმი. ელის ს. ჰაასის მემკვიდრეობა]]</div></td><td class='diff-marker'>+</td><td style="background: #cfc; color:black; font-size: smaller;"><div>[[ფაილი:Matisse-Woman-with-a-Hat.jpg|thumb|<ins class="diffchange diffchange-inline">250პქ</ins>|მარცხნივ|ანრი მატისი. ქალი ქუდით, 1905; ზეთი, ტილო, 80.6X59.7სმ. სან ფრანცისკოს ახალი ხელოვნების მუზეუმი. ელის ს. ჰაასის მემკვიდრეობა]]</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>დერენისა და მატისის მიერ, 1905 წელს, საფრანგეთის ხმელთაშუა ზღვის საპორტო ქალაქ კოლიურში შექმნილი სურათები პირველი უმნიშვნელოვანესი [[ფოვიზმი|ფოვისტური]] ნამუშევრებია. სურათში მთები კოლიურში დერენმა სუფთა პიგმენტის მოკლე, ფართე მონასმები გამოიყენა. მთების გრეხილებზე ერთმანეთს ლურჯისა და ნარინჯისფრის ტონები შეუპირისპირა, ხეების გამოსახულებებში კი მწვანე და წითელი გააერთიანა, რითიც კიდევ უფრო გაამძაფრა ფერთა ინტენსიურობა. მან ნახევრადბუნებრივი ფერების მთელი სპექტრი შეარჩია — ხეები და ბალახი მწვანეა, ხის ღეროები — თითქმის ყავისფერი. სურათი პეიზაჟად შეიცნობა, თუმცა იმავდროულად, მხატვრის ერთგვარ ფერწერულ სავარჯიშოდაც შეიძლება იყოს მიჩნეული. კაშკაშა ფერთა ერთგვაროვნება სივრცითი პერსპექტივის ნებისმიერ შესაძლო ეფექტს ამცირებს. შედეგად, მნახველები აცნობიერებენ, რომ ისინი ფერწერით დაფარული ტილოს ბრტყელ ზედაპირს უყურებენ და არა ბუნების ილუზიონისტურ გამოსახულებას. ფერის ფეთქებად ბუნებასთან ერთად, ფერწერასა და გამოსახულებას შორის არსებული ასეთი დაპირისპირება, ვიზუალურ ენერგიას გამოიმუშავებს, რომელიც პოზიტიურად იფრქვევა სურათიდან. დერენი თავის ფერთა გამას &quot;დინამიტის ჩხირებს&quot;&#160; უწოდებდა, დამატებითი ტონების მკვეთრ შეპირისპირებას კი &quot;გააზრებულ დისჰარმონიას&quot;. &#160;</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>დერენისა და მატისის მიერ, 1905 წელს, საფრანგეთის ხმელთაშუა ზღვის საპორტო ქალაქ კოლიურში შექმნილი სურათები პირველი უმნიშვნელოვანესი [[ფოვიზმი|ფოვისტური]] ნამუშევრებია. სურათში მთები კოლიურში დერენმა სუფთა პიგმენტის მოკლე, ფართე მონასმები გამოიყენა. მთების გრეხილებზე ერთმანეთს ლურჯისა და ნარინჯისფრის ტონები შეუპირისპირა, ხეების გამოსახულებებში კი მწვანე და წითელი გააერთიანა, რითიც კიდევ უფრო გაამძაფრა ფერთა ინტენსიურობა. მან ნახევრადბუნებრივი ფერების მთელი სპექტრი შეარჩია — ხეები და ბალახი მწვანეა, ხის ღეროები — თითქმის ყავისფერი. სურათი პეიზაჟად შეიცნობა, თუმცა იმავდროულად, მხატვრის ერთგვარ ფერწერულ სავარჯიშოდაც შეიძლება იყოს მიჩნეული. კაშკაშა ფერთა ერთგვაროვნება სივრცითი პერსპექტივის ნებისმიერ შესაძლო ეფექტს ამცირებს. შედეგად, მნახველები აცნობიერებენ, რომ ისინი ფერწერით დაფარული ტილოს ბრტყელ ზედაპირს უყურებენ და არა ბუნების ილუზიონისტურ გამოსახულებას. ფერის ფეთქებად ბუნებასთან ერთად, ფერწერასა და გამოსახულებას შორის არსებული ასეთი დაპირისპირება, ვიზუალურ ენერგიას გამოიმუშავებს, რომელიც პოზიტიურად იფრქვევა სურათიდან. დერენი თავის ფერთა გამას &quot;დინამიტის ჩხირებს&quot;&#160; უწოდებდა, დამატებითი ტონების მკვეთრ შეპირისპირებას კი &quot;გააზრებულ დისჰარმონიას&quot;. &#160;</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>&quot;გააზრებული დისჰარმონიით&quot; მატისიც იყო გატაცებული. ამას მოწმობს შემოდგომის სალონში, 1905 წელს წარმოდგენილი ნამუშევარი ქალი ქუდით, რომელიც საკამათო აღმოჩნდა მსუყე ლაქებად, თითქოს შემთხვევითად დადებული, არაბუნებრივი ფერებისა და წერის ფართო, უხეში მანერის გამო. ქალბატონს, რომელიც სხვა შემთხვევაში, პორტრეტის ჩვეულებრივი ობიექტი იქნებოდა, სქელი მწვანე ზოლები დაუყვება შუბლსა და ცხვირზე. ატეხილი ხმაურის მიუხედავად, ეს ნამუშევარი ავანგარდული ხელოვნების უდიდეს მფარველებად ცნობილმა, ამერიკელმა და- ძმამ, ჰერტრუდა და ლიო სტაინებმა შეიძინეს 1905 წელს. &#160;</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>&quot;გააზრებული დისჰარმონიით&quot; მატისიც იყო გატაცებული. ამას მოწმობს შემოდგომის სალონში, 1905 წელს წარმოდგენილი ნამუშევარი ქალი ქუდით, რომელიც საკამათო აღმოჩნდა მსუყე ლაქებად, თითქოს შემთხვევითად დადებული, არაბუნებრივი ფერებისა და წერის ფართო, უხეში მანერის გამო. ქალბატონს, რომელიც სხვა შემთხვევაში, პორტრეტის ჩვეულებრივი ობიექტი იქნებოდა, სქელი მწვანე ზოლები დაუყვება შუბლსა და ცხვირზე. ატეხილი ხმაურის მიუხედავად, ეს ნამუშევარი ავანგარდული ხელოვნების უდიდეს მფარველებად ცნობილმა, ამერიკელმა და- ძმამ, ჰერტრუდა და ლიო სტაინებმა შეიძინეს 1905 წელს. &#160;</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>−</td><td style="background: #ffa; color:black; font-size: smaller;"><div>[[ფაილი:Joy-of-life.jpg|thumb|<del class="diffchange diffchange-inline">300პქ</del>|ანრი მატისი. Le bonheur de vivre&#160; (სიცოცხლის სიტკბოებანი),&#160; 1905-1906; ზეთი, ტილო, 1.74X2.38 მ. ბარნსის ფონდი, მერიონი, პენსილვანია ]]</div></td><td class='diff-marker'>+</td><td style="background: #cfc; color:black; font-size: smaller;"><div>[[ფაილი:Joy-of-life.jpg|thumb|<ins class="diffchange diffchange-inline">250პქ</ins>|ანრი მატისი. Le bonheur de vivre&#160; (სიცოცხლის სიტკბოებანი),&#160; 1905-1906; ზეთი, ტილო, 1.74X2.38 მ. ბარნსის ფონდი, მერიონი, პენსილვანია ]]</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>იმავე წელს, მატისმა დაიწყო მუშაობა ტილოზე LE BONHEUR DE VIVRE (სიცოცხლის სიტკბოებანი). დიდი, პასტორალური პეიზაჟი ოქროს ხანას ასახავს — წინა პლანზე წამოწოლილი შიშველი ფიგურა ფლეიტაზე უკრავს, სურათის მარჯვენა, შუა ნაწილში თხებს მწყემსავს მეორე დამკვრელი, ერთმანეთს ეხუტებიან წინა პლანზე გამოსახული საყვარლები, სხვები კი მხიარულად ცეკვავენ სიშორეში. იმავე წელს შექმნილი, სეზანის დიდი მობანავეების მსგავსად, Le bonheur de vivre&#160; მასშტაბითა და თემით აკადემიური ტიპის ნამუშევარია, თუმცა ავანგარდულია სხვა მრავალი თვალსაზრისით — განსაკუთრებით, &quot;დაბრტყელებული&quot; ფიგურებით, მათ შორის არსებული სივრცითი კავშირის დამახინჯებით. მატისმა ხაზი გაუსვა ფერის ექსპრესიას, ხალხური ხელივნებისთვის ტრადიციულ, დაუმუშავებელ ფორმებსა და მკაფიო კონტურებს. შესაძლოა, წარსულში მხატვრები თავის გრძნობებს ფიგურათა პოზებისა და სახის გამომეტყველების მეშვეობით გამოხატავდნენ, მაგრამ ახლა... &quot;მთელი ჩემი სურათი ექსპრესიულია. ადგილი, რომელსაც ფიგურები ან საგნები იკავებს, მათ გარშემო არსებული ცარიელი სივრცეები, პროპორციები, ყველაფერი თავის როლს თამაშობს... ფერის უმთავრესი მიზანი ექსპრესიის გადმოცემა უნდა იყოს, იმდენად რამდენადაც ეს შესაძლებელია&quot; — წერდა მხატვარი. &#160;</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>იმავე წელს, მატისმა დაიწყო მუშაობა ტილოზე LE BONHEUR DE VIVRE (სიცოცხლის სიტკბოებანი). დიდი, პასტორალური პეიზაჟი ოქროს ხანას ასახავს — წინა პლანზე წამოწოლილი შიშველი ფიგურა ფლეიტაზე უკრავს, სურათის მარჯვენა, შუა ნაწილში თხებს მწყემსავს მეორე დამკვრელი, ერთმანეთს ეხუტებიან წინა პლანზე გამოსახული საყვარლები, სხვები კი მხიარულად ცეკვავენ სიშორეში. იმავე წელს შექმნილი, სეზანის დიდი მობანავეების მსგავსად, Le bonheur de vivre&#160; მასშტაბითა და თემით აკადემიური ტიპის ნამუშევარია, თუმცა ავანგარდულია სხვა მრავალი თვალსაზრისით — განსაკუთრებით, &quot;დაბრტყელებული&quot; ფიგურებით, მათ შორის არსებული სივრცითი კავშირის დამახინჯებით. მატისმა ხაზი გაუსვა ფერის ექსპრესიას, ხალხური ხელივნებისთვის ტრადიციულ, დაუმუშავებელ ფორმებსა და მკაფიო კონტურებს. შესაძლოა, წარსულში მხატვრები თავის გრძნობებს ფიგურათა პოზებისა და სახის გამომეტყველების მეშვეობით გამოხატავდნენ, მაგრამ ახლა... &quot;მთელი ჩემი სურათი ექსპრესიულია. ადგილი, რომელსაც ფიგურები ან საგნები იკავებს, მათ გარშემო არსებული ცარიელი სივრცეები, პროპორციები, ყველაფერი თავის როლს თამაშობს... ფერის უმთავრესი მიზანი ექსპრესიის გადმოცემა უნდა იყოს, იმდენად რამდენადაც ეს შესაძლებელია&quot; — წერდა მხატვარი. &#160;</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td></tr> </table>

Tkenchoshvili https://www.nplg.gov.ge/wikidict/index.php?title=%E1%83%A4%E1%83%9D%E1%83%95%E1%83%98%E1%83%A1%E1%83%A2%E1%83%94%E1%83%91%E1%83%98&diff=52311&oldid=prev 2018-05-30T13:30:54Z

<p></p> <table class='diff diff-contentalign-left'> <col class='diff-marker' /> <col class='diff-content' /> <col class='diff-marker' /> <col class='diff-content' /> <tr valign='top'> <td colspan='2' style="background-color: white; color:black;">←წინა ვერსია</td> <td colspan='2' style="background-color: white; color:black;">13:30, 30 მაისი 2018-ის ვერსია</td> </tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno">ხაზი 1:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">ხაზი 1:</td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>[[ფაილი:Derain colliure.jpg|thumb|300პქ|ანდრე დერენი.მთები კოლიურში,&#160; 1905; ზეთი, ტილო, 81.5X100 სმ. ხელოვნების ეროვნული გალერეა, ვაშინგტონი, კოლუმბიის ოლქი. ჯონ ჰეი უითნის კოლექცია]]</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>[[ფაილი:Derain colliure.jpg|thumb|300პქ|ანდრე დერენი.მთები კოლიურში,&#160; 1905; ზეთი, ტილო, 81.5X100 სმ. ხელოვნების ეროვნული გალერეა, ვაშინგტონი, კოლუმბიის ოლქი. ჯონ ჰეი უითნის კოლექცია]]</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>−</td><td style="background: #ffa; color:black; font-size: smaller;"><div>'''ფოვისტები: ფერის ველური მხეცები''' – [[საფრანგეთი|საფრანგეთში]] ჯერ კიდევ მოქმედებდა სალონის სისტემა, მაგრამ გაჩნდნენ ხელოვანები, რომლებიც უკმაყოფილონი იყვნენ მისი კონსერვატულობით. ამ ჯგუფმა, რომელშიც ანდრე დერენი (André Derain, 1880-1954), ანრი მატისი (Henri Matisse, 1869-1954), ჟორჟ რუო (Georges Rouailt, 1871-1958) და ალბერ მარკე (Albert Marquet, 1875-1947) შედიოდნენ, 1903 წელს ალტერნატიული, შემოდგომის სალონის (Salon d’Automne) სახელით ცნობილი გამოფენა მოაწყო, რომელიც ოფიციალური სალონისგან განსხვავებით, გაზაფხულის ნაცვლად, შემოდგომაზე მართავდა ექსპოზიციას. შემოდგომის სალონი, რომელმაც I მსოფლიო ომის დამთავრებამდე იარსება, ემიჯნებოდა ოფიციალურ სალონს და ავანგარდული ხელოვნებისადმი ჟიურის მეტ გახსნილობას ჰპირდებოდა საზოგადოებას. XX საუკუნის პირველი მნიშვნელოვანი მიმდინარეობის დებიუტიც სწორედ ამ სალონის მოუწესრიგებელ დარბაზებში შედგა. დერენის, მატისის და მორის დე ვლამინკის (Maurice de Vlaminck, 1876-1958) 1905 წელს მოწყობილი გამოფენები ისეთი თავშეუკავებელი, ფეთქებადი ფერებითა და წერის უხეში მანერით გამოირჩეოდა, რომ კრიტიკოსმა ლუი ვოქსელმა მათ ფაუვეს (ველურები) უწოდა. ამ ფრანგული სახელით გახდნენ ისინი მალევე პოპულარულები. ახალგაზრდა ხელოვანებმა ფერის ფრანგული ტრადიცია და წერის მძლავრი მანერა ინტენსიურობისა და ექსპრესიულობის ახალ სიმაღლეზე აიყვანეს და სრულიად ახლებურად გაიაზრეს სასურათე სიბრტყე. &#160;</div></td><td class='diff-marker'>+</td><td style="background: #cfc; color:black; font-size: smaller;"><div>'''ფოვისტები: ფერის ველური მხეცები''' – [[საფრანგეთი|საფრანგეთში]] ჯერ კიდევ მოქმედებდა სალონის სისტემა, მაგრამ გაჩნდნენ ხელოვანები, რომლებიც უკმაყოფილონი იყვნენ მისი კონსერვატულობით. ამ ჯგუფმა, რომელშიც ანდრე დერენი (André Derain, 1880-1954), ანრი მატისი (Henri Matisse, 1869-1954), ჟორჟ რუო (Georges Rouailt, 1871-1958) და ალბერ მარკე (Albert Marquet, 1875-1947) შედიოდნენ, 1903 წელს ალტერნატიული, <ins class="diffchange diffchange-inline">&quot;</ins>შემოდგომის სალონის<ins class="diffchange diffchange-inline">&quot; </ins>(Salon d’Automne) სახელით ცნობილი გამოფენა მოაწყო, რომელიც ოფიციალური სალონისგან განსხვავებით, გაზაფხულის ნაცვლად, შემოდგომაზე მართავდა ექსპოზიციას. &#160;</div></td></tr> <tr><td colspan="2">&#160;</td><td class='diff-marker'>+</td><td style="background: #cfc; color:black; font-size: smaller;"><div>&#160;</div></td></tr> <tr><td colspan="2">&#160;</td><td class='diff-marker'>+</td><td style="background: #cfc; color:black; font-size: smaller;"><div><ins class="diffchange diffchange-inline">&quot;</ins>შემოდგომის სალონი<ins class="diffchange diffchange-inline">&quot;</ins>, რომელმაც <ins class="diffchange diffchange-inline">[[I მსოფლიო ომი 1914–18|</ins>I მსოფლიო ომის<ins class="diffchange diffchange-inline">]] </ins>დამთავრებამდე იარსება, ემიჯნებოდა ოფიციალურ სალონს და ავანგარდული ხელოვნებისადმი ჟიურის მეტ გახსნილობას ჰპირდებოდა საზოგადოებას. XX საუკუნის პირველი მნიშვნელოვანი მიმდინარეობის დებიუტიც სწორედ ამ სალონის მოუწესრიგებელ დარბაზებში შედგა. დერენის, მატისის და მორის დე ვლამინკის (Maurice de Vlaminck, 1876-1958) 1905 წელს მოწყობილი გამოფენები ისეთი თავშეუკავებელი, ფეთქებადი ფერებითა და წერის უხეში მანერით გამოირჩეოდა, რომ კრიტიკოსმა ლუი ვოქსელმა მათ ფაუვეს (ველურები) უწოდა. ამ ფრანგული სახელით გახდნენ ისინი მალევე პოპულარულები. ახალგაზრდა ხელოვანებმა ფერის ფრანგული ტრადიცია და წერის მძლავრი მანერა ინტენსიურობისა და ექსპრესიულობის ახალ სიმაღლეზე აიყვანეს და სრულიად ახლებურად გაიაზრეს სასურათე სიბრტყე. &#160;</div></td></tr> <tr><td colspan="2">&#160;</td><td class='diff-marker'>+</td><td style="background: #cfc; color:black; font-size: smaller;"><div>&#160;</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>[[ფაილი:Matisse-Woman-with-a-Hat.jpg|thumb|300პქ|მარცხნივ|ანრი მატისი. ქალი ქუდით, 1905; ზეთი, ტილო, 80.6X59.7სმ. სან ფრანცისკოს ახალი ხელოვნების მუზეუმი. ელის ს. ჰაასის მემკვიდრეობა]]</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>[[ფაილი:Matisse-Woman-with-a-Hat.jpg|thumb|300პქ|მარცხნივ|ანრი მატისი. ქალი ქუდით, 1905; ზეთი, ტილო, 80.6X59.7სმ. სან ფრანცისკოს ახალი ხელოვნების მუზეუმი. ელის ს. ჰაასის მემკვიდრეობა]]</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>−</td><td style="background: #ffa; color:black; font-size: smaller;"><div>დერენისა და მატისის მიერ, 1905 წელს, საფრანგეთის ხმელთაშუა ზღვის საპორტო ქალაქ კოლიურში შექმნილი სურათები პირველი უმნიშვნელოვანესი ფოვისტური ნამუშევრებია. სურათში მთები კოლიურში დერენმა სუფთა პიგმენტის მოკლე, ფართე მონასმები გამოიყენა. მთების გრეხილებზე ერთმანეთს ლურჯისა და ნარინჯისფრის ტონები შეუპირისპირა, ხეების გამოსახულებებში კი მწვანე და წითელი გააერთიანა, რითიც კიდევ უფრო გაამძაფრა ფერთა ინტენსიურობა. მან ნახევრადბუნებრივი ფერების მთელი სპექტრი შეარჩია — ხეები და ბალახი მწვანეა, ხის ღეროები — თითქმის ყავისფერი. სურათი პეიზაჟად შეიცნობა, თუმცა იმავდროულად, მხატვრის ერთგვარ ფერწერულ სავარჯიშოდაც შეიძლება იყოს მიჩნეული. კაშკაშა ფერთა ერთგვაროვნება სივრცითი პერსპექტივის ნებისმიერ შესაძლო ეფექტს ამცირებს. შედეგად, მნახველები აცნობიერებენ, რომ ისინი ფერწერით დაფარული ტილოს ბრტყელ ზედაპირს უყურებენ და არა ბუნების ილუზიონისტურ გამოსახულებას. ფერის ფეთქებად ბუნებასთან ერთად, ფერწერასა და გამოსახულებას შორის არსებული ასეთი დაპირისპირება, ვიზუალურ ენერგიას გამოიმუშავებს, რომელიც პოზიტიურად იფრქვევა სურათიდან. დერენი თავის ფერთა გამას &quot;დინამიტის ჩხირებს&quot;&#160; უწოდებდა, დამატებითი ტონების მკვეთრ შეპირისპირებას კი &quot;გააზრებულ დისჰარმონიას&quot;. &#160;</div></td><td class='diff-marker'>+</td><td style="background: #cfc; color:black; font-size: smaller;"><div>დერენისა და მატისის მიერ, 1905 წელს, საფრანგეთის ხმელთაშუა ზღვის საპორტო ქალაქ კოლიურში შექმნილი სურათები პირველი უმნიშვნელოვანესი <ins class="diffchange diffchange-inline">[[ფოვიზმი|</ins>ფოვისტური<ins class="diffchange diffchange-inline">]] </ins>ნამუშევრებია. სურათში მთები კოლიურში დერენმა სუფთა პიგმენტის მოკლე, ფართე მონასმები გამოიყენა. მთების გრეხილებზე ერთმანეთს ლურჯისა და ნარინჯისფრის ტონები შეუპირისპირა, ხეების გამოსახულებებში კი მწვანე და წითელი გააერთიანა, რითიც კიდევ უფრო გაამძაფრა ფერთა ინტენსიურობა. მან ნახევრადბუნებრივი ფერების მთელი სპექტრი შეარჩია — ხეები და ბალახი მწვანეა, ხის ღეროები — თითქმის ყავისფერი. სურათი პეიზაჟად შეიცნობა, თუმცა იმავდროულად, მხატვრის ერთგვარ ფერწერულ სავარჯიშოდაც შეიძლება იყოს მიჩნეული. კაშკაშა ფერთა ერთგვაროვნება სივრცითი პერსპექტივის ნებისმიერ შესაძლო ეფექტს ამცირებს. შედეგად, მნახველები აცნობიერებენ, რომ ისინი ფერწერით დაფარული ტილოს ბრტყელ ზედაპირს უყურებენ და არა ბუნების ილუზიონისტურ გამოსახულებას. ფერის ფეთქებად ბუნებასთან ერთად, ფერწერასა და გამოსახულებას შორის არსებული ასეთი დაპირისპირება, ვიზუალურ ენერგიას გამოიმუშავებს, რომელიც პოზიტიურად იფრქვევა სურათიდან. დერენი თავის ფერთა გამას &quot;დინამიტის ჩხირებს&quot;&#160; უწოდებდა, დამატებითი ტონების მკვეთრ შეპირისპირებას კი &quot;გააზრებულ დისჰარმონიას&quot;. &#160;</div></td></tr> <tr><td colspan="2">&#160;</td><td class='diff-marker'>+</td><td style="background: #cfc; color:black; font-size: smaller;"><div>&#160;</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>&quot;გააზრებული დისჰარმონიით&quot; მატისიც იყო გატაცებული. ამას მოწმობს შემოდგომის სალონში, 1905 წელს წარმოდგენილი ნამუშევარი ქალი ქუდით, რომელიც საკამათო აღმოჩნდა მსუყე ლაქებად, თითქოს შემთხვევითად დადებული, არაბუნებრივი ფერებისა და წერის ფართო, უხეში მანერის გამო. ქალბატონს, რომელიც სხვა შემთხვევაში, პორტრეტის ჩვეულებრივი ობიექტი იქნებოდა, სქელი მწვანე ზოლები დაუყვება შუბლსა და ცხვირზე. ატეხილი ხმაურის მიუხედავად, ეს ნამუშევარი ავანგარდული ხელოვნების უდიდეს მფარველებად ცნობილმა, ამერიკელმა და- ძმამ, ჰერტრუდა და ლიო სტაინებმა შეიძინეს 1905 წელს. &#160;</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>&quot;გააზრებული დისჰარმონიით&quot; მატისიც იყო გატაცებული. ამას მოწმობს შემოდგომის სალონში, 1905 წელს წარმოდგენილი ნამუშევარი ქალი ქუდით, რომელიც საკამათო აღმოჩნდა მსუყე ლაქებად, თითქოს შემთხვევითად დადებული, არაბუნებრივი ფერებისა და წერის ფართო, უხეში მანერის გამო. ქალბატონს, რომელიც სხვა შემთხვევაში, პორტრეტის ჩვეულებრივი ობიექტი იქნებოდა, სქელი მწვანე ზოლები დაუყვება შუბლსა და ცხვირზე. ატეხილი ხმაურის მიუხედავად, ეს ნამუშევარი ავანგარდული ხელოვნების უდიდეს მფარველებად ცნობილმა, ამერიკელმა და- ძმამ, ჰერტრუდა და ლიო სტაინებმა შეიძინეს 1905 წელს. &#160;</div></td></tr> <tr><td colspan="2">&#160;</td><td class='diff-marker'>+</td><td style="background: #cfc; color:black; font-size: smaller;"><div><ins style="color: red; font-weight: bold; text-decoration: none;"></ins></div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>[[ფაილი:Joy-of-life.jpg|thumb|300პქ|ანრი მატისი. Le bonheur de vivre&#160; (სიცოცხლის სიტკბოებანი),&#160; 1905-1906; ზეთი, ტილო, 1.74X2.38 მ. ბარნსის ფონდი, მერიონი, პენსილვანია ]]</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>[[ფაილი:Joy-of-life.jpg|thumb|300პქ|ანრი მატისი. Le bonheur de vivre&#160; (სიცოცხლის სიტკბოებანი),&#160; 1905-1906; ზეთი, ტილო, 1.74X2.38 მ. ბარნსის ფონდი, მერიონი, პენსილვანია ]]</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>იმავე წელს, მატისმა დაიწყო მუშაობა ტილოზე LE BONHEUR DE VIVRE (სიცოცხლის სიტკბოებანი). დიდი, პასტორალური პეიზაჟი ოქროს ხანას ასახავს — წინა პლანზე წამოწოლილი შიშველი ფიგურა ფლეიტაზე უკრავს, სურათის მარჯვენა, შუა ნაწილში თხებს მწყემსავს მეორე დამკვრელი, ერთმანეთს ეხუტებიან წინა პლანზე გამოსახული საყვარლები, სხვები კი მხიარულად ცეკვავენ სიშორეში. იმავე წელს შექმნილი, სეზანის დიდი მობანავეების მსგავსად, Le bonheur de vivre&#160; მასშტაბითა და თემით აკადემიური ტიპის ნამუშევარია, თუმცა ავანგარდულია სხვა მრავალი თვალსაზრისით — განსაკუთრებით, &quot;დაბრტყელებული&quot; ფიგურებით, მათ შორის არსებული სივრცითი კავშირის დამახინჯებით. მატისმა ხაზი გაუსვა ფერის ექსპრესიას, ხალხური ხელივნებისთვის ტრადიციულ, დაუმუშავებელ ფორმებსა და მკაფიო კონტურებს. შესაძლოა, წარსულში მხატვრები თავის გრძნობებს ფიგურათა პოზებისა და სახის გამომეტყველების მეშვეობით გამოხატავდნენ, მაგრამ ახლა... &quot;მთელი ჩემი სურათი ექსპრესიულია. ადგილი, რომელსაც ფიგურები ან საგნები იკავებს, მათ გარშემო არსებული ცარიელი სივრცეები, პროპორციები, ყველაფერი თავის როლს თამაშობს... ფერის უმთავრესი მიზანი ექსპრესიის გადმოცემა უნდა იყოს, იმდენად რამდენადაც ეს შესაძლებელია&quot; — წერდა მხატვარი. &#160;</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>იმავე წელს, მატისმა დაიწყო მუშაობა ტილოზე LE BONHEUR DE VIVRE (სიცოცხლის სიტკბოებანი). დიდი, პასტორალური პეიზაჟი ოქროს ხანას ასახავს — წინა პლანზე წამოწოლილი შიშველი ფიგურა ფლეიტაზე უკრავს, სურათის მარჯვენა, შუა ნაწილში თხებს მწყემსავს მეორე დამკვრელი, ერთმანეთს ეხუტებიან წინა პლანზე გამოსახული საყვარლები, სხვები კი მხიარულად ცეკვავენ სიშორეში. იმავე წელს შექმნილი, სეზანის დიდი მობანავეების მსგავსად, Le bonheur de vivre&#160; მასშტაბითა და თემით აკადემიური ტიპის ნამუშევარია, თუმცა ავანგარდულია სხვა მრავალი თვალსაზრისით — განსაკუთრებით, &quot;დაბრტყელებული&quot; ფიგურებით, მათ შორის არსებული სივრცითი კავშირის დამახინჯებით. მატისმა ხაზი გაუსვა ფერის ექსპრესიას, ხალხური ხელივნებისთვის ტრადიციულ, დაუმუშავებელ ფორმებსა და მკაფიო კონტურებს. შესაძლოა, წარსულში მხატვრები თავის გრძნობებს ფიგურათა პოზებისა და სახის გამომეტყველების მეშვეობით გამოხატავდნენ, მაგრამ ახლა... &quot;მთელი ჩემი სურათი ექსპრესიულია. ადგილი, რომელსაც ფიგურები ან საგნები იკავებს, მათ გარშემო არსებული ცარიელი სივრცეები, პროპორციები, ყველაფერი თავის როლს თამაშობს... ფერის უმთავრესი მიზანი ექსპრესიის გადმოცემა უნდა იყოს, იმდენად რამდენადაც ეს შესაძლებელია&quot; — წერდა მხატვარი. &#160;</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>==წყარო==</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>==წყარო==</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>−</td><td style="background: #ffa; color:black; font-size: smaller;"><div><del style="color: red; font-weight: bold; text-decoration: none;"></del></div></td><td colspan="2">&#160;</td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>[[ხელოვნების ისტორია XVIII საუკუნიდან დღემდე]]</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>[[ხელოვნების ისტორია XVIII საუკუნიდან დღემდე]]</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>[[კატეგორია:ფრანგი მხატვრები]]</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>[[კატეგორია:ფრანგი მხატვრები]]</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>[[კატეგორია:ფოვისტები]]</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>[[კატეგორია:ფოვისტები]]</div></td></tr> </table>

Tkenchoshvili https://www.nplg.gov.ge/wikidict/index.php?title=%E1%83%A4%E1%83%9D%E1%83%95%E1%83%98%E1%83%A1%E1%83%A2%E1%83%94%E1%83%91%E1%83%98&diff=52310&oldid=prev 2018-05-30T13:26:33Z

<p>‎<span dir="auto"><span class="autocomment">წყარო</span></span></p> <table class='diff diff-contentalign-left'> <col class='diff-marker' /> <col class='diff-content' /> <col class='diff-marker' /> <col class='diff-content' /> <tr valign='top'> <td colspan='2' style="background-color: white; color:black;">←წინა ვერსია</td> <td colspan='2' style="background-color: white; color:black;">13:26, 30 მაისი 2018-ის ვერსია</td> </tr><tr><td colspan="2" class="diff-lineno">ხაზი 10:</td> <td colspan="2" class="diff-lineno">ხაზი 10:</td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>[[ხელოვნების ისტორია XVIII საუკუნიდან დღემდე]]</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>[[ხელოვნების ისტორია XVIII საუკუნიდან დღემდე]]</div></td></tr> <tr><td class='diff-marker'>−</td><td style="background: #ffa; color:black; font-size: smaller;"><div><del style="color: red; font-weight: bold; text-decoration: none;"></del></div></td><td colspan="2">&#160;</td></tr> <tr><td class='diff-marker'>−</td><td style="background: #ffa; color:black; font-size: smaller;"><div><del style="color: red; font-weight: bold; text-decoration: none;">[[კატეგორია:ანრი მატისი]]</del></div></td><td colspan="2">&#160;</td></tr> <tr><td class='diff-marker'>−</td><td style="background: #ffa; color:black; font-size: smaller;"><div><del style="color: red; font-weight: bold; text-decoration: none;">[[კატეგორია:ანდრე დერენი]]</del></div></td><td colspan="2">&#160;</td></tr> <tr><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>[[კატეგორია:ფრანგი მხატვრები]]</div></td><td class='diff-marker'>&#160;</td><td style="background: #eee; color:black; font-size: smaller;"><div>[[კატეგორია:ფრანგი მხატვრები]]</div></td></tr> <tr><td colspan="2">&#160;</td><td class='diff-marker'>+</td><td style="background: #cfc; color:black; font-size: smaller;"><div><ins style="color: red; font-weight: bold; text-decoration: none;">[[კატეგორია:ფოვისტები]]</ins></div></td></tr> </table>

Tkenchoshvili https://www.nplg.gov.ge/wikidict/index.php?title=%E1%83%A4%E1%83%9D%E1%83%95%E1%83%98%E1%83%A1%E1%83%A2%E1%83%94%E1%83%91%E1%83%98&diff=51150&oldid=prev 2018-05-18T07:43:30Z

<p>ახალი გვერდი: [[ფაილი:Derain colliure.jpg|thumb|300პქ|ანდრე დერენი.მთები კოლიურში, 1905; ზეთი, ტი...</p> <p><b>ახალი გვერდი</b></p><div>[[ფაილი:Derain colliure.jpg|thumb|300პქ|ანდრე დერენი.მთები კოლიურში, 1905; ზეთი, ტილო, 81.5X100 სმ. ხელოვნების ეროვნული გალერეა, ვაშინგტონი, კოლუმბიის ოლქი. ჯონ ჰეი უითნის კოლექცია]]<br /> '''ფოვისტები: ფერის ველური მხეცები''' – [[საფრანგეთი|საფრანგეთში]] ჯერ კიდევ მოქმედებდა სალონის სისტემა, მაგრამ გაჩნდნენ ხელოვანები, რომლებიც უკმაყოფილონი იყვნენ მისი კონსერვატულობით. ამ ჯგუფმა, რომელშიც ანდრე დერენი (André Derain, 1880-1954), ანრი მატისი (Henri Matisse, 1869-1954), ჟორჟ რუო (Georges Rouailt, 1871-1958) და ალბერ მარკე (Albert Marquet, 1875-1947) შედიოდნენ, 1903 წელს ალტერნატიული, შემოდგომის სალონის (Salon d’Automne) სახელით ცნობილი გამოფენა მოაწყო, რომელიც ოფიციალური სალონისგან განსხვავებით, გაზაფხულის ნაცვლად, შემოდგომაზე მართავდა ექსპოზიციას. შემოდგომის სალონი, რომელმაც I მსოფლიო ომის დამთავრებამდე იარსება, ემიჯნებოდა ოფიციალურ სალონს და ავანგარდული ხელოვნებისადმი ჟიურის მეტ გახსნილობას ჰპირდებოდა საზოგადოებას. XX საუკუნის პირველი მნიშვნელოვანი მიმდინარეობის დებიუტიც სწორედ ამ სალონის მოუწესრიგებელ დარბაზებში შედგა. დერენის, მატისის და მორის დე ვლამინკის (Maurice de Vlaminck, 1876-1958) 1905 წელს მოწყობილი გამოფენები ისეთი თავშეუკავებელი, ფეთქებადი ფერებითა და წერის უხეში მანერით გამოირჩეოდა, რომ კრიტიკოსმა ლუი ვოქსელმა მათ ფაუვეს (ველურები) უწოდა. ამ ფრანგული სახელით გახდნენ ისინი მალევე პოპულარულები. ახალგაზრდა ხელოვანებმა ფერის ფრანგული ტრადიცია და წერის მძლავრი მანერა ინტენსიურობისა და ექსპრესიულობის ახალ სიმაღლეზე აიყვანეს და სრულიად ახლებურად გაიაზრეს სასურათე სიბრტყე. <br /> [[ფაილი:Matisse-Woman-with-a-Hat.jpg|thumb|300პქ|მარცხნივ|ანრი მატისი. ქალი ქუდით, 1905; ზეთი, ტილო, 80.6X59.7სმ. სან ფრანცისკოს ახალი ხელოვნების მუზეუმი. ელის ს. ჰაასის მემკვიდრეობა]]<br /> დერენისა და მატისის მიერ, 1905 წელს, საფრანგეთის ხმელთაშუა ზღვის საპორტო ქალაქ კოლიურში შექმნილი სურათები პირველი უმნიშვნელოვანესი ფოვისტური ნამუშევრებია. სურათში მთები კოლიურში დერენმა სუფთა პიგმენტის მოკლე, ფართე მონასმები გამოიყენა. მთების გრეხილებზე ერთმანეთს ლურჯისა და ნარინჯისფრის ტონები შეუპირისპირა, ხეების გამოსახულებებში კი მწვანე და წითელი გააერთიანა, რითიც კიდევ უფრო გაამძაფრა ფერთა ინტენსიურობა. მან ნახევრადბუნებრივი ფერების მთელი სპექტრი შეარჩია — ხეები და ბალახი მწვანეა, ხის ღეროები — თითქმის ყავისფერი. სურათი პეიზაჟად შეიცნობა, თუმცა იმავდროულად, მხატვრის ერთგვარ ფერწერულ სავარჯიშოდაც შეიძლება იყოს მიჩნეული. კაშკაშა ფერთა ერთგვაროვნება სივრცითი პერსპექტივის ნებისმიერ შესაძლო ეფექტს ამცირებს. შედეგად, მნახველები აცნობიერებენ, რომ ისინი ფერწერით დაფარული ტილოს ბრტყელ ზედაპირს უყურებენ და არა ბუნების ილუზიონისტურ გამოსახულებას. ფერის ფეთქებად ბუნებასთან ერთად, ფერწერასა და გამოსახულებას შორის არსებული ასეთი დაპირისპირება, ვიზუალურ ენერგიას გამოიმუშავებს, რომელიც პოზიტიურად იფრქვევა სურათიდან. დერენი თავის ფერთა გამას &quot;დინამიტის ჩხირებს&quot; უწოდებდა, დამატებითი ტონების მკვეთრ შეპირისპირებას კი &quot;გააზრებულ დისჰარმონიას&quot;. <br /> &quot;გააზრებული დისჰარმონიით&quot; მატისიც იყო გატაცებული. ამას მოწმობს შემოდგომის სალონში, 1905 წელს წარმოდგენილი ნამუშევარი ქალი ქუდით, რომელიც საკამათო აღმოჩნდა მსუყე ლაქებად, თითქოს შემთხვევითად დადებული, არაბუნებრივი ფერებისა და წერის ფართო, უხეში მანერის გამო. ქალბატონს, რომელიც სხვა შემთხვევაში, პორტრეტის ჩვეულებრივი ობიექტი იქნებოდა, სქელი მწვანე ზოლები დაუყვება შუბლსა და ცხვირზე. ატეხილი ხმაურის მიუხედავად, ეს ნამუშევარი ავანგარდული ხელოვნების უდიდეს მფარველებად ცნობილმა, ამერიკელმა და- ძმამ, ჰერტრუდა და ლიო სტაინებმა შეიძინეს 1905 წელს. <br /> [[ფაილი:Joy-of-life.jpg|thumb|300პქ|ანრი მატისი. Le bonheur de vivre (სიცოცხლის სიტკბოებანი), 1905-1906; ზეთი, ტილო, 1.74X2.38 მ. ბარნსის ფონდი, მერიონი, პენსილვანია ]]<br /> იმავე წელს, მატისმა დაიწყო მუშაობა ტილოზე LE BONHEUR DE VIVRE (სიცოცხლის სიტკბოებანი). დიდი, პასტორალური პეიზაჟი ოქროს ხანას ასახავს — წინა პლანზე წამოწოლილი შიშველი ფიგურა ფლეიტაზე უკრავს, სურათის მარჯვენა, შუა ნაწილში თხებს მწყემსავს მეორე დამკვრელი, ერთმანეთს ეხუტებიან წინა პლანზე გამოსახული საყვარლები, სხვები კი მხიარულად ცეკვავენ სიშორეში. იმავე წელს შექმნილი, სეზანის დიდი მობანავეების მსგავსად, Le bonheur de vivre მასშტაბითა და თემით აკადემიური ტიპის ნამუშევარია, თუმცა ავანგარდულია სხვა მრავალი თვალსაზრისით — განსაკუთრებით, &quot;დაბრტყელებული&quot; ფიგურებით, მათ შორის არსებული სივრცითი კავშირის დამახინჯებით. მატისმა ხაზი გაუსვა ფერის ექსპრესიას, ხალხური ხელივნებისთვის ტრადიციულ, დაუმუშავებელ ფორმებსა და მკაფიო კონტურებს. შესაძლოა, წარსულში მხატვრები თავის გრძნობებს ფიგურათა პოზებისა და სახის გამომეტყველების მეშვეობით გამოხატავდნენ, მაგრამ ახლა... &quot;მთელი ჩემი სურათი ექსპრესიულია. ადგილი, რომელსაც ფიგურები ან საგნები იკავებს, მათ გარშემო არსებული ცარიელი სივრცეები, პროპორციები, ყველაფერი თავის როლს თამაშობს... ფერის უმთავრესი მიზანი ექსპრესიის გადმოცემა უნდა იყოს, იმდენად რამდენადაც ეს შესაძლებელია&quot; — წერდა მხატვარი. <br /> <br /> ==წყარო==<br /> <br /> [[ხელოვნების ისტორია XVIII საუკუნიდან დღემდე]]<br /> <br /> [[კატეგორია:ანრი მატისი]]<br /> [[კატეგორია:ანდრე დერენი]]<br /> [[კატეგორია:ფრანგი მხატვრები]]</div>

Malania